Το παράδειγμα κρατών-μελών της ΕΕ και η περίπτωση της Ελλάδας*

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα στοιχεία που παρέθεσε το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ για τα έκτακτα μέτρα στήριξης των εργαζομένων στα κράτη μέλη της ΕΕ για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού θα διαπιστώσει  κάποια κρίσιμα συμπεράσματα. Ειδικά, σε ότι αφορά την διατήρηση των θέσεων εργασίας των πληττόμενων εργαζομένων. Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα κρατών, σε παρόμοια ή και χειρότερη οικονομική κατάσταση από την δική μας χώρα, που προβαίνουν είτε στην κάλυψη σημαντικού μέρους των μισθών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα είτε στην κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Με τις κρατικές αυτές παρεμβάσεις, επιτυγχάνεται πιο αποτελεσματικά η διατήρηση των θέσεων εργασίας. Γιατί ο εργοδότης με τα παραπάνω μέτρα θα παρουσιάσει λιγότερα έξοδα και θα είναι σε δύσκολή θέση, σε κάθε περίπτωση, να προβεί σε απολύσεις των εργαζομένων του, επικαλούμενος την οικονομική του αδυναμία. Με την παρέμβαση αυτή προστατεύεται ουσιαστικά η θέση ενός εργαζομένου.

Ισπανία – Πορτογαλία – Ιρλανδία – Λιθουανία και Ελλάδα

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ισπανία. Το δεύτερο μεγαλύτερο θύμα του κορονοϊου με 17.500 νεκρούς πήρε γενναία μέτρα για την διατήρηση των θέσεων των εργαζομένων και για την καταβολή των μισθών τους. Καταρχάς, στην Ισπανία, επιβλήθηκε απαγόρευση των απολύσεων με πρόσχημα την πανδημία και το κλείσιμο των επιχειρήσεων λόγω κορονοϊού θεωρείται ως λόγος ανωτέρας βίας και οι εργαζόμενοι σε αυτές θα λαμβάνουν το 70% του μικτού μισθού με πλαφόν τα 1.098 € μηνιαίως. Επιπλέον, στις περιπτώσεις μείωσης των ωρών εργασίας (μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία) οι επιχειρήσεις θα αμείβουν τους εργαζομένους τους για τις δεδουλευμένες ώρες και το ίδιο το κράτος θα πληρώνει τον υπόλοιπο μισθό.Εκτός από την κάλυψη μέρους των μισθών, το ισπανικό κράτος προβαίνει και σε κάλυψη του 100% των ασφαλιστικών εισφορών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που απασχολούν έως και 50 εργαζομένους, μειώνοντας έτσι την ζημία που θα υποστούν από την κρίση, ζημία που θα οδηγούσε πολύ πιθανά και σε απολύσεις αρκετών εργαζομένους τους. Κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών στο 75% προβλέφθηκε και για τις επιχειρήσεις με απασχόληση άνω των 50 εργαζομένων. Η κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών, μάλιστα, εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση να μην γίνει καμία απόλυση 6 μήνες μετά την επαναλειτουργία των επιχειρήσεων.

Παρόμοια μέτρα εντοπίζουμε και πιο δίπλα, στην Πορτογαλία, όπου οι εργαζόμενοι όσων επιχειρήσεων έχουν πληγεί σοβαρά από την κρίση, θα λαμβάνουν το 66% του μισθού τους με ανώτατο πλαφόν τα 1.905 €. Από αυτά το κράτος θα καλύπτει το 70% και ο εργοδότης το υπόλοιπο 30%.

Αντίστοιχα μέτρα παρατηρούμε και στην Ιρλανδία, με την προσωρινή καταβολή από το κράτος του 70% του καθαρού μισθού των εργαζομένων.

Στην Λιθουανία, σε όσες επιχειρήσεις δεν λειτουργούν, οι εργαζόμενοι αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, με την κάλυψη από το κράτος του 60%. Σε ειδικούς κλάδους μάλιστα, η συμμετοχή του κράτους ανέρχεται στο 90%.

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με την καταβολή του επιδόματος των 800 ευρώ στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων που έκλεισαν με κρατική εντολή και αυτών που εντάσσονται με βάση τον ΚΑΔ στις πληττόμενες, εξασφάλισε την επαρκή προστασία τους. Η πραγματικότητα ωστόσο, δεν είναι και τόσο ιδανική. Στις επιχειρήσεις που έκλεισαν με εντολή της κρατικής αρχής το μέτρο αυτό είναι απόλυτα δικαιολογημένο καθώς η απαγόρευση λειτουργίας αποτελεί γεγονός ανωτέρας βίας και ο εργοδότης απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής μισθού. Όμως στις επιχειρήσεις, που εντάσσονται στις πληττόμενες βάσει ΚΑΔ, οι εργοδότες απαλλάσσονται πλήρως από το μισθολογικό κόστος εργαζομένων, σύμφωνα με το τυπικό κριτήριο της ένταξης σε έναν ΚΑΔ, χωρίς να ελέγχονται δεδομένα για τον περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας, την πτώση του τζίρου κλπ. της επιχείρησης και κατά πόσο επιτάσσουν να τεθούν εργαζόμενοι σε καθεστώς αναστολής σύμβασης ή αν θα μπορούσαν να παρθούν διαφορετικά μέτρα, όπως π.χ. μείωση του χρόνου εργασίας (χωρίς τροποποίηση των συμβάσεων) με  ανάλογη καταβολή αποδοχών από τον εργοδότη και αναπλήρωση του υπόλοιπου μισθού από το κράτος. Με αυτό τον τρόπο χιλιάδες εργαζομένων επωμίζονται μονομερώς το βάρος της κρίσης, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη και να υπάρχει σχετική πρόνοια για αυξημένες ανάγκες που πιθανόν έχουν να καλύψουν (ας αναλογιστούμε τι σημαίνει για εργαζόμενους γονείς να τίθενται σε αναστολή σύμβασης και να ζουν αυτοί και οι οικογένειές τους με 800 ευρώ για 45 ημέρες).

Εκ περιτροπής απασχόληση και ασφαλιστικές εισφορές 

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για τους εργαζόμενους που τίθενται σε εκ περιτροπής απασχόληση, ιδιαίτερα με το καθεστώς του άρθρου 9 της ΠΝΠ 20/3. Στην περίπτωση αυτή ο εργοδότης, μπορεί να θέσει τους εργαζόμενούς του σε εκ περιτροπής απασχόληση με καταβολή του 50% του μισθού για χρονικό διάστημα έως 6 μήνες, στο πλαίσιο της λειτουργίας της επιχείρησης με προσωπικό «ασφαλούς λειτουργίας». Καθώς υποτίθεται ότι λαμβάνεται στο πλαίσιο μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στην επιχείρηση, ο εργοδότης απαλλάσσεται και από τις ελάχιστες προϋποθέσεις που οφείλει να εκπληρώσει στην εκ περιτροπής απασχόληση του ν. 3899/2010, δηλαδή την επίκληση και απόδειξη  πρόσκαιρου περιορισμού της δραστηριότητας της επιχείρησης και την τήρηση μιας διαδικασίας ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εργαζόμενους.  Ούτε σε αυτή την περίπτωση, που οι εργαζόμενοι οδηγούνται σε μια καταβαράθρωση του μισθού τους, ακόμη και πολύ πιο κάτω από το ύψος του κατώτατου μισθού, στο πλαίσιο ενός –φαινομενικά ή μη- υγειονομικού μέτρου, δεν προβλέπεται η κάλυψη μισθού από το κράτος.

Τέλος, όσον αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές των επιχειρήσεων η κυβέρνηση δεν προχώρησε στην κάλυψη τους, όπως είδαμε στην Ισπανία, αλλά σε παράταση της προθεσμίας για την καταβολή τους (οι εισφορές Φεβρουαρίου-Μαρτίου θα πληρωθούν μέχρι 30/9 και 31/10 αντίστοιχα).

Σήμερα, αλλά και την επομένη της άρσης των περιοριστικών μέτρων, οι εργαζόμενοι της χώρας θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια νέα επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα και στους μισθούς τους. Αν την επομένη της άρσης των μέτρων, κυριαρχήσει για άλλη μια φορά η τυπική νεοφιλελεύθερη αντίληψη και πολιτική της «αυτορρύθμισης της αγοράς» θα βιώσουμε το αντίστοιχο της «ανοσίας της αγέλης» στις εργασιακές σχέσεις, με χιλιάδες απολύσεις (βλ. σχετικά προβλέψεις ΔΝΤ για ύφεση και άνοδο της ανεργίας). Οι 74.000 απολύσεις το Μάρτιο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ, μεγάλο μέρος των οποίων ακόμη και στο τελευταίο δεκαήμερο του μήνα όταν και είχαν ληφθεί κυβερνητικά μέτρα απαγόρευσης ή αποτροπής των απολύσεων, αποτελούν δείγμα γραφής για την κατάσταση που θα ακολουθήσει με τη λήξη των όποιων μέτρων προστασίας από τις απολύσεις έχουν παρθεί.

Για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και αυτή την κρίση, χρειάζεται μια πολιτική κρατικής παρέμβασης και στήριξης της εργασίας μέσω δημόσιων δαπανών, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται αμφισβήτηση και απειθαρχία στους οικονομικούς περιορισμούς της Ε.Ε.  Η κυβέρνηση Μητσοτάκη να παραδειγματιστεί από όλες τις περιπτώσεις κυβερνήσεων που πήραν μέτρα αναβαθμισμένης προστασίας  και να προβεί εδώ και τώρα, στα εξής μέτρα, ώστε να εγγυηθεί περισσότερο  την διατήρηση των θέσεων εργασίας των εργαζομένων:

– Υποχρεωτική κάλυψη από το κράτος και τους εργοδότες (50%-50%) ολόκληρου του μισθού των εργαζομένων, οι οποίοι εργάζονται εκ περιτροπής, λόγω της πανδημίας.

– Νομοθετική ρύθμιση απαγόρευσης των απολύσεων τουλάχιστον για έξι μήνες από την άρση των περιοριστικών μέτρων, με κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που πλήττονται

*Πηγή: Ινστιτούτο Εργασίας τη ΓΣΕΕ – Έκτακτα μέτρα στήριξης των εργαζομένων στα κράτη-μέλη της ΕΕ για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19

Επιμέλεια:

Παπαδόπουλος Θάνος, Ασκούμενος Δικηγόρος ΔΣΘ, μέλος της Κίνησης

Νικολέας Νίκος, Δικηγόρος ΔΣΑ, μέλος της Κίνησης

Μπάμπης Συριόπουλος

▸ Κυβέρνηση και εργοδοσία επιδιώκουν να μονιμοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν

Πλησιάζουμε στη φάση της σταδιακής χαλάρωσης των έκτακτων μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας. Παρότι οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τον ιό καθεαυτό δεν έχουν εκλείψει, αναπόφευκτα το κέντρο βάρους της συζήτησης μετατοπίζεται προς τη νέα κανονικότητα και ποια θα είναι αυτή. Υπάρχουν δείγματα γραφής για το είδος των απαντήσεων που δίνονται απέναντι στην πρόκληση της πανδημίας και της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε την υγειονομική απειλή όχι σαν τέτοια, δηλαδή με ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ, μόνιμες προσλήψεις προσωπικού και αγορά εξοπλισμού –παρότι είχε τον χρόνο, καθώς η πανδημία άργησε να φτάσει στη χώρα μας– αλλά κυρίως σαν ζήτημα δημόσιας τάξης σε συνέχεια της αντιμετώπισης των προσφύγων. Η πολεμική ρητορική και η ΕΛΑΣ ήταν η απάντηση και στους πρόσφυγες και στον ιό. Οι άντρες των σωμάτων ασφαλείας έντεχνα μπήκαν κι αυτοί στο κάδρο των «ηρώων της καθημερινότητας», ενώ επιχειρήσεις κάνουν δωρεές στην ΕΛΑΣ θώρακες, μάσκες και αντισηπτικά, υπενθυμίζοντας πόσο χρήσιμη είναι — κάτι θα ξέρουν!

Από την κρατική οικονομική παρέμβαση η μερίδα του λέοντος πήγε άμεσα ή έμμεσα στις επιχειρήσεις και το μικρότερο μέρος σε μισθωτούς, άνεργους και αυτοαπασχολούμενους. Η κυβέρνηση επέτρεψε και οι εργοδότες εφάρμοσαν μονομερώς τηλεργασία (και υπό παρακολούθηση), εκ περιτροπής απασχόληση, αναστολή συμβάσεων κ.α. Σε βοήθεια των αφεντικών ήρθε και η κυβερνητική απαγόρευση –ουσιαστικά– της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης της εργατικής τάξης. Απέναντι σε αυτήν την ευνοϊκή για το κεφάλαιο κι εχθρική για τον λαό αστυνομική διαχείριση της πανδημίας και των κοινωνικών επιπτώσεών της, η κορυφή του αστικοποιημένου συνδικαλισμού, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, κατέβασε τα ρολά και τα αστικά κόμματα συναίνεσαν. Το ΚΚΕ δεν καταδίκασε την προσπάθεια κατάργησης των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών διά μέσου της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, παρότι τα μέλη του συμμετέχουν στο σπάσιμο της απαγόρευσης στις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος (νοσοκομεία, σούπερ μάρκετ).

Περνώντας στην επόμενη φάση, το βασικό επίδικο είναι το ποια τάξη θα σηκώσει τα βάρη της επερχόμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ποια πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα θα βγουν ενισχυμένα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κεφάλαιο θα επιδιώξει να παραμείνουν όσο γίνεται περισσότερες από τις «έκτακτες» εργασιακές σχέσεις και όχι μόνο. Ήδη ο ΣΕΒ έχει ζητήσει τη νομιμοποίηση του «δανεισμού» εργαζομένων από μία εταιρεία στην άλλη, εντός του ίδιου ομίλου ή και εκτός. Εργοδοτικοί φορείς πρότειναν στον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση –πάντα στη θέση του!– να «αναστείλει» τις καλοκαιρινές διακοπές για φέτος για αρκετές κατηγορίες εργαζομένων, καθώς ξεκουράστηκαν αρκετά στα σπίτια τους λόγω της «καραντίνας». Ο ΣΕΒ, στο δελτίο του της 15ης Απριλίου, γνωστοποιεί τις προτάσεις του για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Μεταξύ άλλων, επιδιώκει «συνέχιση και επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και των αποκρατικοποιήσεων, με στόχο τη συνολική μεταρρυθμιστική μεταμόρφωση της χώρας», ενώ ταυτόχρονα προτείνει αύξηση «σε δημόσιες επενδύσεις και έργα υποδομών, με μηχανισμούς ταχείας υλοποίησης». Ο ΣΕΒ, δηλαδή, θέλει ιδιωτικοποιήσεις στους κερδοφόρους τομείς και δημόσιες επενδύσεις σε δίκτυα και υποδομές που κοστίζουν. Να που χρειάζεται το κράτος για τον ΣΕΒ!

Το ταξικό εργατικό κίνημα διεκδικεί να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή στις 19/4, δήλωσε εντυπωσιασμένος από την τηλεργασία και την τηλεκπαίδευση. Αφού εκθείασε το ΕΣΥ και την ικανότητά του στην περίθαλψη «των πιο φτωχών», πρότεινε τη γόνιμη συνεργασία του με τον ιδιωτικό τομέα. Υπενθυμίζοντας πως πάντα πίστευε σε ένα ισχυρό κράτος, αποκάλυψε πώς εννοεί τον δίκαιο επιμερισμό των βαρών για τη θεραπεία των πληγών που άνοιξε η πανδημία: «Για την επιχείρηση αυτό σημαίνει ο επιχειρηματίας να βάλει το χέρι στην τσέπη περισσότερο για να στηρίξει την επιχείρησή του. […] Το κράτος από την άλλη πλευρά, θα κάνει αυτό που πρέπει και πιστεύω ότι το έχει κάνει ήδη σε πολλά, αλλά πριν απ’ όλα, πρέπει ο κάθε επιχειρηματίας να στηρίξει την εταιρεία του». Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, το καθήκον του επιχειρηματία προς την κοινωνία είναι να στηρίζει την επιχείρησή του και το καθήκον του κράτους να τον βοηθάει σε αυτήν τη στήριξη.

Από την άλλη, ποιος είναι ο ρόλος που επιφυλάσσουν για τους «αόρατους ανθρώπους» που τώρα υποκριτικά ο ρόλος τους αναγνωρίζεται απ’ όλους, που χωρίς αυτούς δεν στέκεται όρθια η κοινωνία; Αυτοί θυσιάζονται τιμώμενοι από την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όπως οι εργαζόμενοι των σούπερ μάρκετ με τη νέα παράταση του ωραρίου λειτουργίας. Πώς θα απαντήσουν οι «αόρατοι άνθρωποι»; Με μια νέα εργατική περηφάνια, με επίγνωση ότι είναι απαραίτητοι, πρέπει να βγουν στο προσκήνιο με τους αγώνες τους, απορρίπτοντας την κοινωνική συμμαχία της ΓΣΕΕ, την υπεύθυνη στάση της σιωπής. Η ταξική πτέρυγα του εργατικού κινήματος και δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς –μεταξύ αυτών το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ– δεν σίγησαν αυτήν την περίοδο, δεν σιώπησαν, δεν «έμειναν σπίτι», ούτε περιορίστηκαν στις διαδικτυακές διαμαρτυρίες, αμφισβήτησαν την κυβερνητική τεχνοκρατική αυθεντία των 6 μ.μ. στην τηλεόραση. Συνεχίζοντας την απειθαρχία απέναντι στην εθνική ομοψυχία, συμβάλλουν μαζί με πρωτοπόρες εργατικές δυνάμεις στην εμφάνιση, στη νέα φάση, ενός κινήματος που διεκδικεί να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο. Η ατομική ευθύνη του κάθε εκμεταλλευόμενου είναι η συμμετοχή του σε αυτό το κίνημα. Πρώτος μεγάλος σταθμός είναι η φετινή απεργιακή Πρωτομαγιά.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

K.M.

Απλή «αρπαχτή» για «ημετέρους» ή διαδρομή «πολιτικού χρήματος»;

Μετά από το σάλο για το (επιεικώς) πρόχειρο περιεχόμενο των «σεμιναρίων» για επιστήμονες, η κυβέρνηση ανακάλεσε το σχετικό πρόγραμμα (αφού πιάστηκαν με τη «γίδα στην πλάτη»). Ωστόσο, η όλη υπόθεση γεννά άλλου τύπου σκέψεις…

Πολλοί περιορίζουν το σκάνδαλο ως μια ακόμη προσφορά της κυβέρνησης σε «ημετέρους», αφού καμιά 300ριά ΚΕΚ θα μοιράζονταν (με ελάχιστο κόστος) κάπου 40-60 εκ. ενώ άλλα 30-36 εκ. θα εισέπρατταν οι πλατφόρμες των «Ολοκληρωμένων Συστημάτων Τηλεκατάρτισης» – Ο.Σ.Τ.Κ. (sic !) με τις οποίες υποχρεώνονταν να συνεργαστούν τα ΚΕΚ του προγράμματος.

Κάποιοι στάθηκαν στις εταιρείες των «πλατφορμών» ΟΣΤΚ για τις οποίες με σκανδαλώδη τρόπο στήθηκε η πιστοποίηση, με πρώτη φορά υπουργική απόφαση να μην αναφέρει τα ΑΦΜ ή άλλα στοιχεία των πιστοποιούμενων παρόχων! (Σημείωση: Τα πανεπιστήμια, που διέθεταν παρόμοιες πλατφόρμες και έτοιμο σοβαρό περιεχόμενο, αποκλείστηκαν από τη διαδικασία πιστοποίησης!)

Οι (πιο πολλές) «πλατφόρμες» ταυτοποιήθηκαν (δες: https://tvxs.gr/news/ellada/voucher-kai-nd-oxi-aplos-fiasko-alla-i-arpaxti-toy-aiona και https://www.newsbreak.gr/politiki/92016/parti-ekatommyrion-etairies-fantasmata-xechasmenes-mko/ κ.ά.). Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι μόνο αν ανήκουν σε ημετέρους, αλλά αν αυτοί θα εισπράξουν όλο το χρήμα (ή έστω το περισσότερο). Για όσους γνωρίζουν πώς κινείται η αγορά, είναι εύκολο να κατανοήσουν ότι μια άσημη ατομική επιχείρηση ποικίλων δραστηριοτήτων στο internet (μικρής αξίας) με ελάχιστα στοιχεία ταυτότητας (όπως για παράδειγμα η μία εξ αυτών), αλλά και οι διασυνδεδεμένες με μεγαλύτερες επιχειρήσεις (όπως έτερες δύο εξ ατών) δεν γίνεται να «βγάλουν» σε τόσο σύντομο διάστημα εκατομμύρια, γιατί απλούστατα αυτοί που μοιράζουν το δημόσιο χρήμα (συγγνώμη, διαχειρίζονται ήθελα να πω…) -υποτίθεται ότι πρέπει να- τηρούν κάποιους κανόνες…

Σε όσους έχουν εμπειρία της αγοράς και στοιχειώδες πολιτικό κριτήριο γεννάται αναπόφευκτα το ερώτημα μήπως η «δουλειά» δεν στήθηκε (μόνο) για να πάρουν 30-36 εκατομμύρια κάποιοι «ημέτεροι» και κάπου 60-80 εκ. τα ΚΕΚ (επίσης «ημετέρων» κυρίως), αλλά για να φτιαχτεί μια διαδρομή πολιτικού χρήματος και να καταλήξουν σε αυτούς που έχουν την «κουτάλα» και μάλιστα στα πλέον υψηλά κλιμάκια! (είναι και κάτι κομματικά δάνεια που πρέπει να αποπληρωθούν…)

Το ερώτημα -τώρα που ανακλήθηκε το πρόγραμμα- είναι το εξής: θα βγάλει κανείς στον «αέρα» τις συμφωνίες; Πέρα από τη χρέωση του πολιτικού κόστους, δεν πρέπει να υπάρξει και διερεύνηση για τυχόν ποινικές ευθύνες; Η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» θα πράξει κάτι; Οι επιστημονικοί και δικηγορικοί σύλλογοι (που τουλάχιστον αυτή τη φορά ανέδειξαν το θέμα) θα μείνουν στην ανάδειξη ή θα απαιτήσουν περαιτέρω διερεύνηση; Η αντιπολίτευση θα μείνει στα πολιτικά πυροτεχνήματα; Ρητορικά ερωτήματα που δεν περιμένουν απάντηση…

Και βέβαια, το εύλογο επόμενο βήμα είναι, αφού δεν θα πάνε τα χρήματα στα ΚΕΚ και τις πλατφόρμες: ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ 800 ΕΥΡΩ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ!

ΠΗΓΗ: redtopia.gr

Προτείνουμε – οργανώνουμε συγκέντρωση 10.30 πμ στα Χαυτεία και πορεία στην Βουλή

(θα τηρηθούν αυστηρά όλα τα μέτρα ατομικής προστασίας –

θα ακολουθήσει ειδική ανακοίνωση από τους διοργανωτές)

Πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ στις 23 Απρίλη 2020 τηλεσύσκεψη από το Ε.Κ. Πειραιά με σκοπό τον αγωνιστικό γιορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Στην σύσκεψη έλαβαν μέρος Πρωτοβάθμια Σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, συνδικαλιστές και συλλογικότητες.

Σωματεία που είχαν σχετικές αποφάσεις για την στήριξη της Πρωτοβουλίας, άλλα τα οποία υπήρχαν εκπρόσωποί τους και στην συνέχεια μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των Σωματείων θα λάβουν σχετικές αποφάσεις τις αμέσως επόμενες μέρες ενώ παρέστησαν και εκπρόσωποι σωματείων ως παρατηρητές οι οποίοι θα ενημερώσουν τα όργανα των συνδικάτων για τις αποφάσεις που λήφθηκαν στην σύσκεψη.

Επίσης έλαβαν μέρος συλλογικότητες, σχήματα και συνδικαλιστές από διάφορους χώρους οι οποίοι δήλωσαν την στήριξη και την συμμετοχή τους στην πρωτοβουλία για τον γιορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Κεντρικά ζητήματα που αναδείχθηκαν και απασχόλησαν την σύσκεψη των Σωματείων και των εκπροσώπων τους ήταν τα παρακάτω:

1. Η υγειονομική κρίση και τα προβλήματα που αυτή ανέδειξε για το δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο διαχρονικά οι ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές το απαξίωσαν, το υποβάθμισαν αφού υπηρέτησαν πιστά την αντιλαϊκή πολιτική της υποχρηματοδότησης, της μείωσης του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, την εμπορευματοποίηση και ισχυροποίηση του ρόλου της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας στην υγεία και ταυτόχρονα υπονόμευσαν τα εργατικά δικαιώματα στον κρίσιμο και νευραλγικό αυτόν τομέα.

Κοινή διαπίστωση όλων των δυνάμεων που συμμετείχαν στην σύσκεψη είναι ότι ακόμα και σήμερα η κυβέρνηση συνεχίζει τη σκανδαλώδη ενίσχυση της ιδιωτικής υγείας και ελάχιστα έχει κανει για την στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας. Υπάρχει ανάγκη συντονισμένης δράσης και πάλης να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα στην κατεύθυνση ουσιαστικής ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας έτσι ώστε αυτό να καλύψει τις αυξημένες λαϊκές ανάγκες που επιβάλει η γενικευμένη υγειονομική κρίση και πανδημία.

Στην κατεύθυνση αυτή στηρίζουμε αποφασιστικά την 28^η Απρίλη μέρα δράσης για την δημόσια υγεία που καθόρισε η ΟΕΝΓΕ και με κεντρικά αιτήματα :

- Ουσιαστική αύξηση των κονδυλίων για την δημόσια υγεία και τα νοσοκομεία.

- Μαζικές προσλήψεις σε ιατρικό και νοσοκομειακό προσωπικό.

- Επίταξη όλων των ιδιωτικών κλινικών και ιατρικών κέντρων και ένταξή τους κάτω από κρατικό έλεγχο.

- Ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των εργαζομένων στην δημόσια υγεία.

2. Δεύτερος άξονας της παρέμβασης και της δράσης που συνομολογήθηκε στην σύσκεψη αφορά την αντιμετώπιση της πολιτικής κυβέρνησης - κεφαλαίου οι οποίοι σε κοινό μέτωπο αξιοποιώντας την σημερινή κατάσταση κλιμακώνουν την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, στις δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Χαρακτηριστικά στοιχεία αυτής της αντιδραστικής επέλασης είναι:

- προσπάθεια φίμωσης, παρεμπόδισης και ακύρωσης της οργανωμένης συνδικαλιστικής δράσης.

- Οι εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, η εκτίναξη της ανεργίας σε δυσθεώρητα επίπεδα, τα επιδόματα πείνας για εκατομμύρια εργαζόμενους από τις επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο, η γιγάντωση των ευέλικτων μορφών εργασίας, η κατάργηση των ΣΣΕ, η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας της υγείας για τις χιλιάδες εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, η ένταση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, η επανεμφάνιση σε γενικευμένη κλίμακα της απλήρωτης και της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας.

Για την κατάσταση που διαμορφώνεται από την επιθετικότητα κυβέρνησης - κεφαλαίου έχουν βαρύτατες ευθύνες οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίοι βάζουν πλάτη. Οι κατ' ευφημισμό εκπρόσωποι των εργαζομένων σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ οι οποίοι διακηρύσσουν ότι για τις συνέπειες της υγειονομικής κρίσης πρέπει όλοι να επωμισθούν τα βάρη και παράλληλα κατέβασαν τα ρολά, έβαλαν λουκέτο στις κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις και με τον τρόπο αυτό διευκολύνουν τα μέγιστα την επίθεση κυβέρνησης - εργοδοσίας.

Οι δυνάμεις αυτές συνομολόγησαν με την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική που έθεσε όλο αυτό το διάστημα το συνδικαλιστικό κίνημα στον γύψο και παράλληλα μπροστά στην εργατική Πρωτομαγιά δηλώνουν πίστη, συμμόρφωση και υποταγή στην επιδίωξη της κυβέρνησης να επιβάλει |σιγή νεκροταφείου» και εξαφάνιση των εργατικών αντιδράσεων και του οργανωμένου εργατικού κινήματος.

Στην σύσκεψη τα σωματεία μας, οι εργατικές συλλογικότητες και άλλοι φορείς μπροστά στην εργατική Πρωτομαγιά αναδεικνύουν την ανάγκη:

Η εργατική Πρωτομαγιά, οι εργαζόμενοι και τα αγωνιστικά συνδικάτα να βρεθούν στην πρώτη γραμμή του αγώνα στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς για την συμμετοχή και την επιτυχία της απεργίας.Η εργατική Πρωτομαγιά αποτελεί κορυφαίο ορόσημο για την εργατική τάξη και τα συνδικάτα και τα χαρακτηριστικά της είναι βαθύτατα ταξικά.

Ο συμβολισμός της είναι η ανειρήνευτη πάλη ενάντια στο κεφάλαιο, ενάντια στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που γεννάει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι η αλληλεγγύη των εργατών όλου του κόσμου, είναι η πάλη για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα εργατικά δικαιώματα και διεκδικήσεις είναι η απόδοση τιμής στους ήρωες της τάξης που έπεσαν θύματα μαχόμενοι για τα εργατικά συμφέροντα σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας έναν άλλο δρόμο, αυτόν της χειραφέτησης της εργατικής τάξης και της απελευθέρωσής της από τα δεινά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Ιδιαίτερα σήμερα που μεγάλα τμήματα του κεφαλαίου και η κυβέρνηση αξιοποιούν την κρίση ως ευκαιρία για να προωθήσουν τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που θέλει το σύστημα οδηγώντας για άλλη μια φορά να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και ο λαός.

Στις συνθήκες υγειονομικής και οικονομικής κρίσης τα Σωματεία μας παίρνουν την πρωτοβουλία, σε συνέχεια των πετυχημένων δράσεων που αναπτύχθηκαν στις 7/4 και 14/4 με άξονες τα προβλήματα στο δημόσιο σύστημα υγείας και τα εργατικά προβλήματα, να απευθύνουν ανοιχτό ενωτικό κάλεσμα στα εργατικά Σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, σε εργατικά σχήματα, συλλογικότητες και άλλους λαϊκούς φορείς να πορευτούν μαζί για τον γιορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Στην κατεύθυνση αυτή οργανώνουμε, στηρίζουμε και διαθέτουμε όλες τις δυνάμεις μας για την επιτυχία της απεργίας σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Ταυτόχρονα προτείνουμε και οργανώνουμε συγκέντρωση την 1η Μάη στα Χαυτεία (Αθήνα) για τις 10.30 π.μ και πορεία προς την Βουλή.

Υπογραμμίζουμε ότι το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, όπως και στις προηγούμενες κινητοποιήσεις, θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα που αφορούν την προστασία της υγείας των διαδηλωτών, χωροθέτηση των μπλοκ της συγκέντρωσης - τήρηση αποστάσεων - εφοδιασμός όλων με ατομικά μέσα προστασίας.

Σχεδιασμένα - οργανωμένα - πειθαρχημένα θα αποδείξουμε και αυτή την φορά ότι μπορούμε με τον καλύτερο τρόπο να περιφρουρήσουμε αποτελεσματικά την υγεία σε μια δημόσια συγκέντρωση και από την άλλη να στείλουμε το μήνυμα ότι το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν υποτάσσεται στις αντιδραστικές κυβερνητικές απαγορεύσεις, δεν υποστέλλει την σημαία του αγώνα, παλεύει στην πρώτη γραμμή για τα εργατικά δικαιώματα, συγκρούεται με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου.

Η σύσκεψη των εργατικών σωματείων εκφράζει ομόφωνα την ολόθερμη συμπαράστασή της στον δίκαιο αγώνα και στα αιτήματα των συμβασιούχων εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου, χαιρετίζει την απεργία διαρκείας που ξεκίνησε στις 23/4 ενάντια στις εκδικητικές με χαρακτηριστικά συνδικαλιστικής δίωξης απολύσεις του Υπ. Μεταναστευτικής πολιτικής των 16 συμβασιούχων και της προέδρου του σωματείου για την ανανέωση των συμβάσεων τους και θα οργανώσει την έμπρακτη αλληλεγγύη στην απεργία (στήριξη απεργιακού ταμείου κλπ). Προειδοποιεί τον Υπουργό Μηταράκη να μη σκεφτεί να καταφύγει στο γνωστό αντεργατικό οπλοστάσιο καταφεύγοντας στο να βγάλουν την απεργία παράνομη γιατί θα είναι πρόκληση και αιτία πολέμου για όλο το ταξικό εργατικό κίνημα

- Επίσης χαιρετίζει και δηλώνει την αλληλεγγύη της στον αγώνα των εκπαιδευτικών να μην περάσει εν μέσω πανδημίας το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που προωθεί στην Βουλή το Υπ Παιδείας.

- την αλληλεγγύη του στον αγώνα των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ και σε κάθε εργατική αντίσταση.

- Απαιτούμε, στις επικίνδυνες συνθήκες που διαμορφώνονται με την πανδημία, να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για το κλείσιμο των κέντρων των προσφύγων, και την απόλυτη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους στην εξασφάλιση στέγης, περίθαλψης και εκπαίδευσης και την διασφάλιση αντίστοιχων μέτρων για τους άστεγους κοινωνικά αποκλεισμένους και φτωχούς.          

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΧΑΥΤΕΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Τα εργατικά Σωματεία