Διαβάστε ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στην εποχική γρίπη και την COVID-19 που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε από ποια ασθένεια νοσήσατε και πώς μπορείτε να προφυλαχθείτε σε κάθε περίπτωση

Η εποχική γρίπη και η COVID-18 αποτελούν δύο μολυσματικές ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος, που προκαλούνται από διαφορετικούς ιούς. Η μεν COVID-19 προκαλείται από μόλυνση από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2, ενώ η γρίπη από τον ιό της γρίπης Η1Ν1. Με βάση τις οδηγίες και τις πληροφορίες του Αμερικανικού CDC (Centers for Disease Control and Prevention, δηλαδή του  Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ) παραθέτουμε τις διαφορές και τις ομοιότητες ανάμεσα στις δύο αναπνευστικές λοιμώξεις.

Υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές ανάμεσα στη γρίπη και την COVID-19. Για παράδειγμα, η δεύτερη φαίνεται πως εξαπλώνεται πιο εύκολα από τη γρίπη και προκαλεί πιο σοβαρή ασθένεια σε κάποιους ανθρώπους, ενώ μπορεί να χρειάζεται και περισσότερο χρόνο για την εκδήλωση των συμπτωμάτων της, με τους ανθρώπους να μεταδίδουν τον ιό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Μια ακόμα σημαντική διαφορά είναι ότι υπάρχει ήδη εμβόλιο κατά της γρίπης, σε αντίθεση με την COVID-19. Έτσι, ο καλύτερος τρόπος προστασίας από τη λοίμωξη αυτή προς το παρόν είναι η αποφυγή έκθεσης στον ιό.

Επειδή κάποια από τα συμπτώματα των δύο ασθενειών είναι παρόμοια, πολλές φορές είναι δύσκολο να διακρίνουμε τις διαφορές βάσει συμπτωματολογίας, γι’αυτό και ο έλεγχος μέσω τεστ κρίνεται απαραίτητος για τη διάγνωση. Γρίπη και COVID-19 παρουσιάζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, ωστόσο υπάρχουν κάποιες βασικές διαφορές που μας βοηθούν να τις ξεχωρίσουμε.
Ας δούμε μερικά από τα ήδη γνωστά στοιχεία.

Ομοιότητες
Τόσο η COVID-19 όσο και η γρίπη έχουν διάφορα επίπεδα συμπτωμάτων, που ποικίλλουν από τα μηδενικά συμπτώματα (ασυμπτωματικοί ασθενείς) μέχρι τα πολύ σοβαρά. Κοινά συμπτώματα που μοιράζονται οι δύο ασθένειες είναι:

• Πυρετός ή αίσθημα πυρετού/ρίγη•
• Βήχας
• Δύσπνοια ή δυσκολία στην αναπνοή
• Κόπωση
• Πονόλαιμος
• Καταρροή ή βουλωμένη μύτη
• Μυαλγίες ή σωματικός πόνος
• Πονοκέφαλος
• Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να βιώνουν έμετο ή διάρροια, σύμπτωμα που όμως είναι συχνότερο στα παιδιά παρά στους ενήλικες

Διαφορές

Γρίπη: Ο ιός της γρίπης μπορεί να προκαλέσει ήπια έως σοβαρή ασθένεια, στην οποία περιλαμβάνονται συμπτώματα της παραπάνω λίστας.

COVID-19: Η COVID-19 φαίνεται πως προκαλεί πιο σοβαρή ασθένεια σε κάποιους ανθρώπους, με επιπλέον στοιχεία της, διαφορετικά από αυτά της γρίπης, να περιλαμβάνουν επίσης αλλαγή ή απώλεια της γεύσης ή της όσφρησης,

Πότε εμφανίζονται τα συμπτώματα μετά την έκθεση και τη μόλυνση

Ομοιότητες
Τόσο για την COVID-19 όσο και για τη γρίπη, μπορεί να περάσει μία ή περισσότερες μέρες ανάμεσα στη στιγμή μόλυνσης του ατόμου και την έναρξη των συμπτωμάτων.

Διαφορές
Αν ένας άνθρωπος νοσήσει από COVID-19, θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για την ανάπτυξη των συμπτωμάτων σε σχέση με τη γρίπη.

Γρίπη: Συνήθως, ένα άτομο αναπτύσσει συμπτώματα από μία έως τέσσερις ημέρες μετά τη μόλυνση.

COVID-19: Συνήθως ένα άτομο αναπτύσσει συμπτώματα πέντε ημέρες μετά τη μόλυνση, ωστόσο συμπτώματα μπορούν να εκδηλωθούν πιο νωρίς, έως και δύο ημέρες μετα τη μόλυνση ή και πιο αργά, 14 ημέρες μετά από αυτή, με το χρονικό διάστημα να ποικίλλει ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση.

Για πόσο διάστημα το άτομο μπορεί να μεταδίδει τον ιό

Ομοιότητες

Και στις δύο περιπτώσεις, είναι πιθανό το άτομο να μπορεί να μεταδώσει τον ιό τουλάχιστον μία ημέρα πριν την αρχική εκδήλωση των συμπτωμάτων.

Διαφορές

Αν ένας άνθρωπος νοσεί από COVID-19, μπορεί να είναι μεταδοτικός για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι στην περίπτωση της γρίπης.

Γρίπη: Οι περισσότεροι ασθενείς με γρίπη είναι μεταδοτικοί για περίπου μία ημέρα πριν την εκδήλωση των συμπτωμάτων.
Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι ενήλικες με γρίπη είναι πιο μεταδοτικοί κατά τις πρώτες 3-4 ημέρες της ασθένειάς τους αλλά παραμένουν μεταδοτικοί έως και σχεδόν επτά ημέρες.
Τα μικρά παιδιά και οι άνθρωποι με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να είναι μεταδοτικοί για ακόμα περισσότερο.

COVID-19: Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να μεταδώσει τον ιό που προκαλεί την COVID-19 παραμένει ακόμα υπό διερεύνηση.
Είναι πιθανό οι άνθρωποι να μεταδίδουν τον ιό για σχεδόν δύο ημέρες πριν την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων και να παραμένουν μεταδοτικοί για τουλάχιστον 10 ημέρες μετά από αυτή. Αν κάποιος είναι ασυμπτωματικός ή τα συμπτώματά του αρχίζουν σταδιακά να υποχωρούν, είναι πιθανό να παραμένει μεταδοτικός για τουλάχιστον 10 ακόμα ημέρες μετά το θετικό τεστ στην COVID-19.

Πώς μεταδίδονται οι ιοί

Ομοιότητες

COVID-19 και γρίπη μπορούν να μεταδοθούν από άτομο σε άτομο, όταν έρχονται σε κοντινή επαφή (λιγότερα από δύο μέτρα). Και οι δύο ιοί μεταδίδονται κυρίως από τα σταγονίδια που εκτοξεύονται όταν ένα μολυσμένο άτομο (είτε με COVID-19 είτε με γρίπη) βήχει, φταρνίζεται ή μιλά. Τα σταγονίδια αυτά φτάνουν στο στόμα ή τη μύτη των ανθρώπων που είναι κοντά και οι οποίοι τα εισπνέουν καταλήγοντας στους πνεύμονες.

Πιθανό είναι ένα άτομο να μπορεί να μολυνθεί από τη σωματική επαφή (π.χ. χειραψία) ή αγγίζοντας μια επιφάνεια ή ένα αντικείμενο που φέρει τον ιό κι έπειτα το στόμα, τη μύτη ή τα μάτια του.
Και οι δύο ιοί είναι μεταδοτικοί ακόμα και πριν οι φορείς τους αρχίσουν να εκδηλώνουν συμπτώματα,, με την εμφάνιση πολύ ήπιων συμπτωμάτων ή χωρίς καθόλου συμπτώματα.

Διαφορές

Παρόλο που οι ιοί της COVID-19 και της γρίπης θεωρείται πως μεταδίδονται με παρόμοιους τρόπους, ο ιός της COVID-19 είναι πιο μεταδοτικός ανάμεσα σε ορισμένους πληθυσμούς και ηλικιακές ομάδες. Επίσης, έχει παρατηρηθεί πως παρουσιάζει περισσότερα περιστατικά υπερμετάδοσης σε σχέση με τη γρίπη, πράγμα που σημαίνει ότι ο SARS-CoV-2 μπορεί εύκολα και γρήγορα να μεταδοθεί σε πολλούς ανθρώπους, με αποτέλεσμα τη συνεχή εξάπλωση με την πάροδο του χρόνου.

πηγη: ygeiamou.gr

Σε μαζική κινητοποίηση, στις 11 το πρωί του Σαββάτου, 17 Οκτωβρίου, στην πύλη του εργοστασίου της Λάρυμνας, καλούν οι εργαζόμενοι της επιχείρησης, ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια για το διαφαινόμενο λουκέτο και την απόλυσή τους. 

Το κάλεσμα απευθύνεται σε «όλα τα συνδικάτα της χώρας, τα εργατικά κέντρα, τις ομοσπονδίες, τα κόμματα, την τοπική διοίκηση της Στερεάς, πλην ΝΑΖΙ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.

«Η κυβέρνηση αντί να κάνει επιδοματική πολιτική αμφιβόλου αποτελέσματος με τις δικές μας οφειλές - με τα δικά μας χρήματα, να βάλουν στο τραπέζι σοβαρές προτάσεις για τα ζητήματα, με γνώμονα την εξασφάλιση αξιοπρεπούς κι ασφαλούς εργασίας. Εάν δεν το κάνουν οι κυβερνώντες, οφείλουμε να το επιβάλλουμε εμείς», αναφέρει στο δικό της κάλεσμα στην κινητοποίηση του Σαββάτου το Σωματείο του ΕΑΚ και προειδοποιεί:

«Καλά θα κάνει ο ειδικός διαχειριστής να μην προκαλεί τους εργαζόμενους, πότε λέγοντας ότι 31/12 κλείνουμε και πότε ότι κάποια κεφάλαια πρέπει να εξέχουν. Πληρώσαμε ακόμη και με τις ζωές μας την ανάπτυξη της δημόσιας ΛΑΡΚΟ, δε θα πληρώσουμε με τα χρήματα που μας οφείλουν ούτε την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, ούτε τις αποζημιώσεις που μας οφείλουν».

πηγη:  efsyn.gr

Μανώλης Αναγνωστάκης

του Νίκου Μπογιόπουλου

Η δίκη και η καταδίκη των ναζι της Χρυσής Αυγής είναι πολύτιμη και για τούτο: Απέδειξε πόσο σάπιο και παρηκμασμένο είναι το αστικό πολιτικό σύστημα, αυτό που σήμερα οι νεοδικομματικές συνιστώσες του, εμβληματικής σαπίλας φυσιογνωμίες του και σεσημασμένα μιντιακά του περιτρίμματα τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιός υπήρξε περισσότερο ή λιγότερο… “αντιφασίστας”. 

Σε αυτά τα… “αντιφασιστικά” καλλιστεία του ποντιοπιλατισμού, του φαρισαισμού και της αηδίας, ανάμεσα στους πρωταγωνιστές τους, θα βρείτε κι εκείνους που υπέθαλψαν, που πρόβαλλαν, που διαφήμισαν, που εναγκαλίστηκαν, που συνυπήρξαν, που ανέχτηκαν όλα αυτά τα χρόνια τον εσμό των ναζιστών.

Σε αυτό το… “αντιφασιστικό” ασκέρι  με την “καταλερωμένη φωλιά”, που στη συμπεριφορά του καθρεφτίζονται όχι μόνο τα σαλιαρίσματα με τον φασισμό, αλλά τα ίδια τα αίτια του φασισμού, απευθυνόταν – τότε – ο Μανώλης Αναγνωστάκης:  

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου ‘κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

(Μανώλης Αναγνωστάκης, Φοβάμαι)

πηγη: imerodromos.gr

Πάνος Αλεπλιώτης

Το νέο τερατούργημα στα εργασιακά στην χώρα μας κάνει νόμο ότι, έτσι κι αλλιώς ισχύει και σήμερα και θέλει αντίσταση και αντίδραση για να πάψει να ισχύει. Συνοπτικά αναφέρω πως μπορεί να δουλεύει κανείς 40 ώρες την εβδομάδα αλλά τις μέρες και ώρες που θέλει το αφεντικό. Τριπλασιάζονται οι υποχρεωτικές υπερωρίες, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο η συνδικαλιστική δράση. Τρίζουν τα κόκκαλα των δολοφονημένων της Πρωτομαγιάς πριν 150 χρόνια για 8 ώρες δουλειά, 8 ύπνο και 8 ελεύθερο χρόνο.

Και κάτι εξίσου επικίνδυνο. Θεσπίζει την ατομική διαπραγμάτευση.

Η σκέψη βασισμένη σε προσωπικές εμπειρίες πηγαίνει στην χώρα που πρώτη θεσμοθέτησε και εφαρμόζει την ατομική διαπραγμάτευση και τον ατομικό μισθό. Ποια άλλη; Η Σουηδία το πρότυπο των απανταχού υποκριτών της Αριστεράς.

Ατομικός μισθός

Στη Σουηδία ο προγραμματισμός της δουλειάς και η αμοιβή για την εκάστοτε εργασία δεν έχουν σύνδεση. Θα έλεγα ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Καταρχάς, δεν λειτουργείς σαν ομάδα. Ο προγραμματισμός έρχεται άνωθεν και ο μισθός σπάνια

αντιπροσωπεύει την προσφορά σου.

Παρ’ όλα αυτά είναι ατομικός και διαφοροποιημένος. Σχεδόν κανείς δεν έχει τον ίδιο μισθό με τον άλλον, κι ας κάνει την ίδια δουλειά, κι ας έχει τα ίδια χρόνια στην δουλειά και τις ίδιες σπουδές.

Ακόμη και οι καθαρίστριες, οι εργάτες στην αποχέτευση, έχουν διαφοροποιημένη αμοιβή. Διαφοροποιούνται οι εργαζόμενοι μισθολογικά ακόμη και για δουλειές που γίνονται από την ίδια ομάδα.

Στα πλαίσια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού ακόμη και από τις Σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις που επικράτησε στην Σουηδία μετά την ανατροπή στη Σοβιετική Ένωση και την κρίση τραπεζών, ακινήτων και συναλλάγματος του ’90 εφευρέθηκε ο ατομικός και διαφοροποιημένος μισθός.

Μ’ αυτό το σύστημα, λένε οι εμπνευστές του, επιβραβεύονται οι φιλότιμοι και οι ικανοί εργαζόμενοι και έτσι αποτελούν παράδειγμα για μίμηση στους υπόλοιπους οκνούς και άχρηστους.

Τα εργοδοτικά σωματεία το δέχτηκαν χωρίς πολλούς δισταγμούς.

Αν και δημιουργεί ανισότητες και διάσπαση, οι διοικήσεις των επιχειρήσεων και των δημόσιων οργανισμών συνεχίζουν με τον ίδιο ρυθμό να αξιολογούν το προσωπικό μία έως δύο φορές το χρόνο. Θέτουν προσωπικούς στόχους στον καθένα εργαζόμενο και δίνουν διαφορετικό μισθό.

Η διασπαστική αυτή πολιτική, η διάκριση των ανθρώπων και οι αδικίες των διευθυντών, οι οποίοι είναι η  αριστοκρατία της εργατικής τάξης, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ακόμη και αποδοχής αλλά και της αξίας που έχει ο κάθε άνθρωπος. Γίνεται δυστυχώς καυγάς για  δυο τρία ευρώ διαφορά το μήνα. Η αλληλεγγύη μεταξύ συναδέλφων πάει περίπατο.

Οι εργοδηγοί ξυπνάνε την νύχτα για κάποια βλάβη εκτός εργασιακού ωραρίου, γιατί αυτός που έχει βάρδια αρνήθηκε να αναλάβει και τους παραπέμπει σε αυτόν που παίρνει καλύτερο μισθό.

Η αξιολόγηση γίνεται με προσωπική συνάντηση μεταξύ του διευθυντή και του εργαζόμενου, το ερωτηματολόγιο αποτελείται από πολλές ερωτήσεις ακόμη και για προσωπικά και οικογενειακά θέματα. Είναι ερωτήσεις ρουτίνας και καταλήγουν στο τέλος ο τελικός κριτής, ο διευθυντής, να αποφασίζει κατά το δοκούν την αύξηση του μισθού, αν υπάρξει, για την επόμενη χρονιά. Γίνονται προτάσεις και για ατομική βελτίωση, πληροφόρηση, εκπαίδευση πάντα μέσα στα πλαίσια του προυπολογισμού όπως άλλωστε και οι αυξήσεις αλλά σπάνια υλοποιούνται. Έτσι περνάει ο χρόνος χωρίς να αλλάξει κάτι, μέσα στην αμφισβήτηση και στην διάσπαση και επαναλαμβάνεται η αξιολόγηση κάθε χρόνο.

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην χώρα μας πρέπει να αποτρέψουν το εργασιακό αυτό τερατούργημα που στην περίπτωση του ατομικού και διαφοροποιημένου μισθού οδηγεί στην διάσπαση, στην διαφορετική μεταχείρηση, με ευνοούμενους και μη, κιας έχουν ακριβώς τα ίδια προσόντα.

Πάνος Αλεπλιώτης

Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης στην Ελλάδα και στην Σουηδία. Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000.

πηγη: atexnos.gr