Γράφει ο Αμετανόητος.

Με ένα κατάπτυστο editorial το «Βήμα» της Κυριακής 4/10/2020 επιρρίπτει ευθύνες για τα χάλια της δημόσιας εκπαίδευσης στους καταληψίες των σχολείων και συλλήβδην στην Αριστερά η οποία επιμένει σε «δήθεν αγωνιστικά ήθη».

Το πρωτοσέλιδο άρθρο της εφημερίδας υπό τον τίτλο «Ο παραλογισμός των καταλήψεων» αναφέρει επί λέξει:

«Από το κίνημα του δημοτικισμού στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και αργότερα με τη μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στα χρόνια του Ελευθέριου Βενιζέλου οι δεσμοί της ελληνικής κοινωνίας με το δημόσιο σχολείο είναι χωρίς υπερβολή σχεδόν θεμελιακοί. Στα χρόνια του Μεσοπολέμου η επένδυση στη δημόσια εκπαίδευση υπήρξε μοναδική και αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό από όλους τους Έλληνες.

Στη διάρκεια της δεύτερης τετραετίας Βενιζέλου χτίστηκαν σχολειά σε κάθε γωνιά της χώρας, και για την προαγωγή της εκπαίδευσης επιστρατεύθηκαν οι πιο εμπνευσμένες πνευματικές δυνάμεις της χώρας. Γληνός, Τριανταφυλλίδης, Δελμούζος, Ιμβριώτης και άλλοι συγκρότησαν ένα ξεχωριστό μέτωπο προόδου σε εκείνους τους χρόνους.

Το δημόσιο σχολείο ανεδείχθη με τα χρόνια σε βάση πνευματικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής ανασύνθεσης του τόπου και του έθνους. Σε ένα παράθυρο ευκαιρίας και προόδου για όλους, ιδιαιτέρως για τους φτωχότερους που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα.

Ήταν τέτοια η δυναμική της δημόσιας εκπαίδευσης που ούτε τα κατακλυσμιαία γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου δεν πέτυχαν να την ανακόψουν. Επανήλθε δυναμικότερη στα μεταπολεμικά χρόνια και το μεγάλο κύμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης ολοκληρώθηκε το 1964 με εκείνη των Γ. Παπανδρέου, Λ. Ακρίτα και Ευ. Παπανούτσου που κατήργησε τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια.

Από αυτό το εκπαιδευτικό κύμα προόδου της δημόσιας εκπαίδευσης επωφελήθηκαν εκατομμύρια Έλληνες στο διάβα των δεκαετιών. Το δημόσιο σχολείο προσέφερε μοναδικά εφόδια στους Νεοέλληνες, από τα φώτα του οι περισσότεροι κατάφεραν να αλλάξουν στην κυριολεξία ζωή και να ανέβουν τα σκαλιά της κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Οι μεταπολεμικές γενιές ιδιαιτέρως οφείλουν σχεδόν ολοκληρωτικά την πρόοδό τους στο αγαθό της δημόσιας εκπαίδευσης.

Για την Ελλάδα ειδικά πιθανώς να αποτελεί το καλύτερο μέσο και εργαλείο άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Υπό αυτή την έννοια η υπεράσπισή της είναι επιβεβλημένη. Ιδιαιτέρως από τις δυνάμεις που ομιλούν στο όνομα του λαού και ενεργούν υποτίθεται υπέρ των συμφερόντων του.

Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες, από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, είναι ανήκουστο και προφανώς σε βάρος των λαϊκών τάξεων. Η λειτουργία του δημόσιου σχολείου υπονομεύεται εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης από τους υποτιθέμενους υπερασπιστές του. Αντί οι θεωρούμενες προοδευτικές δυνάμεις να θωρακίσουν τη δημόσια εκπαίδευση και να απαιτήσουν την κατά το δυνατόν ομαλότερη λειτουργία των δημόσιων σχολείων, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για ακριβώς το αντίθετο.

Ήδη η πανδημία από την περασμένη άνοιξη επιδρά αρνητικά στην εκπαίδευση των μαθητών. Οι επιδόσεις στις πανελλαδικές εξετάσεις υπήρξαν δηλωτικές της φθοράς και της υποβάθμισης. Και η νέα σχολική χρονιά κυλάει εν μέσω παράλογων καταλήψεων με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, επιβαρύνοντας ιδιαιτέρως τους μη έχοντες μαθητές και τις φτωχότερες των οικογενειών.

Ας γνωρίζουν λοιπόν όσοι υπερασπίζονται τις καταλήψεις ότι στο όνομα παράλογων αγώνων άγονων ζημιώνουν τη δημόσια εκπαίδευση και υποβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο, όπως μαρτυρούν και οι εφετινές ουρές αιτούντων, έπειτα από πολλά χρόνια, για εγγραφές μαθητών στα ιδιωτικά σχολεία.

Θα περίμενε κανείς ιδιαιτέρως σε τούτες τις τόσο δύσκολες υγειονομικές και οικονομικές συνθήκες από τις δυνάμεις της Αριστεράς να αγωνιούν πραγματικά για την ενίσχυση του δημόσιου σχολείου και να μην ευνοούν πράξεις και κινήσεις που με βεβαιότητα οδηγούν στην υποβάθμισή του. Οι καιροί έχουν αλλάξει, όμως τα δήθεν αγωνιστικά ήθη διατηρούνται ακέραια. Είναι καιρός να αλλάξουν κι αυτά, να αναπροσανατολισθούν, να λάβει η διεκδίκηση άλλη μορφή και άλλα χαρακτηριστικά, να καταλήγει σε ευγενείς σκοπούς δημιουργίας και όχι σε ασκήσεις καταστροφής».

***

Δεν θα περίμενε κανείς τίποτα περισσότερο από τη συγκεκριμένη εφημερίδα η οποία, παρά τις αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της, παραμένει η ναυαρχίδα της συστημικής προπαγάνδας. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση ξεπέρασε τον εαυτό της.

Ο αρθρογράφος κάνει μια πρόχειρη και επιφανειακή αναφορά στους αγώνες του προοδευτικού κινήματος του περασμένου αιώνα που συντέλεσαν στην αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, απλά για να τους παραβάλλει με τη σημερινή «ανεύθυνη» συμπεριφορά της σημερινής Αριστεράς που, κατά την άποψή του, λειτουργεί υπέρ της… ιδιωτικής εκπαίδευσης. «Παινεύοντας τους πεθαμένους για να θάψει τους ζωντανούς», προσπαθεί να οδηγήσει τους αναγνώστες του στο συμπέρασμα πως όσα έχτισε η Αριστερά τον προηγούμενο αιώνα τα γκρεμίζει τώρα. Κι όλα αυτά επειδή, κατά το άρθρο, οι «παράλογες» (sic) καταλήψεις υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση και στέλνουν κόσμο στην ιδιωτική. Η Αριστερά συμβάλλει σ΄ αυτή την απαξίωση επειδή επιμένει «δογματικά» να στηρίζει παρωχημένες μορφές αγώνα όπως οι καταλήψεις.

Οι καταλήψεις λοιπόν φταίνε για την υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας κι όχι οι αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές επιλογές. Κουβέντα βέβαια για το λόγο που γίνονται οι καταλήψεις. Τα κυριότερα αιτήματα τους είναι: 15 μαθητές ανά τάξη, προσλήψεις εκπαιδευτικών και υπαλλήλων καθαριότητας για να διασφαλιστούν τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας στην καθημερινή εκπαιδευτική λειτουργία. Ό,τι ακριβώς ζητούν εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς από την κυβέρνηση εδώ και ένα εξάμηνο.

Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ είχε μπροστά της αρκετό χρονικό διάστημα για να πάρει μέτρα ομαλής λειτουργίας τω σχολείων. Δεν το έπραξε, όχι γιατί δεν μπορούσε αλλά γιατί δεν ήθελε, εξαιτίας της ιδεολογικής-ταξικής οπτικής της για τη δημόσια εκπαίδευση. Αντί έστω να μελετήσει μέτρα προς την κατεύθυνση που της υποδείκνυαν υγειονομικοί και εκπαιδευτικοί, κινήθηκε προς την ακριβώς αντίθετη: την αγελοποίηση μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα σε αίθουσες-κλουβιά, την απουσία υγειονομικών μέτρων στις σχολικές μονάδες και την έκδοση αλλοπρόσαλλων διαταγμάτων για την εφαρμογή των ανθυγιεινών-αντιεκπαιδευτικών επιλογών της.

Κι αντί να θέσει τις επιλογές της σε δημόσια συζήτηση, επιδεικνύει ένα παράλογο «τσαμπουκά» να τις επιβάλλει δια της βίας και συμπεριφέρεται στους μαθητές ως αποικιοκράτης απέναντι σε ιθαγενείς. Επιχειρεί να συντρίψει το κίνημα των καταλήψεων με κατασταλτικά μέτρα. Την ώρα που το πανελλήνιο βοά για τις ύποπτες και σκανδαλωδώς αποσιωπούμενες λεπτομέρειες της συνεργασίας του ΥΠΕΠΘ με την ιδιωτική εταιρία Sisco για την τηλε-εκπαίδευση, η ηγεσία του υπουργείου χρησιμοποιεί αυτή τη μέθοδο διδασκαλίας ως τιμωρητικό μέσο που θα αποκλείσει τους συμμετέχοντες στις καταλήψεις τρομοκρατώντας έτσι τους μαθητές για να πετύχει το τέλος των καταλήψεων. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση εμμένει στην αδιέξοδη πολιτική της και με περίσσιο αυταρχισμό απαιτεί απ’ όλους να την αποδεχτούν. Σ’ αυτή την προσπάθεια δεν βρίσκει ικανοποιητικά στηρίγματα, ούτε καν ο «κοινωνικός αυτοματισμός» κάποιων πάντα πρόθυμων κηδεμόνων δεν της αρκεί για να υποστηρίξει πως έχει μαζί της την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Εδώ έρχεται ο ρόλος του «Βήματος». Η εφημερίδα, λειτουργώντας ξεδιάντροπα ως γραφείο τύπου του ΥΠΕΠΘ, υποστηρίζει ότι η πάλη για την πραγμάτωση των υγειονομικών-εκπαιδευτικών αιτημάτων των καταλήψεων αποτελεί υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης υπέρ της ιδιωτικής και εγκαλεί τους μαθητές και την Αριστερά ως υπονομευτές της. Στόχος της είναι να εξεγείρει τα συντηρητικά ανακλαστικά κάποιων «νοικοκυραίων» για να τους στρέψει ενάντια στους εξεγερμένους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς και να τους περάσει ένα κλίμα αντιπαλότητας προς οποιονδήποτε εξεγείρεται ώστε να αποδέχονται ως μονόδρομο την εγκληματική αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη.

***

Ο βρώμικος στόχος της κυβέρνησης και των προπαγανδιστών της δεν πρέπει να περάσει. Η υγεία των μαθητών, των εκπαιδευτικών και εν τέλει της κοινωνίας δεν μπορεί να θυσιαστεί στο βωμό της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας που ευαγγελίζεται ότι δεν χρειάζεται να δαπανηθούν χρήματα για τη δημόσια εκπαίδευση και την υγεία. Κι αν η πολιτική ηγεσία δεν μπορεί ή δεν θέλει ν’ αλλάξει γραμμή, το κίνημα μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων οφείλει να την αναγκάσει να το κάνει. Πριν το κάνει η πανδημία με πολύ τραγικότερο τρόπο.

Σε κάθε περίπτωση, η δημόσια υγεία στα σχολεία είναι κρίσιμο θέμα για όλη την κοινωνία και δεν μπορεί να αφεθεί εν λευκώ στην κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Νίκος Μπογιόπουλος

Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA και τη Ράνια Τζίμα, χθες, ο Νίκος Μπογιόπουλος, δημοσιογράφος, χαρακτήρισε την απόφαση για τη Χρυσή Αυγή ιστορική. «Είναι ιστορική απόφαση. Για πρώτη φορά μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι έχουμε μια εγκληματική συμμορία και το κίνητρο του εγκλήματός της δεν είναι άλλο παρά αυτό που αυτοί οι μαχαιροβγάλτες αποκαλούν ιδεολογία, η ναζιστική ιδεολογία».

Ο Ν. Μπογιόπουλος τόνισε ότι η καταδικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας και είναι «μια απόφαση με παγκόσμια διάσταση», ενώ σημείωσε ότι το κίνητρο των ενεργειών της οργάνωσης και των μελών της, «δεν ήταν άλλο από τη ναζιστική τους συγκρότηση».

Ο δημοσιογράφος υπογράμμισε ότι η σημερινή απόφαση αποτελεί «νίκη του ελληνικού λαού, σε μια δύσκολη περίοδο που ένα μέρος του πολιτικού και μιντιακού συστήματος παρουσίαζε αυτούς τους τύπους ως τα καλά παιδάκια». Επιπλέον, ανέφερε πως δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τον φασισμό. «Ο αγώνας απέναντι στον ναζισμό και τον φασισμό είναι διαρκής».

Δείτε το βίντεο:

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Χριστίνα Κοψίνη

Στον βαθμό που οι έρευνες και οι δημοσκοπήσεις εκφράζουν πραγματικές τάσεις, τότε από την τελευταία έρευνα της ΓΣΕΕ προκύπτει ότι οι εργαζόμενοι μπορεί μεν να θεωρούν σε πολύ μεγάλο ποσοστό (73%) ότι η πανδημία θα αποτελέσει αφορμή να κινδυνεύσουν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να μεταβάλει πολύ προς τα πάνω τον δείκτη απαισιοδοξίας που καταγράφεται αυξημένος μόνο κατά 2% έναντι της αντίστοιχης έρευνας του Ιουνίου.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιοποίησε η ΓΣΕΕ, από την έρευνά της καταγράφονται οι εξής τάσεις:

■ Το 73% των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα θεωρεί ότι η πανδημία θα αποτελέσει αφορμή να κινδυνεύσουν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα.

■ Μεγάλη επιφύλαξη των εργαζομένων καταγράφεται απέναντι στην ανάπτυξη της τηλεργασίας ως προς μια σειρά παραμέτρων:

● Το 67% των ερωτηθέντων την αξιολογεί αρνητικά ως προς την εξέλιξη των εργασιακών δικαιωμάτων του

● Το 61% τη θεωρεί αρνητική εξέλιξη ως προς τις ώρες εργασίας του

● Το 60% τη θεωρεί αρνητική εξέλιξη ως προς την εξέλιξη της αμοιβής του

● Το 52% την αξιολογεί αρνητικά ως προς την προσωπική ζωή του και

● Το 45% την αξιολογεί αρνητικά ως προς την επαγγελματική εξέλιξή του.

Τα υπόλοιπα ευρήματα της έρευνας καταγράφουν ανάλογες απόψεις με αυτήν του Ιουνίου του 2020.

Συγκεκριμένα:

● Το 32% των εργαζομένων δήλωσε ότι έχει μεταβληθεί η σχέση εργασίας μετά την πανδημία

● Το 20% των εργαζομένων δήλωσε ότι μετά την πανδημία συνεχίζει να εργάζεται με τηλεργασία και το 12% με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση

● Ο δείκτης αισιοδοξίας παρουσιάζει μείωση: 52% των ερωτηθέντων εκφράζει απαισιοδοξία για την πορεία της χώρας (+2% σε σχέση με τον Ιούνιο), ενώ απαισιοδοξία εκφράζεται και στο θέμα της εξέλιξης των αμοιβών, με το ποσοστό όσων δηλώνουν αισιόδοξοι για τον μισθό τους να παρουσιάζει πτώση 3 ποσοστιαίων μονάδων και να διαμορφώνεται στο 32%

● Αντίστοιχη μείωση παρατηρείται και στον δείκτη ασφάλειας της απασχόλησης, με το 54% των εργαζομένων να δηλώνουν αισιόδοξοι για τη διατήρηση της θέσης τους στην αγορά εργασίας (-2% σε σχέση με τον Ιούνιο)

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 24-30 Σεπτεμβρίου, σε δείγμα 1.500 ενηλίκων, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, «αποτυπώνει με ξεκάθαρο τρόπο την ένταση του κλίματος επισφάλειας και τον αυξανόμενο προβληματισμό των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα για τις αλλαγές που φέρνει η περίοδος της πανδημίας και τις πιθανές επιπτώσεις της στις εργασιακές σχέσεις.

Ηδη από τον Ιούνιο είχε επισημανθεί η ανάγκη ανάπτυξης ουσιαστικού θεσμικού πλαισίου ρύθμισης της τηλεργασίας, μετά από εξειδικευμένο κοινωνικό διάλογο, με στόχο την ανάδειξη των θετικών και των “γκρίζων” περιοχών της. Τρεις μήνες μετά, έχουμε πλέον τη σαφή αποτύπωση αυτών των προβληματισμών και η ανάγκη πλήρους θεσμικής παρέμβασης μοιάζει επιτακτική» καταλήγει η ΓΣΣΕ.

Εξω από το υπουργείο Εργασίας αύριο οι συνταξιούχοι

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Εργασίας στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 10.00 π.μ. πραγματοποιούν αύριο οι περίπου 300 συνταξιουχικές οργανώσεις του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα που εντάσσονται κάτω από την ομπρέλα της Συντονιστικής Επιτροπής προτάσσοντας τα εξής αιτήματα:

■ Δημιουργία υποδομών με δημόσιους οίκους ευγηρίας και κέντρα αποκατάστασης.

■ Πρόσληψη προσωπικού για βοήθεια στο σπίτι των ανήμπορων.

■ Πρόσληψη προσωπικού στα ασφαλιστικά ταμεία και να εκδοθούν άμεσα οι εκκρεμείς συντάξεις που φτάνουν τις εκατοντάδες χιλιάδες.

■ Απόδοση, με πολιτική απόφαση της κυβέρνησης, των αναδρομικών του 11μηνου (Ιούνιος 2015-Μάιος 2016), που αφορούν όχι μόνο τις κύριες, αλλά και τις επικουρικές συντάξεις καθώς και τις αποδοχές της 13ης και 14ης σύνταξης, σε όλους τους συνταξιούχους.

■ Ακύρωση κάθε προσπάθειας για ιδιωτικοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης.

■ Ανακεφαλαιοποίηση χωρίς καθυστέρηση των ασφαλιστικών ταμείων.

Ταυτοχρόνως, με δυο διαδοχικές ανακοινώσεις που εξέδωσε το Συντονιστικό των συνταξιούχων ασκεί έντονη κριτική τόσο προς νομικούς όσο και προς εκπροσώπους των ΜΜΕ που φέρονται να καλούν τους συνταξιούχους προς νέες μαζικές αγωγές, ενώ καταγγέλλουν τον αποκλεισμό τους από μερίδα των ΜΜΕ και στρέφονται με σοβαρές κατηγορίες κατά του Ενιαίου Δικτύου Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ).

«Είναι τραγελαφικό ότι πολλές φορές ορισμένοι δημοσιογράφοι ή παρουσιαστές αυτών των εκπομπών μοιράζουν αναδρομικά και αυξήσεις στους συνταξιούχους με περισσότερο ζήλο από τους υπουργούς. Αντί να δώσουν αναδρομικά για τις επικουρικές 40 μηνών έδωσαν μόνο για 9 μήνες και αυτό θεωρείται αύξηση. Αντί να δοθούν οι συντάξεις που καθυστερούν 3-4 χρόνια, θεωρούν αύξηση τα χρήματα των συνταξιούχων που δίνουν στις προσωρινές. Ελεος, κύριοι!» αναφέρουν χαρακτηριστικά απευθυνόμενοι στα ΜΜΕ.

«Σε αυτές τις εκπομπές καλούνται υπουργοί, νομικοί, “ειδικοί” και εκπρόσωποι μιας μεμονωμένης οργάνωσης που καμιά σχέση δεν έχει με το συνδικαλιστικό κίνημα των συνταξιούχων βαπτιζόμενη ως τέτοια, το λεγόμενο “Δίκτυο των Συνταξιούχων”, ένα δίκτυο ορισμένων νομικών γραφείων που τους εξασφαλίζει πελατεία, αποσιωπώντας και πνίγοντας τις δίκαιες διεκδικήσεις των συνταξιούχων από τις μεγάλες περικοπές και τον σφαγιασμό που έχουν γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια» αναφέρουν οι Συνεργαζόμενες Οργανώσεις των Συνταξιούχων, προσθέτοντας ότι οι αγωγές και τα δικαστήρια για τους συνταξιούχους «δεν οδηγούν πουθενά, αφού τελικά τις αποφάσεις για την εφαρμογή τους τις παίρνουν οι κυβερνήσεις και μόνο μια χούφτα νομικά γραφεία ωφελούνται».

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Ο Ντέρεκ Σόβιν, ο δολοφόνος του αφροαμερικάνου Τζoρτζ Φλόυντ, αφέθηκε χτες ελεύθερος με εγγύηση, οδηγώντας τον κυβερνήτη της Μινεσότας να θέσει σε εγρήγορση την Εθνοφρουρά, καθώς ανησυχεί για νέο ξέσπασμα διαμαρτυριών.  Ήδη, όταν έγιναν γνωστά τα νέα της αποφυλάκισης του Σόβιν, εκατοντάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους της νότιας Μινεάπολης με βασικό σύνθημα Χωρίς Δικαιοσύνη, Δε θα έχετε Ειρήνη / Διώξτε την Αστυνομία (No Justice, No Peace / Prosecute the Police).

Ο Σόβιν είχε δολοφονήσει τον Τζορτζ Φλόυντ στις 25 Μαϊου, πατώντας τον με το γόνατό του στο λαιμό. Η στυγνή δολοφονία προκάλεσε αλυσιδωτές εξεγερσιακού χαρακτήρα αντιδράσεις σε όλες τις ΗΠΑ αλλά και διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις παγκόσμια.

Ο Σόβιν, που εκδιώχθηκε από την αστυνομία μετά τη δολοφονία, και κρατούνταν σε φυλακή της Μινεσότα, κατέβαλε εγγύηση ενός εκατομμυρίου δολαρίων και αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους.  Η εγγύηση του πληρώθηκε με ομόλογο (bond) και την εγγύηση της ασφαλιστικής εταιρίας της Καλιφόρνιας, Αλεγκένυ Κάσουαλτυ, που ειδικεύεται σε αυτού του τύπου τα ομόλογα. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις, η ασφαλιστική ζητεί την καταβολή του 10% του ποσού για να υπογραφεί το σχετικό συμβόλαιο και να εκδοθεί το ομόλογο. Στην περίπτωση Σόβιν το ποσό που έπρεπε να καταβληθεί είναι 100.000 δολάρια. Ο Σόβιν πούλησε το σπίτι του για 279.000 δολάρια στα τέλη Αυγούστου.

Μετά την απελευθέρωση του Σόβιν, και οι τέσσερις αστυνομικοί που κατηγορούνται για αυτουργία ή συνέργεια στη δολοφονία του Τζορτζ Φλόυντ κυκλοφορούν ελεύθεροι. Η δίκη των τεσσάρων έχει προγραμματιστεί για την 8η Μαρτίου 2021.

ΠΗΓΗ: thepressproject.gr