Η μέση θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται με πολύ μεγαλύτερο ρυθμό από εκείνον που είχε υπολογιστεί στην Κλιματική Σύνοδο στο Παρίσι

Σήμα κινδύνου για το μέλλον του ανθρώπινου είδους εκπέμπουν οι επιστήμονες που μελετούν τις ραγδαίες αλλαγές στο περιβάλλον, καθώς, όπως ανακοίνωσαν, είναι πολύ πιθανή η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στον πλανήτη κατά δύο βαθμούς, μέχρι το 2050.

Όπως γνωστοποιήθηκε από έρευνα, η θερμοκρασία στη Γη αυξάνεται με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό απ' ότι είχε προβλέψει η επιστημονική κοινότητα. Αν επιβεβαιωθεί η συγκεκριμένη ανάλυση, τότε η ανθρωπότητα θα τεθεί σε σοβαρότατο κίνδυνο τα επόμενα 34 χρόνια.

Μόλις τα τελευταία τρία χρόνια, η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 0,15 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που σημαίνει ότι τις επόμενες δεκαετίες, εφόσον δεν συμβεί κάτι συγκλονιστικό και με την προϋπόθεση ότι δεν θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο ρυθμός, η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας θα φτάσει τους 2 βαθμούς Κελσίου, μεγαλύτερη από τις δραματικές προβλέψεις που έγιναν κατά τη Σύνοδο για το Κλίμα στο Παρίσι, οι οποίες έκαναν λόγο για αύξηση 1,5 βαθμών Κελσίου.

Ισχυρές καταιγίδες, πλημμύρες, φωτιές και άλλα ισχυρά φυσικά φαινόμενα, είναι αποτέλεσμα της ραγδαίας ανόδου της θερμοκρασίας στη Γη. Οι επιστήμονες προβλέπουν ακόμη μεγαλύτερη ένταση στα φαινόμενα και καταστροφές άνευ προηγουμένου.

πηγη: protothema.gr

ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ

Ο πραξικοπηματίας Παττακός τέλειωσε χτες και «θάφτηκε» βαθιά στα πιο βρώμικα κατάστιχα της ιστορίας. Άφησε όμως πίσω του, ορισμένα κατακάθια, όπως είναι και οι κολλητοί του της Χ.Α.

Αυτούς τους γνωστούς φασίστες που άλλοτε εμφανίζονται ως φιλοχουντικοί, άλλοτε, ως ναζί, και άλλοτε υποστηρικτές του καθεστώτος της 4^ης Αυγούστου του δικτάτορα Μεταξά. Και όλα αυτά διότι ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Είναι καθάρματα.

Τα φιλαράκια του λοιπόν είναι αυτοί που δεν έκρυψαν ποτέ τον θαυμασμό τους στους πραξικοπηματίες της 21^η Απριλίου.

Χθες λοιπόν ήταν αυτοί που συγκινήθηκαν από τον θάνατο του αρχιχουντικού Παττακού. Με επίσημη ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους, αναφέρθηκαν στην είδηση του θανάτου του, αποκαλώντας τον Παττακό « Ήρωα».

Όπως ήταν φυσικό στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και κάποια στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Η γυναίκα του Μιχαλολιάκου, Ελένη Ζαρούλια, ανήρτησε την είδηση στο twitter, που πλέκει το εγκώμιο του φασίστα Παττακού

Ο Παναγιώταρος έσπευσε να «αποχαιρετήσει» τον δικτάτορα στο twitter, μόλις ανακοινώθηκε η είδηση του θανάτου.

Βέβαια η μεταξύ τους αγάπη δεν κρύβεται εύκολα, ενώ είχε εκφραστεί και παλαιότερα. Το 2012 σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», ο ίδιος ο Παττακός υποστήριξε ανοιχτά την εγκληματική οργάνωση Χ.Α. Τότε είχε δηλώσει μεταξύ άλλων πως «Η χρυσή Αυγή ήρθε για να μείνει». Επίσης είχε πει »το μόνο κόμμα που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων είναι εκείνο  Νίκου Μιχαλολιάκου».

Ο Στυλιανός Παττακός είχε αναφερθεί τότε και στην επίσκεψη του Ηλία Κασσιδιάρη στο σπίτι του στις 8 Νοεμβρίου 2012 για να του ευχηθεί για τα γενέθλια. Τότε ο Παττακός έκλεινε τα 100 χρόνια του.

Αυτά για την ιστορία. Εμείς, προς το παρόν δεν θα επεκταθούμε άλλο στις μεταξύ τους σχέσεις, αλλά θα πούμε μόνο αυτό.

Ο Παττακός, όλος ο χουντικός συρφετός και οι κάθε λογής φασίστες, όπως και οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής, είτε βρίσκονται εν ζωή είτε όχι, δεν χωρούν ανάμεσα μας γιατί είναι η ντροπή για την ανθρωπότητα. Για αυτό πρέπει να τους στείλουμε μια και καλή εκεί που αξίζει τους αξίζει.

Στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας…

πηγη: imerodromos.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

H συζήτηση για τις νέες προγραμματικές πολιτικές κατευθύνσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτές αποτυπώνονται στα προσυνεδριακά του κείμενα είναι πολύ σημαντική. Ωστόσο, είναι αναγκαία η συσχέτισή της, με τη βασική εκτίμηση για το χαρακτήρα και τις δομικές πλευρές της  κυβερνητικής πολιτικής από μεριάς του.

Πριν ακόμη αναλάβει το κυβερνητικό τιμόνι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας τον Οκτώβρη του 2014  στην ετήσια διάσκεψη της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών, είχε θέσει με απόλυτα σαφήνεια, τον  κεντρικό άξονα της μελλοντικής κυβερνητικής πολιτικής. Είχε πει επί λέξει: «Θέλουμε, όμως και ένα κράτος που θα είναι αξιόπιστος ελεγκτικός μηχανισμός και αποτελεσματικός αρωγός του πραγματικού επενδυτή, του υγιούς επιχειρηματία. Που θα διασφαλίζει ότι ο ιδιωτικός τομέας παράγει πλούτο για να καλύψει κοινωνικές ανάγκες, εντός του ισχύοντος δημοσιονομικού, εργασιακού και περιβαλλοντικού νομοθετικού πλαισίου».

Κοντολογίς: Κράτος και κυβέρνηση,  σε ρόλο υπηρετών του κεφαλαίου, στην άσκηση μιας οικονομικής πολιτικής, εντός του ασφυκτικού δημοσιονομικού πλαισίου που θέτει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο της ΕΕ (και όχι μόνο τα μνημόνια).

Ενώ είναι αλήθεια ότι στις πλατείες λέγονταν προεκλογικές υποσχέσεις και περίσσευε η δημαγωγία, μιλώντας αυστηρά πολιτικά θα πρέπει να πούμε, ότι υπήρχαν από τότε όλα τα δεδομένα, που θα έπρεπε να οδηγούν στην εκτίμηση ότι όχι απλά θα ήταν βέβαιη η υπογραφή των μνημονίων, αλλά ακόμη περισσότερο ότι θα εφαρμοζόταν μια ιδιαίτερα επιθετική αντεργατική και αντικοινωνική πολιτική.

Σήμερα πλέον αυτή η πολιτική έχει ξεδιπλωθεί σε ευδιάκριτες γραμμές. Είναι η σημερινή κυβέρνηση που καταφέρνει τελικά να κάνει τη μεγάλη τομή μεταφοράς εισοδήματος από την εργασία στο κεφάλαιο (ελληνικό και ξένο), σταθεροποιώντας (και εντείνοντας) την τρομακτική μείωση μισθών, συντάξεων και κάθε είδους κοινωνικών καλύψεων προς την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Δεν είναι όμως μόνο η πολιτική της ακραίας λιτότητας.

Από τα ξενοδοχεία και γενικά τον τουριστικό τομέα, έως τα σουπερμάρκετ και γενικά τον κλάδο διατροφής, τελικά σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, είναι σε εξέλιξη μια μεγάλη αναδιάρθρωση προς όφελος των μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων, με κλείσιμο ή απορρόφηση όλων των μικρότερων και κυρίως με απολύσεις, μειώσεις μισθών και καταβύθιση εργασιακών δικαιωμάτων στο χειρότερο σημείο από ποτέ. Τόσο στις πόλεις όσο και στην περιφέρεια, τόσο στον πρωτογενή όσο και στο δευτερογενή τομέα και τις υπηρεσίες,  η μεγάλη πλειοψηφία  μικρών επαγγελματιών, εμπόρων, αγροτών αλλά και νέων μεσαίων στρωμάτων επιστημόνων κάθε είδους εξαφανίζονται, με τεράστιο κόστος την απώλεια θέσεων εργασίας μισθωτών σε αυτούς. Σε όσους απομένουν, προσφέρεται ως μοναδικός «δρόμος» ή μάλλον ως αντάλλαγμα η περαιτέρω υποβάθμιση των αποδοχών και γενικά της εργασιακής σχέσης των μισθωτών εργαζομένων.

Εξαιρετικά μεγάλη σημασία έχει και η τομή στο ζήτημα της ιδιοκτησίας στον τομέα της κατοικίας και της γης. Και εδώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί μια κατεύθυνση ριζικής, ριζοσπαστικής (με την αρνητική έννοια) απαλλοτρίωσης της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας, προς όφελος της μεγάλης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας με μοχλό τις τράπεζες. Αργά ή γρήγορα οι ρυθμίσεις για τα «κόκκινα δάνεια» και τους πλειστηριασμούς θα αφορούν και την πρώτη κατοικία, ανεξάρτητα από επιχειρηματική δράση.

Τα παραπάνω στοιχεία συνθέτουν τη συνολική εικόνα: Μέσω της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν εκπληρώνονται απλά οι όροι κάποιων μνημονίων «ορισμένου χρόνου», αλλά  τίθεται με αποτελεσματικό τρόπο σε εφαρμογή ένα ευρύτερο πρόγραμμα καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, μακράς πνοής (πχ εκχωρήσεις σε επενδυτές της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, με ιστορικές ανατροπές στον κοινωνικό και ταξικό συσχετισμό σε βάρος της εργασίας και υπέρ του κεφαλαίου.

Έχει τη δυνατότητα ο ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει αυτό το πρόγραμμα εργατικής και κοινωνικής γενοκτονίας; Οπωσδήποτε απαιτούνται από μεριάς τους τόσο η οικοδόμηση νέων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών, όσο και η οικοδόμηση δρόμων πολιτικής «νομιμοποίησης» ειδικά στα πληβειακά κοινωνικά στρώματα που νοιώθουν εξουθενωμένα και διαρκώς απειλούμενα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σαφές πλεονέκτημα έναντι της ΝΔ σε σχέση με την πολιτική αποτελεσματικότητα εφαρμογής ακραίων μέτρων και -προσωρινής- ενσωμάτωσης ή/και εξουδετέρωσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας.  Αυτό το στοιχείο του  εξασφαλίζει πολιτική στήριξη και εμπιστοσύνη από τα βασικά κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Αυτό δε σημαίνει ότι οι αντιπαραθέσεις δεν είναι στο πρόγραμμα. Αντίθετα, η κυβέρνηση σχεδόν υποχρεωτικά θα στριμώξει με συγκεκριμένα εγχώρια  επιχειρηματικά συμφέροντα, ανοίγοντας δρόμους σε άλλα που έχουν επενδύσει στη νέα διαχείριση, αλλά και σε ευρωπαϊκούς ομίλους, σπάζοντας τα γνωστά «ολιγοπώλια» και «καρτέλ». Το πακέτο Γιουνκέρ, οι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί των ΕΣΠΑ,  ο νέος αναπτυξιακός νόμος, το νέο πεδίο στον τραπεζικό τομέα και το όλο θεσμικό και «επενδυτικό» πλαίσιο που δημιουργείται, οριοθετούν το μπλοκ αστικών συμφερόντων που θα στηρίξει ΣΥΡΙΖΑ και θα στηριχτεί από την κυβέρνησή του.

Σε ότι αφορά τα λαϊκά στρώματα, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κινείται σε δύο επίπεδα.

Από τη μια, επιστρατεύει με εξαιρετική ευκολία το μπαμπούλα ενός «ακρο-νεοφιλελεύθερου» Μητσοτάκη, για να ισχυριστεί ότι «με τη δεξιά όλα θα είναι πολύ χειρότερα». Και σε αυτό το συναγωνισμό του «κακού» με το «χειρότερο», στη βάση των «μειωμένων προσδοκιών» ενός εξουθενωμένου κόσμου,  εξαφανίζονται  οι εργατικές λαϊκές ανάγκες και η βάση της ανατρεπτικής αριστερής πολιτικής που στηρίζεται στην απαίτηση ενός αγωνιζόμενου λαού να βαδίσει από την ανατροπή για το «καλό» στο ακόμη «καλύτερο».

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, διεκδικεί μια νέου τύπου ηγεμονία στα πιο χτυπημένα εργατικά στρώματα, αντικαθιστώντας το «ριζοσπαστισμό» της «άμεσης ανακούφισης εδώ και τώρα», με την υιοθέτηση των πιο αποκρουστικών πλευρών της συστημικής λογικής και του κοινωνικού αυτοματισμού και ιδιότυπου δαρβινισμού που αυτή εισάγει: όλα τα μέτρα κατά των εργαζομένων δικαιολογούνται στο όνομα των ανέργων, οι μειώσεις των συντάξεων στο όνομα της νεολαίας, τα ανοιχτά μαγαζιά με τσακισμένους υπαλλήλους, στο όνομα της «επιβίωσης των επιχειρήσεων, άρα και των δουλειών».

Διαφοροποιήσεις ΣΥΡΙΖΑ

Παλιές αυταπάτες,  με νέα πολιτικά ρούχα; Μεγάλες οι ευθύνες

Το πολιτικό ερώτημα  είναι το πώς κατάφερε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τη «μεγάλη στροφή» από την αντιμνημονιακή επαγγελία, στη δουλική μνημονιακή εφαρμογή, χωρίς αξιόλογες απώλειες προς τα αριστερά.

Στη σχετική συζήτηση,  υποτιμούνται τόσο το βάθος της ηγεμονίας  των συστημικών  «αριστερο-ρεφορμιστικών» απόψεων της εποχής του «καλού ΣΥΡΙΖΑ», όσο και τα αρνητικά αποτελέσματα μιας πολιτικής τακτικής  «επίδρασης με στόχο την απόσπαση», στη βάση της συνύπαρξης σε ένα αβαθές «ελάχιστο κοινό πολιτικό πλαίσιο».

Αυτή η συζήτηση αφορά τις δυνάμεις που έχουν αποσπαστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά  και τις δυνάμεις που δεν εντάχθηκαν ποτέ στη λογική ΣΥΡΙΖΑ, αλλά φιλοδοξούν στη συγκρότηση ενός μετώπου της μαχόμενης αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Διάφορες «αριστερές τάσεις» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά  και όσοι μιλούσαν για «κριτική στήριξη» ή «ενιαίο μέτωπο» μαζί του,  δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν το συστημικό πυρήνα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στην «καλή περίοδο».  Ακόμη χειρότερα,  εξωραΐζαν τη «μαγική» κυβερνητική του πρόταση, συσκοτίζοντας τα πράγματα για την καταιγίδα που θα ερχόταν. Αυτό ακριβώς  ορίζει το πλαίσιο των τεράστιων ευθυνών τους, αλλά και  αναδεικνύει την έλλειψη  στοιχειώδους αυτοκριτικής και επανατοποθέτησης.

Στην περίπτωση της ΛΑΕ ανακυκλώνεται σχεδόν ατόφια η «ριζοσπαστική» φιλολογία του ΣΥΡΙΖΑ του 2012, με  διαφοροποίηση στην προβολή του στόχου της εξόδου από την ευρωζώνη, χωρίς  ερμηνεία της πλήρους αποτυχίας (με κριτήρια αριστερής πολιτικής) και τελικά της «μετάλλαξης» του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, η όλη πολιτική ανάλυση εξαντλείται στην καταδίκη του «μνημονιακού προγράμματος» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και στην προβολή της ανάγκης για «αντιμνημονιακή ανατροπή», στη βάση του δίπτυχου «έξοδος από την ευρωζώνη, παραγωγική ανασυγκρότηση». Η ανάγκη σύγκρουσης με τη λογική του κεφαλαίου και η αποδέσμευση από τη ΕΕ απουσιάζουν, ενώ στο επίπεδο των μέσων υλοποίησης κυριαρχεί και πάλι η πρόταξη της κυβερνητικής λύσης.

Από τη μεριά της η «Πλεύση Ελευθερίας»  ενώ αναπτύσσει ένα ιδιαίτερα καταγγελτικό τόνο, περισσότερο οξύ  στα θέματα του χρέους και των Γερμανικών αποζημιώσεων, από άποψη περιεχομένου κινείται σε πιο συντηρητικό πεδίο από αυτό της «ριζοσπαστικής» εποχής ΣΥΡΙΖΑ. Με την λαθεμένη αφετηρία ότι το «εντός ή εκτός ΕΕ, είναι ψεύτικο δίλημμα», η Ζωή Κωνσταντοπούλου, καταλήγει ότι «όλα μπορούσαν να γίνουν», «αν δεν υπήρχε η προδοσία Τσίπρα». Θέτει δε ως βασικό δρόμο ανατροπής της «προδοσίας» τις νομικές ενέργειες, δείχνοντας μια αστήρικτη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη και στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  Οι ίδιες αυταπάτες σε θεμελιώδη ζητήματα ζουν και βασιλεύουν, ενδεδυμένες νέα πολιτικά ρούχα….

Η συνάντηση σε ένα  μέτωπο αντικαπιταλιστικής αριστεράς όπως διεκδικεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προϋποθέτει αφενός μια προγραμματική ανατροπή της λογικής  της δήθεν «άμεσης και εφικτής» λύσης εντός ΕΕ και καπιταλιστικού πλαισίου,  όσο και την αναζήτηση -και μέσω της κοινής δράσης- του πεδίου των ταξικών κοινωνικών αγώνων, ως του μόνου γόνιμου για μια πολιτική αντικαπιταλιστικής ανατροπής με κομμουνιστική προοπτική.

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 9/10/16

του Λεωνίδα Βατικιώτη.

Δεν είναι η πρώτη φορά, από το 2010 και μετά, που τα κυβερνώντα κόμματα διασκεδάζουν τις εντυπώσεις για την πρόωρη φθορά τους επικαλούμενα τον προγραμματισμένο χρόνο εκλογών, με βάση την λήξη της κυβερνητικής θητείας. Αλλιώς ειπωμένο, το αγέρωχο ύφος της Όλ. Γεροβασίλη το έχουμε ξαναδεί στο πρόσωπο του Γ. Πεταλωτή και του Ηλ. Μόσιαλου, του Π. Καψή, του Σ. Κεδίκογλου και, εσχάτως, της Σοφίας Βούλτεψη.

Ομολογουμένως ωστόσο, η σημερινή κυβέρνηση δε νιώθει στο σβέρκο της το καυτό χνώτο μιας απειλητικής αντιπολίτευσης. Βρίσκεται δηλαδή σε πλεονεκτικότερη θέση από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και φαίνεται να «παίζει μόνη», έχοντας την ανοιχτή επιδοκιμασία των πιστωτών που για πρώτη φορά βλέπουν να ψηφίζονται από τη Βουλή τα πλέον επώδυνα μέτρα χωρίς κοινωνικές αντιστάσεις. Επομένως, γιατί να αλλάξουν το δίδυμο των ΣΥΡΙΝΕΛ από την κυβέρνηση;

Η παραπάνω ερμηνεία παρά τα ερείσματα που διαθέτει, με πιο ισχυρό ότι κανένας παράγοντας του κεφαλαίου  δε θέλει πρόωρες εκλογές και αλλαγή της παρούσας Βουλής που πράγματι είναι η πλέον φιλομνημονιακή, στέκεται στην επιφάνεια των γεγονότων. Αδυνατεί να διακρίνει και να πάρει υπ’ όψη της τις καταιγιστικές και αλληλοτροφοδούμενες εξελίξεις σε δύο μέτωπα, που αργά ή γρήγορα θα επιβάλουν νέα δεδομένα στην πολιτική σκηνή, στο πλαίσιο πιθανότατα της ίδιας Βουλής.

Η πρώτη σχετίζεται με την πολιτική συμπεριφορά της κοινωνίας. Τα ευρήματα από την δημοσκόπηση της Public Issue που δημοσίευσε η “Αυγή”, της Κυριακής 2 Οκτωβρίου 2016, έπρεπε να λειτουργήσουν σαν ηλεκτροσόκ για την κυβέρνηση. Σε κάθε ερώτημα η κυβέρνηση ερχόταν δεύτερη. Καταλληλότερη κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε αυτή της ΝΔ με 36% (ΣΥΡΙΝΕΛ: 14%), καταλληλότερος πρωθυπουργός κρίθηκε ο Κ. Μητσοτάκης με 42% (Τσίπρας 23%), το 85% απάντησε ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση, οι 9 στους 10 δήλωσαν δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της κυβέρνησης, ενώ το 51% ζήτησε πρόωρες εκλογές (το 46% απάντησε όχι), όταν στην προηγούμενη δημοσκόπηση η πλειοψηφία απέρριπτες τις πρόωρες εκλογές.

Η απάντηση της κυβέρνησης με non paper, το οποίο έδειχνε πόσες φορές έχουν αποτύχει στις προβλέψεις τους οι δημοσκοπήσεις, πέρα από διασκεδαστική ήταν άστοχη. Γιατί μπορεί τα γκάλοπ να απέτυχαν να συμπεράνουν ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, πολλές φορές όμως έχουν αποδώσει εύστοχα το πολιτικό κλίμα στο ενδιάμεσο των εκλογών, πχ. την περίοδο 2012 – 2014. Δείγματα και μέθοδοι των δημοσκοπήσεων αποτυγχάνουν στις ακραίες δοκιμασίες εκλογών και δημοψηφισμάτων κι όχι σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις, τουλάχιστον όταν δεν παρεμβάλλονται άλλοι παράγοντες… Και δεν είναι πάντα ανάγκη να παρεμβάλλονται.

Στην τρέχουσα συγκυρία για παράδειγμα όλοι βλέπουν πως ο χρόνος κυλάει σε βάρος της κυβέρνησης, αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται η ίδια. Οι εξαγγελίες πχ. για παράλληλο πρόγραμμα αποδείχθηκαν αέρας κοπανιστός, εντείνοντας και εξηγώντας (μαζί με τη φτωχοποίηση) την μέχρι τώρα αποστοίχηση. Τα μέτρα που έρχονται για τις εργασιακές σχέσεις κατ’ εντολή του ΔΝΤ, οι νέοι φόροι ύψους 2,5 δισ. ευρώ που προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2017, οι νέες μειώσεις στις συντάξεις και άλλα, θα συρρικνώσουν παραπέρα τη λαϊκή βάση στήριξης της κυβέρνησης.

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, η στροφή του αρχηγού της ΝΔ στον αντινεοφιλελευθερισμό(!)   - στην ομιλία του κατά τα εγκαίνια της νέας έδρας του κόμματος την Τρίτη 4 Οκτωβρίου - επιχειρούσε να ανταποκριθεί σε αυτά τα δεδομένα και απευθυνόταν σε τούτο ακριβώς το κοινό. Δηλώνοντας ότι «καμιά κοινοβουλευτική δύναμη σήμερα στην Ελλάδα δεν εκφράζει το νεοφιλελευθερισμό» έκλεινε το μάτι στα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των ΣΥΡΙΝΕΛ σήμερα (και την οποία ο ίδιος στήριξε τον Αύγουστο του 2015 όταν ψήφιζε το Μνημόνιο Τσίπρα), ευελπιστώντας να κεφαλαιοποιήσει τις απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, εδώ ακριβώς έγκειται το μελανό σημείο των δημοσκοπήσεων για τη ΝΔ: Τα ελλείμματα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μεταφράζονται αυτόματα σε πλεονάσματα της ΝΔ. Και τούτο συμβαίνει για πολύ προφανείς λόγους, καθώς οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται από ψηφοφόρους που τον στήριξαν για να μη ιδιωτικοποιηθούν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και το Ελληνικό, να μην μειωθούν οι συντάξεις, κοκ. Επομένως αν θέλει η ΝΔ να κερδίσει τις απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να κινηθεί προς τα αριστερά. Κι εφ’ όσον αυτό είναι αδύνατο, επιχειρεί να κινηθεί τουλάχιστον προς το κέντρο.

Η δεύτερη εξέλιξη σχετίζεται με τους κλυδωνισμούς που προκαλεί το ξαναμοίρασμα της τράπουλας προς όφελος της «νέας διαπλοκής». Οι τηλεοπτικές άδειες, παρότι είναι η κορυφή του παγόβουνου, αποτέλεσαν πλήγμα για την κυβέρνηση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ TV, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει την μακροημέρευση της σημερινής κυβέρνησης μέσα από το κουτόχορτο των δελτίων των 8 και το «λάδι» που θα μοίραζε στην αγορά με προσλήψεις προσωπικού και αναθέσεις δουλειών, ένα «μαγαζί γωνία», έμεινε στα χαρτιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα ηττήθηκε σε όλη τη γραμμή του μετώπου καθώς αποκαλύφθηκαν κι οι πολιτικοί του δεσμοί με την τράπεζα Αττικής, μετά την αντεπίθεση του Γ. Στουρνάρα.

Κάτω από την επιφάνεια (κι εκεί που δένουν τα καράβια…) ωριμάζουν συμμαχίες αδιανόητες πριν 1-2 χρόνια μεταξύ «προαιώνιων» εχθρών, υπό τη σκέπη του ξένου επενδυτή που πλέον ελέγχει όλη την αγορά. Είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και θα παραμείνει για πολλές δεκαετίες. Κανείς δεν μπορεί να αγνοεί την παρουσία του ούτε να τον έχει απέναντί του…

Αποτέλεσμα αυτών των σαρωτικών αλλαγών στο επιχειρηματικό στερέωμα (που θα στρέψουν το πολιτικό εκκρεμές δεξιά) είναι κι οι αυξανόμενες έριδες στο εσωτερικό της κυβέρνησης, δεδομένου ότι ήδη σημαίνοντα πρόσωπα έχουν ταυτιστεί με σημαίνοντα συμφέροντα. Πρέπει μάλιστα να ομολογήσουμε ότι τα μίση και τα πάθη που έχουν ανάψει στο εσωτερικό της κυβέρνησης μέσα σε 1 χρόνο, στο ΠΑΣΟΚ χρειάστηκαν μια 10ετία για να φτάσουν σε έξαψη… «Πρώτη φορά» τόσο γρήγορα… Η μεγαλύτερη κόντρα μπορεί να επικεντρώνεται μεταξύ Παππά και Δραγασάκη, δεν είναι ωστόσο αμελητέας σημασίας κι οι συγκρούσεις που είναι σε εξέλιξη με επίκεντρο άλλους κορυφαίους υπουργούς (πχ. Σπίρτζης κ.α.).

Η κυβέρνηση επιχειρεί να αντιστρέψει την ταχύτατη φθορά της κάνοντας χρήση ορισμένων κλασικών εργαλείων, με το ένα αναιρεί το άλλο. Όπως, ας πούμε, με προσφυγή στον κομματικό πατριωτισμό, ο οποίος θα κορυφωθεί στο επικείμενο δεύτερο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που ως επίδικο θα έχει την «μεταφορά των πολιτικών δικαιωμάτων» του κόμματος στο χώρο της κεντροαριστεράς (πιο δεξιά δηλαδή ακόμη κι από τη σοσιαλδημοκρατία). Σε αυτό το φόντο οι επικλήσεις στον Αλιέντε θα επιχειρηθεί  να συσκοτίσουν την οριστική και μη αντιστρεπτή δεξιά στροφή του κόμματος.

Επίσης, η ομάδα του Τσίπρα θα επιχειρήσει μια φυγή προς τα μπρος μέσω ανασχηματισμού, ο οποίος μάλιστα προαναγγέλθηκε από τον επίτροπο της ΕΕ Μοσκοβισί. Ωστόσο, η πιθανή υπουργοποίηση προσώπων όπως η Μ. Ξενογιαννακοπούλου, ο Ν. Χριστοδουλάκης και ο Φ. Κουβέλης θα επιταχύνουν την πολιτική φθορά της κυβέρνησης καθώς θα αυξήσουν την πολιτική ανομοιογένειά της. Το αλαλούμ θα ενταθεί καθώς θα είναι εμφανής τόσο ο καιροσκοπικός χαρακτήρας της κυβέρνησης όσο κι η ακόμη πιο δεξιά μετατόπισή της.

Οι δύο παραπάνω τάσεις στην εξέλιξή τους θα δημιουργήσουν μια πολύ πρωτότυπη πολιτική κρίση καθώς η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ πιο πολύ θα τροφοδοτεί χαοτικά σενάρια περαιτέρω αποσύνθεσης του κομματικού συστήματος, αναμφίβολα δεξιάς κατεύθυνσης, που δε θα είναι όμως προς άμεσο όφελος της ΝΔ.

Υπ’ αυτό το πρίσμα αυξάνει η ανάγκη για την παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, τόσο σε πολιτικό όσο και κοινωνικό επίπεδο, έτσι ώστε η απογοήτευση που προκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην οδηγήσει τους εργαζόμενους να στρέψουν την πλάτη τους στην Αριστερά. Αντίθετα, στη βάση των σπουδαίων εμπειριών όλων των προηγούμενων χρόνων μπορεί και πρέπει να  προετοιμαστούν αγώνες με την ελπίδα να νικήσουν και να φέρουν μπροστά το εργατικό κίνημα και την πάλη ενάντια στα μνημόνια, τις κυβερνήσεις που τα υπηρετούν, το ΔΝΤ, την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Πηγή: kommon.gr

ΤΟ ΔΝΤ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΝΕΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΟΡΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Η ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ      

Κρυφό έλλειμμα ύψους 12 δις ευρώ κληρονομεί, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της realnews, ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα καλύπτει όλους τους ασφαλισμένους της χώρας από το 2017, µε αποτέλεσµα να δημιουργούνται, από την πρώτη ηµέρα λειτουργίας του, «σύννεφα» σχετικά µε τις προθέσεις δανειστών και κυβέρνησης σχετικά µε τη διατήρηση του ύψους των σηµερινών ήδη μειωμένων υπέρμετρα καταβαλλόµενων συντάξεων.

Στο κρυφό αυτό έλλειµµα του νέου υπερταµείου κοινωνικήςς ασφάλισης περιλαµβάνονται οφειλές, που έχουν τα ασφαλιστικά ταµεία προς τον ΕΟΠΥΥ και τον ΟΑΕ∆, αλλά και δαπάνες για την έκδοση και καταβολή 400.000 κύριων και επικουρικών συντάξεων, που η έκδοσή τους καθυστερεί 2-4 χρόνια. Μάλιστα, στα 12 δισ. ευρώ δεν περιλαµβάνεται το έλλειµµα 1,12 δισ. ευρώ που θα εµφανίσουν τα ασφαλιστικά ταµεία το 2017,σύµφωνα µε τα στοιχεία του σχεδίου Κρατικού Προϋπολογισµού, που κατατέθηκε πριν λίγες ημέρες στη Βουλή.

Ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση αµφισβητούν τα στοιχεία του σχεδίου Κρατικού Προϋπολογισµού, επισημαίνοντας ότι το έλλειµµα των ασφαλιστικών ταµείων το 2017 θα είναι σηµαντικά υψηλότερο και θα ξεπεράσει τα 3 µε 4 δισ. ευρώ, πέραν της «κρυφής τρύπας» των 12 δισ. ευρώ. Και αυτό, όπως τονίζουν, θα συµβεί λόγω της συνέχισης εφαρμογής των μνημονίων της λιτότητας, που προκαλούν υψηλά ποσοστά ανεργίας, μείωση μισθών, διεύρυνση της αδήλωτης, μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας και επέκταση των ελαστικών µορφών εργασίας, που οδηγούν σε χαµηλότερους µισθούς και ασφαλιστικές εισφορές.

Οι ίδιες πηγές δεν κρύβουν την ανησυχία τους ότι τυχόν εκτροχιασµός των ελλειµµάτων θα οδηγήσει σε αυτόµατη ενεργοποίηση του δηµοσιονοµικού «κόφτη», µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για το ύψος των συντάξεων.

Την ίδια στιγµή, το ∆ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο ζητά να ανοίξει εκ νέου το ασφαλιστικό, προτείνοντας στην έκθεσή του να επανυπολογιστούνάµεσα όλες οι κύριες συντάξεις και να κοπεί η «προσωπική διαφορά» που θα διαπιστωθεί.

Σύµφωνα µε τους ειδικούς, σε περίπτωση που καταργηθεί η «προσωπική διαφορά» µετά τον επανυπολογισµό των κύριων συντάξεων (µε βάση τον νέο τρόπο υπολογισµού των συντάξεων που προβλέπει ο νόµος Κατρούγκαλου), θα θιγούν σχεδόν όλοι οι 2,6 εκατομμύρια συνταξιούχοι. Η νέα μείωση στην κύρια σύνταξή τους θα κυµαίνεται από 30 έως 400 ευρώ µηνιαίως, ενώ κατά µέσο όρο οι περικοπές θα κυµανθούν γύρω στα170 ευρώ μηναία, μετατρέποντας όλες πλέον τις ήδη καταβαλλόμενες αλλά και τις νέες κύριες συντάξεις σε απλά επιδόματα φτώχειας.

Η αντιμνημονιακή ανατροπή είναι πλέον μονόδρομος, για να μην μετατραπούν όλοι οι συνταξιούχοι σε πάμφτωχους ζητιάνους. Είναι και στο δικό τους χέρι να την πραγματοποιήσουν με την ενεργοποίηση και αγωνιστική κινητοποίησή τους σε συντονισμό με τους εργαζόμενους, τη νεολαία και όλο το λαό.  

Ν.Ζ

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016

ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ: ΣΟΚ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ,ΝΕΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΝΟΨΕΙ

Για δεύτερη φορά μέσα σε 2 εβδομάδες, το ΔΝΤ ζητά μειώσεις στις συντάξεις. Χθες, μία μέρα δηλαδή πριν κλείσει 5μηνο ο νόμος Κατρούγκαλου -ο οποίος ψηφίστηκε στις 8 Μαΐου-, ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη, κ. Πολ Τόμσεν, τόνισε πως "υπάρχουν ορισμένες θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα που δεν έχουν γίνει, όπως αυτές στο ασφαλιστικό", δίνοντας συνέχεια σε  αιτιάσεις της κ. Ντέλια Βελκουλέσκου στις 23/9 περί ανάγκης περικοπής των συντάξεων.

Στο χρονικό διάστημα ανάμεσα στις δηλώσεις των δύο στελεχών του ΔΝΤ, μεσολάβησαν δύο αιτήματα του ΟΑΕΕ προς τον "κουμπαρά" του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) για άντληση 350 εκατ. ευρώ προκειμένου να κλείσουν τα ελλείμματα του εν λόγω ταμείου και να καταβληθούν κανονικά οι συντάξεις.

Παράλληλα, ΟΑΕΔ και ΙΚΑ αποφάσισαν τη μεταφορά έως και 306 εκατ. ευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος, από όπου το Δημόσιο μπορεί να δανειστεί είτε μέσω repos, είτε μέσω έκδοσης εντόκων γραμματίων προκειμένου να καλύψει τις δαπάνες του.

Την ίδια στιγμή, ο ΕΟΠΥΥ, στον οποίο ΙΚΑ και ΟΑΕΕ αναμένεται μέχρι τέλος του έτους να χρωστούν 1,2 δισ. ευρώ, θα προχωρήσει σε μονομερές "κούρεμα" των  χρεών προς τους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας και φαρμάκων (γιατρούς, διαγνωστικά  κέντρα, κλινικές, φαρμακευτικές εταιρείες, φαρμακεία), τα οποία θα εξοφληθούν από το κράτος -με κεφάλαια από τις δόσεις του διεθνούς δανείου- μέχρι τις 30/4/2016.

Το άδειασμα του "κουμπαρά", του ΑΚΑΓΕ, η μεταφορά πλεοναζόντων κεφαλαίων ακόμα και από το ελλειμματικό ΙΚΑ στην ΤτΕ και το "κούρεμα" των χρεών προς τους ιδιώτες γίνονται ενώ έκλειναν 5 μήνες από τη θέσπιση του νέου ασφαλιστικού, που προέβλεπε σκληρές παρεμβάσεις σε όλο σχεδόν το εύρος του συνταξιοδοτικού κοντά στο 1 δισ. ευρώ φέτος.

ΣΚΛΗΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΣΘΜΑΙΝΟΥΣΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ

Με εξαίρεση την αύξηση των εισφορών υπέρ του ΕΤΕΑ κατά 1% (από το 6% στο 7%) από 1/6/2016, την οποία φορτώθηκαν μισθωτοί και εργοδότες κυρίως του ιδιωτικού τομέα, κανένα άλλο μέτρο του νέου ασφαλιστικού δεν έχει εφαρμοστεί πλέρια.

Έτσι, το νέο ασφαλιστικό από τη μια μεριά προκαλεί μεγάλη ζημιά στα εισοδήματα περίπου στο 35% του συνόλου των συνταξιούχων, από την άλλη  εφαρμόζεται με τέτοια καθυστέρηση προκαλώντας ζημιά και στα οικονομικά του κράτους και των ταμείων μιας και η εξοικονόμηση που προβλέπεται δεν έρχεται "στην ώρα της".

Οι περικοπές σε 260.000 επικουρικές συντάξεις ξεκίνησαν και μάλιστα σταδιακά με 2 μήνες καθυστέρηση (2 Αυγούστου αντί για 2 Ιουνίου), ενώ οι αναδρομικές κρατήσεις αναμένονται στις 2 Νοεμβρίου χωρίς να έχει ακόμα ξεκαθαριστεί πώς θα επιβληθεί το πλαφόν  στις επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα.

Το ΕΚΑΣ κόπηκε από 120.000 χαμηλοσυνταξιούχους από 1/6/2016 και όχι από 1/1/2016, ενώ παράλληλα ελήφθησαν "αντισταθμιστικά" μέτρα με κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τα 290.000 μερίσματα των συνταξιούχων του Δημοσίου κόπηκαν στις 30/6/2016, ενώ οι αναδρομικές κρατήσεις για το α' τρίμηνο 2016 ξεκίνησαν στις 30/9/2016.

Η εισφορά 6% σε 260.000 διπλές κύριες συντάξεις επιβλήθηκε στις 4 Οκτωβρίου, ενώ οι αναδρομικές κρατήσεις της για την περίοδο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου θα ισχύσουν από Νοέμβριο.

Το πλαφόν στις συντάξεις άνω των 2.000 ευρώ (άθροισμα μίας κύριας και μίας επικουρικής) και άνω των 3.000 ευρώ (άθροισμα πολλαπλών κύριων ή και επικουρικών), εφαρμόστηκε αυτόν τον μήνα, αλλά οι αναδρομικές κρατήσεις για το διάστημα Ιουνίου-Σεπτεμβρίου θα έλθουν από Νοέμβριο.

ΤΑ 4 ΜΕΓΑΛΑ ΠΕΔΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΤΟ 2017

Πριν καλά καλά "κάτσουν" οι πρώτες αναδρομικές κρατήσεις σε πάνω από 800.000 επικουρικές συντάξεις, κύριες συντάξεις και μερίσματα τον ερχόμενο Νοέμβριο, η κυβέρνηση θα πρέπει να ετοιμάσει δύο νέες μεγάλες επιθέσεις στους ασφαλισμένους:

- Την  κατάργηση του ΕΚΑΣ για επιπλέον 200.000 χαμηλοσυνταξιούχους από 1/1/2017, με βάση νέα εισοδηματικά κριτήρια που θα καθοριστούν τέλος Δεκεμβρίου του 2016. Οι προθέσεις της κυβέρνησης να μην καταργήσει αλλά να μειώσει το ΕΚΑΣ σκοντάφτουν στο γεγονός ότι ο νόμος Κατρούγκαλου προβλέπει ρητά την εξοικονόμηση 401 εκατ. ευρώ από την κατάργηση του ΕΚΑΣ.

- Την επιβολή του διπλού ασφαλιστικού χαρατσιού 26,9% επί του εισοδήματος των επαγγελματιών, νυν ασφαλισμένων σε ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ (20% για κύρια σύνταξη και 6,9% για ΕΟΠΥΥ) και του διπλού χαρατσιού 20,9% για τους αγρότες ασφαλισμένους στον ΟΓΑ (14% για κύρια σύνταξη και 6,9% για ΕΟΠΥΥ). Ο νέος τρόπος υπολογισμού των εισφορών αφορά τυπικά 1,5 εκατομμύριο ασφαλισμένους σε ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ και ΟΓΑ, αν και πρακτικά δεν αναμένεται να ανταποκριθούν πάνω από 700.000 εξ αυτών.

Παράλληλα, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017 θα πρέπει να επανυπολογιστούν 2,6 εκατομμύρια κύριων συντάξεων για να προκύψει η "προσωπική διαφορά" ( την οποία έχει βάλει έμμεσα στο επίκεντρο της προσοχής το ΔΝΤ), ενώ θα πρέπει να έχει προχωρήσει η ενοποίηση των ταμείων.

Η ενοποίηση των ταμείων, πέραν των στενά διοικητικών προβλημάτων -για τα οποία έχουν ήδη συσταθεί πέντε ομάδες εργασίες- θα έχει οικονομικές εμπλοκές, μιας και ήδη υπάρχουν αντιδράσεις για το ενδεχόμενο "αρπαγής" των αποθεματικών ταμείων, όπως κατήγγειλαν οι ασφαλισμένοι του Ταμείου Πρόνοιας Ιδιωτικού Τομέα, το οποίο μαζί με το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων θα "συστεγαστεί" στον ίδιο φορέα με το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).

Βασική πηγή; capital.gr, Δημήτρης Κατσαγάνης

πηγη: iskra.gr

Πλέον την έχουν υιοθετήσει 72 χώρες

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΤΟΝ  ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΣΚΑΙ

Με σκληρά λόγια καταφέρθηκε, σε συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα ο Αλ. Αλαβάνος, στον τηλεοπτικό σταθμό του ΣΚΑΙ, κατά του πρώην κόμματός του ο Αλέκος Αλαβάνος, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στην οικονομική πολιτική «ξεπέρασε και τη χούντα».

«Κανείς δεν τόλμησε να κάνει αυτά που κάνει τώρα ο Τσίπρας, ούτε στη Χούντα, ούτε οι δωσίλογοι στους Γερμανούς», είπε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ, όταν ρωτήθηκε για τις ακραίες δηλώσεις του κατά της κυβέρνησης και συνέχισε: «Δεν έχει ξαναγίνει πιο ακραία παραχώρηση κυβέρνησης σε δανειστές, ακόμη και όταν ήμασταν και πάλι υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο».

«Να λέμε την αλήθεια, να μη φοβόμαστε να κάνουμε μια σύγκριση», είπε και συνέχισε πετώντας τη «ρουκέτα»: «Αυτή η κυβέρνηση είναι χειρότερη και από Χούντα».

Σχετικά με το ότι έχουν προσχωρήσει στελέχη του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, είπε πως «δεν είναι ούτε ΠΑΣΟΚ αυτό που είναι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εγκατέλειψε τη ριζοσπαστική κοινωνική του πολιτική αλλά είχε κάποιο όριο…».

Μάλιστα, διερωτήθηκε: «Απορώ γιατί γίνονται συζητήσεις για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και ανασχηματισμός να γίνει, θα αλλάξει τίποτα;;;».

«Αν υπάρχει κάποιος που έχει συνείδηση από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, να παραιτηθεί, να σκύψει το κεφάλι, να ζητήσει συγγνώμη και να πάει σπίτι του, κλείνοντας παράθυρα και πόρτες», επισήμανε με νόημα.

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016

AΛΑΒΑΝΟΣ ΓΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ: ''ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ''

Σε  συνέντευξη που παραχώρησε, την Τρίτη (4/10) ο Αλέκος Αλαβάνος, επικεφαλής του Σχεδίου Β', στο ραδιόφωνο Alpha, ανέφερε: "Τους Παππάδες και τους άλλους τύπους που κυριαρχούν σήμερα, τα ίδια, να φεύγουν και να έρχονται όταν είχε πέσει ένα προσωπείο μέσα από σατανικές ίντριγκες. Αρχίσαν αμέσως τα παιχνίδια εξουσίας, πώς θα θέσουν εμένα στο περιθώριο. Αυτό που νιώθει η πλειοψηφία του κόσμου για τον Τσίπρα, τον Παππά, τον Φλαμπουράρη, τον Βούτση, εγώ το είδα μπροστά μου με μεγάλη έκπληξη. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τί μπορούν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι. Είναι ικανοί για όλα και δεν κυβερνάνε αυτοί. Είναι νομάρχες της Μέρκελ και του Γιουνκέρ".  

Μεταξύ άλλων, ο κ. Αλαβάνος, επεσήμανε:

*"Ήταν χυδαία η στάση Τσίπρα. Ήταν άνανδρο αυτό που έκανε. Έγινε αυτό με τους συνταξιούχους στην Ηρώδου του Αττικού. Ζήτα συγγνώμη. Αν νομίζεις ότι φταίει κάποιος συνεργάτης σου, πάρε μέτρα, μην προσπαθείς να την κοπανήσεις. Το δρομολόγιο Πλατεία Κάνιγγος-Παγκράτι το κάνω χρόνια. Περνούσαμε πάντα μέσω Ηρώδου Αττικού. Επί Παπανδρέου, επί Παπαδήμου, επί Σαμαρά. Έκλεισε πρώτη φορά επί Τσίπρα. Μία άνανδρή δύναμη που φοβάται τον κόσμο. Τα μέλη της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που μπορούν να πουν είναι συγγνώμη".

*"Γενικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, αριστερά χημικά έχουμε, αριστερή εκποίηση της δημόσιας ιδιοκτησίας, αριστερό μνημόνιο έχουμε. Μου θυμίζει έναν που έχει διατελέσει μία δολοφονική πράξη, υπάρχουν μάρτυρες που τον έχουν δει και λέει στο δικαστήριο ότι είναι αθώος. Το ότι λέει πως είναι Αριστερός ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τον δολοφόνο, τον σίριαλ κίλερ, που λέει ότι είναι αθώος. Όποιος θέλει τον πιστεύει. Κάνει ζημιά στην ίδια την Αριστερά. Αν ήμουν νέος θα έλεγα "Θεέ μου μακριά από αυτούς". Όλοι εφαρμόζουν την ίδια πολιτική αυτοί λένε και ψέματα. Ο Σαμαράς είπε ότι θα εφαρμόσει τα μνημόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε με δημοψηφίσματα και μαγκιές".

*"Καινοτομία του ΣΥΡΙΖΑ τα χημικά (στην Καισαριανή). Στην Καισαριανή ήθελε να κάνει την φιγούρα του ο Τσίπρας. Η Καισαριανή έχει έναν συμβολισμό για την Αριστερά. Εκατοντάδες εκτελεσμένοι κομμουνιστές κυρίως. Αυτοί πρόδωσαν τα πάντα.

Είναι λυπηρό. Δυστυχώς (τους ξέρω)".

Αναφερόμενος στην Αριστερά εξήγησε: "Όταν λέτε Αριστερά, τί είναι η Αριστερά; Η Αριστερά είναι κάποιοι κώδικες , δράσεις του πολίτη που στηρίζονται σε κάποιες αρχές: είμαι ειλικρινής, μιλάω με ανοιχτά χαρτιά, δεν πρέπει να υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, να μην υπάρχον πλούσιοι και φτωχοί. Πιστεύω ότι ο καθένας έχει μία χριστιανική, αριστερή πτυχή, η οποία δίνει την βάση στην ιστορία να προχωρήσει. Πάντα θα υπάρχει Αριστερά και έχει να κάνει πολλά σήμερα".

πηγη: iskra.gr

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

Δηλώσεις κυβερνητικών μελών και βουλευτών που κάνουν το γύρω του διαδικτύου και προκαλούν άλλοτε το γέλιο, άλλοτε την οργή και συχνότερα τον κλαυσίγελο όπως αυτή:

• «Δεν είπαμε την αλήθεια προεκλογικά στο λαό για τις θυσίες που πρέπει να κάνει, γιατί είναι εθισμένος στο ψέμα και δεν θέλει να ακούει αλήθειες» (!) (Γιώργος Δημαράς, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ). Στην ίδια συνέντευξη καλούσε τους νέους πτυχιούχους να δουλέψουν στις ΚΟΙΝΣΕΠ (δηλαδή να συνεταιριστούν και να γίνουν μικροεπιχειρηματίες) γιατί δεν θα βρουν άλλη δουλειά.

‘Η αυτή:

• «Εγώ ισχυρίζομαι ότι όταν βρίσκεσαι σε τέτοια κατάσταση, δεν μπορεί να πας με επιδοματικό χαρακτήρα. Πρέπει να πας με το χαρακτήρα που είχαν οι παροχές που κάναμε στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Δηλαδή σε είδος. Διότι πρέπει να είσαι απόφοιτος του Χάρβαρντ για να καταφέρεις να επιβιώσεις με 200 ευρώ το μήνα. Αν σου δίνουμε όμως 70 ευρώ κάρτα, η οποία είναι προπληρωμένη για τρόφιμα, που τα παίρνεις από οποιοδήποτε μαγαζί, δωρεάν ηλεκτρική ενέργεια, δηλαδή αυτό που έχει ανάγκη μια οικογένεια, και σου δίνουμε, εφόσον δεν έχεις σπίτι, 70 ευρώ επιδότηση ενοικίου (…) Δηλαδή μία λογική σε είδος και όχι σε χρήμα. Οταν φτάνεις σε τόσο μικρά επίπεδα επιδοματικά, όπως είναι σήμερα το GMI (σ.σ. ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα), τα 200 ευρώ, οι παροχές σε είδος μπορούν να σε κάνουν να επιβιώσεις. Οι παροχές σε χρήμα θα σε καταστρέψουν. Γιατί, όπως είπα και πριν, είναι αδύνατον να επιβιώσεις με 200 ευρώ, ενώ αυτά που σας είπα μόλις πριν είναι 150 ευρώ. Και μπορείς να επιβιώσεις, πολύ δύσκολα αλλά μπορείς». (Θεανώ Φωτίου, αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης)

Δηλώσεις, λοιπόν, σαν τις παραπάνω (και είναι μόνο ένα μικρό απάνθισμα από τα πιο πρόσφατα «μαργαριτάρια» που έχουν ειπωθεί), οι οποίες προέρχονται από παραληρηματικά ανοησιολογούντες, πλην όμως συνειδητούς εκτελεστές της βρώμικης δουλειάς που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ να υλοποιήσει, δεν αποτελούν μόνο ιδανικό υλικό για να κάνει το γύρω του διαδικτύου πλαισιωμένο από ειρωνικά, χλευαστικά, εξοργισμένα ή χιουμοριστικά σχόλια. Δεν αποτελούν μόνο αφορμή για να γελάσει πικρά το χείλι των ρημαγμένων εργαζόμενων, των απελπισμένων συνταξιούχων, των κοινωνικά περιθωριοποιημένων άνεργων.  Αν θέλετε, αυτά τα παρεπόμενα, αν μείνουν μόνο εκεί, υπηρετούν με εξαιρετικά αποτελεσματικό τρόπο το στόχο της εκτόνωσης της οργής, του ξεστρατίσματος της σκέψης, τη σύγχυσης και της καθήλωσης. Δηλαδή, αυτό που μένει από την περιφερόμενη δια των δηλώσεων ανοησία είναι το ιδανικό απόσταγμα για την ασφάλεια του συστήματος.

Είναι αλήθεια ότι σπάνια συμβαίνει από τα μέλη μιας κυβέρνησης να εκστομίζονται κατά ριπάς  τέτοιες και τόσες πολιτικάντικες ανοησίες.  Ωστόσο, κάθε υπηρέτης που σέβεται το ρόλο του, που νομίζει δηλαδή ότι δεν είναι  ο υπηρέτης, αλλά ο αφέντης, θα έρθει η στιγμή που θα ξεπέσει στην τερατολογία και την παρακμιακή συμπεριφορά.

Στην πραγματικότητα ο, με γελοίο τρόπο, διατυπωμένος κυνισμός, παραμένει ένας κανονικότατος, ολόκληρος και βίαιος κυνισμός, αν αφαιρέσουμε τη γελοιότητα και την ανοησία του, με θράσος τις περισσότερες φορές, διατυπωμένου συλλογισμού.

Με αυτό, λοιπόν, το θράσος και αυτόν τον κυνισμό και έχοντας απωλέσει (αν ποτέ είχαν) κάθε ίχνος πολιτικής και προσωπικής ηθικής πουλάνε «αριστεροσύνη» που  δεν έχουν και  την εμπορεύονται –  για δεύτερη φορά  – στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Με το ίδιο θράσος βγάζουν στο σφυρί τα σπίτια των οικογενειών, ενώ δεν θα το έκαναν (έλεγαν).

Με το ίδιο θράσος, κάνουν τις συντάξεις των γερόντων χαρτζιλίκι για έφηβους, ενώ δεν θα το έκαναν (έλεγαν).

Με το ίδιο θράσος, βουτάνε το μισθό του αγωνιζόμενου να ζήσει τα παιδιά του, πλην όμως ας πρόσεχε να μην ήταν και οφειλέτης, ενώ δεν θα το έκαναν (έλεγαν).

Με το ίδιο θράσος μετατρέπουν σε συντρίμμια τη δημόσια Παιδεία (ενώ δεν θα το έκαναν, έλεγαν).

Με το ίδιο θράσος ξεπουλάνε ό,τι υπάρχει και αποκαλείται δημόσια περιουσία και δημόσιο αγαθό, δηλαδή την περιουσία του λαού, δηλαδή τη χώρα ολάκερη, ενώ  δεν θα το έκαναν (έλεγαν).

Και όλα αυτά δεν είναι καθόλου για γέλια…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, καλούμαστε να γυρίσουμε τα ρολόγια μας πίσω. Πολύ πίσω. Σε μια εποχή όπου το κράτος είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο πάνω στα σώματα των γυναικών.

Τα χι­λιό­με­τρα που περ­πά­τη­σαν φε­μι­νί­στριες και φε­μι­νι­στές διεκ­δι­κώ­ντας, οι τόνοι από με­λά­νι που χύ­θη­καν για την υπο­στή­ρι­ξη του αυ­το­νό­η­του, του δι­καιώ­μα­τος αυ­το­διά­θε­σης του γυ­ναι­κεί­ου σώ­μα­τος, μοιά­ζει σα να τα έσβη­σε κά­ποιος με σφουγ­γά­ρι.

Και σή­με­ρα, στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης, στην Πο­λω­νία, η εκεί κυ­βέρ­νη­ση συ­ζη­τά­ει για το πώς θα κάνει ακόμα πιο ασφυ­κτι­κό το –ήδη συ­ντη­ρη­τι­κό- πλαί­σιο στα ανα­πα­ρα­γω­γι­κά δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών.

Όπως ήταν ανα­με­νό­με­νο, όλα ξε­κί­νη­σαν όταν η πα­νί­σχυ­ρη Κα­θο­λι­κή Εκ­κλη­σία της Πο­λω­νί­ας ζή­τη­σε με επι­στο­λή της την απα­γό­ρευ­ση των αμ­βλώ­σε­ων. «Βού­τυ­ρο στο ψωμί» της δε­ξιάς κυ­βέρ­νη­σης του εθνι­κι­στι­κού και ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κού κόμ­μα­τος «Νόμος και Δι­καιο­σύ­νη», που δεν έχασε χρόνο και ει­σή­γα­γε στη βουλή σχε­τι­κό νο­μο­σχέ­διο προς συ­ζή­τη­ση. Πρό­θυ­μοι συ­μπα­ρα­στά­τες οι «συ­νή­θεις ύπο­πτοι»: ορ­γα­νώ­σεις «προ­στα­σί­ας της αγέν­νη­της ζωής», που οι φωνές τους λες κι είναι βγαλ­μέ­νες από το πιο βαθύ σκο­τά­δι του πα­ρελ­θό­ντος.

Η έναρ­ξη της σχε­τι­κής συ­ζή­τη­σης στη βουλή πυ­ρο­δό­τη­σε και τις πρώ­τες αντι­δρά­σεις. Τη Δευ­τέ­ρα, 3 Οκτώ­βρη, προ­κη­ρύ­χτη­κε Γε­νι­κή απερ­γία των γυ­ναι­κών, ενώ δια­δη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρί­ας έγι­ναν σε Βε­ρο­λί­νο, Βρυ­ξέλ­λες, Ντύ­σελ­ντορφ, Μπέλ­φαστ, Λον­δί­νο και Πα­ρί­σι. Πολ­λές επι­χει­ρή­σεις στην Πο­λω­νία δεν λει­τούρ­γη­σαν και δε­κά­δες χι­λιά­δες γυ­ναί­κες απεί­χαν από την ερ­γα­σία τους ως έν­δει­ξη δια­μαρ­τυ­ρί­ας ενά­ντια σε μια απάν­θρω­πη ρύθ­μι­ση που αντι­με­τω­πί­ζει τις ίδιες ως παι­δο­ποι­η­τι­κές μη­χα­νές έχο­ντας τον από­λυ­το έλεγ­χο πάνω στα κορ­μιά τους.   

Η βροχή δεν τις απέ­τρε­ψε να πλημ­μυ­ρί­σουν τους κε­ντρι­κούς δρό­μους της Βαρ­σο­βί­ας και άλλων με­γά­λων πο­λω­νι­κών πό­λε­ων, φω­νά­ζο­ντας τα συν­θή­μα­τα άλλων δε­κα­ε­τιών, που ξαφ­νι­κά έγι­ναν τρο­μα­κτι­κά επί­και­ρα: «Δικό μου το σώμα, δική μου η επι­λο­γή».

Αυτή τη στιγ­μή σε ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη μόνο η Μάλτα και το –ω, τι έκ­πλη­ξη!- κρά­τος του Βα­τι­κα­νού δια­θέ­τουν πιο αυ­στη­ρές νο­μο­θε­σί­ες από την Πο­λω­νία σε σχέση με την έκτρω­ση. Στην Πο­λω­νία μέχρι σή­με­ρα ο σο­βα­ρός κίν­δυ­νος για τη ζωή της γυ­ναί­κας ή του εμ­βρύ­ου, καθώς και η αι­μο­μι­ξία και ο βια­σμός είναι οι  μο­να­δι­κές πε­ρι­πτώ­σεις εξαί­ρε­σης στον γε­νι­κό κα­νό­να της απα­γό­ρευ­σης.

Εάν υπερ­ψη­φι­στεί το επί­μα­χο νο­μο­σχέ­διο, η απα­γό­ρευ­ση της άμ­βλω­σης γί­νε­ται κα­θο­λι­κή. Χωρίς καμία απο­λύ­τως εξαί­ρε­ση. Ούτε στις πε­ρι­πτώ­σεις που μόλις ανα­φέρ­θη­καν. Ποινή σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βί­α­σης; Φυ­λά­κι­ση της γυ­ναί­κας μέχρι 5 χρό­νια, ενώ ανά­λο­γες ποι­νές προ­βλέ­πο­νται για για­τρούς και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό που θα προ­βούν σε επέμ­βα­ση. Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου ήδη οι αμ­βλώ­σεις υπο­λο­γί­ζο­νται στις 1.000 κάθε χρόνο. Σύμ­φω­να με το ίδιο νο­μο­σχέ­διο προ­βλέ­πε­ται η ποι­νι­κο­ποί­η­ση της πώ­λη­σης αντι­συλ­λη­πτι­κών χα­πιών και η απα­γό­ρευ­ση προ­γεν­νη­τι­κών ελέγ­χων στις εγκύ­ους, με ό,τι τρα­γι­κό συ­νε­πά­γε­ται μια τέ­τοια πρό­βλε­ψη.

Η μάχη για το δι­καί­ω­μα στην άμ­βλω­ση αφορά τον κα­θέ­να και την κα­θε­μιά μας, μέσα και έξω από την Πο­λω­νία. Επει­δή η επί­θε­ση στα ερ­γα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα και τους μι­σθούς στην Πο­λω­νία και σε όλη την Ευ­ρώ­πη έφτια­ξε το κλίμα για την επι­στρο­φή της πο­λι­τι­κής του «όλο σπίτι, κρε­βά­τι, εκ­κλη­σία». Επει­δή η επι­θε­τι­κό­τη­τα προς τους με­τα­νά­στες και οι συρ­μά­τι­νοι φρά­χτες στα σύ­νο­ρα οδή­γη­σαν σε αύ­ξη­ση των δα­πα­νών για στρα­τό και αστυ­νο­μία και πε­ριο­ρι­σμό των ελευ­θε­ριών και των ντό­πιων ερ­γα­τών σε μια σειρά ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Γι’ αυτό ακρι­βώς και η επί­θε­ση στην αυ­το­διά­θε­ση των γυ­ναι­κεί­ων σω­μά­των, αν πε­ρά­σει, θα ση­μά­νει υπο­χώ­ρη­ση για τα δι­καιώ­μα­τα όλων. Η έκ­φρα­ση αλ­λη­λεγ­γύ­ης στις γυ­ναί­κες στην Πο­λω­νία δεν είναι τί­πο­τα λι­γό­τε­ρο από μια συ­νο­λι­κό­τε­ρη μάχη για τις ζωές και τα δι­καιώ­μα­τα όλων μας.

 

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Με πληροφορίες από Newsroom ΔΟΛ

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr