των Σάββα Ρομπόλη - Βασίλη Μπέτση

Πηγή: SLpress

Στο πλαίσιο της κυβερνητικής πρότασης για την εφαρμογή της κεφαλαιοποίησης στην επικουρική κοινωνική ασφάλιση, υποστηρίζεται, μεταξύ των άλλων, από κυβερνητικούς παράγοντες, ότι ο κίνδυνος των χρηματιστηριακών αγορών είναι μικρότερος από όσο θεωρείται από την σχετική έρευνα και την διεθνή και ευρωπαϊκή βιβλιογραφία. Κι’ αυτό γιατί, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται, στον μακροχρόνιο ορίζοντα θα υπάρχει διαφοροποίηση του κινδύνου και επαγγελματική διαχείριση.

Όμως, πριν εξετασθεί πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος των αγορών, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ισχυρισμός της διαφοροποίησης του κινδύνου είναι αβάσιμος. Κι αυτό από την στιγμή που οι κυβερνητικοί παράγοντες ισχυρίζονται ότι, τα κεφάλαια που θα συσσωρεύονται από τις αποταμιεύσεις των εργαζομένων της νέας γενιάς θα επενδύονται στην χώρας μας, αυξάνοντας τις επενδύσεις, τις θέσεις εργασίας, την παραγωγικότητα της εργασίας και την αύξηση του ΑΕΠ.

Δηλαδή θα επενδύονται στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά. Αυτός ο συστηματικός κίνδυνος της αγοράς, δεν θα μπορεί να διαφοροποιηθεί, σύμφωνα με την σύγχρονη θεωρία χαρτοφυλακίου. Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι, οι βασικές διαφορές μεταξύ του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος λειτουργίας της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης και του προτεινόμενου από την κυβέρνηση συστήματος είναι οι εξής: α) το υπάρχον σύστημα είναι διανεμητικό, ενώ το προτεινόμενο σύστημα είναι κεφαλαιοποιητικό και β) το ποσό της σύνταξης στο υπάρχον σύστημα προκύπτει από την συσσώρευση των εισφορών των ασφαλισμένων με ένα συντελεστή, ο οποίος προκύπτει από την ανάπτυξη της οικονομίας.

Δηλαδή, το τελικό ποσό της σύνταξης εξαρτάται από την πορεία της πραγματικής οικονομίας. Αντίθετα, στο προτεινόμενο κεφαλαιοποιητικό σύστημα το τελικό ποσό της σύνταξης προκύπτει από την συσσώρευση των εισφορών των εργαζομένων και την απόδοση των επενδύσεων. Στην προκειμένη περίπτωση από την απόδοση της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς αφού τα χρήματα θα επενδύονται στην χώρα μας.

Έτσι, η διερεύνηση του εάν πράγματι είναι μικρός ο κίνδυνος των αγορών και δεδομένου ότι ο χρονικός ορίζοντας είναι μακροχρόνιος, όπως υποστηρίζεται από τους κυβερνητικούς παράγοντες, η μεθοδολογική προσέγγισή μας συνίσταται ως ακολούθως: Στην σύγκριση των ετήσιων αποδόσεων του Γενικού Δείκτη (ΓΔ) του Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΧΑ) με τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ στην χώρα μας κατά την χρονική περίοδο 1985-2019 (για 35 έτη όσο ένας μέσος εργασιακός βίος).

Ύψος σύνταξης

Παράλληλα, στην έρευνα μας εξετάζεται ένα παράδειγμα του ύψους της σύνταξης που θα ελάμβανε ένας ασφαλισμένος με κάθε ένα από τα δύο συστήματα (κεφαλαιοποιητικό, διανεμητικό). Έτσι, το παράδειγμα μας αναφέρεται σ’ ένα εργαζόμενο που θα είχε ξεκινήσει την εργασία του το 1985 και θα συνταξιοδοτούνταν το 2020.

Σ’ αυτά τα 35 χρόνια εργασίας θεωρείται ότι έχει μέσο μισθό 1.000 ευρώ τον μήνα και εισφέρει 6% από τον μισθό του στην επικουρική ασφάλιση. Στην πρώτη περίπτωση οι εισφορές του εργαζόμενου συσσωρεύονται με την ετήσια απόδοση του Γενικού Δείκτη (ΓΔ) του Χρηματιστηρίου, ενώ στην δεύτερη περίπτωση οι εισφορές του συγκεκριμένου εργαζόμενου συσσωρεύονται με τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ (βλ. Γράφημα 1).

Γράφημα 1

Στην περίπτωση που ίσχυε η κυβερνητική πρόταση του κεφαλαιοποιητικού συστήματος, ο μέσος ασφαλισμένος του παραδείγματός μας μετά από 35 έτη εργασίας θα ελάμβανε επικουρική σύνταξη ύψους 42 ευρώ τον μήνα, δεδομένου ότι θα είχε συσσωρεύσει 8.714 ευρώ στον ατομικό του λογαριασμό (κουμπαρά).

Αντίθετα, στην περίπτωση που ίσχυε το σημερινό διανεμητικό σύστημα, που η απόδοση του στηρίζεται στην ανάπτυξη της οικονομίας, θα ελάμβανε επικουρική σύνταξη 322 ευρώ τον μήνα, αφού θα είχε στον νοητό ατομικό του λογαριασμό 66.730 ευρώ. Στο Γράφημα 2 παρουσιάζεται η διαχρονική πορεία της συσσώρευσης των εισφορών του ασφαλισμένου, συγκριτικά με τον συντελεστή συσσώρευσης των αποδόσεων του ΓΔ του ΧΑ και του ΑΕΠ.

Γράφημα 2

Επενδυτικός κίνδυνος

Ουσιαστικά από το Γράφημα 2 διαπιστώνεται η μεγάλη πτώση (ζημιά) που θα είχε ο ασφαλισμένος με την κρίση του 2000 αλλά κυρίως με την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Όπου δηλαδή συντελέσθηκε η κατάρρευση του Χρηματιστηρίου και στην ουσία ο ασφαλισμένος θα έχανε όλες τους τις εισφορές που θα είχε πληρώσει κατά την διάρκεια 23 ετών.

Σε αντίθεση με την πορεία του νοητού ατομικού λογαριασμού (κουμπαρά), όπου συσσωρεύοντας με τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ, διαπιστώνεται μια σταθερή συνεχή αύξηση και μια μικρή πτώση την περίοδο της οικονομικής κρίσης και ύφεσης. Αυτό οφείλεται γιατί κατά την πενταετή περίοδο 2008-2012 η συνολική απόδοση του ΓΔ του ΧΑ ήταν -174,12%, ενώ η συνολική μεταβολή του ΑΕΠ ήταν -18,74%.

Έτσι, με το παράδειγμα αυτό, συγκρίνοντας την πορεία των εισφορών που θα κατέβαλε ο ασφαλισμένος στον εργασιακό του βίο, διαπιστώνεται με τον πιο τεκμηριωμένο ποσοτικά τρόπο ο μεγάλος κίνδυνος των χρηματιστηριακών αγορών. Κι αυτό σε βαθμό που να καταρρίπτεται το λανθασμένο επιχείρημα ότι ο «ο επενδυτικός κίνδυνος είναι μικρότερος από όσο νομίζουμε».

Επικουρική ασφάλιση

Επιπλέον, το πόσο μεγάλος είναι ο επενδυτικός κίνδυνος αποτυπώνεται και στο Γράφημα 1, όπου παρατηρείται η μεγάλη μεταβλητότητα των αποδόσεων του ΓΔ του ΧΑ (τεθλασμένη γραμμή) συγκριτικά με την χωρίς έντονες διακυμάνσεις γραμμή των ετήσιων ρυθμών μεταβολής του ΑΕΠ. Μάλιστα, ο κίνδυνος αυτός στα χρηματοοικονομικά υπολογίζεται με ένα στατιστικό μέτρο διασποράς (τυπική απόκλιση).

Η τυπική απόκλιση (κίνδυνος) στις αποδόσεις του ΓΔ είναι 43,5%, ενώ του ρυθμού μεταβολής του ΑΕΠ είναι 10,7%.  Δηλαδή, ο κίνδυνος των αγορών είναι 4 φορές μεγαλύτερος από τον “κίνδυνο” του ρυθμού μεταβολής του ΑΕΠ. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός ότι ο επενδυτικός κίνδυνος στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών είναι μικρότερος από όσο νομίζουμε, είναι αποδεδειγμένα αβάσιμος.

Επιπλέον, από τα ευρήματα της διερεύνησής μας αναδεικνύεται, μεταξύ των άλλων, το θεμελιώδες ερώτημα τόσο για την νέα γενιά, όσο και για τους σημερινούς εργαζόμενους, τι επικουρική ασφάλιση θέλουμε; Μια επικουρική κοινωνική ασφάλιση που θα βασίζεται στην πορεία της πραγματικής οικονομίας, της απασχόλησης και της παραγωγικότητας της εργασίας που στηρίζεται το σημερινό υπάρχον σύστημα επικουρικής ασφάλισης ή μια επικουρική ασφάλιση όπου η σύνταξη θα βασίζεται στους μεγάλους κινδύνους και τις αβεβαιότητες των χρηματιστηριακών αγορών, όπως λανθασμένα ισχυρίζονται κυβερνητικοί παράγοντες.

ΠΗΓΗ:  kommon.gr

Εγκληματική διαχείριση

Στο «κόκκινο» το ΕΣΥ, στο «βαθύ κόκκινο» τα δημόσια νοσοκομεία… Με ιδιαίτερα δραματικούς τίτλους περιγράφουν το τελευταίο διάστημα όλα τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης την δραματική κατάσταση που επικρατεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ξεχνούν βέβαια κάτι πολύ βασικό, καθώς διαβάζοντας κανείς τα ρεπορτάζ τους νομίζει ότι βρήκε ξαφνικά την Ελλάδα μία αναπάντεχη καταστροφή.

Πρόκειται όμως για ένα ξεκάθαρα προμελετημένο και προδιαγεγραμμένο κυβερνητικό έγκλημα. Αυτά που βιώνουμε είναι στην ουσία όσα είχαν προειδοποιήσει οι υγειονομικοί το υπουργείο Υγείας ότι θα συμβούν από τον περασμένο Μάρτιο. Καταρρέει με τον πιο παταγώδη αλλά και δραματικό τρόπο η κυβερνητική πολιτική στη διαχείριση της πανδημίας. Νοσοκομεία υπό κατάρρευση, δεκάδες ασθενείς εκτός ΜΕΘ, οι υγειονομικοί στα όριά τους και η κυβέρνηση πεισματικά αρνείται ακόμα και τώρα να προχωρήσει στην άνευ όρων επίταξη του ιδιωτικού τομέα. Αντιθέτως ο αρμόδιος υπουργός Βασίλης Κικίλιας είχε το θράσος να επισκεφτεί το ιδιωτικό θεραπευτήριο «Ερρίκος Ντυνάν» για να διαφημίσει την «συνεισφορά» των μεγαλοκλινικαρχών στην… εθνική προσπάθεια.

Την Πέμπτη το απόγευμα ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 2.588 νέα κρούσματα (247.992 συνολικά), ο αριθμός των διασωληνωμένων έσπασε κάθε ρεκόρ φτάνοντας στους 706, ενώ ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου είναι 480 ασθενείς. Επίσης ανακοινώθηκαν ακόμη 52 θάνατοι συμπολιτών μας και από την αρχή της πανδημίας έχουν χάσει την ζωή τους συνολικά 7.701 άνθρωποι.

Άσε την προστασία της ζωής και της δημόσιας υγείας στα χέρια μας. Στα χέρια της κυβέρνησής μας…Και στις 6, μέτρα τους νεκρούς σου. Ατομική σου η ευθύνη, όπως πολύ εύστοχα τραγουδούν και οι Υπεραστικοί.

«Κινούνται με την ίδια πολιτική εδώ και ένα χρόνο: Αστυνομική-αυταρχική αντίληψη, “ατομική ευθύνη”, μη ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας (η πολιτική του συστήματος και της ΕΕ δεν το επιτρέπει) και επικοινωνιακοί χειρισμοί», σημειώνει στην ανακοίνωσή του το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Κυριάκος Νασόπουλος

Αρχοντούλα Βαρβάκη

Έχουν περάσει 13 ολόκληρες μήνες από το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στη χώρα και το ΕΣΥ όχι απλά δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την πανδημία, αλλά ασφυκτιά υπό το βάρος του όλο και μεγαλύτερου αριθμού διασωληνωμένων και νοσηλευόμενων ασθενών, καθώς τα ημερήσια επιβεβαιωμένα κρούσματα δεν λένε να υποχωρήσουν. Όπως είχαν προβλέψει και προειδοποιήσει από την αρχή της πανδημίας οι υγειονομικοί, το υπάρχον προσωπικό και οι υφιστάμενες υποδομές αδυνατούν να καλύψουν τις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες. Η επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών θεραπευτηρίων που έχουν 205 κλίνες σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας είναι αναγκαία και έπρεπε να είχε γίνει… χθες.

Τις τελευταίες μέρες ο αριθμός των διασωληνωμένων ασθενών που περιμένουν για κρεβάτι σε ΜΕΘ είναι πάνω από 100. Αυτό αυτόματα αυξάνει την θνητότητα, καθώς οι συγκεκριμένοι ασθενείς υποθεραπεύονται. Καταλαβαίνουμε πως εξορισμού πρόκειται για ασθενείς που χρειάζονται εντατική παρακολούθηση, καθώς η κατάστασή τους μπορεί να ανατραπεί σε λίγα λεπτά και δεν μπορούν να την έχουν χωρίς τα μηχανήματα και το προσωπικό μιας ΜΕΘ.

Στους θαλάμους με τις απλές κλίνες, το προσωπικό όχι μόνο δεν είναι όσο θα έπρεπε αλλά μπορεί να προέρχεται και από μετακινήσεις που φέρνουν στις κλινικές Covid-19 οφθαλμίατρους και άλλους γιατρούς, δηλαδή ειδικότητές που απέχουν από αυτό που χρειάζονται οι ασθενείς. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι στο νοσοκομείο «Αττικόν» σε μια πτέρυγα, δηλαδή για 30-35 ασθενείς, οι γιατροί που υπάρχουν είναι 4-6 ειδικευόμενοι (από τους οποίους ένας ή δύο είναι πνευμονολόγος ή παθολόγος) και ένας επιμελητής.

Για την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, την Τρίτη 23 Μαρτίου η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) κατέθεσε αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Σύμφωνα με τη σχετική της ανακοίνωση, «επισημαίνεται στο έγγραφο πως τόσο για την παραμονή σε καθημερινή βάση δεκάδων βαρέως πασχόντων διασωληνωμένων ασθενών εκτός ΜΕΘ σε κοινούς θαλάμους και σε πρόχειρους αναπνευστήρες όσο και για τη στελέχωση πτερύγων νοσηλείας ασθενών πασχόντων από Covid με γιατρούς άσχετων ειδικοτήτων, η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση».

«Εδώ και ένα χρόνο η κυβέρνηση γνωρίζει τα προβλήματα και τις απαιτήσεις που υπάρχουν, κάτι στο οποίο βοηθάει και η εμπειρία της Κίνας, της Ιταλίας και των άλλων χωρών και παρόλα αυτά ακόμα δεν έχει κάνει όσα χρειάζονται», σχολιάζει στο Πριν ο Μηνάς Καραγιάννης, ειδικευόμενος Νεφρολογίας στο Αττικό Νοσοκομείο. «Δεν έχει κάνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και τώρα θέλει να στηριχτεί σε ιδιώτες, οι οποίοι θα πρέπει να αφήσουν τα ιατρεία τους για λίγους μήνες. Δεν έχει φροντίσει για την αναγκαία αύξηση κλινών ΜΕΘ αλλά και κλινών σε κλινικές με αποτέλεσμα να μετατρέπεται για παράδειγμα ο Ερυθρός Σταυρός, ένα νοσοκομείο κορμού, σε νοσοκομείο μόνο για Covid-19. Δεν έχει φροντίσει για την ενίσχυση του συστήματος που παρέχει το οξυγόνο στους ασθενείς και το οποίο αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις υπάρχουσες ανάγκες. Μας έχει αφήσει απροστάτευτους και αβοήθητους και εμάς και τους ασθενείς. O μόνος δρόμος που μας μένει είναι ο αγώνας για τη διεκδίκηση ενός άλλου συστήματος υγείας που θα λαμβάνει υπόψη τις υπάρχουσες ανάγκες», μας λέει.

Το πρόβλημα στο σύστημα παροχής οξυγόνου είναι ένα από τα πολλά που θα μπορούσε να είχε προβλέψει το υπουργείο Υγείας με βάση την εμπειρία των άλλων χωρών αλλά και την πορεία της επιδημίας στην Ελλάδα και να προχωρήσει στην ανακαίνιση, ενίσχυση και συντήρησή του.

Το σύστημα αυτό καλείται τώρα να υποστηρίξει συσκευές χορήγησης οξυγόνου high flow, οι οποίες είναι πολύτιμες καθώς προσφέρουν περισσότερο οξυγόνο και μπορεί να αποτρέψουν την επιβάρυνση και διασωλήνωση του ασθενή. Το αποτέλεσμα της επιβάρυνσης του συστήματος είναι να υπάρχουν ασθενείς που μεταφέρονται από τη μία κλινική στην άλλη για να βρουν κρεβάτι με το οξυγόνο που χρειάζονται.

Μόνο η επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων και η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, σε συνδυασμό πάντα με την επιτάχυνση του εμβολιασμού και την σωστή επιδημιολογική επιτήρηση της χώρας, μπορούν να βοηθήσουν το ΕΣΥ

Ενδεικτικά της κατάστασης είναι και τα στοιχεία που παραθέτει σε ανακοίνωση της η ΟΕΝΓΕ στις 19 Μαρτίου για το Δρομοκαΐτειο. «Mε απόφαση της Διοίκησης του ΨΝΑ Δρομοκαΐτειου, η Ψυχογηριατρική Κλινική του νοσοκομείου μετατράπηκε σε κλινική Covid-19, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την ασφαλή λειτουργία της χωρίς το αναγκαίο “συγκεκριμένο και εκπαιδευμένο προσωπικό”, όπως άλλωστε προβλέπουν οι οδηγίες του ΕΟΔΥ για τις κλινικές Covid-19».

Αυτές οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις είναι για παράδειγμα «η 24ωρη παρακολούθηση των ασθενών από παθολόγο ή άλλο γιατρό συναφούς ειδικότητας».

Ο Στέφανος Βλάχος, ειδικευόμενος Παθολογίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει τη σημασία της υπερφόρτωσης των νοσοκομείων για τους ασθενείς με άλλα νοσήματα. «Το τρίτο κύμα της πανδημίας αποδείχθηκε και το πλέον οδυνηρό ως τώρα, παρότι πολλοί από την πρώτη γραμμή της μάχης είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει για την εγκληματική αδράνεια της κυβέρνησης να θωρακίσει το ΕΣΥ όταν έπρεπε αλλά και για το αδιέξοδο της ασκούμενης πολιτικής των όλο και σκληρότερων lockdown, που, εν τέλει, απέδωσαν τα αντίθετα του αναμενομένου αποτελέσματα», σημειώνει.

«Ωστόσο, πέραν των διαθέσιμων κλινών ΜΕΘ, των υποστελεχωμένων κλινικών Covid, της άμεσης ανάγκης επίταξης ιδιωτικών κλινικών για τις ανάγκες της πανδημίας, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις συνέπειες της μετατροπής ενός συστήματος υγείας σε σύστημα “μιας νόσου”, τον κόσμο που πάσχει και φοβάται να έρθει στο νοσοκομείο να μην κολλήσει, τα χειρουργεία που πάνε πίσω, την επιβράδυνση της τακτικής παρακολούθησης χρονίως πασχόντων. Και από αυτή τη σκοπιά να συνεχίσουμε τον αγώνα μετά το πέρας της πανδημίας, όταν με το καλό».

Την ίδια ώρα και ενώ υπάρχουν ειδικευμένοι γιατροί που περιμένουν την πρόσληψή τους η κυβέρνηση παρουσιάζει ως λύση την προσωρινή βοήθεια από ιδιώτες γιατρούς, που για κάποιο διάστημα θα φύγουν από τα ιατρεία τους και θα βρεθούν στο επιβαρυμένο νοσοκομειακό περιβάλλον. Οι σημερινές συνθήκες όμως απαιτούν αποφασιστικές κινήσεις και ικανοποίηση των αιτημάτων των υγειονομικών. Μόνο η επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων και η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, σε συνδυασμό πάντα με την επιτάχυνση του εμβολιασμού και την σωστή επιδημιολογική επιτήρηση της χώρας, μπορούν να βοηθήσουν το ΕΣΥ.

Γιώργος Μουρμούρης

Η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να αγγίξει τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της υγείας, επιτάσσοντας χωρίς αποζημίωση ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδίως μονάδες ΜΕΘ, είχε ως «παρενέργεια» την επιστράτευση δεκάδων ιδιωτών γιατρών. Εν μία νυκτί 206 παθολόγοι, πνευμονολόγοι και γενικοί ιατροί κλήθηκαν με επίδοση φύλλου πορείας και υπό την απειλή ποινικών κυρώσεων να παρουσιαστούν στα καταρρέοντα νοσοκομεία για να συνδράμουν τους εξουθενωμένους συναδέλφους τους νοσοκομειακούς.

Από την κυβέρνηση η επιστράτευση παρουσιάστηκε ως ένδειξη αποφασιστικότητας, ακόμα και ως προοίμιο «επίταξης» δομών του ιδιωτικού τομέα – που βέβαια την αντιλαμβάνεται ως ακριβοπληρωμένη ενοικίαση υπηρεσιών. Όπως όμως καταγγέλλει το Εργατικό Κέντρο Αθήνας (ΕΚΑ), στην πραγματικότητα πρόκειται απλώς για «μια κυνική ομολογία της τραγικά αποτυχημένης διαχείρισης της πανδημίας». «Η κυβέρνηση αγνόησε προκλητικά όλες τις εκκλήσεις για στήριξη του ΕΣΥ με συγκεκριμένες άμεσες προτάσεις για κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων», σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση το ΕΚΑ, κάνοντας λόγο για μια «ακραία αυταρχική ενέργεια, πρωτοφανή στα χρονικά, μια πραγματικά μαύρη σελίδα στην ιστορία της ιατρικής στην Ελλάδα», που παράλληλα αποψιλώνει την ήδη ισοπεδωμένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Τα τελευταία 24ωρα πριν την ανακοίνωση της επιστράτευσης είχε ξεσπάσει ένας «πόλεμος» δηλώσεων και ανακοινώσεων μεταξύ του υπουργείου Υγείας και του συντεχνιακού συνδικαλισμού στον χώρο των ιδιωτών γιατρών. Με τους εκπροσώπους του τελευταίου να μη θίγουν την ουσία του ζητήματος, δηλαδή την πεισματική άρνηση ενίσχυσης του ΕΣΥ με άμεσες προσλήψεις και επίταξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας, αλλά να διαπραγματεύονται τους όρους της επιστράτευσης αναφορικά με ζητήματα όπως οι οικονομικές απολαβές και η μοριοδότηση των ιδιωτών γιατρών.

Στο μεταξύ, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, κατά των «ηρώων» κατά τα άλλα νοσοκομειακών γιατρών και συνολικά των υγειονομικών ξεδιπλώνεται μία πρωτοφανής επιχείρηση φίμωσης των αγωνιστικών φωνών και εκδικητικότητας κατά όσων διεκδικούν τα αυτονόητα. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση, η απόλυση του αγωνιστή γιατρού Κώστα Καταραχιά λόγω της αντίδρασης του σωματείου εργαζομένων στον «Άγιο Σάββα» στην ΕΔΕ κατά νοσοκομειακών που νόσησαν από κορονοϊό(!). Στον «Ευαγγελισμό» δε, σε δύο ειδικευόμενους γιατρούς επιβλήθηκε η ποινή στέρησης 15 ημερομισθίων για «ανάρμοστη συμπεριφορά προς το πρόσωπο του αναπληρωτή διοικητή»!

Είναι εμφανές ότι η υποκρισία της πανικόβλητης πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης συνολικά είναι κυριολεκτικά επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία. Η αγωνιστική διεκδίκηση μαζικών προσλήψεων στο ΕΣΥ και άμεσης επίταξης των ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας ανάγεται πια σε ζήτημα ζωής και θανάτου.

ΠΗΓΗ: prin.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Την ακούσαμε να το ξεστομίζει και δεν πιστεύαμε στ’ αυτιά μας… Για την κυρία Παπαευαγγέλου ο λόγος. Της Επιτροπής. Που το ένα μέλος της μας είπε ότι… “δεν μπορούμε να γεννήσουμε λεωφορεία”, αλλά που εκτός των υπολοίπων, δουλειά του και υποχρέωσή του – εν μέσω πανδημίας – είναι να φωνάζει και να πιέζει κι αυτός για περισσότερα λεωφορεία και καλύτερα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Που ο άλλος μας είπε ότι καλύτερα που αυξήθηκαν τα παιδιά στις σχολικές αίθουσες γιατί έτσι… περιορίζουμε τις εστίες μετάδοσης του ιού. Και τώρα αυτό: 

Ρωτήθηκε, λοιπόν, η κυρία “έχουμε θανάτους και εκτός ΜΕΘ”; Πότε ρωτήθηκε; Τη στιγμή που δεκάδες άνθρωποι χρειάζονται ΜΕΘ στην Αττική, αλλά δεν υπάρχουν ΜΕΘ. Πότε ρωτήθηκε; Τη στιγμή που δεκάδες άνθρωποι είναι διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ και περιμένουν. Και τι απάντησε η κυρία; Ορίστε (στο βίντεο από το 33.45 και μετά): 

Κατά την κυρία, όπως ακούσαμε, “προφανώς υπάρχουν και θάνατοι εκτός ΜΕΘ, πάντα υπήρχαν, είναι πολύ μικρό το ποσοστό, όμως, αυτών που χάνουν την ζωή τους εκτός ΜΕΘ, πολύ μικρό, 20% νομίζω”!!!

Για τις ΜΕΘ που λείπουν αφού η κυβέρνηση εδώ και ένα χρόνο δεν έχει φροντίσει να τις φτιάξει, δεν είχε ποσοστό η κυρία Παπαευαγγέλλου.

Η αναμονή για ΜΕΘ που δεν υπάρχουν για την γιατρό της επιτροπής είναι κάτι σαν μια φυσική εξέλιξη. 

Δεν ξέρουμε σε ποιο σημείο του όρκου του Ιπποκράτη είναι γραμμένο αυτό. 

Δεν ξέρουμε σε ποια διατριβή Ιατρικής υπολογίζονται τα ποσοστά των νεκρών για ΜΕΘ που δεν υπάρχουν.

Δεν ξέρουμε τι ποσοστό ευθύνης αναλογεί σε αυτούς που επιδίδονται στον κυνισμό του στατιστικού “αλάθητου” για να δώσουν άλλοθι σε μια πολιτική που άφησε το ΕΣΥ γυμνό μέσα στην πανδημία. 

Ξέρουμε, πάντως, ότι κατά την κυρία το να πεθαίνει 1 στους 5 ανθρώπους εκτός ΜΕΘ είναι “πολύ μικρό ποσοστό”. Αλλά για ποιόν είναι “πολύ μικρό” το ποσοστό; Γι’ αυτόν που εντάσσεται στο ποσοστό; Για τους δικούς του ανθρώπους; Η’ μήπως γι’ αυτούς που δεν έχουν φροντίσει να υπάρχουν ΜΕΘ ώστε όσοι τις χρειάζονται να δέχονται τις υπηρεσίες που απαιτεί η μάχη που δίνουν; Αυτό δεν το διευκρίνισε η κυρία.

Πιστεύουμε, δε, πως αυτό που θα θέλαμε να ρωτήσουμε – αν υπάρχει τσίπα, δηλαδή – ούτε αυτό θα το διευκρίνιζε. Οπότε περιοριζόμαστε να ρωτήσουμε κάτι παραπλήσιο και το θέτουμε με την κομψότητα που απαιτεί η κομψότητα της κυρίας Παπαευαγγέλου: Κυρία μου, έχετε συναίσθηση τί λέτε;     

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr