Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

 

Μόνο το 0,001% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 0,18% της έκτασης ξηράς του πλανήτη εκτίθεται στη διάρκεια του έτους σε επίπεδα μικροσκοπικών σωματιδίων του αέρα που θεωρούνται απολύτως ασφαλή, σύμφωνα με τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), όπως δείχνει μια νέα παγκόσμια μελέτη, η πιο ολοκληρωμένη του είδους της.

 

2023-03-07_141517.png

 

Ενώ τα επίπεδα των μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 (διαμέτρου μικρότερης των 2,5 εκατομμυριοστών του μέτρου) έχουν μειωθεί στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, έχουν αντίθετα αυξηθεί στη Νότια Ασία, στην Αυστραλία - Ν. Ζηλανδία και στη Λατινική Αμερική.

Επίπεδα υψηλότερα των ορίων ασφαλείας (15 μg/m3 ή μικρογραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο αέρα) καταγράφονται παγκοσμίως σε πάνω από το 70% των ημερών του έτους. Στη νότια και ανατολική Ασία οι συγκεντρώσεις των μικροσωματίδων ξεπερνούν αυτά τα επίπεδα ασφαλείας σε πάνω από το 90% των ημερών του έτους.

 Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιουμίνγκ Γκούο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του αυστραλιανού Πανεπιστημίου Μόνας στη Μελβούρνη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα πλανητικής υγείας «The Lancet Planetary Health», ανέλυσαν πληθώρα παρατηρήσεων από επίγειους και δορυφορικούς σταθμούς και ανιχνευτές.
Σε παγκόσμιο επίπεδο η μέση ετήσια συγκέντρωση ΡΜ2,5 μεταξύ 2000-2019 υπολογίστηκε σε 32,8 μg/m3, με τα υψηλότερα επίπεδα να καταγράφονται στην ανατολική Ασία (50 μg/m3), στη νότια Ασία (37,2 μg/m3) και στην Αφρική (30,1 μg/m3).

Σημειωτέον ότι με βάση το νέο όριο που έχει θέσει ο ΠΟΥ από το 2021, το μέσο ετήσιο επίπεδο των μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 μg/m3. Μόνο το 0,001% του πληθυσμού και το 0,18% της χερσαίας έκτασης της Γης βρίσκονται κάτω από αυτό το όριο ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

 

Πηγή: onmed.gr

 

«Ακόμα και σταθμάρχες είναι με μπλοκάκι», λένε στο Πριν οι Χαράλαμπος Παυλάκης και Αριστείδης Οικονόμου, μέλη της Αριστερής Παρέμβασης Σιδηροδρομικών

 

2023-03-07_141146.png

 

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο το πρωί της Πέμπτης. Ο Χαράλαμπος Παυλάκης και ο Αριστείδης Οικονόμου, εργαζόμενοι στον ΟΣΕ και μέλη της Αριστερής Παρέμβασης Σιδηροδρομικών, βρίσκονταν από νωρίς στο σημείο της τραγωδίας στα Τέμπη, όπου 30 και πλέον ώρες μετά το δυστύχημα τα σωστικά συνεργεία απομάκρυναν ακόμα σορούς ή τμήματα σορών από τα συντρίμμια των πρώτων βαγονιών της αμαξοστοιχίας Intercity 62.

«Τώρα οι διασώστες βρίσκονται στο μπαρ, εκεί μέσα έχει κόσμο. Αρχίζουν να βγάζουν σορούς, γίνεται χαμός», μας λέει ο Χ. Παυλάκης. Ήταν βέβαιος ότι ο αριθμός των νεκρών θα αυξηθεί. «Είδα να συλλέγουν τμήματα σορών και να τα βάζουν σε σακούλες. Σε αυτά θα κάνουν τεστ DNA για να δουν αν προέρχονται από ένα άτομο ή από πολλά. Βρίσκουν μέλη από εδώ και από εκεί», περιέγραψε το εφιαλτικό σκηνικό που εκτυλίσσεται στο βορειοανατολικό άκρο της θεσσαλικής πεδιάδας.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη μονοπωλεί τις τελευταίες ημέρες το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Ξαφνικά, τα ίδια Μέσα που μετέδιδαν διθυραμβικά αφιερώματα στο «ασημένιο βέλος», το τριαντάχρονο τρένο που η Hellenic Train παρουσίαζε ως επιτομή της προόδου, ανακάλυψαν τις κακοτεχνίες, τις ελλείψεις συστημάτων ασφαλείας, τις δεκάδες καταγγελίες εργαζομένων για την κατάσταση του σιδηροδρόμου. Όμως καταγγελίες για τα τεκταινόμενα στον ελληνικό σιδηρόδρομο υπήρχαν δημοσιευμένες εδώ και χρόνια.

Ήδη, τον Μάιο του 2017, στον απόηχο του δυστυχήματος στο Άδενδρο, τα δύο μέλη της Αριστερής Παρέμβασης
Σιδηροδρομικών, σε άρθρο τους στο Πριν περιέγραφαν την εγκατάλειψη «του πλέον λαϊκού μέσου μεταφοράς, με στόχο τη μετατροπή του σε ένα φτηνό προϊόν προς πώληση», κάνοντας λόγο για «ένα διαρκές έγκλημα».

«Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς εμπειρογνώμων για να καταλάβει γιατί εκτροχιάστηκε το τρένο στο Άδενδρο. Η κυνική δήλωση εξάλλου του κ. Πετράκη, διευθύνοντα σύμβουλου του ΟΣΕ, πως “έτσι λειτουργούν τα δρομολόγια εδώ και 12 χρόνια που λειτουργεί αυτή η γραμμή και δεν έχει συμβεί το παραμικρό” […] αποτελεί τη μεγαλύτερη παραδοχή της μεθοδευμένης και κατ’ επέκταση εγκληματικής εγκατάλειψης των σιδηροδρόμων», έγραφαν οι δύο σιδηροδρομικοί.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού»

«Είναι αυτό που λέμε εδώ και χρόνια», λέει σήμερα στο Πριν ο Χ. Παυλάκης, αναφερόμενος στην απαξίωση του ΟΣΕ και τις δραματικές ελλείψεις προσωπικού. «Η εγκατάλειψη μετρά πολλά χρόνια», σημειώνει, καθώς «από το 1985 και μετά δεν έγιναν προσλήψεις» στον σιδηρόδρομο. Έτσι πλέον κρίσιμες λειτουργίες που σχετίζονται με την υποδομή έχουν καταλήξει σε εργολάβους, ενώ τα δρομολόγια (ΤΡΑΙΝΟΣΕ) και η συντήρηση (ΕΕΣΣΤΥ) έχουν περάσει στη Hellenic Train.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού», τονίζει και ο Αριστείδης Οικονόμου. «Βάσει του οργανογράμματος, ο ΟΣΕ θα έπρεπε να απασχολεί 2.100 εργαζόμενους, όμως σήμερα έχει μόλις 750. Λείπουν 1.350 άτομα», υπογραμμίζει, υπενθυμίζοντας ότι οι μετατάξεις των πρώτων μνημονιακών ετών διέλυσαν τον σιδηρόδρομο, καθώς απομάκρυναν χιλιάδες έμπειρους εργαζόμενους. Σήμερα, ακόμα και σταθμάρχες και κλειδούχοι εργάζονται με «μπλοκάκι».

Η εγκατάσταση των τόσο κρίσιμων για την ασφάλεια του δικτύου συστημάτων φωτοσήμανσης και τηλεδιοίκησης δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, παρά το γεγονός ότι οι πρώτες προμήθειες πραγματοποιήθηκαν πριν ακόμα από το 2004, στο πλαίσιο των «αμαρτωλών» συμβάσεων με τη Siemens. «Η εγκατάσταση των συστημάτων δεν γινόταν γιατί οι εργολάβοι ποτέ δεν τελείωναν τις δουλειές», σημειώνει ο Χαράλαμπος Παυλάκης. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τα συστήματα καθίσταντο πλέον παρωχημένα, αφού δεν αναβαθμίζονταν και έτσι αχρηστεύονταν. «Τα φωτοσήματα δεν λειτουργούν στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου», υπογραμμίζει και ο Αριστείδης Οικονόμου. «Έχουμε πλέον μεγαλύτερες ταχύτητες με λιγότερη ασφάλεια», τονίζει, κάνοντας παράλληλα λόγο για απαξίωση και σκόπιμη υπερχρέωση του ΟΣΕ στην πορεία ιδιωτικοποίησής του. Όπως εξηγούν οι δύο σιδηροδρομικοί, η συντήρηση του δικτύου παραμελήθηκε επί χρόνια, ενόσω το υλικό του ΟΣΕ απαξιωνόταν, ώστε να φανεί ως «μάννα εξ ουρανού» η λύση των ΣΔΙΤ.

Η διάσπαση του άλλοτε ενιαίου ΟΣΕ σε μια σειρά μικρότερες Ανώνυμες Εταιρείες, υπό τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και στο πλαίσιο της μακράς πορείας προς την ιδιωτικοποίηση, συντέλεσε επίσης στη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης. «Έδωσαν το κερδοφόρο κομμάτι, δηλαδή τα επιβατικά και εμπορικά δρομολόγια, στους ιδιώτες και κράτησαν το ζημιογόνο, δηλαδή τα έργα υποδομής, στο κράτος», σημειώνει ο Αριστείδης Οικονόμου.
«Το ίδιο έγινε και τη δεκαετία του ’80 στην Αγγλία, όταν έκανε τις ιδιωτικοποιήσεις η Θάτσερ», προσθέτει ο Χαράλαμπος Παυλάκης, τονίζοντας ότι υπό αυτές τις συνθήκες ένα μεγάλο δυστύχημα ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.

 

Πηγή: prin.gr

«Όλων των νεκρών γινόμαστε φωνή, η νέα γενιά δεν σας συγχωρεί». Αυτό είναι το σύνθημα που αντηχεί στους δρόμους του Πειραιά, όπου αυτή την ώρα πραγματοποιείται μαζική και μαχητική κινητοποίηση των μαθητών των σχολείων της πόλης και του Φοιτητικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου Πειραιά.

Χιλιάδες μαθητές από πάνω από 15 σχολεία του Πειραιά ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Πειραιά και συμμετέχουν μαζικά στην κινητοποίηση που διασχίζει τους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Στον σταθμό του Προαστιακού στον Πειραιά, οι μαθητές άφησαν λουλούδια στην μνήμη των θυμάτων του εγκλήματος, ενώ άπλωσαν και ένα μαύρο πανί μπροστά απο τον σταθμό. 

Από το πρωί στα σχολεία του Πειραιά οι μαθητές, όπως έκαναν όλες τις προηγούμενες ημέρες, εκφράζουν την οργή τους και ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα αφήσουν να ξεχαστεί το έγκλημα.

 

 

 

2023-03-07_140822.png

 

2023-03-07_140830.png

 

2023-03-07_140837.png

 

2023-03-07_140845.png

 

Πηγή: 902.gr

2023-03-07_134021.png

 

 

– Ξεκίνησαν – αυτοί οι “αντικειμενικοι” – μηρυκάζοντας μέχρι αυτογελοιοποίησης το σκονάκι “περί ανθρώπινου λάθους”.
– Προχώρησαν – αυτοί οι απεργοφάγοι – κατηγορώντας αλήτικα τους εργαζόμενους ότι δεν έκαναν… απεργίες.
– Συνέχισαν – αυτοί οι “ελέγχουμε την εξουσία” – δίνοντας ξετσίπωτα “ιδέες” και συμβουλές στην κυβέρνηση για την… επικοινωνιακή διαχείριση του εγκλήματος.
– Εφτασαν μέχρι και να απογειώσουν την δυσωδία τους στην στρατόσφαιρα σερβίροντας το έγκλημα περίπου σαν αναγκαία “θυσία” για να βελτιωθούμε και να πάμε παρακάτω…
Ολοι αυτοί ήταν, είναι και θα είναι ένας εσμός σμπίρων της καθεστωτικής δημοσιογραφίας – υπηρετών του κεφαλαίου.
Ανήκουν σε εκείνο το ρυπαρό και χαλασμένο είδος του ασπάλακα που γλείφει τις πολιτικές που αποφέρουν κέρδη στα αφεντικά του.
Πρόκειται για ένα παρεάκι χωμένο μέχρι το λαιμό στα λύματα του ιλουστρασιόν οχετού που έχει εκπαιδευτεί να δακρύζει σαν κροκόδειλος, την ώρα ακριβώς που κατατάσσει στις “παράπλευρες απώλειες” τους νεκρούς της Φαράν και της Ρικομέξ, του Σαμίνα και των πυρκαγιών του 2007, τους νεκρούς στη Μάνδρα και στο Μάτι, τώρα στα Τέμπη.
Συνωθούνται σε εκείνο τον αστραφτερό απόπατο των μπιστικών της εξουσίας είτε πλασάρουν “σωτήρια” Μνημόνια, είτε επιτίθενται σε αγωνιζόμενους εργάτες, είτε κάνουν πλάτες σε εγκληματικές πολιτικές. 
Ο Βάρναλης το έγραφε έτσι:
“Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,
της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,
και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,
του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!”
– Κάποιοι περιγράφουν αυτό το είδος με το σύνθημα “αλήτες – ρουφιάνοι – δημοσιογράφοι”. 
Πιστεύουμε ότι η περιγραφή του Λένιν – κατά την εισήγησή του Α’ Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς – είναι πιο διαφωτιστική:
“Η ελευθερία του Τύπου είναι επίσης ένα από τα κυριότερα συνθήματα της «καθαρής δημοκρατίας».[…] η ελευθερία αυτή είναι μια απάτη, εφόσον τα καλύτερα τυπογραφεία και τα τεράστια αποθέματα χαρτιού βρίσκονται στα χέρια καπιταλιστών και εφόσον διατηρείται η εξουσία του κεφαλαίου πάνω στον Τύπο. Για να κατακτηθεί η αληθινή ισότητα και η αληθινή δημοκρατία πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί από το κεφάλαιο η δυνατότητα να μισθώνει συγγραφείς, να αγοράζει εκδοτικούς οργανισμούς και να εξαγοράζει εφημερίδες, και γι αυτό πρέπει να από τιναχτεί ο ζυγός του κεφαλαίου, πρέπει να ανατραπούν οι εκμεταλλευτές, να κατασταλεί η αντίσταση τους. Οι καπιταλιστές αποκαλούν «ελευθερία» την ελευθερία των πλουσίων να γίνονται πλουσιότεροι, την ελευθερία των εργατών να πεθαίνουν από την πείνα. Οι καπιταλιστές αποκαλούν ελευθερία του τύπου, την ελευθερία των πλουσίων να εξαγοράζουν τον τύπο, την ελευθερία να χρησιμοποιείται ο πλούτος για την κατεργασία και παραποίηση της λεγόμενης κοινής γνώμης. Και στην περίπτωση που οι θεματοφύλακες της «καθαρής δημοκρατίας» αποδεικνύονται στην πραγματικότητα θεματοφύλακες του πιο βρωμερού, του πιο αργυρώνητου συστήματος της κυριαρχίας των πλουσίων πάνω στα μέσα διαφώτισης των μαζών, αποδεικνύονται απατεώνες που ξεγελούν το λαό, που με καλοφτιαγμένες, όμορφες, μα ολότελα ψεύτικες φράσεις αποσπούν την προσοχή του από το συγκεκριμένο ιστορικό καθήκον της απελευθέρωσης του Τύπου από το ζυγό του κεφαλαίου”.
 
 
Πηγή: imerodromos.gr
Σελίδα 861 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή