Σε κάποιες περιοχές της Υεμένης παρατηρούνται πρωτόγνωρα επίπεδα οξέος υποσιτισμού στα παιδιά, αυξάνοντας την ανησυχία ότι η εμπόλεμη χώρα πλησιάζει σε μια φρικτή κρίση διατροφικής ασφάλειας, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του ΟΗΕ.

Οι παράγοντες του υποσιτισμού επιδεινώθηκαν το 2020 στην Υεμένη, καθώς η πανδημία του κοροναϊού, η οικονομική κατάρρευση, οι πλημμύρες, οι κλιμακούμενες συγκρούσεις και η μεγάλη υποχρηματοδότηση των ανθρωπιστικών αναγκών φέτος προστέθηκαν σε μια ήδη άσχημη κατάσταση λιμού έπειτα από σχεδόν έξι χρόνια πολέμου.

“Εκδίδουμε προειδοποιήσεις από τον Ιούλιο ότι η Υεμένη βρίσκεται στα πρόθυρα μιας καταστροφικής κρίσης διατροφικής ασφάλειας. Αν δεν τερματιστεί τώρα ο πόλεμος, πλησιάζουμε σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση και κινδυνεύουμε να χάσουμε μια ολόκληρη γενιά μικρών παιδιών στην Υεμένη”, προειδοποίησε η Λίσε Γκράντε Συντονίστρια Ανθρωπιστικής Βοήθειας του ΟΗΕ για την Υεμένη.

Σύμφωνα με την κατάταξη του ΟΗΕ για τη διατροφική ασφάλεια (IPC), η ανάλυση για την διατροφική κατάσταση στη νότια Υεμένη δείχνει ότι τα περιστατικά οξέος υποσιτισμού στα παιδιά κάτω των 5 ετών έχουν αυξηθεί κατά 10% το 2020 για να ξεπεράσουν το μισό εκατομμύριο. Παράλληλα οι περιπτώσεις των παιδιών με σοβαρό οξύ υποσιτισμό αυξήθηκαν κατά 15,5% και τουλάχιστον 250.000 έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες χρειάζονται επίσης θεραπεία για τον υποσιτισμό.

Περίπου 1,4 εκατομμύριο παιδιά κάτω των 5 ετών ζουν στη νότια Υεμένη, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της χώρας. Τα στοιχεία του IPC για τη βόρεια Υεμένη, όπου ζουν οι περισσότεροι κάτοικοι της χώρας και βρίσκεται υπό τον έλεγχο των σιιτών ανταρτών Χούτι, δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Επίσημος λιμός

Μέχρι στιγμής δεν έχει κηρυχθεί ποτέ επισήμως λιμός στην Υεμένη. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι η χώρα αποτελεί τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση παγκοσμίως, με το 80% του πληθυσμού να εξαρτάται από ανθρωπιστική βοήθεια.

Διάφορα ανθρωπιστικά προγράμματα στην Υεμένη, χάρη στα οποία εκατομμύρια άνθρωποι γλιτώνουν από τον λιμό και ασθένειες, σταδιακά αναστέλλουν τη λειτουργία τους ή περιορίζουν τις δραστηριότητές τους εξαιτίας της ελλιπούς χρηματοδότησης φέτος.

Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι ως τα μέσα Οκτωβρίου είχε λάβει μόνο το 1,43 δισεκατομμύριο δολάρια από τα 3,2 δισεκατομμύρια που χρειάζεται για τις ανθρωπιστικές ανάγκες της Υεμένης για όλο το 2020. Ο οργανισμός έχει επισημάνει ότι χρειάζεται εκτάκτως 50 εκατομμύρια δολάρια προκειμένου να ενισχύσει τα διατροφικά του προγράμματα στη χώρα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: atexnos.gr

Στα $40/βαρέλι εκτιμά η Παγκόσμια Τράπεζα ότι θα κινηθεί η τιμή του πετρελαίου για το 2021. Αν και οι αγορές των γεωργικών προϊόντων και των μεταλλευμάτων έχουν ως επί το πλείστον ανακάμψει από τις δυσάρεστες συνέπειες του Covid-19, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για το πετρέλαιο, οι εκτιμήσεις για το οποίο υποδεικνύουν ότι η τιμή του δεν θα επιστρέψει στα προ πανδημίας επίπεδα πριν από το 2022, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Παράλληλα, η έκθεση αναφέρει ότι η ζήτηση του πετρελαίου θα παραμείνει ιδιαίτερα χαμηλή σχεδόν σε όλες τις χώρες, με εξαίρεση την Κίνα, και ως εκ τούτου η τιμή του πετρελαίου δεν θα ξεπεράσει τα $44 ανά βαρέλι.

Αν και η τιμή αυτή είναι υψηλότερη από τα $41 ανά βαρέλι που προέβλεπε για το 2021 η Παγκόσμια Τράπεζα, εντούτοις τα επίπεδα αυτά είναι κατά πολύ χαμηλότερα σε σχέση με την τιμή των $60/βαρέλι του 2019. Επιπροσθέτως, καθόλου ευνοϊκά για την εξέλιξη της τιμής του πετρελαίου δεν θα είναι και τα αποθέματα μαύρου χρυσού, τα οποία, δεδομένης της χαμηλής ζήτησης, μοιραία θα αυξηθούν.

Επιπλέον, αν και ο OPEC+ δεν φαίνεται να σκοπεύει να προβεί σε ελάφρυνση των περικοπών πετρελαιοπαραγωγής, η πρόσφατη ανάκαμψη του πετρελαϊκού κλάδου της Λιβύης εκτιμάται ότι θα ασκήσει επιπλέον πιέσεις στην αγορά, που ήδη πλήττεται από χαμηλή ζήτηση.

Από την άλλη πλευρά, θετικό είναι το τοπίο σχετικά με το φυσικό αέριο, η τιμή του οποίου, σε αντίθεση με αυτή του πετρελαίου, αναμένεται να αυξηθεί, ακολουθώντας την πορεία ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας.

πηγη: naftikachronika.gr

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τα ευρήματα νέας επιστημονικής μελέτης, 2 στους 3 θανάτους από καρδιαγγειακές παθήσεις θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι άνθρωποι υιοθετούσαν μια πιο υγιεινή διατροφή.

Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. Xinyao Liu από το Πανεπιστήμιο Central South στην πόλη Changsha της Κίνας, «περισσότεροι από 6 εκατομμύρια θάνατοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν μειώνοντας την πρόσληψη επεξεργασμένων τροφίμων, ζαχαρούχων ποτών, τρανς και κορεσμένων λιπαρών και προστιθέμενης ζάχαρης ή αλατιού και αυξάνοντας παράλληλα την πρόσληψη ψαριών, φρούτων, λαχανικών, ξηρών καρπών και δημητριακών ολικής αλέσεως. Ιδανικά, πρέπει να τρώμε 200 έως 300mg ωμέγα-3 λιπαρών οξέων από θαλασσινά κάθε μέρα».

«Επιπλέον, κάθε μέρα πρέπει να στοχεύουμε σε 200 έως 300 γραμμάρια φρούτων, 290 έως 430 γραμμάρια λαχανικών, 16 έως 25 γραμμάρια ξηρών καρπών και 100 έως 150 γραμμάρια δημητριακών ολικής αλέσεως» σύμφωνα με τον Δρ. Xinyao Liu.

Η μελέτη υπολόγισε ότι το 69% των θανάτων από ισχαιμικές καρδιακές παθήσεις παγκοσμίως θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν υιοθετηθεί μια πιο υγιεινή διατροφή. «Οι ισχαιμικές καρδιακές παθήσεις μπορούν να προληφθούν σε μεγάλο βαθμό με υγιείς συμπεριφορές και τα άτομα πρέπει να αναλάβουν την πρωτοβουλία να βελτιώσουν τις συνήθειές τους», επισημαίνει ο Δρ. Xinyao Liu.

Οι ερευνητές υπολόγισαν την επίδραση 11 παραγόντων κινδύνου στο θάνατο από ισχαιμική καρδιακή νόσο:

- Διατροφή
- Υψηλή αρτηριακή πίεση
- Χοληστερόλη
- Υψηλή γλυκόζη στο πλάσμα
- Κάπνισμα
- Υψηλός δείκτης μάζας σώματος
- Ατμοσφαιρική ρύπανση
- Μειωμένη φυσική δραστηριότητα
- Μειωμένη νεφρική λειτουργία
- Έκθεση σε μόλυβδο
- Κατανάλωση αλκοόλ

Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι άνθρωποι δεν είναι απαραίτητο να ακολουθήσουν ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητα και την διατροφή τους για να βελτιώσουν την καρδιακή τους υγεία. Προτείνουν την κατανάλωση μαγειρεμένου, φρέσκου φαγητού σε λογικές ποσότητες και κυρίως την πρόσληψη λαχανικών, αλλά και την κατανάλωση νερού, που ενυδατώνει και αναζωογονεί τον οργανισμό, αντί αναψυκτικών και άλλων ροφημάτων.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση European Heart Journal.

πηγη: onmed.gr

Είναι προφανές ότι ο έλεγχος της πανδημίας έχει χαθεί αν παρακολουθήσει κανείς τα απογευματινά δελτία θανατολογίας και τον ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των κρουσμάτων. Αυτά δηλαδή που μπορούν να διαγνωστούν όταν γίνονται τεστ με το σταγονόμετρο και σύμφωνα με τις κρατικές οδηγίες που στερούνται κοινής λογικής και στόχο έχουν την απόκρυψη της αλήθειας και τη μεταφορά της κυβερνητικής ευθύνης στους πολίτες.

Ένα πέπλο φόβου και καταστολής έχει σκεπάσει τα πάντα. Απαγόρευση κυκλοφορίας το νέο μέτρο… Ο ιός κολλάει στις πλατείες, στις διαδηλώσεις αλλά δεν κολλάει στους συνωστισμένους χώρους εργασίας, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις τάξεις – κάμαρες και στις εκκλησίες. Επικίνδυνοι θεωρούνται μόνο όσοι είναι κοινωνικά ενεργοί και συμμετέχουν στις διαδηλώσεις (ακόμα και στις αντιφασιστικές), τολμούν να διεκδικήσουν καλύτερο μέλλον και αγωνίζονται για όσα το πλιάτσικο της ευρωπαϊκής ένωσης και των ντόπιων καπιταλιστών ξερίζωσε από τον τόπο, αφήνοντας μεταξύ άλλων και το προς ιδιωτικοποίηση ΕΣΥ έρμαιο των απάνθρωπων πολιτικών. Αυτό το ΕΣΥ που αν δεν ήταν η πανδημία θα το είχαν ήδη πουλήσει στα ιδιωτικά συμφέροντα αλλά ο ιός τους χάλασε προς στιγμήν τα σχέδια. Η πολυετής απαξίωση από όλες τις κυβερνήσεις οδήγησε το σύνολο των νοσοκομείων να δουλεύουν τραγικά υποστελεχωμένα, οδήγησε πολλούς στην ξενιτειά και έπληξε ανεπανόρθωτα τις διαδικασίες εκπαίδευσης νέων γιατρών ροκανίζοντας τα θεμέλια της ιατρικής στη χώρα.

Τώρα προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται: εγκαινιάζουν τελευταία στιγμή κρεβάτια σε ΜΕΘ που δεν έχουν εξειδικευμένο προσωπικό να τα στελεχώσουν, μεταφέρουν προσωπικό σε νοσοκομεία που έχουν ήδη καταρρεύσει απειλώντας με κυρώσεις τους εργαζόμενους αν αρνηθούν, ρίχνουν ανεκπαίδευτους και απροετοίμαστους εργαζόμενους στη μάχη της πανδημίας χωρίς να τους εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας, αδιαφορώντας προκλητικά για τη ζωή τους, τη ζωή των οικογενειών τους και τη διασπορά στους υπόλοιπους εργαζόμενους και στους ασθενείς. Κρατούν κρυφούς τους αριθμούς των θετικών, παίρνουν τεστ κατά περίπτωση, ενώ επιβάλουν στους ύποπτους για τον ιό να συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι να τους κάνουν τεστ γιατί δεν υπάρχει κανείς να τους καλύψει. Και βέβαια με τον ίδιο τρόπο που τα χειροκροτήματα μετατράπηκαν σε δακρυγόνα για όσους διεκδίκησαν το αυτονόητο, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο η καταστολή συνεχίζεται καθημερινά με απειλές για κυρώσεις και πρόστιμα. Με τον ίδιο τρόπο θα μεταφέρουν τις δικές τους ευθύνες για την έκβαση της πανδημίας στους εργαζόμενους που κατά τα καλά και συμφέροντα είναι άλλοτε ήρωες και άλλοτε τεμπέληδες.

Στον Άγιο Σάββα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Το λίγο προσωπικό που προ πανδημίας δεν επαρκούσε, καλείται τώρα να αναλάβει και την ιατρική της πανδημίας, τη διενέργεια όλων των τεστ για νοσηλευόμενους και εργαζόμενους, ύποπτους και μη, και ταυτόχρονα να έρχεται σε επαφή με τους καρκινοπαθείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία και είναι ανοσοκατεσταλμένοι. Οι άρρωστοι συνωστίζονται στα εξωτερικά ιατρεία, δεν υπάρχει ξεχωριστός χώρος αναμονής για τους ύποπτους με πυρετό καρκινοπαθείς που καταφεύγουν στην εφημερία, οι τακτικοί ασθενείς που πρόκειται να εισαχθούν ελέγχονται αφού μπουν στις κλινικές και βέβαια ο εξοπλισμός κοστίζει και δεν περισσεύει για τους ειδικευόμενους που λαμβάνουν τα τεστ. Και βέβαια η διοίκηση αποφάσισε να εφαρμόσει τώρα το νέο σύστημα – παρωδία για τη μηχανοργάνωση του νοσοκομείου καταστρατηγώντας κάθε έννοια λογικής και επιβαρύνοντας εκ νέου τους γνωστούς αναλώσιμους προκειμένου να κάνει την καλή στο υπουργείο. Αλήθεια κύριοι, στην εποχή που πρέπει να τηρούνται οι αποστάσεις ξέρετε πόσοι συνωστίζονται πάνω από έναν υπολογιστή για να καταφέρουν να δουλέψουν με το νέο σας παιχνίδι;

Και βέβαια τα πρώτα κρούσματα είναι γεγονός…. Σε ασθενείς και εργαζόμενους. Το μάθαμε από τα πηγαδάκια και από τα κανάλια! Η διοίκηση δεν πέφτει τόσο χαμηλά για να ενημερώσει τον σύλλογο εργαζομένων. Το αφεντικό δε δίνει αναφορά στους αναλώσιμους. Τους αντιμετωπίζει σαν ένα χαλασμένο γρανάζι στην αλυσίδα παραγωγής που αλλάζει και πάει παρακάτω, αρκεί να μη χαλάσει την εικόνα της.

Σας πληροφορούμε λοιπόν ότι:

• Οι εργαζόμενοι ήταν, είναι και θα είναι αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται για τη σωστή και ασφαλή λειτουργία του νοσοκομείου. Παροδικοί υπάλληλοι των πολιτικών αφεντικών σας είστε εσείς και όχι εμείς

• Δε θα σας επιτρέψουμε να θέσετε σε κίνδυνο τη ζωή κανενός, ούτε εργαζόμενου ούτε ασθενή.

• Η αλαζονεία σας θα βρει αντιμέτωπη την αλληλεγγύη μας

Διεκδικούμε

• Πλήρη καθημερινή ενημέρωση για την κατάσταση της πανδημίας εντός του νοσοκομείου

• Αξιόπιστα μέτρα προστασίας για όλους αναλόγως με το βαθμό επικινδυνότητας κάθε ιατρικής και νοσηλευτικής πράξης

• Άμεσα και καθολικά τεστ για το προσωπικό. Εφαρμογή των επιδημιολογικών κριτηρίων στην απομάκρυνση από την εργασία για όσους προκύπτει ανάγκη

• Άμεση πρόσληψη προσωπικού και κατανομή χώρων προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες σωστής και ξεχωριστής αντιμετώπισης των πιθανών ή τεκμηριωμένων κρουσμάτων

• Ασφάλεια για όλους τους καρκινοπαθείς που έχουν ανάγκη το νοσοκομείο σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

πηγη:  ergasianet.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η κυβέρνηση – που το αλληθώρισμά της προς τις πλατείες φαίνεται την εμποδίζει να βλέπει τι γίνεται σε ΜΜΜ, χώρους δουλειάς και εκκλησίες – σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας πασχίζει να κρύβει τις παλινωδίες, τις ανεπάρκειες,  τα λάθη της, τις ταξικές της επιλογές (πχ ο τρόπος που άνοιξε ο τουρισμός με προδιαγραφές μεγαλοξενοδόχων, αεροπορικών εταιρειών, εφοπλιστών) οχυρωμένη πίσω από την επικοινωνιακή υπεκφυγή της «ατομικής ευθύνης».

Αλλά: Η λήψη των αναγκαίων μέτρων, εκείνων που θα εμπεδώνουν αίσθημα ασφάλειας στο λαό και θα καθιστούν πειστικό το μήνυμα της τήρησης των υγειονομικών επιστημονικών υποδείξεων, είναι ολοκληρωτικά δική της ευθύνη. Κι αυτό επιτυγχάνεται μέσα από ουσιαστικά μέτρα προστασίας. Δεν επιτυγχάνεται  με «στεγνές», αναποτελεσματικές απαγορεύσεις και μη πειστικές λογικές του τύπου “12.30πμ με 5πμ μην κυκλοφορείτε, αλλά 5πμ με 12.30μμ σαρδελοποιηθείτε σε βαγόνια και λεωφορεία” ή “μην είστε στις ταβέρνες πάνω από 4, αλλά παστωθείτε ανά 30 στις σχολικές αίθουσες”…  

Είναι αποκλειστικά δική της ευθύνη, αντί της “μεταφυσικής” προσμονής που καλλιεργείται στο όνομα των “αντοχών της οικονομίας” ότι τα όποια περιοριστικά μέτρα θα δράσουν από μόνα τους, η κυβέρνηση – ειδικά αυτή την κρίσιμη στιγμή – να δράσει επί της ουσίας.

Που σημαίνει:

• Διορισμοί γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού στα νοσοκομεία, εδώ και τώρα.
• Κατάστρωση κεντρικού κρατικού οργανογράμματος για την ένταξη όλου του ιατρικού κλάδου σε ένα σχέδιο απόκρουσης της πανδημίας.
• Επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας εδώ και τώρα.
• Δημιουργία των αναγκαίων ΜΕΘ και στελέχωσή τους με το αναγκαίο προσωπικό.
• Πρόγραμμα μαζικής και δωρεάν διάθεσης τεστ για όλο τον πληθυσμό για την όσο πιο γρήγορη γίνεται «χαρτογράφηση» της διασποράς του ιού.
• Ειδική μέριμνα για ελέγχους σε ευαίσθητους χώρους όπως οι οίκοι ευγηρίας.

Και πάνω από όλα: Μέτρα ΤΩΡΑ για

• περισσότερα και ταχύτερα δρομολόγια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς,
• την αποσυμφόρηση του συνωστισμού στις σχολικές αίθουσες,
• την τήρηση με αυστηρότητα των υγειονομικών πρωτοκόλλων στους χώρους δουλειάς, με στήριξη των εργαζόμενων και των βιοπαλαιστών που οδηγούνται σε αναστολή της ύπαρξής τους!    

    Τίποτα δεν πρόκειται να ανακόψει την επιθετική διασπορά του ιού, τίποτα δεν θα συμβάλει στην αντιμετώπιση των θανατηφόρων επιπτώσεών του, αν η κυβέρνηση που μοιράζει λεφτά σε καναλάρχες, κλινικάρχες, εργολάβους και νομοθετεί αντιλαικά εκτρώματα υπέρ τραπεζιτών και κεφαλαιοκρατών, δεν πάψει πια να κωφεύει και δεν διαθέσει τους επιβεβλημένους πόρους ειδικά σε ό,τι αφορά τους τρεις τελευταίους τομείς (ΜΜΜ, σχολεία, εργασιακοί χώροι), που εξελίσσονται σε εστίες υπερμετάδοσης και αν δεν εξοπλίσει και στελεχώσει το δημόσιο σύστημα Υγείας.

πηγη: imerodromos.gr

Μπάμπης Συριόπουλος

Επανειλημμένα έχει κατηγορηθεί από αστικά κόμματα, ΜΜΕ και την κυβέρνηση το λαϊκό κίνημα κατά των μνημονίων της τελευταίας δεκαετίας ως το εκκολαπτήριο της Χρυσής Αυγής. Η αστική τάξη θέλει να πάρει τη ρεβάνς και να συκοφαντήσει αυτό το κίνημα που την κατατρομοκράτησε, συγκλόνισε τη χώρα και όχι μόνο. Αυτή είναι η ελληνική εκδοχή της στοχοποίησης του «ριζοσπαστισμού» από την ΕΕ.

Εντύπωση κάνει η θέση του ΚΚΕ γι αυτό το θέμα. Σε άρθρο του Λ. Αναστασόπουλου στο Ριζοσπάστη (17-18/10) γράφεται για τη ΧΑ: «Τέτοια ήταν η ανοχή στη δράση της από το σύνολο του αστικού πολιτικού συστήματος με τη συνύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΧΑ στις πλατείες των “αγανακτισμένων” ή με την επίκληση στη “θεσμική” της αντιμετώπιση από τη ΝΔ». Ο αρθρογράφος κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ όχι γιατί καπηλεύτηκε ούτε γιατί πρόδωσε το κίνημα των «πλατειών» αλλά γιατί συμμετείχε σ’ αυτό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ «πάτησε» πάνω στο κίνημα, στις αδυναμίες του και στην ήττα του για να προτείνει τη διέξοδο της «κυβερνώσας αριστεράς». Το ΚΚΕ, αντί για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις πραγματικές του ευθύνες, ενοχοποιεί τις «πλατείες των αγανακτισμένων», συμπλέοντας αντικειμενικά με την κυρίαρχη αστική άποψη στην καταγγελία του «λαϊκισμού».

Η ΧΑ είχε καταγγείλει επανειλημμένα τις «πλατείες», ωστόσο ήταν πάντοτε «παρούσα» διαμέσου των χιλιάδων ένστολων υποστηρικτών της που έπνιγαν τους συγκεντρωμένους στα χημικά — αυτή ήταν η «συνύπαρξή» της με το κίνημα.
Το κίνημα ενάντια στα μνημόνια και οι πλατείες μέσα σ’ αυτό είχαν αντιφάσεις και αδυναμίες. Αυτό δεν είναι όμως λόγος συκοφάντησης και υποτίμησης. Οι κομμουνιστές συμμετέχουν σε ένα λαϊκό κίνημα που αντιπαλεύει την κυρίαρχη αστική πολιτική, δεν «υποτάσσονται» σ’ αυτό, αντίθετα επιδιώκουν να ηγεμονεύσει η γραμμή της ρήξης και όχι της ενσωμάτωσης.

πηγη: prin.gr

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όλες οι ενδείξεις που υπάρχουν μέχρι στιγμής συνηγορούν ότι το 2020 θα είναι μια χρονιά απογείωσης της φτώχειας. Η άλλη όψη της αναπάντεχης οριακής μείωσης της ανεργίας, όπως καταγράφτηκε στην πρόσφατη ανακοίνωση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την Έρευνα εργατικού Δυναμικού, τον  μήνα Ιούλιο τόσο σε σχέση με τον Ιούλιο του 2019 όσο και τον Ιούνιο του 2020, θα είναι η συντριβή των  πραγματικών μισθών και εισοδημάτων. Η πρωτοφανής συρρίκνωση των αποδοχών των εργαζομένων είναι πλήρως προβλέψιμη ως αποτέλεσμα του μέτρου με την επωνυμία «Συνεργασία» που εφάρμοσε η κυβέρνηση και σε γενικές γραμμές επιδίωκε τη διατήρηση των θέσεων εργασίας έναντι της μείωσης των αμοιβών.

Στην αντίπερα όχθη ωστόσο τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα κι αυτό κάνει τη μεγάλη διαφορά σε σχέση με την κρίση του 2008, όταν από τις ΗΠΑ μέχρι και την Ελλάδα η αστική τάξη κατέγραψε σημαντικές απώλειες από την πρώτη στιγμή της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Φυσικά, κάθε αστική τάξη στην πορεία εκμεταλλεύτηκε το σοκ για να επιβάλλει μέτρα μείωσης μισθών και συντάξεων, ελαστικοποίησης των ωραρίων, κ.λπ. Κυρίως όμως η αστική τάξη …έμαθε.

Για να φτάσουμε στην τρέχουσα κρίση, του 2020, που αναμένεται να καταγραφεί πτώση ρεκόρ του ΑΕΠ κατά 10%, που ο δείκτης τιμών καταναλωτή κινείται σε αρνητικά επίπεδα, -2%, ως αποτέλεσμα της καθίζησης του τζίρου στην αγορά, και σε αυτή την χρονιά που η πτώση είναι πολύ μεγαλύτερη οποιασδήποτε πτώσης καταγράφτηκε ακόμη και κατά την δεκαετή κρίση, οι πολύ μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις να εμφανίζουν αύξηση-ρεκόρ των καταθέσεων και ρευστών τους διαθεσίμων. Σε μια χρονιά που η φτώχεια θα καταγράψει επίπεδα ρεκόρ η ελίτ των ελληνικών επιχειρήσεων θα καταγράψει κέρδη ρεκόρ!

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα στις 27 Οκτωβρίου η Τράπεζα της Ελλάδας, θεματοφύλακας του ευρώ και μαζί με αυτό της πολιτικής φτωχοποίησης, λιτότητας και των υπερκερδών των ελληνικών μονοπωλίων, για την τραπεζική χρηματοδότηση και τις καταθέσεις το Σεπτέμβριο του 2020 ήταν προσβολή για κάθε εργαζόμενο. Τα στοιχεία για τις καταθέσεις αποκαλύπτουν ότι οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις κατέγραψαν μια αύξηση ρεκόρ στα υπόλοιπα των καταθέσεων τους και των ρέπος από 21,8 δισ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2020 σε 29,5 δισ. ευρώ το Σεπτέμβριο. Με εξαίρεση τον Απρίλιο κάθε μήνα τα υπόλοιπα στους τραπεζικούς λογαριασμούς των επιχειρήσεων αυξάνονται!

Πηγή: Τράπεζα Ελλάδας

Για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις, η παράλληλη αύξηση που καταγράφεται στα υπόλοιπα των νοικοκυριών, εμφανίζει αρχικά μια πολύ προβλέψιμη κόπωση από τον Απρίλιο ως τον Αύγουστο, ενώ η συνολική αύξηση στο έτος αποδίδεται ακόμη και τώρα στο άνοιγμα …απορροφητήρων, παταριών και ηχείων, στο ξεσκόνισμα των μετρητών και την επιστροφή τους στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Δε σημαίνει, με άλλα λόγια, άνοδο της ευημερίας σε τέτοιο βαθμό ώστε να περισσεύουν χρήματα για κατάθεση…

Το σκληρό ταξικό πρόσημο της αύξησης των υπολοίπων στους εταιρικούς λογαριασμούς το ανάλυσε με κάθε λεπτομέρεια ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Θ. Μητράκος, στη διαδικτυακή συζήτηση του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών (ΕΝΑ) του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα «Χρηματοδότηση της οικονομίας & ιδιωτικό χρέος», στις 20 Οκτωβρίου. Ανέφερε συγκεκριμένα στην ομιλία του ότι «παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της πιστωτικής επέκτασης προς τις Μη Χρηματοπιστωτικές Επιχειρήσεις, με τον ετήσιο ρυθμό ανόδου να ανέρχεται τον Αύγουστο του 2020 σε 7,2% το υψηλότερο ποσοστό που έχει παρατηρηθεί μετά τον Ιούνιο του 2010. Το ποσοστό αυτό οφείλεται ουσιαστικά στο ρυθμό ανόδου που εμφάνισαν οι επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους (13,2%) καθώς ο αντίστοιχος ρυθμός για τις μικρομεσαίες ήταν ελαφρά θετικός (1,8%) με το θετικό πρόσημα να παρατηρείται ουσιαστικά μόνο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Για το σύνολο του πρώτου 8μήνου του 2020 ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης ανήλθε στο 4% ενώ ήταν 9,2% για τις μεγάλες επιχειρήσεις (έναντι 6,4% την αντίστοιχη περίοδο του 2019) και -0,5% για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (2019:-1,4%). Με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδας η πρόσφατα παρατηρούμενη αύξηση της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων οφείλεται κυρίως στη χρηματοδότηση μεγάλων επιχειρήσεων», επανέλαβε ο υποδιοικητής της κεντρικής τράπεζας.

Στη συνέχεια μάλιστα το έκανε ακόμη …καλύτερο όταν αποκάλυψε ποιοί είναι οι μεγάλοι ευνοημένοι της ρευστότητας που έχει εισέλθει στα τραπεζικά ταμεία τους τελευταίους μήνες. Οι καλύτερα πληροφορημένοι θα περίμεναν πώς η πλημμυρίδα ρευστού θα κατέληξε στους τραπεζικούς λογαριασμούς των 20.000 επιχειρήσεων (από ένα σύνολο 700.000 περίπου κάθε μορφής) που με διαφορετικές αφορμές χαρακτηρίζονται ως οι στυλοβάτες της οικονομίας κι αυτές που αξίζει να επιβιώσουν. Μόλις πρόσφατα ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank, Φωκίων Καραβίας δήλωσε ότι αυτές οι 20.000 επιχειρήσεις πληρούν τα κριτήρια του τραπεζικού δανεισμού κι αυτές δανειοδοτούνται. Στην πραγματικότητα ούτε καν αυτές!

Την μερίδα του λέοντος των χρηματοδοτήσεων έλαβε μονοψήφιος αριθμός επιχειρήσεων! Ανέφερε ο Θ. Μητράκος στην εκδήλωση του ερευνητικού κέντρου του ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε να υποκαταστήσει το Ίδρυμα Νίκος Πουλαντζάς το οποίο χαρακτηρίζεται ως απαρχαιωμένο και υπερβολικά μαρξιστικό: «Αξίζει μάλιστα να ειπωθεί ότι στην αύξηση της χρηματοδότησης των Μη Χρηματοπιστωτικών Επιχειρήσεων μεγάλου μεγέθους για την περίοδο Μαρτίου – Ιουλίου 2020 συνέβαλαν πιστοδοτήσεις συγκεκριμένων πολύ μεγάλων επιχειρήσεων της βιομηχανίας (ΕΛΠΕ, Motor Oil, ΤΙΤΑΝ, Μυτιληναίος, Lamda Olympia Village AE) και άλλων κλάδων (ΟΠΑΠ) που απορρόφησαν περίπου τη μισή χρηματοδότηση. Εν ολίγοις, οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις έσπευσαν να επωφεληθούν από τη ρευστότητα και τους ευνοϊκούς όρους του τραπεζικού τομέα»… Για την περίοδο που αναφέρει ο υποδιοικητής τα τραπεζικά δάνεια έφτασαν τα 6 δισ. ευρώ. Άρα Λάτσης, Βαρδινογιάννης, Μυτιληναίος και Μελισσανίδης πήραν τα μισά: 3 δισ. ευρώ ανακυκλώνοντας πιθανότατα παλαιότερα δάνεια με νέα, σχεδόν μηδενικού επιτοκίου και παίρνοντας καινούργια!

Σε αντίθεση δε με ό,τι παρατηρείται για τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις (κι όχι τις επιχειρήσεις γενικά), η τραπεζική πίστη προς τα νοικοκυριά εμφάνισε τάσεις συρρίκνωσης με το συνολικό ποσό των στεγαστικών δανείων από 52,5 δισ. ευρώ τον Αύγουστο του 2019 να μειώνεται τον Αύγουστο του 2020 στα 49,6 δισ. ευρώ. Ανάλογη μείωση κατέγραψαν και τα καταναλωτικά δάνεια από τα 16,1 δισ. στα 15.

Συμπερασματικά φαίνεται ότι πριν ακόμη συμπληρωθεί εξάμηνο από το ξέσπασμα της κρίσης της πανδημίας, η αστική τάξη βελτίωσε με θεαματικό τρόπο τη θέση της απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία. Τα μέτρα στήριξης  που εφαρμόστηκαν, από τα επιδοτούμενα δάνεια μέχρι την επιστρεπτέα προκαταβολή, κατέληξαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς της ελίτ των ελληνμικών επιχειρήσεων, ενώ οι υπερ-ευνοημένοι ήταν λιγότεροι από δέκα μονοπωλιακοί όμιλοι! Από την άλλη, τα περίφημα μέτρα στήριξης κατάφεραν να ρίξουν τους μισθούς και τα ημερομίσθια στα 534 ευρώ, με αντάλλαγμα την αποτροπή της απόλυσης, ακόμη πιο χαμηλά δηλαδή από εκεί που τα έριξαν οι μειώσεις της μνημονιακής περιόδου… Για το κεφάλαιο κέρδη και δάνεια λοιπόν και για τους εργαζόμενους ούτε μισθοί, ούτε δανεικά.

Θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι τα δάνεια στις μεγάλες επιχειρήσεις και η συσσώρευση χρηματικών διαθεσίμων εκ μέρους τους είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τις επενδύσεις, που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, θα αναπτύξουν την οικονομία, κ.λπ., κ.λπ. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται. Με βάση τα πιο πρόσφατα εποχικά διορθωμένα μάλιστα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για το ΑΕΠ ο ακαθάριστος σχηματισμός πάγιου κεφαλαίου κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2020 μειώθηκε: από 5,02 δισ. (το πρώτο τρίμηνο) σε 4,87 δισ. Η μείωση μάλιστα σε σχέση με το προηγούμενο έτος έφτασε το 10,3%. Επίσης, μείωση στον ακαθάριστο σχηματισμό πάγιου κεφαλαίου  παρατηρήθηκε και το πρώτο τρίμηνο του έτους, κατά 6,9%, σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2019 κι αυτή την μείωση δεν μπορεί να αποδοθεί στην πανδημία. Κατά συνέπεια η βελτίωση της χρηματοοικονομικής θέσης της αφρόκρεμας των ελληνικών επιχειρήσεων δεν μετατράπηκε σε νέες επενδύσεις! Πιθανότατα θα μετατραπεί σε κέρδη για τους μετόχους…

Η επενδυτική αποχή δεν είναι αυστηρά και μόνο ελληνικό φαινόμενο. Το ίδιο παρατηρείται και στην Ευρώπη, όπου ο πλέον σύγχρονος κανόνας δε θέλει μόνο την αποσύνδεση των παχυλών λογαριασμών από τις επενδύσεις, αλλά ακόμη και των κερδών! Με βάση πάλι πρόσφατη ανακοίνωση της Eurostat το δεύτερο τρίμηνο του 2020, ενώ τα επιχειρηματικά κέρδη στην ευρωζώνη αυξήθηκαν από 38% σε 39,8% ανακτώντας σχεδόν τα επίπεδα πριν την έναρξη της πανδημίας, οι επιχειρηματικές επενδύσεις μειώθηκαν κατά 23,2%. Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία μάλιστα αποδίδει την αύξηση των κερδών στην απότομη μείωση των μισθών κατά 16,3%!

Εν κατακλείδι, η πανδημία του Covid-19 αποτέλεσε χρυσή ευκαιρία του κεφαλαίου στην Ελλάδα και την Ευρώπη για ένα επιπλέον πλήγμα στους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τους συνταξιούχους που πρέπει να μάθουν να ζουν με ακόμη λιγότερο λεφτά τον μήνα. Για το κεφάλαιο η πανδημία αποτέλεσε …ευλογία!

πηγη: kommon.gr

Σύμφωνα με πειραματική έρευνα της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, το ποσοστό των εργαζομένων στην Ελλάδα που έχασε την απασχόλησή του στο δεύτερο τρίμηνο φέτος ήταν χαμηλότερο από το 2%.

Η χώρα μας εμφανίζεται σε καλύτερη μοίρα σε σχέση με την Ισπανία που καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό (6,5%) και στην Ιταλία που βρίσκεται μεταξύ 3,5% και 5%.

Στις περισσότερες χώρες της ΕΕ οι απώλειες των θέσεων απασχόλησης κυμάνθηκαν από 2% έως 3,5%.

Όπως και σε όλες χώρες της ΕΕ, οι χαμηλόμισθοι στην Ελλάδα είχαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας της εργασίας τους στο δεύτερο τρίμηνο, ο οποίος ήταν τριπλάσιος σε σχέση με τους υψηλόμισθους.

«Σήμερα δημοσιοποιήθηκε η έρευνα της Eurostat, η οποία κατατάσσει την Ελλάδα ως μία από τις πλέον αποτελεσματικές ευρωπαϊκές χώρες στην προστασία των θέσεων εργασίας το δεύτερο τρίμηνο του 2020, όταν η πανδημία προκάλεσε lockdowns σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση», σχολιάζει ο υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης.

πηγη: efsyn.gr

Του Anish R. για το Peoples Dispatch

Πηγή: Guernica

Ποιος εκλέγει τον πρόεδρο των ΗΠΑ; Υπάρχουν μόνο δύο υποψήφιοι; Ποια είναι τα βασικά ζητήματα; Ακολουθούν ορισμένα σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τις εκλογές στις HΠΑ.

Παρά τις επιπτώσεις στην παγκόσμια πολιτική, οι εκλογές στις Hνωμένες Πολιτείες σπάνια γίνονται κατανοητές από ανθρώπους εκτός των συνόρων τους. Ακόμη λιγότερο κατανοητό είναι το πώς και γιατί το δικομματικό σύστημα είναι τόσο καλά εδραιωμένο. Υπάρχουν δυο βασικοί υποψήφιοι, οι Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν, οι οποίοι εκπροσωπούν τα δυο μεγάλα κόμματα, τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς, αντίστοιχα. Αλλά ποιο είναι το σύστημα πίσω από το τυπικό;

Λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές, δείτε τι χρειάζεται να ξέρετε για το τι κρύβεται πίσω από τις αμερικάνικες εκλογές και τι λαμβάνει χώρα κατά την προσεχή εκλογική περίοδο.

Πώς εκλέγεται ο πρόεδρος των ΗΠΑ;

Σε αντίθεση με τα περισσότερα άλλα έθνη με προεδρικό σύστημα, η λαϊκή ψηφοφορία δεν είναι πάντα ο αποφασιστικός παράγοντας για την εκλογή του αρχηγού κράτους στις ΗΠΑ. Οι πολίτες ψηφίζουν μια ομάδα αντιπροσώπων, που έχουν ταχθεί με έναν συγκεκριμένο υποψήφιο ή κόμμα στην αντίστοιχη πολιτεία τους. Αυτοί οι αντιπρόσωποι αποτελούν το εκλογικό σώμα που υπάρχει με μοναδικό σκοπό την εκλογή προέδρου.

Σε κάθε πολιτεία παραχωρείται ένας ορισμένος αριθμός αντιπροσώπων, λίγο-πολύ σύμφωνα με τον πληθυσμό της, αν και οι μικρότερες πολιτείες λαμβάνουν συχνά μεγαλύτερο αριθμό αντιπροσωπειών από τον μέσο όρο. Εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις, οι αντιπρόσωποι επιλέγονται με τρόπο που σημαίνει ότι ο υποψήφιος που εξασφαλίζει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων κερδίζει όλες τις ψήφους των αντιπροσώπων σε αυτή την πολιτεία.

Το σώμα των εκλεκτόρων υπήρξε η πιο αμφιλεγόμενη πτυχή των προεδρικών εκλογών. Το 2000, μια οριακή διαφορά μεταξύ του Αλ Γκορ και του Τζορτζ Ο. Μπους είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη του τελευταίου, αν και ο Γκορ κέρδισε την εθνική λαϊκή ψήφο με διαφορά πάνω από μισό εκατομμύριο. Αυτό συνέβη απλά επειδή ο Μπους ανακηρύχθηκε νικητής μιας σημαντικής “μεταβαλλόμενης πολιτείας”, της Φλόριντα, η οποία του έδωσε 25 αντιπροσώπους, με περίπου 500 ψήφους διαφορά. Ακολούθησε η παρέμβαση του Ανώτατου Δικαστηρίου η και η απόφασή του είναι αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα.

Το πρόβλημα εμφανίστηκε ξανά στις προεδρικές εκλογές του 2016 όταν ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε περισσότερες ψήφους στο σώμα των εκλεκτόρων, παρά το γεγονός ότι έχασε από την αντίπαλό του Χίλαρι Κλίντον με διαφορά 2,8 εκατομμυρίων ψήφων.

Τι είναι οι “μεταβαλλόμενες πολιτείες”;

Λόγω του συστήματος στο σώμα των εκλεκτόρων, η αμερικανική πολιτική έχει σταθεροποιήσει ένα άκαμπτο δικομματικό σύστημα, με ελάχιστες έως μηδενικές πιθανότητες για τρίτα κόμματα. Από αυτό προκύπτουν οι αποκαλούμενες “μπλε πολιτείες” και “κόκκινες πολιτείες”, βάσει των χρωμάτων που αποδίδονται στο Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό κόμμα.

Αυτό σημαίνει ότι κάποιες πολιτείες, απλώς και μόνο λόγω του εκλογικού συστήματος, καταλήγει να εκλέγει μονίμως ένα από τα πολιτικά κόμματα, ανεξάρτητα από το πόσα κέρδη ή ζημίες αποκομίζει το νικητήριο κόμμα. Μέχρι τώρα, 37 από τις 50 πολιτείες έχουν επανειλημμένα εκλέξει υποψηφίους από το ίδιο κόμμα για περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Οι πολιτείες που δεν επιδεικνύουν τέτοια συνέπεια αποκαλούνται “μεταβαλλόμενες”. Αυτή τη στιγμή, 12 πολιτείες εναλλάσσονται σταθερά μεταξύ των κομμάτων, με τους νικητές υποψηφίους να κερδίζουν με διαφορά μόλις 500 ψήφων. Από αυτές, λίγες πολιτείες, όπως το Οχάιο και η Φλόριντα, έχουν επιδείξει εξαιρετικά κοντινά ποσοστά με τις προτιμήσεις να εναλλάσσονται συνέχεια.

Τι γίνεται με τα τρίτα κόμματα;

Η μεγαλύτερη κριτική κατά του σώματος των εκλεκτόρων είναι ότι ωφελεί τα μεγαλύτερα κόμματα και ασκεί πιέσεις στα μικρότερα κόμματα. Ούτε οι Δημοκρατικοί ούτε οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν δείξει ενδιαφέρον για την αλλαγή του συστήματος. Για παράδειγμα, παρά το γεγονός ότι κέρδισε τη λαϊκή ψήφο με μεγάλη διαφορά αλλά έχασε την προεδρία, η Χίλαρι Κλίντον δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια να αμφισβητήσει το σύστημα.

Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι ένα τέτοιο σύστημα καθιστά περιττή μια τρίτη επιλογή και ωθεί τους ανθρώπους να ψηφίσουν για μια εναλλακτική λύση αντί της αποχής ή κάποιου τρίτου κόμματος. Ένα σημαντικό αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι ότι η προσέλευση παραμένει σχεδόν ίδια για σχεδόν πέντε δεκαετίες, κυμαινόμενη μεταξύ 50-55%, με το υψηλότερο ποσοστό να είναι 57% το 2008 όταν εξελέγη ο Ομπάμα.

Πέραν αυτού, μεμονωμένοι πολιτειακοί νόμοι δεν επιτρέπουν σε υποψηφίους τρίτων κομμάτων να συμμετάσχουν στις εκλογές. Οι περισσότερες πολιτείες έχουν κανονισμούς για την πρόσβαση στις κάλπες, οι οποίες καθορίζουν την επιλεξιμότητα ποιου υποψηφίου εμφανίζεται στην ψηφοφορία. Το Φιλελεύθερο Κόμμα ήταν το μοναδικό τρίτο κόμμα που έχει πρόσβαση σε ψηφοφορίες σε ολόκληρο το εκλογικό σώμα.

Αυτό επηρεάζει επίσης τις πιθανότητες ανάπτυξης και ωρίμανσης εναλλακτικών πολιτικών σχηματισμών, ανεξάρτητα από το δικομματικό σύστημα. Ένα από τα σημαντικότερα σημεία των φετινών προεδρικών εκστρατειών ήταν η ελπιδοφόρα άνοδος του Μπέρνι Σάντερς, η εκστρατεία του οποίου επιχείρησε να ωθήσει τους Δημοκρατικούς περισσότερο προς την αριστερά. Αλλά η εκστρατεία τελικά εμποδίστηκε για να ανοίξει το δρόμο για το διορισμό του αγαπημένου του κατεστημένου Τζο Μπάιντεν, διατηρώντας έτσι την καθεστηκυία τάξη.

Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις;

Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι παρά την ακαμψία του δικομματικού συστήματος, οι ΗΠΑ έχουν βιώσει στο παρελθόν ορισμένες φοβερές προκλήσεις τρίτων κομμάτων.

Οι σοσιαλιστές υποψήφιοι Eugene Debs (1912, 1920) και Robert M. La Follette (1924) ήταν δύο σημαντικοί υποψήφιοι από τρίτο κόμμα στην ιστορία των ΗΠΑ. Η La Follette, η οποία είχε τη στήριξη άλλων μικρότερων προοδευτικών κομμάτων, κέρδισε το 16,6% των ψήφων και 13 αντιπροσώπους το 1924. Αυτή ήταν η καλύτερη απόδοση για οποιαδήποτε τρίτη υποψηφιότητα στις ΗΠΑ μέχρι στιγμής.

Πιο πρόσφατα, ο Πράσινος υποψήφιος Ralph Nader το 2000 (2,9 εκατομμύρια ψήφοι) και ο Jill Stein το 2016 (1,5 εκατομμύρια ψήφοι) εμφανίστηκαν ως σημαντικές και ορατές επιλογές τρίτων.

Αυτό το έτος, δυο διακεκριμένοι προοδευτικοί υποψήφιοι που θα εμφανιστούν στην πολιτική σκηνή είναι η Gloria La Riva, υποψήφια για το Κόμμα Σοσιαλισμού και Απελευθέρωσης (PSL), και ο υποψήφιος των Πρασίνων Howie Hawkins. Το PSL πραγματοποιεί εκστρατεία για ένα πρόγραμμα 10 σημείων, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων που δεν αγγίζει κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα. Αυτα περιλαμβάνουν αποζημιώσεις για την αφροαμερικανική κοινότητα, πλήρη δικαιώματα για όλους τους μετανάστες, κλείσιμο των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και ανάληψη του κλεμμένου πλούτου των τραπεζών και εταιρειών.

Ποια είναι τα βασικά ζητήματα που πρέπει να τεθούν σε αυτές τις εκλογές;

Η οικονομική κρίση και η κρίση υγείας που προκλήθηκε από την πανδημία COVID-19 πρόκειται να είναι το πιο εξέχον ζήτημα της τρέχουσας εκλογικής περιόδου. Ζητήματα όπως η αύξηση της ανεργίας, η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, το εκ νέου άνοιγμα σχολείων και χώρων εργασίας, και η ομοσπονδιακή βοήθεια για την αντιμετώπιση της πανδημίας είναι μερικά από τα βασικά ζητήματα που εντοπίζονται από διαφορετικές έρευνες.

Η υποψήφια του PSL, Gloria La Riva, μιλώντας στο People Dispatch, δήλωσε ότι κανένας από τους υποψηφίους δεν πρότεινε κανένα ριζοσπαστικό σχέδιο υγειονομικής περίθαλψης με ακόμα και τον Δημοκρατικό υποψήφιο Τζο Μπάιντεν να υποστηρίζει την ιδιωτική υγειονομική περίθαλψη. Ομοίως, επεσήμανε ότι καμία υποψήφια πλευρά δεν έχει μιλήσει για τον τρόπο δημιουργίας απασχόλησης, ή για τις στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ, οι οποίες υπερβαίνουν ετησίως το 1 τρισεκατομμύριο αμερικάνικα δολάρια (συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών δαπανών). Εναπόκειται στα προοδευτικά κόμματα και τα λαίκά κινήματα να ασχοληθούν με τέτοια θέματα.

Παρ’ όλα αυτά, η πανδημία και τα προβλήματα γύρω από αυτήν έχουν οδηγήσει στη συντριπτική πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης του Τραμπ. Δημοσκόπηση του ABC News-Ipsos εκτίμησε ότι περίπου το ένα τρίτο των Αμερικανών ψηφοφόρων (35%) είναι ικανοποιημένοι από την πανδημική απόκριση της κυβέρνησης.

Η αγνόηση του Τραμπ προς το COVID- 19 έχει επίσης επηρεάσει τις αντιλήψεις για τη σοβαρότητα του κατά την περίοδο πανδημίας , με ποσοστό άνω του 72% να απαντά ότι δεν ήταν αρκετά σοβαρός σε ότι αφορά την εξάπλωση του COVID- 19. Η δημοσκόπηση έδειξε επίσης ότι πάνω από τέσσερις στους πέντε ερωτηθέντες φοβούνται πλέον να συνάψουν σύμβαση εργασία την περίοδο του COVID-19, συμπεριλαμβανομένου του 70% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων.

Τα ζητήματα της φυλετικής δικαιοσύνης, της αστυνομικής βίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής των ΗΠΑ. Οι απεργίες των εργαζομένων έχουν αυξηθεί εκθετικά σε όλους τους τομείς σε ότι αφορλά την επανέναρξη εργασίας, τις περικοπές μισθών και τον συνδικαλισμό κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19.

Οι συνεχιζόμενες πανεθνικές διαμαρτυρίες κατά των φυλετικών διακρίσεων και της αστυνομικής βίας, οι οποίες πυροδοτήθηκαν από τη δολοφονία του George Floyd τον Μάιο, έχουν γίνει επίσης βασικό ζήτημα, καθώς έχουν οδηγήσει σε ένα κύμα λαϊκής οργάνωσης γύρω από θέματα υγειονομικής περίθαλψης, ενοικίου και φτώχειας, μεταξύ άλλων. Οι διοργανωτές των κινημάτων αυτών αρνήθηκαν να επιτρέψουν την υπαγωγή των θεμάτων αυτών στο πλαίσιο των δύο κομμάτων.

πηγη: kommon.gr