Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Κραυγή αγωνίας της UNRWA για τη Γάζα μετά τον «πάγο» στη χρηματοδότηση
Η αναστολή της χρηματοδότησης της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) θα ήταν «μεγάλη καταστροφή» για τους αμάχους στη Γάζα, δήλωσε σήμερα εργαζόμενος στην υπηρεσία.
«Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στους μηχανισμούς διανομής βοήθειας που εφαρμόζει η UNRWA στη Λωρίδα της Γάζας», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Και πρόσθεσε: Η κατάσταση είναι πολύ επικίνδυνη και εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι υποστηρικτικές χώρες επιμείνουν να σταματήσουν την υποστήριξή τους προς την UNRWA, αυτό θα είναι μεγάλη καταστροφή.
Η UNRWA δήλωσε στο BBC ότι είναι «εξαιρετικά απελπισμένη» και ότι «οι ανθρωπιστικές ανάγκες στη Γάζα αυξάνονται κάθε ώρα».
Η υπηρεσία απέλυσε αρκετά άτομα από το προσωπικό της μετά τους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι εμπλέκονται στην θανατηφόρα επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου.
Η Juliette Touma, διευθύντρια επικοινωνίας στην UNRWA, δήλωσε σε συνέντευξη στο BBC ότι οι ισχυρισμοί ήταν «εξαιρετικά σοβαροί» και ότι ο κ. Λαζαρινί είχε λάβει «έκτακτα μέτρα» για την άμεση απόλυση των εν λόγω μελών του προσωπικού.
«Είμαστε εξαιρετικά απελπισμένοι. Ήρθε σε μια στιγμή που οι ανθρωπιστικές ανάγκες στη Γάζα αυξάνονται κάθε ώρα», είπε, προσθέτοντας ότι είχε επισκεφθεί η ίδια την περιοχή την περασμένη εβδομάδα. «Οι άνθρωποι συνεχίζουν να εκτοπίζονται. Οι άνθρωποι πεινούν. Το ρολόι χτυπά γρήγορα προς την πείνα» συμπλήρωσε.
«Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψουμε την πείνα. Αλλά αυτή η έλλειψη χρηματοδότησης που αντιμετωπίζουμε τώρα, όταν τουλάχιστον 10 από τους μεγαλύτερους χορηγούς έχουν θέσει προσωρινή παύση στη χρηματοδότηση, αυτό θα έχει πολύ, πολύ σοβαρές επιπτώσεις σε αυτή που είναι, αυτή τη στιγμή, η μεγαλύτερη ανθρωπιστική επιχείρηση στη Γάζα».
Είπε ότι η UNRWA δεν είχε δει τα στοιχεία, αλλά οι ισχυρισμοί ερευνώνται από το γραφείο εποπτείας του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.
Ένας εκπρόσωπος της UNRWA είπε ότι εάν δεν επαναληφθεί η χρηματοδότηση, η υπηρεσία δεν θα μπορέσει να συνεχίσει τις δραστηριότητές της μετά τα τέλη Φεβρουαρίου, όπως μεταδίδει το BBC.
Την αναστολή χρηματοδότησης έχουν ήδη ανακοινώσει οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία.
Ανακοινώνοντας την απόφασή του να αναστείλει τις πληρωμές, το υπουργείο Εξωτερικών της Ιαπωνίας δήλωσε αργά την Κυριακή ότι «ανησυχεί εξαιρετικά για την υποτιθέμενη εμπλοκή μελών του προσωπικού της UNRWA στην τρομοκρατική επίθεση στο Ισραήλ». Πρόσθεσε ότι «προέτρεπε έντονα» την UNRWA να ερευνήσει τους ισχυρισμούς «με άμεσο και ολοκληρωμένο τρόπο». Η Ιαπωνία είναι ο έκτος μεγαλύτερος χορηγός στον οργανισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της UNRWA για το 2022.
Σήμερα και η Αυστρία δήλωσε ότι ακολουθεί το παράδειγμά της, ζητώντας «μια συνολική, ταχεία και πλήρη έρευνα για τους ισχυρισμούς».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την πλευρά της θα καθορίσει τις επικείμενες αποφάσεις χρηματοδότησης της UNRWA, υπό το φως του αποτελέσματος της έρευνας που ανακοινώθηκε από τον ΟΗΕ και των ενεργειών που θα λάβει, ενώ προς το παρόν δεν προβλέπεται πρόσθετη χρηματοδότηση μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου.
Περισσότεροι από 26.000 άνθρωποι - κυρίως γυναίκες και παιδιά - έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από τότε που το Ισραήλ εξαπέλυσε το σφοδρό σφυροκόπημα ως απάντηση στην επίθεση της Χαμάς με πάνω από 1.200 νεκρούς. Άλλοι 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, με πολλούς από αυτούς να έχουν καταφύγει σε εγκαταστάσεις της UNRWA.
Τι υποστηρίζουν οι Ισραηλινοί για τους 12 εργαζόμενους που κατηγορούν
Σύμφωνα με τους New York Times, που επικαλούνται πληροφορίες από την αμερικανική κυβέρνηση για ευρήματα, τα οποία βασίζονται σε ισραηλινή παρακολούθηση:
- 10 εργαζόμενοι της υπηρεσίας είναι μέλη της Χαμάς, ενώ ένας άλλος ανήκει στην Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ.
- Ένας κατηγορείται για απαγωγή γυναίκας από το Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου
- Ένας άλλος κατηγορείται ότι βοήθησε να μεταφερθεί το πτώμα ενός νεκρού Ισραηλινού στρατιώτη στη Γάζα και είχε διανείμει πυρομαχικά την ημέρα της επίθεσης
- Ένας τρίτος φέρεται να «συμμετείχε στη σφαγή» στο κιμπούτς Be'eri κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 97 άνθρωποι
Πηγή: efsyn.gr
Γαλλία: Η κυβέρνηση κατεβάζει στους δρόμους τεθωρακισμένα στο πλαίσιο “μιας σημαντικής αμυντικής επιχείρησης” για να αντιμετωπίσει τις αγροτικές κινητοποιήσεις.
Tην είδηση την αλιεύουμε από τον λογαριασμό που διατηρεί στο “Χ” η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά. “Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα στην Γαλλία! Επειδή οι βασικοί αυτοκινητόδρομοι που οδηγούν στο Παρίσι είναι κλειστοί από τις κινητοποιήσεις των αγροτών, έχουν φρακάρει οι παράδρομοι που γίνεται της απελπισίας. Σε αποκλεισμούς των δρόμων καλούν τώρα και οι οδηγοί ταξί”.
Η ίδια σε προηγούμενη ανάρτηση της αναφέρει: “Εμπόλεμη ζώνη το Παρίσι. Οι Γάλλοι αγρότες ετοιμάζονται τις επόμενες ώρες να πολιορκήσουν επ’ αόριστον τη γαλλική πρωτεύουσα και να αποκλείσουν τη μεγαλύτερη αγορά χονδρικής πώλησης προιόντων Rungis, με σκοπό να προκαλέσουν ελλείψεις όχι μόνο στο Παρίσι αλλά και σε άλλες περιοχές. Προς απάντηση, η αστυνομία έβγαλε στους δρόμους γύρω από το Rungis, τεθωρακισμένα στο πλαίσιο “μιας σημαντικής αμυντικής επιχείρησης” σύμφωνα με τις εντολές του υπουργού εσωτερικών, Ζεράλ Νταρμανέν”.
Αυτές οι ειδήσεις απουσιάζουν από τα καθεστωτικά ΜΜΕ πόσο μάλλον που αυτό τον καιρό και οι δικοί μας ξωμάχοι γης βρίσκονται σε κινητοποιήσεις.
? Conformément aux instructions de @GDarmanin, un dispositif défensif important est déployé autour de #Rungis et #Roissy pour empêcher tout blocage. Les forces mobiles renforcées par des VBRG de la @Gendarmerie sont en place et contrôlent les accès. pic.twitter.com/fZYEM9Xn0Y
— Préfecture de Police (@prefpolice) January 28, 2024
Πηγή: vathikokkino.gr
Γιατί στο τέλος χάνουν οι Γερμανοί;
Όποιος επιμένει να υποστηρίζει πως ο κόσμος μας αποτελείται από εύφλεκτα υλικά και εννοεί όχι μόνο τις περιοχές που φλέγονται από πολεμικές αναμετρήσεις και εντάσεις ή εγκυμονούν πολέμους, αλλά και τους κοινωνικούς πολέμους που διεξάγονται συχνά υπόγεια αλλά με παρόμοια ένταση, έχει απόλυτα δίκιο.
Και όσοι προβλέπουν πως οι ερχόμενοι χειμώνες (και τα καλοκαίρια) προμηνύονται θερμοί, δεν έχουν δίκιο μόνο λόγω ή κυρίως της υπερθέρμανσης του πλανήτη αλλά γιατί οι κοινωνικές εντάσεις, μπορούμε να τις πούμε και ταξικές αντιθέσεις, εκδηλώνονται ήδη και θα εκδηλωθούν ακόμα πιο σκληρά.
Τα παραδείγματα της Γερμανίας και της Γαλλίας των τελευταίων ημερών είναι πολύ χαρακτηριστικά.
Την προηγούμενη εβδομάδα οι Γερμανοί αγρότες βγήκαν με τα τρακτέρ στους δρόμους διεκδικώντας τη ζωή τους. Γράψαμε γι’ αυτό ήδη. Αυτές τις ημέρες είναι οι σιδηροδρομικοί στο προσκήνιο. Από την Τετάρτη και μέχρι τη Δευτέρα τα τρένα δεν δουλεύουν στη Γερμανία λόγω απεργίας. Μια απεργία που δεν είναι αλα ιαπωνικά, δηλ. μαϊμού, όπου κάποιοι δηλώνουν πως απεργούν αλλά η δουλειά γίνεται κανονικά. Μέχρι τη Δευτέρα δεν θα κινείται τίποτα πάνω σε ράγες, γεγονός που θα προκαλέσει, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς (αν είναι ακριβείς και όχι εξογκωμένοι για να δημιουργήσουν κλίμα δυσαρέσκειας), μια απώλεια σε οικονομική απόδοση 1 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Τα αιτήματα είναι: αυξήσεις 555 ευρώ στους μισθούς, μείωση των ωρών εργασίας από 38 σε 35 τη βδομάδα και καταβολή εφάπαξ αποζημίωσης πληθωρισμού 3.000 ευρώ.
Και στα δικά μας, ευχόμαστε.
Εδώ όμως υπάρχει και ένα πιο πολύπλοκο ζήτημα, μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας.
Η γερμανική οικονομία υφίσταται τις συνέπειες της υποταγής των κυβερνητικών κομμάτων και αξιωματούχων της, στις αμερικάνικες επιταγές, που οδηγούν οικονομία σε ύφεση.
Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία η γερμανική κυβέρνηση αποφάσισε να σταματήσει την εισαγωγή φυσικού αερίου από τη Ρωσία, υπακούοντας στα μέτρα που επέβαλαν οι ΗΠΑ. Ακύρωσε την έναρξη λειτουργίας του αγωγού Νord Stream 2, που ήταν ήδη έτοιμος και θα έφερνε περισσότερο ρωσικό φυσικό αέριο στη χώρα, και αποφάσισε να εισαγάγει τα δέκα περίπου φορές ακριβότερο αμερικάνικο σχιστολιθικό φυσικό αέριο (LNG). Εν γνώσει της πως οι αποφάσεις αυτές οδηγούν την οικονομία σε στραγγαλισμό.
Δεν έφτασαν αυτά. Εξήγγειλε ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα πολεμικών εξοπλισμών ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πήρε μέρος στα πακέτα βοήθειας, το καλάθι που δεν έχει πάτο, προς την Ουκρανία του Ζελένσκι για να διεξαγάγει τον πόλεμο.
Οι αποφάσεις αυτές είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, όπως είναι φυσικό, ακόμη και σε κύκλους της αστικής τάξης (σε μερικές περιπτώσεις όπως στην Bundesbank, ιδιαίτερα έντονες), πλην όμως επικράτησαν οι αμερικάνικες επιταγές.
Προφανώς το θέμα προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, επικεφαλής της ΕΕ, κυριαρχικός στις χώρες του Νότου, και όχι μόνο, με συχνές ανταγωνιστικές συγκρούσεις προς τις ΗΠΑ (θυμηθείτε την υπόθεση της Βολκσβάγκεν και τις απειλές των ΗΠΑ να στείλουν πίσω τα γερμανικά αυτοκίνητα που εισάγονταν εκεί).
Οπότε χρειάζεται κανείς να ανατρέξει στην ιστορία για να αναζητήσει κάποιες απαντήσεις.
Η αφετηρία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκε ως κράτος η Δυτική (τότε) Γερμανία με την βοήθεια των Αμερικανών και με τη συστηματική υπαγωγή της πολιτικής της (και του πολιτικού της προσωπικού) στην κυρίαρχη πολιτική της υπερδύναμης, αρχικά ως ανασχετικό φράγμα στη «σοσιαλιστική επιρροή», και ακολούθως ως δύναμη επιβολής στον ενδοϊμπεριαλιστικό συσχετισμό.
Αυτή η σχέση διατηρείται μέχρι σήμερα ακόμη και αν έχουν αλλάξει και αλλάζουν συνεχώς τα βασικά δεδομένα. Ας πούμε, δεν υπάρχει περίπτωση να αναδειχθούν πρόσωπα στο προσκήνιο της γερμανικής πολιτικής ζωής χωρίς την προηγούμενη «επεξεργασία» (μέσω σεμιναρίων και λοιπών «δράσεων») και έγκριση από το υπερατλαντικό κέντρο.
Κάτι τέτοιο γεννά εμφανώς πολιτικές συμπεριφορές ανάλογης απόκλισης.
Θα ήταν ωστόσο αφελής απλοποίηση των πολιτικών σχέσεων, αν όλα τα συμβαίνοντα στο Βερολίνο ερμηνεύονταν με βάση αυτό το δεδομένο, καθώς μια αστική τάξη εξαιρετικά ισχυρή έχει αναπτυχθεί εκεί, τρομάζοντας τη γειτονική Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες του Νότου, όπως διαπιστώσαμε και εμείς στο τομάρι μας, κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Μπορούμε να θυμηθούμε τον τρόμο του Ντε Γκολ απέναντι στην ανερχόμενη γερμανική ισχύ ή και τις παραινέσεις του Μιτεράν (και άλλων ολιγαρχικών γαλλικών και αγγλικών κύκλων) να μην καταρρεύσει η Ανατολική Γερμανία και δημιουργηθεί το γερμανικό ενιαίο υπερκράτος.
Όμως σε αυτή την ανάπτυξη, όχι χωρίς αμφισβητήσεις και τις συνεπαγόμενες εντάσεις, η Γερμανία εντέλει πειθαρχούσε στα συμφέροντα και τις επιταγές του δυτικού ελεύθερου κόσμου, όπως βαφτίζονται οι αμερικάνικες πολιτικές.
Για να αποδειχθεί των λόγων το αληθές αρκεί να παρατηρήσουμε πως εκδηλώθηκε το φαινόμενο με πολύ εμφατικό τρόπο, τρεις φορές τα τελευταία χρόνια (η τωρινή με την Ουκρανία είναι η τέταρτη).
Η πρώτη: το 1979- 80 όταν το αμερικάνικο έλλειμμα επιτάχυνε την καταστροφική πορεία του δολαρίου, απειλώντας το κύρος του ως διεθνούς αποθεματικού νομίσματος, και οδήγησε στη «μονεταριστική επανάσταση» των Ρήγκαν- Θάτσερ. Κύρια επιδίωξη των ΗΠΑ ήταν η αναζωογόνηση της δικής τους κερδοφορίας και η εδραίωση της παγκόσμιας ηγεμονίας τους. Η Γερμανία και η Ιαπωνία συνέβαλαν με πολιτικές αποφάσεις στην τεράστια εισροή κεφαλαίων από όλο τον κόσμο προς τις ΗΠΑ.
Η δεύτερη: καθώς η αναταραχή συνεχιζόταν, το Σεπτέμβριο του 1985 οι ΗΠΑ με το «συμφωνία Πλάζα», πίεσαν τις χώρες του G5 να λάβουν από κοινού μέτρα για να βοηθήσουν την αμερικανική βιομηχανία μειώνοντας τη συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου. Η υποτίμηση αυτή προκάλεσε μακρόχρονη κρίση στη γερμανική και ιαπωνική βιομηχανία (από την οποία η δεύτερη δεν έχει συνέλθει ακόμα).
Η τρίτη: το 1995 η «αντίστροφη σύμφωνία Πλάζα» σήμανε στροφή 180 μοιρών της πολιτικής των ΗΠΑ. Συμφώνησαν πάλι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία, να αναλάβουν από κοινού δράση, με στόχο την αντιστροφή της ανοδικής πορείας του γεν και της καθοδικής τάσης του δολαρίου. Το τελευταίο δεν ζημίωσε τις δύο οικονομίες, αλλά είναι ενδεικτικό της πρόσδεσής τους.
(Τα στοιχεία αυτά περιέχονται στο βιβλίο του Τζιοβάνι Αρίγκι: Ο Ανταμ Σμιθ στο Πεκίνο, εκδ. Κουκκίδα).
Για να γίνουν πιο εμφατικά τα αναφερόμενα ας σημειώσουμε πως η πληγείσα κατ’ επανάληψη Ιαπωνία, η χώρα με τα ανάλογα προς τη Γερμανία χαρακτηριστικά πολιτικής σύνδεσης με τις ΗΠΑ, επέλεξε (η πολιτική της ηγεσία προφανώς) στις τελετές για την επέτειο της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι πέρσι τον Αύγουστο, να μην κάνει καμιά επίσημη αναφορά, ούτε νύξη, πως οι ατομικές βόμβες που έπεσαν ήταν αμερικάνικες.
Η εξήγηση των προαναφερόμενων γεγονότων είναι ασφαλώς αρκετά πολυσύνθετη, καθώς συμφέροντα διασταυρώνονται, συγκρούονται, αξιολογούνται, άλλοτε ωφελείται ένας, άλλοτε άλλος, αλλά δεν αμφισβητείται επ’ ουδενί πως το κυρίαρχο και το επιβλητικό είναι τα αμερικανικά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.
Στην περίοδο που διανύουμε, καθώς η οικονομική ισχύς των ΗΠΑ έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα, με αποτέλεσμα να αμφισβητείται όχι μόνο η παντοδυναμία αλλά και η πρωτοκαθεδρία της, καθώς το δολάριο υφίσταται ισχυρούς πιέσεις, η πολιτική και στρατιωτική δύναμη της γίνεται το αποφασιστικό επιχείρημα στο διεθνές πεδίο. Ο πόλεμος της Ουκρανίας κρίνεται ως ευκαιρία, όχι μόνο γιατί παρέχει τη δυνατότητα εγκατάστασης των αμερικανικών πυραύλων και συμφερόντων στο έδαφος δίπλα από τη Ρωσία, αλλά και γιατί εξασφαλίζει την πολιτική και στρατιωτική πρόσδεση της ΕΕ και μέσω αυτών και της οικονομικής επιβολής (το πιο απτό παράδειγμα είναι η πώληση του αμερικανικού LNG που καθιστά τη Γερμανία και ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο ενεργειακό όμηρο των ΗΠΑ).
Όπως δείχνουν όλα αυτά στην οικονομία και την πολιτική, όπως και στο ποδόσφαιρο άλλωστε, στο τέλος δεν νικάνε οι Γερμανοί.
Όμως η γερμανική κοινωνία, όπως και η γαλλική, δεν είναι διατεθειμένη να πληρώνει τις ζημιές. Την ύφεση της οικονομίας που ακολουθεί τις πολιτικές αποφάσεις τις πληρώνει ακριβά, όπως και στις άλλες περιπτώσεις, η εργατική τάξη, η οποία δείχνει τη διάθεσή της να αντισταθεί.
Γεγονός που αποτελεί σημάδι ενθάρρυνσης για όσους αντιστέκονται εν γένει.
Όπως έλεγε το παλιό σύνθημα του Μάη: Κάτω από την άσφαλτο υπάρχει παραλία.
Και για μας εδώ γίνεται εύγλωττο. Κάτω από το μπετόν των εκλογικών ποσοστών υπάρχουν διαβρωτικά νερά που το υπονομεύουν.
Αρκεί να πάρουμε μέτρα κι εμείς!
Πηγή: kommon.gr
Aκρίβεια και «τρελά κέρδη» για βιομηχανίες και σούπερ μάρκετ
Πληθωρισμός της...ληστείας!
Η Ελλάδα πρωτοστατεί στο ράλι ανατιμήσεων σε λάδι, φρούτα και τυρί σε επίπεδο ΕΕ
Μπορεί να μην… ανέχεται τον «πληθωρισμό της απληστίας» ο Κ. Μητσοτάκης, όπως δήλωσε προ ημερών, ωστόσο ο πληθωρισμός στη χώρα μας όχι μόνο αντέχει αλλά και αυξάνεται μήνα τον μήνα. Σύμφωνα με τη Eurostat, διαμορφώθηκε στο 3,7% τον Δεκέμβριο του 2023 (από 2,9% τον Νοέμβριο) όταν στην ευρωζώνη έκλεισε στο 2,9%. Μάλιστα βασικά είδη διατροφής έχουν εκτιναχθεί στα ύψη με την Ελλάδα να έχει την πανευρωπαϊκή «πρωτιά» σε λάδι, φρούτα και τυρί. Ειδικότερα, ο πληθωρισμός στο ελαιόλαδο ήταν 58,5%, στο τυρί 9,4% και στα φρούτα 14,9%. Αύξηση καταγράφηκε και σε κρέας (6,5%), κοτόπουλο (4,3%), ρύζι (9,1%), αυγά (4%), και συνολικά ο δείκτης τιμών τροφίμων στην Ελλάδα τον περασμένο μήνα ήταν 8,9% έναντι 6% στην ευρωζώνη. Μεγάλοι κερδισμένοι από το πληθωριστικό ράλι ειδικά είναι βέβαια οι μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων και οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Στο ενδεκάμηνο 2023 (Circana), οι μεγαλέμποροι έβαλαν στα ταμεία τους 711 εκατ. ευρώ παραπάνω καταγράφοντας αύξηση 9,5%, από τα οποία το 76% (6,2 δισ. ευρώ) αφορούν την κατηγορία τροφίμων.
Αυτή η εικόνα είναι αποτέλεσμα της ληστείας των εργατικών – λαϊκών εισοδημάτων από τις ντόπιες και πολυεθνικές εταιρείες και βιομηχανίες. Τα κέρδη τους έχουν εκτοξευτεί στα ύψη, με τις τράπεζες να κερδίζουν 1 δισ. κάθε τρίμηνο, τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο να αναμένεται να σπάσουν ακόμη ένα ρεκόρ κερδοφορίας το 2024, πάνω κι από τα 10,3 δισ. ευρώ του 2022 και τις 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές εταιρείες να καταγράφουν το 2022 αυξημένα κατά 75,5% κέρδη EBITDA (1 στις 3ς είναι εταιρείες τροφίμων και αλυσίδες σούπερ μάρκετ). Η κυβέρνηση, δε, γέμισε τα κρατικά ταμεία το 2023 από τη φοροληστεία, εκτινάσσοντας τα φορολογικά έσοδα κατά 653 εκατ. ευρώ σε σχέση με τις προβλέψεις, με το 95% να συνεισφέρουν τα εργατικά-λαϊκά στρώματα, και μόλις το 5% οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Η κυβέρνηση πέρα από τις ατάκες περί… μπανανίας αρκείται σε τροπολογίες «εξορθολογισμού και διαφάνειας τιμών» για το βρεφικό γάλα και άλλα είδη, που όμως θα εφαρμόσει δύο μήνες αργότερα!
"Εταιρείες και κυβέρνηση θα φορτώσουν στον λαό το νέο κύμα αυξήσεων στις εφοδιαστικές αλυσίδες λόγω της Ερυθράς Θάλασσας"
Οι εξελίξεις βέβαια στην Ερυθρά Θάλασσα εγκυμονούν νέους κινδύνους για τους λαούς της περιοχής αλλά και της Ευρώπης. Οι μεγάλες εταιρείες καιροφυλακτούν για να τινάξουν ξανά την μπάνκα των κερδών στον αέρα, όπως έπραξαν και με την ενεργειακή κρίση στον πόλεμο της Ουκρανίας. Ήδη καλλιεργείται το κλίμα για νέο κύμα αυξήσεων στις εφοδιαστικές αλυσίδες λόγω της έντασης στην Ερυθρά Θάλασσα από όπου διέρχεται σχεδόν το 15% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, το 8% του εμπορίου σιτηρών, το 12% και 8% αντίστοιχα του θαλάσσιου πετρελαίου και LNG. Η απόφαση 18 ναυτιλιακών εταιρειών να εκτρέψουν τα πλοία τους γύρω από την Αφρική έχει εκτινάξει το κόστος των ναύλων και των ασφαλίστρων έως και κατά 86%. Λαμβάνοντας, δε, υπόψη ότι οι δασμοί προστίθενται στη φορολογητέα αξία για τον ΦΠΑ, θα επιχειρηθεί η τελική αξία των εμπορευμάτων να εκτιναχθεί εκ νέου σε δυσθεώρητα επίπεδα, με τον λαό να κληθεί ξανά να πληρώσει τα σπασμένα.
Ας μην τολμήσουν ξανά στην κυβέρνηση να παρουσιάσουν μια νέα εκδοχή του αφηγήματος περί εισαγόμενου πληθωρισμού και ας πάρουν πίσω την απόφαση για αποστολή φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα, ενέργεια που μόνο λάδι στη φωτιά ρίχνει. Οι λαοί έχουν συμφέρον μόνο από την ειρήνη, το σταμάτημα της σφαγής του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ, την αποφασιστική πάταξη της ληστείας των πολυεθνικών που βλέπουν τις χώρας ως «μπανανίες» για πακτωλό κερδών, και τη μείωση/κατάργηση φοροληστρικών συντελεστών.
Πηγή: prin.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή