Κωνσταντίνος Μαυραγάνης

Οι αποκαλύψεις γύρω από τη νέα υπόθεση παρακολουθήσεων μέσω του ισραηλινού λογισμικού παρακολούθησης εμφανίζονται να «αγγίζουν» και την Κύπρο.

Ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις φαίνεται να λαμβάνει το νέο διεθνές σκάνδαλο ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων μέσω του προηγμένου κατασκοπευτικού λογισμικού Pegasus της ισραηλινής NSO Group, η οποία βρίσκεται στο «μάτι του κυκλώνα» μετά τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, πολιτικών, ακτιβιστών κ.α. από πελάτες της.

Έρευνες είναι σε εξέλιξη, καθώς η λίστα, με τους 50.000 αριθμούς τηλεφώνων, περιλαμβάνει έναν αριθμό «χακαρισμένων» τηλεφώνων.

Πώς λειτουργεί

Το Pegasus μολύνει iPhones και τηλέφωνα Android, επιτρέποντας στους χρήστες του να τραβάνε μηνύματα, φωτογραφίες και emails, να καταγράφουν τηλεφωνικές κλήσεις και να ενεργοποιούν κρυφά μικρόφωνα και κάμερες. Από πολλές απόψεις, πρόκειται κυριολεκτικά για ένα «κινηματογραφικό», θα έλεγε κανείς, κατασκοπευτικό εργαλείο, καθώς επιτρέπει την πλήρη παρακολούθηση της συσκευής χωρίς να το αντιλαμβάνεται ο κάτοχός της.

Η ισραηλινή εταιρεία λέει πως το λογισμικό προορίζεται για χρήση εναντίον εγκληματιών και τρομοκρατών, και καθίσταται διαθέσιμο μόνο σε ένοπλες δυνάμεις, υπηρεσίες επιβολής νόμου και υπηρεσίες πληροφοριών από χώρες με καλό ιστορικό σεβασμού προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ωστόσο, μια κοινοπραξία ειδησεογραφικών οργανισμών, των οποίων ηγείται το γαλλικό Forbidden Stories, έχει δημοσιεύσει δεκάδες ρεπορτάζ σχετικά με τη λίστα, που περιλαμβάνουν ισχυρισμούς πως σε αυτήν περιλαμβάνεται ο αριθμός του Γάλλου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, και μπορεί να είχε στοχευθεί και ο ίδιος.

To Pegasus υπάγεται στην κατηγορία των spyware, και μπορεί να μολύνει τηλέφωνα χρησιμοποιώντας μια σειρά μηχανισμών/ τρόπων, που μπορεί να περιλαμβάνουν SMS ή άλλου είδους μήνυμα που παρέχει ένα link σε ιστοσελίδα. Εάν ο στόχος κάνει κλικ, στη συσκευή του περνιέται κακόβουλο λογισμικό που «παγιδεύει» τη συσκευή. Επίσης, υπάρχει το ενδεχόμενο επίθεσης «zero-click», όπου η μόλυνση γίνεται μέσω τρωτών σημείων στην υπηρεσία iMessage, απλά και μόνο μέσω της λήψης μηνύματος.

Συνοπτικά, στόχος του λογισμικού είναι να αποκτηθεί πλήρης έλεγχος του λειτουργικού συστήματος της συσκευής. Αυτό γίνεται μέσω «rooting» (για το Android) και «jailbreaking» (στο iOS), που αφαιρούν τα συστήματα ελέγχων ασφαλείας στα λειτουργικά. Το πιθανότερο είναι ο κάτοχος του κινητού να μην αντιλαμβάνεται τίποτα.

Η κυπριακή «διάσταση»

Η NSO Group ανέφερε ότι της έχουν πει πως η λίστα «χακαρίστηκε» από τους servers της στην Κύπρο, ωστόσο εκπρόσωπός της είπε στο BBC News ότι «πρώτον, δεν έχουμε servers στην Κύπρο, και δεύτερον δεν έχουμε στην κατοχή μας δεδομένα των πελατών μας. Επιπλέον, οι πελάτες δεν σχετίζονται ο ένας με τον άλλον, καθώς είναι ξεχωριστοί μεταξύ τους. Οπότε δεν θα έπρεπε να υπάρχει τέτοια λίστα εξαρχής οπουδήποτε».

Επίσης, η ισραηλινή εταιρεία λέει πως ο αριθμός των εν δυνάμει στόχων δεν αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Pegasus. «Είναι απίστευτος ο αριθμός» είπε ο εκπρόσωπος. «Οι πελάτες μας έχουν κατά μέσο όρο 100 στόχους τον χρόνο. Από την αρχή της εταιρείας, δεν είχαμε 50.000 στόχους συνολικά».

Πάντως, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, η Κύπρος αναμένεται να βρεθεί στο «στόχαστρο» της Κομισιόν για το θέμα, καθώς σε σχετικά δημοσιεύματα εμφανίζεται να είναι μεταξύ των χωρών από τις οποίες αγοράστηκε και εξήχθη το λογισμικό.

«Αν και πλέον η ισραηλινή NSO δεν διατηρεί γραφεία στην Κύπρο, η χώρα αναμένεται να κληθεί να δώσει απαντήσεις για τον έλεγχο που άσκησε στη διακίνηση του Pegasus» αναφέρεται στο δημοσίευμα της DW.

Με ερώτησή της προς την Κομισιόν, η Ολλανδή ευρωβουλευτής Sophia in’ t Veld ζήτησε ενημέρωση για το ενδεχόμενο η ΕΕ να χρηματοδότησε δραστηριότητες της NSO σε Κύπρο ή Βουλγαρία και έρευνα για τον έλεγχο που άσκησαν τα δύο κράτη-μέλη ως προς τη συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά την εξαγωγή του Pegasus.

Ειδικά το δεύτερο ερώτημα προς την Κομισιόν αναδεικνύει την πιθανή ευθύνη των κυπριακών αρχών στην κυκλοφορία του Pegasus εντός της Ένωσης, αφού η προμήθειά του αντιμετωπίζεται ως στρατιωτική, απαιτώντας δηλαδή αυξημένες φροντίδες ελέγχου για κάθε πράξη αγοραπωλησίας του και εξαγωγής του.

Αγοραστές του Pegasus ήταν κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες. Ωστόσο η χρήση του, όπως απέδειξαν τα δημοσιεύματα που ξεκίνησαν στις 18 Ιουλίου σε Washington Post, Haaretz, The Guardian, OCCRP και σε ακόμα 13 διεθνή ΜΜΕ, στόχευσε τουλάχιστον τρεις εν ενεργεία προέδρους, περιλαμβανομένου του Μακρόν, τρεις εν ενεργεία πρωθυπουργούς, εφτά πρώην πρωθυπουργούς, κυβερνητικούς αξιωματούχους σε χώρες από το Μεξικό μέχρι το Καζακστάν, και ακτιβιστές και δημοσιογράφους ακόμα και στο κέντρο της Ευρώπης, στην Ουγγαρία.

Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως του Γάλλου προέδρου, η παγίδευση του κινητού φέρεται να έγινε για λογαριασμό ξένου κράτους, σε άλλες περιπτώσεις όπως του προέδρου του Καζακστάν ή του βασιλιά του Μαρόκου, οι παρακολουθήσεις έγιναν από τις κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν περιπτώσεις παρακολούθησης που ενδεχομένως να κατέληξαν σε βίαια πολιτικά εγκλήματα, όπως ήταν η δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη τον Οκτώβρη του 2018. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του The Pegasus Project, ένας κύκλος ανθρώπων κοντά στο δημοσιογράφο της Washington Post είδε τις συσκευές του να παγιδεύονται από το Pegasus, ενώ ένα χρόνο προηγουμένως, στην Λεμεσό η NSO έκανε επίδειξη του Pegasus σε αξιωματούχους του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.

Με πληροφορίες από BBC, DW, The Conversation

πηγη: newsbomb.gr

Χρίστος Κρανάκης

▸ Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του δεν θέλουν — ούτε μπορούν

Η εποχή του θερμοκηπίου έφτασε! Αυτό έδειξαν (και) οι φονικές πλημμύρες στην «ανεπτυγμένη» Βόρεια Ευρώπη, που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 180 ανθρώπους. Στη χώρα που επλήγη περισσότερο, τη Γερμανία, η υπερχείλιση των ποταμών Ρήνος και Μεύσης «έπνιξε» το βορειοδυτικό τμήμα της και ειδικότερα τις πλούσιες περιοχές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Από το ορμητικό πέρασμα του νερού καταστράφηκαν ολοσχερώς εκατοντάδες σπίτια, μεγάλα κτήρια, κεντρικοί δρόμοι και γέφυρες, ενώ μεγάλες είναι και οι ζημιές στις σιδηροδρομικές γραμμές, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, άρδευσης και ηλεκτρικής ενέργειας.

Στη συνέχεια, το πλημμυρικό ντόμινο χτύπησε το Βέλγιο και άφησε τεράστιες πληγές στη γαλλόφωνη περιφέρεια της Βαλονίας. Η Λιέγη, από πάλαι ποτέ τουριστικό αξιοθέατο, «βυθίστηκε» στα λασπόνερα, με τους κατοίκους της να επιστρατεύουν για τη μετακίνησή τους μέχρι και… βάρκες. Αλώβητη δεν έμεινε ούτε η Ολλανδία, όπου τα επίπεδα υπερχείλισης που κατεγράφησαν έσπασαν τα μέχρι πρότινος ιστορικά ρεκόρ. Οι ολλανδικές αρχές έδωσαν εντολή εκκένωσης σε περιφέρειες πλησίον του Βελγίου και της Γερμανίας και επιστράτευσαν τον στρατό για να ενισχύσει όσα φράγματα είχαν σπάσει.

Κοινή παραδοχή αποτελεί πως τα αίτια της καταστροφής πρέπει να αναζητηθούν κυρίαρχα στην κλιματική αλλαγή και την ανθρώπινη παρέμβαση στο περιβάλλον. Βεβαίως, τα κυβερνητικά επιτελεία και οι επιστημονικές τους ομάδες προσπάθησαν να δικαιολογηθούν, λέγοντας πως είναι αδύνατον να εκτιμηθεί ακριβώς το πότε θα επέλθει η περιβαλλοντολογική καταστροφή και ποια θα είναι η έκτασή της — πράγμα που ως ένα βαθμό ισχύει. Αποκαλύψεις γερμανικών ΜΜΕ, ωστόσο, ανέδειξαν τις χρόνιες επικρίσεις ειδικών και οικολογικών οργανώσεων για την άναρχη δόμηση πόλεων κοντά στις προσχωσιγενείς περιοχές ποταμών. Όπως τονίζουν, η ανεξέλεγκτη ανθρώπινη δραστηριότητα πλησίον όχθεων των ποταμών οδηγεί στην υπερκάλυψή τους με αδιαπέραστα υλικά, γεγονός που αυξάνει τόσο τη συχνότητα όσο και τη φονικότητα ενδεχόμενων πλημμυρών.

Η κοινή λογική πρόσταζε πως τα τελευταία γεγονότα στην «καρδιά» της Ευρώπης θα ηχούσαν ως καμπανάκι κινδύνου στις κυβερνήσεις αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Παρ’ όλα αυτά, στην πληγείσα Γερμανία, τα αστικά κόμματα προτίμησαν να δουν την καταστροφή ως ευκαιρία για να φορέσουν τον «ανθρωπιστικό» τους μανδύα και να ενισχύσουν τον προεκλογικό τους αγώνα, υποσχόμενα οικονομικά μέτρα ανακούφισης. Την ίδια ώρα, η έλλειψη ενός πραγματικού σχεδίου για τη διαχείριση των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης γεμίζει τον λαό με αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι. Η ανεπάρκεια και η αδιαφορία των «από πάνω», όμως, δεν αποτελεί αποκλειστικά γερμανικό φαινόμενο…

Ελάχιστες μέρες μετά τις πλημμύρες στη Βόρεια Ευρώπη και την ίδια στιγμή που η Κίνα βιώνει τις χειρότερες «πλημμύρες της χιλιετίας», η κεντροδεξιά Νορβηγίδα πρωθυπουργός –που διεκδικεί με αξιώσεις την επανεκλογή της στις 13 Σεπτεμβρίου– «έκλεισε το μάτι» στις εγχώριες και πολυεθνικές ενεργειακές εταιρείες και ξεκαθάρισε πως η χώρα θα συνεχίσει με αμείωτο ρυθμό τις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, παρά τις αντίθετες προτροπές οικολογικών οργανώσεων.

Την ίδια στιγμή, σε διεθνές επίπεδο, τα «ευχολόγια» που ήθελαν τα lockdown διαρκείας να μειώνουν τις εκπομπές ζημιογόνων για το περιβάλλον αεριών, φαίνεται πως διαψεύδονται οριστικά. Έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας προειδοποίησε πως τα μέτρα που ανακοίνωσαν οι κυβερνώντες αναμένεται να οδηγήσουν σε εκτίναξη-ρεκόρ των εκπομπών διοξειδίου το 2023, με συνέχιση της αύξησης τα επόμενα έτη. Άλλωστε, παρά τις κάλπικες υποσχέσεις, κανένας διεθνής οργανισμός δεν έχει καταφέρει να δεσμεύσει έμπρακτα τις κυβερνήσεις και τη μεγάλη βιομηχανία στην ανάγκη μείωσης των εκπομπών. Μάλιστα, επιστήμονες θεωρούν δεδομένο πως τουλάχιστον μέσα την επόμενη πενταετία οι εκπομπές αυτές θα συνεχίσουν να αυξάνονται σημαντικά, καθώς τα περισσότερα προγράμματα αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή το 2025.

Μπροστά στην οριακή αυτή κατάσταση, οι υποσχέσεις του Μπάιντεν για οικολογική στροφή των ΗΠΑ φαντάζουν όχι μόνο ανεπαρκείς αλλά και γελοίες. Οι λόγοι είναι ότι, πρώτον, η «πρόταση Μπάιντεν» είναι συνυφασμένη με τα συμφέροντα συγκεκριμένων εταιρειών της λεγόμενης «πράσινης οικονομίας», που ελάχιστα νοιάζονται πραγματικά για τη σωτηρία του πλανήτη. Δεύτερον, ότι η κλιματική κρίση έχει φτάσει σε τόσο προχωρημένο επίπεδο που πλέον ελάχιστα εξαρτάται από το εάν οι Αμερικανοί καταφέρουν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων τους ή όχι — πολλώ δε μάλλον όσο η Κίνα επιμένει εμμονικά να μην λαμβάνει παρόμοια μέτρα.

Το πολιτικό δίλημμα του ποιος θα «πληρώσει τη νύφη» της οικολογικής καταστροφής ανοίγεται μπροστά μας όσο ποτέ!

Κόντρα στις επικοινωνιακές κορώνες της νεοφιλελεύθερης οικολογίας, απαιτείται άμεσα ένας ριζικά αλλιώτικος τρόπος σκέψης, κατανόησης και αντιμετώπισης του φαινομένου. Αρχικά, όλο και περισσότεροι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, πλέον, σημαντικό μέρος των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι αδύνατο να ανακοπεί, ακόμα και αν ως δια μαγείας σταματούσε εδώ και τώρα κάθε επιβαρυντική για το περιβάλλον διαδικασία. Αντίθετα, η χρόνια οικολογική ζημιά από την καπιταλιστική λεηλασία έχει εκκινήσει μια (μερικώς) ανεπίστρεπτή διαδικασία απορρύθμισης των γεωφυσικών κύκλων, κομμάτι των επιπτώσεων της οποίας θα βιώσει νομοτελειακά μέρος του πλανήτη. Για παράδειγμα, φαινόμενα όπως η ερημοποίηση των θερμότερων περιοχών του πλανήτη, η αύξηση των πλημμυρών στις ψυχρότερες και η αναδιάταξη της αγροτικής παραγωγής πρέπει να θεωρούνται δεδομένα.

Τα παραπάνω σκιαγραφούν μια σειρά νέων καθηκόντων για τα σύγχρονα οικολογικά κινήματα, καθώς από τη μάχη της «πρόληψης» της κλιματικής αλλαγής τώρα καλούνται ταυτόχρονα να δώσουν και εκείνη της «διαχείρισης» των επιπτώσεών της. Οι πλουσιότερες χώρες, βυθισμένες στην υπεροψία τους, εντέχνως αρνούνται να θεσπίσουν μέτρα που θα προστατεύσουν τους κατοίκους περιοχών που αναμένεται να καταστραφούν (κυρίαρχα Αφρική και Ασία). Με τον παγκόσμιο καπιταλισμό να δείχνει πως ελάχιστα ενδιαφέρεται να επενδύσει σε μη κερδοφόρα μέτρα που θα αμβλύνουν και θα διαχειριστούν τις ήδη υπαρκτές οικολογικές επιπτώσεις, η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της ριζοσπαστικής οικολογίας. Η πάλη του κινήματος για ανακοπή της κλιματικής αλλαγής και ταυτόχρονη προστασία όσων περιοχών πλήττονται ή θα πληγούν σύντομα ανάγονται σε πιο αναγκαία από ποτέ.

πηγη: prin.gr

Το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας, με πρόσχημα τη ρίψη μπαλονιών με προσαρμοσμένους αυτοσχέδιους εμπρηστικούς μηχανισμούς από τον παλαιστινιακό θύλακα προς το έδαφός του που προκάλεσαν πυρκαγιές σε θάμνους.

Τα πλήγματα, που δεν προκάλεσαν θύματα, έθεσαν στο στόχαστρο μια ακατοίκητη ζώνη στο βόρειο τμήμα του θύλακα και έναν χώρο εκπαίδευσης του ισλαμικού κινήματος Χαμάς που ασκεί την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας, στο Χαν Γιούνες (νότια), δήλωσαν στο AFP παλαιστινιακές πηγές ασφαλείας.

Παράλληλα, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι περιορίζει στο μισό τη ζώνη που επιτρέπει την αλιεία στα ανοικτά της Λωρίδας της Γάζας. «Αποφασίστηκε να περιοριστεί η επιτρεπόμενη ζώνη αλιείας στη Λωρίδα της Γάζας από 12 σε 6 ναυτικά μίλια», ανέφερε το στρατιωτικό σκέλος του γραφείου σύνδεσης του ισραηλινού στρατού που χειρίζεται τις σχέσεις με τους Παλαιστίνιους (Cogat).

Η ζώνη αλιείας και οι εισαγωγές χρησιμοποιούνται εκβιαστικά από το Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους, ανάλογα με την περίσταση. Έτσι το Ισραήλ είχε ανακοινώσει στις 12 Ιουλίου την επέκταση της ζώνης αλιείας και τη διεύρυνση των επιτρεπόμενων εισαγωγών στη Λωρίδα της Γάζας έπειτα από μια «πρόσφατη» επάνοδο στην «ηρεμία». Η επιτρεπόμενη ζώνη αλιείας πριν από τη σύγκρουση που ξέσπασε τον Μάιο ήταν 15 ναυτικά μίλια, αλλά το Ισραήλ τη μείωσε στη διάρκεια των εχθροπραξιών.

Δύο μήνες και πλέον μετά τους δολοφονικούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Λωρίδα της Γάζας, που τερματίστηκαν με μια εύθραυστη εκεχειρία, η επιθετικότητα του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, δεν έχει σταματήσει. Την περασμένη εβδομάδα ένας νεαρός Παλαιστίνιος έχασε τη ζωή του από ισραηλινά πυρά κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στη Δυτική Όχθη ενάντια στην πολιτική του εποικισμού που συνεχίζει παράνομα το ισραηλινό κράτος.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP) - 902.gr

O Τσαντ Ρίτσισον, CEO της Paycom, ήταν το 2020 ο πιο καλοπληρωμένος, με εισοδήματα που ξεπέρασαν τα 200 εκατ. δολάρια

Τα drones προορίζονται ολοένα και περισσότερο για εμπορικές χρήσεις, είτε πρόκειται για επιθεώρηση κατασκευαστικών έργων είτε για επίβλεψη αγωγών και δρόμων. Γι’ αυτόν τον λόγο οι πτήσεις των drones μελλοντικά θα χρειαστεί να είναι εύκολες στη διεξαγωγή και άμεσα υλοποιήσιμες. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς οι πτήσεις των drones δεν είναι πάντα εφικτές, ειδικά σε περιοχές με μεγάλη κίνηση. Αυτό οφείλεται στις χρονοβόρες διαδικασίες έγκρισης των πτήσεων.

Το U-Space, το οποίο αποτελεί ένα στοιχείο του χωρικά οριοθετημένου εναέριου χώρου, προσδοκά να επιλύσει αυτές τις προκλήσεις. Ειδικότερα, το σύστημα του U-Space αποτελεί στην ουσία ένα δίκτυο υπηρεσιών και διαδικασιών, το οποίο συντονίζει τις μη επανδρωμένες πτήσεις σε περιοχές με αυξημένη κίνηση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι πτήσεις μπορούν να διεξαχθούν πιο γρήγορα, με μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτελεσματικά, καθώς δεν θα απαιτείται κάποια χρονοβόρα αδειοδοτική διαδικασία για τον συντονισμό των αυτόνομων και των επανδρωμένων εναέριων πτήσεων. Αυτό αποτελεί και την κεντρική ιδέα πίσω από το U-Space, την οποία έχει αναπτύξει η ΕΑSA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εναέριας Ασφάλειας). Μάλιστα, τα κράτη-μέλη πρέπει να εφαρμόσουν το U-Space έως και τις αρχές του 2023.

Η Droniq GmbH, η οποία είναι η κορυφαία γερμανική εταιρεία για την ενσωμάτωση των drones στον εναέριο χώρο, αναμένεται να εφαρμόσει για πρώτη φορά την ιδέα στην πράξη από τη σύλληψη έως και την υλοποίησή της. Για τον σκοπό αυτό, θα δημιουργήσει ένα περιβάλλον U-Space στο λιμάνι του Αμβούργου, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο από άποψη διακινηθέντων φορτίων στη Γερμανία, προκειμένου να καταδείξει πώς λειτουργεί. Το πρόγραμμα, στο οποίο συμμετέχουν επίσης ως εταίροι η Λιμενική Αρχή του Αμβούργου, η εταιρεία διαχείρισης Hamburg τερματικών ΗΗLA Sky GmbH, το Υπουργείο Οικονομίας και Καινοτομίας του Αμβούργου, η Aviation και η κοινοπραξία UDVeo, θα ενισχυθεί με 1 εκατ. ευρώ, ενώ μέρος της χρηματοδότησης θα προέλθει από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Μεταφορών και Ψηφιακών Υποδομών (BMVI). Με αυτόν τον τρόπο, το BMVI θέτει τα θεμέλια για την εφαρμογή των U-Spaces στη Γερμανία και προωθεί την περαιτέρω ανάπτυξη της τοπικής αγοράς drones.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Droniq, η εφαρμογή του U-Space θα επιτρέψει μελλοντικά την πλήρη αξιοποίηση των drones σε αστικές περιοχές μέσω της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου, κάτι που για τα δεδομένα των αυτόνομων εναέριων μεταφορών αποτελεί σημαντικό ορόσημο.

Φωτό: Mediaserver Hamburg/ Jan Brandes

πηγη: naftikachronika.gr

Αν βάζαμε ένα κουίζ και ρωτάγαμε «Ποιος δήμαρχος της Αττικής – μπορεί και της Ελλάδας – έχει αλλεργία με την άσκηση δημόσιας κριτικής, ποιος βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη και αυτοθαυμάζεται για το έργο του, ποιος θεωρεί ως “συνδικαλιστική δράση” τη στήριξη της πολιτικής του», τότε σε πολλούς το μυαλό τους θα πήγαινε στο δήμαρχο Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη, και δεν θα έκαναν λάθος!

Ο δήμαρχος ξαναχτύπησε. Και από ό,τι φαίνεται τρώθηκε το γόητρό του από την αθώωση στο Εφετείο της Δήμητρας Δημητρίου, πρώην αντιπροέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Αλίμου, η οποία κατηγορείται από το δήμαρχο για δήθεν υπεξαίρεση δικού της εγγράφου, με το οποίο κατήγγειλε, στο πλαίσιο της συνδικαλιστής δράσης, την ανορθόδοξη καταβολή των αναδρομικών που με δικαστική απόφαση είχαν λάβει οι εργαζόμενοι. Τώρα τι έχει να μας πει ο δήμαρχος, όταν γι’ αυτό το λόγο ήθελε να απολύσει τη συναδέλφισσα και όταν, για την αλληλεγγύη που εκφράστηκε στο πρόσωπό της, σύρονται στα δικαστήρια συνδικαλιστές, μέλη των διοικήσεων της ΠΟΕ-ΟΤΑ και της ΑΔΕΔΥ, καθώς και ο πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Σωματείου; Και μάλιστα στο εξώδικο που αφορά στα ψηφίσματα συμπαράστασης μας εγκαλεί για τους ισχυρισμούς μας ότι η συνάδελφος διώκεται και συκοφαντείται άδικα, επειδή τόλμησε να καταγγείλει τον παράτυπο τρόπο καταβολής.

Ένα είναι το γεγονός: αφού ο δήμαρχος δεν ικανοποιήθηκε με την προσπάθεια ηθικής και οικονομικής εξόντωσης της Αναστασίας Παπαχρίστου, η οποία μονίμως διώκεται και τιμωρείται με περικοπές μισθού, για ενέργειες που συνδέονται με την άσκηση των συνδικαλιστικών της καθηκόντων, προχώρησε στην άσκηση δίωξης για ανακοινώσεις που είχαν εκδοθεί τα τελευταία χρόνια από το ΜΕΤΑ Εργαζομένων Δήμου Αλίμου, το οποίο εκπροσωπεί η συναδέλφισσα. Προχώρησε, παράλληλα, σε νέα δίωξη για την αναδημοσίευση των ανακοινώσεων αλληλεγγύης στην Αναστασία Παπαχρίστου, από φυσικά πρόσωπα, Ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία. Τώρα, πλέον, ζητάει και την καταβολή 30.000 ευρώ για την ζημιά που υπέστη «η τιμή και η υπόληψή του», χρεώνοντας την «αποκάστασή της» στους δήμοτες.

Το ίδιο ποσό απαιτεί και από το Γιώργο Χαρίση, εργαζομένο του Δήμου Καισαριανής και μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ, και, όπως διαφαίνεται, και με επόμενες αγωγές θα απαιτήσει από δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα που εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους και κατήγγειλαν την αυταρχική και αντεργατική πολιτική του.

Να σημειώσουμε, σε αυτό το σημείο, ότι το κόστος των εξωδίκων που εστάλησαν σε όλες τις Ομοσπονδίες, Συλλόγους και φυσικά πρόσωπα επωμιστήκαν οι Δημότες Αλίμου!! Και δεν τα χρεώνεται ο ίδιος που θεωρεί, όπως δηλώνει στην αγωγή, «έχει σπιλωθεί η υπόληψή του, έχει προκληθεί τρώση του κύρους και της αξιοπιστίας του και έχει ζημιωθεί ηθικά, πολιτικά, κοινωνικά κι έχει διασυρθεί…». Μάλιστα την πρώτη απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αλίμου που αφορούσε στα εξώδικα, όπως έχουμε καταγγείλει ξανά, απέρριψε ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης για λόγους που άπτονται στη νομιμότητα αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Δήμαρχο Αλίμου.

Δεν θα απαντήσουμε πάλι σε όσα ισχυρίζεται ο Δήμαρχος Αλίμου, ότι «δεν είναι αληθή». Ο Τα έχουμε γράψει επανειλημμένα και ισχύουν μέχρι τελευταίας κεραίας και, εφόσον το επέλεξε, θα τα επαναλάβουμε και στις δικαστικές αίθουσες. Φαίνεται ότι εκεί στον Άλιμο αποδέχονται τη συνδικαλιστική δράση μόνον όταν αυτή στηρίζει την εργοδοσία. Σου λέει: «Κύριε, αφού σε διόρισα Διευθυντή, χωρίς να έχεις τα τυπικά προσόντα και είσαι πρόεδρος του σωματείου, αφού σε διόρισα προϊσταμένη στους παιδικούς σταθμούς και ας έχουν άλλες εργαζόμενες ανώτερα προσόντα και είσαι γραμματέας του σωματείου, οφείλετε να είστε με το μέρος μου και, όταν μου ασκείτε κριτική πρέπει να είναι για τα μάτια… των εργαζομένων. Και όταν σας “εργαλειοποιήσω”, οφείλετε να προσφέρετε τις καλές σας υπηρεσίες». Έτσι, «συμμορφωνόμενοι προς τας υποδείξεις», ο πρόεδρος, η γραμματέας και τα άλλα μέλη της εργοδοτικής πλειοψηφίας στο ΔΣ του σωματείου, στις 11/1/2021, εξέδωσαν ανακοίνωση, στην οποία ισχυρίζονται ότι δεν ισχύουν όλα όσα καταγγέλλονται από την Αναστασία Παπαχρίστου, ώστε να μπορέσει ο δήμαρχος να στείλει, τρεις μέρες αργότερα, στις 14/1/2021, εξώδικα σε πάνω από 20 ομοσπονδίες, σωματεία και φυσικά πρόσωπα, στην οποία επικαλείται την ανακοίνωση ισχυριζόμενος ότι με αυτήν «διαψεύδονται πανηγυρικά οι αήθεις, ψευδείς, κακόβουλοι και συκοφαντικοί ισχυρισμοί του εναγομένου»!

Ο δήμαρχος Αλίμου ζητάει από την Αναστασία Παπαχρίστου και από το Γιώργο Χαρίση, από 30.000 ευρώ. Τα ίδια φαίνεται ότι θα ζητήσει και απ’ όλους τους άλλους. Σου λέει: «Τι είναι 30.000 ευρώ για έναν εργαζόμενο; Δύο με τρία χρόνια δουλειάς», αλλά «Και προσοχή! Δε θα μπορείτε στο μέλλον να δημοσιεύσετε ή να ασκήσετε κριτική για κάθε εργοδοτική μου αυθαιρεσία».

Ο αυταρχισμός της κυβέρνησης της ΝΔ, ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη που περιορίζει και ποινικοποιεί την συνδικαλιστική δράση, έχουν ανοίξει την όρεξη σε πολλούς Δημάρχους με αποτέλεσμα να έχουμε δεκάδες καταγγελίες για αυταρχικές συμπεριφορές, για παραβίαση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και για πειθαρχικές διώξεις εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα κόμματα, οι πολιτικές οργανώσεις και οι δημοτικές παρατάξεις δεν πρέπει να ανεχθούν αυτές τις συμπεριφορές. Οφείλουν να καταδικάσουν απερίφραστα την κατάχρηση εξουσίας που ασκεί ο Δήμαρχος Αλίμου, επιδιώκοντας να εξοντώσει οικονομικά, να τρομοκρατήσει και να φιμώσει υπαλλήλους, συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες.

Η πλειοψηφία της ΠΟΕ-ΟΤΑ πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει επιλεκτικά τους εργαζόμενους, ανάλογα με το αν είναι ή όχι φίλα προσκείμενοι σε αυτήν, και να κηρύξει ανένδοτο αγώνα απέναντι στον αυταρχισμό και στην τρομοκρατία που αποτελούν τους προπομπούς για την πλήρη παράδοση όλων των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών στους ιδιώτες.

πηγη: ergasianet.gr

Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος.

Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο, πολιτικά, από μια κυβέρνηση που έχει «καβαλήσει το καλάμι» και πιστεύει ότι έχει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και τη Θεϊκή Εντολή για να νομοθετεί και να κυβερνά ex officio, ερήμην του Λαού και αδιαφορώντας για την κοινή γνώμη.

Δυστυχώς, σήμερα, από το: «Τις αγορεύειν βούλεται;» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας φτάσαμε στο: «Μόνο ΕΓΩ δικαιούμαι να ομιλώ και να αποφασίζω».

Φέτος, το υπουργείο παιδείας νομοθέτησε ένα νέο τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, ο οποίος, μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, ίσχυσε όχι από την επόμενη αλλά από την ίδια χρονιά!

Η «αντιμεταρρύθμιση» αυτή δεν έλαβε υπόψη της ότι οι φετινοί υποψήφιοι προέρχονταν από μια 2ετή πανδημία που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, από  αλλεπάλληλες καραντίνες και λοκ-ντάουν, διακοπές μαθημάτων, «μαθήματα» εξ αποστάσεως κλπ, κλπ, και νομοθέτησε την «Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής» αγνοώντας τις τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις για εκτρωματικά αποτελέσματα σε βάρος των υποψηφίων, της ελληνικής κοινωνίας, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των σχολών της περιφέρειας κλπ.

Τα αποτελέσματα των Πανελληνίων 2021 επιβεβαίωσαν με τρόπο τραγικό τις δραματικές εκτιμήσεις:

-25.000 υποψήφιοι εκτοπίστηκαν από τα δημόσια Πανεπιστήμια.

-Χιλιάδες θέσεις μένουν κενές στα ΑΕΙ.

-Προβάλλει υπαρκτός κίνδυνος «λουκέτου» για σχολές της περιφέρειας .

-Πολλοί υποψήφιοι δεν θα μπορέσουν να δηλώσουν καμία σχολή.

-Υποψήφιοι αριστούχοι και άλλοι με καλές βαθμολογίες δεν εισάγονται στις πρώτες τους προτιμήσεις.

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή ενός υποψηφίου  προς την κ. Κεραμέως, όπου μεταξύ άλλων γράφει και τα εξής :

«Είμαι τελειόφοιτος μαθητής του λυκείου και από σήμερα ένας Αποτυχημένος άριστος και συμμετείχα στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις στοχεύοντας να εισαχθώ στην Αρχιτεκτονική σχολή του ΕΜΠ.

Κατάφερα με κόπο να συγκεντρώσω 20.988 μονάδες στο σύνολο (17.898 μονάδες στα μαθήματα και 3.090 στο σχέδιο), δηλαδή 1838 μονάδες πάνω από την περσινή βάση. Όμως σήμερα έμαθα ότι παρότι αρίστευσα δεν θα μπορέσω να εισαχθώ στο ΕΜΠ, ούτε στην δεύτερη επιλογή μου που ήταν το ΑΠΘ. Αυτό συμβαίνει γιατί στο ελεύθερο σχέδιο η βαθμολογία μου ήταν 13.6 μονάδες ενώ η ΕΒΕ του αντίστοιχου ειδικού μαθήματος ήταν 14.03. Έτσι για 0.43 μονάδες στο ελεύθερο σχέδιο μου στερείται η θέση για την οποία πάλεψα.

(…) Δεν είναι άδικο το ίδιο νομοσχέδιο που «διακρίνει» τους άριστους να τους αποκλείει συγχρόνως και από τα πανεπιστήμια; Και πως καλείται ένας μαθητής που δεν κάνει σχέδιο στο σχολείο και διδάσκεται ελεύθερο και γραμμικό διαδικτυακά να μπορέσει να αποδώσει ικανοποιητικά; (…)».

Υπάρχει και μια άλλη επιστολή των εκπαιδευτικών του Ζαννείου Προτύπου Λυκείου Πειραιά, οι οποίοι καταθέτουν (και μπράβο τους) τη λύπη τους, την αγωνία και τη στήριξή τους προς τη μαθήτρια τους τη Μυρτώ, η οποία, αν και αρίστευσε στις εξετάσεις συγκεντρώνοντας 18.180 μόρια, δεν κατάφερε να εισαχθεί στη σχολή που επιθυμούσε. Μεταξύ άλλων γράφουν οι καθηγητές του Ζαννείου:

«Προς την Υπουργό Παιδείας,

(…) η μαθήτριά μας, η Μυρτώ, με μεγάλο ταλέντο και αγάπη στη γραφιστική, αρίστευσε στις εξετάσεις συγκεντρώνοντας 18.180 μόρια και επιπλέον εξετάστηκε στο σχέδιο, όπου βαθμολογήθηκε με  18 στο γραμμικό και 13,9 στο ελεύθερο.

Ξεπέρασε κατά 12.500 μόρια την περσινή βάση εισαγωγής στο τμήμα γραφιστικής του ΠΑΔΑ. Ωστόσο δεν μπορεί ούτε καν να υποβάλλει στο μηχανογραφικό της την επιθυμία της να σπουδάσει στη σχολή αυτή, καθώς η βαθμολογία της στο ελεύθερο σχέδιο είναι μικρότερη της ΕΒΕ κατά 0,12 μόρια!

Η Μυρτώ δεν είναι η μόνη μαθήτρια που αδικείται από αυτό το σύστημα. Είναι πολλά τα παιδιά που αποκλείστηκαν από πανεπιστημιακά τμήματα της προτίμησής τους με τρόπο που δεν αναδεικνύει και δεν δικαιώνει τις δυνατότητές  και  την προσπάθειά τους, αλλά ούτε και την μέριμνα της πολιτείας να δώσει ευκαιρίες σπουδών σε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά. (…)» (Πηγη: alfavita.gr)

Η ανάλγητη και παραπειστική απάντηση της Κεραμέως απέναντι στα δίκαια κι εύλογα ερωτήματα του «αποτυχημένου αρίστου» καταδεικνύει την αλαζονεία των κυβερνώντων μαζί και το απαράδεκτο επίπεδο του πολιτικού ύφους και ήθους της εξουσίας που ασκούν .

Η κυβέρνηση και η κ. Κεραμέως προκειμένου να ικανοποιήσουν την κοινωνική ελίτ που εκπροσωπούν αλλά και για να υπηρετήσουν τη στυγνή νεοφιλελεύθερη ιδεολογία τους, νομοθέτησαν την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) περιβάλλοντάς την με άφθονο λαϊκισμό, στιγματίζοντας (κοινωνικά) τα παιδιά που δεν «έπιασαν» τη βάση εισαγωγής.

Αλήθεια:

 -Ποιος και με ποια κριτήρια καθορίζει την ΕΒΑ; Αυτή η αυθαίρετη, κατασκευασμένη και κυμαινόμενη βάση εισαγωγής πόση σχέση έχει με τα πραγματικά εφόδια που δίνουν οι κυβερνώντες  στους υποψηφίους μέσω της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπάιδευσης;

-Πόσες πιθανότητες έχει ένας μαθητής που δεν θα «λιώσει» στα φροντιστήρια και στα «ιδιαίτερα», με μόνο εφόδιο αυτά που θα πάρει από το Γυμνάσιο-Λύκειο , να πιάσει την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής;

-Αυτές οι 25.000 απόφοιτοι του Λυκείου που μένουν έξω από τα Πανεπιστήμια είναι (κατά τους κυβερνώντες) «βλάκες και ηλίθιοι» ή  είναι εκείνοι που οι γονείς τους   (χτυπημένοι από τα μνημόνια, την κυβερνητική αναλγησία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη φτώχεια, την ανεργία κλπ) ΔΕΝ είχαν την οικονομική δυνατότητα να τους στηρίξουν με επάρκεια φροντιστηριακά;

-Πόση ισότητα ευκαιριών για εισαγωγή στα ΑΕΙ μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα, όταν η εκπαίδευση στη χώρα μας παραμένει αυστηρά ταξική και η οικονομική κατάσταση μιας οικογένειας καθορίζει (εν πολλοίς) την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια; Σχετική έρευνα της Άννας Φραγκουδάκη στο 2001 είχε δείξει ότι τα παιδιά που φοιτούν στα ΑΕΙ προέρχονταν κατά 26,3% από πατέρα ανώτερων επαγγελμάτων, το 25,5% από εργατική οικογένεια και το 5,6% από γονείς αγρότες. Όμως τα αντίστοιχα ποσοστά σύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας ήταν 12,1%, 53,4% και 18%.

Δηλαδή, σε σχέση με το ποσοστό που κατέχουν μέσα στην κοινωνία, τα ανώτερα οικονομικά στρώματα  πετυχαίνουν διπλάσιο ποσοστό εισαγωγής των παιδιών τους στα ΑΕΙ, οι εργατικές οικογένειες το μισό και οι αγροτικές οικογένειες το ένα τρίτο.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της «ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» (εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, 1985)  η Άννα Φραγκουδάκη έχει σημειώσει μια μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, την οποία κάποτε πρέπει να κατανοήσει ο ελληνικός λαός, ώστε να μη γίνεται θύμα της εκάστοτε κυβερνητικής παραπληροφόρησης και χειραγώγησης και να βγάζει τα σωστά συμπεράσματα γύρω από το θέμα της κυβερνητικής εκπαιδευτικής πολιτικής, των Πανελληνίων Εξετάσεων και της Δημόσιας Εκπαίδευσης, που (άλλωστε) έχουν άμεση σχέση με την κατεστημένη μορφή της κοινωνίας:

«Η σχολική αποτυχία δεν οφείλεται σε φυσικές ανικανότητες των μαθητών, ούτε η επιτυχία σε σπάνια ατομικά χαρίσματα. Η σχολική αποτυχία έχει αίτια κυρίως κοινωνικά. Στα βαθμολόγια των εκπαιδευτικών και στα αποτελέσματα των εξετάσεων αναπαράγεται η κοινωνική ανισότητα. Αυτά αποδεικνύουν πολύχρονες έρευνες σε όλες σχεδόν τις βιομηχανικές κοινωνίες.»

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Οι φτωχογειτονιές της Πορτογαλίας αποχαιρετούν τον Οτέλο Καρβάλιο

Obrigado Otelo! Οτέλο, σ’ ευχαριστούμε!

Γράφει ο Νίκος Ξηρουδάκης

Έφυγε από τη ζωή χθες, 25 Ιουλίου 2021, ο πρωτεργάτης της Επανάστασης των Γαρυφάλλων Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο.

Ο ηγέτης της πορτογαλικής επανάστασης η οποία έριξε την σαρανταοχτάχρονη δικτατορία των Σαλαζάρ – Καετάνο, τερματίζοντας έτσι τους πολέμους της χώρας στην Αφρική και την αποικιοκρατική πολιτική της Πορτογαλίας, άφησε την τελευταία του πνοή στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Λισαβόνας. Τον θάνατό του ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος των λοχαγών του ’74, Βάσκο Λουρένσο. Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 28 Ιουλίου 2021.

Γεννήθηκε στη Μοζαμβίκη το 1936 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Μέλημά του με το ξέσπασμα της Επανάστασης δεν ήταν μόνο η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών του λαού αλλά και το ψωμί της εργατικής τάξης.

Αυτός είναι ο λόγος που τον αποχαιρετούν σήμερα οι φτωχογειτονιές της Πορτογαλίας με το εμβληματικό τραγούδι του Ζοζέ (Ζέκα) Αφόνσου, το «Γκράντολα, Βίλα Μορένα» -«Γκράντολα, μελαψή πόλη».

Πρόκειται για το τραγούδι που μαζί με το ποπ ερωτικό τραγουδάκι E depois do adeus (‘Και μετά το αντίο’, με το οποίο το ίδιο βράδυ η Πορτογαλία συμμετείχε στο διαγωνισμό της Eurovision), μεταδόθηκαν από τον ραδιοφωνικό σταθμό της καθολικής εκκλησίας Ράδιο Αναγέννηση δίνοντας το σύνθημα για το ξεκίνημα της κίνησης του στρατού.

Το τραγούδι αυτό του Ζέκα Αφόνσου, απαγορευμένο την εποχή εκείνη, έχει τη δική του ιστορία:

Στη Γκράντολα, μια πόλη στη νότια Πορτογαλία, είχε ιδρυθεί ένας από τους πρώτους συνεταιρισμούς εργαζομένων που γνώρισε την άγρια καταστολή από το δικτατορικό καθεστώς του Σαλαζάρ.

Πρόκειται για την Sociedade Musical Fraternidade Operária Grandolense (Μουσική Εταιρία του Εργατικού Συνεταιρισμού Γκράντολας) Ο συνθέτης του τραγουδιού Ζοζέ (Ζέκα) Αφόνσου, είχε δώσει μια συναυλία στη Γκράντολα με τους μελαψούς κατοίκους στις 17 Μάη 1964 και, εντυπωσιασμένος από τον συνεταιρισμό εμπνεύστηκε το τραγούδι:

Γκράντολα, μελαψή πόλη,
χώρα της αδελφοσύνης
είν’ ο λαός ο αφέντης
μέσ’ απὸ ‘σένα, ω πόλη.

Μέσ’ απὸ ‘σένα, ω πόλη
είν’ ο λαός ο αφέντης,
χώρα της αδελφοσύνης
Γκράντολα, μελαψή πόλη,

Σε κάθε γωνιὰ ένας φίλος,
ομόνοια σε κάθε πρόσωπο
Γκράντολα, μελαψή πόλη,
χώρα της αδελφοσύνης.
Χώρα της αδελφοσύνης

Γκράντολα, μελαψή πόλη,
ομόνοια σε κάθε πρόσωπο
σε κάθε γωνιὰ ένας φίλος.
στη σκιὰ μιας βελανιδιάς
που δεν ξέρεις την ηλικία της.
ο όρκος μου· νάναι γιὰ μένα
σύντροφος το θέλημά σου.

Σύντροφος το θέλημά σου
ο όρκος μου, νάναι για μένα,
στη σκιὰ μιας βελανιδιάς
που δεν ξέρεις την ηλικία της.

Απαγορευμένος καθώς ήταν ο συνεταιρισμός, απαγορεύτηκε και το τραγούδι. Έτσι ο Ζέκα Αφόνσου γνώρισε διώξεις από το καθεστώς και συλλήψεις από την μισητή PIDE, τη μυστική αστυνομία του Σαλαζάρ, επειδή το είχε τραγουδήσει δημόσια.

Στις 25 Απρίλη του 1974, η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», όπως ονομάστηκε από τα γαρύφαλλα που έβαζε στις κάνες των όπλων των στρατιωτών ο λαός, ανέτρεψε το δικτατορικό καθεστώς της Πορτογαλίας.

Η κίνηση του στρατού απελευθέρωσε λαϊκές δυνάμεις και ένα πρωτοφανές κίνημα ανατροπής σάρωσε την Πορτογαλία.

Ηγετική μορφή του MFA (ΚΕΔ, Κίνημα Ενόπλων Δυνάμεων) και εκπρόσωπος της αριστερής τάσης ήταν ο Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο.

Ο Οτέλο Καρβάλιο είχε έρθει και στην Ελλάδα το 1980. Εκτός από την ομιλία του σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο σύλλογος “Πρωταγόρας” στο θέατρο Γκλόρια, είχε επισκεφθεί και τα γραφεία όλων των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, χωρίς εξαίρεση, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στους συνομιλητές του.

Είχα την τιμή να τον υποδεχτώ στα γραφεία της Β’ Πανελλαδικής, όταν μας επισκέφθηκε στο κτήριο της Ακαδημίας 98. Δεν έδινε την εντύπωση στρατιωτικού καριέρας και, ίσως λόγω της απλότητάς του, δυσκολευόσουν να πιστέψεις ότι συνομιλείς με έναν άνθρωπο που είχε διαδραματίσει τόσο σημαντικό ρόλο στην πορτογαλική επανάσταση.

Επτά χρόνια αργότερα δικάστηκε και φυλακίστηκε με την κατηγορία ότι συμμετείχε στην οργάνωση FP-25, Λαϊκές Δυνάμεις 25 (Απρίλη). Ο ίδιος αρνήθηκε τη συμμετοχή του, υπερασπίστηκε όμως την αναγκαιότητα της κοινωνικής εμβάθυνσης της επανάστασης στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης και της διατήρησης των κεκτημένων της ορμητικής εφόδου του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο μετά την επικράτηση της επανάστασης των γαρυφάλλων.

Παρέμεινε πέντε χρόνια στη φυλακή ενώ αργότερα έπαψαν οι διώξεις του με πολιτική παρέμβαση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πολιτικό προσωπικό της Πορτογαλίας τον αποχαιρετάει με σεβασμό.

Στα βάρβαρα χρόνια των μνημονίων ο Οτέλο εκφράστηκε έντονα κατά της πολιτικής που οδήγησε σε αυτά, δηλώνοντας μάλιστα ότι αν ήξερε αυτήν την κατάληξη δεν θα είχε κάνει ό,τι έκανε το 1974. Μεταξύ άλλων, είχε δηλώσει πως «το γεγονός ότι μια μεγάλη μάζα πληθυσμού, δύο εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σήμερα στη φτώχεια, σημαίνει ότι οι στόχοι της επανάστασης δεν επιτεύχθηκαν. Είμαι σοκαρισμένος από τις ανισότητες που βιώνουν οι Πορτογάλοι”. Κατάγγειλε τις «τεράστιες μισθολογικές διαφορές», αντιπαραβάλλοντας τις χαμηλές απολαβές του κόσμου της εργασίας με τις «ανήθικες αμοιβές των επικεφαλής επιχειρήσεων».

«Αυτό με σοκάρει», λέει στη συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Lusa θυμίζοντας ότι υπάρχουν και «αυτοί που σηκώνονται στις 5 το πρωί για να πάνε στο εργοστάσιο και το χωράφι και φτάνουν στο τέλος του μήνα με ένα μισθό φτώχειας».

Φύσει αισιόδοξος ο ίδιος, είχε δηλώσει τότε ότι δυσκολεύεται να δει το μέλλον με αισιοδοξία. «Η χώρα μας δεν έχει φυσικούς πόρους, ο μοναδικός της πλούτος είναι ο λαός. Αυτός ο λαός, που έζησε 48 χρόνια υπό στρατιωτική και φασιστική δικτατορία, άξιζε άλλα πράγματα και όχι να ζουν στη φτώχεια δύο εκατομμύρια άνθρωποι». «Δεν θα είχα κάνει την 25η Απριλίου αν ήξερα ότι θα φτάναμε στη σημερινή κατάσταση».

Λισαβόνα, 25 Απρίλη 2020: Ο λαός γιορτάζει την επέτειο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων εν μέσω καραντίνας, τραγουδώντας από τα μπαλκόνια το “Γκράντολα, Βίλα Μορένα”

Σημειώνεται πως κάτω από κάποιες εντελώς ιδιαίτερες συνθήκες, στην Πορτογαλία της παρακμάζουσας αποικιοκρατίας ο στρατός έπαιξε για ένα διάστημα θετικό ρόλο στην ανατροπή μιας πενηντάχρονης σχεδόν δικτατορίας και τη διάνοιξη διαδικασιών συμμετοχής του λαϊκού παράγοντα στις εξελίξεις. Συνθήκες καταλυτικές αφενός, αλλά και ανεπανάληπτες αφετέρου. Αυτό σημαίνει πως στα μέρη και στις μέρες μας, η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι υπόθεση της ίδιας, μακριά από κάθε είδους λογική ανάθεσης. Η εξέλιξη άλλωστε της πολιτικής ταξικής πάλης, όσα ακολούθησαν και τελικά η ήττα της πορτογαλικής επανάστασης δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για αυτό.

Το μνημείο στη Γκράντολα με τους στίχους και την παρτιτούρα του τραγουδιού

Ακολουθούν βίντεο με τραγούδια και στιγμιότυπα από την επανάσταση των γαρυφάλλων. Στο τελευταίο από τα βίντεο, βλέπουμε ένα περιστατικό που διαδραματίστηκε στο πορτογαλικό κοινοβούλιο τον Μάιο του 2013. Ομάδα συνταξιούχων της Associação Apre! διακόπτουν την προ ημερησίας συζήτηση για να διαμαρτυρηθούν έτσι κατά των νέων περικοπών στις συντάξεις που είχε εξαγγείλειο πρωθυπουργός Πάσους Κοέλιου. Η κατώτατη σύνταξη ήταν στα 400 ευρώ ενώ ο Πορτογάλος πρωθυπουργός εξαπέλυσε νέα σκληρά μέτρα λιτότητας κατά των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Ο πρόεδρος της Βουλής Εστέβες Ασουνσιάο διέκοψε τη συνεδρίαση, διέταξε την απομάκρυνση των διαδηλωτών από την αίθουσα και, απευθυνόμενος προς αυτούς, είπε πως αυτό που κάνουν ‘’δε βοηθάει τη δημοκρατία’’ -υπονοώντας, προφανώς,  πως οι σκληρές περικοπές της μνημονιακής κυβέρνησης τη βοηθάνε…

Ήταν μάλιστα η δεύτερη φορά στο τελευταίο διάστημα που το εμβληματικό τραγούδι της «Επανάστασης των Γαρυφάλλων» τραγουδήθηκε μέσα στο πορτογαλικό Κοινοβούλιο. Το ίδιο τραγούδι είχε ακουστεί ξανά μέσα στη Βουλή τον Φλεβάρη του 2013, όταν τριάντα περίπου διαδηλωτές του κινήματος των Πορτογάλων indignados διέκοψαν την ομιλία του πρωθυπουργού Πάσους Κοέλιου για να του υπενθυμίσουν, όπως δήλωσαν, «ότι σε αυτή τη χώρα ο λαός κάνει κουμάντο».

Ο Οτέλο Καρβάλιο και ο Φιντέλ Κάστρο στην Πορτογαλία

πηγη: pandiera.gr

 

Στη φωτογραφία διαδηλώσεις στην Κούβα για την υπεράσπιση της επανάστασης από τη νέα ιμπεριαλιστική προβοκάτσια.

ΚΚΕ: Κατάπτυστη η κοινή δήλωση κατά της Κούβας που υπογράφεται από ΥΠΕΞ, ανάμεσα τους της Ελλάδας

Κλιμακώνεται η επίθεση των ΗΠΑ και άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων απέναντι στην Κούβα. Μετά τις νέες κυρώσεις που επέβαλε την περασμένη βδομάδα η αμερικανική κυβέρνηση,  το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και οι υπουργοί Εξωτερικών άλλων 20 κρατών προχώρησαν σήμερα σε μια ανακοίνωση με την οποία καταδικάζουν «τις μαζικές συλλήψεις» και ζητούν «πλήρη αποκατάσταση της πρόσβασης στο διαδίκτυο».

Υπενθυμίζεται ότι οι νέες κυρώσεις της κυβέρνησης Μπάιντεν, η οποία διατηρεί και τις κυρώσεις της κυβέρνησης Τραμπ, στρέφονται κατά του υπουργού Αμυνας της Κούβας, Αλβαρο Λόπες Μιέρα, και στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας (Brigada Especial Nacional).

Η ανακοίνωση των ΗΠΑ συνυπογράφεται από τις κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Βραζιλίας, της Κολομβίας, της Κροατίας, της Κύπρου, της Τσεχίας, του Ισημερινού, της Εσθονίας, της Γουατεμάλας, της Ελλάδας, της Ονδούρας, του Ισραήλ, της Λετονίας, της Λιθουανίας, του Κοσσυφοπεδίου, του Μαυροβουνίου, της Βόρειας Μακεδονίας, της Πολωνίας, της Νότιας Κορέας και της Ουκρανίας.

«Οι δημοκρατίες σε όλο τον κόσμο συνασπίζονται για να υποστηρίξουν τον κουβανικό λαό, καλώντας την κουβανική κυβέρνηση να σεβαστεί τα αιτήματα των Κουβανών για καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα», ισχυρίστηκε προκλητικά ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν, την ώρα που όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και η ΕΕ «στραγγαλίζουν» τον κουβανικό λαό με εμπάργκο, οικονομικούς αποκλεισμούς και κυρώσεις.

Τη Δευτέρα έγινε συμβολική παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον Λευκό Οίκο με κεντρικό σύνθημα «Ναι στην Κούβα, όχι στον αποκλεισμό» και βασικό αίτημα την άρση του οικονομικού και πολιτικού αποκλεισμού και των κυρώσεων της αμερικανικής κυβέρνησης.

Από την πλευρά της η Ρωσία, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού της με τις ΗΠΑ, ανακοίνωσε ότι έστειλε στην Κούβα δύο αεροσκάφη με ανθρωπιστική βοήθεια, μεταξύ άλλων προστατευτικές μάσκες. «Τα αεροσκάφη θα παραδώσουν στην Κούβα τρόφιμα, εξοπλισμό ατομικής προστασίας και πάνω από ένα εκατομμύριο ιατρικές μάσκες, συνολικό φορτίο άνω των 88 τόνων», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

ΚΚΕ: Κατάπτυστη η κοινή δήλωση κατά της Κούβας που υπογράφεται από ΥΠΕΞ, ανάμεσα τους της Ελλάδας

Το ΚΚΕ καταδικάζει την κοινή δήλωση που υπέγραψαν κατά της Κούβας υπουργοί Εξωτερικών, ανάμεσα τους ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:

«Το ΚΚΕ καταδικάζει την κατάπτυστη κοινή δήλωση στήριξης των εγκληματικών σχεδίων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού κατά της Κούβας, από 21 υπουργούς Εξωτερικών, μεταξύ των οποίων κι ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Ν. Δένδιας. Στην κοινή δήλωση, που συνυπογράφουν ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, καθώς κι οι ΥΠΕΞ ενός μπλοκ αντιδραστικών κυβερνήσεων, όπως του Ισραήλ, της Βραζιλίας, της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Ουκρανίας, χωρών της Βαλτικής κ.α., υιοθετούνται όλα τα προκλητικά προσχήματα του σχεδίου επέμβασης της κυβέρνησης Μπάιντεν σε βάρος του λαού και της κυβέρνησης της Κούβας.

Συνιστά βαθιά πρόκληση η κυβέρνηση της ΝΔ να εκφράζει υποκριτικές ανησυχίες περί ”ανθρωπίνων δικαιωμάτων”, ”ελευθεριών” και ”συνθηκών διαβίωσης” του κουβανικού λαού, την ώρα που προωθεί στην Ελλάδα αντεργατικούς νόμους, χτυπά τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων, έχει εγκληματικές ευθύνες για την εξάπλωση της πανδημίας κι εντείνει την καταστολή σε βάρος του εργατικού λαϊκού κινήματος. Η υπογραφή της αυτή, για την οποία αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες, παρεμβαίνει άμεσα στα εσωτερικά ενός ανεξάρτητου κράτους κι εμπλέκει τη χώρα μας σε πολύ επικίνδυνα σενάρια και σχεδιασμούς, γι’ αυτό και χρειάζεται να συναντήσει τη μαζική απόρριψη και καταδίκη από τον ελληνικό λαό.

Το ΚΚΕ εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη του στον κουβανικό λαό, την κυβέρνηση της Κούβας που δεν είναι μόνοι τους απέναντι στους επικίνδυνους σχεδιασμούς που εξυφαίνονται σε βάρος τους».

Πηγη: 902.gr – imerodromos.gr