Φωτογραφία αρχείου από τον Αύγουστο του 2020 

EUROKINISSI/ΝΙΚΟΣ ΖΩΤΟΣ

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Σάββατο μεσημέρι όπως ξέρετε πήραν μέτρα για τη Μύκονο. Και μάλιστα άμεσης εφαρμογής. Στη 1 το μεσημέρι το ανακοίνωσαν, στις 6 το ίδιο απόγευμα άρχισαν να ισχύουν. Δεν είχε ξανασυμβεί τόσο γρήγορη εφαρμογή μέτρων, προφανώς η κατάσταση θα ήταν πολύ άσχημη.

Τρίτη πρωί, σήμερα δηλαδή, μόλις 2 ημέρες μετά, αφήνουν να διαρρεύσει πως θα έχουμε άρση των μέτρων. Μέσα σε ένα διήμερο βελτιώθηκαν, όπως ψιθυρίζουν, τα επιδημιολογικά δεδομένα.

Είδαν καλυτέρευση και γι αυτό θα αφήσουν το νησί ελεύθερο ξανά, δεν νομίζω να σας πέρασε από το νου ότι το κάνουν για τις αντιδράσεις και τις ακυρώσεις. Αλλωστε, όπως είπε και ο κ. Θεοχάρης στη Βουλή, διαψεύδοντας τους ίδιους του επαγγελματίες της Μυκόνου, δεν υπάρχουν ακυρώσεις. Προσωπικά ξέρω τρεις παρέες (τρεις!) που ακύρωσαν, αλλά ο υπουργός Τουρισμού ξέρει καλύτερα.

Δύο ολόκληρους μήνες μας είχαν το χειμώνα τα Σαββατοκύριακα με απαγόρευση κυκλοφορίας στις 6 το απόγευμα αντί για τις 9 το βράδυ για να έρθουν να μας πουν ότι ήταν λάθος. Δύο μήνες τους πήρε να το καταλάβουν και αφού μας τσάκισαν (και ψυχολογικά).

Τώρα σε δύο μέρες είδαν βελτίωση και παίρνουν γρήγορες αποφάσεις. Οι άνθρωποι είναι αστείοι κι επικίνδυνοι. Και παντελώς άσχετοι.

πηγη: efsyn.gr

Λίτσα Φρυδά

▸Τα προβλήματα είναι υπαρκτά, όπως παραδέχθηκε ο πρόεδρος Ντίαζ-Κανέλ, Οφείλονται, όμως, εν πολλοίς στις απάνθρωπες, μονομερείς και άδικες κυρώσεις που έχουν επιβάλει εδώ και 60 χρόνια στην Κούβα οι ΗΠΑ, με τον αποκλεισμό του νησιού να γίνεται τα τελευταία χρόνια όλο και πιο ασφυκτικός και μάλιστα εν μέσω πανδημίας. Η άρση του εμπάργκο είναι υπεραναγκαία.

«Ο δρόμος ανήκει στους Επαναστάτες», υπογράμμισε την Κυριακή 11 Ιούλη ο πρόεδρος της Κούβας Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ, στη διάρκεια ειδικού διαγγέλματος στην εθνική τηλεόραση, καλώντας τους να βγουν στους δρόμους και να υπερασπιστούν την επανάσταση και, ταυτόχρονα, καταγγέλλοντας εκείνους που από τις ΗΠΑ υποδαυλίζουν τις ταραχές. Είχαν προηγηθεί διαδηλώσεις σε αρκετές πόλεις της Κούβας που, όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, έτυχαν τεράστιας κάλυψης και προβολής από τα διεθνή ΜΜΕ.

Σύμφωνα με αυτά, οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στο Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος, 26 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αβάνας. Το αρχικό κίνητρο ήταν οι πολύωρες επαναλαμβανόμενες διακοπές ρεύματος, οι οποίες είχαν επιπτώσεις τόσο στην καθημερινότητα των ανθρώπων όσο και στην παραγωγική διαδικασία. Να προστεθεί σ’ αυτό η συσσώρευση προβλημάτων που οξύνθηκαν από την αρχή της πανδημίας: Έλλειψη βασικών προϊόντων, τροφίμων και φαρμάκων, μείωση της αγοραστικής ικανότητας του λαού. Συν το γεγονός ότι η πανδημία –την οποία οι κουβανικές αρχές είχαν έως τώρα καταφέρει να ελέγξουν πολύ πιο αποτελεσματικά από τις πλουσιότερες χώρες– έχει το τελευταίο διάστημα επιδεινωθεί λόγω ελλείψεων σε πρώτες ύλες για την παραγωγή φαρμακευτικού υλικού, σε σύριγγες και αναπνευστήρες —αν και σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί με το πρώτο κλινικά δοκιμασμένο και αποτελεσματικό κουβανέζικο εμβόλιο.

Χαρακτηριστικό είναι πως ένα από τα συνθήματα των διαδηλωτών στο Σαν Αντόνιο ήταν «θέλουμε εμβόλια», ενώ ζητούσαν λύση στα άμεσα προβλήματα. Προβλήματα υπαρκτά, όπως επεσήμανε και ο ίδιος ο Ντίαζ-Κανέλ στο διάγγελμά του, τα οποία οφείλονται εν πολλοίς στις απάνθρωπες, μονομερείς και άδικες κυρώσεις που έχουν επιβάλει εδώ και 60 χρόνια στην Κούβα οι ΗΠΑ, με τον αποκλεισμό του νησιού να γίνεται τα τελευταία χρόνια όλο και πιο ασφυκτικός.

Ένας εξίσου ή ίσως και περισσότερο σοβαρός παράγοντας, όμως, που οδήγησε πολλούς Κουβανούς στον δρόμο είναι η τεράστια μιντιακή καμπάνια που είχε ενορχηστρωθεί και μεθοδευθεί εδώ και μέρες από ιμπεριαλιστικά κέντρα, με την αξιοποίηση ελεγχόμενων ΜΜΕ και μέσων κοινωνικής δικτύωσης με το σύνθημα #SOSCuba. Απευθύνοντας στον κουβανικό λαό ένα αόριστο κάλεσμα να διαδηλώσει τη δυσαρέσκειά του στους δρόμους, η καμπάνια αυτή είχε διττό στόχο: Αφενός να προκληθεί λαϊκός ξεσηκωμός και ταραχές, ώστε να πέσει η κουβανική κυβέρνηση, εφαρμόζοντας κι εδώ μια πολυδοκιμασμένη συνταγή (Σερβία, Ουκρανία, Γεωργία), με τη διασπορά υπερβολικών, παραποιημένων ή ψευδών πληροφοριών, όπως, για παράδειγμα, η δημοσίευση πλαστών εικόνων, που στην πραγματικότητα ήταν λήψεις από παλιότερες αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις σε άλλες χώρες, από διαδηλώσεις αντικαθεστωτικών Κουβανών στο Μαϊάμι, ή ακόμα και από διαδηλώσεις υπέρ της επανάστασης που παρουσιάστηκαν ως αντικυβερνητικές, όπως αποκαλύφθηκε και επιβεβαιώθηκε από το AFP. Αφετέρου, να προωθηθεί, με το πρόσχημα της κατάστασης έκτακτης ανάγκης λόγω της υγειονομικής κρίσης, η ιδέα της αναγκαιότητας για «ανθρωπιστική επέμβαση» ξένων δυνάμεων προκειμένου «να σώσουν την Κούβα» — με απλά λόγια, εισβολή.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι διαδηλώσεις αυτές απαρτίζονταν από ετερογενή πλήθη, που η πλειονότητά τους απλά ακολουθούσε το ρεύμα. Παρότι επεκτάθηκαν σε αρκετές πόλεις, είναι κυρίως στο Σαν Αντόνιο που κυριάρχησαν οι αντεπαναστάτες. Χαρακτηριστικό αυτής της ετερογένειας είναι και το γεγονός ότι στις διαδηλώσεις συμμετείχαν ακόμη και μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, κάτι που ανέφερε και ο ίδιος ο πρόεδρος, μιλώντας για «αποπροσανατολισμένους επαναστάτες». Ορισμένοι, μάλιστα, συνελήφθησαν και αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι ή τέθηκαν σε περιορισμό, όπως ο μαρξιστής ιστορικός Φρανκ Γκαρσία Χερνάντεζ. Συνολικά, συνελήφθησαν πάνω από 100 διαδηλωτές, ενώ δεν έλειψαν τα επεισόδια μεταξύ αντιφρονούντων και επαναστατών. Έχει επιβεβαιωθεί, επίσης, ο θάνατος ενός διαδηλωτή.

Να σημειώσουμε ότι η όλη επιχείρηση ξεκίνησε σε μια κομβική για την ιστορία της Κούβας στιγμή, που είναι το πέρασμα, έπειτα από 62 χρόνια, στη μετά Κάστρο εποχή — ο Ραούλ Κάστρο παραιτήθηκε τον περασμένο Απρίλη. Μια «στιγμή» κατά την οποία η οικονομική κρίση είναι πολύ βαθιά, η υγειονομική κρίση εντείνεται και η νέα ηγεσία δεν έχει την απήχηση και το κύρος των πρωτεργατών της επανάστασης. Αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες, ένα τεράστιο κομμάτι του κουβανικού λαού ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του προέδρου και βγήκε στους δρόμους.

Η κατάσταση στην Κούβα είναι πολύ δύσκολη, αλλά η αντιμετώπισή της απαιτεί ρήξη με τα σχέδια των ΗΠΑ

Από την πλευρά του, σε ένα κρεσέντο υποκρισίας και κυνισμού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, εξέφρασε τη συμπαράστασή του στον Κουβανικό λαό και χαιρέτισε τις «εκκλήσεις του για ελευθερία και για ανακούφιση από τη δίνη της πανδημίας και την καταστολή και οικονομική δυσχέρεια δεκαετιών», καλώντας ταυτόχρονα «το κουβανικό καθεστώς να ακούσει τους πολίτες και να υπηρετήσει τις ανάγκες τους». Αποσιωπώντας το γεγονός πως η χώρα του είναι εκείνη που στραγγαλίζει την οικονομία της Κούβας για δεκαετίες, επιδεικνύοντας, όπως και οι προκάτοχοί του, τις επιλεκτικές ευαισθησίες του όσον αφορά τα δημοκρατικά δικαιώματα. Με την αμερικανική πολιτική συντάχθηκε ευθέως και η ΕΕ.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, πρόσφερε τη στήριξή του στον κουβανό ομόλογό του, «στον λαό της Κούβας» και «στην επαναστατική κυβέρνηση της», ενώ ο πρόεδρος της Αργεντινής, Αλμπέρτο Φερνάντες, ζήτησε την άρση του εμπάργκο, χαρακτηρίζοντάς το «απάνθρωπο», και απέρριψε μια πιθανή εξωτερική παρέμβαση. Τη στήριξή του προς την Κούβα εξέφρασε και ο πρώην πρόεδρος της Βραζιλίας, Λούλα, ζητώντας επίσης την άρση του αποκλεισμού της. Ο πρόεδρος του Μεξικό, Αντρές Μανουέλ Λόπεζ Ομπραντόρ, είπε: «Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν την Κούβα, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν είναι να σταματήσουν τον αποκλεισμό της, όπως απαιτούν οι περισσότερες χώρες του κόσμου».

πηγη; prin.gr

Του Παναγιώτη Ζαβουδάκη.

Κλείνοντας την πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που πραγματοποιήθηκε στις 2-4 Ιουλίου, ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε στο ριζοσπαστικό χαρακτήρα του κόμματός του σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «πρέπει να στρίψουμε αριστερά για να κερδίσουμε το κέντρο».

Πώς όμως σχεδιάζεται αυτή η «αριστερή στροφή» του ΣΥΡΙΖΑ;

Τα ρεπορτάζ μιλούν για προσπάθειες της Κουμουνδούρου να  συλλέξει μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κι όχι όποια κι όποια. Βασικός «μεταγραφικός στόχος» της είναι ο Γιώργος Παπανδρέου.

Ένα Συμπόσιο για τη δημοκρατία γεμάτο…  ιμπεριαλιστικά «μπουμπούκια»

Ο μεταγραφικός πόθος του ΣΥΡΙΖΑ τελευταία κάνει εμφανή την πολιτική του παρουσία. Η πρόσφατη δραστηριότητά του ήταν η διοργάνωση του  23^ου Συμποσίου της Σύμης, μια σύναξη Παπανδρεϊκής έμπνευσης που φέτος πραγματοποιήθηκε στο Λαγονήσι υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Δαμάζοντας τα κύματα της ιστορίας-Μεγάλες και μικρές επ-αναστάσεις μετά την Πανδημία».

Δεν αξίζει να αναφερθεί κανείς στα θέματα του Συμποσίου (αν και παρουσιάζουν ενδιαφέρον) όσο στους συνδαιτημόνες της.  Από την ιδιαίτερα μονομερή και άκρως συντηρητική σύνθεση ξεχώρισαν η παρουσία της Μαντλίν Ολμπράιτ (υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Κλίντον και υπεύθυνης για τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα κατά του λαού της Σερβίας) και του Λεοπόλντο Λόπεζ (πράκτορα του ιμπεριαλισμού με την επίσημη ιδιότητα του ηγέτη της Βενεζουελάνικης «αντιπολίτευσης»).

Για τους νεότερους να θυμίσουμε πως το γεράκι του Κλίντον, που πριν από 22 χρόνια «τακτοποίησε» τα Βαλκάνια στα πλαίσια της «Pax» Americana, έχει δηλώσει με κάθε τρόπο την απέχθειά της για τους Σέρβους και τους  Έλληνες. Είναι χαρακτηριστική η φράση που της αποδίδει ο Τζων Κυριάκου, ελληνοαμερικανός πρώην πράκτορας της CIA, ο οποίος είχε συλληφθεί και φυλακίστηκε για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδος. Στο βιβλίο του «Ο απρόθυμος κατάσκοπος», ο Κυριάκου σημειώνει πως η Ολμπράιτ, μιλώντας στον  τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Νίκολας Μπερνς,  έλεγε: «Αυτοί οι Έλληνες είναι απαίσιοι. Δεν ξέρω πώς μπορείς και ζεις εδώ». Για τους Σέρβους μιλούν απλά τα έργα της.

Βέβαια η Ολμπράιτ έχει και συμπάθειες σε μερικούς βαλκάνιους. Ένας από τους φίλους της ήταν ο Χακίμ Θάτσι, ηγετικό στέλεχος του UCK κι αργότερα πρωθυπουργός και πρόεδρος του Κοσόβου) ο οποίος το 2020 παραπέμφθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εγκαλούμενος για εγκλήματα πολέμου. Ο άλλος είναι ο «αγαπητός George» Παπανδρέου.

Αυτό λοιπόν το γεράκι, μίλησε (μέσω της πλατφόρμας zoom) στο Συμπόσιο του αγαπητού της φίλου για την «Εξωστρέφεια των ΗΠΑ και τι σημαίνει αυτή για τον κόσμο», λες κι ο ελληνικός κόσμος δεν ξέρει ή ξέχασε πώς αυτή εκφράζεται στη γειτονιά μας και σε όλες τις γειτονιές του κόσμου.

Μια θεματική ενότητα του Συμποσίου είχε τον τίτλο «Ποιο το μέλλον της Ευρώπης χωρίς τα Βαλκάνια;» με συντονίστρια την πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μαριλένα Κοππά (η οποία ας μη ξεχνάμε ότι στο παρελθόν έχει εκφραστεί θετικά για τον Αλ. Τσίπρα) και κεντρικούς ομιλητές τον πρωθυπουργό του Κοσόβου Αλμπίν Κούρτι, τον Νικολά Ντιμιτρόφ αναπληρωτή πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας και τη Ράντμιλα Σεκερίνσκα Γιανκόφσκα υπουργό Άμυνας της ίδιας χώρας. Αν ψάξει κανείς για παρεμβάσεις άλλων βαλκάνιων από την Σερβία, την Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο, δεν θα βρει, καθώς κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τους προσκαλέσει για να ακουστεί η γνώμη τους.

Ανάλογου φυράματος είναι και ο δεύτερος διάσημος καλεσμένος του Συμποσίου, ο Λεοπόλντο Λόπεζ. Αμερικανοτραφής Βενεζουελάνος επιχειρηματίας, ηγέτης της αμερικανονικήτης «αντιπολίτευσης», υπεύθυνος για μια σειρά απόπειρες πραξικοπημάτων για την ανατροπή του Νίκολας Μαδούρο, φυσικά υπό την καθοδήγηση της CIA. Φανατικός φίλος του Μπάιντεν για τον οποίο δηλώνει ότι «εξακολουθεί να στηρίζει την πολιτική αλλαγή στην Βενεζουέλα» και τον καλεί να μην άρει το εμπάργκο των ΗΠΑ κατά της πατρίδας του μέχρι αυτή να γονατίσει στον ιμπεριαλισμό.  Κι αυτός ο τύπος ήρθε να μιλήσει για τη… δημοκρατία.

Μιλώντας περί δημοκρατίας, να σημειώσουμε ότι στο Συμπόσιο υπήρξε ειδική θεματική ενότητα με τίτλο «Παλεύοντας για την δημοκρατία απέναντι σ΄ένα δυστοπικό μέλλον») με εισηγητές τον Αλμπίν Κούρτι και τον Λόπεζ. Αξιοσημείωτος ήταν ο χαιρετισμός που απηύθυνε ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στις συμμετοχές του πρώην πρωθυπουργού της Αυστραλίας Κέβιν Ράντ, του πρωθυπουργού της Αλβανίας Έντι Ράμα, του πρώην Γενικού Γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Αμρ Μούσα ή των δήμαρχων της Αθήνας και των Τιράνων.

Κάπως έτσι η ελευθερία και η δημοκρατία βρήκαν την… κορύφωση τους στο Συμπόσιο του Γιώργου Παπανδρέου.

Και στο βάθος… Σημίτης(;)

Αυτός λοιπόν είναι, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ για να σηματοδοτήσει την «στροφή στα αριστερά»: ο σκληρός πυρήνας του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ.

Φυσικά, κανείς δεν περίμενε το Συμπόσιο για να μάθει τις πολιτικές προτιμήσεις του Γ. Παπανδρέου. Ο άνθρωπος δεν τις έκρυψε ποτέ: είναι… αμερικανότερος των αμερικανών και η σχέση του με την αριστερά και τον σοσιαλισμό εξαντλείται στα προεκλογικά συνθήματα μόνο όποτε μιλά σε φτωχογειτονιές με αριστερό ακροατήριο.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Γ.Π. Είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ και η πολιτική του. Αν, έστω ως υπόθεση εργασίας, ο ΣΥΡΙΖΑ εννοεί πραγματικά τη στροφή προς τα αριστερά, τότε ο προσεταιρισμός του Παπανδρέου είναι «αυτογκόλ» στην προσπάθειά του. Αν, όμως, όπως οι περισσότεροι εκτιμούμε, η Κουμουνδούρου θέλει να πάρει τη θέση που είχε το ΠΑΣΟΚ, εξαπατώντας το λαό με αριστερή φρασεολογία την ώρα που επέβαλε τις πιο δεξιές πολιτικές, τότε ο Παπανδρέου είναι μια πολύ καλή πολιτική «μεταγραφή».

Αν ισχύουν όλα αυτά, αν δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να δυναμώσει εκλογικά,  βαφτίζει «αριστερούς» όλους τους εκφραστές της δεξιάς πολιτικής, τότε το πηγάδι δεν έχει πάτο. Με τη φόρα που έχει πάρει η Κουμουνδούρου, σε λίγο θα προσπαθήσει να μας πείσει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, Γεωργιάδη, Χατζηδάκη, Χρυσοχοΐδη, Κεραμέως κ.α. “εργάζεται για την οικοδόμηση της… σοσιαλιστικής κοινωνίας”!

Σε μια τέτοια περίπτωση, κι αν επαληθευτεί η εκτίμηση πολλών πολιτικών χώρων (που τελευταία εξέφρασε κι ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην «Καθημερινή») για πιθανή μετεκλογική σύμπραξη της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε σε ένα τέτοιο «αριστεροκεντροδεξιό» σχήμα χωράνε «όλοι οι καλοί» εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής, ακόμα κι ο Κ. Σημίτης. Αλλά αυτός θα μπορούσε να παίξει όχι ως εταίρος μιας τέτοιας κυβέρνησης, ίσως ως ο «υπερκομματικός» Πρόεδρος της Δημοκρατίας (τους).

Σε κάθε περίπτωση, σύντομα «η ζωή θα δείξει» όπως έλεγε ο Χαρίλαος. Κι ο λαός οφείλει να είναι προετοιμασμένος κι έτοιμος για να βάλει φραγμό στα πολιτικά σχέδια του δικομματισμού!

πηγη; ergatikosagwnas.gr

Το Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Πειραιά καταγγέλλει ομόφωνα την εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία που ασκεί ο διευθυντής της Εστίας Ναυτικών απέναντι στο σωματείο-μέλος μας “ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΣΤΙΑΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ (ΣΕΕΝ)” και τα μέλη της διοίκησης του, όπως καταγγέλλει και το ίδιο το σωματείο σε πρόσφατη ανακοίνωσή του.       Συγκεκριμένα δεν πρόκειται απλώς για έναν διευθυντή που εκφράζει την εργοδοσία, αλλά για τον διορισμένο στη θέση του διευθυντή από το Δ.Σ. της Εστίας Ναυτικών με πρόταση του πρώην Γ.Γ. της ΠΝΟ Γιάννη Χαλά, συνδικαλιστή Γιάννη Ριζεάκο μέλος του Δ.Σ. της ΠΕΠΕΝ και γνωστό στέλεχος της ΔΑΚΕ στον Πειραιά.

            Τις μεθόδους που ακολουθεί για να εμποδίσει την συνδικαλιστική δράση του σωματείου στο χώρο εργασίας, θα τις ζήλευε και ο πιο στυγνός εργοδότης! Διότι με κάθε τρόπο παρεμποδίζει τη λειτουργία του σωματείου με απαράδεκτες μεθόδους και εκθέτει ανεπανόρθωτα και τον ίδιο τον οργανισμό που εκπροσωπεί. Συγκεκριμένα, παραβιάζοντας κατάφωρα το ν.1264/82, δεν αναγνωρίζει τη σύνθεση του Δ.Σ. αρνούμενος να παραλάβει το ενημερωτικό έγγραφο που του παρέδωσε η διοίκηση, δεν δίνει συνδικαλιστικές άδειες στα μέλη του Δ.Σ. για να συνεδριάσει το όργανο και δεν δίνει το χώρο για να συνεδριάσει το Δ.Σ. όπως συνέβαινε όλα τα χρόνια στην Εστία Ναυτικών, δικαιολογώντας μάλιστα τη στάση του σε πρόσφατη επιστολή του ότι η συμμετοχή των υπαλλήλων στα Δ.Σ. προκαλεί ανεπανόρθωτο πρόβλημα στη λειτουργία της Εστίας! Δεν επιτρέπει την επικοινωνία των μελών του Δ.Σ. του σωματείου με τους εργαζόμενους εντός του χώρου εργασίας, προχώρησε ακόμη και σε συνδικαλιστικές διώξεις μελών του Δ.Σ. με μετακίνηση από το αντικείμενο εργασίας τους μετά την εκλογή τους στη διοίκηση. Εκφοβίζει τους ίδιους τους εργαζόμενους με μειώσεις μισθών-αφαίρεση επιδομάτων σε όποιον σηκώσει κεφάλι, κάνει διακρίσεις μεταξύ των εργαζομένων σε θέματα αδειών, αμοιβών, ωραρίων.

Το αποκορύφωμα αυτής της βαθειά αντεργατικής συμπεριφοράς του είναι οι παρεμβάσεις του που αποσκοπούν στην διαγραφή μελών από τον Σύλλογο Εργατοϋπαλλήλων Εστίας Ναυτικών (ΣΕΕΝ) με σκοπό να τον αποδυναμώσει και να τον εξαφανίσει.

            Η άθλια αυτή αντεργατική συμπεριφορά του συνδικαλιστή Γιάννη Ριζεάκου δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή από σύσσωμο το συνδικαλιστικό κίνημα. Δηλώνουμε ότι το Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα προστατέψει με κάθε νόμιμο τρόπο το σωματείο μέλος του και τους εργαζόμενους στην Εστία απέναντι σε τέτοιες μεθόδους! Θέτουμε προ των ευθυνών τους για την απαράδεκτη αυτή κατάσταση το Δ.Σ. της ΕΣΤΙΑΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ που έχει την κύρια ευθύνη, καθώς και τον γ.γ. της ΠΝΟ, όπου από κοινού οφείλουν να πάρουν θέση και ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ την δίωξη του Σωματείου στο χώρο εργασίας.

                                                                        Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ