Εμπαίζει η κυβέρνηση τους συνταξιούχους με τα αναδρομικά
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Σε φιάσκο για πολλούς δικαιούχους αναδρομικών στις συντάξεις εξελίσσεται και πάλι η ιστορία της καταβολής των αυξήσεων σε εκείνους τους συνταξιούχους που έχουν με περισσότερα από 30 χρόνια ασφάλισης.
Πολλοί από αυτούς που ανέμεναν πίστωση των αυξήσεων στους λογαριασμούς τους από τον ΕΦΚΑ, έφυγαν απογοητευμένοι από τα ATM. To πρόβλημα καταγγέλλουν στην efsyn.gr δικαιούχοι αναδρομικών οι οποίοι μας τηλεφωνούν και αναφέρουν ότι ενώ έπρεπε να τους καταβληθούν τα χρήματα, δεν τα έχουν δει ακόμη στους λογαριασμούς τους.
Πρόκειται για συνταξιούχους που δεν εμπίπτουν σε καμία από τις εξαιρέσεις που αναφέρει ο ΕΦΚΑ. Δηλαδή δεν εντάσσονται σε ειδικές περιπτώσεις όπως είναι απασχολούμενοι συνταξιούχοι, χήρες ή χήροι, ούτε σε περιπτώσεις δικαιούχων που απεβίωσαν επίσης μετά τον Οκτώβριο του 2019 και τα ποσά θα καταβληθούν στους κληρονόμους τους. Οι έλεγχοι γι' αυτές τις περιπτώσεις είναι πιο περίπλοκοι και γι' αυτό χρειάζεται σχετικά περισσότερος χρόνος.
Πάντως η νέα καθυστέρηση στα αναδρομικά, που διαφημίζονται εδώ και μήνες από το υπουργείο Εργασίας και τα ΜΜΕ, οδηγεί για πολλοστή φορά τους συνταξιούχους σε ρόλο επαίτη για λίγες δεκάδες ευρώ και μαρτυρά την αναξιοπιστία των εξαγγελιών του υπουργείου Εργασίας.
Υπενθυμίζεται ότι μόλις χθες, 27 Ιουλίου 2021, με επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας αναφερόταν ότι επρόκειτο να καταβληθούν τα αναδρομικά στους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα που υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης μετά τις 13 Μαΐου 2016, με περισσότερα από 30,1 και έως 44 έτη ασφάλισης, έπειτα από τον επανυπολογισμό των αποδοχών τους με τα βελτιωμένα ποσοστά αναπλήρωσης του νόμου 4670/2020. Την Πέμπτη 29 Ιουλίου οριζόταν η καταβολή των αναδρομικών στους συνταξιούχους του Δημοσίου, ενώ τον Αύγουστο αναμενόταν να καταβληθούν αναδρομικά στους «παλαιούς συνταξιούχους», δηλαδή όσους υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης πριν από τον Μάιο του 2016.
πηγη: efsyn.gr
Αύξηση στον κατώτατο; Να τα ξαναμετρήσουμε;
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το 2% συνιστά απλά μια μικρή μείωση των απωλειών των εργαζομένων την τελευταία διετία.
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε χθες στο υπουργικό Συμβούλιο ότι η αύξηση της τάξης του 2% στον κατώτατο μισθό «δείχνει ότι σταθερό μέλημα αυτής της Κυβέρνησης είναι η προστασία των πιο αδύναμων συμπολιτών μας». Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που διαψεύδεται από την πραγματικότητα και τους αριθμούς.
Θυμίζουμε ότι με το εργασιακό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στις 16 Ιουνίου από την κυβέρνηση δίνεται η δυνατότητα της ατομικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο για την διαμόρφωση του ωραρίου εργασίας. Ένα μέτρο που θα οδηγήσει εργαζόμενους να δουλεύουν 10 και 12 ώρες την ημέρα με αμφίβολο αντάλλαγμα κάποια ρεπό. Το μέτρο αναμφισβήτητα θα πλήξει τους χαμηλότερα αμειβόμενους.
Παράλληλα όμως το μέτρο αυτό σημαίνει και απλήρωτες υπερωρίες άρα και απώλεια εισοδήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε η αντιπολίτευση στην Βουλή κατά την συζήτηση του εργασιακού νομοσχεδίου οι ετήσιες απώλειες θα κυμαίνονται από 115 ευρώ για έναν χαμηλόμισθο έως και 154 ευρώ για κάποιον με μέσο μισθό. Αυτά όταν η αύξηση που χορηγείται στον κατώτερο μισθό είναι 185 ευρώ σε ετήσια βάση. Δηλαδή η αύξηση του 2% πρακτικά εξανεμίζεται μόνον από το μέτρο για τις απλήρωτες υπερωρίες.
Σε αυτά μπορεί να προσθέσει κανείς το πάγωμα του κατώτατου μισθού για το 2020. Επίσης την απώλεια μισθών που προκλήθηκε από τα μέτρα για τον Covid 19 που έδωσαν την δυνατότητα στους εργοδότες να «απαλλαγούν» από μισθούς με το περίφημο επίδομα των 534 ευρώ.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση με την πενιχρή αύξηση του 2% απλά μειώνει τις ζημιές που η ίδια δημιούργησε με την πολιτικές επιλογές της στους μισθούς. Όλα αυτά δίχως να συνυπολογίσει κανείς τις καταγεγραμμένες αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης ή σε λογαριασμούς όπως π.χ στο ρεύμα τα οποία συνιστούν έμμεση μείωση του εισοδήματος και επίσης αφορούν κυρίως τα χαμηλότερα εισοδήματα.
Το ύψος της αύξησης που αποφάσισε το υπουργικό Συμβούλιο «μπορεί να χαρακτηριστεί και συμβολικό» είπε επίσης ο πρωθυπουργός και μάλλον έχει δίκιο. Το ερώτημα όμως είναι τι ακριβώς συμβολίζει. Σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο συμβολισμός αφορά «την αισιοδοξία μας για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας».
Όταν όμως η αύξηση αφορά έναν κατώτατο μισθό 650 ευρώ τότε αντικειμενικά άλλο είναι αυτό που συμβολίζεται: Η αντίληψη μιας ανάπτυξης η οποία θα βασίζεται στο φθηνό κι ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Άλλωστε το εργασιακό νομοσχέδιο -όπως δήλωσαν οι εμπνευστές του- ψηφίστηκε για να τονώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση με απλά λόγια αναζητά επενδυτές που με την σειρά τους αναζητούν φθηνά μεροκάματα. Μια προσδοκία που καμία σχέση δεν έχει (και δεν μπορεί να έχει) με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών. Ούτε με τους «καλούς μισθούς» που η κυβέρνηση υποσχέθηκε προεκλογικά.
Είναι φανερό ότι ο αρχικός σχεδιασμός της κυβέρνησης ήταν να «παγώσει» και φέτος τον κατώτατο μισθό όπως είχε κάνει και το 2020. Άλλωστε αυτό το μήνυμα επροκρίνουν οι εργοδοτικές οργανώσεις και η κυβέρνηση δεν μας έχει συνηθίσει να διαφωνεί μαζί τους. Η αύξηση που τελικά έδωσε σχετίζεται κατά κύριο λόγο με την πολιτική διαμάχη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόταση που κατέθεσε πριν λίγο καιρό ο Αλέξης Τσίπρας για αύξηση του κατώτερου μισθού στα 800 ευρώ, εκτίμησαν στο Μέγαρο Μαξίμου ότι χρειάζεται αντίβαρο. Αν και τα 0,52 ευρώ που συνιστά η αύξηση στον κατώτατο μισθό είναι λιγότερο αντίβαρο και περισσότερο επικοινωνιακό τέχνασμα.
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι η κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις απευθύνονται σε μία κοινωνία χιλιοταλαιπωρημένη. Ο κόσμος της εργασίας έχασε πολλά κατά τη περίοδο των μνημονίων. Μεταξύ αυτών και το 50 % της αγοραστικής του δύναμης.
πηγη: news247.gr
Θα βρεθεί διασώστης για την Κατερίνα Σακελλαροπούλου;
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ο Γιάννης Αλμπάνης σχολιάζει τους χειρισμούς της Προέδρου της Δημοκρατίας με αφορμή την ανάκληση της παρασημοφόρησης του διασώστη προσφύγων Ιάσονα Αποστολόπουλου.
Δεν θα ήταν υπερβολή ο ισχυρισμός ότι οι χειρισμοί της Κατερίνας Σακελλαροπούλου τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν οι χειρότεροι δυνατοί.
Πρώτον, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την ακύρωση της παρασημοφόρησης του διασώστη προσφύγων Ιάσονα Αποστολόπουλου, κατάφερε να μετατρέψει σε μείζον πολιτικό ζήτημα (ίσως για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση) την εθιμοτυπική δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Παρεμπιπτόντως, αυτό το κοσμικό σουαρέ που καμιά σχέση δεν έχει με τους μεγάλους δημοκρατικούς αγώνες, καλό θα ήταν να αντικατασταθεί με άλλου τύπου εκδήλωση.
Δεύτερον, η κ. Σακελλαροπούλου κατάφερε να εξοργίσει τόσο τη Δεξιά όσο και την Αριστερά. Τη Δεξιά γιατί επέλεξε αρχικά να βραβεύσει τον κ. Αποστολόπουλο. Την Αριστερά γιατί ανακάλεσε την (ανακοινωμένη) παρασημοφόρηση του, ύστερα από την απαίτηση της (ακρο)δεξιάς πτέρυγας της ΝΔ στην οποία πρωταγωνιστεί ο κ. Μπογδάνος.
Το μπρος-πίσω
Το μπρος-πίσω αποτελεί “ελαφρά” παράβαση στο μπάσκετ. Στην πολιτική όμως συνιστά βαρύτατο ατόπημα διότι προκαλεί δυσαρέσκεια σε όλες τις πλευρές. Η Προεδρία της Δημοκρατίας θα μπορούσε να επιλέξει να μην βραβεύσει τον κ. Αποστολόπουλο -έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν της είχε ζητήσει να το πράξει. Από τη στιγμή όμως που το αποφάσισε και, πολύ περισσότερο, που το ανακοίνωσε, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να κάνει πίσω. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, το ζήτημα δεν αφορούσε στο πρωτόκολλο και τις αρμοδιότητες, αλλά στο θεσμικό κύρος και την πολιτική αυτονομία της Προέδρου έναντι της κυβέρνησης. Η ανάκληση της βράβευσης κάτω από τις κυβερνητικές πιέσεις, έστειλε καθαρό μήνυμα ότι η Πρόεδρος δεν έχει το σθένος να πει τα δικά της “όχι” στην κυβέρνηση, εκεί όπου αυτά είναι πολιτικά αναγκαία και συνταγματικά επιτρεπτά. “Όχι” που είχαν πει προηγούμενοι Πρόεδροι όταν το είχαν κρίνει σκόπιμο.
Η ανεπάρκεια
Η (μη) βράβευση Αποστολόπουλου συμπυκνώνει τα δύο πολύ σοβαρά προβλήματα που παρουσιάζει η πολιτεία της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
Το πρώτο πρόβλημα είναι η πολιτική ανεπάρκεια του επιτελείου της Ηρώδου του Αττικού. Όταν αποφασίζεις να βραβεύσεις έναν ριζοσπάστη ακτιβιστή σαν τον Αποστολόπουλο, το κάνεις όχι μόνο λόγω του ανθρωπιστικού έργου του, αλλά και γιατί θέλεις να στείλεις ένα μήνυμα δημοκρατικής συμπεριληπτικότητας. Δηλαδή, θες να πεις ότι η Ελληνική Δημοκρατία διαθέτει την αυτοπεποίθηση για να τιμήσει έναν επικριτή της κυβερνητικής πολιτικής. Την απόφαση πρέπει να την πάρεις μόνο αφού ζυγίσεις τις ενδεχόμενες αντιδράσεις και κρίνεις ότι μπορείς να τις “σηκώσεις”. Είναι προφανές ότι αυτό το πολιτικό ζύγισμα δεν έγινε.
Η ταύτιση
Το δεύτερο σοβαρό πρόβλημα της Προέδρου είναι η πλήρης ταύτισή της με την κυβέρνηση και την συνεπακόλουθη υιοθέτηση μιας εξαιρετικά συντηρητικής γραμμής. Η ανάκληση της παρασημοφόρησης του Ιάσονα Αποστολόπουλοου κατόπιν της κυβερνητικής απαίτησης δεν συνιστά εξαίρεση. Αναλόγως είχε σταθεί η ΠτΔ στον Φράχτη του Έβρου, τη Μαρφίν, στο συνέδριο για την "υπογεννητικότητα". Σε όλες τις περιπτώσεις η κ. Σακελλαροποπούλου δεν πήρε τις στοιχειώδεις αποστάσεις από το Μαξίμου. Είναι διαφορετικό πράγμα ο θεσμικός συντονισμός της ΠτΔ με την κυβέρνηση που επιτάσσει το σύνταγμα, από τη σύμπραξη σε εκδηλώσεις που είναι κομματικά χρωματισμένες ή τουλάχιστον έτσι εκλαμβάνονται από την αντιπολίτευση.
Ακόμα χειρότερο για την ΠτΔ είναι το ότι απογοητεύει πολλούς από όσους τη στήριξαν εξαρχής και πίστεψαν σε αυτήν. Η κ. Σακελλαροπουλου δεν είναι μόνο η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος στην ελληνική Ιστορία -κάτι που έχει ιδιαίτερη συμβολική φόρτιση σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι ήρθε στο προσκήνιο με ένα προοδευτικό προφίλ, ως υπερασπίστρια των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ήταν λογικό λοιπόν να περιμένει κανείς μια “διαφορετική” Προεδρία από τα συνηθισμένα. Αυτήν την “διαφορετικότητα” δεν την έχουμε δει. Αντιθέτως, επαναλαμβάνεται ο συνήθης συντηρητικός κομφορμισμός, χωρίς όμως την πολιτική επιδεξιότητα των προκατόχων της.
Αν συνεχίσει όπως έχει πολιτευτεί μέχρι σήμερα, φοβάμαι ότι η Προεδρία Σακελλαροπούλου δεν θα αποτιμηθεί θετικά. Υπάρχει όμως ο χρόνος για τις αναγκαίες διορθώσεις. Δεν απαιτούνται ούτε μεγάλες εμπνεύσεις ούτε ιδιαίτερα ρίσκα. Σύνεση χρειάζεται και ένας διαφορετικός τόνος σε σχέση με το παρελθόν, όπως άλλωστε θα άρμοζε στην πρώτη γυναίκα ΠτΔ. Θα το πράξει; Δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι οι πολιτικοί δεν έχουν κανέναν άλλο να τους διασώσει, πλην του εαυτού τους.
πηγη: news247.gr
Πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια ενάντια στο έκτρωμα Κεραμέως-Μητσοτάκη
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Με κινητοποιήσεις μέσα στο κατακαλόκαιρο απάντησαν οι εκπαιδευτικοί, οι νέοι και οι νέες καθώς και οι γονείς στο αντιδραστικό νομοσχέδιο Κεραμέως-Μητσοτάκη, που προγραμματίζεται να ψηφισθεί σήμερα στη βουλή. Πολλοί Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (δάσκαλοι), ΕΛΜΕ και Σύλλογοι Γονέων καλούσαβ σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο σήμερα Τετάρτη το απόγευμα, στις 6 μ.μ. στο Σύνταγμα. Στη συγκέντρωση καλούσαν επίσης η ΔΟΕ, η ΟΛΜΕ και η ΑΔΕΔΥ. Αντίστοιχα, στη Θεσσαλονίκη τα εκπαιδευτικά σωματεία καλούν σε διαδήλωση στις 7 μ.μ. στο άγαλμα Βενιζέλου. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις αναμένεται να πραγματοποιηθούν και σε άλλες πόλεις.
Όπως σημειώνει στη σχετική ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας «Ηρώ Κωνσταντοπούλου» Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής:
Το πολυνομοσχέδιο εμπορευματοποίησης του δημόσιου σχολείου, της αξιολόγησης και της πειθάρχησης δεν θα περάσει!
Το νέο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας με τον παραπλανητικό τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και Ενδυνάμωση των Εκπαιδευτικών» ψηφίζεται την Τετάρτη 28/7 στη Βουλή. Τα σωματεία εκπαιδευτικών, οι σύλλογοι γονέων, οι μαθητ(ρι)ές, τα σωματεία εργαζομένων με δυναμικές και μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα διαδηλώνουν και αντιστέκονται ενάντια στην επιλογή της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας να φέρει για ψήφιση μέσα στο κατακαλόκαιρο το βαθιά αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο.
Η προκλητική στάση της κυβέρνησης και του Υπ. Παιδείας αποτελεί συνέχεια του καταιγισμού μέτρων και νομοθετημάτων που ελήφθησαν εν μέσω πανδημίας, όπως η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η Τράπεζα Θεμάτων, οι αλλαγές στην Γ΄ Λυκείου, ο τρόπος πρόσβασης, οι περικοπές αντικειμένων , η θεσμοθέτηση των εργαστηρίων δεξιοτήτων και μάλιστα από το Νηπιαγωγείο, η αύξηση του αριθμού μαθητών στις τάξεις και η «αυτοαξιολόγηση» του σχολείου.
Οι 238 σελίδες του συνεχίζουν, συμπυκνώνουν και εμβαθύνουν όλες τις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις που προώθησαν ανεξαιρέτως και ανεπιτυχώς όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, από τη Διαμαντοπούλου και το πόρισμα Λιάκου, μέχρι την αξιολόγηση του Αρβανιτόπουλου και του Γαβρόγλου, με στόχο να υποτάξουν το σχολείο στις κατευθύνσεις ΕΕ -ΟΟΣΑ -Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΣΕΒ και των εργοδοτικών ενώσεων για έναν μελλοντικό εργαζόμενο φθηνό, ευέλικτο και προσαρμοσμένο στις δικές τους ανάγκες για κερδοφορία, για ένα σχολείο πιο φθηνό για το κράτος και πιο «φιλικό» για τις επιχειρήσεις.
Αποτελεί βαθιά αντιδραστική τομή, με δομικές αλλαγές στη λειτουργία και το περιεχόμενο του σχολείου, με επιτάχυνση προς τις δεξιότητες και την κατάρτιση, με την «αυτονομία» από το δημόσιο – δωρεάν χαρακτήρα του και την πρόσδεσή του σε κανόνες επιχειρηματικής λειτουργίας , την «αυτονομία» από τις μορφωτικές ανάγκες όλων των μαθητών, τη δραματική όξυνση των μορφωτικών ανισοτήτων και τον αποκλεισμό χιλιάδων νέων από την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, με την αξιολόγηση ως εργαλείο για την αύξηση των ταξικών φραγμών και την αποτελεσματική επιβολή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής στους μαθητές και την κατάταξη μαθητών, σχολείων και εκπαιδευτικών σε ένα πλαίσιο φόβου, υποταγής και αποτελεσματικής πειθάρχησης στους παραπάνω στόχους. Και όλα αυτά πάνω σε ένα ιδεολογικό πεδίο που προτάσσει την «αριστεία» που δεν μπορεί παρά να είναι προνόμιο των λίγων και σε συνάρτηση πάντα με την ατομική ευθύνη.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου καταλήγει:
Ο κόσμος της εκπαίδευσης έχει ωστόσο αποδείξει εδώ και δεκαετίες ότι μπορεί να ανατρέπει και να ακυρώνει νομοσχέδια.
Το νέο νομοσχέδιο Κεραμέως εντάσσεται και υπηρετεί τις στρατηγικές στοχεύσεις όλων των προηγούμενων νομοθετημάτων της κυβέρνησης στα οποία το εκπαιδευτικό κίνημα με τους αγώνες του και εν μέσω πανδημίας έχει ταχθεί απέναντι και μάλιστα του πρόσφατου ν. 4692 οπότε το σύνολο του κλάδου με το 97% και πλέον συμμετοχής του στην απεργία – αποχή έκλεισε αποφασιστικά τον δρόμο σε κάθε απόπειρα εφαρμογής της αξιολόγησης.
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΒΑΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ, ΔΕΝ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ!
Προχωράμε:
- σε Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο την Τετάρτη 28/7
- σε πολύμορφο αγώνα διαρκείας με συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια, πλατιές ενημερώσεις και συσκέψεις με γονείς.
- Απαιτείται να ανοίξει από τώρα η συζήτηση στη μαχόμενη εκπαίδευση μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, Επιτροπές Αγώνα, με αγωνιστικό πανελλαδικό συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων για τον αγωνιστικό σχεδιασμό, με πολιτική γραμμή μαχητικής αντεπίθεσης και νίκης, με βασικό αίτημα το νομοσχέδιο αυτό να παρθεί πίσω!
- Καλούμε το Δ.Σ. της ΔΟΕ να κηρύξει απεργία – αποχή από κάθε αξιολογική διαδικασία που προβλέπει το νέο ν/σχ καθώς και να πάρει κάθε μέτρο ακύρωσής του στην πράξη.
Είμαστε σε θέση μάχης για μια ακόμη φορά! Έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε ξανά τα σχέδια τους!
Απαιτούμε από την κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο
Υπερασπίζουμε το δημόσιο σχολείο, το παιδαγωγικό μας ρόλο, τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και την εργασία μας.
πηγη: prin.gr
Τι είναι και ποιους ωφελεί το πρόγραμμα «Ελλάδα 2.0», του Γιάννη Τόλιου
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το «Σχέδιο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας 2021-2026» (ή «Ελλάδα 2.0»), η κυβέρνηση προσπαθεί να το εμφανίσει ως όχημα για τον «πράσινο» και «ψηφιακό» μετασχηματισμό της οικονομίας, που μέλει «να οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα εποχή».! Το όλο «αφήγημα» χαρακτηρίζεται από εξωραϊσμό και κρυψίνοια της βαθιάς νεοφιλελεύθερης λογικής του, που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση εγχώριων και ξένων ολιγαρχικών συμφερόντων, διαιωνίζοντας τα παραγωγικά και κοινωνικά αδιέξοδα της χώρας.
- Τα «λεφτόδεντρα» και οι υποσχέσεις
Ειδικότερα το Σχέδιο «Ελλάδα 2.0», εντάσσεται στα πλαίσια του ευρωπαϊκού «Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας», που συνδυάζει μέτρα ανάκαμψης λόγω πανδημίας, με το μεσοπρόθεσμο 7ετές πρόγραμμα δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ. Οι προβλεπόμενοι πόροι για την Ελλάδα, στο διάστημα 2021-26, εκτιμώνται σε 30,5 δις €, από τους οποίους 17,8 δις «επιχορηγήσεις» και 12,7 δις «δάνεια». Τα συγκεκριμένα κονδύλια θα ενεργοποιήσουν πρόσθετους πόρους (26,5 δις) από ιδιώτες κεφαλαιούχους και τράπεζες, με αποτέλεσμα οι συνολικές επενδύσεις να ανέλθουν 57 δις € ως το 2026. Ειδικότερα οι «επιχορηγήσεις» (17,8 δις) θα κατευθυνθούν, στην «πράσινη» μετάβαση (6 δις), στην «ψηφιακή» μετάβαση (2,1 δις), σε «απασχόληση-δεξιότητες-κοινωνική συνοχή» (5,2 δις), καθώς στη «στήριξη ιδιωτικών επενδύσεων» (4,8 δις). Όσο για τα «δάνεια» (12,7 δις) θα πάνε όλα στη στήριξη ιδιωτικών επενδύσεων (κίνητρα, ΣΔΙΤ κά). Αξίζει να σημειωθεί ότι πολύ λίγες χώρες της ΕΕ έχουν ζητήσει στήριξη σε «δάνεια» (μόνο Ελλάδα, Ιταλία και κάτι λίγα Πολωνία), γνωρίζοντας ότι θα τα βρουν μπροστά τους.!!
Από την πρώτη ανάγνωση της κατανομής των κονδυλίων, γίνεται φανερό ότι αυτοί που θα ωφεληθούν, είναι οι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και επιχειρηματικοί όμιλοι, σε τομείς και κλάδους που υπαγορεύει η ΕΕ (τελική αξιολόγηση και έγκριση των έργων, θα κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και όχι με βάση τις αναγκαιότητες ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας, τη δημιουργία βιώσιμων ΜΜ-Επιχειρήσεων, τις ανάγκες των εργαζόμενων και του ελληνικού λαού και πρώτα απ’ όλα στη στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, που από το «Ελλάδα 2.0» προβλέπονται να διατεθούν πολύ λίγα (μόλις 5%). Να σημειώσουμε ότι οι «επιχορηγήσεις» που εμφανίζονται ως ….«λεφτόδεντρα» δεν είναι δωρεάν (η Ελλάδα εισφέρει στον προϋπολογισμό της ΕΕ), ενώ τα «δάνεια» προσαυξάνουν το δημόσιο χρέος, το οποίο κινείται σε ύψη ρεκόρ (381 δις α’ τρίμηνο 2021 ή 230% του ΑΕΠ).!
- Ο «πράσινος» και «ψηφιακός μετασχηματισμός»
Σημαντικό μέρος των «επιχορηγήσεων» (38%) προβλέπεται να καλύψει έργα και δράσεις για την «πράσινη μετάβαση» (αύξηση ενεργειακής απόδοσης κτηρίων, υποδομές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, ηλεκτρικά λεωφορεία, επέκταση ΑΠΕ με ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, κά). Εδώ ωστόσο προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα. Ασφαλώς η μείωση των ρύπων είναι αναγκαία. Όμως η μετάβαση στην «πράσινη» ενέργεια έχει πολλές όψεις. Τι θα γίνει με τις υπό απολιγνιτοποίηση περιοχές (Μεγαλόπολη, Πτολεμαΐδα, κά); Επίσης οι ανεμογεννήτριες δημιουργούν προβλήματα στο περιβάλλον και υπάρχουν σφοδρές αντιδράσεις σε πολλά μέρη της χώρας. Από την άλλη το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού για τις ΑΠΕ είναι εισαγόμενο, κυρίως από Γερμανία, όπως και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και ο αντίστοιχος εξοπλισμός φόρτισης τους. Ποια είναι η «αλυσίδα αξίας» που δημιουργείται στην εθνική οικονομία και οι θέσεις εργασίας με την «πράσινη» μετάβαση; Αρκεί το «αόρατο χέρι της αγοράς» να τις δημιουργήσει ή μήπως πρέπει να συνδυαστούν με ένα εθνικό πρόγραμμα παραγωγικής ανόρθωσης της χώρας; Τελικά τα «ζήτω» αφορούν τις «επιχορηγήσεις» και τα «δάνεια» που μετατρέπονται σε ενισχύσεις και κύκλο εργασιών, κυρίως γερμανικών εταιριών και μερικών εγχώριων ολιγαρχών;
Ιδιαίτερα έντονος είναι ο θόρυβος της κυβέρνηση για τη «ψηφιακή μετάβαση». Στην ουσία δεν πρόκειται για νέες εξαγγελίες, αλλά για την επανάληψη σχεδίων που περιλαμβάνει η Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025. Εν συντομία προβλέπονται επενδύσεις για την ανάπτυξη δικτύου οπτικών ινών στα κτήρια και διευκόλυνση διαδρόμων δικτύων 5G στους αυτοκινητοδρόμους. Επίσης ψηφιοποίηση κρατικών αρχείων σε διαφόρους τομείς (υγεία, δικαιοσύνη, πολεοδομία, κτηματολόγιο, ΕΦΚΑ, κλπ), ανάπτυξη πληροφοριακού συστήματος διαχείρισης συναλλαγών δημοσίου με πολίτες και επιχειρήσεις, καθώς ψηφιοποίηση φορολογικών υπηρεσιών, φορολογικών ελέγχων, κά. Τέλος σχεδιάζονται δράσεις ψηφιοποίησης στον τομέα της υγείας, παιδείας και κοινωνικής προστασίας. Ωστόσο «κομβικά» ζητήματα της ψηφιοποίησης, που αφορούν πολίτες, δημόσιες υπηρεσίες και ΜμΕ, μένουν αναπάντητα.
- Κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα
Ειδικότερα στο πεδίο της απασχόλησης και των εργασιακών σχέσεων, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης μέσω «τηλεργασίας» κά, διευρύνονται ενώ δεν προβλέπεται καμιά αύξηση του κατώτατου μισθού. Στον τομέα της παιδείας, δεν υπάρχει κάποιο ριζοσπαστικό μέτρο, πχ. εξασφάλιση δωρεάν σύνδεσης με το διαδίκτυο μαθητών-σπουδαστών-διδασκόντων, ούτε εντατικά προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων, εργαζόμενων και μικροεπιχειρηματιών για υπέρβαση του ψηφιακού αναλφαβητισμού. Μεγάλα ερωτηματικά προκύπτουν επίσης με τη ψηφιοποίηση δημοσίων αρχείων και την αποθήκευση τους στο «νέφος» (cloud computing), χωρίς διασφάλιση δημοσίου συμφέροντος και κυρίως την αποφυγή πολύμορφης εκμετάλλευσης (εμπορικής, πολιτικής) ευαίσθητων κρατικών και προσωπικών δεδομένων.
Επίσης η ψηφιοποίηση φορολογικών υπηρεσιών που θα μπορούσε να διευκολύνει τον έλεγχο μεγάλου μέρους της φοροδιαφυγής, όπως πχ. το λαθρεμπόριο καυσίμων», χρειάζεται πρώτα από όλα πολιτική βούληση η οποία έχει αποδειχτεί ότι δεν υπάρχει (ατελές σύστημα εισροών-εκροών για να μη θιγούν «ισχυρά συμφέροντα»). Το ίδιο ισχύει με την «Επιτροπή Ανταγωνισμού» και τους ελέγχους «κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης» (ολιγοπωλιακή δομή αγοράς). Για παράδειγμα το ολιγοπώλιο επικοινωνιών (ΟΤΕ-Vodafon-Wind), θα συνεχίζει ανεξέλεγκτο να καθορίζει υψηλές τιμές στα τέλη σύνδεσης και οι 4 συστημικές τράπεζες στις ηλεκτρονικές συναλλαγές;
Τέλος στη «γενική εικόνα», τα κονδύλια του προγράμματος «Ελλάδα 2.0», προβλέπεται να ανέλθουν συνολικά 57 δις € και ασφαλώς δεν καλύπτουν το μεγάλο επενδυτικό κενό που δημιουργήθηκε στην ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία. Οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις είναι κατά μέσο όρο το χρόνο, μόλις το ½ εκείνων πριν την κρίση (20 δις το 2009 και γύρω στα 10 δις κάθε χρόνο ως 2020). Για να έχουμε μια ανάπτυξη 3%-4% ετησίως ως το 2026, απαιτούνται επενδύσεις 40 δις το χρόνο ή συνολικά 240 δις.! Το πρόγραμμα «Ελλάδα 2.0» με τα 57 δις ως το 2026, είναι ζήτημα αν μπορεί να στηρίξει ετήσιους ρυθμούς αύξησης ΑΕΠ 1,2% και συνολικά 7% ως το 2026.! Κατά συνέπεια η «δημιουργία 180.000-200.000 νέων, καλών, μόνιμων θέσεων εργασίας» που δημαγωγικά προβάλλει η κυβέρνηση, δεν αντιστοιχούν, σύμφωνα με την εμπειρία, ούτε σε 150.000 νέες θέσεις. Αυτό σημαίνει διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα (σε ΕΕ είναι 7,6% και σε Ελλάδα 17%, στις γυναίκες 21,4% και νέους ως 24 ετών 46,8%), η οποία θα τροφοδοτείται από απολύσεις και μείωση των θέσεων εργασίας λόγω εντατικοποίηση σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του νέου αντεργατικού νόμου.
Κατά συνέπεια, αν κάτι χρειάζεται για την πραγματική ανάκαμψη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας, είναι ένα εναλλακτικό σχέδιο «παραγωγικής ανόρθωσης» με επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες, στήριξη της αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων για αναζωογόνηση της ζήτησης, αναβάθμιση δημόσιων συστημάτων υγείας, παιδείας και πρόνοιας, εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, προώθηση του ψηφιακού και πράσινου μετασχηματισμού και άλλων ριζοσπαστικών μέτρων. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται βαθιά απομείωση δημόσιου χρέους, κατάργηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών και αποτροπή επιβολής νέου υπερ-Μνημονίου και υπερεθνικής επιτροπείας, με «δολοφονικά πλεονάσματα», τα οποία ήδη σχεδιάζουν να επιβάλλουν κυβέρνηση και υπερεθνική ελίτ, στα επόμενα χρόνια.
Όμως το εναλλακτικό σχέδιο προϋποθέτει και μια πραγματικά λαϊκή κυβέρνηση. Οι ενωτικοί αγώνες διεκδίκησης και αποτροπής των αντιλαϊκών μέτρων, αποτελούν φερέγγυο «οδικό χάρτη» για ένα ελπιδοφόρο μέλλον.
Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ Οικονομικών
πηγη: kommon.gr
Ο Μπάιντεν επιτέλους να ανοίξει τ’ αυτιά του!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Εκατοντάδες -περισσότεροι από 400, οι πρώτοι που υπόγραψαν, καλώντας στη μάχη για την άρση του αποκλεισμού (εμπάργκο) της Κούβας, οι περισσότεροι επώνυμοι αμερικανοί γεγονός που δείχνει την απόρριψη των απάνθρωπων και αδικαιολόγητων ποινικών μέτρων που αποσκοπούν στο να γονατίσουν το λαό του νησιού της επανάστασης –που έχει επιλέξει αποφασιστικά την αυτοδιάθεση και υπό το φάσμα της πείνας να εμποδίσουν την παραπέρα οικονομική και κοινωνική του ανάπτυξη.
Αφήστε την Κούβα να ζήσει !
Let Cuba Live! Αυτό διαβάζει κανείς και στο πρωτοσέλιδο της The New York Times της Παρασκευής 23 Ιούλη, όπου υπάρχει στην επιρροή της αμερικανικής εφημερίδας, όπου υπάρχει και ολόκληρο το υπόμνημα προς τον Biden με τη σχετική φόρμα «υπογράψτε εδώ» .
«Οι φωνές συγκλίνουν από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και χτυπούν την πόρτα του οβάλ γραφείου του Λευκού Οίκου, ώστε ο σημερινός κάτοχός του να ακούει τη δίκαιη απαίτηση: τερματίστε τον μακρύ και σκληρό αποκλεισμό κατά της Κούβας» αναφέρεται.
Με σεβασμό και χωρίς υπαναχωρήσεις, ο πρόεδρος καλείται να «υπογράψει αμέσως εκτελεστική εντολή και να ακυρώσει τα 243 καταναγκαστικά μέτρα του Trump».
Κατ ‘αυτόν τον τρόπο, αναφέρεται στην παραπέρα ενίσχυση του αποκλεισμού από τη διοίκηση Donald Trump. Η εμπορική, οικονομική και χρηματοοικονομική πολιορκία που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Κούβα από τις 7 Φεβρουαρίου 1962, πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις κατά την εποχή του Ρεπουμπλικανικού μεγιστάνα, η οποία ενέτεινε τη δίωξη οικονομικών οντοτήτων, πλοιοκτητών και εταιρειών στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα μέρη του κόσμου, έβγαζε νότες για το νησί ως προορισμό για τουριστικές κρουαζιέρες, κατέγραψε κουβανικές οργανώσεις και άτομα σε μαύρες λίστες και διέκοψε την αποστολή οικογενειακών εμβασμάτων προς την Κούβα.
Ο Τραμπ, με τη συν-χορηγία της ακροδεξιάς μαφίας που εδρεύει στη Νότια Φλόριντα, ενθάρρυνε μια πυρετώδη αντι-κουβανική εκστρατεία, που αντικατοπτρίζεται στην ένταξη της Κούβας μεταξύ των χωρών που –δήθεν, χρηματοδοτούν την τρομοκρατία και την ποινικοποίηση της ευγενούς κουβανικής ιατρικής βοήθειας σε δεκάδες έθνη.
«Φαίνεται αδιανόητο», επισημαίνεται, «ειδικά κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας, να παρεμποδίζουμε σκόπιμα τα εμβάσματα και τη χρήση παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από την Κούβα, δεδομένου ότι η πρόσβαση σε δολάρια είναι απαραίτητη για την εισαγωγή τροφίμων και φαρμάκων».
Η επιστολή υπενθυμίζει ότι στις 23 Ιουνίου, τα περισσότερα κράτη –σχεδόν όλα, μέλη των Ηνωμένων Εθνών ψήφισαν για πολλοστή φορά απαιτώντας από τις Ηνωμένες Πολιτείες τον τερματισμό του αποκλεισμού, όπως πάγια γίνεται τα τελευταία 30 χρόνια από τη διεθνούς κοινότητας στον ΟΗΕ.
Οι υπογραφές
Σημαντικό μέρος των υπογραφόντων του εγγράφου είναι πολίτες και οργανώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών:
Ξεχωρίζουν οι ειρηνιστικές και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η γυναικεία ομάδα Codepink, ο συνασπισμός Answer (που εμφανίστηκε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου), οι Pastores por la Paz (αναγνωρίζονται στην Κούβα για τις ενέργειές τους κατά του αποκλεισμού), το People’s Forum (που στηρίζει ανέργους, περιθωριοποιημένους και εκμεταλλευόμενες μειονότητες), και το Black Lives Matter, το δυναμικό κίνημα κατά του ρατσισμού και της αστυνομικής βαρβαρότητας της αστυνομίας, το οποίο έχει διασυνδέσεις στο νησί με το Centro Memorial Martin Luther King Jr.
Μεταξύ γνωστών καλλιτεχνών – διανοούμενων, το αίτημα έχει τεράστιο συντονισμό, ξεχωρίζουν οι δημοφιλείς ηθοποιοί Susan Sarandon, Jane Fonda, Marisa Tomei, η Βρετανή Emma Thompson ο Danny Glover, Peter Coyote και Mark Ruffalo, ο σκηνοθέτης Oliver Stone, ο σκηνοθέτης και τραγουδιστής Boots Riley, ο rapper Noname ο θεατρικός συγγραφέας Eve Ensler (δημιουργός του παγκοσμίου φήμης κομματιού The Vagina Monologues) και πολλοί άλλοι.
Παγκόσμια ανταπόκριση
Η πρωτοβουλία επικυρώθηκε αμέσως από πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες από διάφορες χώρες, όπως οι πρώην πρόεδροι Luiz Inácio Lula, από τη Βραζιλία και Rafael Correa, από τον Ισημερινό (μαζί και ο υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές εκεί, ο Andres Arauz).
Μεταξύ των Βραζιλιάνων είναι οι υπογραφές του συνθέτη και μυθιστοριογράφου Chico Buarque de Hollanda, του ηθοποιού Wagner Moura, του συγγραφέα Fernando Morais, του θεολόγου Leonardo Boff, του συγγραφέα και του θρησκευτικού ηγέτη Frei Betto, του προέδρου του Εργατικού Κόμματος, Gleisi Hoffmann και του κινήματος Movimiento sin Tierra.
Ο τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, Adolfo Pérez Esquivel, από την Αργεντινή οι φιλόσοφοι και ακτιβιστές ινδικής καταγωγής Gayatri Spivak και Vijay Prashad, Γάλλος-Βραζιλιάνος κοινωνιολόγος Michael Löwy και Βρετανός πολιτικός Jeremy Corbyn τέλος ο (σσ. με τίτλο γνωστός και μη εξαιρετέος πρ. υπΟικ του Τισπρέικου…) Γιάνης Βαρουφάκης.
Στο δια ταύτα
(να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε)
Χωρίς να υποτιμάμε καμιά κίνηση ή κίνημα, προς την κατεύθυνση στήριξης της Κούβας, θεωρούμε ότι «στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο», χωρίς «Γιάνηδες».
Με τη συμμετοχή του λαού και της πρωτοπορίας του, που σε πολιτικό επίπεδο είναι το ΚΚ, με την ιδεολογική μάχη ενάντια στους κυρίαρχους αστικούς μηχανισμούς και στα παντοδύναμα ελεγχόμενα ΜΜΕ – ΜΚΔ.
Με τη συνεχή σωστή ενημέρωση –«η γνώση είναι δύναμη» για όσους βρίσκονται σε διακοπές –η δουλειά του μερμηγκιού δε σταματάει ποτές …ακόμα κι όταν γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, κάτι θα βρει να κάνει.
πηγη: atexnos.gr

Η Australian Maritime Safety Authority (AMSA) ανακοίνωσε την διενέργεια εστιασμένων επιθεωρήσεων από το κράτος του λιμένα σχετικά με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Αυτό θα πραγματοποιηθεί στα λιμάνια της Αυστραλίας από την 1η Αυγούστου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2021.
Σκοπός είναι να καθορίσει το επίπεδο συμμόρφωσης με την ασφάλεια των απαιτήσεων ναυσιπλοΐας των διεθνών συμβάσεων, καθώς και να προσδιοριστεί η εξοικείωση του πλοιάρχου και των αξιωματικών με τις διαδικασίες τους για τη διασφάλιση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας.
Η AMSA ενθαρρύνει τους πλοιοκτήτες και τους πλοιάρχους να εξοικειωθούν με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου V της SOLAS, του Αυστραλιανού Ναυτικού Τάγματος 27 και των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας που εφαρμόζονται επί του σκάφους.
Οι επιθεωρητές θα συμπληρώσουν κατάλογο ελέγχου κατά τη διεξαγωγή εστιασμένων επιθεωρήσεων, ώστε η AMSA να μπορεί να συγκεντρώνει και να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με τα αποτελέσματα.
Η Australian Maritime Safety Authority (AMSA) ανακοίνωσε την διενέργεια εστιασμένων επιθεωρήσεων από το κράτος του λιμένα σχετικά με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Αυτό θα πραγματοποιηθεί στα λιμάνια της Αυστραλίας από την 1η Αυγούστου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2021.
Σκοπός είναι να καθορίσει το επίπεδο συμμόρφωσης με την ασφάλεια των απαιτήσεων ναυσιπλοΐας των διεθνών συμβάσεων, καθώς και να προσδιοριστεί η εξοικείωση του πλοιάρχου και των αξιωματικών με τις διαδικασίες τους για τη διασφάλιση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας.
Η AMSA ενθαρρύνει τους πλοιοκτήτες και τους πλοιάρχους να εξοικειωθούν με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου V της SOLAS, του Αυστραλιανού Ναυτικού Τάγματος 27 και των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας που εφαρμόζονται επί του σκάφους.
Οι επιθεωρητές θα συμπληρώσουν κατάλογο ελέγχου κατά τη διεξαγωγή εστιασμένων επιθεωρήσεων, ώστε η AMSA να μπορεί να συγκεντρώνει και να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με τα αποτελέσματα.
πηγη: theseanation.gr
Κλιματική αλλαγή: Τα «ζωτικά σημεία» της Γης εξασθενούν
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Πρωτόγνωρη» είναι η αύξηση των κλιματικών καταστροφών σε σχέση με το 2019, σύμφωνα με τη μελέτη 14.000 επιστημόνων που εκτιμούν ότι οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου απέτυχαν συστηματικά να αντιμετωπίσουν τη βασική αιτία της κλιματικής αλλαγής, δηλαδή την υπερεκμετάλλευση των πόρων του πλανήτη. Απόδειξη, το γεγονός ότι τα «ζωτικά σημεία» της Γης εξασθενούν λόγω των πληγμάτων που δέχονται από την παγκόσμια οικονομία.
Οι επιστήμονες, με κείμενο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BioScience, ζητούν να κηρυχθεί κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε παγκόσμιο επίπεδο, υπογραμμίζοντας ότι «την πρωτόγνωρη άνοδο», σε σχέση με την προηγούμενη αποτίμηση της κατάστασης το 2019, των κλιματικών καταστροφών –από πλημμύρες ως καύσωνες, περνώντας από τους κυκλώνες και τις πυρκαγιές.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι υπάρχουν «ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι πλησιάζουμε, και μάλιστα έχουμε ήδη ξεπεράσει» κάποια σημεία καμπής τα οποία ίσως να ωθήσουν το κλιματικό σύστημα προς μια δραματική και ανεπανόρθωτη αλλαγή.
Από τα 31 «ζωτικά σημεία» του πλανήτη τα οποία εξασθενούν, τα 18 έχουν φτάσει σε σημείο-ρεκόρ, σύμφωνα με τη μελέτη: σε αυτά περιλαμβάνονται η έκλυση αερίων του θερμοκηπίου, το πάχος των παγετώνων και η αποψίλωση των δασών.
Όπως εξηγούν, παρά τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου εξαιτίας της πανδημίας covid-19, η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου στην ατμόσφαιρα έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ το 2021.
Οι παγετώνες λιώνουν σε ποσοστό 31% πιο γρήγορα σε σχέση με 15 χρόνια νωρίτερα και η αποψίλωση των δασών στον Αμαζόνιο στη Βραζιλία επίσης σημείωσε ρεκόρ το 2020.
Τα ζώα εκτροφής έχουν φτάσει σε αριθμό-ρεκόρ και πλέον είναι περισσότερα από το σύνολο των ανθρώπων και των άγριων ζώων, σημειώνεται στη μελέτη.
Σύμφωνα με τον Τιμ Λέντον, του Πανεπιστημίου του Έξιτερ, έναν από τους συντάκτες της μελέτης, «πρέπει να δράσουμε μπροστά στις ενδείξεις ότι βαίνουμε προς το σημείο κλιματικής ρήξης, λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα για να απαγκιστρωθεί η οικονομία από τον άνθρακα και ξεκινώντας να αποκαθιστούμε τη φύση, αντί να την καταστρέφουμε».
Οι συντάκτες της μελέτης ζητούν να ληφθεί άμεση και ριζική δράση σε πολλούς τομείς της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Αυτοί είναι:
- περιορισμός της χρήσης των ορυκτών καυσίμων
- μείωση της μόλυνσης
- αποκατάσταση των οικοσυστημάτων
- προώθηση της διατροφής που βασίζεται στα φρούτα και τα λαχανικά
- απομάκρυνση από το υφιστάμενο μοντέλο ανάπτυξης
- και σταθεροποίηση του παγκόσμιου πληθυσμού.
- πηγή: efsyn.gr
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ - ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ Μην τολμήσουν να εφαρμόσουν την τροπολογία για τους εμβολιασμούς για να απαλλαγούν από τους εργαζόμενους με δικαιώματα
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Με την τροπολογία για την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών που ψήφισε η κυβέρνηση με τη στήριξη του ΚΙΝΑΛ «επί της ουσίας άνοιξε το δρόμο σε όλους τους εργοδότες να βάζουν σε αναστολή, να απολύουν και γενικώς να εκβιάζουν τους εργαζόμενους όχι για να προστατέψουν την υγεία τους, αλλά για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα», σημειώνει το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής.
«Μας κουνάνε το δάχτυλο και μας φορτώνουν "ατομική ευθύνη" αυτοί που για δεύτερη χρονιά άνοιξαν τον Τουρισμό με πρωτόκολλα-λάστιχο στα μέτρα της κερδοφορίας των μονοπωλίων του κλάδου και την ίδια στιγμή η μεγαλοεργοδοσία σε Τουρισμό και Μεταφορές αλωνίζει ασύδοτα, τα μέτρα προστασίας της υγείας είναι ανύπαρκτα σε ξενοδοχεία και Μέσα Μεταφοράς», προσθέτει.
«Δεν φτάνει που η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων του κλάδου είμαστε επί της ουσίας άνεργοι για πάνω από ένα χρόνο, δεν φτάνει που οι εμβολιασμοί καθυστερούν με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, δεν φτάνει που όσοι από εμάς δουλεύουμε ''τζογάρουμε'' την υγεία και την ασφάλειά μας κάθε μέρα, τώρα μας απειλούν κι από πάνω», συνεχίζει το Συνδικάτο, επισημαίνοντας: «Μην τολμήσουν να εφαρμόσουν αυτή την αισχρή τροπολογία για να αδειάσουν τους χώρους δουλειάς από εργαζόμενους με δικαιώματα. Κανένας εργαζόμενος να μην υποκύψει στους εκβιασμούς κυβέρνησης και εργοδοσίας».
Το Συνδικάτο καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν με τα Σωματεία για να πουν «όχι» στην εργοδοτική αυθαιρεσία και στις απολύσεις. Να είναι άκυρες οι απολύσεις που γίνονται με πρόσχημα το μη εμβολιασμό την ίδια στιγμή που κυβέρνηση και εργοδοσία δεν ενημερώνουν ουσιαστικά τους εργαζομένους, δεν παίρνουν κανένα μέτρο προστασίας στους χώρους δουλειάς.
Επίσης, απαιτεί: Πρόγραμμα γενικού, δημόσιου και δωρεάν εμβολιασμού, με εξαντλητική ενημέρωση, πλήρη προληπτικό δωρεάν έλεγχο και σταθερή παρακολούθηση των εμβολιασμένων με ευθύνη του κράτους στο πλαίσιο ενός ενισχυμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, καθώς και «άμεσα μέτρα στήριξης του δημόσιου τομέα της Υγείας, με ενίσχυση σε μόνιμο προσωπικό και υποδομές, επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας. Να τηρηθούν αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα στους χώρους δουλειάς, στην ακτοπλοΐα, στα αεροδρόμια με ευθύνη των γιατρών Εργασίας και με συνεχή διαγνωστικά τεστ που θα επιβαρύνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση και την εργοδοσία».
πηγη: 902.gr

Μπάμπης Μιχάλης
Αντιμέτωπη με «μια παγκόσμια κρίση ανεργίας» και «ανθρώπινη τραγωδία» η γενιά Χ, προειδοποιεί έρευνα της Generation ● Κατέχουν σταθερά εδώ και χρόνια το υψηλότερο ποσοστό στις τάξεις των μακροχρόνια ανέργων, ενώ η επίσπευση της αυτοματοποίησης θα χειροτερέψει ακόμη περισσότερο τη θέση τους.
Τα άλογα τα σκοτώνουν, ως γνωστόν, όταν γεράσουν· τους εργαζόμενους, στην εποχή της «ψηφιακής μετάλλαξης», μόλις στα μέσα της καριέρας τους.
Μια νέα μελέτη, που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη γενιά Χ και τους εργαζόμενους ηλικίας άνω των 45 ετών, προειδοποιώντας ότι πιθανότατα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια παγκόσμια κρίση ανεργίας. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από την Generation, μια ΜΚΟ που εστιάζει στην απασχόληση και βασίστηκε σε διεθνή έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε σε 7 χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Βραζιλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία, Ινδία, Σιγκαπούρη).
Η μελέτη διαπιστώνει ότι η ταχεία υιοθέτηση της ψηφιακής τεχνολογίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας και η επιτάχυνση της αυτοματοποίησης στους χώρους εργασίας επιδείνωσε τη θέση των πιο ηλικιωμένων εργαζόμενων, καθιστώντας δυσκολότερο για όσους βρίσκονται στα μέσα της καριέρας τους να εξασφαλίσουν ρόλους στην παραγωγική διαδικασία. Ο πληθυσμός των 45+ κατέχει σταθερά το υψηλότερο ποσοστό στις τάξεις των μακροπρόθεσμα ανέργων. Τα τελευταία έξι χρόνια, τα άτομα που βρίσκονται στο μέσο της σταδιοδρομίας αποτελούν ένα σταθερά υψηλό ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων. Από τους άνεργους ηλικίας μεγαλύτερης των 45 ετών, που συμμετείχαν στην έρευνα, το 63% ήταν χωρίς δουλειά για περισσότερο από ένα χρόνο, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του αντίστοιχου των ανέργων ηλικίας 18-24 ετών.
Το εκπληκτικά υψηλό ποσοστό μακροπρόθεσμα ανέργων σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα αποτελεί, σύμφωνα με τη μελέτη, «μια ανθρώπινη τραγωδία σε παγκόσμια κλίμακα». Οι άνθρωποι που παραμένουν πολύ καιρό άνεργοι αντιμετωπίζουν συνήθως σημαντική οικονομική πίεση. Είναι πιο πιθανό να βιώσουν θέματα ψυχικής υγείας, όπως και κατάθλιψη. Κάθε απόρριψη εργασίας γίνεται αισθητή σε να βαθιά προσωπικό επίπεδο. Οι μακροχρόνια άνεργοι αναφέρουν επίσης εκτεταμένες δυσκολίες στις οικογενειακές τους σχέσεις. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα 45+ άτομα συνήθως θεωρούν την ηλικία ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν για την εύρεση εργασίας.
Μεταξύ των ερωτηθέντων της έρευνάς την άποψη αυτή υιοθέτησε το 53% αυτών που άλλαξαν σταδιοδρομία επιτυχημένα και το 71% αυτών που είναι άνεργοι. Τα ποσοστά διέφεραν κατά χώρα. Για παράδειγμα, το 85% των 45+ που ψάχνουν για δουλειά στη Σιγκαπούρη συμφωνούν ότι η ηλικία αποτελεί εμπόδιο στην απασχόληση, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην Ινδία είναι 46%. Ωστόσο η πεποίθηση ότι η ηλικία είναι ένα τρομερό εμπόδιο είναι σημαντική σε όλες τις χώρες. «Η έκθεση καθιστά σαφές ότι από τη στιγμή που κάποιος φτάσει σε μια συγκεκριμένη ηλικία καθίσταται πολύ πιο δύσκολο να έχει πρόσβαση σε ευκαιρίες για δουλειά» τόνισε από την πλευρά της η επικεφαλής της Generation, Μόνα Μούρσεντ.
Εξίσου μεγάλο εμπόδιο για τους 45+ είναι η προκατάληψη που υπάρχει σε βάρος τους από τους επικεφαλής προσλήψεων στις επιχειρήσεις. Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι διευθυντές προσλήψεων σε όλους τους κλάδους θεωρούσαν όσους είναι άνω των 45 ετών τη χειρότερη εργασιακή ομάδα σε όρους ετοιμότητας εφαρμογής, καταλληλότητας και εμπειρίας. Ως αιτιολογία επικαλέστηκαν την απροθυμία των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας να δοκιμάσουν τις νέες τεχνολογίες (38%), την αδυναμία απόκτησης νέων δεξιοτήτων (27%) και τη δυσκολία συνεργασίας με τις άλλες γενιές (21%).
Οι διαπιστώσεις αυτές έρχονται ωστόσο σε πλήρη αντίθεση με τις ευρείες ενδείξεις ότι οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας συχνά ξεπερνούν σε επιδόσεις τους νεότερους τους. Η Μούρσεντ τόνισε ότι αντίφαση αυτή επιβεβαιώνει τις προκαταλήψεις που υπάρχουν σε βάρος τους στους χώρους εργασίας. Η εκπαίδευση και η επανακατάρτιση θα μπορούσε να δώσει μια λύση στο ζήτημα. Ωστόσο, η έκθεση διαπίστωσε απροθυμία να συνεχιστεί η κατάρτιση μεταξύ των αναζητούντων εργασία που είναι 45 ετών και άνω.
πηγη: efsyn.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή
