Πολυνομοσχέδιο με ατελείωτη σειρά προαπαιτούμενων που έχουν απομείνει χωρίς νομοθετική ρύθμιση από την τρίτη αξιολόγηση, καταθέτει στις αρχές της επόμενης εβδομάδας η κυβέρνηση.

Το νομ/διο θα περιέχει ρύθμιση με την οποία θα επιφέρεται βαρύτατο πλήγμα στο δικαίωμα της απεργίας που θα φτάνει έως την πλήρη κατάργηση της απεργιακής δυνατότητας των εργαζομένων, αφού θα προβλέπεται υποχρεωτικά για τη λήψη απεργιακής απόφασης η απαρτία στις γενικές συνελεύσεις των σωματείων.

Με τον νομ/διο, επίσης, θα θεσμοθετούνται οι αδιαφανείς και αντιδημοκρατικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ στην πράξη θα ξεκινήσουν, μετά από δέσμευση προς την τρόικα και οι πλειστηριασμοί από το δημόσιο για χρέη από 500 ευρώ!

Ταυτόχρονα, με ρυθμίσεις του νομ/δίου θα προβλέπεται σκλήρυνση των προϋποθέσεων ένταξης στο ν.Κατσέλη, επανεξέτασης όσων έχουν ενταχθεί, τη στιγμή που έχουν ήδη δυσκολέψει οι συνθήκες σε όσους εκκρεμεί η αίτηση τους, ενώ με άνωθεν εντολές και πιέσεις τα ειρηνοδικεία απορρίπτουν με μεγάλη ευκολία και σωρηδόν τις νέες αιτήσεις.

Τέλος βαρύ πλήγμα και αντιδράσεις θα προκαλέσει η περικοπή οικογενειακών επιδομάτων που θα γίνει σε πολλές περιπτώσεις τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών.

Πολιτικοί και συνδικαλιστικοί κύκλοι τόνιζαν την ανάγκη να υπάρξουν πλατιές ενωτικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις απέναντι σε όλα τα παραπάνω σφαγιαστικά μέτρα, τα οποία, έτσι κι αλλιώς, έχουν τη συναίνεση όλων των δυνάμεων του μνημονιακού τόξου.

Φυσικά δεν μπορεί να περιμένουμε τίποτε το ουσιαστικό από την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Μπορεί όμως να υπάρξει συντονισμός και κοινή δράση από όλες τις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις του αριστερού, ριζοσπαστικού αντιμνημονιακού χώρου ως πυρήνας για ευρύτερες συσπειρώσεις και κινητοποιήσεις.

Κ.Τ

Πηγή: iskra.gr

Εκτόξευση εισφορών ως το 45% του εισοδήματος έρχεται από 1ης/1/2018 για 1,4 εκατ. επαγγελματίες, αγρότες και επιστήμονες, εκ των οποίων με ενεργή ασφάλιση είναι στον ΕΦΚΑ οι 1,2 εκατ.

Η νέα χρονιά «τρέχει» ήδη με αυξήσεις-σοκ στις ασφαλιστικές τους επιβαρύνσεις, καθώς θα κληθούν να πληρώσουν τις εισφορές του 2018 επί πλασματικού φορολογητέου εισοδήματος, το οποίο θα έχει έκπτωση κατά 15%, και πάνω σε αυτό το νέο «φορολογητέο εισόδημα» θα έρθουν να προστεθούν και οι εισφορές που κατέβαλαν το 2017 και θα λογίζονται ως εισόδημα!

Σοκ

Στο άρθρο 58 του ν. 4472/2017 (επικαιροποιημένο Μνημόνιο Μαΐου 2017) προβλέπεται ότι από την 1η/1/2018 οι εισφορές δεν θα αφαιρούνται από το εισόδημα της προηγούμενης χρονιάς, όπως ίσχυε μέχρι πέρυσι, αλλά θα συνυπολογίζονται ως εισόδημα για τον υπολογισμό των νέων εισφορών. Η διάταξη αυτή μπαίνει άμεσα σε εφαρμογή, πιθανότατα από τις εισφορές του Φεβρουαρίου, και φέρνει αυξήσεις ακόμη και στα κατώτατα ποσά που πληρώνουν οι επαγγελματίες και οι αγρότες. Τα 157 ευρώ, που είναι η ελάχιστη εισφορά σύνταξης και ασθένειας για τους ελεύθερους επαγγελματίες, γίνονται 176 ευρώ από 1ης/1/2018, ενώ τα 88 ευρώ, που πληρώνουν οι αγρότες, ανεβαίνουν στα 101 ευρώ.

Οι νέες επιβαρύνσεις

Οι επιβαρύνσεις αναλύονται στους αποκαλυπτικούς πίνακες που δημοσιεύει ο Ελεύθερος Τύπος και δείχνουν ότι το 2018 για την πληρωμή των εισφορών και μόνον:

* Οι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν από 30,6% ως 43% του εισοδήματός τους με αυξημένες εισφορές από 221 έως και 1.160 ευρώ το χρόνο.

* Οι αγρότες θα καταβάλουν από 24,6% ως 34,6% του εισοδήματος με αυξημένες εισφορές από 169 έως και 1.184 ευρώ το χρόνο.

* Οι επιστήμονες θα πληρώνουν από 34,8% μέχρι και 45% του εισοδήματος με αυξημένες εισφορές από 344 έως και 513 ευρώ το χρόνο για εισοδήματα ως 13.032 ευρώ.

Από Φεβρουάριο

Τα νέα ποσά με τις αυξημένες εισφορές του 2018 θα σταλούν πιθανότατα τον Φεβρουάριο και μάλιστα το εισόδημα που θα χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό τους δεν θα είναι του 2017, αλλά του 2016 σε προσωρινή βάση, και όταν δηλωθούν και εκκαθαριστούν τα εισοδήματα του 2017, θα γίνει συμψηφισμός ως τα τέλη Δεκεμβρίου του 2018.

Το… ταμείο

Η παγίδα του νέου τρόπου υπολογισμού των εισφορών είναι ότι θα πληρώσουν περισσότερα και όσοι καταβάλλουν την ελάχιστη εισφορά γιατί αυξάνεται η βάση του εισοδήματος.

* Για το 2017 η ελάχιστη εισφορά των επαγγελματιών υπολογιζόταν με 26,95% επί ετήσιου εισοδήματος 7.033 ευρώ ή σε μηνιαία βάση επί τεκμαρτού μισθού 586,08 ευρώ. Η εισφορά ήταν 157 ευρώ το μήνα (586×26,95%=157,9) ή 1.895 ευρώ το χρόνο, για εισόδημα από 0 έως 7.033 ευρώ. Από εκεί και πάνω, οι εισφορές «τιμολογούνται» ανάλογα με το πραγματικό δηλωθέν εισόδημα, των 8.000, 10.000 ή 25.000 ευρώ κ.ο.κ.

Με τον νέο νόμο θα αλλάξει και η κατώτατη βάση υπολογισμού των εισφορών. Για τις εισφορές του 2018 το εισόδημα για τον προσδιορισμό της ελάχιστης εισφοράς θα είναι οι 7.032 ευρώ με μείωση κατά 15%, δηλαδή οι 5.977 ευρώ (7.032-15%=5.977) και στη συνέχεια στο εισόδημα των 5.977 ευρώ θα προστεθούν οι εισφορές του 2017, δηλαδή τα 1.895 ευρώ. Ετσι λοιπόν η νέα βάση υπολογισμού της ελάχιστης εισφοράς θα είναι το εισόδημα των 7.872 ευρώ.

Η ελάχιστη εισφορά από 1ης/1/2018 θα υπολογίζεται επί εισοδήματος 7.872 ευρώ, με ετήσιο ασφάλιστρο 2.122 ευρώ, αντί 1.895 ευρώ του 2017. Ενώ η μηνιαία ελάχιστη εισφορά θα είναι 176 ευρώ αντί 157 ευρώ.

* Για τους αγρότες έρχεται διπλή αύξηση. Οι εισφορές τους από 21,2% ανεβαίνουν στο 23,2% από 1ης/1/2018 και αυτό το αυξημένο ασφάλιστρο θα υπολογιστεί προσωρινά με το τελευταίο εκκαθαρισμένο εισόδημα (του 2016) χωρίς να αφαιρούνται οι εισφορές που πληρώθηκαν το 2017. Η ελάχιστη βάση εισοδήματος για τις εισφορές των αγροτών από 4.922 ευρώ που ήταν το 2017 θα αυξηθεί στις 5.228 ευρώ για τις εισφορές του 2018. Η ελάχιστη ετήσια εισφορά του 2017 από 1.044 ευρώ ανεβαίνει στα 1.213 ευρώ, για το 2018, δηλαδή στα 101 ευρώ το μήνα, από 88 ευρώ το μήνα που ήταν το 2017. Το ίδιο σύστημα θα ακολουθηθεί και στις εισφορές των επιστημόνων.

Αλαλούμ

Την ίδια στιγμή που ετοιμάζεται το σοκ των νέων εισφορών, επικρατεί αλαλούμ με τους συμψηφισμούς που θα έπρεπε να γίνουν για τις εισφορές του 2017. Ο ΕΦΚΑ θα πρέπει να επιστρέψει 300 εκατ. ευρώ για τις περσινές φουσκωμένες εισφορές επειδή υπολογίστηκαν με το εισόδημα του 2015 και ακόμη δεν έχουν βγει οι διαφορές με το εισόδημα του 2016 που ήταν και χαμηλότερο, ενώ επίσης δεν έχουν προσδιοριστεί οι αναδρομικές εισφορές 4% και 11% που δεν κατέβαλαν γιατροί, μηχανικοί και δικηγόροι για το 2017 λόγω αδυναμιών του ΕΦΚΑ. Ο λογαριασμός του 2018 από τις νέες εισφορές πάντως δείχνει αύξηση κατά 53 εκατ. ευρώ.

Πηγή: ergasianet.gr

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Τα παιδιά  εν τέλει  δεν είναι ιδιοκτησία κανενός: Δεν είναι ούτε ιδιοκτησία των γονέων τους, ούτε ιδιοκτησία της κοινωνίας. Δεν ανήκουν παρά στην μελλοντική τους ελευθερία.

Αυτά σημειώνει, επηρεασμένος  από τον Ντοστογιέφσκι, ο Μ. Μπακούνιν.

Αναφερόμαστε λοιπόν για ορισμένους από τους όρους που επιδρούν στη  μελλοντική ελευθερία των παιδιών.

Σύμφωνα με τα διεθνή ιατρικά στάνταρντ και την τελευταία έκθεση της UNICEF με τον τίτλο «Οι Πρώτες Στιγμές Μετράνε για Κάθε Παιδί», τρεις πολιτικές βοηθούν να διασφαλιστεί ο χρόνος και οι πόροι που χρειάζονται οι γονείς για να υποστηρίξουν την υγιή ανάπτυξη της ευφυΐας των μικρών παιδιών τους.

Οι πολιτικές αυτές αφορούν: πρώτο, «τη θέσπιση δίχρονης δωρεάν προσχολικής εκπαίδευσης», δεύτερο, «τα αμειβόμενα διαλείμματα για το μητρικό θηλασμό κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών της ζωής ενός παιδιού και έξι μήνες αμειβόμενης άδειας μητρότητας» και τρίτο «τέσσερις εβδομάδες άδειας πατρότητας». Τα μέτρα αυτά «βοηθούν στη θεμελίωση της βέλτιστης ανάπτυξης στην πρώιμη παιδική ηλικία».

Η έκθεση υπενθυμίζει πως «οι επενδύσεις στα πρώτα χρόνια των παιδιών σήμερα αποφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στο μέλλον. Κάθε 1 ευρώ που επενδύεται σε προγράμματα που υποστηρίζουν το μητρικό θηλασμό αποφέρει 35 ευρώ ως απόδοση. Και κάθε 1 ευρώ που επενδύεται στην πρώιμη παιδική φροντίδα και εκπαίδευση για τα πιο ευάλωτα παιδιά μπορεί να αποφέρει απόδοση έως και 17 ευρώ».

Η έκθεση σημειώνει ότι 15 χώρες παγκοσμίως  εγγυώνται και τις τρεις αυτές πολιτικές, ανάμεσα τους  η Κούβα, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Ρωσία και η Σουηδία.

Ταυτόχρονα επισημαίνεται πως  περίπου 85 εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών ζουν σε 32 χώρες που δεν προσφέρουν τις τρεις προαναφερθείσες κρίσιμες πολιτικές για την υποστήριξη της πρώιμης ανάπτυξης της ευφυΐας των παιδιών.

Το 40% αυτών των παιδιών ζουν σε δύο μόνο χώρες - το Μπαγκλαντές και τις Ηνωμένες Πολιτείες!

Ακόμη χειρότερα, 32 χώρες - που φιλοξενούν το 1 στα 8 παιδιά κάτω των 5 ετών σε όλο τον κόσμο - δεν έχουν θεσπίσει καμία από τις πολιτικές αυτές!

«Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που έχουν τα παιδιά; Είναι το μυαλό τους. Αλλά δεν φροντίζουμε τη νοητική ανάπτυξη των παιδιών με τον τρόπο που φροντίζουμε τα σώματά τους - ειδικά στην πρώιμη παιδική ηλικία, όταν η επιστήμη δείχνει ότι η ευφυΐα και το μέλλον των παιδιών διαμορφώνονται ταχύτατα», δήλωσε ο  Άντονι Λέικ, εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF.

«Πρέπει να κάνουμε περισσότερα ώστε να προσφέρουμε στους γονείς και σε αυτούς που φροντίζουν μικρά παιδιά την υποστήριξη που χρειάζονται κατά τη διάρκεια αυτής της πιο κρίσιμης περιόδου ανάπτυξης του νου».

Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών περνούν τα χρόνια εκπαίδευσης και διαμόρφωσής τους σε μη ασφαλές και χωρίς ερεθίσματα περιβάλλον:

·        Περίπου 75 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών ζουν σε περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο τοξικού στρες, το οποίο μπορεί να εμποδίσει τις εγκεφαλικές κυτταρικές συνδέσεις στην πρώιμη παιδική ηλικία.

·        Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κακή διατροφή, το ανθυγιεινό περιβάλλον και οι ασθένειες, έχουν αφήσει 155 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών καχεκτικά, γεγονός που εμποδίζει το σώμα και το νου τους να αναπτυχθούν στο μέγιστο δυναμικό τους.

·        Το ένα τέταρτο όλων των παιδιών ηλικίας 2 έως 4 ετών σε 64 χώρες δεν συμμετέχουν σε δραστηριότητες που είναι απαραίτητες για τη νοητική ανάπτυξη, όπως το παιχνίδι, η ανάγνωση και το τραγούδι.

·        Περίπου 300 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως ζουν σε περιοχές όπου ο αέρας είναι τοξικός, ενώ έρευνα δείχνει ότι μπορεί να βλάψει τη νοητική ανάπτυξη των παιδιών.

Η αποτυχία να προστατέψουμε τα πλέον ευάλωτα παιδιά και να τους προσφέρουμε αναπτυξιακές ευκαιρίες στην πρώιμη ηλικία, υπονομεύει τη δυνητική ανάπτυξη ολόκληρων κοινωνιών και οικονομιών, προειδοποιεί η έκθεση, επικαλούμενη μια μελέτη που διαπίστωσε πως τα παιδιά από φτωχά νοικοκυριά που είχαν ευκαιρίες παιχνιδιού και πρώιμης μάθησης σε νεαρή ηλικία, κέρδιζαν κατά μέσο όρο 25% περισσότερα χρήματα ως ενήλικες από όσα δεν είχαν.

Επικρατεί η άποψη πως σε χώρες υψηλού εισοδηματικού επιπέδου τα πράγματα είναι ρόδινα.

Είναι γεγονός πως σε ορισμένα ζητήματα, όπως η βρεφική θνησιμότητα, η ανθρωπότητα γενικά έχει κάνει άλματα: από 15,2%0 που ήταν το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας  το 1950 – 55 έπεσε στο 7,4%0 το 1980 -1985 και στο 04,3%0 το 2010 – 15.

Ως ζωντανή γέννηση ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας  η γέννηση οποιουδήποτε ανθρώπινου όντος που δείχνει σημεία αυτοδύναμης ζωής, που περιλαμβάνουν την αναπνοή, την εκούσια μυϊκή κίνηση και τον καρδιακό παλμό. 

Να σημειωθεί πως η Κούβα, η οποία  παρέχει ιατρική υποστήριξη σε 67 χώρες, έχει σήμερα τη χαμηλότερη παιδική θνησιμότητα στην ιστορία της, 4,1 στις χίλιες γεννήσεις ή 35 λιγότερες απώλειες κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής από ότι την αντίστοιχη περίοδο του 2016.

Ωστόσο παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε αρκετούς δείκτες σε πολλές χώρες εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες ανισότητες αναμεταξύ ακόμη και των πλούσιων χωρών. 

Όπως  αναφέρει η τελευταία έκθεση που δημοσίευσε το Ερευνητικό Κέντρο Innocenti της UNICEF με τίτλο «Οικοδομώντας το Μέλλον: Τα Παιδιά και οι Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στις Πλούσιες Χώρες» 1 στα 5 παιδιά στις χώρες υψηλού εισοδήματος ζει σε σχετική εισοδηματική φτώχεια και κατά μέσο όρο το 1 στα 8 αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια.

«Τα υψηλότερα εισοδήματα δεν οδηγούν αυτομάτως σε βελτίωση των αποτελεσμάτων για όλα τα παιδιά και μπορεί πράγματι να συνοδεύονται από εμβάθυνση των ανισοτήτων» υπογραμμίζεται.
Αξιοπρόσεκτο είναι το σημείο που αναφέρει πως «ακόμα και στις χώρες με τις καλύτερες επιδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας και της Φινλανδίας, περίπου το ένα πέμπτο των 15χρονων δεν φτάνει τα ελάχιστα επίπεδα επάρκειας στην ανάγνωση, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες».

Καλύτερες επιδόσεις στη βασική ικανότητα στην ανάγνωση, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες εμφανίζουν οι χώρες Εσθονία (83,1%), Ιαπωνία (82,4%), Φινλανδία (81,4%) και χειρότερες η Τουρκία (40,7%), Ρουμανία (45,5%), Χιλή (47%). Υψηλότερη συμμετοχή στην προσχολική εκπαίδευση εμφανίζουν Μάλτα και Ισραήλ (99,9%), Βέλγιο, Φινλανδία, Γαλλία (99,8%), Ισπανία (99,3%) και χαμηλότερη η Τουρκία (72,7%), Αυστραλία (80,3%), Πολωνία (89,3%).

Ειδικά στο ζήτημα της εισοδηματικής φτώχειας στην Ελλάδα το 25,5% των παιδιών ζουν σε σχετική εισοδηματική φτώχεια και το 39% σε πολυδιάστατη φτώχεια. 

Τα χαμηλότερα ποσοστά στον πίνακα σχετικής εισοδηματικής φτώχειας εμφανίζονται σε Δανία (9,2%), Ισλανδία (10%), Νορβηγία (10,2%). Στη χειρότερη θέση η Ρουμανία (39,3%), Ισραήλ (36,1%), Τουρκία (31,8%).

Αντίστοιχα τα χαμηλότερα ποσοστά του πίνακα για την πολυδιάστατη φτώχεια απολαμβάνουν η Ελβετία (11%), Φινλανδία (12%) και Ολλανδία (13%). Στην χειρότερη θέση βρίσκονται Ρουμανία (85%), Βουλγαρία (77%), Ουγγαρία (58%).

Στην Ελλάδα, η οποία κατατάσσεται στην 31η θέση από τις 41 χώρες της ΕΕ/ΟΟΣΑ, δεν είναι απροσδόκητο το ερευνητικό εύρημα ότι «η σωματική υγεία των παιδιών έχει επηρεαστεί αρνητικά από την οικονομική κρίση", το ποσοστό των γεννήσεων παιδιών χαμηλού βάρους (κάτω από 2,5 κιλά) στην Ελλάδα έχει αυξηθεί κατά 19% την περίοδο 2008-2010, γεγονός που συνδέεται με μακροχρόνιες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών.  

Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία που δημοσιεύει η ΕΛΣΤΑΤ, έχει ανακοπεί η μακροχρόνια τάση μείωσης της παιδικής θνησιμότητας (θάνατοι βρεφών έως 1 έτους ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων). Συγκεκριμένα, η παιδική θνησιμότητα αυξήθηκε από 2,65 το 2008 σε 3,75 το 2012.

«Αν δεν επενδύσουμε τώρα στα πιο ευάλωτα παιδιά και οικογένειες, θα συνεχίζουμε στο φαύλο κύκλο της μειονεξίας και της ανισότητας από γενιά σε γενιά.

Από ζωή σε ζωή, από τη μια χαμένη ευκαιρία στην άλλη, διευρύνουμε το χάσμα μεταξύ αυτών που έχουν και αυτών που δεν έχουν και υπονομεύουμε μακροπρόθεσμα τη δύναμη και τη σταθερότητά μας» υπογραμμίζει  ο Άντονι Λέικ.

Η θετική αναστροφή αυτής της κοινωνικής κατάστασης βρίσκεται στα ίδια τα χέρια των εργαζομένων και στη θετική συγκρότηση του υποκειμένου της σύγχρονης εργατικής πολιτικής. Ο λόγος λοιπόν και η Πράξη, συλλογική και προσωπική, αυτό το σκοπό έχει, αυτή την επιδίωξη αξίζει να  υπηρετεί.

Πηγή: kommon.gr

Θλίψη, οργή και αγανάκτηση. Αυτά τα συναισθήματα προκαλούν οι αποφάσεις του ΔΣ της ΟΜΕ-ΟΤΕ σε όλους εκείνους που στο ξεκίνημα αυτής της μάχης, πείστηκαν ότι αυτήν την φορά υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για μια νικηφόρα έκβαση της διαπραγμάτευσης.

Θλίψη για την κατάντια ενός άλλοτε ισχυρού συνδικάτου που στο παρελθόν έδωσε μεγάλες μάχες κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ και για τα δικαιώματα των εργαζομένων του.

Οργή γιατί διαπιστώνεται ότι οι δύο αιώνιοι συνεταίροι του παλιού συνδικαλιστικού δικομματισμού (Δ)ΑΚΕ-ΣΥΝ1 (ΠΑΣΚΕ), υπαναχώρησαν πλήρως και αμαχητί από το διεκδικητικό μας πλαίσιο και τις τέσσερεις κόκκινες γραμμές και υιοθέτησαν ως φύλλο συκής το πλαίσιο της διοίκησης. Στο εξής θα διαπραγματεύονται τα ήδη προσυμφωνηθέντα, η δε διοίκηση θα παριστάνει την αδιάλλακτη.

Αγανάκτηση γιατί εκτός της έλλειψης σεβασμού στους εργαζόμενους που έδειξαν ότι είναι αγωνιστικά διαθέσιμοι με την μαζική συμμετοχή τους στις δυο 48ωρες απεργίες του Οκτώβρη και του Δεκέμβρη, παραχώρησαν και το τελευταίο διαπραγματευτικό μας ατού. Δηλαδή τους όρους εκείνους της ΣΣΕ 2014-2017 που η άμεση εφαρμογή τους, θα έδινε πίσω το 11% του μισθού μας όπως είχε συμφωνηθεί στην προηγούμενη ΣΣΕ. Η παραχώρηση στον εργοδότη της ρήτρας επαναφοράς στα κλιμάκια του 2011, θα στοίχιζαν για τρείς μήνες πάνω από 6 εκατ. €. Στην DT.

Κατανοητό από την πλευρά της διοίκησης ΟΤΕ να θελήσει να διευκολύνει αυτούς που «την διευκολύνουν». Από την πλευρά της ΟΜΕ-ΟΤΕ ποια είναι η σκοπιμότητα μιας τόσο επιζήμιας επιλογής; Ξεκίνησαν ήδη – παριστάνοντας και τους νομομαθείς – να ισχυρίζονται ότι το ‘καναν για το καλό μας! Γιατί λέει, δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι ο όρος για την διασφάλιση των θέσεων εργασίας θα ήταν σε ισχύ το πρώτο τρίμηνο του 2018! Σοβαρά; Ας είμαστε ειλικρινείς!  Όλο το θέατρο είναι για να φτάσουν ως τις κάλπες της ΠΕΤ-ΟΤΕ χωρίς αβαρίες. Χωρίς να χρεωθούν την αγανάκτηση και την οργή, ειδικά των νέων συναδέλφων για το αισχρό ξεπούλημα.

Πως να εξηγήσουν – και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο – ότι για τους παλιούς ζητούν 9,5% μείωση για το 2018 και 8% μείωση για το 2019 στον μισθό τους; Πως να πείσουν τους νέους εργαζόμενους των 650€ να αρκεστούν σε αυξήσεις 3,5% & 3,5% (μεσοσταθμικά 5,25%) και κουπόνια 20€ ανά μήνα; Πως θα τους καταφέρουν να έρθουν στις κάλπες όταν οι νέοι θα δουλεύουν 8ωρο και οι παλιοί 7ωρο; Πως να τους εξαπατήσουν ξανά, ότι  – ειδικά οι νέοι – δεν χρειάζονται την διασφάλιση της θέσης εργασίας τους;

Παλιοί και νέοι γίνεται να ξεχάσουν πόσο απέχει αυτό το μίζερο πακέτο, από τις κόκκινες γραμμές για τις οποίες απέργησαν; Ούτε αυξήσεις για όλους, ούτε διασφάλιση θέσεων εργασίας για όλους, ούτε άρση διαχωρισμών μεταξύ εργαζομένων, ούτε σύμβαση στον όμιλο και τις θυγατρικές του ΟΤΕ. Μηδέν στα τέσσερα!

Με την συμφωνία παράτασης της υποταγής, που το ΔΣ της ΟΜΕ-ΟΤΕ στις 29-12-2017 αποφάσισε να υπογράψει, στην πραγματικότητα παραπέμπει την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης στα τέλη του Μάρτη. Για την ιστορία, αυτή η ντροπιαστική απόφαση – μια ακόμα μελανή σελίδα στην ιστορία της ΟΜΕ-ΟΤΕ – πήρε στο συμβούλιο 25 θετικές ψήφους. Την υπερψήφισαν οι 15 σύμβουλοι της (Δ)ΑΚΕ και της ΔΑΚΕ2 (ακομμάτιστη) και οι 10 σύμβουλοι του ΣΥΝ1 (ΠΑΣΚΕ όλων των αποχρώσεων). Την καταψήφισαν 5 μέλη της Αγωνιστικής Συνεργασίας –Ενωτικής σ.κ. , 3 μέλη της ΕΣΚ και 2 μέλη της ΑΣΕ.

Εκτιμούμε ότι αυτή η πληροφορία πρέπει να αξιοποιηθεί εκλογικά από τα μέλη της ΠΕΤ-ΟΤΕ στις επικείμενες εκλογές του σωματείου.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μείνουν θεατές αυτήν την κρίσιμη στιγμή. Απαιτούνται πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα. Συνελεύσεις εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, υπομνήματα διαμαρτυρίας, συλλογή υπογραφών, ψηφίσματα των σωματείων μελών της ΟΜΕ-ΟΤΕ και των τοπικών διοικουσών τους, με όλα τα μέσα να στείλουμε το μήνυμα:

ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Πηγή: ergasianet.gr

Η ξηρασία αυξάνεται συνεχώς εδώ και αρκετά χρόνια στη Μεσόγειο και στη Νότια Ευρώπη λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά η κατάσταση θα επιδεινωθεί σημαντικά, αν η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας φθάσει τους δύο βαθμούς Κελσίου, από τον ένα βαθμό περίπου που είναι σήμερα, σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Αυτό προειδοποιεί μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία είναι ζωτικό η άνοδος της θερμοκρασίας να μην ξεπεράσει τον ενάμιση βαθμό Κελσίου, κάτι που αφορά άμεσα την Ελλάδα ως χώρα ταυτόχρονα της νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου, καθώς η αυξημένη ξηρασία, εκτός των άλλων συνεπειών, θα προκαλέσει και περισσότερες πυρκαγιές.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον δρα Μανότζ Τζόσι της Σχολής Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής «Nature Climate Change», προβλέπουν ότι πάνω από το ένα τέταρτο του κόσμου (έως το 30%) θα γνωρίσει σημαντικά περισσότερη ξηρασία, αν όχι ερημοποίηση, σε περίπτωση που η άνοδος της θερμοκρασίας φθάσει τελικά τους δύο βαθμούς Κελσίου.

Η μελέτη των επιστημόνων -που έλαβε υπόψη της τις προβλέψεις από 27 διαφορετικά παγκόσμια κλιματικά μοντέλα- δείχνει ότι, αν η άνοδος της θερμοκρασίας συγκρατηθεί έως τον ενάμιση βαθμό, θα μειωθεί κατά πολύ η έκταση της Γης που θα υποστεί τις επιπτώσεις της ξηρασίας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αν η άνοδος της θερμοκρασίας δεν ξεπεράσει το όριο του ενάμιση βαθμού Κελσίου, οι περιοχές που θα ωφεληθούν περισσότερο από τη συγκράτηση της ξηρασίας, θα είναι η Νότια Ευρώπη, η Νοτιοανατολική Ασία, η Νότια Αφρική, η Κεντρική Αμερική και η Νότια Αυστραλία, όπου ζει πάνω από το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μια δεύτερη αμερικανική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, αναδεικνύει τη σημασία του ανθρώπινου παράγοντα για τη συγκράτηση της κλιματικής αλλαγής, όπως γράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σύμφωνα με τη μελέτη, με επικεφαλής τον Μπράιαν Μπέκατζ του Πανεπιστημίου του Βερμόντ, οι άνθρωποι μπορεί να είναι η βασική αιτία για την άνοδο της θερμοκρασίας, αλλά επίσης μπορούν να παίξουν ρόλο-κλειδί για την αντιμετώπισή της.

Η γκάμα των επιθυμητών συμπεριφορών είναι μεγάλη: από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και τη μεγαλύτερη έμφαση στα δημόσια μέσα μεταφοράς αντί για τα ιδιωτικά, έως τη στροφή στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τη σωστή μόνωση των σπιτιών. Είναι θέμα τόσο συλλογικό όσο και ατομικό να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις, επισημαίνουν οι επιστήμονες.

Πηγή: newsbeast.gr

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΙΖΟΣ

Η κυβέρνηση φέρνει άμεσα τα νέα μέτρα και το αντιαπεργιακό

To 2018 δεν θα είναι μια «κανονική» χρονιά. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχοντας ολοκληρώσει τρία χρόνια «βρόμικης δουλειάς», αρχίζει και εξαντλεί τα αποθέματα πολιτικής ανοχής από τους εργαζόμενους και τη φτωχολογιά. Όσο κι αν προσπαθεί η Αχτσιόγλου να (ξανα)τάξει αύξηση του μισθού πείνας, ο Πολάκης να (ξανα)απειλήσει για την αντιδεξιά του πρόθεση με σκάνδαλα τύπου ΚΕΕΛΠΝΟ κι ο Τσίπρας να (ξανα)φέρει το σαπισμένο πρότυπο του «σφάξε με αγά μου να πάρω το κοινωνικό μέρισμα». Με ψίχουλα δεν φτιάχνεις ψωμί! Από την άλλη μεριά, τα πράγματα δεν περιμένουνε. Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στη μνημονιακή (ή «μεταμνημονιακή» κατά ΣΥΡΙΖΑ) Ελλάδα δεν έχουν τελειώσει, το «ματωμένο» αντεργατικό σύμφωνο κυβέρνησης – Ε.Ε. – δανειστών ισχύει μέχρι το 2060. Όπως ο Μεφιστοφελής απέναντι στον Φάουστ, η ελληνική αστική τάξη και το καθεστώς επιτροπείας ζητούν όλο και περισσότερα «προαπαιτούμενα». Μέχρι την άνοιξη πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η 4η αξιολόγηση (με 82 εξίσου σκληρές νομοθετικές ρυθμίσεις). Και μέχρι τον Ιούνιο πρέπει να έχει αποσαφηνιστεί (με «πρόγραμμα» = νέο σφαγείο) η στρατηγική της βιώσιμης ανάκαμψης, το πως δηλαδή θα πληρώσει ακόμα πιο άγρια ο λαός την ανάπτυξη και τον επενδυτικό «μεσαίωνα» που προσδοκούν.

Το «σήμα» στην κυβέρνηση και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα έχει δοθεί: «Καμιά άλλη καθυστέρηση, προχωρήστε σε ότι έχει συμφωνηθεί, ανεξάρτητα από αντιδράσεις ή κόστος». Γι αυτό κλιμακώνουν πολύμορφα την αντιλαϊκή επίθεση: Τροπολογία – ιδιώνυμο για όποιον αγωνίζεται ενάντια στους πλειστηριασμούς, ψήφιση προϋπολογισμού ληστείας του εργατικού εισοδήματος, πλεόνασμα (αλίμονο!) 4,6 δισ. ευρώ, αρκετά πάνω από το στόχο. Και, το κυριότερο, η ψήφιση του πακέτου της 3ης αξιολόγησης (μαζί με τον αντιαπεργιακό διάταγμα), αμέσως μετά τα Φώτα (για να μας τα αλλάξουνε!).

Το εργατικό κίνημα, όμως, δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Πρωτοπόρες δυνάμεις και ταξικά σωματεία, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κράτησαν τα πανό του αγώνα, όλη την προηγούμενη βασανιστική περίοδο της προσμονής, των αυταπατών, της απογοήτευσης. Τώρα όμως είναι η ώρα το κίνημα να αλλάξει ρότα, ρυθμό και ταχύτητα. Ο αντίπαλος συσπειρώνεται και κινητοποιεί όλες τις εφεδρείες του γιατί ανησυχεί. Σε ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ οι παρατάξεις ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν την πρόταση για απεργία ενάντια στα νέα μέτρα.

Σε ποια κατεύθυνση πρέπει να ανασυγκροτηθεί το μαζικό κίνημα;

Καταρχήν πολιτική: Το μέτωπο απέναντι σε κυβέρνηση – καθεστώς επιτροπείας (Ε.Ε. κλπ) πρέπει να είναι πιο ισχυρό και καθαρό. Γιατί τα μνημόνια και οι αξιολογήσεις δεν έχουν τέλος. Ανατροπή αυτής της πολιτικής, της επιτροπείας ΕΕ-ΔΝΤ, διαγραφή χρέους, ρήξη με κεφάλαιο και κέρδη. Ήττα, ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και όσων τη στηρίζουν. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις – εθνικοποιήσεις τραπεζών και κλάδων στρατηγικής σημασίας. Με έντονη ανάδειξη της εργατικής, δημοκρατικής πάλης, του δίκιου που είναι «ο νόμος του εργάτη» και που πάει να καταργηθεί πλήρως (απαγόρευση-ποινικοποίηση απεργιών, ληστείες μισθών, συντάξεων, σπιτιών, τροπολογία για φυλακίσεις). Ιδιαίτερη όμως ανάδειξη απαιτούν και ορισμένα βασικά και ενοποιητικά για όλη την τάξη αιτήματα: μόνιμη δουλειά για όλους, απαγόρευση απολύσεων, παράταση και μετατροπή σε αορίστου χρόνου όλων των συμβάσεων, μείωση χρόνου εργασίας, αυξήσεις μισθών και συντάξεων – κάλυψη όλων των απωλειών των μνημονίων, ΣΣΕ εργασίας παντού, ρήξη με τα κέρδη, όχι στους νέους μποναμάδες – πρόκληση στο κεφάλαιο.
Οι μάχες αυτές απαιτούν και άλλο πολιτικό πνεύμα. Πιο μαχητικό, πιο φρέσκο. Η πρόταση για «απεργία όταν …. η κυβέρνηση φέρει το πολυνομοσχέδιο για ψήφιση» δεν πείθει, δεν κλιμακώνει, δεν εξεγείρει. Τι θα πει όταν; Η εργατική τάξη έχει πειστεί ότι εντός της Βουλής δεν αλλάζουν τα πράγματα, ζητά ένα σχέδιο προοπτικής, όχι απεργίες με το κοινοβουλευτικό ημερολόγιο και τον αμυντισμό της «διαμαρτυρίας, όταν ψηφίζονται». Η λογική αυτή φέρνει μεγαλύτερη απογοήτευση και τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο. Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση (οργανωμένη φυσικά) και με επιθετικό πλαίσιο αιτημάτων. Που συνοψίζεται στα: Συσπείρωση και ανεξάρτητο αγωνιστικό σχέδιο των ταξικών δυνάμεων, με μπλοκ πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα, συλλογικοτήτων, συντονισμών κλπ. και όχι εξάρτηση από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ κλπ σε μορφές, περιεχόμενο, προοπτική. 48ωρη λαϊκή δράση και κινητοποίηση (π.χ. στις 10-11 Γενάρη), όπου η πρώτη μέρα θα περιλαμβάνει αγωνιστικές δραστηριότητες για τα λαϊκά αγαθά (ιδιωτικοποιήσεις πχ ΔΕΗ, υγεία, παιδεία, λαϊκή κατοικία – πλειστηριασμοί) και η δεύτερη απεργία, περικύκλωση της Βουλής κλπ.

Απαιτείται τέλος μεγαλύτερη δουλειά, προσανατολισμός και λογική κοινής δράσης με όλες τις ταξικές δυνάμεις, κυρίως στα πρωτοβάθμια σωματεία. Με συνελεύσεις, πρωτοβουλίες, δράση να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να σπάσουν την τρομοκρατία και την απεργοσπασία, να συντονιστούν στο κίνημα και σε ταξικά κέντρα αγώνα. Με ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, βασικές ομοσπονδίες δεν υπάρχει μέλλον. ΠΑΜΕ και ΜΕΤΑ πρέπει να υπερβούν τις «αυταπάτες» της «πίεσης-αποκάλυψης» στις συμβιβασμένες ηγεσίες για να ξεδιπλωθούν αγώνες. Η εργατική βάση και οι οργανώσεις της πρέπει τώρα να μιλήσουν.

Πηγή: prin.gr

Η σημερινή συνέντευξη του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Δ. Παπαδημητρίου «Στο Κόκκινο», σε σχέση με τις προοπτικές του 2018, είναι εξόχως αποκαλυπτική για το πώς και πόσο αυτή η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει όχι μόνον τον ριζοσπαστισμό-βασικό χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2015, αλλά και τη στοιχειώδη φιλεργατική μεταρρυθμιστική φιλολογία και πολιτική.

Έξι στους 10 πολίτες πλήρωσαν από την τσέπη τους την ιατρική φροντίδα που είχαν ανάγκη το τελευταίο 12μηνο, 2 στους 10 δεν έλαβαν την ιατρική φροντίδα που χρειάζονταν κυρίως λόγω κόστους, 3 στους 10 είχαν σοβαρό πρόβλημα στην πληρωμή των φαρμάκων τους, ενώ κατά μέσο ο κάθε πολίτης πληρώνει 300 ευρώ στη διάρκεια του έτους από την τσέπη του για επισκέψεις σε γιατρούς και εξετάσεις.

Παράλληλα η Ποιότητα Ζωής που σχετίζεται με την Υγεία και που εκφράζει τη «σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία» του ορισμού της υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επιδείνωση μετά το έτος 2010. Στο μεταξύ παραμένει σταθερό το ποσοστό των πολιτών που χρησιμοποιεί ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα υγείας αγγίζοντας το 10%, ενώ στο 5% φθάνει το ποσοστό των πολιτών που χρησιμοποιούν ιδιωτικές κάρτες υγείας.

Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στην Πανελλαδική έρευνα HELLAS HEALTH VII, που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2017 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού, σε συνεργασία με την Metron Analysis και το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και με την χορηγική υποστήριξη των ΣΦΕΕ, ΠΕΦ, Elpen, MSD και Pfizer.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν από τον καθηγητή Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής Γιάννη Τούντα, την αναπληρώτρια καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας Βίκυ Μπενέτου, την επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής Μαρία Καντζανού και τον Αναπληρωτή Διευθυντή του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας και επιστημονικό συνεργάτη του Κέντρου Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Κωνσταντίνο Βαρδαβά, σε ενημερωτική εκδήλωση που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ) στο Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας.

Η έρευνα αποτυπώνει την τραγική πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες σε ό,τι αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη, την αποτυχία του Εθνικού Συστήματος Υγείας παρά την έπαρση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας για καθολική και ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε κρατικές δομές υγείας και φάρμακα, αλλά το σημαντικότερα από όλα είναι ότι αποδεικνύεται περίτρανα για μια ακόμη φορά το πόσο άδικα πληρώνουν για χρόνια οι εργαζόμενοι εισφορές στα ασφαλιστικά τους ταμεία χωρίς αυτές να τους ανταποδίδονται στο βαθμό που τις χρειάζονται.

Δείτε εδώ τα αποτελέσματα της έρευνας.

Πηγή: ergasianet.gr

Μειωμένες κατά 40% οι επικουρικές συντάξεις για τους ασφαλισμένους μετά το 1993, ενώ γι’ αυτούς πριν από το 1993 η μείωση θα αγγίζει το 70%

Επικουρικές-φιλοδωρήματα βγάζει ο νέος μαθηματικός τύπος Κατρούγκαλου, γι’ αυτές οι οποίες είχαν παγώσει από το 2015.

Έγκριτοι ειδικοί της ασφάλισης εκτιμούν ότι οι επικουρικές που θα εκδοθούν εντός του 2018 για μεν τους ασφαλισμένους μετά το 1993 θα είναι μειωμένεςκατά 40%, για δε τους πριν από το 1993 η μείωση θα αγγίζει το 70% μαζί με την κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων – σε σχέση με τα ποσά που θα λάμβαναν το 2014.

Βαρύτερες απώλειες θα υποστούν οι χαμηλόμισθοι του ιδιωτικού τομέα, που θα πάρουν επικουρική ακόμα και 30-40 ευρώ, ενώ και στους άλλους κλάδους η μέση επικουρική θα κυμαίνεται από 145 έως 157 ευρώ.

Οι συμπιεσμένες συντάξεις δεν οφείλονται μόνο στον νέο τρόπο υπολογισμού, αλλά και στον χαμηλότερο μέσο όρο των μηνιαίων μισθών από το 2002 έως το 2014, καθώς και στην κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων. Στους αρνητικούς παράγοντες συγκαταλέγεται και η μερική απασχόληση που κυριαρχεί στην αγορά εργασίας.

Για παράδειγμα, εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα με 15 χρόνια ασφάλισης και αμοιβή 800 ευρώ θα πάρει επικουρική 54 ευρώ.

Αν ο ασφαλιστικός του βίος είναι 20 έτη, θα πάρει επικουρική 64,8 ευρώ.

Και στις δύο περιπτώσεις οι συνταξιούχοι έως το 2014 θα λάμβαναν επικουρική 140 ευρώ, που ήταν και το χαμηλότερο όριο του πρώην επικουρικού ταμείου του ΙΚΑ. Δηλαδή η μείωση αγγίζει το 61%.

Αν έχει 25 χρόνια ασφάλισης, θα εξασφαλίσει 90 ευρώ από 140-150 ευρώ που θα ελάμβανε με το προηγούμενο καθεστώς – μείωση 40%.

Για να ανέβει η επικουρική του ιδιωτικού τομέα σε ικανοποιητικά επίπεδα -της τάξης των 300 ευρώ- θα πρέπει ο εργαζόμενος να καλύψει 35 έτη ασφάλισης με σχετικά υψηλές αποδοχές – άνω των 1.800 ευρώ μηνιαίως.

Σημαντικές είναι και οι μειώσεις στον δημόσιο τομέα. Δηλαδή ο δημόσιος υπάλληλος με 30 έτη που λάμβανε 170 ευρώ από το επικουρικό του με το προηγούμενο καθεστώς, στο εξής θα λαμβάνει 144 ευρώ. Για να ξεπεράσει η επικουρική του τα 200 ευρώ θα πρέπει να υπερβεί τα 35 έτη ασφάλισης.

Μειωμένες θα είναι και οι επικουρικές συντάξεις άλλων κλάδων, όπως των εμποροϋπαλλήλων που θα συμπιεστεί στα 145 ευρώ από 200, των τραπεζοϋπαλλήλων και των πρώην εργαζομένων σε ΔΕΚΟ πλην της ΔΕΗ.

Ωστόσο και αυτές οι εξαϋλωμένες επικουρικές θα αργήσουν να καταβληθούν μαζί με τα αναδρομικά στους δικαιούχους, παρότι εκδόθηκε η εγκύκλιος με τις σχετικές οδηγίες. Όπως υποστηρίζουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι, ο τρόπος υπολογισμού είναι τόσο περίπλοκος, που χρειάζονται δύο ημέρες για να οριστικοποιήσουν μία μόνο επικουρική σύνταξη. Σε πολλές περιπτώσεις τα πρώην επικουρικά ταμεία έχουν χάσει τα ένσημα ή δεν έχουν αποδοθεί από τον εργοδότη με αποτέλεσμα η καθυστέρηση να διπλασιάζεται.

Σήμερα εκκρεμούν 119.000 επικουρικές συντάξεις. Το 80% των εκκρεμοτήτων αφορά αιτήσεις που έχουν υποβληθεί από τον Ιανουάριο του 2015 και μετά, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι δικαιούχοι περιμένουν στην ουρά από το 2011. Και ενώ το κράτος είναι υπεύθυνο για την καθυστέρηση, δεν χορηγεί προσωρινή σύνταξη σε όσους περιμένουν στην ουρά όπως συμβαίνει με τους δικαιούχους κύριας σύνταξης. Το κόστος των εκκρεμοτήτων που έχουν συσσωρευτεί ανέρχεται σε 900 εκατ. – 1 δισ. ευρώ.

Οι αυξομειώσεις

Η ελεύθερη πτώση όμως δεν σταματά, καθώς επανέρχεται η διπλή ρήτρα θανάτου και ηλικίας που είχε πολεμηθεί προεκλογικά. Δηλαδή δύο ασφαλισμένοι που έχουν καταβάλει τις ίδιες εισφορές, αλλά έχουν διαφορετική ηλικία κατά τη συνταξιοδότηση, θα λάβουν και διαφορετικό ποσό σύνταξης. Επίσης η σύνταξη θα είναι μεταβαλλόμενη ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής ώστε, αν οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, το ποσό να είναι μικρότερο. Ετσι, αν μετά από 10 χρόνια αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής, ο ασφαλισμένος που θα αποχωρήσει θα πάρει μικρότερη σύνταξη. Τέλος, αν δηλώσει ότι μετά τον θάνατό του η σύνταξή του θα μεταβιβαστεί στη σύζυγό του, θα παίξει ρόλο και η ηλικία της συζύγου. Αν είναι μικρή/ός σε ηλικία, ο δικαιούχος θα λαμβάνει χαμηλότερη σύνταξη.

Για τους ασφαλισμένους που υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης από τις 15/5/2016 και μετά, το ποσό της επικουρικής σύνταξης υπολογίζεται λαμβάνοντας υπόψη δύο μέρη: το πρώτο μέρος λαμβάνει υπόψη τον χρόνο ασφάλισης μέχρι τις 31/12/2014 και το δεύτερο τον χρόνο ασφάλισης από 1/1/2015 και μετά. Στο πρώτο μέρος εφαρμόζεται νέος συντελεστής αναπλήρωσης, ο οποίος καθορίστηκε στο 0,45% για κάθε έτος ασφάλισης

Παράλληλα, το δεύτερο μέρος της επικουρικής σύνταξης υπολογίζεται με βάση ατομικούς λογαριασμούς και σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης. Ετσι, όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος ασφάλισης με βάση το σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης, τόσο μικρότερο θα είναι το συνολικό τελικό ποσό της επικουρικής σύνταξης που θα λάβουν οι ασφαλισμένοι.

Σύμφωνα με το σχέδιο που έχει καταρτίσει το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ), ως το τέλος του 2018 θα ικανοποιηθούν έως 75.000 αιτήσεις για επικουρικές συντάξεις, ενώ οι υπόλοιπες σταδιακά έως το τέλος του 2019.

Ωστόσο, όχι μόνο οι νέοι αλλά και οι σημερινοί συνταξιούχοι δεν θα αποφύγουν τις περικοπές στις επικουρικές το 2019. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μειώσεις έως 18% θα υποστεί το 50% των δικαιούχων επικουρικής σύνταξης που εμφανίζουν προσωπική διαφορά και είχαν γλιτώσει από τη «σφαγή» του φθινοπώρου του 2016 λόγω του πλαφόν των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής). Οι περικοπές ανέρχονται συνολικά σε 232 εκατ. ευρώ το 2019, 225 εκατ. το 2020 και 218 εκατ. το 2021. Oι επικουρικές ήδη μειώθηκαν έως και 80%, ενώ μελέτη του καθηγητή Σάββα Ρομπόλη προβλέπει ότι η μέση επικουρική σύνταξη το 2021 θα ανέρχεται σε 144 ευρώ μεικτά.

Πηγή : iskra.gr

Η αύξηση των επιβατικών αυτοκινήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά 4,5% το 2017 οδήγησε σε επίσπευση λήψης αυστηρών μέτρων από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ως προς την εκπομπή ρύπων.

Από τα 241 εκατομμύρια οχήματα που κυκλοφορούσαν το 2016 στους ευρωπαϊκούς δρόμους, πλέον καταγράφονται 252 εκατομμύρια επιβατικά, με τα παλαιότερα εξ αυτών να συμμετέχουν 10 ως 15 φορές περισσότερο σε εκπεμπόμενους ρύπους. Τα diesel παλαιότερης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας (παλιότερα του Euro 4) συμβάλλουν καθοριστικά στην αύξηση των ρύπων και γι’ αυτό οι ευρωπαϊκές πόλεις περιορίζουν δραστικά την κυκλοφορία τους από την 1/1/2018 στα αστικά κέντρα.

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει παλιότερα ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων (ΣΕΑΑ) η Ελλάδα έχει ιδιαίτερα αυξημένο μέσο όρο ηλικίας αυτοκινήτων, καθώς αυτός είναι πάνω από τα 14 έτη σε σχέση με τις κεντρικές ευρωπαϊκές χώρες όπου ο μέσος όρος των επιβατικών είναι κοντά στα 9 έτη και με το μέσο όρο συνολικά της ΕΕ να βρίσκεται κοντά στα 11 έτη.

Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέσπισε μία νέα οδηγία για τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών που ισχύουν. Στόχος της συγκεκριμένης οδηγίας είναι η μείωση των ρύπων που συσχετίζονται με 400.000 πρόωρους θανάτους που προκαλούνται ετησίως από την ατμοσφαιρική ρύπανση στην ΕΕ.

Σημειώνεται ότι οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη θεσπίσει «ζώνες χαμηλών εκπομπών» στα αστικά τους κέντρα, για να περιορίσουν τη ρύπανση που προκαλείται κυρίως από οχήματα παλαιότερων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών. Τα μέτρα είναι αυστηρότερα για τα πετρελαιοκίνητα οχήματα παλιότερης τεχνολογίας. Για παράδειγμα στο Άμστερνταμ από την 1/1/2018 θα απαγορεύεται η κυκλοφορία για τα Euro 1 βενζινοκίνητα και Euro 4 πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, στη Βαρκελώνη δεν επιτρέπεται η είσοδος σε οχήματα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας Euro 1-2, ασχέτως τύπου καυσίμου, στο Βερολίνο θα απαγορεύεται η κυκλοφορία στα Euro 1 βενζινοκίνητα και Euro 4 πετρελαιοκίνητα, στις Βρυξέλλες μέχρι το 2021 θα έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία στα Euro 2 βενζινοκίνητα και Euro 4 πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, στο Παρίσι θα απαγορεύονται τα Euro 3 πετρελαιοκίνητα και Euro 2 βενζινοκίνητα, ενώ στο Όσλο οποιοδήποτε πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο είναι προγενέστερης τεχνολογίας από την Euro 6, πρέπει να πληρώσει τέλος εισόδου που κυμαίνεται από 1,5 έως 10 ευρώ ημερησίως, ανάλογα την ώρα εισόδου.

Όλα αυτά μετά τη γενικότερη πρωτοβουλία μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών να εντάξουν στην γκάμα τους ηλεκτρικά μοντέλα, αλλά και τον γενικότερο σχεδιασμό πολλών κυβερνήσεων ευρωπαϊκών χωρών, όπου μέσα στα επόμενα χρόνια είναι αποφασισμένες να καταργήσουν την πώληση νέων επιβατικών αυτοκινήτων που θα φέρουν κινητήρες εσωτερικής καύσης.