Όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης 2016» που δημοσιεύεται κάθε δυο χρόνια από το WWF, η άγρια ζωή είναι πιθανό να καταρρεύσει κατά 67% εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε.

Mε θέμα τον «εργοδοτικό και… δοτό συνδικαλισμό στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας», η εκπομπή «Ράδιο Παντιέρα» της Τετάρτης 2 Νοεμβρίου 2016 φιλοξένησε στο στούντιο της ERTopen τον Σπύρο Κοντομάρη και τον Σταύρο Μανίκα, μέλη της εκλεγμένης διοίκησης του ΕΚΑ με την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα, σε μια κουβέντα εφ’ όλης της ύλης σχετικά με την πορεία του εργατικού συνδικαλισμού στην Αθήνα, τις πρωτοφανείς δικαστικές παρεμβάσεις του κράτους και μάλιστα επί «αριστερής διακυβέρνησης» αλλά και την απροκάλυπτη ρελάνς του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Αφορμή για την εκπομπή ήταν η πρόσφατη απόφαση των δικαστηρίων να δικαιώσουν τον σύλλογο εργαζομένων στην Άλφα Μπανκ, γνωστό για τον εργοδοτικό και ταξικά συναινετικό… βίο του, που λόγω σωρείας παρατυπιών είχε αποκλειστεί από το πρόσφατο συνέδριο του ΕΚΑ. Η βούληση των εργατών φεύγει, οι σκοποί των δικαστών και εργοδοτικών έρχονται…!

«Σε μια περίοδο που κυβέρνηση, κεφάλαιο και ΕΕ προετοιμάζουν το νέο αντεργατικό νόμο με σκοπό να χτυπήσουν κι άλλο τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, η επιβολή διορισμένης διοίκησης στο ΕΚΑ, ανεξάρτητα από την τραγελαφική σύνθεσή της, επιφέρει τον ασφυκτικό περιορισμό της δράσης και της δικαιοδοσίας του», τόνισαν μεταξύ άλλων οι δύο ταξικοί συνδικαλιστές.

Όπως εξήγησε ο Σπ. Κοντομάρης, ο εργοδοτικός σύλλογος της Άλφα Μπανκ επιχείρησε με τον «τσαμπουκά» να καταπατήσει το καταστατικό του ΕΚΑ παρουσιάζοντας αντιπροσώπους από πολλές πόλεις εκτός Αθήνας, αλλά και λίστα ψηφισάντων χωρίς σφραγίδες, ενώ ακόμα και ο πρόεδρός του Γκιάτης απουσίαζε από τους ψηφίσαντες!

Πρόσθεσε ότι απέναντι στο ταξικό συνδιαλιστικό κίνημα παρατάσσεται ένα ενιαίο κέντρο, από χρυσαυγίτες συνδικαλιστές όπως του σωματείου σεκιουριτάδων, εργοδότες, συνδικαλιστική γραφειοκρατία του ΕΚΑ και της ΓΣΕΕ, παρατάξεις, αλλά και δικηγόροι, δικαστές, με στόχο όχι το ΕΚΑ, αλλά τις ταξικές δυνάμεις που δρουν στο πλαίσιό του και κυρίως τις τάσεις εργατικής χειραφέτησης και αντίστασης στην κυρίαρχη πολιτική.

Ο Σταύρος Μανίκας ξεκαθάρισε ότι η ΑΤΕ ΕΚΑ δεν αναγνωρίζει τη δοτή διοίκηση, τις δικαστικές παρεμβάσεις της αστικής δικαιοσύνης, ούτε και πρόκειται να συμμετάσχει στη δοτή διοίκηση.

Οι δύο συνδικαλιστές αναφέρθηκαν στις ευθύνες των παρατάξεων, όχι μόνο του καθεστωτικού μπλοκ των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, αλλά και εκείνων που μιλούν στο όνομα της «ανασυγκρότησης του κινήματος» αλλά ουσιαστικά βάζουν πλάτη στο πρωτοφανές πραξικόπημα, όπως η ΕΑΚ (ΜΕΤΑ-ΛΑΕ και ΕΜΕΙΣ-Φωτόπουλος). Το μήνυμα κυβέρνησης, κράτους και εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού είναι το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και ότι αυτοί θα ελέγχουν ό,τι κινείται μέσα στον εργατικό συνδικαλισμό, προλειαίνοντας το έδαφος για το νέο μοντέλο χειραγώγησης των εργαζομένων, που μεθοδεύουν τρόικα και κυβέρνηση με το νέο εργασιακό και συνδικαλιστικό νόμο που θα παρουσιάσουν.

Την εκπομπή συντόνισε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Σταμούλης ενώ στον ήχο ήταν ο Παναγιώτης Ζέκιος.  

H εκπομπή «Ράδιο Παντιέρα» μεταδίδεται από το ελεύθερο ραδιόφωνο της ERTopen κάθε Τετάρτη απόγευμα, από τις 18.00 μέχρι τις 19.00 και μπορείτε να την παρακολουθείτε μέσω του διαδικτυακού ραδιοφώνου της ertopen.com.

Το πρόγραμμα αναμεταδίδεται από  ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Βοιωτία, τη Φωκίδα, τη Βόρεια Πελοπόννησο, την Εύβοια, τα Χανιά κ.α.

Ακούστε στα δύο βίντεο που ακολουθούν, ολόκληρη την ενδιαφέρουσα εκπομπή:

πηγη: pandiera.gr

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Τα γεγονότα

1) «Οι στρατηγοί του Πενταγώνου των ΗΠΑ εξαπέλυσαν μια επικοινωνιακή βόμβα. Όπως ανέφερε η εφημερίδα The Independent, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, στρατηγός Mark Milley, είπε ότι: «Ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος είναι σχεδόν αναπόφευκτος».

Σ’ αυτά τα πολεμικά άσματα προστέθηκε κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ετήσιας διάσκεψης του στρατιωτικού συνδέσμου στην Ουάσιγκτον ο υποστράτηγος William Hicks, ο οποίος επιχειρηματολόγησε, ότι λόγω της εκτεταμένης αυτοματοποίησης του οπλικού συστήματος και της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης, κάθε σύγκρουση στην οποία γίνεται χρήση συμβατικών όπλων, κλιμακώνεται πολύ γρήγορα και προκύπτουν πολλές απώλειες. Λίγες μέρες πριν από τη διάσκεψη αυτή, ο επικεφαλής του Πενταγώνου, Ashton Carter, δεν απέκλεισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να κάνουν χρήση των πυρηνικών όπλων, και άφησε να φανεί ότι ο πιο πιθανός στόχος των αμερικανικών πυρηνικών όπλων θα είναι η Ρωσία».

«Αιτία όλων αυτών των απειλών είναι ο πόλεμος στη Συρία, όπου οι 250.000 νεκροί και οι χιλιάδες τραυματίες όπως φαίνεται δεν είναι ακόμη αρκετοί για να σταματήσουν αυτή τη σφαγή. Το δίκτυο μέσων ενημέρωσης Voltaire έγραψε τις προηγούμενες ημέρες: «Τα γεγονότα γύρω από την συριακή κρίση επιδεινώνουν το ρυθμό της και έτσι αφήνουν να βγει στην επιφάνεια η πραγματική έκταση της διαμάχης μεταξύ του ΝΑΤΟ και του ρωσο-κινεζικού μπλοκ».

Μετά την εξέταση του αυξανόμενου κινδύνου από τη γενική εξάπλωση των συμβατικών όπλων ή, ακόμη και του πυρηνικού πολέμου, ο αναλυτής του Voltaire, που αναφέρθηκε πιο πάνω, Thierry Meyssan, υποστηρίζει την άποψη ότι η Ουάσιγκτον θέτει στα σοβαρά ως σκοπό της, την άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση ως τη μοναδική της επιλογή»[*]

2)«Τον Σεπτέμβριο το Γερμανικό φιλοκυβερνητικό think tank “Stiftung Wissenschaft und Politik” (SWP) δημοσίευσε μια μελέτη για τις επιπτώσεις που έχει η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Ρωσία και την Ευρωπαϊκή ασφάλεια [1]. Το 28σέλιδο κείμενο απευθύνεται σε επαγγελματικό κοινό, και είναι γραμμένο με στρατιωτική και πολιτική ορολογία, αναφερόμενο στην εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών με όρους τέτοιους ως εάν να επρόκειτο για την λύση σε κάποιο τεχνικής φύσεως πρόβλημα.

Αυτή η πεζή όμως γλώσσα κρύβει ένα εφιαλτικό σενάριο. Η πολιτική της Αμερικής ως προς τους Ρώσους, όπως περιγράφηκε από την μελέτη του SWP, επικεντρώνεται κυρίως στην προετοιμασία για έναν πυρηνικό πόλεμο, ο οποίος θα εμπλέξει μεγάλα τμήματα της Ευρώπης. Εάν τα συμπεράσματα της μελέτης πρόκειται να ληφθούν σοβαρά υπόψη, τότε ο κίνδυνος να πεθάνει η σημερινή γενιά μέσα σε μια βίαιη ατομική θύελλα είναι ανησυχητικά υψηλός»…Ήδη από την αρχή της η μελέτη τονίζει πως ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου δεν είναι αφηρημένος ή και ένας υποθετικός κίνδυνος. «Το πρώτο και πιο σημαντικό δομικό χαρακτηριστικό» των Αμερικανό-ρωσικών σχέσεων, η μελέτη το ονομάζει σαν «την δυνατότητα αμοιβαίου πυρηνικού αφανισμού»…«Σχεδόν 25 χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ρωσία, που διαθέτουν από κοινού «σχεδόν το 90% όλων των πυρηνικών όπλων στον κόσμο», διατηρούν τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα τους «σε διαρκή ετοιμότητα για μάχη». «Θέλουν να εξασφαλίσουν», λέει η μελέτη, «ότι ακόμα και κάτω από μεγάλη πίεση χρόνου αν χρειαστεί, θα  είναι έτοιμοι να πάρουν την απόφαση να κάνουν χρήση των πυρηνικών τους οπλοστασίων… Αυτό γίνεται για να αποτραπεί ο κίνδυνος να καταστραφούν τα πυρηνικά όπλα του καθενός από ένα πρώτο χτύπημα»…Η μελέτη επικεντρώνει στο πολύ σύντομο χρονικό πλαίσιο για την λήψη απόφασης, σαν κάτι που είναι «κάθε άλλο παρά ευνοϊκό» «για την σταθεροποίηση της κρίσης». Οι ώρες πτήσης των βαλλιστικών πυραύλων μεταξύ των δύο χωρών κυμαίνονται στα «11 λεπτά για τους πυραύλους στην θάλασσα και 30 λεπτά για τους χερσαίους»…Ο κίνδυνος πως μια πολιτική κρίση, θα μπορούσε «κατά λάθος» να καταλήξει σε μια πυρηνική ανταλλαγή οφείλεται σε αυτούς τους πολύ σύντομους χρόνους αντίδρασης, και ως εκ τούτου είναι ιδιαίτερα αυξημένος. Αυτό ο κίνδυνος εντείνεται περεταίρω  από την σκληρότητα με την οποία οι ΗΠΑ και σύμμαχοι του ΝΑΤΟ κλιμακώνουν την σύγκρουση με την Ρωσία στην Ανατολική Ευρώπη και στην Συρία, αλλά και από τον προηγμένο σχεδιασμό για έναν πυρηνικό πόλεμο».[**].

3)«Εντελώς διαφορετικές «διαστάσεις» στα μάτια της Δύσης φαίνεται να λαμβάνει η φετινή πανεθνική άσκηση πολιτικής άμυνας της Ρωσίας καθώς έρχεται σε μια περίοδο μεγάλης έντασης της Μόσχας με τις χώρες του ΝΑΤΟ και κυρίως τις ΗΠΑ.

Πολλά μέσα μάλιστα, ακόμη και τα πιο ψύχραιμα όπως οι Times, φαίνεται κατά κάποιο τρόπο να συνδέουν τη συγκεκριμένη ευρείας κλίμακας άσκηση για την αντιμετώπιση μεγάλης πυρηνικής επίθεσης, με τη ένταση μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας στο θέμα της Συρίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε σχετικό ρεπορτάζ «αξιωματούχοι (σ.σ. στη Ρωσία) έχουν ξεκινήσει να προετοιμάζουν τη χώρα για την τρομακτική πιθανότητα ενός πυρηνικού πολέμου με τη Δύση». Και φυσικά γίνεται ειδική αναφορά στην άσκηση που ξεκίνησε την Τρίτη 4 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου.

Τόσο στους Τimes όσο όμως και σε άλλα δυτικά ΜΜΕ γίνεται αναφορά και στον τίτλο δημοσιεύματος σε ρεπορτάζ της ηλεκτρονικής έκδοσης του Zvezda που είναι ο τηλεοπτικός σταθμός του Υπουργείου Άμυνας που ήταν «Σχιζοφρενής από τις ΗΠΑ “ακονίζουν” τα πυρηνικά τους όπλα για τη Μόσχα».

Σύμφωνα με το Russia Today, η Ρωσία διεξάγει ευρείας κλίμακας άσκηση που περιλαμβάνει 40.000.000 πολίτες ανά τη χώρα-αντί για 60.000.000 το 2013- ενώ σε αυτή μετέχουν επίσης 200.000 ειδικοί διασώστες και περί τα 50.000 οχήματα. Και στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης όμως τονίζεται πως η άσκηση έρχεται τη στιγμή που οι σχέσεις Ουάσιγκτον - Κρεμλίνου βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή».[***].

Και τα συμπεράσματα…

Α) το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει από τα γεγονότα που παραθέσαμε, είναι ότι ο δυτικός - αμερικάνικος ιμπεριαλισμός προετοιμάζεται να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση κατά της Ρωσίας - Κίνας, με τη Ρωσία να θεωρεί ως δεδομένη μια τέτοια τρομακτική εξέλιξη, να προετοιμάζει ψυχολογικά το λαό της για κάτι που πριν μερικές δεκαετίες θεωρούνταν αδιανόητο και τέλος να δείχνει τα πυρηνικά της δόντια στους επίδοξους εισβολείς.

Αυτή ας πούμε ότι είναι η «ψύχραιμη» ανάλυση των γεγονότων. Δεν είναι όμως έτσι. Θερμοπυρηνικός πόλεμος σήμερα ισοδυναμεί με εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από τον πλανήτη Γη. Οι δύο μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, οι οποίες κατέχουν το 90% των πυρηνικών όπλων που υπάρχουν σήμερα, είναι σε θέση, αν τα χρησιμοποιήσουν, να καταστρέψουν, όχι μία, αλλά πέντε και δέκα φορές, κάθε ζωικό οργανισμό σε ολόκληρη την οικουμένη.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι, αν υπάρχουν στον κόσμο μας τέτοια αρρωστημένα μυαλά, που με τις πολιτικές τους επιλογές, θα θέσουν στον κίνδυνο του πυρηνικού ολέθρου ολόκληρο τον πλανήτη.

Στο ερώτημα αυτό, θα πρέπει να ανατρέξουμε στον μαρξισμό, ο οποίος δεν εξετάζει προθέσεις, αλλά την ίδια την υλική πραγματικότητα. Από την άποψη αυτή, οδηγούμαστε στο τρομακτικό συμπέρασμα, ότι υπάρχουν σήμερα οι υλικοί όροι, οι υλικές προϋποθέσεις, που αν ενεργοποιηθούν, είναι σε θέση να εξαφανίσουν από την Γη κάθε είδους ζωή.

Αν αυτό συμβεί, ή δεν συμβεί, δεν εξαρτάται από τις - άρρωστες και εγκληματικές - προθέσεις των στρατηγών της Ουάσιγκτον, αλλά από την ίδια την ταξική πάλη και τη δυναμική που αυτή μπορεί να αποκτήσει.

Το γενικό συμπέρασμα πάντως είναι, ότι ο πλανήτης Γη βρίσκεται σήμερα σε θανάσιμο κίνδυνο.

Β) Από τα πάρα πάνω, είναι προφανές, ότι, για το κίνημα της Ελλάδας, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, αλλάζουν άρδην οι προτεραιότητες.

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, ολοκληρώνεται ο πρώτος κύκλος των επαφών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το κουαρτέτο των δανειστών, και όπως έγινε γνωστό, οι τελευταίοι προβάλουν νέες εξωφρενικές απαιτήσεις, εκτός από τις «προγραμματισμένες» ανατροπές στα εργασιακά. Θέτουν εκ νέου θέμα μείωσης των συντάξεων, τις οποίες επιδιώκουν να τις «κατεβάσουν» στα 400 ευρώ!! αλλά ζητούν και μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ και κατάργηση κάθε μορφής επιδόματος. Εν τω μεταξύ «τρέχουν» οι πλειστηριασμοί κατοικιών, ενώ το μεγάλο κόλπο γκρόσο με τα μη εξυπηρετούμενα επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια - έχουν ξεπεράσει τα 100 δις. - με βάση τον κυβερνητικό προγραμματισμό πρόκειται να γίνει το 2017 - 18, με την είσοδο των ξένων funsστην ελληνική αγορά. Από την πλευρά της η κυβέρνηση, υποτίθεται ότι «αντιστέκεται» και βάζει νέες «κόκκινες γραμμές», ενώ στην πραγματικότητα επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να περάσει με τον πιο εύπεπτο τρόπο τα νέα σκληρά μέτρα.

Ο ελληνικός λαός έχει υποστεί τα πάνδεινα τα τελευταία 7 χρόνια λόγω της εφαρμογής των σκληρών πολιτικών λιτότητας που εφάρμοσαν οι ποικιλώνυμες αστικές κυβερνήσεις από το 2009 και μετά, κατ΄ εντολή του δυτικού ιμπεριαλισμού, προκειμένου να διασωθεί ο καταρρέον ¨ελληνικός¨ καπιταλισμός και να παραμείνει αλώβητο το οικοδόμημα της ευρωζώνης.

Σήμερα όμως ο καταπονημένος αυτός λαός - όλοι οι λαοί του κόσμου - βρίσκεται αντιμέτωπος με την θανάσιμη πρόκληση του πυρηνικού αφανισμού και το νέο αυτό δεδομένο, σε σύνδεση πάντα με τον αγώνα που διεξάγει για την αποτροπή της οικονομικής και κοινωνικής του εξαθλίωσης, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν ζήτημα πρώτης γραμμής από την πλευρά του λαϊκού παράγοντα.

Το πρώτο, το μέγιστο καθήκον που αναδεικνύεται σήμερα για κάθε προοδευτικό και λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, είναι να σηκώσουν τοίχος αντίστασης κατά των μισάνθρωπων αμερικάνων ιμπεριαλιστών, οι οποίοι απειλούν ολόκληρο τον πλανήτη με πυρηνικό αφανισμό. Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την ανάπτυξη σε κάθε χώρα ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος Ειρήνης, που, χωρίς περιορισμούς, θα πρέπει να αγκαλιάσει τους πάντες. Ακόμα και αστικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, που διαβλέπουν και διαισθάνονται τον θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί την ανθρώπινη ζωή, στην απευκταία προοπτική ενός θερμοπυρηνικού πολέμου.

Ένα τέτοιο παλλαϊκό κίνημα - σε ότι αφορά την χώρα μας - θα πρέπει να θέσει ως άμεσους στόχους πάλης - και πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου - α) το «πάγωμα» των σχέσεων της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ β) το άμεσο κλείσιμο της βάσης της Σούδας, η οποία, αν παραμείνει ανοικτή, υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος, η ελληνική επικράτεια να αποτελέσει στόχο πυρηνικών αντιποίνων από την πλευρά της Ρωσίας, καθώς θεωρείται σίγουρο, ότι σε μια τέτοια τρομακτική εξέλιξη, οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ θα την χρησιμοποιήσουν στις επιχειρήσεις τους κατά των Ρώσων.

Αυτό είναι σήμερα το ύψιστο πατριωτικό, εθνικό και διεθνιστικό καθήκον, στο οποίο καλείται να ανταποκριθεί κάθε πατριώτης, και κάθε λογικός και νουνεχής άνθρωπος.

Θα ήταν παράλειψη στο σημείο αυτό, να μην αναφέρουμε τις τρομακτικές συνέπειες που είχε στη λαϊκή συνείδηση, η διείσδυση της ιμπεριαλιστικής ιδεολογίας στο σύνολο της ελληνικής Αριστεράς, κομμουνιστικής και μη. Πίσω από τις νεόκοπες θεωρίες της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας», της «ιμπεριαλιστικής πυραμίδας» και «του τρίτου σταδίου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού», υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Η εγκατάλειψη της λενινιστικής θεωρίας για την αναγκαιότητα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, σαν το κύριο καθήκον του εργατικού και λαϊκού κινήματος, πρώτα και κύρια κατά του πιο επικίνδυνου εχθρού της ανθρωπότητας, του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Λίγο αν ξύσει κανείς τις «θεωρητικές» αυτές προσεγγίσεις, θα δει, θα διαπιστώσει, ότι από κάτω βρίσκεται ο θανάσιμος αυτός εχθρός, ο δυτικός - με προεξάρχοντα τον αμερικάνικο - ιμπεριαλισμός. Δυστυχώς!

Γ) Δεν μπορούμε τέλος να μην επισημάνουμε, ότι η αντίστροφη μέτρηση για την ανθρωπότητα, ξεκίνησε με την ολοκληρωτική νίκη του καπιταλισμού σε βάρος των σοσιαλιστικών χωρών το 1989 -1990. Συμφωνούμε διαφωνούμε με τις χώρες αυτές, είναι όμως αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η περίοδος 1950 - 1990 υπήρξε ο χρυσός αιώνας της Ευρώπης. Και αυτό οφείλεται στην ύπαρξη της σοσιαλιστικής κοινότητας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, πρώτα και κύρια της Σοβιετικής Ένωσης. Και η θετική αυτή εξέλιξη για τους ευρωπαϊκούς λαούς, δεν οφείλονταν απλώς στην ύπαρξη του αντίπαλου δέους, όπως ισχυρίζονται πολλοί σήμερα, οι οποίοι είτε εσκεμμένα, είτε από άγνοια υποβαθμίζουν στον ευεργετικό ρόλο των χωρών αυτών. Πρώτα και κύρια, ήταν τα ποιοτικά στοιχεία των σοσιαλιστικών χωρών που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την γενικότερη άνοδο της ευημερίας των λαών της γηραιάς ηπείρου. Απόδειξη; Όταν οι χώρες αυτές έφυγαν από την μέση, μας πήρε η κάτω βόλτα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν έτοιμη από καιρό, στις νέες συνθήκες ολοκληρωτικής επικράτησης του καπιταλισμού στην Ευρώπη, το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν η ψήφιση της συνθήκης του Μάαστριχτ, η οποία έθεσε τα θεμέλια της εφαρμογής των σκληρών πολιτικών λιτότητας που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες. Πολιτικές λιτότητας οι οποίες μας έφεραν στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα.

Είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί κάποιος με τις απόψεις αυτές, ένα είναι σίγουρο. Ότι ο καπιταλισμός, με τις οξύτατες αντιθέσεις που τον διαπερνούν, αποτελεί σήμερα τον σοβαρότερο κίνδυνο για την εξαφάνιση της ζωής, κάθε ζωής, στον πλανήτη Γη.

Κάτω από τις δραματικές αυτές συνθήκες, το σύνθημα ¨Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα¨, είναι σήμερα τραγικά επίκαιρο.

Τον λόγο πλέον τον έχουν οι λαοί!

Παραπομπές:

* «Μια εξαιρετικά επικίνδυνη αναμέτρηση δυνάμεων». Άρθρο του Elson Concepción Pérez στο δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚ Κουβας Granma. Αναδημοσίευση από Kordatosorg

**Avandgarde: «Γερμανικό think tank προειδοποιεί για τον αυξανόμενο κίνδυνο πυρηνικού πολέμου».

*** Huffington Post: «Τρομάζει τη Δύση η ευρείας κλίμακας άσκηση στη Ρωσία για την αντιμετώπιση επίθεσης με πυρηνικά όπλα».

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ

 Πολλές οι συζητήσεις και οι δημοσιεύσεις που κυμαίνονται μεταξύ άκρατου θαυμασμού για το έργο και δέους για το ύψος της «δωρεάς». Κάτι σαν «το αφεντικό τρελάθηκε»! Αλλά και προβληματισμοί για το πρέπον σε εποχή κρίσης, ακόμη και επιφυλάξεις για την επιλογή της τοποθεσίας και την προσβασιμότητα προς αυτήν. Κάτι ακούστηκε και για… νοσοκομεία, ανέργους κλπ, αλλά θεωρήθηκαν υποβολιμαία, ίσως και κακόβουλα.

Να ‘ναι καλά ο «ευεργέτης»! Η ΕΛΣ¹ και η Εθνική Βιβλιοθήκη απόκτησαν (υπό όρους) σύγχρονη στέγαση, οι περίοικοι και οι επισκέπτες ένα πάρκο για να κόβουν τις βόλτες τους και να «τσιμπάνε» κάτι στα εστιατόρια του χώρου. Από την άλλη, οι επίγονοι του κυρ-Σταύρου και το ομώνυμο Ίδρυμα, έναν αξιοπρεπέστατο και επικερδέστατο τρόπο για να βάλουν χέρι στον πολιτισμό και επί πλέον, να μνημονεύονται οι ίδιοι και ο μακαρίτης.

Θα μου πείτε γιατί το «Ίδρυμα» και τι του ‘ρθε ξαφνικά να ασχοληθεί με τον πολιτισμό και όχι το κράτος, που, έτσι κι αλλιώς, έχει υποχρέωση να εκπολιτίζει τους υπηκόους του. Πάω στοίχημα πως εσείς, είστε από τους… ανόητους που θέλουν δημόσια θεάματα. Για να μην πω και δημόσια Υγεία και Παιδεία…

Το έργο όμως ολοκληρώθηκε κι είναι μεγαλοπρεπές. Παραχωρήθηκαν στο ΙΣΝ², με έδρα τις Βερμούδες, 238 στρέμματα. Και θα εισπράττει ενοίκιο από την ΕΛΣ μόνο (!!!) 48,5 εκατομμύρια ανά έτος. Αυτό σημαίνει πως σε 10 έως 13 χρόνια το κόστος του έργου θα έχει αποσβεστεί από τα έσοδα κι υπολείπεται σχεδόν ένας αιώνας κερδοφόρας προίκας για τον Οργανισμό που θα διαχειρίζεται το Χώρο. Αυτός ο Οργανισμός (ΑΕ) που θα διαχειρίζεται το «Κέντρο Πολιτισμού», άρα και την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή, θα είναι ιδιωτικού δικαίου, όπως αναφέρεται στο σχετικό νόμο (3785/09). Θα έχει, δε, λόγο και μάλιστα τελικό το ΙΣΝ, έστω κι αν δεν εκπροσωπείται στο ΔΣ.

Ξέχασα να σας γράψω πως το ΙΣΝ θα έχει τη γενική εμπορική εκμετάλλευση του χώρου, και εμμέσως πλην σαφώς θα ελέγχει τη λειτουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, της ΕΛΣ, θα αποφαίνεται, τελεσιδίκως, για οποιαδήποτε μεταβολή των χρήσεων, των όρων δόμησης, των υποδομών και λειτουργιών της ευρύτερης περιοχής του Φαλήρου, του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Καλλιθέας, ακόμη και των οδικών αξόνων και τεχνικών έργων που περιβάλλουν το «Κέντρο Πολιτισμού». Αλλά είναι το Δημόσιο που δεσμεύεται για την εξασφάλιση χρηματοδότησης, η οποία, σύμφωνα με τη σύμβαση, θα είναι «αντάξια της ποιότητας και της διεθνούς ακτινοβολίας του Κέντρου Πολιτισμού» ³.

Παραδόξως, ο Δήμαρχος θα συνεχίσει να εκλέγεται από τους δημότες Καλλιθέας. Μεταξύ μας, αλλά τέτοια σύμβαση δεν υπέγραψαν ούτε οι αυτόχθονες της Αμερικανικής Ηπείρου, πριν εξαφανιστούν από τους Κονκισταδόρες.

Αλλά κι αυτά τα εκατομμύρια της «Δωρεάς» για τα οποία εκστασιάζονται πολλοί, που τα βρήκε το Ίδρυμα κι ο μέγας «ευεργέτης»;

Αν πάμε πίσω μισό αιώνα και κάτι ψιλά, για την ακρίβεια στο 1939, θα δούμε τον κυρ-Σταύρο να «απαλλοτριώνει» χρήματα των Κουμάνταρων⁴ και να παίρνει τα πλοία που θα αγόραζε γι’ αυτούς στο όνομά του.

Το 1947 καταφέρνει να καρπωθεί 16 Liberties⁵ από τα εκατό που πούλησαν οι ΗΠΑ, σε Έλληνες εφοπλιστές με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου κι έτσι δεν ξοδεύτηκαν οι τελευταίοι. Επίσης, με τους ίδιους όρους, μικρό αριθμό δεξαμενοπλοίων «Τ2».

Εν τω μεταξύ, έχει αποζημιωθεί με 2.000.000 δολάρια για τα 6 πλοία του που βυθίστηκαν κατά τον Β΄ΠΠ. Αυτό ήταν το κέρδος του Σταύρου από τον πόλεμο.

Αντίστοιχα, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα, το κόστος των ναυτεργατών στον ίδιο πόλεμο ήταν 3.000 νεκροί, 150 που παραφρόνησαν κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων και άγνωστος αριθμός τραυματιών.

Το ίδιο διάστημα, οι εφοπλιστές ζούσαν στην ασφάλεια και στη χλιδή, στα πολυτελή ξενοδοχεία της Ν. Υόρκης, του Λονδίνου, του Μπουένος Άιρες κλπ αυγατίζοντας τα χρήματά τους με τους ναύλους και τα ναυάγια των σαπιοκάραβών τους.

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο τον Α. Ωνάση⁶ να περιγράψει το αιματοβαμμένο φαγοπότι των μετέπειτα ευεργετών, ώστε να μην κατηγορηθούμε, αδίκως, για… κομμουνιστές:

«…Ιδού μια εικών, ετέρου επιλέκτου μέλους. Ευρισκόμεθα στον Αύγουστον του 1939 με 7.500 λίρας μαζευμένας δυσκολώτερα και από ιστορικός σύλλογος μουσείων, προβαίνομεν εις αγοράν κουρέλας αξίας 15.000 λιρών με δάνειον χάριν της ελληνικής σημαίας και υποθήκης. Μετ’ ολίγας εβδομάδας από της ενάρξεως του πολέμου χάνεται το σκάφος και εισπράττομεν 165.000 λίρας, ήτοι είκοσι δύο φορές το επενδυθέν κεφάλαιο».

Και συμπληρώνει αποτιμώντας τη λοβιτούρα:

«Ωχριά και αυτή η ρουλέτα ακόμη».

Στην ίδια επιστολή ο Ωνάσης σχολιάζει τη χαριστική – με τη βοήθεια του ελληνικού δημοσίου, σύμβαση παραχώρησης των Liberties:

«Μας χαρίζει το ρωμαίικο 100 «Λίμπερτυς» σημερινής αξίας 70 εκατομμυρίων δολαρίων, με εισόδημα 35 εκατομμυρίων δολ. ετησίως και το σύνολον του εισοδήματος των 377 καραβιών υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια διά την περίοδον ανοίξεως 1947 -1948. Πολλά, τα πάντα οφείλετε εις το Έθνος, αυτό δε όχι μόνον δεν σας οφείλει τίποτε, αλλά σας έχει χαρισθεί σκανδαλωδώς. Όχι μόνον σχεδόν δεν σας φορολογεί, σχεδόν δεν σας ζητεί συνάλλαγμα, αλλά ενώ περισσεύουν εις τα ταμεία σας, σήμερα τον δέκατο μήνα της εκμεταλλεύσεως, αρκετά για να εξοφλήσετε πάνω από τα δύο τρίτα του χρέους σας, αυτό θα σας περιμένει 17 χρόνια».

Οι Έλληνες εφοπλιστές εύχονταν την βύθιση των πλοίων τους. Ωνάσης έφη:«… ένα σκαρί αξίας 20.000 λιρών, χρεωμένο κατά 10.000 λίρας. Κηρύσσεται πόλεμος και το ασφαλίζομεν αντί 250.000 λιρών καταβάλλοντες ασφάλιστρον περίπου 10.000 λίρας διά ταξίδιον διάρκειας 60 ημερών… Αντιθέτως, εάν ετορπιλλίζετο το καράβι, επραγματοποιείτο μυθώδες κέρδος και ασύδοτον. Λοιπόν, προ του τελευταίου άθλιου πειρασμού ερωτώ: Τι είναι επόμενον να εύχεται κανείς; Φυσικά και το τερατώδες, τον τορπιλλισμόν βέβαια, ει δυνατόν άνευ απωλείας ψυχών».⁷

Προέτρεπε δε, ο Ωνάσης, στην ίδια επιστολή, σαρκάζοντας τα τεκταινόμενα: «…να ιδρυθή μπροστά στας στήλας του Ολυμπίου Διός ή επάνω στη Σαλαμίνα το μνημείον του αγνώστου Γερμανού τορπιλλοβολητού, (του) Αγγλου ασφαλιστού και προ παντός αγνώστου Ελληνος υπουργού Οικονομικών⁸ που επέτρεψε τέτοια σκανδαλώδη κατάστασι».

Έτσι αυγάτιζε το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Το 1996, για παράδειγμα, ο μέσος όρος ηλικίας του ελληνικού στόλου ήταν 23 χρόνια – κατά πολύ μεγαλύτερος από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.⁹ Την ίδια περίοδο περίπου κι από στοιχεία του ΥΕΝ, το 53% του ελληνόκτητου στόλου ήταν από αγορές μεταχειρισμένων πλοίων.

Σ’ αυτό το ασύδοτο πλαίσιο μόνο την τριετία 1993-1996 στάλθηκαν στο βυθό 278 ναυτεργάτες¹⁰.

Ας επιστρέψουμε όμως στον «ευεργέτη» μας. Πνιγμένοι και κουφάρια ναυτικών κι εργατών πίσω κι εκατομμύρια κέρδη μπροστά και «δόξα». Μυθικές αγορές νησιών, πανάκριβες συλλογές έργων τέχνης¹¹, καθελκύσεις ιδιωτικών σκαφών αστρονομικής αξίας, συνθέτουν το εφοπλιστικό «όνειρο».

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 άρχισε να επενδύει στην Ελλάδα, επωφελούμενος του ευνοϊκού νομοθετικού πλαισίου. Οι δύο σπουδαιότερες επενδύσεις του είναι τα «Ελληνικά Διυλιστήρια» Ασπροπύργου (σήμερα ΕΛΔΕ) και τα «Ελληνικά Ναυπηγεία» στον Σκαραμαγκά, που για μεγάλο διάστημα υπήρξε το μεγαλύτερο ναυπηγείο στη Μεσόγειο. Απ’ τα οποία όταν «κρατικοποιούνται» το 1985, καρπώνεται 14.000.000 δολάρια. Πρόλαβε, βεβαίως, να δηλητηριάσει το περιβάλλον του Θριάσιου Πεδίου.

«Ευεργέτες» χτισμένοι σε θαλασσοδάνεια, πλοία – φέρετρα μιας χρήσης, χιλιάδες πνιγμένους και χαριστικές συμβάσεις.

Το μοτίβο, με τις κάθε λογής «δωρεές» των «ευεργετών», τηρείται απαρέγκλιτα: Αφού δεν άφησαν τίποτα όρθιο, λίγο πριν τα τινάξουν, πρόσφεραν στο κράτος ένα μικρό μέρος από τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. Τελευταία ακολουθούν το δρόμο της ίδρυσης «μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων» όπου καταθέτουν το ελάχιστο των κερδών που απομύζησαν από το λαό, το οποίο στην πορεία αυγαταίνει με τη συνδρομή κρατικού χρήματος. Ποιος (και πόσο) αφελής θα εκλάβει ως τυχαία και άδολη, την γενική πρεμούρα μονοπωλίων κι εφοπλιστών για την παραγωγή «ιδρυμάτων πολιτισμού» και μέσω αυτών την παρέμβασή τους στις τέχνες και στον πολιτισμό; Το ενδιαφέρον της αστικής τάξης δεν είναι τυχαίο, όχι μόνο για την αναπαραγωγή των κεφαλαίων της διά μέσου της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά για την χειραγώγηση του λαού μέσω της διαμόρφωσης συνειδήσεων. Το ΙΣΝ, καθίσταται σαφές πως, δεν θα αποχωρήσει, κατ’ ουσία από την λειτουργία του έργου. Μέσω αυτής της «δωρεάς» κατάφερε να ελέγχει νευραλγικούς τομείς του πολιτισμού με έντονο συμβολισμό και ισχυρή απήχηση στην κοινωνία. Ήδη το «Ίδρυμα» μέσω του Future Library¹² βάζει χέρι σε δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα.

Ήρθε η ώρα να γευτούν η τέχνη και ο πολιτισμός των ιθαγενών την «ευεργεσία» του Νιάρχου και του ομώνυμου Ιδρύματος.

1 Εθνική Λυρική Σκηνή.

2 Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

3 Στουςόρους της σύμβασης, που δείχνουν ότι δεν πρόκειται για «εθνική δωρεά», αλλά για ξεπούλημα, όλα τα παραπάνω, προβλέπονται συγκεκριμένα:

4 Συγγενείς, που τους έφαγε τα λεφτά.

5 “Liberty”: Τύπος φορτηγών πλοίων χωρητικότητας 10.000 τόνων, που ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ μεταξύ του 1941 και 1945, σε γραμμή παραγωγής για τις ανάγκες του πολέμου. Κατασκευάστηκαν με προοπτική το ένα ταξίδι κι έτσι διέθεταν τον ελάχιστο εξοπλισμό και την ανάλογη αντοχή.

Τα εναπομείναντα περίπου 2400 επωλήθησαν με ευνοϊκούς όρους, μετά το τέλος του πολέμου στους συμμάχους, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες. Κατά το 1946/47 δόθηκε η δυνατότητα σε Έλληνες εφοπλιστές να αγοράσουν 100 πλοία έναντι $650.000 το ένα, με προκαταβολή 25% της τιμής και το υπόλοιπο με έντοκη πίστωση για 17 χρόνια με την εγγύηση της Ελληνικής Κυβέρνησης

6 Επιστολή του Ωνάση το 1947 στον Μανώλη Κουλουκουντή, πρόεδρο της ΕΕΕ. Η επιστολή δημοσιεύθηκε το 1953 στην εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» και αναδημοσιεύθηκε, σε τρία μέρη, στα τεύχη του Απρίλη, του Μάη, και του Ιούνη της ίδιας χρονιάς, στο περιοδικό «ΕΝΩΣΙΣ» της ΠΕΜΕΝ.

7 Στην ίδια επιστολή

8 Αναφερόμενος στον τότε υπουργό Αβραάμ.

9 Από στοιχεία του Loyd Register (διεθνής ασφαλιστικός οργανισμός). Ο αντίστοιχος μ.ο. για την Λιβερία ήταν τα 12 χρόνια και για την Ιαπωνία τα 10.

10 Εφημ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25/2/96

11 Μόνο η αυτοπροσωπογραφία του Πικάσο τού κόστισε 47.850.000 δολάρια σε τιμές του 1989.

12 Το Future Library είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία – θυγατρική του ΙΣΝ. Γεννήθηκε στη Βέροια το 2011 όταν το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος συνέλαβε την ιδέα να βάλει χέρι (ή πόδι) στις δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες της χώρας.

πηγή: imerodromos.gr

Στις 5/11/2016 ο «μακελέψαμε» της Χρυσής Αυγής, νεοφασίστας Βουλευτής Γιάννης Λαγός πρόκειται να εγκαινιάσει τα γραφεία της δολοφονικής οργάνωσης στην Ξάνθη τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως ορμητήριο για τις εγκληματικές επιθέσεις τους.

Ήδη στην περιοχή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής έχουν να επιδείξουν σημαντικό εγκληματικό «έργο» όπως επιθέσεις σε αριστερούς φοιτητές και πολίτες και σε μουσουλμάνους της μειονότητας.

Το 2013 κάτω από το βάρος μαζικών κινητοποιήσεων η ναζιστική οργάνωση έκλεισε τα γραφεία της.

Η επέκταση της δράσης της ξενοφοβικής, ρατσιστικής και νεοφασιστικής οργάνωσης πρέπει να αποκρουστεί από το εργατικό κίνημα, από τις φοιτητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις, από τα αντιφασιστικά κινήματα και τις δυνάμεις της αριστεράς.

Η εξέλιξη της δίκης της χρυσαυγίτικης συμμορίας δείχνει και αποδείχνει σε όλους μας ότι έχει διαπράξει σωρεία εγκληματικών πράξεων γι’ αυτό και επιβάλλεται να ολοκληρωθεί η δίκη και να καταδικαστεί η εγκληματική οργάνωση όπως της αξίζει.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στηρίζει την πρωτοβουλία για το αντιφασιστικό συλλαλητήριο το Σάββατο 5/11/2016 στην κεντρική πλατεία Ξάνθης. Καλεί τα μέλη της να την πλαισιώσουν και να συμμετάσχουν σε αυτή.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και η νεολαία της Ξάνθης με την μαζική παρουσία τους στο συλλαλητήριο να καταστήσουν σαφές το μήνυμα ότι οι νεοναζιστές είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος

Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ*

Το λεγόμενο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων μπήκε στη ζωή μας με το 3 ο Μνημόνιο που υπέγραψε η σημερινή κυβέρνηση με την συμφωνία όλων των μνημονιακών κομμάτων και ψηφίστηκε στις 14 Αυγούστου 2016 με τον Νόμο 4336/2015.

Στην Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης που περιλαμβάνεται ως παράρτημα στον παραπάνω Νόμο ονομάζεται «Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων» και στην Παράγραφο Γ, υποπαράγραφο 4.4 του Νόμου ονομάζεται «νέο Ανεξάρτητο Ταμείο».

Σε συνέχεια των παραπάνω με τον Νόμο 4389/2016 που ψηφίστηκε στις 27 Μαΐου 2016 και τιτλοφορείται: «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις» έχουν θεσμοθετηθεί τα ακόλουθα:

1. Ιδρύθηκε μία νέα Εταιρεία αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, με μοναδικό μέτοχο το ελληνικό Δημόσιο με την επωνυμία «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.», (Υπερταμείο).

Η Εταιρεία αυτή έχει 4 θυγατρικές Εταιρείες: Το ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου), την ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου), το ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) και την Ε.ΔΗ.Σ. (Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών Α.Ε.), (άρθ. 188 παρ. 1).

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του μοναδικού μετόχου (Ελληνικό Δημόσιο) δύναται να ιδρύονται και άλλες άμεσες θυγατρικές, προκειμένου να εκπληρώνεται ο σκοπός της εταιρείας (άρθρο 188 παρ. 2).

Στη Σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης οι θυγατρικές ονομάζονταν «Μέρος του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων».

2. Η νέα Εταιρεία θα έχει διάρκεια 99 έτη (άρθρο 186 παρ. 2), δεν θα ανήκει στο δημόσιο ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (άρθρο 184 παρ. 4) και θα ενεργεί με τρόπο ανεξάρτητο. (άρθρο 185 παρ. 2).

3. Εποπτικό και Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Το Εποπτικό Συμβούλιο αποτελείται από 5 μέλη. Τα 3 εξ αυτών επιλέγονται από το Ελληνικό Δημόσιο κατόπιν όμως σύμφωνης γνώμης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ε.Ε.) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και 2 μέλη, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου, επιλέγονται από την Ε.Ε. και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας με σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Οικονομικών. Οι αποφάσεις του Εποπτικού Συμβουλίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων (4) μελών.

Η θητεία του Εποπτικού Συμβουλίου είναι πενταετής. Εκλέγει και διορίζει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, ανακαλεί τον διορισμό των μελών του, καθορίζει τις αμοιβές τους, προσυπογράφει την πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου προς τη Γενική Συνέλευση του μοναδικού μετόχου (Ελληνικό Δημόσιο) για οποιαδήποτε τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού της Εταιρείας και των θυγατρικών της, και για οποιαδήποτε τροποποίηση Καταστατικού. Επίσης, αποφασίζει για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, αξιολογεί τα πεπραγμένα του Διοικητικού Συμβουλίου, ασκεί ένα πλήθος εξουσιών για τον έλεγχο των αρμοδιοτήτων του Δ.Σ. (Άρθρο 191).

Το Δ.Σ. της Εταιρείας αποτελείται από 5 - 7 μέλη τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, όπως ορίζεται στο Καταστατικό της με απόφαση του Εποπτικού Συμβουλίου και υπό τις προϋποθέσεις που θέτει ο Εσωτερικός Κανονισμός. Το Εποπτικό Συμβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του Δ.Σ. (Άρθρο 192).

Ένας (1) εκπρόσωπος που ορίζεται από κοινού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας παρευρίσκεται στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, ως παρατηρητής χωρίς δικαίωμα ψήφου. Ενημερώνεται πλήρως επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης και μπορεί να ζητήσει εγγράφως από το Διοικητικό Συμβούλιο κάθε πληροφορία επί των θεμάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία της Εταιρείας. Η εν λόγω ενημέρωση παρέχεται σε αυτόν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η θητεία του εν λόγω εκπροσώπου είναι τέσσερα (4) συναπτά έτη, χωρίς δικαίωμα ανανέωσης του ιδίου προσώπου. (Άρθρο 192, παρ. 4).

4. Σκοπός της Εταιρείας: Η Εταιρεία λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Συστήνεται για να εξυπηρετεί ειδικό δημόσιο σκοπό για να διαχειρίζεται και αξιοποιεί τα περιουσιακά της στοιχεία προκειμένου:

(α) να συνεισφέρει πόρους για την υλοποίηση της επενδυτικής πολιτικής της χώρας και για την πραγματοποίηση επενδύσεων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και

β) να συμβάλει στην απομείωση των οικονομικών υποχρεώσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με το Ν. 4336/2015 (3 ο Μνημόνιο).

Για την εκπλήρωση του σκοπού της, η Εταιρεία ενεργεί με τρόπο επαγγελματικό και επιχειρηματικό με μακροπρόθεσμη προοπτική στην επίτευξη των αποτελεσμάτων της, με σκοπό την επαύξηση της αξίας και τη βελτίωση της απόδοσης των περιουσιακών στοιχείων, καθώς και τη δημιουργία εσόδων. Προωθεί μεταρρυθμίσεις των Δημοσίων Επιχειρήσεων μέσω, αναδιάρθρωσης, βέλτιστης εταιρικής διακυβέρνησης και διαφάνειας, καθώς και μέσω της προαγωγής υπεύθυνης διοίκησης, κοινωνικής ευθύνης, αειφορίας, καινοτομίας και βέλτιστων εταιρικών πρακτικών και μπορεί να προβαίνει σε κάθε ενέργεια προκειμένου να εκπληρώνει τον σκοπό της». (Άρθρο 185, παρ. 1-2- 3)

5. Στη νέα Εταιρεία θα περιληφθεί σταδιακά όλη η περιουσία του Δημοσίου, όχι μόνο η ακίνητη, αλλά και η κινητή. Όλα τα ακίνητα, που ανήκουν στον ΕΟΤ και στο Υπουργείο Οικονομικών, τα οποία διαχειριζόταν η ΕΤΑΔ ή ανήκουν ήδη στην ΕΤΑΔ (άνω των 70.000 ακίνητα), τα ακίνητα που είχαν μεταβιβασθεί στο ΤΑΙΠΕΔ.

6. Ε.ΔΗ.Σ.: Ιδρύθηκε με το άρθρο 197 του Νόμου.

• Έχουν ενταχθεί οι Επιχειρήσεις και Οργανισμοί του Δημοσίου (ΟΑΣΑ, ΟΣΥ ΑΕ, ΣΤΑΣΥ ΑΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ ΑΕ, ΕΥΑΘ ΑΕ, ΕΥΔΑΠ ΑΕ, ΕΛΒΟ ΑΕ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΑΕ, ΔΕΗ ΑΕ.) (για τη ΔΕΗ το 34% των μετοχών του Δημοσίου).

• Οι μετοχές των δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών μεταβιβάζονται αυτοδικαίως και χωρίς αντάλλαγμα στην Εταιρεία αυτή. (Άρθρο 198, παρ. 6).

• Σημείωση: Σχετικά με το 17% των μετοχών του Δημοσίου στη ΔΕΗ που έχει υπαχθεί στο ΤΑΙΠΕΔ παραμένει σ’ αυτό προς πώληση. Εξαιρούνται ρητά και δεν υπάγονται στην Ε.ΔΗ.Σ. «τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είναι προς ιδιωτικοποίηση κατά τη θέση σε ισχύ του Νόμου». (Άρθρο 190, παρ. 2αα)

• Σκοπός της Ε.ΔΗ.Σ. είναι να κατέχει τις συμμετοχές του κράτους σε δημόσιες επιχειρήσεις, να διαχειρίζεται επαγγελματικά και να επαυξάνει την αξία των συμμετοχών αυτών και να τις αξιοποιεί σύμφωνα με βέλτιστες διεθνείς πρακτικές και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ, όσον αφορά την εταιρική διακυβέρνηση, την εταιρική συμμόρφωση, την εποπτεία και τη διαφάνεια των διαδικασιών, καθώς και σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές σε θέματα κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα με τις δημόσιες επιχειρήσεις μέρη.

• Οι δημόσιες επιχειρήσεις που ελέγχονται από την ΕΔΗΣ: (α) υπόκεινται σε κατάλληλη εποπτεία σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας, (β) υλοποιούν και υποστηρίζουν τις εφαρμοστέες τομεακές πολιτικές της Κυβέρνησης, (γ) αναλαμβάνουν κατόπιν ανάθεσης την παροχή Υπηρεσιών Γενικού και Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ), ενδεικτικά μέσω της εκτέλεσης υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία... (άρθρο 197 παρ. 2).

• Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (από 5-7 μέλη) των εταιριών των οποίων οι μετοχές ανήκουν άμεσα ή έμμεσα, στο σύνολό τους ή εν μέρει στην ΕΔΗΣ, εκλέγονται από τη συνέλευση των μετόχων τους. Ένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου προτείνεται προς εκλογή από τον Υπουργό Οικονομικών. Όλα τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των ως άνω εταιρειών επιλέγονται από Επιτροπή Επιλογής η οποία εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας επί τη βάσει επαγγελματικών κριτηρίων, κατάλληλων για την εκπλήρωση των σκοπών καθεμίας εξ αυτών, όπως εξειδικεύονται στον Εσωτερικό Κανονισμό. (Άρθρο 197, παρ. 8).

• Η Ε.ΔΗ.Σ. μπορεί να θέτει ως στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημοσίων επιχειρήσεων, τη μείωση λειτουργικών εξόδων μέσω λύσεων που στηρίζονται στην αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας που βασίζεται στην καινοτομία, την αύξηση των εσόδων μέσω της επέκτασης της πελατειακής βάσης, τη διαφοροποίηση προϊόντων και υπηρεσιών και μέσω επενδύσεων σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και με άλλους τρόπους.(Άρθρο 197, παρ. 11).

• Η διανομή των κερδών της Εταιρείας πραγματοποιείται σύμφωνα με τη μερισματική πολιτική, η οποία αποτελεί μέρος του Εσωτερικού Κανονισμού και με την οποία διασφαλίζεται η ακόλουθη διανομή: α) ποσοστό 50% των κερδών της Εταιρείας καταβάλλεται ως μέρισμα στο Ελληνικό Δημόσιο και διατίθεται σύμφωνα με το Ν. 4336/2015, και β) τα λοιπά κέρδη χρησιμοποιούνται για τις επενδύσεις της Εταιρείας. (Άρθρο 199, παρ. 1).

• Οι επενδύσεις που πραγματοποιούνται στα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας ή των άμεσων θυγατρικών της, συμβάλλουν στην αξιοποίηση τους και στην αύξηση των σχετικών εσόδων. Οι επενδύσεις αυτές δύνανται να περιλαμβάνουν βελτιώσεις ή έξοδα προετοιμασίας για πώληση ή άλλου είδους αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, εκσυγχρονισμό του δικτύου των δημοσίων επιχειρήσεων, καθώς και ανάθεση συμβάσεων διαχείρισης αναφορικά με εταιρίες υπό αναδιάρθρωση. (Άρθρο 200, παρ. 3).

• Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της μπορούν να μετέρχονται όλες τις μεθόδους που κρίνονται κατάλληλες προκειμένου, κατά τρόπο επαγγελματικό, να διαχειρίζονται, να διατηρούν, να αυξάνουν την αξία και να αξιοποιούν τα περιουσιακά τους στοιχεία και να επιτυγχάνουν το σκοπό τους. (Άρθρ. 201, παρ. 1).

• Προκειμένου να προβούν σε ιδιωτικοποίηση περιουσιακών τους στοιχείων, η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της δύναται να προβαίνουν ενδεικτικά στην πώλησή τους, τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων επί αυτών ή την εισφορά των τελευταίων σε ανώνυμες εταιρείες (Α.Ε.) ή ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες (Ι.Κ.Ε.) και στη συνεπακόλουθη πώληση των σχετικών μετοχών σε τρίτους. (Άρθρο 201, παρ. 2).

• Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της δύναται επιπλέον να προβαίνουν στη μίσθωση των περιουσιακών στοιχείων, την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης ή αξιοποίησής τους, την ανάθεση της διαχείρισής τους... (Άρθρο 201, παρ. 3).

Η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Κράτους και ο εθνικός, παραγωγικός, οικονομικός και κοινωνικός σχεδιασμός παραχωρούνται στον απόλυτο έλεγχο των δανειστών και αυτό προκύπτει από τα παρακάτω:

Το Υπερταμείο έγινε για να αξιοποιήσει (πώληση, ιδιωτικοποίηση, ρευστοποίηση, κλπ) όσο το δυνατόν γρηγορότερα την περιουσία του ελληνικού δημοσίου ώστε να αποπληρωθούν τα δάνεια που έχει δώσει η Ε.Ε. στην Ελλάδα - το 50% των εσόδων του ταμείου θα δίδεται στους δανειστές και το υπόλοιπο 50 % στην Ελληνική κυβέρνηση.

Η δημιουργία του ταμείου προβλέπει την εκχώρηση περισσότερα από 70 χιλιάδες περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου (ουσιαστικά όλη η ακίνητη περιουσία της χώρας αν εξαιρέσει κανείς μνημεία, ναούς, λίμνες, βουνοκορφές, ποτάμια) και σε λίγο όλες οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί για χρονικό διάστημα 99 ετών σε έναν διοικητικό μηχανισμό ο οποίος δεν θα λογοδοτεί στα θεσμικά όργανα της πολιτείας ούτε θα ελέγχεται από αυτήν.

Οι θεσμοί μπορούν να βάλουν βέτο σε κάθε απόφαση ή αλλιώς, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη τους για κάθε απόφαση.

Ο επικεφαλής της Ε.ΔΗ.Σ., ο Διευθύνων Σύμβουλος του Δ.Σ. του νέου Ταμείου, ο οποίος και θα ασκεί το μάνατζμεντ θα λαμβάνουν τις αποφάσεις σχετικά με τη στρατηγική, τις δραστηριότητες, την από εδώ και πέρα πορεία των ΔΕΚΟ που ανήκουν στην ομπρέλα τους - και της ΔΕΗ - η Διοίκηση της οποίας θα πρέπει να προσαρμόζεται στις αποφάσεις αυτές.

Μέχρι σήμερα η ΔΕΗ είχε ως προϊστάμενη Αρχή το Υπουργείο Ενέργειας, και υπαγόταν στον Υπουργό Οικονομικών (βασικός μέτοχος), πλέον στο νέο τοπίο οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από κοινού με τους δανειστές.

ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

Τι θα σημαίνει ότι οι Δημόσιες Επιχειρήσεις που ελέγχονται από την ΕΔΗΣ «υπόκεινται σε κατάλληλη εποπτεία σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας»; Τι ελευθερία κινήσεων θα έχει η Διοίκηση της ΔΕΗ στο νέο Ταμείο;

Τι είναι «το πλαίσιο ειδικών υποχρεώσεων» που θα συντάσσεται μεταξύ της ΕΔΗΣ και κάθε ΔΕΚΟ προκειμένου το κράτος να πετύχει τους στρατηγικούς στόχους στον τομέα δράσης της επιχείρησης;

Τι θα σημαίνει προσδιορίζονται «δείκτες απόδοσης» της κάθε συγκεκριμένης επιχείρησης για να διευκολυνθεί η επίτευξη των σχετικών στρατηγικών στόχων;

Τι θα σημαίνει ότι Ταμείο θα μπορεί να παρεμβαίνει αποφασιστικά στα περιουσιακά του στοιχεία με στόχο την μεγιστοποίηση του κέρδους;

Θα προβλέπεται κάποιου είδους «κόφτης» σε περίπτωση που αυτοί δεν επιτυγχάνονται;

Η τιμολογιακή πολιτική για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας ή τη δημιουργία ελκυστικών συνθηκών για την πώληση των Επιχειρήσεων πώς θα επιδράσει στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής και στήριξης των καταναλωτών;

Υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορεί να αλλάξει η Διοίκηση μιας ΔΕΚΟ;

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, επιχειρούν με κάθε ευκαιρία να καθησυχάσουν τους εργαζομένους πως με την ένταξη στο νέο Ταμείο των ΔΕΚΟ δεν διακυβεύονται εργασιακές κατακτήσεις. Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή, προβλέπει πως οι ΔΕΚΟ πρέπει να ανασυγκροτηθούν, και τούτο συνεπάγεται επώδυνες αλλαγές, που θα αγγίξουν και ευαίσθητες εργασιακές χορδές, όπως σχεδόν πάντα συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Βρισκόμαστε επομένως ακόμη στην αρχή αλλαγών που δεν θα φανούν πριν από τις αρχές του 2017 και που σε συνδυασμό με τις ανατροπές που αναμένεται να φέρουν οι υποχρεωτικές δημοπρασίες ηλεκτρικής ενέργειας (ΝΟΜΕ) με απώλεια παραγωγικού δυναμικού και πελατών, η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ΔΕΗ, η πώληση του ΑΔΜΗΕ και η συνεχιζόμενη αφαίμαξη της Επιχείρησης (σύμβαση με ΑτΕ, τέλος προμηθευτών προς όφελος των ιδιωτών, κλπ) προϊδεάζουν για μια εντελώς διαφορετική από τη σημερινή εικόνα την αμέσως επόμενη περίοδο.

Το συνδικαλιστικό κίνημα στην νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί επιβάλλεται να διαμορφώσει έναν αγωνιστικό συντονισμό για την υπεράσπιση του Δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ΔΕΗ και γενικότερα της δημόσιας περιουσίας και των βασικών κοινωνικών αγαθών.

Μόνη επιλογή ενός λαού με αξιοπρέπεια πρέπει να είναι η αντίσταση και ο γενικός ξεσηκωμός για ένα ΜΕΤΩΠΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΔΕΗ και της χώρας, για να ματαιώσουμε το ξεπούλημα και να βάλουμε τη χώρα σε μια αντιμνημονιακή πορεία κυριαρχίας, δικαιοσύνης, ανασυγκρότησης και διεξόδου που μπορεί να σαρώσει όχι μόνο τα μνημόνια αλλά και όλο το κατοχικό πολιτικό μπλοκ, που τα στηρίζει.

*Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ορυχείων - Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ

Η Κύπρος κατέχει στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο, γι’ αυτό και αποτελεί μέρος της κρίσης που μαστίζει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, δέχεται τις επιδράσεις της πολιτικής Τ. Ερντογάν και συνεπώς, η όποια λύση του Κυπριακού εντάσσεται στην συνολική λύση, που θα περιλαμβάνει την διευθέτηση σοβαρών γεωπολιτικών προβλημάτων (Κουρδικό, Κυπριακό, Παλαιστινιακό, Συρία, Ιράκ και ISIS).

Η Τουρκία με τις πολιτικές επιλογές της στο Κουρδικό, στο συριακό μέτωπο και στη Μοσούλη, επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ότι είναι δύναμη αναθεωρητική και επεκτατική. Επιπλέον η στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και η μέχρι σήμερα παράνομη κατοχή του 40% της Νήσου, αλλά και η στρατιωτική κατάληψη των Ιμίων (1996) επιβεβαιώνει, ότι η Άγκυρα, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για την επίτευξη πολιτικό-διπλωματικών στόχων. Επισημαίνουμε ακόμη ότι, στη Συρία η Άγκυρα δεν δίστασε να συμπράξει με τους πιο ακραίους Ισλαμιστές (όπως η τρομοκρατική οργάνωση ΑΛ-ΝΟΥΣΡΑ), να τους εκπαιδεύσει, να τους εξοπλίσει, να τους εφοδιάζει, να τους χρηματοδοτήσει, με στόχο την ανατροπή του Άσαντ, αλλά και να συνεργαστεί μαζί τους στο λαθρεμπόριο πετρελαίου και αντικειμένων αρχαιοκαπηλίας. Και ακόμη, ο Τ. Ερντογάν με την πολιτική του, «αξιοποιεί», ως μέσο εκβιασμού τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που έρχονται χωρίς βίζα με ελάχιστα ευρώ από τη βόρεια Αφρική, τη Συρία ή το Πακιστάν, για να «γκριζάρει» το Αιγαίο και να εκβιάσει την Ευρώπη.

Συγκεκριμένες πρωτοβουλίες της Άγκυρας, καταδεικνύουν ότι, στρατηγικός στόχος της είναι η ομηρεία της Κύπρου και ο πλήρης γεωπολιτικός και ενεργειακός έλεγχος του νησιού.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των τουρκικών επιδιώξεων αναφέρουμε ότι: Κατά τις συνομιλίες για το σχέδιο Ανάν το 2004, οι Τουρκοκύπριοι (ΤΚ) με εντολές της Τουρκίας, αρνήθηκαν να αποδεχθούν ενσωμάτωση στο σχέδιο λύσης, της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) για τις θαλάσσιες ζώνες και τη συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου. Επίσης, συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ και το Λίβανο, η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει. Η Τουρκία, διεκδικεί παράνομα το μεγαλύτερο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ, έχει προχωρήσει στην οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας με το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος, καθώς και στη χάραξη θαλασσοτεμαχίων εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, για έρευνες ανεύρεσης υδρογονανθράκων. Με αυτές τις επιλογές, η Τουρκία αποκόπτει ουσιαστικά μεγάλο τμήμα της δυνητικής ΑΟΖ της Κύπρου, που συναντά την αντίστοιχη της Ελλάδας και εκτείνεται μέχρι την περιοχή ΝΑ Καστελλορίζου, παρεμβάλλοντας την τουρκική ΑΟΖ.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, ο πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ και κορυφαία στελέχη της Ισλαμικής Κυβέρνησης, σε κάθε επίσημη ή ανεπίσημη συνάντηση με κορυφαίους αξιωματούχους της Ε.Ε. και με Αμερικανούς και Βρετανούς διπλωμάτες, θέτουν τη λύση του Κυπριακού, ως βασική προϋπόθεση για την επίλυση της κρίσης στη Συρία. Διαχρονικά οι Κυβερνήσεις της Τουρκίας, είτε είναι Κεμαλιστές (Ντεμιρέλ), είτε σοσιαλιστές (Ετσεβίτ), είτε Ισλαμιστές (Ερντογάν- Νταβούτογλου), είτε υπηρεσιακές (Τανσού Τσιλέρ), επεδίωξαν και επιδιώκουν την ομοσπονδιοποίηση της Κύπρου με προαπαιτούμενο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με μια αλα- τούρκα ομοσπονδοιοποίηση, ώστε ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου να περάσει στην Τουρκία. Το εντυπωσιακό είναι ότι, τα τουρκικά σχέδια, παρότι αντιστρατεύονται τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, βρίσκουν «ευήκοα ώτα» στις Κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Βρετανίας και κρατών της Ε.Ε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι ότι δέχονται την τουρκική άποψη, να παραμείνουν τουρκικά στρατεύματα κατοχής και μετά τη λύση του Κυπριακού, στο νησί. Μάλιστα η «συμβιβαστική» πρόταση των Αμερικανών, όπως τη διατύπωσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, είναι, να αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, αλλά να δημιουργηθεί μια τουρκική στρατιωτική βάση στην Κύπρο. Αμερικανοί αναλυτές με πληθώρα δημοσιευμάτων τους, υποστηρίζουν ότι, οι ΗΠΑ, έστω και την ύστατη ώρα, πριν αποχωρήσει η κυβέρνηση Ομπάμα, θέλουν να προσφέρουν στην Τουρκία στρατιωτική βάση στην Κύπρο - μετά τη λύση του πολιτικού προβλήματος, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επανένωση της Κύπρου - με αντάλλαγμα την αποκατάσταση των σχέσεών τους με τον Ερντογάν και τη συναίνεσή του, στη διευθέτηση του Συριακού και του Κουρδικού. Κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αναμένεται να ζητήσει από την Ελληνική Κυβέρνηση να στηρίξει την αμερικανική (τουρκική) πρόταση, για τουρκική στρατιωτική βάση στη Κύπρο και να ασκήσει πιέσεις στην Κυπριακή Κυβέρνηση για λύση του Κυπριακού και μάλιστα, μέχρι τέλος του 2016.

Επί της ουσίας, για να υπάρξει ρεαλιστική λύση στο πολυπαραμετρικό πρόβλημα της Κύπρου (γεωπολιτικό, ενεργειακό, στρατιωτικό), αυτή θα πρέπει να λύνει το θεμελιακό πρόβλημα, που είναι η παράνομη στρατιωτική κατοχή. Το Κυπριακό είναι βασικά διεθνές πρόβλημα, παράνομης στρατιωτικής εισβολής και παρατεταμένης κατοχής. Και επιπλέον, δεν νοείται κυρίαρχο και ελεύθερο κράτος ισότιμο μέλος ευρωατλαντικών θεσμών, όταν άλλα κράτη διατηρούν επεμβατικά δικαιώματα και στρατιωτικές βάσεις. Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, μετά τη πρόσφατη συνομιλία του με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, σε δηλώσεις του, εξέφρασε την αντίθεση της Ελλάδας στη δημιουργία τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Κύπρο, μετά τη λύση του Κυπριακού. Κάτι τέτοιο, υποστήριξε , «σημαίνει ότι η κατοχή μονιμοποιείται και νομιμοποιείται σε μια περιοχή της Δημοκρατίας της Κύπρου και μετασχηματίζεται από προσωρινή και υπό διαπραγμάτευση σε μόνιμη, ενώ η Τουρκία αποκτά και δικαιώματα κυριαρχίας στα ίδια τα εδάφη της Κύπρου».

Κυρίως όμως, το Κυπριακό και λύση που μεθοδεύει η αμερικανοβρετανική διπλωματία με τη συναίνεση της Τουρκίας, είναι εναρμονισμένη με τα στρατηγικά και γεωοικονομικά σχέδια των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Η Κύπρος που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. είναι ένα Sui generis (ιδιόρρυθμο) κράτος στη φιλοσοφία του σχεδίου ΑΝΑΝ, που θα διευκολύνει την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων του Νησιού προς όφελος των συμφερόντων των ευρωατλαντικών θεσμών και των πολυεθνικών πετρελαϊκών κολοσσών. Έχουν ως στόχο να αξιοποιηθεί η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου στον ανταγωνισμό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τη Ρωσία, καθώς μαίνονται οι αιματηροί πόλεμοι στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΜΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ

Του ΜΑΝΟΛΗ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ, Προέδρου της «Χριστιανικής Δημοκρατίας»

Έληξαν την Κυριακή 16 Οκτωβρίου οι εργασίες του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ με την επανεκλογή του Αλέξη Τσίπρα ως προέδρου, με ποσοστό Τσαουσέσκου'' (93,54%) και με διακηρύξεις του, που θύμιζαν το 2015.

Τότε που διαβεβαίωνε, χωρίς ίχνος επιφύλαξης, ότι:

-Θα καταργούσε άμεσα με νόμο τα Μνημόνια.

-Θα επανέφερε τον 13ο μισθό

-Θα κατοχύρωνε τις Συλλογικές Συμβάσεις

- Θα εξασφάλιζε κατώτερο μισθό στα 750 ευρωπαϊκών

-Και γενικά θα έκανε τους Δανειστές μας να αποδεχτούν το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και να χορέψουν ... και πεντοζάλη!

Γνωρίζουμε, βέβαια όλοι μας, γιατί το ζούμε στο πετσί μας, ότι ''ύστερα από σκληρή διαπραγμάτευση'', έξι μηνών, υπέγραψε Συμφωνία τρίτου Μνημονίου, αφού προηγουμένως είχε ακυρώσει το ηχηρό ΟΧΙ του 61,3% του ελληνικού λαού, στις απαιτήσεις των Δανειστών, με τη μετατροπή του στο ΝΑΙ, που απαιτούσε η πολιτική του ''πάση θυσία στο ευρώ''! Έτσι με αυτή την πολιτική απάτη και αγυρτεία εξασφάλισε για τις νεοκατοχικές δυνάμεις την υπερψήφιση, όλου του Μνημονιακού καθεστώτος, γιατί για καθεστώς πρόκειται, από 222 βουλευτές, δηλαδή από το σύνολο των κομμάτων εξουσίας!

Αυτή ήταν η θριαμβευτική νίκη των Δανειστών, που τους την έφερε ο ''αριστερός'', υποτίθεται ΣΥΡΙΖΑ και, στρατηγικού χαρακτήρα, του λαού μας, που την προκάλεσε επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ!

Πως δικαιολογήθηκε ο πρωθυπουργός για την καταστρεπτική αυτή πολιτική του;

''Είχαμε αυταπάτες'', είπε! Είχαμε πιστέψει, εννοούσε, ότι οι Δανειστές θα υποχωρούσαν, αλλά κάναμε λάθος εκτιμήσεις και στο τέλος υποχωρήσαμε εμείς!

Έτσι απλά. Αυταπάτες είχαμε, βρε παιδιά, τι να κάνουμε... Αυτά έχει η ζωή.

Τώρα, στο Συνέδριο του κόμματος του, τι μας είπε ο Τσίπρας;

-''Έχουμε σήμερα όλα τα μέτωπα ανοικτά, τα εσωτερικά και τα εξωτερικά, και αυτό όχι από λάθος ή αμέλεια, αλλά από πολιτική επιλογή, να μη γίνομε διαχειριστές της μιζέριας''.

Αν είναι δυνατόν, αυτός που με τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής και τις ''αυταπάτες'' του, επέτεινε και επεξέτεινε τη μιζέρια, σε σημείο που το 35,7% του πληθυσμού μας να βρίσκεται στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, να μας λέει ''δεν θα γίνει διαχειριστής της μιζέριας'', που προκαλείται αναπόφευκτα και νομοτελειακά από το καθεστώς της Νέου Τύπου Κατοχής που, μας έχει επιβληθεί και υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

-Είπε ακόμα ο πρωθυπουργός: ''Τρεις δύσκολοι μήνες βρίσκονται μπροστά μας -αλλά ξέρουμε από τα δύσκολα (!) και πρόσθεσε, ''Η Ελλάδα τηρεί τη συμφωνία, το ίδιο περιμένει και από τους εταίρους της. Οι ολιγωρίες και οι μεταθέσεις (για να συζητηθεί το ζήτημα του χρέους) δεν θα γίνουν αποδεκτές''.

Δηλαδή τι θα κάνει ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνηση του αν υπάρξουν, που θα υπάρξουν, ''ολιγωρίες και μεταθέσεις''; Αυτό θα γίνει κύριε Τσίπρα και το γνωρίζετε πολύ καλά. Η πολιτική σας ''πάση θυσία στο ευρώ και στην Ε.Ε'' οδηγεί αναπότρεπτα στην υποταγή. Θα μας μιλήσετε τότε, πάλι για αυταπάτες; Μα κανείς δεν θα σας πιστέψει. Απλούστατα δεν θα πρόκειται για αυταπάτη , αλλά για απάτη.

Όταν από ''κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη'', φθάσαμε στο ''κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη''.

Όταν το Ελληνικό πηγαίνει μπιρ παρά στα χέρια των Λάτσιδων.

Όταν τα περιφερειακά αεροδρόμια ''ιδιωτικοποιούνται από κρατική εταιρεία της Γερμανίας, αντί πινακίου φακής.

Όταν ενέργεια, Τηλεπικοινωνίες, Σιδηρόδρομοι, Λιμάνια ακόμα και το Νερό ξεπουλιούνται.

Όταν τα νιάτα μας ξενιτεύονται και η ανεργία πτωχεύει όλο και μεγαλύτερο μέρος του λαού μας.

Όταν με τη συνεχιζόμενη αδιαφάνεια και διαφθορά και την αβάστακτη φορολογία, αποκλείετε τις επενδύσεις. Αλλά και αν υπάρξουν και όταν υπάρξουν επενδύσεις, με το καθεστώς του εργατικού μεσαίωνα, που υπάρχει, ο λαός και η ΧΏΡΑ ουδέν θα ωφεληθούν.

Όταν με λίγα λόγια αφοπλίζεται τη Χώρα και βυθίζετε το λαό στην απόγνωση, στην απελπισία, τη μιζέρια και την κατάθλιψη και ταυτόχρονα εμμένετε στην πολιτική που προκάλεσε τη σημερινή δυστυχία στην πατρίδα μας, τότε, όταν λέτε ότι δεν θα δεχθείτε ''ολιγωρίες και μεταθέσεις'', που στηρίζετε την αποφασιστικότητα σας και κυρίως ότι θα γίνουν δεκτοί οι στόχοι σας για ρύθμιση του χρέους; Γνωρίζετε πολύ καλύτερα από τον καθένα μας, ότι για να υπάρξει ουσιαστική ελάφρυνση του, το Δ.Ν.Τ απαιτεί τέταρτο Μνημόνιο για την ολοκληρωτική παράδοση της πατρίδας μας, η δε Γερμανία δεν θέλει καν να ακούει για ρυθμίσεις κ.λ.π.

Όταν λοιπόν όλα αυτά είναι δεδομένα, είναι αναμφισβήτητα, τότε ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας δεν θα μπορούν πια να επικαλεστούν ότι είχαν αυταπάτη, όταν θα υπογράφουν, ο μη γένοιτο, 4ο Μνημόνιο, γιατί θα πρόκειται για καραμπινάτη απάτη.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Αν η άνοδος της θερμοκρασίας εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής ξεπεράσει τον ενάμιση βαθμό Κελσίου, το ιδανικό όριο που έχει θέσει η διεθνής συμφωνία του Παρισιού του 2015, τότε πολλά εδάφη γύρω από τη Μεσόγειο, στη Νότια Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, κινδυνεύουν με ξηρασία και ερημοποίηση, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον παλαιοκλιματολόγο Ζοέλ Γκιγιό του Πανεπιστημίου της Αιξ-Μασσαλίας και του Κολλεγίου της Γαλλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», προειδοποιούν ότι στη Μεσόγειο ίσως εμφανισθούν οικοσυστήματα που δεν έχουν υπάρξει εδώ και 10.000 χρόνια. Μεγάλες πόλεις της Μεσογείου μπορεί να βρεθούν να περιβάλλονται από ξηρά εδάφη ή και έρημο έως το τέλος του αιώνα μας.

Ήδη οι θερμοκρασίες στη λεκάνη της Μεσογείου είναι περίπου 1,3 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερες από εκείνες της περιόδου 1880-1920, ενώ την ίδια περίοδο η μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας ήταν μικρότερη, γύρω στους 0,85 βαθμούς Κελσίου. Αυτό δείχνει ότι η Μεσόγειος είναι πιο ευαίσθητη και άρα ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή.

Οι Γάλλοι επιστήμονες μελέτησαν δείγματα γύρης από διαδοχικά γεωλογικά ιζήματα του παρελθόντος, βγάζοντας έτσι συμπεράσματα για την πορεία του μεσογειακού κλίματος και των οικοσυστημάτων κατά τα τελευταία 10.000 χρόνια. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας υπολογιστικά μοντέλα, έκαναν προβλέψεις για την εξέλιξη των οικοσυστημάτων στο μέλλον, με βάση διάφορα σενάρια.

Μόνο αν η θερμοκρασία δεν ανέβει πάνω από 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, τότε τα μεσογειακά οικοσυστήματα θα συνεχίσουν λίγο-πολύ να έχουν τη γνώριμη εικόνα τους των τελευταίων χιλιετιών.

Αν όμως η άνοδος της θερμοκρασίας φθάσει και ξεπεράσει τους δύο βαθμούς Κελσίου, τότε ολόκληρες περιοχές, όπως η νότια Ισπανία, μετατρέπονται σε ερήμους, τα όποια δάση φυλλοβόλων δέντρων εξαφανίζονται σταδιακά και μετακινούνται σε πιο ορεινά και βόρεια μέρη, ενώ στη θέση τους, σε ένα μεγάλο μέρος της Μεσογειακής λεκάνης, εμφανίζονται θαμνώδη φυτά.

Οι ερευνητές επισήμαναν ότι αυτές οι αλλαγές στα οικοσυστήματα θα οφείλονται καθαρά στην κλιματική αλλαγή και δεν λαμβάνουν καν υπόψη τους άλλες ανθρωπογενείς επιδράσεις, όπως τις αλλαγές στη χρήση γης, την επέκταση των αστικών περιοχών, την υποβάθμιση του εδάφους κ.ά., που μπορεί να επιδεινώσουν περαιτέρω την καστάταση.

Ο Γκιγιό τόνισε ότι οι κλιματικές συνθήκες έπαιξαν ρόλο στην ανάδυση και στην εξέλιξη πολλών μεγάλων πολιτισμών της Μεσογείου, όπως του αιγυπτιακού, του ελληνικού και του ρωμαϊκού, πράγμα που μπορεί να συμβεί και στο μέλλον. Τόνισε ότι οι σημερινές προσφυγικές ροές, που σήμερα έχουν πολιτικά και οικονομικά αίτια, μελλοντικά μπορεί να ενταθούν λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας στα νότια της Μεσογείου.

Πηγή: ΑΜΠΕ