H αγγελία που έβαλε η Λίζι Μάγκι στην εφημερίδα ήταν λιτή και περιεκτική: «Νεαρή Αμερικανίδα σκλάβα ζητά σύζυγο για να περάσει στην κατοχή του». Ως μια από τις πιο ριζοσπαστικές φωνές του φεμινιστικού κινήματος στα τέλη του 19ου η Λίζι ήθελε με αυτόν τον τρόπο να στείλει ένα μήνυμα για τη θέση των γυναικών αλλά και των μαύρων στην αμερικανική κοινωνία – και φυσικά δεν εξεπλάγη όταν άρχισε να λαμβάνει προτάσεις από επίδοξους συζύγους που δεν είχαν καταλάβει τον σαρκαστικό χαρακτήρα της αγγελίας.

Η Λίζι Μάγκι αναζητούσε συνεχώς νέους τρόπους για να προωθεί τα πολιτικά και κοινωνικά της μηνύματα και το 1903 σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να το πετύχει δημιουργώντας ένα νέο επιτραπέζιο παιχνίδι με το οποίο θα ασκούσε κριτική στις οικονομικές ανισότητες που παρήγε ο αμερικανικός καπιταλισμός. Για την ακρίβεια με το παιχνίδι ήθελε να προωθήσει τις «σοσιαλίζουσες» ιδέες του Αμερικανού οικονομολόγου Χένρι Τζορτζ ο οποίος υποστήριζε ότι η οικονομική αξία που προέρχεται από τη γη και τους φυσικούς πόρους πρέπει να ανήκει εξίσου σε όλα τα μέλη της κοινωνίας. Το επιτραπέζιο της Λίζι Μάγκι ονομαζόταν The Landlord’s game (Το παιχνίδι του γαιοκτήμονα) και είχε δύο διαφορετικά σετ κανόνων: το «μονοπωλιακό» που θυμίζει εξαιρετικά τη Μονόπολη που γνωρίζουμε σήμερα και το «αντι-μονοπωλιακό» στο οποίο οι παίκτες επιβραβεύονταν για την παραγωγή αξίας που μοιραζόταν στο κοινωνικό σύνολο.

Στις επόμενες δεκαετίες όχι μόνο επικράτησε η μονοπωλιακή εκδοχή του παιχνιδιού αλλά, όπως σημείωνε πρόσφατα ο Στίβεν Ιβ, δημιουργός του ντοκιμαντέρ «Ruthless: Monopoly’s Secret History», το παιχνίδι «μετατράπηκε σε μια ιεροτελεστία με την οποία κάθε γενιά μυεί τα παιδιά της στις έννοιες του χρήματος, της ιδιωτικής περιουσίας και του real estate».

Στο πέρασμα του χρόνου βέβαια η αποτυχία της Λίζι Μάγκι δεν απέτρεψε δεκάδες άλλους δημιουργούς επιτραπέζιων παιχνιδιών να εμφυσήσουν αντικαπιταλιστικά, αντιαποικιακά ή ακόμη και… ιακωβίνικα μηνύματα στα παιχνίδια τους. Στο Guillotine, παραδείγματος χάριν, κερδίζει ο παίκτης που θα αποκεφαλίσει τους περισσότερους ευγενείς, στο Class Struggle (Πάλη των τάξεων) πρέπει να ενώσεις τον λαό και να νικήσεις τους καπιταλιστές εφαρμόζοντας τις αρχές του μαρξισμού. Το Junta σατιρίζει τα λατινοαμερικανικά πραξικοπήματα καθώς οι παίκτες ανεβάζουν ή ρίχνουν προέδρους χωρών, συχνά με τη βοήθεια ξένων δυνάμεων, ενώ παράλληλα προσπαθούν να συγκεντρώσουν τα χρήματά τους σε κάποια ελβετική τράπεζα. Αντίθετα, το επιτραπέζιο Block by Block εμπνέεται από μαζικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών και καλεί τους παίκτες να συγκρουστούν με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής.

Το πρόβλημα με αυτά τα παιχνίδια (πέραν του ότι είναι σχεδόν άγνωστα στο ευρύ κοινό) είναι πως τις περισσότερες φορές απλώς ντύνουν με έναν προοδευτικό ή επαναστατικό μανδύα απλουστευτικά παιχνίδια που θα μπορούσαν να αφορούν οποιοδήποτε άλλο θέμα. Πολλές φορές ο ριζοσπαστισμός περιορίζεται στις εικόνες που καλύπτουν το κουτί του παιχνιδιού και δεν έχουν καμία σχέση με τους κανόνες και τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσεις για να κερδίσεις. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού συνήθως οι κανόνες είναι πολύ πιο απλοί ακόμη και σε σχέση με τη Μονόπολη.

Αντίθετα, στον χώρο των λεγόμενων RPG (Role Playing Games – Παιχνίδια Ρόλων) έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια την εμφάνισή τους δημιουργοί που αμφισβητούν ανοιχτά το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα και εμπλουτίζουν τα παιχνίδια με αναφορές στην αποαποικιοποίηση, την καταστροφή του περιβάλλοντος κ.ο.κ.

Στα παραδοσιακά παιχνίδια ρόλων, υπήρχε ένας κεντρικός αφηγητής, ο οποίος ασκούσε και καθήκοντα διαιτητή, ενώ οι παίκτες ενσάρκωναν ήρωες που συμμετέχουν σε διάφορες περιπέτειες. Τα RPG επιτρέπουν τη δημιουργία σύνθετων χαρακτήρων αλλά και ολόκληρων κόσμων οι οποίοι δεν χρειάζεται να ακολουθούν κανέναν από τους κανόνες της σύγχρονης κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής. Μέχρι σήμερα όμως αυτό σήμαινε συνήθως ότι αντλούσαν θεματολογία από μεσαιωνικές ιστορίες και φανταστικά βασίλεια. Όπως εξηγούσε όμως στο The Conversation η δημιουργός RPG παιχνιδιών Kaelan Doyle Myerscough, αρκετά από τα νέα παιχνίδια ρόλων καλούν τους παίκτες να φανταστούν ριζικά διαφορετικές μορφές οργάνωσης της κοινωνίας. Στο επίκεντρο αυτών των RPG δεν βρίσκονται πλέον ηρωικές μορφές πολεμιστών αλλά σύνθετα ιστορικά γεγονότα τα οποία καθορίζουν την εξέλιξη του παιχνιδιού.

Ίσως τα εναλλακτικά RPG να εκπληρώνουν το όραμα της Λίζι Μάγκι για επιτραπέζια παιχνίδια οι παίκτες των οποίων προσπαθούν να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν φαινόμενα όπως οι δομικές ανισότητες και ο θεσμικός ρατσισμός. Ας ελπίσουμε μόνο να μην αφομοιωθούν από το σύστημα που αμφισβητούν, όπως συνέβη με τη Μονόπολη.

Πηγή: info-war.gr

Οι υλικές ζημιές που προκλήθηκαν από τον σεισμό στην Τουρκία ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τους συνοπτικούς υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Είναι ήδη σαφές ότι μόνο οι υλικές ζημιές θα ανέλθουν σε περισσότερα των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων», δήλωσε μέσω τηλεδιάσκεψης από το Γκαζίαντεπ η Λουίζα Βίντον, υπεύθυνη για τη Τουρκία του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη, κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου του ΟΗΕ στην Γενεύη.

«Το κόστος της ανοικοδόμησης και ό,τι έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ανοικοδόμηση πρέπει να γίνει με καλύτερες προϋποθέσεις, με περισσότερο οικολογικούς όρους, σημαίνει ότι αυτό το ποσόν θα ξεπερασθεί», δήλωσε η Λουίζα Βίντον.

Οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονται σε προσωρινά δεδομένα, αλλά το ποσό των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι αυτό που θα παρουσιαστεί κατά την Διάσκεψη των Δωρητών στις 16 Μαρτίου στις Βρυξέλλες

Μπροστά σε αυτά τα ποσά, η Λουίζα Βίντον εκφράζει «την απογοήτευση και την θλίψη της για την έλλειψη γενναιοδωρίας των δωρητών». Αυτή την στιγμή, η έκκληση για δωρεές ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων στις 16 Φεβρουαρίου δεν έχει καλυφθεί παρά κατά 9,6%, είπε.

Η Λουίζα Βίντον περιγράφει «σκηνές αποκάλυψης» στην πλέον πληγείσα επαρχία Χατάι. «Οι ανάγκες είναι τεράστιες, αλλά οι πόροι είναι σε έλλειψη».

Πηγή: documentonews.gr

Μπροστά σε ένα απεργιακό διήμερο βρίσκεται η Γαλλία, με βασικό διακύβευμα τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση. Σύμφωνα με τα συνδικάτα, πάνω από 60% των εργαζομένων συμμετέχουν στη γενική απεργία που έχει κηρυχθεί για σήμερα και αύριο. Η κυβέρνηση μιλά για 30-35%.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της «Ανυπότακτης Γαλλίας», Ζαν-Λικ Μελανσόν, η κινητοποίηση και η συμμετοχή στα συλλαλητήρια είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων 30 ή 40 ετών.

Σύμφωνα με αστυνομική πηγή, 1,1 έως 1,4 εκατομμύριο άνθρωποι αναμένεται να κατεβούν στους δρόμους σήμερα. Το συνδικάτο CGT καλεί σε 265 συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. 

Marseille ne lâche rien ✊?#greve7mars #grevedu7mars #NonALaReformeDesRetraites pic.twitter.com/ldvyyDQ2FA

— Marcel (@realmarcel1) March 7, 2023

Διαδηλώσεις, απεργίες και αποκλεισμός κεντρικών κυκλοφοριακών κόμβων περιλαμβάνουν τις δράσεις των διαδηλωτών, με τη σημερινή κινητοποίηση, την έκτη συνεχόμενη, να συνιστά σημαντικό τεστ για την γαλλική κυβέρνηση που θέλει να ανεβάσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 χρόνια. Στόχος, της γαλλικής κυβέρνησης, όπως υποστηρίζει, να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του συστήματος συνταξιοδότησης. Οι πολέμιοι της μεταρρύθμισης μιλούν για «άδικο» σχέδιο, που τιμωρεί κυρίως τους μισθωτούς των βαρέων επαγγελμάτων. Οι πολίτες, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, τάσσονται αναφανδόν ενάντια στα μέτρα που προωθεί η γαλλική κυβέρνηση.

ENS, Sciences Po et Lyon 2 bloqués ?

Pour nos parents, pour notre avenir, pour toutes celles et ceux que le travail abîme : la jeunesse ne se laissera pas faire.

Rendez-vous à 11h à la Manufacture des Tabacs pour la manif ?#greve7mars #GreveGenerale pic.twitter.com/apjpxPD7pY

— Jeunes insoumis•es Lyon ? (@JeuneInsoumis69) March 7, 2023

Ο γενικός γραμματέας του συνδικάτου CFDT Λοράν Μπερζέ προέβλεψε μία ημέρα «εξαιρετικά ισχυρών κινητοποιήσεων» και κάλεσε τον Εμανουέλ Μακρόν «να μην κωφεύει» στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, ενώ η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν προειδοποίησε για τις συνέπειες που θα έχει για τους πλέον ευάλωτους Γάλλους η παράλυση της χώρας.

Νωρίς το πρωί, διαδηλωτές απέκλεισαν όλα τα διυλιστήρια της Γαλλίας, ενώ από τη νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη άρχισε αποκλεισμός του οδικού άξονα της Ρεν.

Απεργία έχει προκηρυχθεί σε πολλούς τομείς της οικονομίας, από τις μεταφορές μέχρι τα διυλιστήρια, τον ενεργειακό τομέα, το εμπόριο ή την διαχείριση των απορριμμάτων. 

Manifestation gigantesque à Marseille contre la réforme des retraites #grevedu7mars #GreveGenerale #greve7mars #Blocage7mars #BlocageDeLaFrance pic.twitter.com/8x8gewORhC

— Anonyme Citoyen (@AnonymeCitoyen) March 7, 2023

Στις 31 Ιανουαρίου, τα συνδικάτα υποστήριξαν ότι κατέβασαν στους δρόμους 2,5 εκατομμύρια διαδηλωτές σε ολόκληρη τη χώρα (οι αρχές μιλούσαν για 1,27 εκατ. ανθρώπους).

Η εταιρεία των γαλλικών σιδηροδρόμων SNCF και οι συγκοινωνίες της γαλλικής πρωτεύουσας αναμένουν μεγάλα προβλήματα στην κυκλοφορία σήμερα και αύριο.

Στις αεροπορικές συγκοινωνίες, η Γενική Διεύθυνση Πολιτικής Αεροπορίας DGAC ζήτησε από τις αεροπορικές εταιρείες να μειώσουν κατά 20% έως 30% τα προγράμματα πτήσεων για την Τρίτη και την Τετάρτη.

A l'AG de Paris Gare de Lyon où seul un train sur cinq circule, les cheminots sont mobilisés et on fire. #grevedu7mars pic.twitter.com/X509RUN9HI

— Viniac (@EliseViniacourt) March 7, 2023

Στον τομέα της εκπαίδευσης, το συνδικάτο Snuipp-FSU της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, προβλέπει ότι το 60% των εκπαιδευτικών θα συμμετάσχουν στην απεργία και πολλές χιλιάδες σχολεία είναι κλειστά σήμερα. Κινητοποιήσεις αναμένονται σε είκοσι πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η Γερουσία θα εγκρίνει τη μεταρρύθμιση μέχρι την Κυριακή, ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει ψηφοφορία στις 16 Μαρτίου και στα δύο σώματα του Γαλλικού Κοινοβουλίου.

«Αν η μεταρρύθμιση εγκριθεί, δεν είναι πολύ πιθανόν οι κινητοποιήσεις να διατηρηθούν στο ίδιο επίπεδο», δήλωσε κυβερνητική πηγή, ωστόσο ο Λοράν Εσκίρ, του συνδικάτου Unsa, προειδοποίησε ότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις δεν σταματούν αναγκαστικά με την έγκριση του νομοσχεδίου. «Ένας νόμος που έχει υιοθετηθεί, μπορεί να αποσυρθεί», είπε. 

 

Πηγή: efsyn.gr

Άνοδος αναμένεται να καταγραφεί στη θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων από το Βόρειο Πέρασμα εντός του 2023, καθώς τέσσερις διαδρομές θα εγκαινιαστούν σύντομα, αυξάνοντας τα τακτικά δρομολόγια που πραγματοποιούνται.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του TASS, δύο από τα ταξίδια που έλαβαν χώρα μεταξύ Αγίας Πετρούπολης και Βλαδιβοστόκ μετέφεραν 8.500 τόνους εμπορευμάτων. Για το 2023, στόχος είναι τα τέσσερα ταξίδια, μέσω των οποίων θα μεταφερθούν 20.000 τόνοι εμπορευμάτων.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία συνιστά μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Ρωσίας να καταστήσει το Βόρειο Πέρασμα κύριο route της διεθνούς εμπορικής ναυτιλίας. Στις βλέψεις της Μόσχας είναι να μεταφέρονται μέσω του Βόρειου Περάσματος 150 εκατ. τόνοι εμπορευμάτων έως το 2030.

Πηγή: naftikachronika.gr

Μόνο το 0,001% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 0,18% της έκτασης ξηράς του πλανήτη εκτίθεται στη διάρκεια του έτους σε επίπεδα μικροσκοπικών σωματιδίων του αέρα που θεωρούνται απολύτως ασφαλή, σύμφωνα με τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), όπως δείχνει μια νέα παγκόσμια μελέτη, η πιο ολοκληρωμένη του είδους της.

«Ακόμα και σταθμάρχες είναι με μπλοκάκι», λένε στο Πριν οι Χαράλαμπος Παυλάκης και Αριστείδης Οικονόμου, μέλη της Αριστερής Παρέμβασης Σιδηροδρομικών

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο το πρωί της Πέμπτης. Ο Χαράλαμπος Παυλάκης και ο Αριστείδης Οικονόμου, εργαζόμενοι στον ΟΣΕ και μέλη της Αριστερής Παρέμβασης Σιδηροδρομικών, βρίσκονταν από νωρίς στο σημείο της τραγωδίας στα Τέμπη, όπου 30 και πλέον ώρες μετά το δυστύχημα τα σωστικά συνεργεία απομάκρυναν ακόμα σορούς ή τμήματα σορών από τα συντρίμμια των πρώτων βαγονιών της αμαξοστοιχίας Intercity 62.

«Τώρα οι διασώστες βρίσκονται στο μπαρ, εκεί μέσα έχει κόσμο. Αρχίζουν να βγάζουν σορούς, γίνεται χαμός», μας λέει ο Χ. Παυλάκης. Ήταν βέβαιος ότι ο αριθμός των νεκρών θα αυξηθεί. «Είδα να συλλέγουν τμήματα σορών και να τα βάζουν σε σακούλες. Σε αυτά θα κάνουν τεστ DNA για να δουν αν προέρχονται από ένα άτομο ή από πολλά. Βρίσκουν μέλη από εδώ και από εκεί», περιέγραψε το εφιαλτικό σκηνικό που εκτυλίσσεται στο βορειοανατολικό άκρο της θεσσαλικής πεδιάδας.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη μονοπωλεί τις τελευταίες ημέρες το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Ξαφνικά, τα ίδια Μέσα που μετέδιδαν διθυραμβικά αφιερώματα στο «ασημένιο βέλος», το τριαντάχρονο τρένο που η Hellenic Train παρουσίαζε ως επιτομή της προόδου, ανακάλυψαν τις κακοτεχνίες, τις ελλείψεις συστημάτων ασφαλείας, τις δεκάδες καταγγελίες εργαζομένων για την κατάσταση του σιδηροδρόμου. Όμως καταγγελίες για τα τεκταινόμενα στον ελληνικό σιδηρόδρομο υπήρχαν δημοσιευμένες εδώ και χρόνια.

Ήδη, τον Μάιο του 2017, στον απόηχο του δυστυχήματος στο Άδενδρο, τα δύο μέλη της Αριστερής Παρέμβασης
Σιδηροδρομικών, σε άρθρο τους στο Πριν περιέγραφαν την εγκατάλειψη «του πλέον λαϊκού μέσου μεταφοράς, με στόχο τη μετατροπή του σε ένα φτηνό προϊόν προς πώληση», κάνοντας λόγο για «ένα διαρκές έγκλημα».

«Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς εμπειρογνώμων για να καταλάβει γιατί εκτροχιάστηκε το τρένο στο Άδενδρο. Η κυνική δήλωση εξάλλου του κ. Πετράκη, διευθύνοντα σύμβουλου του ΟΣΕ, πως “έτσι λειτουργούν τα δρομολόγια εδώ και 12 χρόνια που λειτουργεί αυτή η γραμμή και δεν έχει συμβεί το παραμικρό” […] αποτελεί τη μεγαλύτερη παραδοχή της μεθοδευμένης και κατ’ επέκταση εγκληματικής εγκατάλειψης των σιδηροδρόμων», έγραφαν οι δύο σιδηροδρομικοί.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού»

«Είναι αυτό που λέμε εδώ και χρόνια», λέει σήμερα στο Πριν ο Χ. Παυλάκης, αναφερόμενος στην απαξίωση του ΟΣΕ και τις δραματικές ελλείψεις προσωπικού. «Η εγκατάλειψη μετρά πολλά χρόνια», σημειώνει, καθώς «από το 1985 και μετά δεν έγιναν προσλήψεις» στον σιδηρόδρομο. Έτσι πλέον κρίσιμες λειτουργίες που σχετίζονται με την υποδομή έχουν καταλήξει σε εργολάβους, ενώ τα δρομολόγια (ΤΡΑΙΝΟΣΕ) και η συντήρηση (ΕΕΣΣΤΥ) έχουν περάσει στη Hellenic Train.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού», τονίζει και ο Αριστείδης Οικονόμου. «Βάσει του οργανογράμματος, ο ΟΣΕ θα έπρεπε να απασχολεί 2.100 εργαζόμενους, όμως σήμερα έχει μόλις 750. Λείπουν 1.350 άτομα», υπογραμμίζει, υπενθυμίζοντας ότι οι μετατάξεις των πρώτων μνημονιακών ετών διέλυσαν τον σιδηρόδρομο, καθώς απομάκρυναν χιλιάδες έμπειρους εργαζόμενους. Σήμερα, ακόμα και σταθμάρχες και κλειδούχοι εργάζονται με «μπλοκάκι».

Η εγκατάσταση των τόσο κρίσιμων για την ασφάλεια του δικτύου συστημάτων φωτοσήμανσης και τηλεδιοίκησης δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, παρά το γεγονός ότι οι πρώτες προμήθειες πραγματοποιήθηκαν πριν ακόμα από το 2004, στο πλαίσιο των «αμαρτωλών» συμβάσεων με τη Siemens. «Η εγκατάσταση των συστημάτων δεν γινόταν γιατί οι εργολάβοι ποτέ δεν τελείωναν τις δουλειές», σημειώνει ο Χαράλαμπος Παυλάκης. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τα συστήματα καθίσταντο πλέον παρωχημένα, αφού δεν αναβαθμίζονταν και έτσι αχρηστεύονταν. «Τα φωτοσήματα δεν λειτουργούν στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου», υπογραμμίζει και ο Αριστείδης Οικονόμου. «Έχουμε πλέον μεγαλύτερες ταχύτητες με λιγότερη ασφάλεια», τονίζει, κάνοντας παράλληλα λόγο για απαξίωση και σκόπιμη υπερχρέωση του ΟΣΕ στην πορεία ιδιωτικοποίησής του. Όπως εξηγούν οι δύο σιδηροδρομικοί, η συντήρηση του δικτύου παραμελήθηκε επί χρόνια, ενόσω το υλικό του ΟΣΕ απαξιωνόταν, ώστε να φανεί ως «μάννα εξ ουρανού» η λύση των ΣΔΙΤ.

Η διάσπαση του άλλοτε ενιαίου ΟΣΕ σε μια σειρά μικρότερες Ανώνυμες Εταιρείες, υπό τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και στο πλαίσιο της μακράς πορείας προς την ιδιωτικοποίηση, συντέλεσε επίσης στη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης. «Έδωσαν το κερδοφόρο κομμάτι, δηλαδή τα επιβατικά και εμπορικά δρομολόγια, στους ιδιώτες και κράτησαν το ζημιογόνο, δηλαδή τα έργα υποδομής, στο κράτος», σημειώνει ο Αριστείδης Οικονόμου.
«Το ίδιο έγινε και τη δεκαετία του ’80 στην Αγγλία, όταν έκανε τις ιδιωτικοποιήσεις η Θάτσερ», προσθέτει ο Χαράλαμπος Παυλάκης, τονίζοντας ότι υπό αυτές τις συνθήκες ένα μεγάλο δυστύχημα ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.

Πηγή: prin.gr

«Όλων των νεκρών γινόμαστε φωνή, η νέα γενιά δεν σας συγχωρεί». Αυτό είναι το σύνθημα που αντηχεί στους δρόμους του Πειραιά, όπου αυτή την ώρα πραγματοποιείται μαζική και μαχητική κινητοποίηση των μαθητών των σχολείων της πόλης και του Φοιτητικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου Πειραιά.

Χιλιάδες μαθητές από πάνω από 15 σχολεία του Πειραιά ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Πειραιά και συμμετέχουν μαζικά στην κινητοποίηση που διασχίζει τους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Στον σταθμό του Προαστιακού στον Πειραιά, οι μαθητές άφησαν λουλούδια στην μνήμη των θυμάτων του εγκλήματος, ενώ άπλωσαν και ένα μαύρο πανί μπροστά απο τον σταθμό. 

Από το πρωί στα σχολεία του Πειραιά οι μαθητές, όπως έκαναν όλες τις προηγούμενες ημέρες, εκφράζουν την οργή τους και ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα αφήσουν να ξεχαστεί το έγκλημα.

Πηγή: 902.gr

Σε ένα κείμενο 500 λέξεων ο σημερινός πρωθυπουργός αποκαλύπτει -με ό,τι γράφει και ό,τι αποκρύπτει- το βάθος των επικίνδυνων, αντιλαϊκών και αμετακίνητων πολιτικών στόχων του νεοφιλελευθερισμού τον οποίο εκφράζει και εκπροσωπεί.

Φορτώνει το δολοφονικό δυστύχημα των Τεμπών στο χθες, στο παρελθόν, στην «κακιά Ελλάδα του Χθες».

Αλλά η Ελλάδα του σήμερα δεν είναι παρά «το ελπιδοφόρο μέλλον» που μας έταζαν οι δικοί του και ο ίδιος από το 2010, τότε που ξεκίνησε το πρώτο από τα μνημόνια τα οποία κατεδάφισαν μισθούς, συντάξεις και κάθε δημόσιο αγαθό. Τα μνημόνια που όχι μόνο τα στήριξε και τα υποστήριξε αλλά έκανε και αυτοκριτική γιατί δεν τα ‘χε ο ίδιος συλλάβει ως καταδικά του. Η δε σημερινή εικόνα της χώρας δεν είναι εικόνα από το χθες αλλά εικόνα από το μέλλον που ξεδιάντροπα σχεδιάζουν και μας επιφυλάσσουν. Ασταμάτητα και αδίστακτα ιδιωτικοποιούν ό,τι κινείται και υποκρύπτει ικανοποιητικό γι’ αυτούς ποσοστό κερδοφορίας: υγεία, φάρμακο, παιδεία, αεροδρόμια, λιμάνια – πλην όσα χρειάζεται το ΝΑΤΟ- το νερό, την συγκοινωνία, την επικοινωνία…

«Προσωπικά είμαι στην πολιτική για να αλλάξω αυτή την “κακιά την χώρα”, αυτήν την παλαιά Ελλάδα που μας πληγώνει» ισχυρίζεται.

Επιχειρεί λοιπόν να αυτοανακηρυχθεί σε ηγεμόνα της προσπάθειας για την «Ελλάδα του μέλλοντος».

Αλλά εντωμεταξύ είναι ο συνδημιουργός - ήδη από το 2004 που εκλέχτηκε βουλευτής και ειδικά από το 2016 που προεδρεύει της ΝΔ - του κάθε φορά επώδυνου παρόντος για τη νεολαία και το λαό.

Εξάλλου, η σημερινή φτώχεια δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μέλλον του χθες, το οποίο υπηρέτησε φανατικά και ο σημερινός πρωθυπουργός ο οποίος είναι στην πολιτική δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια.

Εκμεταλλευόμενος τη σιωπή και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ζητά συγγνώμη στο όνομα όλων των μέχρι τώρα πρωθυπουργών (οφείλω σε όλους, …. μια μεγάλη ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Τόσο προσωπικά, όσο και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια) δηλαδή και … από τον εαυτό του και για τον εαυτό του τον ίδιο. Αήθης παραλογισμός. 

Την Τετάρτη βγαίνει με διάγγελμα και λέει πως πρόκειται περί ανθρώπινου λάθους, δίνοντας το σήμα στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια να επαναλαμβάνουν το …αδιάσειστο επιχείρημα. Την Κυριακή βγαίνει στο τουίτερ (η συγγνώμη δεν εγγράφεται σε διάγγελμα, είναι ταπεινό υλικό), και λέει πως όσοι λένε περί ανθρώπινου λάθους κάνουν …λάθος. Ούτε μια ευθεία συγγνώμη δεν μπορεί να πει. Και αφήνει έκθετους του παπαγάλους στα κανάλια. Μια συγγνώμη λόγω δημοσκοπήσεων και όχι λόγω βαθύτερης σκέψης. 

Επί πλέον, στη «συγγνώμη» αποκαλύπτει και ένα ακόμη στόχο, ο οποίος πριν αλέκτωρ φωνήσαι, δηλ. στις διαδηλώσεις του μεσημεριού της ίδια μέρας, φρόντισε να τον υπογραμμίσει με τη βία των ΜΑΤ: η μεθόδευση μετατροπής και περιορισμού του νεολαιίστικου και λαϊκού κινήματος, που είναι ξανά στο προσκήνιο, σε εκκλησιαστική λιτανεία. Έτσι προσδιορίζει «το πρόσωπο της καλύτερης Ελλάδας» και στα νέα παιδιά που διαδήλωσαν βουβά και ειρηνικά, κρατώντας ένα κερί και με σύνθημα «φταίει η κακιά η (χ)ώρα». 

Βουβά ειρηνικά και με κεράκια λοιπόν επιχειρώντας να ταυτίσει λαϊκές αρετές, (αυτοθυσία, ανιδιοτέλεια, αλληλεγγύη) και την Ελλάδα του μέλλοντος με τις παρακμιακές «αξίες» που εκπροσωπεί!

Πριν λίγες μόλις μέρες, στο πρώτο του διάγγελμα μιλούσε για «ανθρώπινο σφάλμα» !

Ακολουθεί κοινωνική κατακραυγή! Το αλλάζει, το φέρνει τούμπα!

Όχι σε νέο διάγγελμα, αλλά στο twitter!!

«Δεν μπορούμε, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να κρυφτούμε πίσω από το ανθρώπινο σφάλμα» τουιτάρει! (Κάπως έτσι κήρυξε και τον πόλεμο στη Ρωσία).

Είναι επικίνδυνος!

Το εργατικό κίνημα και η Αριστερά δεν πρέπει να περιορίσουν το κίνημα στο δίλλημα «κι αν πέσει ποιός θάρθει… ο ΣΥΡΙΖΑ»

Το κίνημα και η Αριστερά στην κατάσταση που βρίσκονται δεν μπορούν να ρίξουν από τα κάτω και από τα Αριστερά την κυβέρνηση. Δεν μπορούν τώρα, όπως είναι, να επιβάλλουν συνολική εργατολαϊκή πολιτική λύση. Μπορεί όμως να αποδυναμώσουν τον νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό διαχειριστή. Έτσι, που σε συνδυασμό με τις αντιφάσεις και αντιθέσεις τους, η κυβέρνηση να πέσει. Και τότε όποια αστική κυβέρνηση κι αν θάρθει θα σκεφτεί τη συμπεριφορά της, θα φοβάται ένα κίνημα που θάχει ενισχυμένη την αυτοπεποίθηση του και την αισιοδοξία του.

Το δε κίνημα το ίδιο θα είναι απεριόριστο στο να αναπτυχθεί δίχως τίποτα προεξασφαλισμένο αλλά με όλα τα ενδεχόμενα.

Ανάλογα φυσικά με την ποιότητα του υποκειμένου της εργατικής πολιτικής.

Για όλα αυτά το σύνθημα «Κάτω η κυβέρνηση» έχει πολλαπλή αξία.

Πηγή: kommon.gr