Νίκος Καπιτσίνης

Eχοντας διανύσει μία σύντομη και σχετικά χαλαρή προεκλογική περίοδο, οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου θα εκλέξουν τη νέα Βουλή των Κοινοτήτων την ερχόμενη Πέμπτη 12 Δεκέμβρη, δυόμιση χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές, τις οποίες η τότε πρωθυπουργός Μέι είχε προκηρύξει με σκοπό να ενισχύσει την πλειοψηφία της — την οποία όμως τελικά έχασε. Κάτι ανάλογο επιδιώκει και ο Μπόρις Τζόνσον — την απόλυτη πλειοψηφία που θα εγκρίνει τη συμφωνία του με την Κομισιόν, ώστε μέχρι τις 31 Γενάρη η χώρα να αποχωρήσει από την ΕΕ.

Η συμφωνία αυτή, η οποία έχει απορριφθεί από την απερχόμενη βουλή και από ένα μικρό τμήμα των Τόρις, αποτελεί το μεγάλο όπλο του Τζόνσον. Το βασικό επιχείρημά του είναι «ψηφίστε μας, να ολοκληρώσουμε το Brexit και να φέρουμε τη χώρα σε νέα τροχιά ανάπτυξης». Έτσι, ο ίδιος και το κόμμα του καταφέρνουν να αποκρύψουν καυτά θέματα, όπως η συνέχιση της λιτότητας και η ιδιωτικοποίηση του συστήματος υγείας, ενώ φέρνουν σε δύσκολή θέση τους Εργατικούς που δεν έχουν ξεκάθαρη θέση αναφορικά με την ΕΕ, καθώς υπόσχονται νέο δημοψήφισμα πάνω σε μία νέα συμφωνία. Ωστόσο, σε μία εκλογική μάχη που περιστρέφεται –με στρεβλό τρόπο– γύρω από το Brexit, ο Τζέρεμι Κόρμπιν εμφανίζεται εκ του πονηρού άτολμος και χωρίς να παίρνει θέση πάνω στο νέο δημοψήφισμα, με σκοπό να συγκεντρώσει ψήφους και από όσους τάσσονται υπέρ της αποχώρησης και από εκείνους που υποστηρίζουν την παραμονή. Παράλληλα, εκμεταλλεύεται τις εκλογές για να ξεδιπλώσει ένα μεγάλο πρόγραμμα κρατικοποιήσεων, που για να πραγματοποιηθούν από μια κυβέρνηση των Εργατικών, θα πρέπει να διαρραγούν οι σχέσεις τους με το κεφάλαιο, ενώ το μεγάλο του όπλο είναι η υπεράσπιση του δημοσίου συστήματος υγείας.

Από τα μικρότερα κόμματα, αυτό του ακροδεξιού Φάρατζ έχει συνάψει μία άτυπη εκλογική συμμαχία με τον Τζόνσον, ενώ οι Φιλελεύθεροι προσπαθούν να συγκεντρώσουν όλες τις ψήφους υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, ωστόσο χάνουν έδαφος όσο η συσπείρωση στον δικομματισμό εντείνεται. Η αριστερά, εκτός από ένα κομμάτι που παραδοσιακά ψηφίζει Πράσινους, όλα τα μικρά σχήματά της έχουν διεισδύσει στους Εργατικούς και δίνουν εδώ και 4 χρόνια τον υπέρ πάντων αγώνα για την κυβερνώσα Αριστερά, υπό τον Κόρμπιν…

πηγη:  prin.gr

«Η Γραμματεία του ΟΗΕ δεν παίρνει θέση ούτε σχολιάζει θέματα που αφορούν την κυριαρχία, τα δικαιώματα και τις δικαιοδοσίες (χωρών) στις θαλάσσιες ζώνες τους», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ Φαρχάν Χαγκ στην καθιερωμένη ενημέρωση των δημοσιογράφων.

Αυτή ήταν η αντίδραση του ΟΗΕ στις τελευταίες προκλητικές κινήσεις της Άγκυρας και στο αίτημα της Αθήνας για την καταδίκη του συμφώνου Άγκυρας – Τρίπολης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην Μεσόγειο.

Τα Ηνωμένα Έθνη περιορίστηκαν να αναφερθούν στη σημασία που έχει Ελλάδα και Τρουρκία να έχουν «συνεχή διάλογο» πάνω σε ευαίσθητα θέματα.

«Ωστόσο, σε ορισμένες περιοχές, όπως σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα συμφέροντα τρίτων μερών», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ για να συμπληρώσει «είμαστε βέβαιοι ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη αναγνωρίζουν την ανάγκη για έναν συνεχή διάλογο για αυτά τα ευαίσθητα θέματα». «Τούτου λεχθέντος, σύμφωνα με τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όλες οι διαφορές πρέπει να επιλύονται ειρηνικά», συμπλήρωσε ο Χαγκ.

Σύμφωνα με πολλούς διπλωμάτες στη Νέα Υόρκη, δεν έχει προγραμματιστεί στο παρόν στάδιο καμία συνάντηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας για να συζητηθεί το σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης.

πηγη: imerodromos.gr

Γαλλία

Λίτσα Φρυδά

Εντυπωσιακή η συμμετοχή στη γενική απεργία της Πέμπτης, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα στον Μακρόν, το γαλλικό κεφάλαιο και ολόκληρη την Ευρώπη. Διεργασίες συντονισμού για τη συνέχεια των κινητοποιήσεων μέχρι την απόσυρση του νέου συνταξιοδοτικού

Εντυπωσιακός ήταν ο αριθμός των διαδηλωτών την Πέμπτη, ημέρα γενικής απεργίας στη Γαλλία. 800.000 άτομα σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών και 1,5 εκατομμύριο σύμφωνα με τα συνδικάτα, κατέβηκαν στους δρόμους – από τη Λίλη ως τη Μασσαλία, από την Τουρ ως την Τουλούζη, από την Λα Ρος-συρ-Υον και την Χάβρη, (πρωτεύουσα της απεργίας το 2016 ενάντια στον νομοσχέδιο για την Εργασία) έως το Παρίσι και τα προάστιά του, για να εκφράσουν όχι απλά την δυσαρέσκειά τους αλλά την απόλυτη εναντίωσή τους στο νομοσχέδιο για το συνταξιοδοτικό, καθώς και στην εξουσία του Μακρόν και στον «κόσμο» του γενικότερα, όπως χαρακτηριστικά λένε.

Ριζοσπαστικοποίηση και μαχητικότητα ήταν τα χαρακτηριστικά των μαζικών κινητοποιήσεων την πρώτη ημέρα της γενικής διακλαδικής απεργίας, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, που υπογραμμίζει την αποτυχία της τακτικής του Μακρόν, ο οποίος προσπάθησε να παρακάμψει το κίνημα και να εξαγοράσει τη μεταρρύθμιση για τις συντάξεις με μειώσεις στη φορολογία και με ωραίες υποσχέσεις περί ανάπτυξης. Άλλωστε, η αναγκαιότητα συγκρότησης ενός πλατιού αγωνιστικού μετώπου, ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την συνέχιση των αγώνων που θα έχουν νικηφόρο αποτέλεσμα, αποτελούσε από καιρό κοινή διαπίστωση. Έτσι, οι προσπάθειες για πραγματική σύγκλιση στην μάχη του συνταξιοδοτικού, την μεγαλύτερη και πιο αντιλαϊκή μεταρρύθμιση της πενταετίας Μακρόν, πήραν πλέον σάρκα και οστά. Μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων, εργαζόμενοι αγωνιστές, «Κίτρινα Γιλέκα», φεμινιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, φοιτητικές οργανώσεις και μαθητές, καθώς και δεκάδες χιλιάδες ανένταχτοι πολίτες έκαναν τους δρόμους των γαλλικών πόλεων να σειστούν, παρά την τεράστια καταστολή που υφίσταται το κίνημα τον τελευταίο χρόνο.

Κι αυτό μοιάζει να είναι μόνο η αρχή. Τα συνδικάτα έχουν πάρει θέση μάχης και προετοιμάζουν σταθερά την συνέχιση των κινητοποιήσεων, απολαμβάνοντας τη σιωπηρή υποστήριξη μεγάλου μέρους της γαλλικής κοινωνίας. Σημαντικός για τους αγώνες ήταν και ο ρόλος του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» τα οποία, μέσα από Γενικές Συντονιστικές Συνελεύσεις και με την παραδειγματική αυτοοργάνωση τους, συνέβαλαν και στην οργάνωση της γενικής απεργίας της 5ης Δεκέμβρη, απευθύνοντας κάλεσμα στους ανθρώπους της εργασίας και κάνοντας εμφανή την διάκριση ανάμεσα στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τα σωματεία βάσης. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσει στο κενό η επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης, που επέλεξε να καταγγείλει την απεργία ως «συντεχνιακή» με στόχο την υπεράσπιση ειδικών συνταξιοδοτικών προνομίων, ιδιαιτέρως των συνταξιούχων που προέρχονται από τους Σιδηροδρόμους (SNCF) και στο Μετρό (RATP). Τις τελευταίες εβδομάδες, μάλιστα, πλήθαιναν τα καλέσματα σε απεργία και στον ιδιωτικό τομέα, κυρίως στον τομέα των διυλιστηρίων, όπου η CGT καλούσε από τον Οκτώβρη τους εργαζόμενους να ενταχθούν στο κίνημα και να ανοίξουν τη δυνατότητα μιας απεργίας διαρκείας.

Ελπιδοφόρα και κρίσιμη η συμμετοχή του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» στην απεργία

Σιδηροδρομικοί και εκπαιδευτικοί συμμετείχαν μαζικά στην απεργία και είναι οι πρώτοι που αποφάσισαν μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις την συνέχιση της  με ισχυρή πλειοψηφία, καλώντας σε νέες κινητοποιήσεις στο πλαίσιο ενός αγώνα μη συντεχνιακού, αυτό-οργανωμένου και διακλαδικού. Ιδιαίτερα μαζική ήταν επίσης η συμμετοχή των εργαζομένων στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (EDF), που έφτασε το 44 %, ενώ σε κάποιους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας ξεπέρασε το 80 %. Στα διυλιστήρια στην περιφέρεια Μπους-ντι-Ρον, η πλειοψηφούσα CGT ανακοίνωσε πως η απεργία θα διαρκέσει από τις 5 έως τις 9 Δεκεμβρίου τουλάχιστον, ενώ η περαιτέρω πορεία θα συζητηθεί από τους εργαζόμενους. Παράλληλα, σύμφωνα με την εφημερίδα La Provence, οι εργαζόμενοι στον τομέα των πετροχημικών της εταιρείας Lavera βρίσκονται επίσης σε κινητοποίηση. Η CGT του κλάδου αποφάσισε να σταματήσει την αποστολή με αγωγούς και βυτιοφόρα όλων των προϊόντων για 24 ώρες, ενώ στις Naphtachimie και  Kem one ανακοίνωσε την παύση των αποστολών έως τις 9 Δεκέμβρη.

Έτσι, μετά και το μπλοκάρισμα των σιδηροδρομικών γραμμών σε ποσοστό 90% την Πέμπτη, είναι πιθανή η προοπτική της έλλειψης καυσίμων σε όλη τη χώρα. Αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο στη διαμόρφωση ενός συσχετισμού δυνάμεων ανάμεσα στο κίνημα και τη γαλλική κυβέρνηση, με στόχο να αναγκαστεί η τελευταία – που είναι στριμωγμένη στη γωνία – να υποχωρήσει στο ζήτημα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού.

Ήδη ο Γάλλος πρωθυπουργός την επόμενη κιόλας των ιστορικής σημασίας διαδηλώσεων επίσπευσε την ομιλία του που ήταν προγραμματισμένη για την επόμενη Τετάρτη, με την οποία θα ανακοίνωνε «την συνολική αρχιτεκτονική της μεταρρύθμισης». Προσπαθώντας να διαιρέσει το αγωνιστικό μέτωπο των σιδηροδρομικών και των εκπαιδευτικών που σφυρηλατείται στην απεργία και στον δρόμο, παρουσίασε τους πρώτους ως συντεχνία και τους δεύτερους ως χειραγωγούμενους, λέγοντας πως οι πρώτοι θα χάσουν τα προνόμια τους, ενώ οι δεύτεροι δεν θα υποστούν καμιά μείωση στις συντάξεις τους…

ΠΗΓΗ:  prin.gr