Τα φρούτα και τα λαχανικά με τη μεγαλύτερη μόλυνση

Η μόλυνση των φρέσκων φρούτων με επικίνδυνα φυτοφάρμακα αυξήθηκε κατακόρυφα στην Ευρώπη την περασμένη δεκαετία, σύμφωνα με μια μελέτη εννέα χρόνων που στηρίχθηκε σε κρατικά στοιχεία.

Όπως αναφέρει ο Guardian, το ένα τρίτο των μήλων και τα μισά από τα μούρα που ελέγχθηκαν είχαν υπολείμματα από τις πιο τοξικές κατηγορίες φυτοφαρμάκων, μερικά εκ των οποίων έχουν συνδεθεί με αρρώστιες μεταξύ των οποίων και ο καρκίνος, παθήσεις της καρδιάς αλλά και παραμορφώσεις στις γεννήσεις.

Τα υπολείμματα στα ακτινίδια αυξήθηκαν από 4% το 2011 σε 32% το 2019, με τη μόλυνση στα κεράσια επίσης να διπλασιάζεται από το 22% στο 50% την ίδια περίοδο. Συνολικά, στην ανάλυση περίπου 100.000 δειγμάτων φρούτων από την Ευρώπη καταγράφηκε αύξηση στη μόλυνση περίπου 53%, η οποία μάλιστα αφορά τα πιο επικίνδυνα υπολείμματα σε διάστημα 9 χρόνων. Η έρευνα διενεργήθηκε από το Pesticide Action Network (PAN) Europe.

Η καθηγήτρια Νικόλ Βαν Νταμ του γερμανικού κέντρου Ολοκληρωτικής Έρευνας Βιοποικιλότητας περιέγραψε την έκθεση σαν «σοκαριστική». «Τι νόημα έχει να τρως υγιεινά αν τα υγιεινά φρούτα ψεκάζονται με τοξίνες» αναρωτιέται.

Η εκπρόσωπος του PAN Europe, Σαλόμ Ροϊνέλ, ανέφερε: «Οι καταναλωτές βρίσκονται σε δύσκολη θέση, καθώς ενώ συνίσταται να τρώνε φρέσκα φρούτα, πολλά από αυτά είναι μολυσμένα με τα πιο τοξικά υπολείμματα φυτοφαρμάκων τα οποία και συνδέονται με πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Για μας είναι καθαρό ότι οι κυβερνήσεις δεν προτίθενται να απαγορεύσουν αυτά τα φυτοφάρμακα, ό,τι και αν αναφέρει ο νόμος. Φοβούνται πολύ το λόμπι των καλλιεργητών, το οποίο εξαρτάται σε ισχυρά χημικά και ένα αποτυχημένο αγροτικό μοντέλο».

Η Ροινέλ τονίζει ότι τα χημικά αυτά έχουν τα πιο τοξικά υπολείμματα, για τα οποία δεν προβλέπεται κάποιο όριο και καλεί τους καταναλωτές να αγοράζουν και να καταναλώνουν βιολογικά φρούτα το καλοκαίρι «ιδιαίτερα αν πρόκειται για εγκυμονούσες ή νεαρές μητέρες που ταΐζουν τα παιδιά τους».

Η έρευνα βρήκε ακόμα πως το 87% των αχλαδιών στο Βέλγιο και το 85% αυτών στην Πορτογαλία ήταν μολυσμένα με τουλάχιστον ένα από αυτά τα τοξικά υπολείμματα. Περίπου το 1/3 των φρούτων που εξετάστηκαν το 2019 την τελευταία χρονιά για την οποία υπάρχουν στοιχεία, ήταν μολυσμένα από επικίνδυνα φυτοφάρμακα.

Τα φρούτα με τη μεγαλύτερη μόλυνση

Τα φρούτα που παρουσιάζονται μολυσμένα σε μεγαλύτερο βαθμο είναι τα μούρα (51%), ροδάκινα (45%), φράουλες (38%), κεράσια (35%) και βερίκοκα (35%).

Τα αντίστοιχα ποσοστά στα λαχανικά ήταν σέλερι (50%), σελινόριζα (45%), λαχανίδα – kale (31%).

Από την πλευρά της η Ανίκα Γκατ Σέρετνι, εκπρόσωπος της εμπορικής ένωσης CropLife Europe, αναφέρει: «Η παρουσία ίχνους φυτοφαρμάκων δεν σημαίνει ότι η κατανάλωση των συγκεκριμένων είναι επικίνδυνη. Η Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων της Ευρώπη έχει διενεργήσει εκτενείς μελέτες πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα και έχει αποδείξει ότι ο κίνδυνος των καταναλωτών από τη διατροφική σωρευτική έκθεση είναι κάτω από το όριο και επομένως δεν αποτελεί πραγματικό κίνδυνο».

Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Κομισιόν σχολιάζοντας το θέμα τόνισε: «Η ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλείας των Τροφίμων, δημοσιεύει κάθε χρόνο έκθεση για τα υπολείμματα των φυτοφαρμάκων σε τρόφιμα και θεωρείται η πιο αξιόπιστη πηγή για το θέμα. Για πολλά χρόνια, οι εκθέσεις έχουν δείξει ότι το 98% των δειγμάτων συμμορφώνεται με την νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Η Κομισιόν υποστηρίζει ότι η χρήση επικίνδυνων φυτοφαρμάκων ήταν μειωμένη κατά 12% το 2019 σε σχέση με την περίοδο 2015 – 2017, ενώ προτείνει μείωση κατά 50% μέχρι το 2030.

Αντίθετα, η νέα μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας και τα στοιχεία που δίνει , δείχνουν δραματική αύξηση για τα φρούτα όπως τα μήλα (117%), τα κεράσια (152%) από το 2011, τη χρονιά δηλαδή που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υποτίθεται πως θα ξεκινούσαν να απαγορεύουν αντίστοιχα φυτοφάρμακα. Συνολικά, η έρευνα δείχνει ότι το ποσοστό των μολυσμένων φρούτων το 2019 ήταν κατά 8,8 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο από εκείνο του 2015 – 2017.

Πηγή: dikaiologitika - typosthes.gr

Με αίμα βάφτηκε η νέα εισβολή ΜΑΤ και ασφαλιτών στο ΑΠΘ.  Φοιτητής έπεσε αιμόφυρτος στο έδαφος μετά από ευθεία βολή των ΜΑΤ με κρότου λάμψης στο κεφάλι. Ο φοιτητής μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσαλονίκης, χρειάστηκε ράμματα στο κεφάλι και βρίσκεται εκτός κινδύνου.  Σύμφωνα με την ιατρική διάγνωση εκτός από τραύματα στο κεφάλι ο φοιτητές έχει σπασμένα δόντια και απώλεια ακοής από το ένα αυτί.  Ένας ακόμα φοιτητής δέχτηκε δύο χειροβομβίδες κρότου λάμψης στα πόδια. Σε ανακοίνωση-αντιπερισπασμό η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης δεν αναφέρει λέξη για το αμόκ αστυνομικής βίας και για τη δολοφονική επίθεση και τον τραυματισμό του φοιτητή. Αντίθετα ισχυρίζεται ότι υπήρξε τραυματισμός …αστυνομικού και ιδιώτη.  Οι φοιτητές απευθύνουν κάλεσμα για κινητοποίηση συμπαράστασης.

Ο χώρος του ΑΠΘ από το πρωί της Πέμπτης ήταν περικυκλωμένος από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ. Δυνάμεις της ασφάλειας βρίσκονται από το πρωί μέσα στο Βιολογικό με πρόσχημα την επιτήρηση των εργασιών για την κατασκευή «βιβλιοθήκης». Όπως βλέπουμε μάλιστα σε βίντεο άντρες της ασφάλειας «συνοδεύουν» τους φοιτητές ακόμα και μέσα στο κτήριο. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, δύο διμοιρίες των ΜΑΤ εισέβαλαν στην πανεπιστημιούπολη. Οι φοιτητές πραγματοποίησαν κινητοποίηση-παρέμβαση στην Πρυτανεία του ΑΠΘ με στόχο να ενημερώσουν και τον Πρύτανη για την απαράδεκτη κατάσταση-πολιορκίας που βιώνουν. Όπως σημειώνουν οι φοιτητές στην καταγγελία τους η προκλητική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων δεν είναι τυχαία και συνδέεται με το σχέδιο εισαγωγής της πανεπιστημιακής αστυνομίας τις επόμενες μέρες και την επιτήρηση της αντι-εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και την επιβολή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη,  Οι φοιτητές κάνουν ξεκάθαρο ότι δεν θα επιτρέψουν την αστυνομοκρατία στις σχολές και δεν θα αφήσουν αυτές τις μαύρες εικόνες να γίνουν η κανονικότητα μας.

To απόγευμα χιλιάδες φοιτητές διαδήλωσαν στην Καμάρα και έδωσαν την πιο μαχητική απάντηση στους αντιδραστικούς σχεδιασμούς της Κεραμέως για κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων.

πηγη: prin.gr

Δημήτρης Κωστάκος

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσπαθούσε το 1993 με αυτή τη φράση να εξηγήσει στους εργαζόμενους ότι, αν το πρώτο εξάμηνο πάρουν 0% αύξηση και το δεύτερο εξάμηνο πάλι 0%, στο τέλος θα βγουν κερδισμένοι κατά 14%.

Ο Ρωμαίος συγγραφέας Γάιος Πετρώνιος, ήταν σαφής: Μundus vult decipi, ergo decipiatur: «Ο κόσμος θέλει να εξαπατηθεί, άσ’ τον λοιπόν να εξαπατηθεί».

Σε αυτή τη ρήση βασίζεται η «κοινωνική πολιτική» της κυβέρνησης, η οποία υπό την βαριά σκιά της εντεινόμενης κρίσης επιχειρεί να σώσει πολιτικά (και εκλογικά) ό,τι σώζεται.

Όμως, σφάλει. Γιατί η οικονομική και εργασιακή καθημερινότητα είναι αμείλικτη, ο χρόνος πυκνός και τσακίζουν μέσα σε λίγες ώρες τις υποσχέσεις- καθρεφτάκια για ιθαγενείς.

Η εποχή της κοινωνικής αθωότητας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και οι… ιθαγενείς δεν περνούν ώρες μπροστά στον άβακα προκειμένου να υπολογίσουν πως το άθροισμα των μηδενικών οδηγεί σε αύξηση ύψους 14%.  

Η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης, βυθίζεται σε πέλαγος από βίντεο, διαφάνειες, δελτία τύπου και πομπώδεις ανακοινώσεις. Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας ανακοίνωσε ότι από την 1η Ιουλίου θα γίνουν τα πρώτα (νηπιακά) βήματα εφαρμογής της πολυθρύλητης «ψηφιακής κάρτας εργασίας».

Ενός μέτρου που θεσμοθετήθηκε με το «νόμο Χατζηδάκη» και η πλήρης εφαρμογή του θα σύρεται για πολλούς μήνες ακόμη.

Το ζήτημα, όμως, δεν είναι πότε θα εφαρμοστεί πλήρως το νέο σύστημα, αλλά τι πραγματικά θα προσφέρει στους εργαζόμενους:

Απολύτως ΤΙΠΟΤΑ!

Πρόκειται για άλλο ένα σύστημα ψηφιακής γραφειοκρατίας, στο πλαίσιο του οποίου κάθε εργαζόμενος, κάθε ένας από εμάς, θα μπορεί να ενημερωθεί για τα… εργασιακά χάλια του σε πραγματικό χρόνο.

Ο εργοδότης, θα δηλώνει ό,τι θέλει (όπως συμβαίνει και σήμερα), θα βασίζεται στο εργοδοτικό νομικό οπλοστάσιο που του εξασφάλισε η κυβέρνηση (όπως και σήμερα), θα ασκεί πιέσεις στον εργαζόμενο (ναι, όπως και σήμερα), θα ελέγχεται δειγματοληπτικά (είναι μονότονο, αλλά όπως και σήμερα), δεν θα υπάρξει καμία ασφαλιστική δικλείδα (όπως και σήμερα) και αν αντιδράσει σε όσα έχει δηλώσει ο εργοδότης θα πάρει τον μακρύ δρόμο για τα ΚΕΠΑ του ΟΑΕΔ (μαντέψτε: όπως και σήμερα).

Θα μπορεί, όμως, με «ένα κλικ» στο κινητό του, να βλέπει τι αποφάσισε ο εργοδότης του για τον ίδιο.

Δηλαδή, θα μείνει με το… κινητό στο χέρι.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση, θωπεύει εκλογικά τους συνταξιούχους και τους υπόσχεται αυξήσεις συντάξεων από το 2023. Δηλαδή, επιχειρεί να πείσει τους συνταξιούχους οι οποίοι -σύμφωνα με ειδικούς στην κοινωνική ασφάλιση και συνδικαλιστές- έχασαν 120 δις € κατά την περίοδο 2010-2021 και δέχονται το βάρος του κύματος ακρίβειας από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι θα πρέπει να ελπίζουν σε… κάποια αύξηση εντός του επόμενου έτους.

Όμως, ούτε αυτό θα πάει καλά.

Σύμφωνα με τον «νόμο Κατρούγκαλου», αυτόν που η σημερινή κυβέρνηση θα καταργούσε και τελικά όχι μόνο διατήρησε, αλλά αλλοίωσε επί τα χείρω με… εγκυκλίους, υπάρχει ο εισοδηματικός «κόφτης» της προσωπικής διαφοράς.

Δηλαδή, η διαφορά του ποσού που λαμβάνει σήμερα ο συνταξιούχος και αυτού (του χαμηλότερου) που θα δικαιούτο κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του «νόμου Κατρούγκαλου».

Από το ύψος της προσωπικής διαφοράς, λοιπόν, θα κριθεί εάν οι αυξήσεις θα είναι πραγματικές, ή λογιστικές. Από τα έως τώρα διαθέσιμα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει στο υπουργείο Εργασίας, προκύπτει ότι σε ποσοστό άνω του 40%, που μπορεί να φτάσει έως και το 50%, οι συνταξιούχοι θα τύχουν μόνο λογιστικής αύξησης.

Κάποιοι συνταξιούχοι θα λάβουν μικρό μέρος της αύξησης, μετά τον συμψηφισμό με την προσωπική διαφορά.

Ορισμένοι θα δουν ολόκληρη την αύξηση, η οποία όμως εξαιτίας του ρυθμού αύξησης του πληθωρισμού, δεν θα καλύπτει ούτε κατ’ ελάχιστο την απώλεια εισοδήματος και αγοραστικής δύναμης που θα έχουν υποστεί όλους αυτούς τους μήνες.

Ποιος, λοιπόν, θέλει να εξαπατηθεί;

Η δήλωση συμμετοχών, άρχισε.

Βιαστείτε!

πηγη: kosmodromio.gr

Ζοφερή είναι η εικόνα που αναδεικνύουν για την Ελλάδα τόσο η Εurostat όσο και ο ιστότοπος GlobalPetrol Prices.com, επιβεβαιώνοντας έτσι την αφαίμαξη που προκαλεί στους Έλληνες η υπάρχουσα ακρίβεια και ιδιαίτερα η αύξηση της τιμής των καυσίμων.

Ειδικότερα, σύμφωνα με συνδυασμένα στοιχεία από τον ιστότοπο GlobalPetrol Prices.com και την Eurostat επιβειβαιώνetai ότι η Ελλάδα παραμένει η 8η ακριβότερη χώρα σε βενζίνη, ενώ η μέση τιμή των καυσίμων συνολικά την καθιστά την πλέον ακριβή χώρα αναλογικά με τον κατώτατο μισθό σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Χαρακτηριστικό είναι πως η Ελλάδα έχει μέση τιμή καυσίμων 2,2 ευρώ ανά λίτρο με κατώτατο μισθό μόλις 713 ευρώ, έναντι 1.621 ευρώ στη Γερμανία (2,1 ευρώ ανά λίτρο), των 1.126 ευρώ στην Ισπανία (1,9 ευρώ ανά λίτρο) και των 1.603 ευρώ στην Γαλλία (1,9 ευρώ ανά λίτρο), ενώ η μονίμως ουραγός σε μισθολογικά ζητήματα Βουλγαρία δεν ξεπερνά την τιμή των 1,7 ευρώ ανά λίτρο.

Το «ράλι» της τιμής της βενζίνης έρχεται να προστεθεί στους διαρκώς αυξανόμενους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και την ανατίμηση πολλών βασικών προϊόντων, γεγονός που δημιουργεί ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, παρά τις όποιες κυβερνητικές παροχές.

Την εικόνα της εξωφρενικής ακρίβειας σε ό,τι αφορά τις τιμές των καυσίμων είχε άλλωστε αναδείξει προ δύο μηνών η ιστοσελίδα στατιστικού περιεχομένου statista.com.

ΠΗΓΗ: documentonews.gr

Βαγγέλης Γεωργίου

Ενώ η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία συνδέθηκε, εν πολλοίς, με το διακύβευμα της ένταξης του Κιέβου στο NATO, κατόπιν δυτικών εξασφαλίσεων, νέες δηλώσεις του πρώην Αμερικανού πρέσβη στη Ρωσία φέρνουν τα πάνω-κάτω: Ο Μάικλ Άντονι ΜακΦόλ την Παρασκευή, 20 Μαΐου ομολόγησε ότι η χώρα του είπε «ψέματα στην Ουκρανία» για την υποψηφιότητά της στο ΝΑΤΟ.*

Υπενθυμίζεται ότι το 2019, ο φιλοδυτικός Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο είχε υπογράψει συνταγματική τροποποίηση δεσμεύοντας τη χώρα του να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τότε, στις 19 Φεβρουαρίου, απευθυνόμενος στο κοινοβούλιο είπε ότι θεωρεί τη διασφάλιση της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ ως «στρατηγική αποστολή» του. Η Ουκρανία θα πρέπει «να υποβάλει αίτημα για ένταξη στην ΕΕ και να λάβει ένα σχέδιο δράσης ένταξης στο ΝΑΤΟ το αργότερο έως το 2023», είχε δηλώσει.

Ωστόσο, η εισβολή της Ρωσίας στη χώρα εν έτει 2022, ανέτρεψε αυτούς τους σχεδιασμούς, με τον πρώην Αμερικανό πρέσβη και νυν καθηγητή Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ Μαικλ Μακφόλ, να κάνει λόγο περί ψεμάτων στη διπλωματική πρακτική, μιλώντας στο Munk Debates, μια εξαμηνιαία σειρά συζητήσεων για σημαντικά ζητήματα πολιτικής που διεξάγονται στο Τορόντο. Σε αυτές, συμμετέχουν επιφανείς προσωπικότητες προσωπικότητες σε ζητήματα ασφαελίας όπως, Richard Holbrooke, Henry Kissinger, Steve Bannon κτλ.

Το πίστευες στα αλήθεια αυτό;

Στο συγκεκριμένο debate, συμμετείχε και ο διακεκριμένος καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Χάρβαρντ, Στίβεν Γουόλτ, ο οποίος υπογράμμισε ότι σε όλη τη διάρκεια του 2021, οι ΗΠΑ επευφημούσαν για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ παρά τις ρωσικές ανησυχίες για την επέκταση της Συμμαχίας προς ανατολάς. Ο ίδιος τόνισε την επί μακρόν ρωσική αντίθεση στην επέκταση του ΝΑΤΟ, η οποία, είπε, αποτελεί απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια της Ρωσίας. «Το 2021 επαναλαμβάναμε συνεχώς ότι η Ουκρανία επρόκειτο να ενταχθεί στο [ΝΑΤΟ]. Το λέγαμε συνέχεια, ξανά και ξανά», σημείωσε ο Γουόλτ.

Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή, τον διέκοψε ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ ΜακΦόλ λέγοντάς του: «Το πίστευες αυτό;» αναφέροντας μάλιστα στη συνέχεια πως «οι διπλωμάτες μας έλεγαν ψέματα όταν προσέφεραν στην Ουκρανία ένταξη στο ΝΑΤΟ». Ο ΜακΦόλ, με σπάνια ειλικρίνεια, ομολόγησε τον τρόπο που εργάζονται οι Αμερικανοί διπλωμάτες λέγοντας «ψέματα». «Ναι! Ναί! Αυτή είναι η πραγματική λέξη!» είπε με έμφαση ζωντανά στην εκπομπή.

Ο πρεσβευτής ισχυρίστηκε ότι διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον «έλεγαν ψέματα όλη την ώρα» για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, απορρίπτοντας την απειλή για τη ρωσική ασφάλεια και προσθέτοντας ειρωνικά «παρόλα αυτά οι Ρώσοι πρέπει να τους εμπιστεύονται».

Όταν ο Γουόλτ αμφισβήτησε την παρατήρηση του πρέσβη περί ψεμάτων, ρωτώντας αν ήταν «συνήθης πρακτική» για Αμερικανούς διπλωμάτες να λένε ψέματα, ο Αμερικανός πρέσβης καταφατικά «Αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος».

Ωστόσο, στη συνέχεια, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην πρέσβης ανασκεύασε κάπως: «Το ψέμα είναι μια δυνατή και ακατάλληλη λέξη. Τα συναισθήματά μου εκείνη τη στιγμή με ανάγκασαν να επιβεβαιώσω τη λέξη του Walts. Ζητώ συγγνώμη και το ανακαλώ» έγραψε, αλλά προσέθεσε ότι «οι ηγέτες του ΝΑΤΟ δήλωναν δημοσίως τις φιλοδοξίες τους για την ένταξη της Ουκρανίας χωρίς στην πραγματικότητα να θέλουν να ενταχθούν; Ναί. Και το ήξεραν ΟΛΟΙ».

Υπενθυμίζεται ότι των δηλώσεων ΜακΦόλ έχουν προηγηθεί οι ισχυρισμοί του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ ότι η Συμμαχία είναι «σίγουρη ότι θα καταλήξουμε σε μια γρήγορη απόφαση να καλωσορίσουμε τόσο τη Σουηδία όσο και τη Φινλανδία να ενταχθούν στην οικογένεια του ΝΑΤΟ».

Ποιος είναι ο Μακφόλ

Σημειώνεται ότι ο Μακφόλ θεωρείται ο αρχιτέκτοντας της λεγόμενης πολιτικής της «Ρωσικής Επαναφοράς», δηλαδή της αναθέρμανσης των ρωσοαμερικανικών σχέσεων, καθώς από το 2009 εντάχτηκε στο επιτελείο του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Ήδη, από πριν, ο έμπειρος Αμερικανός ακαδημαϊκός συμβούλευε τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους, όσον αφορά τις επαφές του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οι γνώσεις του για τη Ρωσία είναι αδιαμφισβήτητες, εξάλλου. O καθηγητής Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ Coit Dennis Blacker θεωρεί, μάλιστα, τον Μακφόλ «ίσως τον κορυφαίο μελετητή της γενιάς του, σχετικά με τη μετα-κομμουνιστική Ρωσία».

Ο Μεντβέντεφ υποδέχεται τον Μάικλ Μακφόλ τον Φεβρουάριο του 2012 κατά την ανάληψη των νέων καθηκόντων στη Μόσχα.

Έτσι, το 2011, ο Ομπάμα θα τον διόριζε πρέσβη των ΗΠΑ στη Μόσχα, μια επιλογή που όλη η Αμερικανική Γερουσία θεώρησε εξαιρετική, δίνοντας την ομόφωνη συγκατάθεσή της. Θα ήταν μάλιστα ο πρώτος πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία που δεν θα ήταν διπλωμάτης καριέρας, βγαλμένος απευθείας από την ακαδημία. Σημειώνεται ότι την περίοδο που υπηρετούσε στην αμερικανική πρεσβεία στη Μόσχα 2012-2014, ο Τζέφρι Πάιατ ήταν πρέσβης στην Ουκρανία, συντελώντας στην ανατροπή του προέδρου της χώρας Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Οι ευρύτερες θέσεις του Μακφόλ μάλιστα παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Υπήρξε υποστηρικτής της πυρηνικής συμφωνίας του Ιράν ενώ δεν δίστασε το 2019, να αναφέρει ότι οι αξιωματούχοι του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας προωθούν τα πλεονεκτήματα του συστήματός τους, τις δυνατότητες [δηλαδή] να αναλαμβάνουν τεράστια έργα υποδομής, να διαχειρίζονται τις ανισότητες στα εισοδήματα και να δεσμεύονται για να υπάρχει αρμονία μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνίας. Αντίθετα, η πολωμένη πολιτική των ΗΠΑ επί εποχής Τραμπ, φαίνεται να εμποδίζει κάθε σημαντική πρωτοβουλία, είτε πρόκειται για ανάπτυξη υποδομών είτε για αντιμετώπιση της εισοδηματικής ανισότητας».

*O Βαγγέλης Γεωργίου είναι ερευνητής δημοσιογράφος. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε το βιβλίο του «ΕΛΛΑΣ-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό» αποκαλύπτοντας το πολιτικό και διπλωματικό παρασκήνιο της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ μέσα από τα αρχεία του ΥΠΕΞ που έρχονται στο φως για πρώτη φορά.

πηγη: iskra.gr

Απόστολος Λυκεσάς

Χωρίς λεωφορεία για τέσσερις ώρες θα είναι αύριο Πέμπτη η Θεσσαλονίκη καθώς σε νέα στάση εργασίας (10 π.μ. - 2 μ.μ.) κατέρχονται οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ) αφού παρήλθε χωρίς απάντηση η προθεσμία που είχαν δώσει στην κυβέρνηση να απαντήσει επί των αιτημάτων τους.

Στις 10 αύριο το πρωί συγκεντρώνονται στο Εργατικό Κέντρο και θα δώσουν συνέντευξη τύπου στην οποία θα αναφερθούν εκτενώς σε αυτό που ονομάζουν "εμπαιγμό" από την πλευρά της κυβέρνησης. Ο θυμός τους είναι μεγάλος και εμφανής στην ανακοίνωση που εξέδωσαν σήμερα το απόγευμα.

Η ανακοίνωση

Με λόγια και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τα προβλήματα ΔΕΝ αντιμετωπίζονται.

Ανάληψη ευθύνης και ουσιαστικών ενεργειών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, ΚΑΝΕΙΣ δεν αναλαμβάνει.

Επιτέλους, στην Κυβέρνηση ΔΕΝ αντιλαμβάνονται ότι ο εμπαιγμός και η κοροϊδία σε εκατοντάδες οικογένειες εργαζομένων, δημιουργεί αλυσιδωτές συνέπειες σε μια ολόκληρη πόλη;

Εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο διαλόγου, δεχθήκαμε κατ' επανάληψη ανεκπλήρωτες δεσμεύσεις, αλλά ο εμπαιγμός και η κοροϊδία είναι τα μόνα συναισθήματα που κυριαρχούν στην συνείδηση του συνόλου των εργαζομένων στην συγκοινωνία της πόλης μας.

Έχουμε αποδείξει πολλές φορές ότι διαθέτουμε πλήρη συναίσθηση της ευθύνης μας έναντι του επιβατικού κοινού της πόλης μας, οδηγώντας τα «λίγα» και κακοσυντηρημένα λεωφορεία του ΟΑΣΘ αλλά και οχήματα που στερούνται βασικών προδιαγραφών ασφαλείας εν μέσω πανδημίας, θρηνώντας παράλληλα την απώλεια αρκετών συναδέλφων μας, συνεχίζουμε να εισπράττουμε την δίκαιη αγανάκτηση του επιβατικού κοινού για την έλλειψη λεωφορείων και τις υποβαθμισμένες υπηρεσίες, χωρίς ουσιαστικά να φέρουμε εμείς οι εργαζόμενοι την ευθύνη.

Φτάνει όμως. Η οργή και η αγανάκτηση έχουν ξεχειλίσει.
Μας αναγκάζουν να προσφύγουμε στην ύστατη ενέργεια των κινητοποιήσεων, για τα αυτονόητα. Την διεκδίκηση της ίσης μεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων.

Μοναδική "απάντηση" σε όσα λένε ήταν η λιτή και αμήχανη ανακοίνωση του ΟΑΣΘ  στην οποία αναφέρεται πως:
"Τον αιφνιδιασμό επιλέγει για ακόμα μία φορά το Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΑΣΘ, το οποίο, χωρίς προειδοποίηση, προχωρά αύριο Πέμπτη, 26 Μαΐου, σε 4ωρη στάση εργασίας, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι. 

'Καλώ τους εργαζόμενους να επιδείξουν αίσθημα κοινωνικής ευθύνης. Τα όποια ζητήματα μπορούν να επιλυθούν με διάλογο. Οι επιβάτες δεν πρέπει να ταλαιπωρούνται', σημειώνει ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΑΣΘ, καθηγητής Γιώργος Σκόδρας". 

Ας σημειωθεί ότι ο Οργανισμός  σύμφωνα με όσα είναι γνωστά δεν έχει την ευθύνη για τις εξελίξεις, έχει συμφωνήσει για την ΣΣΕ με τους εργαζόμενους αλλά οι απαντήσεις και υπογραφές πρέπει να δοθούν από τα αρμόδια υπουργεία, Οικονομικών και Υποδομών και Μεταφορών.

πηγη: efsyn.gr

Η υγεία του εντέρου επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη γενική υγεία.

Η ανθυγιεινή διατροφή αποτελεί την κύρια αιτία των προβλημάτων του πεπτικού.

Ευτυχώς, υπάρχει λύση για τον φυσικό καθαρισμό και την αποτοξίνωση του εντέρου.

Το σημαντικό είναι να καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες που βοηθούν στην κινητικότητα του εντέρου.

Με σύνθημα «Δεν καίμε αέρα…καίμε βενζίνη» διανομείς πραγματοποίησαν το πρωί της Τετάρτης μοτοπορεία στο κέντρο της πόλης με αίτημα συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση για την θεσμοθέτηση αποζημίωσης καυσίμων με τουλάχιστον 0,03 λίτρα/χλμ Χ την μέση τιμή βενζίνης ανά περιοχή και με πραγματική χιλιομέτρηση.

Όπως καταγγέλλουν οι εργοδότες (επιχειρήσεις-πλατφόρμες) στην εστίαση δεν καταβάλλουν αποζημίωση καυσίμων με αποτέλεσμα τα έξοδα κίνησης να μειώνουν το ήδη πενιχρό μεροκάματό έως και 20%. Οι διανομείς υπενθυμίζουν πως τα φιλοδωρήματα των πελατών δεν είναι αποζημίωση απαιτώντας συγκεκριμένη θεσμοθέτηση της αποζημίωσης που να είναι μηνιαία, αφορολόγητη, ακατάσχετη, να αναγράφεται στην μισθοδοτική κατάσταση και διεκδικήσιμη μέσω ΣΕΠΕ.

«Δεν Θα ζήσουμε σαν δούλοι! ο αγώνας συνεχίζεται…» τονίζουν.

Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια συνέλευσης που έγινε στο άγαλμα Βενιζέλου, όπου αρχικά συγκεντρώθηκαν οι διανομείς, καταγγέλθηκε η προσπάθεια της e-food να μετατρέψει μισθωτούς μερικής απασχόλησης σε freelancer έτσι ώστε να μην μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Η μοτοπορεία αρχικά πέρασε έξω από το κατάστημα «Θάλασσα» που την προηγούμενη εβδομάδα, όπως κατήγγειλαν απολύθηκε διανομέας, και κατέληξε στο ΥΜΑΘ με την πραγματοποίηση εκ νέου συγκέντρωσης.

Πηγή: Αlterthess.gr

Η εταιρεία Wind Media υποσχόταν εύκολο κέρδος, κάνοντας απλώς «like» σε βίντεο - Υποσχόταν προμήθεια σε όσους έφερναν νέα μέλη - Σε κρυπτονομίσματα οι πληρωμές

Γράφει και ερανίζει η Αντωνία Πάνου

Τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών του 2022 στη Γαλλία με τη μέγιστη αποχή σχεδόν του 28,50 %, την αποδυνάμωση του Μακρόν, την ψευδεπίγραφη άνοδο της Λεπέν και την έλευση στο πολιτικό προσκήνιο της Γαλλίας ενός τρίτου πόλου αριστερού μετώπου με ισχυρή δυναμική σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής.

 Ένα συγκεκριμένο πολιτικό καθεστώς φτάνει στο τέλος του. Ο Εμμανουέλ Μακρόν θα είναι ο επίλογος. Είναι το τέλος ενός καθεστώτος υπέρ του προέδρου με αποδυναμωμένες τις υπόλοιπες εξουσίες. Είναι μια νομικοπολιτική αλλά και μια συμβολική κρίση.

Το γαλλικό προεδρικό σύστημα της 5ης Δημοκρατίας –έμπνευσης στρατηγού Ντε Γκωλ– είχε σκοπό να επιβεβαιώσει εκ νέου την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Γαλλίας στον διπολικό κόσμο του Ψυχρού Πολέμου.

Σήμερα όμως η έννοια της κρατικής κυριαρχίας είναι σε παρακμή. Και αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο στο σταυροδρόμι πολλών ταυτόχρονων ανακατατάξεων :

Στην ιστορία του καπιταλισμού, με την χρηματιστικοποίηση και την παγκοσμιοποίηση των αγορών και τους νέους υπερεθνικούς παράγοντες που είναι οι πολυεθνικές.

Στη θεσμική ιστορία της Ευρώπης που, με την ευρωπαϊκή οικοδόμηση, συντελεί στην αποδόμηση των εθνών κρατών που τη συνθέτουν.

Στην ιστορία των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας με την εμφάνιση της GAFA (Google, Apple, Facebook, Amazon) και τη νέα αλγοριθμική διακυβέρνηση που επιβάλλεται στα κράτη και τους πολίτες.

και τέλος,

στη στρατηγική ιστορία της Ευρώπης με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την ενσωμάτωση της Γαλλίας στο δυτικό μπλοκ υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.

Κάτω από το πρίσμα της σημερινής υπερκρίσης (οικονομική, κοινωνική, υγειονομική, στρατιωτική κ.λπ.), το Σύνταγμα της Πέμπτης Δημοκρατίας εμφανίζεται –και είναι ξεπερασμένο, από άλλη εποχή

Σήμερα η απομάγευση της προεδρικής λειτουργίας έχει φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Η εξουσία δεν ενσωματώνεται πλέον στη φιγούρα του μονάρχη που κατέχει «την τέχνη της διακυβέρνησης», αλλά σε αυτή του μάνατζερ που γνωρίζει εκ των έσω την «επιχειρηματική αλφα-βήτα». Περάσαμε από τον μονάρχη στον performer. Από τη λειτουργία στην προεδρική μυθοπλασία. Από το στρατηγικό κράτος στην ευέλικτη start-up.

Η πολιτική εξουσία στη Γαλλία φαίνεται προ πολλού ότι είναι ασταθής. Χωρίς τους γιγάντιους πυκνωτές που είναι οι θεσμοί, σκορπίζεται, ξεχύνεται στους δρόμους όπως έδειξε η κρίση των «κίτρινων γιλέκων». Αυτή είναι η χημεία της γαλλικής δημοκρατίας, με τα εύφλεκτα υλικά που προκαλούν τις ξαφνικές επαναστάσεις και τους «ψύκτες» - αποκαταστάσεις της που είναι οι συνταγματικοί θεσμοί οι νομιμοποιημένοι στις πλατειές λαϊκές μάζες. Τα καθεστώτα πέφτουν όταν δεν είναι πλέον σε θέση να διασφαλίσουν αυτή τη νόμιμη πεποίθηση.

Οι κρίσεις οδηγούν τις κοινωνίες σε διχασμούς. Όμως η κρίση μερικές φορές προσφέρει την ευκαιρία οι κοινωνίες να εμπλακούν σε άλλη λογική. Αυτό υπάρχει πιθανόν και τώρα: έναντι της αγοράς, ας ευνοηθεί η ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών.

Και σε αυτή τη συνθήκη, το ενωτικό σχήμα της Αριστεράς η NUPES λειτουργεί σαν καταλύτης ανακατατάξεων και ιστορικών ανασχηματισμών

Κανείς δεν θα το πίστευε –έστω και λίγο πριν από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών πως μπορούσε να συμβεί . Μέσα από τον γαλλικό τύπο βρίθουν οι φωνές ότι αυτό που το προοιώνιζε με σαφήνεια είναι η δυσαρέσκεια του κόσμου. Εκφράζει Αυτό το «δεν πάει άλλο πιά» των πλατιών λαϊκών μαζών.

Το τρίτο κόμμα των προεδρικών εκλογών παίρνει τα ηνία στον μελλοντικό ανασχηματισμό. Όλοι περιστρέφονται γύρο από αυτό.

Τα υπόλοιπα κόμματα προβαίνουν σε ανακατατάξεις (με πρώτον από όλα τον κυβερνητικό συνασπισμό) και οργανώνουν τις προεκλογικές τους εκστρατείες έχοντας ως στόχο τις εκλογικές εξαγγελίες της NUPES.

Ο ίδιος ο Μακρόν κάλεσε τους οργανωμένους του οπαδούς:

 Αυτή θα είναι η πιο δύσκολη καμπάνια (…) Η χώρα μας είναι διχασμένη. «Έχουμε επωμισθεί ένα έργο σαφώς ευρωπαϊκό»,…. «το μόνο πραγματικό οικολογικό έργο», ενάντια στην απάρνηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από την ακροδεξιά και τις διάφορες εκτιμήσεις για την πυρηνική ενέργεια από τον αριστερό συνασπισμό της «αποανάπτυξης».

 ….Η υπεράσπιση της «ρεπουμπλικανικής αρμονίας» ανήκει μόνο στον κυβερνητικό συνασπισμό ενώ η ακροδεξιά πρεσβεύει για τη Γαλλία τον «αποκλεισμό», η άκρα αριστερά την επιστροφή στον «κοινοτισμό.»

….Υπάρχει μόνο ένα καθήκον και μία ευθύνη: να πάτε παντού να πείσετε και να κινητοποιηθείτε. Δεν υπάρχει έδαφος χαμένο, έδαφος κερδισμένο. »

Ηδη δημοσκόπηση[1] στις 12.05.2022 -ένα μήνα πριν την ημερομηνία του πρώτου γύρου των βουλευτικών εκλογών- δίνει στη NUPES το 28% των μελλοντικών ψηφοφόρων, στο Ensemble (Mαζί) του κεντροδεξιού προεδρικού Συνασπισμού το 27%, στην Εθνική Συσπείρωση της Λε Πεν το 22%, στους Ρεπουμπλικάνους το 11%, στην υπερ-ακροδεξιά Reconquête! (Επανάκτηση) 6.5% και στην Debout la France (Γαλλία ΄Ορθια)επίσης ακροδεξιό κόμμα το 2%.

Ενώ ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του οικονομολόγου Thomas Piketty που διευκρινίζει -κατά τη γνώμη μου- και τον ρεφορμιστικό αλλά αγωνιστικό προσανατολισμό αυτής της αριστερής κίνησης αξίζει να παρατεθεί:

«Η συμφωνία που επιτεύχθηκε από τα αριστερά κόμματα σηματοδοτεί την επιστροφή της κοινωνικής και δημοσιονομικής δικαιοσύνης»

Στη στήλη του στη εφημερίδα Λε Μοντ, στις 07 Μαΐου 2022, ο Τομάς Πικεττύ Οικονομολόγος, Διευθυντής Σπουδών στη Σχολή Ανωτάτων Σπουδών Κινωνικών Επιστημών , Καθηγητής στη Σχολή Οικονομικών του Παρισιού και Συνδιευθυντής στο Εργαστήριο της Παγκόσμιας Ανισότητας και Βάσης Δεδομένων για τη Παγκόσμια Ανισότητα,

 χαιρετίζει τη γέννηση του Νέου Ενωτικού Σχήματος της Αριστεράς (NUPES) για τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία και λέει:

Ας το πούμε απερίφραστα: η συμφωνία που επιτεύχθηκε από τα αριστερά κόμματα είναι εξαιρετική είδηση ​​για τη γαλλική και την ευρωπαϊκή δημοκρατία. Όσοι βλέπουν εδώ τον θρίαμβο του ριζοσπαστισμού και του εξτρεμισμού προφανώς δεν έχουν καταλάβει τίποτα από τις εξελίξεις του καπιταλισμού και τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε εδώ και πολλές δεκαετίες.

Aν εξετάσουμε τα πράγματα με νηφαλιότητα, το πρόγραμμα μετασχηματισμού που προτείνει η αριστερά το 2022 είναι μάλλον λιγότερο φιλόδοξο από εκείνο του 1936 ή του 1981. Αντί να ενδίδουμε σε ένα κλίμα απαισιοδοξίας, είναι προτιμότερο να εκλάβουμε τα πράγματα όπως είναι: μια καλή αφετηρία, στην οποία είναι δυνατόν να βασιστεί κανείς, για να προχωρήσει παραπέρα.

Το πρόγραμμα που υιοθετήθηκε σηματοδοτεί κατ΄αρχάς την επιστροφή της κοινωνικής και φορολογικής δικαιοσύνης. Ενώ ο πληθωρισμός έχει ήδη αρχίσει να ακρωτηριάζει τα εισοδήματα και τις αποταμιεύσεις των πιο ευάλωτων, είναι επείγον να υπάρξει αλλαγή της πορείας. Όσοι ισχυρίζονται ότι «ό,τι χρειαστεί» δεν θα πληρωθεί από κανέναν, λένε ψέματα στους πολίτες. Για την προστασία των πιο ευάλωτων από τις επιπτώσεις του πληθωρισμού και για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων στην υγεία, την εκπαίδευση και το περιβάλλον, είναι απαραίτητο να αναλάβουν ευθύνες οι πιο εύποροι.

Περίεργη αίσθηση προτεραιοτήτων

Μεταξύ του 2010 και του 2021, οι 500 μεγαλύτερες γαλλικές περιουσίες έχουν πάει, σύμφωνα με το περιοδικό Challenges (που πόρω απέχει από την αριστερά), από 200 δισεκατομμύρια σε σχεδόν 1.000 δισεκατομμύρια, δηλαδή από το 10% του ΑΕΠ σε σχεδόν 50% του ΑΕΠ. Η αύξηση είναι ακόμη μεγαλύτερη αν διευρύνουμε το εύρος του παραδείγματος και εξετάσουμε τις 500.000 μεγαλύτερες περιουσίες (1% του ενήλικου πληθυσμού), που σήμερα ξεπερνούν τα 3.000 δισεκατομμύρια ευρώ (6 εκατομμύρια ευρώ ανά άτομο, σύμφωνα με την World Inequality Database), έναντι μόλις 500 δισεκατομμυρίων για τα φτωχότερα 25 εκατομμύρια (50% του ενήλικου πληθυσμού,όπου καθένας κατέχει 20.000 ευρώ κατά μέσο όρο). Το να επιλέξεις, εν μέσω μιας τέτοιας περιόδου θεαματικής ευημερίας των υψηλότερων κληρονομιών και στασιμότητας των πιο ευάλωτων, να καταργηθεί ο πενιχρός φόρος περιουσίας, όταν προφανώς έπρεπε να είχε αυξηθεί, μαρτυρεί μια περίεργη αίσθηση προτεραιοτήτων.

Οι ιστορικοί που θα εξετάσουν αυτή την περίοδο δεν θα είναι επιεικείς με τις κυβερνήσεις Μακρόν και τους υποστηρικτές τους.

Το πρώτο πλεονέκτημα των αριστερών κομμάτων είναι ότι μπόρεσαν να ξεπεράσουν τις συγκρούσεις τους για να αντιταχθούν από κοινού σε αυτήν την παρέκκλιση.

Πέρα από την αποκατάσταση του φόρου περιουσίας, προτείνουν τη μετατροπή του φόρου ακίνητης περιουσίας σε προοδευτικό φόρο επί της καθαρής περιουσίας, που θα επιτρέψει σημαντικές φορολογικές μειώσεις για εκατομμύρια υπερχρεωμένους Γάλλους από τα εργατικά και μεσαία στρώματα. Για την προώθηση της πρόσβασης στην ιδιοκτησία, το σύνολο θα μπορούσε να συμπληρωθεί, μακροπρόθεσμα, από ένα σύστημα ελάχιστης κληρονομιάς για όλους.

Η συμφωνία που έκλεισε μεταξύ των «ανυπότακτων» και των σοσιαλιστών σχεδιάζει επίσης να επεκτείνει το εργατικό δίκαιο στους εργαζόμενους στις διαδικτυακές πλατφόρμες και να ενισχύσει την παρουσία των εργαζομένων στα διοικητικά συμβούλια. Ένα τέτοιο σύστημα υπάρχει αμέσως μετά τον πόλεμο στη Σουηδία και τη Γερμανία (με έως και 50% των διοικητικών εδρών σε μεγάλες εταιρείες) και με απόρροια, όλοι να μπορούν να συμμετέχουν καλύτερα σε μακροπρόθεσμες επενδυτικές στρατηγικές.

Δυστυχώς παραμένει εμβρυϊκό στη Γαλλία: η δεξιά αποδείχθηκε ανέκαθεν υπερεχθρική (οι Γκωλιστές προσποιήθηκαν μερικές φορές ότι ευνοούν το μοίρασμα των κερδών, στην πραγματικότητα μόνο λίγα ψίχουλα, αλλά ποτέ δεν αμφισβήτησαν το μονοπώλιο της μετοχικής εξουσίας) και η αριστερά έχει από καιρό ποντάρει τα πάντα στις εθνικοποιήσεις (όπως το 1981).

Η τρέχουσα στροφή προς μια λιγότερο κρατική και περισσότερο συμμετοχική προσέγγιση υπενθυμίζει τις συλλογικές συμβάσεις του 1936 και ανοίγει το δρόμο σε ένα νέο παράδειγμα. Και εδώ, επίσης, θα ήταν απαραίτητο, μακροπρόθεσμα, να προχωρήσουμε πολύ περισσότερο, διασφαλίζοντας για παράδειγμα, το 50% των εδρών στους εργαζόμενους σε όλες τις εταιρείες (μικρές και μεγάλες) και περιορίζοντας τα δικαιώματα ψήφου ενός μεμονωμένου μετόχου σε μεγάλες εταιρείες, στο 10%.

Αγενής ελιγμός

Ας έρθουμε στο ευρωπαϊκό ζήτημα. Όλα τα κόμματα μέλη του Νέου Ενωτικού Σχήματος της Αριστεράς (NUPES) υπερασπίζονται την κοινωνική και δημοσιονομική εναρμόνιση στην Ευρώπη και τη μετάβαση στον κανόνα της πλειοψηφίας. Το να προσπαθείς να τους χαρακτηρίσεις ως αντιευρωπαίους, όταν είναι οι πιο φεντεραλιστές από όλους, είναι μια χοντροκομμένη τακτική. Οι φιλελεύθεροι που ισχυρίζονται ότι είναι Ευρωπαίοι στην πραγματικότητα απλώς εργαλειοποιούν την ευρωπαϊκή ιδέα για να ακολουθήσουν την αντικοινωνική τους πολιτική. Με τον τρόπο αυτό, είναι αυτοί εδώ που θέτουν σε κίνδυνο την Ευρώπη.

Εάν οι εργατικές τάξεις ψήφισαν μαζικά κατά της Ευρώπης κατά τα δημοψηφίσματα του 1992 και του 2005, και πάλι το 2016, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για το Brexit αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, όπως θεωρούνταν μέχρι σήμερα, ευνοεί δομικά τους ισχυρότερους και διεθνικούς οικονομικούς φορείς, εις βάρος των πιο ευάλωτων. Η Ευρώπη ήταν αυτή που οδήγησε τον κόσμο και τις Ηνωμένες Πολιτείες στην επιδίωξη ενός κυνηγητού ολοένα και χαμηλότερης φορολόγησης των κερδών των πολυεθνικών, τόσο που ορισμένοι να περηφανεύονται σήμερα για έναν ελάχιστο συντελεστή 15%, μόλις ελάχιστα υψηλότερο από το ιρλανδικό ποσοστό 12,5%, με επιπλέον πολλαπλές καταστρατηγήσεις και, σε κάθε περίπτωση, πολύ χαμηλότερο από αυτόν που πληρώνουν οι ΜΜΕ και τα μεσαία και εργατικά στρώματα.

Το να ισχυριζόμαστε ότι θα λύσουμε το πρόβλημα παραμένοντας στον κανόνα της ομοφωνίας είναι ψέμα. Για να τερματιστεί το φορολογικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό ντάμπινγκ στην Ευρώπη, πρέπει να κάνουμε συγκεκριμένες σοσιαλ-ομοσπονδιακές προτάσεις στους εταίρους μας και να λάβουμε μονομερή μέτρα για να βγούμε από το αδιέξοδο. Για παράδειγμα, όπως δείχνει το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Φορολογίας, η Γαλλία θα μπορούσε, από τώρα, να επιβάλει ελάχιστο συντελεστή 25% ή 30% σε εταιρείες που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους και πωλούν αγαθά και υπηρεσίες στη Γαλλία. Ας ελπίσουμε ότι η νομοθετική εκστρατεία θα είναι μια ευκαιρία να ξεφύγουμε από τις γελοιότητες και να σημειώσουμε πρόοδο σε αυτά τα ουσιαστικά ζητήματα.

Δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε να ευοδωθεί το εγχείρημα. Δεν είναι εύκολο, καθόλου εύκολο. Όμως ίσως έχει έρθει η στιγμή της αλλαγής του παραδείγματος της «κυβερνώσας αριστεράς» στην Ευρώπη και ίσως μπορέσει να γίνει … «η σπίθα που θα ανάψει επιτέλους τη φωτιά σε ολόκληρο τον κάμπο». Πάντα οι λαοί θα μας εκπλήττουν …

Ετικέττες

Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2022, Ενωτικό Σχήμα Αριστεράς (ΝUPES)

*Η Αντωνία Πάνου είναι αρχιτέκτων-ερευνήτρια

[1] Ifop-FiducialpourLCI ‘Ερευνα που πραγματοποιήθηκε από τις 6 έως τις 9 Μαΐου 2022 με δείγμα 1.691(από 1802) εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους, αντιπροσωπευτικό του γαλλικού πληθυσμού ηλικίας 18 ετών και άνω.

πηγη: kommon.gr