Οι δανειστές απαιτούν κι άλλο αίμα, η κυβέρνηση συμμορφώνεται. Ένοχοι οι φοροφυγάδες... συνταξιούχοι!

  ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

«Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά, άγρια κράζουν, για αίμα διψούν…», μας λέει ένα παλιό επαναστατικό τραγούδι. Αναφέρεται σε άλλες εποχές, τότε που τα «μαύρα κοράκια» του καπιταλισμού έστηναν κρεμάλες για τους ηγέτες των προλεταρίων κι έσφαζαν τους προλετάριους που τολμούσαν να διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση στη ζωή.

Σήμερα, τα «μαύρα κοράκια» απλώνουν και πάλι τη βαριά σκιά τους πάνω από τη γηραιά ήπειρο, πάνω από τον πλανήτη ολάκερο. Προς το παρόν τουλάχιστον δεν απαιτούν το αίμα των προλεταρίων, έχουν άλλωστε μπόλικο αίμα διαθέσιμο στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, στο Μαγκρέμπ, στην υποσαχάρια Αφρική…

Απαιτούν όμως να έρθει στην κατοχή τους και η τελευταία ρανίδα του πλούτου των εθνών. Εργασία, εισοδήματα, ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή, στην προκρούστεια κλίνη της δικτατορίας των αγορών. Φτηνιάρικο αγαθό ο άνθρωπος, νυν υπέρ της συσσώρευσης του πλούτου στα κεμέρια ολίγων ο αγών…

Η χώρα μας βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας. Τα «μαύρα κοράκια» των αδηφάγων επικυρίαρχων, σε αγαστή συνεργασία με την εγχώρια πλουτοκρατία και τις μνημονιακές κυβερνήσεις, όχι μόνο επέπεσαν επί των λαϊκών εισοδημάτων και περιουσιών και έβγαλαν στο σφυρί τον εθνικό πλούτο, αλλά χρησιμοποιούν τη χώρα και το λαό της ως πειραματόζωο για τα μελλούμενα και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι στατιστικές της φρίκης είναι απλοί αριθμοί και ποσοστά. Δείχνουν το μέγεθος της φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, αλλά αδυνατούν να μας δείξουν τα προσωπικά δράματα χιλιάδων ανθρώπων και οικογενειών, την αγωνία των απειλούμενων με κατάσχεση του σπιτιού τους συνανθρώπων μας, την απελπισία των ανέργων, τη βουβή οργή των απλήρωτων εργαζόμενων, το θυμό των αμειβόμενων με μισθούς- χαρτζιλίκι, το καθημερινό δράμα των ασθενών, την ανημπόρια των συνταξιούχων που πολλές φορές έχουν να συντηρήσουν και τα άνεργα παιδιά τους, τον τρόμο μπρος στο χειμώνα των άστεγων…

Όμως, οι στατιστικές της φρίκης δεν φαίνεται να απασχολούν τα «μαύρα κοράκια» του ΔΝΤ. Συνεχίζουν να κρώζουν απαιτώντας και το μεδούλι των μισθοσυντήρητων και συνταξιούχων. Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι το 55% των μισθωτών και συνταξιούχων δήλωσε εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο των 9.500 ευρώ. «Φοροδιαφεύγουν» κρώζει το ΔΝΤ, «να μειωθεί το αφορολόγητο, να καταργηθούν οι… φοροελαφρύνσεις, ώστε να διευρυνθεί η φορολογική βάση…»!

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δεν με εξέπληξαν, ούτε βεβαίως η «ερμηνεία» τους από το ΔΝΤ. Άλλωστε, οι «ερμηνείες» αυτού του είδους βρίσκουν και εντός της χώρας ένθερμους υποστηρικτές. Όπως, για παράδειγμα, ένας «ενημερωτής της κοινής γνώμης», που τον άκουσα με περισσό θράσος να δηλώνει ότι «και οι συνταξιούχοι μπορούν να φοροδιαφεύγουν, αν νοικιάζουν ένα διαμέρισμα χωρίς να το δηλώνουν…». Ναι, και η μισότυφλη μάνα μου φοροδιαφεύγει γιατί δεν δηλώνει τα μαρούλια και τα κρεμμυδάκια που φυτεύει στην αυλή της…

Μετατρέποντας σε αριθμούς τα ποσοστά, βλέπουμε ότι περισσότεροι από 3 εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι, σε σύνολο 5,4 εκατομμυρίων, δήλωσαν εισοδήματα μικρότερα των 9.500 ευρώ. Μέσος όρος εισοδήματος ανά δήλωση 5,546 ευρώ, ήτοι 462 ευρώ μηνιαίως! Κι ακόμη, δεν έχει καταγραφεί το πετσόκομμα του ΕΚΑΣ, η εξαέρωση των επικουρικών συντάξεων, το θέριεμα της μερικής απασχόλησης.

Στην σύνολο της Ευρωζώνης μόνο το 8% των μισθωτών και συνταξιούχων δηλώνει εισοδήματα μικρότερα του αφορολόγητου.

Ενδεικτικό της συντριβής που υπέστησαν τα μνημονιακά χρόνια τα λαϊκά εισοδήματα είναι και το εξής στοιχείο. Το 2011 τα φυσικά πρόσωπα δήλωσαν μέσω των φορολογικών τους δηλώσεων εισοδήματα ύψους 104 δις ευρώ. Το 2015 το αντίστοιχο ποσό είχε μειωθεί στα 74,5 δις ευρώ. Το ποσοστό μείωσης ανέρχεται σε 28,4% και δεν υπερβαίνει κατά πολύ το ποσοστό συρρίκνωσης του ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο. Ωστόσο, το ΔΝΤ απαιτεί νέα μέτρα, με πρόσχημα τη φοροδιαφυγή. Τα 462 ευρώ το μήνα του φαίνεται μεγάλο ποσό. Υπάρχουν και άλλα περιθώρια στην κατηφόρα της ανέχειας και της δυστυχίας.

Τελευταίως, κάποια κυβερνητικά στελέχη μόνο που δεν πανηγύρισαν για το «κατόρθωμά» τους να πετύχουν ρεκόρ 15ετίας στις προσλήψεις απασχολουμένων και στο ισοζύγιο προσλήψεων- απολύσεων το δεκάμηνο του 2016. Ουδέν σχόλιο όμως για το γεγονός ότι σε σύνολο 1.830.453 προσλήψεων, οι 992.121 αφορούσαν σε θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, δηλαδή το 54,2% έναντι 45,8% πλήρους απασχόλησης. Και βεβαίως, ουδέν στοιχείο για το πόσες από αυτές τις προσλήψεις είναι επιδοτούμενες ή έγιναν από τους δήμους στο πλαίσιο της «κοινωφελούς εργασίας».

Τις διαθέσεις τους για πανηγυρισμούς τις ψαλίδισαν τα στοιχεία που αφορούσαν τον Οκτώβριο. Το μήνα αυτό οι απολύσεις ήταν κατά 82.810 περισσότερες από τις προσλήψεις, αριθμός που επίσης αποτελεί ρεκόρ- αρνητικό όμως- της τελευταίας 15ετίας. Επιπλέον, οι θέσεις μερικής η εκ περιτροπής απασχόλησης εκτοξεύτηκαν στο 61,7% του συνόλου και έφτασαν τις 114.692 σε σύνολο 185.895. Η εκτίναξη αυτή, αν μη τι άλλο, καταδεικνύει τη ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων από μήνα σε μήνα και τη σταδιακή μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα ημιαπασχολούμενων και υποαπασχολούμενων με μισθούς που κυμαίνονται στα πλαίσια του χαρτζιλικιού.

Επιπρόσθετα να αναφέρουμε ότι οι υποπασχολούμενοι ανέρχονται, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, σε περίπου 300.000 άτομα (πριν πέντε χρόνια ήταν λιγότεροι από 100.000). Η ΕΛΣΤΑΤ (και η Eurostat) ορίζει ως υποαπασχολούμενους τα άτομα που εργάζονται τόσο λίγο ώστε να θεωρούνται περισσότερο άνεργοι (δηλαδή αυτοί που ουσιαστικά «εργάζονται» 2-3 ώρες την εβδομάδα, αλλά στις επίσημες στατιστικές περιλαμβάνονται στους… απασχολούμενους!).

Στην Ελλάδα των μνημονίων η οικονομική εξαθλίωση εκατομμυρίων συμπολιτών μας (περίπου 4.000.000 διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας) δεν θα μπορούσε παρά να έχει δραματικές επιπτώσεις και στο δημογραφικό. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ:

• Το 2015 γεννήθηκαν 91.847 μωρά, αριθμός που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ των τελευταίων 85 χρόνων, με εξαίρεση τη δεκαετία του ’40 για την οποία δεν διατίθενται στοιχεία.

• Τον ίδιο χρόνο πέθαναν 121.212 συμπατριώτες μας, αριθμός που επίσης αποτελεί ρεκόρ 85ετίας (με την ίδια εξαίρεση).

• Το ισοζύγιο γεννήσεων- θανάτων ήταν αρνητικό κατά 29.365 άτομα, ρεκόρ και αυτό της 85ετίας.

Να δούμε ακόμη μερικά στοιχεία από τις στατιστικές τη φρίκης.

-Το διάστημα 2008-2015 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 66,3 δις ευρώ σε τρέχουσες τιμές ή ποσοστό 27,4%.

-Το ίδιο διάστημα οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας μειώθηκαν κατά 25,8 δις ευρώ, ή ποσοστό 31,1%.

-Το  «καλάθι της νοικοκυράς», δηλαδή οι καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών, μειώθηκε κατά μέσο όρο 37% την ίδια περίοδο.

-Οι απασχολούμενοι από 4.856.000 το 2008 μειώθηκαν σε 4.019.000 το 2015, δηλαδή «χάθηκαν» 839.000 θέσεις εργασίας.

-Οι άνεργοι (κατά τον ορισμό της ΕΛΣΤΑΤ) ανέρχονταν τον Αύγουστο του 2008 σε 376.300 άτομα. Τον ίδιο μήνα του 2016 είχαν φτάσει τα 1.126.500 άτομα, δηλαδή είχαν αυξηθεί κατά 200%!

Πριν λίγες ημέρες, ενώ ψαχούλευα κάποια βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο, μπήκε στο μαγαζί μια γιαγιά και ζήτησε δύο μολύβια. «Για τα εγγονάκια μου», μουρμούρισε. Μόλις πληροφορήθηκε την τιμή, 90 λεπτά και τα δύο, έβγαλε κάτι ψιλά από την τσέπη της. Τα μέτρησε προσεκτικά και ζήτησε άλλο ένα μολύβι. «Για μένα, για να λύνω κανένα σταυρόλεξο…». Πλήρωσε, 1,35 σύνολο. Έδωσε ότι είχε στο χέρι της, 1.50 λεπτά. Περίμενε, πήρε τα ρέστα, 15 λεπτά και την τσαντούλα με τα 3 μολύβια…

Ο συνταξιούχος του σήμερα. Ο Έλληνας καταναλωτής του σήμερα και του αύριο, όπως τον σχεδιάζει το ΔΝΤ. Άφραγκος αλλά… φοροφυγάς, πεινασμένος αλλά με… λιπώδεις ιστούς, τεμπέλης όχι άνεργος. Και ποιος ξέρει; Μπορεί να νοικιάζει χωρίς να το δηλώνει κάποιο διαμέρισμα, μπορεί να φυτεύει αδήλωτα μαρούλια, μπορεί να χαρτζιλικώνεται από τους γονείς του (αλήθεια, γιατί δεν φορολογείται το χαρτζιλίκι, όπως σχεδίαζε να κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση; Αίσχος!).

Οι καιροί άλλαξαν. Τα «μαύρα κοράκια» προσάρμοσαν τις απαιτήσεις του. Σήμερα δεν στήνουν κρεμάλες, δεν «σφάζουν προλετάριους». Όμως, θα φτάσουν κι εκεί αν το κρίνουν αναγκαίο. Ας μην αμφιβάλουμε…

Το κατάντημα είναι πολύ λίγο για να χαρακτηρίσει κάποιος τον εξευτελισμό του νεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και των μεγαλο-στελεχών του.

Χαράματα, ως κλέφτες, έσπευσαν σήμερα Τετάρτη (16/11) να καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο οι Βούτσης, Φίλης, Δρίτσας, Γαβρόγλου, Ρήγας και λοιποί καμπαλέρος της χαμερπούς νεοαποικίας με ισχυρή συνοδεία κομματικής περιφρούρησης.

Ο λόγος αυτής της πρωϊνιάτικης κατάθεσης ήταν να αποφύγουν οι νεομνημονιακοί αξιωματούχοι τα κακά συναπαντήματα, αν και πάλι δεν απέφυγαν τα “γιούχα” από τους λιγοστούς νέους και νέες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο Πολυτεχνείο.

Την προηγούμενη μέρα οι ίδιοι αυτοί κυβερνο-κομματικοί αξιωματούχοι, καταργώντας το Σύνταγμα και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις δημοκρατικές λαϊκές ελευθερίες, απαγόρευαν κάθε συνάθροιση και πορεία στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας και συνέτρωγαν, λιβανίζοντας τον, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Την προηγούμενη μέρα, λοιπόν, οι νεομνημονιακοί του ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα ενάντια στους διαδηλωτές και την επόμενη, πρωί – πρωί, στεφάνι στους νεκρούς της αμερικανοκίνητης Χούντας και της αμερικανοκρατίας στη χώρα, μια χώρα που έχει καταντήσει σκέτη αποικία.

Ποτέ πριν η υποκρισία δεν είχε ξεπεράσει κάθε όριο!  

Z.K

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Η κυβέρνηση έχει επικεντρώσει τους στόχους της για το επόμενο διάστημα σε τρία κυρίως σημεία. Στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και μάλιστα ως τις 5/12, στη συζήτηση για το χρέος και στη λήψη μιας ορισμένης απόφασης, και στην ποσοτική χαλάρωση, στην τροφοδότηση δηλαδή των ελληνικών τραπεζών με πιο φθηνό χρήμα. Αυτές είναι οι τρεις προϋποθέσεις για να βγει η χώρα στις αγορές, η επιδίωξη κυβέρνησης είναι αυτό να γίνει μέσα στο 2017 και στην προσέλκυση επενδύσεων για «απογείωση» της οικονομίας.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης έχει κομβική θέση στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Στο κλείσιμο της αξιολόγησης, κυρίως, επικέντρωσε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργείου συμβούλιου. Παράλληλα δεν λείπουν οι έπαινοι από τους θεσμούς για τις προσπάθειες που κατέβαλε μέχρι τώρα η κυβέρνηση και τα «επιτεύγματα» της και οι παροτρύνσεις για την ολοκλήρωση των μέτρων.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι φυσικά καλό προμήνυμα, αντίθετα εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό αυτό που θα επακολουθήσει, δηλαδή με συνοπτικές διαδικασίες να αποδεχτεί η κυβέρνηση όλες τις απαιτήσεις που προβάλλουν οι θεσμοί, να μην προβεί στην παραμικρή αντίσταση, ούτε καν για τα μάτια και για τον αποπροσανατολισμό του λαού.

Τελευταία, μετά το Γιούρογκρουπ από πολλές πλευρές εκφράζεται η βεβαιότητα ότι ήδη έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για τη συμμετοχή του δεύτερου στο ελληνικό πρόγραμμα. Παρά της φαινομενικές αντιθέσεις μεταξύ του ΔΝΤ και του υπουργού οικονομικών του Γερμανίας υπήρξε συμφωνία η οποία περιλαμβάνει:

Το κλείσιμο της αξιολόγησης στις 5/12 και τα προαπαιτούμενα να ολοκληρωθούν εντός του Γενάρη και παράλληλα να εκταμιευθεί η δόση που εκκρεμεί.

Την είσοδο του ΔΝΤ, η οποία θα συνοδευτεί με τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα με ένα χαμηλό ποσό γύρω στα 6 δις €.

Το ΔΝΤ να δώσει έκθεση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους παίρνοντας υπόψη τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που έχει μέχρι στιγμής αποφασίσει η Ε.Ε. και μαζί θα περιλαμβάνεται μια λιγότερο αόριστη διατύπωση από τη μέχρι σήμερα, σχετικά με τα μακροπρόθεσμα μέτρα απομείωσης του χρέους που θα επακολουθήσουν μετά το 2018.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα συμφωνημένα μέτρα για το χρέος είναι εκείνα που θα επιτρέψουν στην ΕΚΤ να προχωρήσει στην ποσοτική χαλάρωση.

Υπάρχει ένα ακόμη σημείο στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση δίνει ξεχωριστή σημασία. Πρόκειται για το πλεόνασμα, το οποίο θα πρέπει να παρουσιάσουν οι κρατικοί προϋπολογισμοί μετά το 2018. Στο 3,5% το προβλέπει το 3^ο μνημόνιο, ένα ποσόν τεράστιο που δύσκολα μπορεί να υλοποιηθεί, ενώ στο 1,5% το τοποθετεί το ΔΝΤ. Σε ένα ενδιάμεσο ποσοστό της τάξης του 2% ή 2,5% μπορεί να βρεθεί ο συμβιβασμός και θα είναι όλοι ικανοποιημένοι.

Ο μόνος που δεν μπορεί να είναι σύμφωνος είναι ο ελληνικός λαός, αφού η συμμετοχή του ΔΝΤ θα συνοδεύεται με νέα επώδυνα μέτρα. Ποια ακριβώς θα είναι αυτά μένει να το δούμε, είναι όμως ενδεικτικές οι απαιτήσεις του ΔΝΤ και η κάμψη της αδιαλλαξίας του σημαίνει ότι οι βασικότερες τουλάχιστον εξ αυτών ικανοποιούνται.

Ενδεικτικά σημειώνουμε:

• Τη μείωση του αφορολόγητου κάτω από το σημερινό όριο των 8600 €. Το ΔΝΤ έχει ζητήσει το ποσό αυτό να κατέβει στις 5000 €, πράγμα σημαίνει την πλήρη εξάλειψη του.
• Την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων στο 10% του συνόλου των εργαζομένων για τις μεγάλες επιχειρήσεις και παράλληλα να καταργηθεί το βέτο από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
• Την κατάργηση, έστω σταδιακά, της προσωπικής διαφοράς που ισχύει για τις παλαιότερες συντάξεις, οι οποίες μετά τον επανυπολογισμό τους με βάση το νόμο Κατρούγκαλου είναι σε ψηλότερο επίπεδο από αυτές που επακολούθησαν.

Πέραν των προηγούμενων πρέπει να θεωρείται βέβαιη η κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, εξάλλου η τοποθέτηση Σταθάκη στο αντίστοιχο υπουργείο και η υπουργοποίηση Πιτσιόρλα την εγγυώνται, η προώθηση όλων των εργασιακών μέτρων που έχουν σχεδιαστεί, η μείωση των διαφόρων επιδομάτων, ενώ τρέχει το σύνολο των μέτρων που περιείχε η προηγούμενη αξιολόγηση και τα προηγούμενα μνημόνια.

Γίνεται λόγος για ένα νέο, 4^ο μνημόνιο και οι διαμαρτυρίες και οι διαβεβαιώσεις εκ μέρους της κυβέρνησης ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο μνημόνιο δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Τα μέτρα που έρχονται είτε τα ονομάσει κάποιος νέο μνημόνιο είτε συμπληρωματικά μέτρα στο προηγούμενο, στο 3^ο μνημόνιο, είναι ένα και το αυτό. Η μόνη διαφορά είναι ότι η κυβέρνηση θα δυσκολευτεί στη διαχείριση του αν καταγραφεί ως νέο μνημόνιο.

Κατά συνέπεια οι διαβεβαιώσεις των υπουργών ότι δεν περιλαμβάνονται νέα μέτρα, ότι το ασφαλιστικό έκλεισε στην προηγούμενη αξιολόγηση κ.λπ. είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, αφού έρχονται επώδυνα μέτρα.

Σαφές είναι και το προπαγανδιστικό περιτύλιγμα μετά το οποίο η κυβέρνηση θα τα σερβίρει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει αριστερό κόμμα, ένα κόμμα αντισυστημικό, που δεν παραιτείται από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του. Ο ορίζοντας του είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Μόνο που οι συνθήκες σήμερα δεν το επιτρέπουν, είναι ανάγκη να σωθεί η χώρα, να σταθεί ο λαός στα πόδια του, να βάλουμε τις βάσεις για την απαλλαγή από τα μνημόνια και θα έρθει η ώρα για την υλοποίηση των δεσμεύσεών μας. Αυτό είναι το περίγραμμα της κυβερνητικής προπαγάνδας που θα ακούμε όλο το επόμενο διάστημα.

Εν’ ολίγοις θα χορτάσουμε μνημόνια, λιτότητα και εξαθλίωση, θα γίνουν οι συντάξεις επιδόματα, η ανεργία θα παραμείνει στα ύψη, η νεολαία μαζικά θα μεταναστεύει για να βρει δουλειά και το μεγάλο κεφάλαιο και οι περί αυτώ θα συσσωρεύουν ακόμη μεγαλύτερο πλούτο. Αυτός είναι κατά το ΣΥΡΙΖΑ ο δρόμος για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Αφού περάσουμε από την κόλαση των μνημονίων θα καταλήξουμε στον συριζαϊκό σοσιαλισμό.

Οι τελευταίες επιθέσεις στελεχών της κυβέρνησης κατά της επάρατης δεξιάς και οι υποσχέσεις ότι δεν θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κομμάτι αυτού του συστήματος, εκεί ακριβώς στοχεύουν, πέραν του ότι θυμίζουν ΠΑ.ΣΟ.Κ. των περασμένων δεκαετιών, αλλά ακόμη και σήμερα που αφού εφάρμοσε την πιο δεξιά πολιτική, σήμερα διατυπώνει μεν τις ίδιες και απαράλλακτες με τη Ν.Δ. θέσεις, την καταγγέλλει δε ως μίασμα.

Στις 24 Νοέμβρη και κυρίως στις 8 Δεκέμβρη ο εργαζόμενος λαός καλείται να δώσει την απάντησή του. Γνωστές είναι οι δυσκολίες όπως επίσης και οι ευθύνες που υπάρχουν για την κατάσταση του κινήματος, αλλά η μαζική απάντηση στην πρόκληση κυβέρνησης και εταίρων είναι αναγκαία όσο ποτέ. Μαζικά οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν μέρος στις απεργίες και στις διαδηλώσεις με τα σωματεία τους και με τα συνθήματά τους για την υπεράσπιση της ζωής τους και την προοπτική των παιδιών τους, εναντίον της κυβέρνησης και για την ανατροπή των μνημονίων, για έξοδο της χώρας από την Ε.Ε. των πολυεθνικών τώρα, εναντίον του ιμπεριαλισμού και των πολέμων, του ρατσισμού και της προσφυγιάς.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Σε λάθος «ρότα» βάζει την ακτοπλοΐα η ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, βγάζοντας από το… συρτάρι ακόμα και μελέτες μοντέλων ακτοπλοϊκών δικτύων του τέλους της δεκαετίας του 1990 αρχές του 2000, της αλήστου μνήμης περιόδου του ΠΑΣΟΚ…

Ωστόσο, πέραν των σχεδιασμών και στη πράξη συνεχίζεται- χωρίς να υπάρχει η δικαιολογία της μνημονιακής υποχρέωσης- η πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου ελαστικοποιώντας τα «μέτρα ασφαλείας» για να μην αναγκαστούν ορισμένες ακτοπλοϊκές εταιρείες να αποσύρουν πλοία τους, κυρίως από την γραμμή του Αργοσαρωνικού αλλά και άλλες γραμμές κοντινών πλόων.

Το θέμα σχετίζεται με το Προεδρικό Διάταγμα 104/2016, που δημοσιεύτηκε, στις 12 Οκτωβρίου 2016, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 189/Α/12-10-2016) και παρατείνει τη «ζωή» σε ταχύπλοα και ορισμένα άλλα πλοία, που συμπληρώνουν το 30ο ή και το 35ο έτος της ηλικίας τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με το συγκεκριμένο ΠΔ επιτρέπεται να επαναδραστηριοποιηθούν ακόμα και πλοία που έχουν «αποσυρθεί» λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας!

Αντίστοιχο Προεδρικό Διάταγμα είχε εκδοθεί και λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 (ήταν το ΠΔ 5/2016, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 4/Α της 13ης Ιανουαρίου 2015). Όμως, δεν προέβλεπε επαναδραστηριοποίηση πλοίων ενώ και οι προϋποθέσεις που έθετε στις επιθεωρήσεις ήταν αυστηρότερες.

Για παράδειγμα «ως προς τον έλεγχο των κατασκευαστικών στοιχείων», (…) για πλοία τα οποία είναι κατασκευασμένα από χάλυβα προβλεπόταν η υποβολή έκθεσης αναλυτικών παχυμετρήσεων ελασμάτων και ενισχυτικών».
«Τα επιτρεπόμενα όρια φθοράς όλων των επί μέρους κατηγοριών ελασμάτων και ενισχυτικών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν γενικά:
ααα) το δέκα τοις εκατό (10%) του απαιτούμενου πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών, με βάση αναθεωρημένη μελέτη αντοχής του πλοίου σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς των εξουσιοδοτημένων οργανισμών, ή
βββ) το δεκαπέντε τοις εκατό (15%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του καταστρώματος, της γάστρας, των στεγανών φρακτών και του εσωτερικού πυθμένα, ή
γγγ) το είκοσι τοις εκατό (20%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του πλοίου».
Η νέα διάταξη ορίζει ότι «Τα επιτρεπόμενα όρια φθοράς όλων των επί μέρους κατηγοριών ελασμάτων και ενισχυτικών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν γενικά το είκοσι τοις εκατό (20%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του καταστρώματος, της γάστρας, των στεγανών φρακτών και του εσωτερικού πυθμένα του πλοίου.»
Όμως, δεν αποκλείεται να γίνονται αποδεκτές και ακόμα μεγαλύτερες φθορές άνω του 20% «εφόσον αποδεικνύεται με ειδική μελέτη η επάρκεια τοπικής αντοχής των ελεγχόμενων δομικών στοιχείων του πλοίου σύμφωνα με τους κανονισμούς του εξουσιοδοτημένου οργανισμού» !(δηλ. του Νηογνώμονα…).

Το δίκτυο

Πέραν του σοβαρότατου θέματος της ασφάλειας η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας φαίνεται ότι… θυμήθηκε να «ξαναζεστάνει» τη παλαιά μελέτη, που είχε εμφανιστεί το 1998-99, για το «ακτινωτό» σύστημα γραμμών.

Η μελέτη βασιζόταν στην πρόταση της δημιουργίας γραμμών κορμού που θα συνέδεαν τον Πειραιά με τα νησιά- κέντρα και από εκεί με ακτινωτές- τοπικές συνδέσεις θα εξυπηρετούντο τα άλλα νησιά. Για παράδειγμα, η πρόταση ανέφερε ότι το πλοίο από Πειραιά θα πήγαινε μέχρι Σύρο και από εκεί με τοπικές συνδέσεις θα εξυπηρετούντο τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.

Η πρόταση- μελέτη αυτή απορρίφθηκε μετ’… επαίνων και ουδέποτε υλοποιήθηκε για τους εξής κυρίως λόγους:
1.    Δυσχέραινε την πρόσβαση των νησιωτών στον Πειραιά, όπου συνήθως πηγαίνουν για διάφορες δουλειές (ιατρικές, φορολογικά κ.α.) και θέλουν- σωστά- να επιστρέφουν αυθημερόν.
2.    Αύξανε το κόστος μεταφοράς επιβατών και κυρίως εμπορευμάτων, διότι για να λειτουργήσει απαιτούσε να υπάρχει και ένα δίκτυο φορτηγών- οχηματαγωγών πλοίων καθώς τα μικρά τοπικά δρομολόγια αδυνατούν να εξυπηρετούν μεγάλο αριθμό φορτηγών ενώ σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορούν καν να πάρουν φορτηγά.
3.    Έπληττε τον τουρισμό των μικρών νησιών καθώς ο επισκέπτης θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει δύο πλοία, με αντίστοιχο κόστος εισιτηρίων, για να φτάσει στον προορισμό του και ίσως χρειαζόταν να κάνει και μια διανυκτέρευση, με επιπλέον κόστος, στο νησί- κέντρο.

Όπως έγραψε, το Σάββατο, η «Εφημερίδα των Συντακτών» το θέμα της διαμόρφωσης των ακτινωτών συνδέσεων θα τεθεί από την ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας σε συζήτηση, την Δευτέρα, σε ημερίδα, που θα γίνει για την ακτοπλοΐα, στα Χανιά.

Είναι προφανές ότι η Κρήτη δεν απασχολείται με το θέμα καθώς θα έχει μόνο κύριες συνδέσεις, κατά συνέπεια θα είχε ενδιαφέρον ο διάλογος να ξεκινήσει από Κυκλάδες, Δωδεκάνησα ή και βόρειο Αιγαίο.

Παρόλα αυτά στο πρόγραμμα της ημερίδας διαβάζουμε ότι το θέμα θα συζητηθεί αλλά όχι ως πρόταση του υπουργείου αλλά ως εισήγηση του προέδρου του Ελληνικού Επιμελητηριακού Συνδέσμου Μεταφορών (Ε.Ε.ΣΥ.Μ.) Μιχάλη Αδαμαντιάδη, ο οποίος θα μιλήσει με θέμα:
«Συνεργασία κομβικών γραμμών και ακτινικών συνδέσεων με ανταποκρίσεις “Hub and Spoke”»

Επίσης να σημειωθεί ότι ομιλήτρια είναι η πρώην υπεύθυνη του Τομέα Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ Μαρία Λεκάκου, που έχει υποστηρίξει στο παρελθόν την παραπάνω πρόταση.
Η κ. Λεκάκου, που είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, του Πανεπιστήμιο Αιγαίου θα μιλήσει με θέμα: «Σχεδιασμός Συστήματος Νησιωτικών μεταφορών: Από την εμπειρία στην τεκμηρίωση».

πηγη: pireas2day.gr

Ο κόσμος θα πρέπει "κατεπειγόντως και ριζικά" να μειώσει τις εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι οποίες ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, αν θέλει να αποφύγει "μια ανθρώπινη τραγωδία", προειδοποίησε ο ΟΗΕ σήμερα, παραμονή της θέσης σε ισχύ της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα.

Το 61,6% των προσλήψεων που έγιναν κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκάμηνου (Ιανουάριος- Οκτώβριος 2016) αφορούσαν σε θέσεις μερικής απασχόλησης, ή εκ περιτροπής εργασίας. Τα στοιχεία προέρχονται από το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας και αποτυπώνουν ένα μέρος μόνον, της εργασιακής ζούγκλας που δημιουργούν οι μνημονιακές πολιτικές. Η πλήρης εικόνα είναι ακόμα χειρότερη αν λάβει κανείς υπόψη το καθεστώς της απόλυτης ασυδοσίας των εργοδοτών στις προσλήψεις και τις απολύσεις, που τροφοδοτείται και ενισχύεται από την επίσημη κρατική πολιτική της «απελευθέρωσης» της αγοράς εργασίας.

Για μια πληρέστερη εικόνα της πραγματικότητας, παραθέτουμε το συμπέρασμα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, από την πρόσφατη έκθεση του για την απασχόληση:

«Αναλύοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας παρατηρούμε ότι το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας κατά ηλικιακή κατηγορία εμφανίζεται στους νέους 15-24 ετών (49,1%), ενώ οι γυναίκες εμφανίζουν ποσοστό ανεργίας σημαντικά υψηλότερο έναντι των ανδρών (27,6% έναντι 19,4%). Η μακροχρόνια ανεργία ανέρχεται σε 72,2% του συνόλου των ανέργων. Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων έχει προκαλέσει τη σταθερή άνοδο της μερικής απασχόλησης, τη χειροτέρευση βασικών δεικτών προστασίας της απασχόλησης και τη δραματική αύξηση των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας (ΣΣΕ). Ο δε νομοθετημένος κατώτατος μισθός ο οποίος είναι χαμηλότερος του 60% της διαμέσου των μισθών ουσιαστικά θεσμοθετεί έναν «μισθό φτώχειας» σύμφωνα με τον δείκτη Kaitz».

Παρακάτω, ο πίνακας του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, όπου καταγράφονται τα στοιχεία για τις προσλήψεις στο δεκάμηνο Ιανουαρίου- Οκτωβρίου 2016

πηγή: imerodromos.gr

ΝΕΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ  

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

Διάχυτη είναι η αίσθηση ότι η αλλαγή σελίδας από τον Ομπάμα στον Τραμπ δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτική μεταβολή, αλλά μια σεισμική ανατροπή- γι αυτό άλλωστε προκαλεί τόσα πάθη, μέσα κι έξω από τις ΗΠΑ. Για πρώτη φορά στην αμερικανική ιστορία, στοιχειακές δυνάμεις εκτόξευσαν στο Λευκό Οίκο έναν άνθρωπο χωρίς την παραμικρή πολιτική εμπειρία, μεγαλοαστό μεν, αλλά κάτι σαν παρία για το μεγαλύτερο τμήμα των ελίτ. Περνώντας σαν μπουλντόζα πάνω από 16 “σοβαρούς” υποψήφιους των Ρεπουμπλικανών, αυτός ο ωμός τύπος που έμοιαζε με παλιάτσο και δυσκολευόταν να αρθώσει περισσότερες από πέντε λέξεις στη σειρά, κατάφερε να οργανώσει πολύ μεγάλες, για τα αμερικανικά δεδομένα, συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, δίνοντας στην καμπάνια του χαρακτηριστικά κινήματος. Ενός κινήματος αντιδραστικού μεν, μαζικού δε- μια μετεξέλιξη του Tea Party, αλλά αυτή τη φορά νικηφόρου.

Η νίκη αυτού του Αμερικανού “Μπερλουσκόνι στον κύβο” αποτελεί, πρώτα απ' όλα, σύμπτωμα κρίσης και αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος μιας χώρας που θέλει να εμφανίζεται ως η ισχυρότερη και σταθερότερη δημοκρατία του κόσμου. Οι συγκρίσεις με την εκλογή του Ρόναλντ Ρίγκαν είναι εντελώς άστοχες. Εκτός από ηθοποιός του Χόλιγουντ (και καταδότης συναδέλφων του επί Μακαρθισμού), ο Ρίγκαν υπήρξε έμπειρο στέλεχος των Ρεπουμπλικανών και κυβερνήτης της μεγαλύτερης αμερικανικής Πολιτείας, της Καλιφόρνιας, πριν εκλεγεί. Το κυριότερο, εξέφραζε ένα πολύ συγκροτημένο, “ανατρεπτικό” ρεύμα του αμερικανικού καπιταλισμού, το ρεύμα του νεοφιλελευθερισμού και της παγκόσμιας, ιμπεριαλιστικής αντεπίθεσης, που είχε ήδη κατακτήσει την ιδεολογική ηγεμονία στο “βαθύ κράτος” και τα πανεπιστήμια.

Τίποτα από αυτά δεν ισχύει στην περίπτωση του Τραμπ. Τις εκλογές αυτές δεν τις κέρδισε τούτος ο πολιτικός χαμαιλέοντας, που έχει αλλάξει επτά φορές πολιτική ταυτότητα (Δημοκρατικός και μάλιστα χρηματοδότης της... Κλίντον στο πρόσφατο παρελθόν, έπειτα Ρεπουμπλικανός, έπειτα Ανεξάρτητος και πάει λέγοντας), αλλά τις έχασε η Χίλαρι Κλίντον, η πιο τυπική ενσάρκωση του μισητού, για την πλειονότητα των Αμερικανών, κατεστημένου της Γουόλ Στριτ και της Ουάσιγκτον. Η επικράτηση του Τραμπ δεν αποτυπώνει καμία νέα ηγεμονία, παρά μόνο τη βαθύτατη κρίση της παλιάς. Άλλωστε, ο Τραμπ ηττήθηκε, έστω οριακά, στη λαϊκή ψήφο (η Κλίντον πήρε 400.000 παραπάνω ψήφους από αυτόν) και οφείλει την εκλογή του στο αναχρονιστικό σύστημα των εκλεκτόρων, στη μεγάλη αποχή (42%) και εν μέρει στην τύχη (κέρδισε τέσσερις κρίσιμες Πολιτείες με διαφορά μεταξύ 0,3% και 1,3%).

Έστω κι έτσι, το σοκ Τραμπ αναδεικνύει τα βαθύτατα, τεκτονικά ρήγματα που έχουν ανοίξει στον κόσμο της μιας αγοράς, της μιας υπερδύναμης και της μιας σκέψης, το οποίο εδραιώθηκε τη δεκαετία του 1990 πάνω από τα ερείπια του “υπαρκτού σοσιαλισμού”. Ως εκπρόσωπος των “Νέων Δημοκρατικών”, ο Μπιλ Κλίντον ήρθε στα πράγματα την κατάλληλη εποχή, όταν η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση κάλπαζε διεθνώς, χαρίζοντας στον βασικό πολιτικό της εκπρόσωπο μια σχετικά εύκολη οκταετία. Αντίθετα, η σύζυγός του διεκδίκησε την προεδρία σε μια εντελώς διαφορετική εποχή, καθώς η μεγάλη κρίση του 2008 αποκάλυψε την εγγενή αστάθεια της “νέας παγκόσμιας τάξης”.

Παρακολουθώντας την προεκλογική της εκστρατεία, πολλοί, μη προνομιούχοι Αμερικανοί είχαν την αίσθηση ότι βλέπουν μια ταινία τρόμου, όπου, εκεί που έλεγαν ότι είχαν απαλλαγεί από το τέρας, το έβλεπαν να ξαναζωντανεύει, σαν βαμπίρ, μπροστά τους. Σε μια Αμερική που διψούσε για αλλαγή, όπως είχε ήδη γίνει φανερό με το απροσδόκητο λαϊκό ρεύμα υπέρ του Μπέρνι Σάντερς, η Κλίντον ενσάρκωνε την αυτάρεσκη αλαζονεία των κοσμοπολίτικων ελίτ, που θεωρούν ότι ζουν στον καλύτερο των δυνατών κόσμων και ότι όσοι δεν συμφωνούν με αυτό είναι καθυστερημένοι και αντιδραστικοί, “ένας κουβάς αξιοθρήνητων”, όπως η ίδια είχε πει στην προεκλογική της εκστρατεία. Απέναντι σ' αυτή την εκπρόσωπο “της Αμερικής που κερδίζει”, ο Τραμπ βάλθηκε να εκπροσωπήσει “την Αμερική που χάνει” από την παγκοσμιοποίηση, εξαγγέλλοντας ακύρωση συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου, εθνικούς προστατευτικούς δασμούς και εμπορικό πόλεμο στην Κίνα.

Ασφαλώς, οι ανά τον κόσμο αριστεροί δεν έχουν κανένα λόγο να πενθούν μαζί τη Χίλαρι Κλίντον ή να ανησυχούν για το μέλλον της NAFTA και της ΤΤΙΡ- το αντίθετο. Ακόμη περισσότερο, όμως, δεν έχουν κανένα λόγο να χαίρονται που νίκησε ο Τραμπ, εκτός κι αν έχουν χάσει τα λογικά τους. Όχι μόνο γιατί κανένας άνθρωπος που θέλει να λέγεται άνθρωπος δεν μπορεί να προσπερνά σαν “δευτερεύοντα” στοιχεία το Τείχος και τις μαζικές απελάσεις μεταναστών, την απαγόρευση εισόδου στους μουσουλμάνους, την περιφρόνηση των μειονοτήτων (που αντιστοιχούν σε περισσότερο από το ένα τρίτο των Αμερικανών), τον ανεκδιήγητο σεξισμό, την πολιτιστική βαρβαρότητα και τόσα άλλα στοιχεία της προεκλογικής ρητορικής του. Αλλά και γιατί θα ήταν ασυγχώρητη ελαφρότητα να δει κανείς τον Τραμπ ως έναν “χρήσιμο ηλίθιο”, που μέλλεται να κατεδαφίσει το αμερικανικό κατεστημένο και να εξαρθρώσει την θηριώδη, ιμπεριαλιστική μηχανή.

Γαλαζοαίματος του Μανχάταν, ο Τραμπ είχε την υποστήριξη μιας μειοψηφικής μεν, αλλά όχι αμελητέας μερίδας της αμερικανικής ολιγαρχίας και του “βαθέος κράτους” (η σχεδόν πραξικοπηματική παρέμβαση του διευθυντή του FBI εναντίον της Κλίντον στην τελική ευθεία της αναμέτρησης, προφανώς και δεν θα μπορούσε να είναι αποκλειστικά ατομική πρωτοβουλία). Ο αντιπρόεδρός του, Μάικ Πενς, ο οποίος ηγείται της ομάδας που θα προετοιμάσει την κυβέρνηση Τραμπ και τη στελέχωση των βασικών υπουργείων και υπηρεσιών, είναι σάρκα εκ της σαρκός του Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου, με πολύ “ορθόδοξες” νεοφιλελεύθερες και ατλαντικές απόψεις. Διευθυντικά στελέχη της Goldman Sachs και της JP Morgan βολιδοσκοπούνται για το υπουργείο Οικονομικών και την Ομοσπονδιακή Τράπεζα. Ο πρώην αρχηγός της DIA (ξαδελφάκι της CIA) αντιστράτηγος Μάικλ Φλιν, είναι στον στενό πυρήνα του Τραμπ και το γεγονός ότι υποστηρίζει ένα κάποιο modus vivendi με τη Ρωσία δεν τον κάνει λιγότερο “γεράκι”. Η τοποθέτηση του Τραμπ υπέρ της ακύρωσης της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η πλήρης κάλυψή του στον Νετανιάχου και την εποικιστική πολιτική του προειδοποιούν για τους κινδύνους αναφορικά με τους- πολύ ασαφείς, ακόμη- προσανατολισμούς του στην εξωτερική πολιτική.

Ούτε και η διαδεδομένη ιδέα ότι η νίκη του Τραμπ εκφράζει, με ιδιόμορφο τρόπο, μια “πληβειακή εξέγερση της κάλπης”, κατ' αναλογία με το Brexit, μπορεί να σταθεί στα σοβαρά. Πρώτα απ' όλα, ένας αριστερός αντιιμπεριαλιστής στη Βρετανία θα ψήφιζε Brexit με καθαρή συνείδηση, έστω κι αν ήξερε ότι το βράδυ θα βρεθεί να χειροκροτεί μαζί με τα λάθος άτομα, αλλά ένας αριστερός στην Αμερική οπωσδήποτε δεν θα ψήφιζε Τραμπ, εκτός κι αν είχε καταληφθεί από μαζοχιστική μανία. Στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία της αμερικανικής εργατικής ΔΕΝ ψήφισε Τραμπ- η Κλίντον πήρε σαφώς περισσότερες ψήφους, χώρια η αποχή και οι ψήφοι στην υποψήφια των Πρασίνων. Άλλωστε, το πρόγραμμα 100 ημερών του Τραμπ, που προβλέπει κατάργηση της μεταρρύθμισης Ομπάμα στο σύστημα υγείας, μείωση στο μισό της φορολογίας των επιχειρήσεων και σειρά άλλων μέτρων θα έχει ως πρώτο θύμα την αμερικανική εργατική τάξη, λευκή και έγχρωμη, γηγενή και μεταναστευτική. Εξ άλλου, η πλειοψηφία των αστικών στρωμάτων ψήφισαν τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο (έστω και σε μικρότερο ποσοστό από το παρελθόν), ενώ η ανησυχία της Γουόλ Στριτ για την εκλογή του κράτησε μόνο ένα δίωρο και μετά έδωσε τη σειρά της στο πάρτι.

Είναι λοιπόν όλα μαύρα στην Αμερική; Ασφαλώς και όχι. Το μεγάλο, αριστερόστροφο λαϊκό ρεύμα που αναδύθηκε με αφορμή την υποψηφιότητα Σάντερς δεν πρόκειται να αποσυρθεί. Αντίθετα, η ταπείνωση των Δημοκρατικών εξ αιτίας της Κλίντον θα εντείνει αναπόφευκτα τα ρήγματα και τις ριζοσπαστικότερες αναζητήσεις στο εσωτερικό τους, δημιουργώντας ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για τη δημιουργία νέου πολιτικού κινήματος. Οι πρώτες δυναμικές κινητοποιήσεις εναντίον του Τραμπ σε σειρά πόλεων επιτρέπουν να ελπίζουμε ότι, εάν επιχειρήσει μεγάλες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, θα αναβιώσει, ίσως με άλλο τρόπο, τα ριζοσπαστικά κινήματα τύπου Occupy Wall Street. Πάνω απ' όλα, αυτή η προεκλογική εκστρατεία μας έδειξε, με το φαινόμενο Σάντερς, ότι η Αριστερά έχει μέλλον μόνο όταν τολμά να ορθωθεί απέναντι στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και τον ιμπεριαλισμό, σε όλες τις εκφράσεις τους, χωρίς υποχωρήσεις στον εθνικισμό και το ρατσισμό. Κι αυτό το μήνυμα αφορά όχι μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά και τις υπόδουλες πολιτείες της Ευρώπης. 

πηγή: iskra.gr

Σκληρή γραμμή αναμένεται να κρατήσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις διαπραγματεύσεις που ξεκινούν την επόμενη εβδομάδα. Το ΔΝΤ, δια της Ντ. Βελκουλέσκου αναμένεται να θέσει στην ελληνική πλευρά συγκεκριμένους όρους, που είναι ιδιαίτερα επίπονοι.

«Καταιγίδα» φοροεισπρακτικών μέτρων αναμένεται να ξεσπάσει με την είσοδο του νέου έτους.

Από 1-1-2017 αυξάνονται σημαντικά οι συντελεστές φορολόγησης των εισοδημάτων από ακίνητα, επιχειρήσεις και αγροτικές δραστηριότητες, οι φόροι στα καύσιμα και τα τσιγάρα, ενώ επιβάλλονται νέοι φόροι στην κατανάλωση καφέ, στη σταθερή τηλεφωνία και στα ηλεκτρονικά τσιγάρα.

Επίσης με την είσοδο του νέου έτους θα καταργηθούν οι μειωμένοι κατά 30% συντελεστές ΦΠΑ για όλα τα νησιά του Αιγαίου και θα αυξηθούν σημαντικά για χιλιάδες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες οι ασφαλιστικές εισφορές.

Τα μέτρα αυτά θα συνδυαστούν με άλλα, ήδη εφαρμοζόμενα από τον περασμένο Ιούνιο και Οκτώβριο, τα οποία προβλέπουν τη μείωση του αφορολόγητου ορίου και την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, την αύξηση του κανονικού συντελεστή ΦΠΑ από το 23% στο 24%, την επιβολή τέλους 10% στους λογαριασμούς συνδρομητικής τηλεόρασης και την αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην μπίρα.

Τι αυξάνεται

Από την 1η Ιανουαρίου του 2017 ο ΕΦΚ στη βενζίνη θα αυξηθεί κατά 3 λεπτά το λίτρο, από τα 0,67 στα 0,7 ευρώ το λίτρο, ενώ στο πετρέλαιο κίνησης θα αυξηθεί κατά 8 λεπτά το λίτρο, από τα 0,33 στα 0,41 ευρώ το λίτρο.

Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο υγραέριο κίνησης θα αυξηθεί κατά 10 λεπτά το λίτρο, από τα 0,33 στα 0,43 ευρώ το λίτρο.

Αυξάνονται από την 1η Ιανουαρίου του 2017 και οι ΕΦΚ στα τσιγάρα και τα λοιπά προϊόντα καπνού.

Ο πάγιος φόρος κατανάλωσης που επιβαρύνει τον λεπτοκομμένο καπνό θα φτάσει από τα 156,70 στα 170 ευρώ ανά κιλό.

Η αναλογική φορολογία θα αυξηθεί από 20% στο 26% της τελικής λιανικής τιμής πώλησης.

Επιβάλλεται ειδικός φόρος κατανάλωσης στον εισαγόμενο και εγχωρίως παραγόμενο καφέ.

Ειδικότερα από την 1-1-2017 θα επιβληθεί ΕΦΚ στην εισαγωγή και στην εγχώρια παραγωγή καφέ, με συντελεστές από 2 έως 3 ευρώ ανά κιλό στον καβουρντισμένο καφέ και με συντελεστή 4 ευρώ ανά κιλό στον στιγμιαίο καφέ και στα παρασκευάσματα από εκχυλίσματα, αποστάγματα ή συμπυκνώματα του καφέ.

Από την 1η Ιανουαρίου του 2017 επιβάλλεται ακόμη ειδικός φόρος κατανάλωσης στα υγρά που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά τσιγάρα: Το ύψος του φόρου θα είναι 10 λεπτά ανά ml υγρού.

Επιπρόσθετα, αναμένεται να επιβληθεί νέο φορολογικό τέλος 5% σε κάθε μηνιαίο ή διμηνιαίο λογαριασμό τηλεπικοινωνιακών τελών σταθερής τηλεφωνίας.

Το νέο αυτό τέλος θα επιβάλλεται από την 1η Ιανουαρίου του 2017 επί των καθαρών (σ.σ. προ ΦΠΑ) τηλεπικοινωνιακών τελών κάθε μηνιαίου ή διμηνιαίου λογαριασμού. Επί του νέου αυτού τέλους θα επιβάλλεται εν συνεχεία ο ΦΠΑ με συντελεστή 24%.

Στο τέλος του έτους, καταργείται η έκπτωση 30% του ΦΠΑ, η οποία έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα σε ορισμένα νησιά.

Ποιοι θα πληρώσουν

Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, αποτέλεσμα της εφαρμογής όλων αυτών των μέτρων θα είναι εκατομμύρια φορολογούμενοι να επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο με φόρους τους οποίους δεν θα μπορούν πλέον να πληρώσουν.

Με βάση το προσχέδιο του νέου Κρατικού Προϋπολογισμού, το 2017 το υπουργείο Οικονομικών θα επιδιώξει να εισπράξει επιπλέον φορολογικά έσοδα ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, η μεγαλύτερη «φοροαφαίμαξη» προβλέπεται να λάβει χώρα σε βάρος των μισθωτών, των συνταξιούχων, των μη κατά κύριο επάγγελμα αγροτών, των ιδιοκτητών ακινήτων και των αυτοαπασχολουμένων με μεσαία και υψηλά εισοδήματα, οι οποίοι θα δουν τους φόρους επί των εισοδημάτων τους να αυξάνονται συνολικά κατά 1,45 δισ. ευρώ, λόγω των μειώσεων στα αφορολόγητα όρια και των αλλαγών στις κλίμακες υπολογισμού του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

πηγή: real.gr

Καταρρέει το επικουρικό ταμείο καθώς, παρά τις μειώσεις στις συντάξεις, το ΕΤΕΑ έχει προχωρήσει και σε αλλεπάλληλες ρευστοποιήσεις ομολόγων συνολικού ύψους 300 εκατ. ευρώ από την αρχή του έτους.

Το μεγαλύτερο ποσό μάλιστα από την περιουσία του, που εξανεμίζεται μήνα με το μήνα, αφορά σε ρευστοποίηση ομολόγων 205 εκατ. ευρώ από τότε που ξεκίνησαν οι περικοπές στις συντάξεις!

Σύμφωνα με τις αποφάσεις που έλαβε η Διοίκηση του ΕΤΕΑ και αποκαλύπτει ο Ελεύθερος Τύπος, από το σπάσιμο των ομολόγων αξίας 205 εκατ. ευρώ:

* Τα 55 εκατ. ευρώ έσπασαν για να πληρωθούν οι συντάξεις του Ιουλίου.

* Τα 30 εκατ. ευρώ ρευστοποιήθηκαν για να πληρωθούν οι συντάξεις του Αυγούστου, που ήταν και ο πρώτος μήνας των μειώσεων.

* Τα 50 εκατ. ευρώ ομολόγων έσπασαν για να πληρωθούν οι συντάξεις του Νοεμβρίου, που ήταν ο πρώτος μήνας των αναδρομικών μειώσεων κατά 50 ευρώ από κάθε σύνταξη.

* Τα 70 εκατ. ευρώ θα ρευστοποιηθούν με νέα -χθεσινή- απόφαση του Ταμείου για να πληρωθούν οι επικουρικές συντάξεις του Δεκεμβρίου (καθώς λείπουν 45 εκατ. ευρώ) και οι συντάξεις του Ιανουαρίου του 2017, από τις οποίες λείπουν 25 εκατ. ευρώ.

Στα 205 εκατ. ευρώ ομολόγων που εξαφανίστηκαν από τα αποθεματικά του ΕΤΕΑ προστίθενται άλλα 90 εκατ. ευρώ που έσπασαν τον Φεβρουάριο του 2016 για να πληρωθούν και πάλι οι συντάξεις.

Νέος… γύρος

Η αποκάλυψη, ωστόσο, ότι ακόμη και μετά τις μειώσεις που έγιναν στις επικουρικές τα λεφτά δεν επαρκούν δείχνει ότι το πρόβλημα του ΕΤΕΑ είναι βαθύτερο και πολύ χειρότερο από αυτό που εμφανίζει η κυβέρνηση και κυρίως το υπουργείο Εργασίας.

Το ΕΤΕΑ είναι υπό κατάρρευση καθώς τα αποθεματικά του στερεύουν και είναι θέμα χρόνου να προχωρήσει σε νέες περικοπές συντάξεων, αυτή τη φορά ξεκινώντας από την κατάργηση των προσωπικών διαφορών.

Το επόμενο στάδιο των περικοπών δεν αποκλείεται να περιλαμβάνει όμως μειώσεις και στις επικουρικές, που έχουν μεν επανυπολογιστεί αλλά επειδή το άθροισμά τους με τις κύριες είναι κάτω από τα 1.300 ευρώ, έμειναν άθικτες. Οι συντάξεις αυτές είναι μικρότερες μετά τον επανυπολογισμό τους, πλην όμως η διαφορά μεταξύ παλιάς και νέας επικουρικής συνεχίζει να καταβάλλεται ως «προσωπική διαφορά».

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr