Aποφάσισαν να δώσουν το παρών με μεγάλο συλλαλητήριο στις 3 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια της Έκθεσης AGROTICA.

Κλιμάκωση των αγροτικών κινητοποιήσεων την ερχόμενη εβδομάδα, με πανελλαδικά μπλόκα σε κομβικά σημεία των εθνικών οδών, αποφάσισαν οι αγρότες, στην συνάντηση της γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, σήμερα στη Λάρισα.

Επίσης αποφάσισαν να δώσουν το παρών με μεγάλο συλλαλητήριο στις 3 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια της Έκθεσης AGROTICA.

«Θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση της απόφασης που πήραμε, το τρίτο δεκαήμερο του Γενάρη να στήσουμε μπλόκα. Χθες στην Καρδίτσα αποφασίσαμε τη Δευτέρα να στήσουμε μπλόκο στην Ε65, στο ύψος του δέλτα της Καρδίτσας…» σημείωσε μεταξύ άλλων στις δηλώσεις του πριν τη σύσκεψη ο πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Βαγγέλης Μπούτας.

Σε ό,τι αφορά το νομό Λάρισας, οι αποφάσεις θα παρθούν το βράδυ της ερχόμενης Παρασκευής, οπότε και θα συνεδριάσουν οι αγρότες. Εκεί αναμένεται να τεθεί και το θέμα ενδεχόμενης κοινής συμπόρευσης με τους αγρότες του λεγόμενου «μπλόκου» των Τεμπών.

Οι τελευταίοι πάντως, όπως αναφέρει ο ενημερωτικός ιστόtoπος onlarissa.gr στη χθεσινή συνάντηση που έγινε στην Γυρτώνη, έδειξαν διάθεση συνεργασίας, επιδιώκοντας την κατάρτιση κοινής ατζέντας.

Η ανακοίνωση της Γραμματείας

Η Γραμματεία της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων διαμαρτύρεται για «τα παλιά και νέα μέτρα που εφαρμόζονται στα πλαίσια της ΚΑΠ της ΕΕ, των μνημονίων και, γενικότερα, των αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων, οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους στο ξεκλήρισμα, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση» όπως αναφέρει.

Κατηγορούν επίσης την κυβέρνηση με τους μηχανισμούς της, κόμματα που «δεν θέλουν τέτοιου είδους αγροτικούς – λαϊκούς αγώνες» και ΜΜΕ που «εξυπηρετούν ύποπτες και ύπουλες μεθοδεύσεις και σκοπιμότητες, εκπρόσωποι των μεγαλοαγροτών – επιχειρηματιών».

Παράλληλα απορρίπτουν ως υπονομευτικές τις προτάσεις για ««ενότητα» και «κοινό αγώνα» τις οποίες όπως αναφέρουν διατυπώνουν κάποιοι «βαστάζοι» του αγροτοσυνδικαλισμού. «Δεν πρόκειται να δεχτούμε «ενότητα» και «κοινό αγώνα» με κάποιες «ξεκρέμαστες ομάδες», οι οποίες, σύμφωνα με τα αιτήματα που προβάλλουν, αλλά και όπως έδειξε και η δράση τους στο παρελθόν, νοιάζονται και παλεύουν μόνο για τα συμφέροντα μιας χούφτας μεγαλοαγροτών – επιχειρηματιών που είναι αντίθετα με τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς» αναφέρει η πανελλαδική επιτροπή μπλόκων.

Τα αιτήματα των αγροτών:

-Κατώτερες εγγυημένες τιμές για όλα τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και άμεση πληρωμή όλων των παραγωγών , ώστε ν’ αντιμετωπιστεί το μεγάλο πρόβλημα των πολύ χαμηλών τιμών παραγωγού, του αίσχους των ανοιχτών τιμών και της εκτεταμένης απληρωσιάς των αγροτών από τους εμποροβιομήχανους.

-Μείωση του κόστους παραγωγής, με αφορολόγητο πετρέλαιο, όπως στους εφοπλιστές, φτηνό αγροτικό ρεύμα και νερό, όπως στους βιομήχανους, κατάργηση του ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια, του ΕΝΦΙΑ σε σπίτια και χωράφια και των άλλων χαρατσιών, κατασκευή των αναγκαίων έργων υποδομής κ.α.

-Αφορολόγητο ατομικό εισόδημα 12.000 ευρώ, προσαυξημένο με 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Φορολογία σε κάθε πραγματικό εισόδημα, κατάργηση των τεκμηρίων.

-Κατάργηση των μεγάλων αυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές. Συντάξεις αξιοπρέπειας στα 60 χρόνια ζωής για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες.

-Ετήσιο ακατάσχετο χρηματικό όριο στα βιβλιάρια των μικρομεσαίων αγροτών στο ύψος των12.000 ευρώ, προσαυξημένου κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί.

-Καμιά κατάσχεση πρώτης, δεύτερης κατοικίας ή χωραφιού, από δάνεια που βρίσκονται στο «κόκκινο», συνολικής αντικειμενικής αξίας μέχρι 300.000 ευρώ, διαγραφή των τόκων και κούρεμα του κεφαλαίου σε ποσοστό 30% για επαγγελματικά δάνεια μέχρι 200.000 ευρώ των φτωχών αγροτοκτηνοτρόφων.

-Να αναγνωριστούν οι ζημιές στην παραγωγή και το αγροτοκτηνοτροφικό κεφάλαιο που ο ΕΛΓΑ δεν αναγνωρίζει και να αποζημιωθούν, εξόφληση των αποζημιώσεων που είναι σε εκκρεμότητα. ΕΛΓΑ κρατικός φορέας που θα καλύπτει και θα αποζημιώνει στο 100% της ζημιάς απ’ όλες τις αιτίες καταστροφής σε φυτική, ζωική παραγωγή και πάγιο κεφάλαιο, χωρίς καθυστερήσεις.

-Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής που επιβάλλει η ΚΑΠ 2014 – 2020 και των περικοπών στις επιδοτήσεις/ενισχύσεις, σύνδεση των ενισχύσεων με την παραγωγή και ζωικό κεφάλαιο.

Πηγή:  iskra.gr

Μειώνονται κάτω και από τον ίδιο το Νόμο.

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες ο λεγόμενος επανυπολογισμός (2.000.000 συντάξεων) ο οποίος δεν είναι παρά το άλλοθι, για να αφανιστεί ότι έχει απομείνει από τις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις. Μειώσεις όχι μόνο από την εξίσωση με βάση τις νέες συντάξεις, λίγο έως πολύ γνωστές, αλλά και από τον διαφορετικό τρόπο «επανυπολογισμού» ο οποίος παρανόμως λεηλατεί και καρατομεί ακόμα περισσότερο.

Το «πάρτι» στήθηκε στις καταβαλλόμενες (έως 12/5/2016) συντάξεις με προφανείς σκοπούς.Διαφορετικά υπολογίζονται οι νέες συντάξεις και με άλλο τρόπο οι καταβαλλόμενες, οι οποίες μειώνονται ακόμα περισσότερο, δηλαδή κάτω και από τα προβλεπόμενα του ίδιου του Νόμου. Και με την λαθροχειρία αυτή διογκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» πολύ πάνω από τις πραγματικές, οι οποίες το 2019 κόβονται!!!

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους. Πρόκειται για άθλια ψεύδη ότι ο επανυπολογισμός γίνεται στο όνομα της ισονομίας και σε εφαρμογή των ενιαίων κανόνων του ΕΦΚΑ. Τίποτα από όλα αυτά δεν τηρείται και δεν εφαρμόζεται.

Ακόμα και το δικό τους Νόμο δεν τηρούν και παραβιάζουν. Διαφορετικά αναπροσαρμόζεται ο συντάξιμος μισθός στην μια περίπτωση και διαφορετικά στην άλλη. Συνεπώς, η λαθροχειρία αλλοιώνει το συντάξιμο μισθό, ο οποίος με την σειρά του μειώνεται ακόμα περισσότερο. Π.χ:

Α) Συντάξιμος μισθός για τις νέες συντάξεις

Σύμφωνα με την εγκύκλιο (Φ.80000/οικ. 60271/2195 – 23/12/16) συντάξιμος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος μηνιαίων αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1/1/2002 έως την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης, συμπεριλαμβανομένων και των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και τα επιδόματα αδείας.Παράλληλα, οι αποδοχές για κάθε ημερολογιακό έτος προσαυξάνονται με βάση τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

Β) Συντάξιμος μισθός για τις καταβαλλόμενες συντάξεις

Σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση (οικ.26083/887/7-6-2016) και την εγκύκλιο (Φ 80000/οικ.60258/1471-23/12/2016) για την εύρεση του μέσου μισθού δεν αναζητούνται οι συντάξιμες αποδοχές, όπως προβλέπεται για τις νέες, αλλά… ως βάση θα λαμβάνεται ο συντάξιμος μισθός επί του οποίου υπολογίστηκε η ήδη χορηγηθείσα σύνταξη αναπροσαρμοσμένος…. όσο οι συντάξεις… και για ΙΚΑ, όσο το 25πλασιο του τεκμαρτού ημερομίσθιου έκαστης ασφαλιστικής κλάσης, όπως έχει διαμορφωθεί την 1/10/2008!! Και καμία αναφορά, ούτε για δώρα (14 μισθοί) ούτε για Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, δηλαδή όπως και στις νέες. Το τι σημαίνει αυτό φαίνεται καθαρά στους παρακάτω πίνακες:

ΛΑΘΡΟΧΕΙΡΙΑ – ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ – ΤΡΙΚ

Από το γεγονός ότι οι διαφορές σχετίζονται και με το έτος συνταξιοδότησης θα χρησιμοποιήσουμε τέσσερα παραδείγματα για να αποκαλυφθεί τόσο η απάτη, όσο και το εύρος αυτής:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 Υπολογισμός Νέων (μετά της 13-5-2016) Συντάξεων:

Παίρνουμε ως βάση έναν μισθό των 1300 ευρώ, ξεκινώντας από το 2002. Στην πρώτη στήλη αναπροσαρμόζουμε τον μισθό με βάση την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. Στη δεύτερη στήλη αναγράφονται οι ετήσιες (επί 14) αποδοχές. Στην τρίτη στήλη τα ποσοστά του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Στην τέταρτη οι ετήσιες αποδοχές και στην πέμπτη οι ετήσιες μεταβολές των μισθών κατ΄ έτος.

Ολοκληρώνοντας τις παραπάνω πράξεις, ο μέσος μισθός διαμορφώνεται στα 2.216 ευρώ, προσαυξημένος κατά 70,4% από το αρχικό ποσό και η σύνταξη (με 37 έτη) στα 1.208 ευρώ μεικτά.

Συνεπώς, αυτά που συνθέτουν και αναπροσαρμόζουν τον συντάξιμο μισθό είναι οι προσαυξήσεις του ίδιου του μισθού, ο πολλαπλασιασμός επί 14 μήνες και ο Δείκτης τιμών Καταναλωτή. Το οποίο βέβαια δεν ισχύει και δεν εφαρμόζουν για τις καταβαλλόμενες συντάξεις.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 Υπολογισμός Καταβαλλομένων (έως 12-5-2016) Συντάξεων:

Για να παραθέσουμε με ακρίβεια το παράδειγμα, παίρνουμε ως βάση τον ίδιο μισθό των 1.300 ευρώ. Στην πρώτη στήλη ανάλογα με την εξέλιξή του τον κατατάσσουμε (κατ΄ έτος) στην αντίστοιχη κατηγορία (ασφαλιστική κλάση – ΙΚΑ)επί του οποίου υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη στήλη είναι ο «νέος συντάξιμος μισθός» με βάση (της εγκύκλιου) δηλαδή των ασφαλιστικών κλάσεων, όπως έχουν διαμορφωθεί την 1/10/2008. Στην τρίτη στήλη οι μεταβολές που προκύπτουν κατά την αναπροσαρμογή και στη συνέχεια τα αντίστοιχα νέα ποσά σύνταξης.

Οι διαφορές μεταξύ των δυο τρόπων είναι οφθαλμοφανείς, οι οποίες με απόλυτη ακρίβεια αποτυπώνονται και καταγράφονται στις ετήσιες μεταβολές. Στην πρώτη περίπτωση κυμαίνονται μεταξύ 16,66% και 51,97%, ενώ στη δεύτερη μεταξύ 0% έως 29%!!! Ενώ σε ποσά σύνταξης οι διαφορές αυτές όπως θα δούμε στον παρακάτω πίνακα ξεπερνούν τα 100 ευρώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3. Υπολογισμός Καταβαλλόμενων Συντάξεων – Όπως και οι Νέες:

Για την ακρίβεια χρησιμοποιούμε τα ίδια στοιχεία και κάνουμε ακριβώς την ίδια πράξη, όπως και στις νέες του πρώτου πίνακα, δηλαδή αναπροσαρμόζουμε τους συντάξιμους μισθούς με τον οποίο υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη με το αντίστοιχο ποσοστό μεταβολών.

Στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός πουυπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη, στη δεύτερη οι αντίστοιχες ποσοστιαίες μεταβολές. Στην τρίτη ο συντάξιμος μισθός που αναλογεί, στην τέταρτη το ποσό σύνταξης που αντιστοιχεί. Στην πέμπτη το ποσό σύνταξης (βάση απόφασης του υπουργού), όπως θα χορηγηθεί, και στην έκτη οι διαφορές που προκύπτουν ανά έτος συνταξιοδότησης.

Το εύρος της ανομίας είναι ολοφάνερο. Φαίνεται καθαρά πόσο θα ήταν οι συντάξεις, εάν υπολογίζονταν όπως και οι νέες (βάση του νέου Νόμου δηλαδή), πόσο με τον παράνομο τρόπο, καθώς και το ύψος των διαφορών αυτών (κλοπών) ανάλογα με το έτος συνταξιοδότησης.

Η μείωση των συντάξεων κάτω από τα πραγματικά έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυξημένων πλασματικών «προσωπικών διαφορών», η τύχη των οποίων έχει ήδη προδιαγραφεί, καθώς εν αναμονή βρίσκεται νέος Νόμος ο (4472/2017), που καθορίζει ότι προκύπτουσες διαφορές έως 18% μεταξύ καταβαλλομένων και επανυπολογιζόμενων συντάξεων από την 1.1.2019 περικόπτονται!!

ΠΙΝΑΚΑΣ 4 Η απάτη πίσω από τις «Προσωπικές Διαφορές»

Χρησιμοποιώντας πάντα τα ίδια στοιχεία, στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός πουυπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη είναι οι συντάξεις πριν τον επανυπολογισμό, (το αρχικό ποσό μαζί με τις προσαυξήσεις, οι μνημονιακές παρακρατήσεις, και τα μεικτά ποσά προ φόρου & εισφοράς ΕΟΠΥΥ). Στην Τρίτη οι συντάξεις μετά τον επανυπολογισμό (βάση απόφασης του υπουργού). Στην τέταρτη οι «προσωπικές διαφορές», δηλαδή τα ποσά που θα κοπούν το 2019. Ενώ στην Πέμπτη οι προσωπικές διαφορές με βάση τις νέες, δηλαδή τις νόμιμες.

Ο πίνακας είναι αποκαλυπτικός, καταδεικνύει και αναδεικνύει, τόσο την λαθροχειρία αλλά και παραβατικότητα της κυβέρνησης, πώς και πόσο δηλαδή, από την μία με παράνομο τρόπο μειώνουν τις συντάξεις κάτω των πραγματικών, από την άλλη φουσκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» και στη συνέχεια τις κόβουν!!

Πώς αντί για αύξηση (που θα πρόεκυπτε) των περισσοτέρων εξ αυτών, εμφανίζουν και κόβουν μεγάλα ποσά ως «προσωπικές διαφορές».

ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥ 13^ο – 14^ο ΜΙΣΘΟΥ

Συμπερασματικά, αυτό που διαφοροποιεί και μειώνει τις καταβαλλόμενες συντάξεις είναι ότι κλέβουν, δηλαδή εξαιρούν και δεν συνυπολογίζουν τις εισφορές από τα δώρα ( Χριστουγέννων – Πάσχα – Επίδομα άδειας) οι οποίες αντιστοιχούν στο 16,7% και ένα μέρος από τον ΔτΚ, περί το 4% σύνολο 21%.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως στις νέες συντάξεις, συνυπολογίζουν με τον τρόπο αυτό και επιστρέφουν τη 13^η-14^η σύνταξη, καθώς με τα παραπάνω ποσοστά επηρεάζεται μόνο το «ανταποδοτικό» μέρος της σύνταξης και όχι το σύνολό της. Για να γίνει αυτό θα έπρεπε να πολλαπλασιάζεται με το 16,7% ολόκληρη η σύνταξη και όχι μόνο ένα μέρος της.

ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Ας μην μας παραμυθιάζουν με την μπαρούφα, πως ο ΣΥΡΙΖΑ… ναι μεν πείρε την κυβέρνηση όχι όμως και την εξουσία!! (Προφανώς και εννοούν αυτή των ολιγαρχών).Κάτι το οποίο βέβαια ουδείς εξ αυτών θέλει, καθώς την εξουσία αυτών υπηρετούν, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο και εις στο ακέραιο. Αυτόν το δρόμο διάλεξαν.

Έχουν όμως και παραέχουν την εξουσία και την ασκούν με τον πιο βίαιο τρόπο. Κατά των συνταξιούχων εν προκειμένω. Με την εξουσία που κατέχουν, βιαίως παρανόμως και με καταχρηστικό τρόπο ληστεύουν και αρπάζουν εν ψυχρώ τις εισφορές από τα δώρα (Χριστουγέννων – Πάσχα – Επ. άδειας), χωρίς ωστόσο να τους χορηγούν ούτε την 13^η-14^η σύνταξη, ούτε και ακόμα και των νέων με βάση το νέο Νόμο.

*Ο Νικολάου Κώστας, Συνταξιούχος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

Πηγή: iskra.gr

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Η εργασιακή «ζούγκλα» της Ελλάδας είναι εδώ . Ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι της χώρας, δουλεύουν, αμείβονται και ζουν …μερικώς. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», από το σύνολο των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν το 2017, το 54,87% ήταν για μερική απασχόληση!! Αντίθετη ήταν η πορεία των θέσεων πλήρους απασχόλησης που περιορίστηκαν στο 45,13%.

Ειδικότερα από τα 2. 400.000 προσλήψεις που έγιναν το 2017, οι 1.083.418 αφορούν θέσεις πλήρους απασχόλησης ( 45,13%), οι 981.758 αφορούν θέσεις μερικής απασχόλησης (40,90%) και οι 335.222 (13,97%) αφορούν θέσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την τραγική πραγματικότητα. Στο σύνολο των νέων θέσεων που δημιουργούνται, οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης έχουν την πρωτοκαθεδρία. Μετά από οκτώ χρόνια μνημονιακών πολιτικών και αντεργατικών νόμων στο όνομα της εξόδου της χώρας από την κρίση και με την …προσμονή της ανάπτυξης, η εργατική τάξη της χώρας γίνεται «θύμα» άγρια εκμετάλλευσης από τα αφεντικά. 

Μόνο το μήνα Δεκέμβριο του 2017, οι προσλήψεις για θέσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας έφτασαν στο 57,39% των συνολικών! Την ίδια στιγμή οι θέσεις πλήρους απασχόλησης συρρικνώθηκαν στο 42,61%.

Με την κυβέρνηση της «πρώτης και δεύτερης φοράς Αριστερά» που ήρθε δήθεν για …αποκαταστήσει τις εργασιακές σχέσεις οι προσλήψεις μερικής απασχόλησης συνεχίζουν την ανοδική πορεία τους. 

Η μερική απασχόληση από το 53,05% που ήταν το 2015, ανήλθε στο 54,74% το 2016 και έκλεισε στο 55,07% το 2017. Αντίστοιχα, για το ίδιο διάστημα, η πλήρης απασχόληση από  46,95% του 2015, υποχώρησε σε 45,26% το 2016 και έφτασε το 44,93% το 2017 

 Όσο για τις μισθούς και τα μεροκάματα. Στη μερική απασχόληση, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ, το μέσο μεροκάματο ανέρχεται σε 23,59 ευρώ και ο μηνιαίες αποδοχές σε 388,56 ευρώ αντίστοιχα! 

Μπορεί βέβαια οι εργαζόμενοι να φυτοζωούν με αυτούς τους μισθούς, αλλά για το μεγάλο κεφάλαιο, η μερική απασχόληση αποτελεί την καλύτερη μορφή εκμετάλλευσης ειδικά όταν την χρησιμοποιεί μαζί με τον «μπαμπούλα» της ανεργίας.

Ο ΣΕΒ, τον περασμένο Νοέμβριο, σε οικονομικό δελτίου του, σημείωνε: Χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού, καθώς και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα, ενώ η ύφεση θα συνεχιζόταν με αμείωτους ρυθμούς. 

Βέβαια πίσω από τις φοβέρες του ΣΕΒ, υπάρχουν τα κέρδη των επιχειρηματιών που χρόνο με το χρόνο διευρύνονται, αφού  περιορίζουν συνεχώς την τιμή της εργατικής δύναμης.

Πηγή: imerodromos.gr

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά για όσους δεν γνωρίζουν. Όταν μιλάμε για την θερμοκρασιακή διαφορά του πλανήτη, μιλάμε για την διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην μέγιστη και την ελάχιστη θερμοκρασία που καταγράφεται στον πλανήτη την ίδια ημέρα.

Η χθεσινή, λοιπόν, θερμοκρασιακή διαφορά, άκρως εντυπωσιακή αλλά όχι ασυνήθιστη για την περίοδο που διανύουμε όπως μας πληροφορεί ο γνωστός μετεωρολόγος Σάκης Αρναούτογλου, ήταν 100,7 βαθμούς κελσίου!

Με ανάρτηση του, στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook ο κ. Αρναούτογλου αναφέρει:

«Τους 100,7 βαθμούς έφτασε η θερμοκρασιακή διαφορά στον πλανήτη σήμερα!!!

Άκρως εντυπωσιακές αλλά όχι ασυνήθιστες για την περίοδο που διανύουμε οι θερμοκρασικές διαφορές στην πλανήτη μας σήμερα με τη διαφορά μεταξύ της ελάχιστης και μέγιστης θερμοκρασίας που σημειώθηκε ανα τον κόσμο σήμερα να αγγίζει και τους 100.7 βαθμούς Κελσίου με τον υδράργυρο στο αεροδρόμιο του Ριτσμοντ της Αυστραλίας να αγγίζει και τους 42,9 βαθμούς ενώ στο Γιούρτι της Ρωσίας να πέφτει στους Μειον 57,8 βαθμούς Κελσίου»!

 Πηγή: newsbeast.gr

Του Αλέξανδρου Καπακτσή.

Στα χρόνια της κρίσης το μοτίβο των ταξικών αγώνων είναι σχεδόν πανομοιότυπο. Βρισκόμαστε μπροστά στον γκρεμό. Πρέπει να παρθούν μέτρα για τη σωτηρία. Διαρρέουν τα μέτρα που είναι δυσθεώρητα κύματα ανατροπής της ζωής των εργαζομένων. Αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις με τους σωτήρες-δανειστές γιατί μόνοι μας, είπαμε, είμαστε στον γκρεμό. Μετά από περισσότερη ή λιγότερη "αντίσταση" καταλήγουν στα προαπαιτούμενα της δόσης σωτηρίας από το μαρτύριο της χρεωκοπίας εν αναμονή. Το περισσότερη ή λιγότερη "αντίσταση" έχει να κάνει με τον αριθμό του κόσμου που βγαίνει στον δρόμο για να διαμαρτυρηθεί. Προσδιορισμός κοινοβουλευτικών πραξικοπηματικών ενεργειών, και με τη μορφή του κατεπείγοντος. Όλο και κάποιο ραντεβού τρέχουν να προλάβουν τα μέτρα σαν τον ανέραστο για χρόνια. Ψηφοφορία και τέλος-κορύφωση του μνημονιακού κύματος. Για να ξαναρχίσει η κίνηση από την αρχή γιατί "το πέλαγο(κρίση) είναι βαθύ"…

Και το κίνημα των εργαζομένων; Διακηρύξεις, απειλές για τη "μητέρα των μαχών", παρακολούθηση με προσοχή από τηλεοράσεως και Τύπο των αντιστάσεων της κυβέρνησης, προκήρυξη ανένδοτου αγώνα με τη μορφή πανελλαδικών απεργιών ανά τακτά χρονικά διαστήματα μην μας προλάβουν τυχόν ανυπόμονοι και βγούνε από το μαντρί αλλά και γιατί έτσι πρέπει, "όλοι μαζί να συγκρουστούμε" ή "Εμείς ή αυτοί" και άλλα τέτοια ηχηρά και εύηχα. Οι πανελλαδικές απεργίες όλο και να αραιώνουν όσο αραίωνε και ο κόσμος που καταλάβαινε ότι δεν μπορεί να πάει έτσι και διάλεξε την πιο εύκολη και βολική λύση (του Σύριζα που του έταζε να του λύσει το πρόβλημα όσο αυτός θα παρακολουθούσε τις εξελίξεις στον καναπέ και οι υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς όταν με τον ένα ή άλλο τρόπο γίνει επανάσταση, φυσικά κέρδισε πανηγυρικά ο Σύριζα…) και στο τέλος έγιναν επετειακές οι απεργίες μέχρι εξαφανίσεως όπως πρόσφατα. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός κυρίαρχος των εξελίξεων, μπορεί να μην ανακάμπτει, αλλά, με θράσος κάνει ότι θέλει και όπως το θέλει χωρίς να αμφισβητείται επί της πράξεως και της ουσίας τελικά.

Βέβαια στο διάστημα αυτό της παρακολούθησης-εξάρτησης των ενεργειών του κ-ε συνδικαλισμού από την αριστερή λογοκοπία με τη μορφή άμπωτης και πλημμυρίδας σε σχέση με τον κρίσιμο χρόνο, υπήρξαν και φωτεινές εξαιρέσεις προσπαθειών να πάνε τα πράγματα αλλιώς.

Ορισμένα παραδείγματα με τοπικές συντεταγμένες: Βδομαδιάτικες επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις συνδικάτων-συλλόγων και του συντονισμού τους στη Θεσσαλονίκη το πρώτο μνημονιακό εξάμηνο με αξιοσημείωτη συμμετοχή δεν κέρδισαν τη συμπάθεια του ΠΑΜΕ και άλλων αριστερών δυνάμεων για να διευρυνθούν αποφασιστικά αλλά και ούτε βρήκαν μιμητές στην πρωτεύουσα, των μεγάλων σχεδιασμών και των μεγάλων αγώνων. Μια μορφή αγώνα που αναδείχθηκε από το φοιτητικό κίνημα στους αγώνες για το άρθρο 16, που ανάγκασε σε ήττα την κυβέρνηση Καραμανλή και τον ίδιο να τη δικαιολογεί με την φράση "να μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση είχε ένα μαχαίρι κάθε βδομάδα στα πλευρά". Και αν ένα εξάμηνο ήταν λίγος ο χρόνος για να μεταφερθεί η πείρα και να γίνουν οι διαβουλεύσεις για τη διεύρυνση της συμμετοχής, ποιος διεστραμμένος νους θεωρεί τον επόμενο χρόνο ότι μια γενικευμένη επίθεση, αντεργατική επίθεση, για το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου, θα κριθεί στα εισιτήρια των λεωφορείων και στα διόδια των εθνικών οδών; Ποιοι θεωρούσαν ότι τα πιο μαχητικά παιδιά της αριστεράς, του συνόλου της, θα κέρδιζαν τη μάχη των μνημονιακών κυμάτων, πηδώντας στα λεωφορεία και σηκώνοντας μπάρες, ρίχνοντας το πλοίο των αγώνων στις ξέρες των λεωφορείων και των διοδίων;

Την ίδια στιγμή και με αυθόρμητο, ημισυνειδητό αλλά και συνειδητό τρόπο αναδεικνύεται μια νέα μορφή πάλης. Η κατάληψη των υπουργείων όπου γίνονταν οι διαβουλεύσεις με τους τροϊκανούς για τα κάθε λογής αντεργατικά μέτρα. Ξαφνικά μένοντας μετέωροι και ψάχνοντας μέρος συνεδριάσεων αλλά κυρίως ελέγχου, επιτήρησης και κυρίως δήλωσης πολιτικής πειθαρχίας, συνειδητοποίησαν άπαντες ότι αυτοί (οι εργαζόμενοι) μπορεί εκτός από την κατάληψη των υπουργείων μπορεί να θελήσουν και την κατάληψη της εξουσίας τους. Ταυτόχρονα με τις απειλές Ραγκούση ότι θα περικόψει το μεροκάματο των απεργών-καταληψιών αναδείχθηκε και κάτι ακόμη: ότι δεν μπορούσαν να το κάνουν αν οικειοθελώς οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν το δήλωναν. Μπορούσε λοιπόν να σταματήσει το αίσχος κάθε δημόσιος υπάλληλος να δηλώνει εγγράφως ότι απεργεί για να του κόψουν τον μισθό. (Ποια απεργία που τιμά τον εαυτό της δεν βάζει πρώτο αίτημα την περιφρούρηση-απαίτηση του μεροκάματου του απεργού;) Μπορούσε έτσι να "μην έχει" υπουργεία με τεράστιο πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση και πολύ περισσότερο με την ανακατάληψη τους, αν είχαν γίνει κέντρα γενικευμένης εργατικής αντίστασης και το εξίσου σημαντικό μέσω των καταλήψεων να περιφρουρείται το μεροκάματο των δημοσίων υπαλλήλων, και όχι μόνο, ώστε να υπάρχουν πολύ μεγάλα καύσιμα αγωνιστικότητας και μαζικότητας. Η πείρα των μαθητικών καταλήψεων σε ανώτερο επίπεδο ταξικής σύγκρουσης…

Όσο σκληραίνει η σύγκρουση με τα μνημονιακά κύματα γίνεται εμφανές ότι ο σχεδιασμός του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού υπάρχει μόνο για να κουράσει και απογοητεύσει τον κόσμο και όχι το αντίθετο. Έτσι προτείνεται από τον συντονισμό της Θεσσαλονίκης - προς όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις της χώρας χωρίς αποκλεισμούς- ένας τρίμηνος αγωνιστικός σχεδιασμός αρχίζοντας από τα μέσα φθινοπώρου του '11 και μέχρι τον Φλεβάρη του 2012 που σχεδιαζόταν να κορυφωθεί το επόμενο αντεργατικό μνημονιακό κύμα. Αποτέλεσμα; Δεν απάντησε κανείς! Ή μάλλον απάντησαν όλοι όπως και ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός. Δια της σιωπής! Και μετά την απεργία του Νοέμβρη "κορύφωση" και λήξη τον Φλεβάρη. Πρόκριση της πολιτικής λύσης και από τον κόσμο και από όλα τα ρεύματα της αριστεράς. Στην πράξη, όχι στα λόγια. Γιατί είναι συνηθισμένα να χτίζουν με τα λόγια ανώγεια και κατώγια.

Ο Σύριζα γρήγορα έγινε κυβέρνηση, απέσυρε τους "θεσμούς" πλέον από τα υπουργεία που μπορούσαν να γίνουν και επικίνδυνα, τους συνδικαλιστές του από τους συντονισμούς, μερικούς τους προβίβασε σε βουλευτές και υπουργούς, η "αντίσταση" κράτησε έξι μήνες, τόσους ήθελαν για να εμπεδώσει ο κόσμος την ΤΙΝΑ, τα μνημονιακά κύματα πάνε και έρχονται με τις αξιολογήσεις πλέον και όχι τα μνημόνια. Το μοτίβο το ίδιο. Διαρροές για σκληρά μέτρα που δεν δέχεται η κυβέρνηση. Διαρροές για πιο ήπιες παραλλαγές που προτείνει. Έρχονται τα κλιμάκια. Ήρθαν τα κλιμάκια. Hilton, στο κέντρο της Αθήνας, οι διαπραγματεύσεις νυχθημερόν, ακόμη και Σάββατα, ακόμη και Κυριακές. Κούραση πολλή… Να έχουμε και τις ανέσεις μας. Δεν χρειαζόμαστε και στοιχεία. Μας τα δίνουν όλα από πριν και πρόθυμα. Με τα ταγιεράκια οι μεν. Με casualενδυμασία ή κοστούμια οι δε. Πάνε και έρχονται κανά δυο βδομάδες. Κανένας δεν τους ενοχλεί. Καμιά ομοσπονδία, κανένα σωματείο, κανένας άστεγος δεν διαμαρτύρεται από έξω. Πολύ περισσότερο να τους εμποδίσει, να κάνει μια καταληψούλα, έναν αποκλεισμό έστω και για μερικές ώρες βρε αδερφέ. Να πέσει κανένα δακρυγόνο, να περάσει η οσμή του στον κλιματισμό του Χίλτον… Τίποτα! Απραξία, αλλά, και αριστερή άμπωτη λογοκοπίας. Και την αναφέρουμε γιατί αυτοαναφέρονται σαν η καρδιά, η συνείδηση και το μυαλό της εργατικής τάξης. Αλλιώς θα αναφέραμε τη στάση αυτής… Μετά τη σιωπή εβδομάδων, και μόλις ετοιμάσουν τα μέτρα, φευ αγωνιστική έξαρση. Να αποτελέσει αυτή η απεργία το πρώτο βήμα ενός αναγεννημένου εργατικού κινήματος, να ανατρέψουμε τα σχέδια της κυβέρνησης, να … Να πάμε με αυτό το σχέδιο, να πάμε με το άλλο, και πάει λέγοντας για να καταλήξουν όλοι να ακολουθήσουν τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό σε μια ακόμη απεργοκτόνα απεργία με μονοφήφια νούμερα συμμετοχής αφού οι εργαζόμενοι νιώθουν, και έτσι είναι, ότι δεν τους αφορά.

Τελευταία έχουμε και ένα καινούργιο φαινόμενο. Ακτιβιστική αγωνιστική πλειοδοσία της τελευταίας στιγμής από τα διάφορα ρεύματα της αριστεράς. Κρεμάμε κανένα πανό π.χ. σε υπουργείο ή αλλού κάνοντας ντου, με διάρκεια τόση όση χρειάζεται για να γίνει γεγονός από την τηλεόραση, όχι από τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων κόσμου, και αυτό… ήταν. Φανήκαμε ως μεγαλύτεροι αγωνιστές από τους άλλους… Να καταλάβουμε το υπουργείο και να το κρατήσουμε για όσο πάρει και με τη βοήθεια των "άλλων" και των εργαζομένων κυρίως περνάει από το μυαλό μας; Και φυσικά όχι. Όπως δεν περνάει ότι αυτό που έγινε με τους πλειστηριασμούς τελευταία έγινε γιατί κάποιοι, ελάχιστοι στο σύνολο των στρατευμένων στην αριστερά, δεν το έβαζαν κάτω ατέλειωτες εβδομάδες και έπρεπε να γίνεται το ίδιο σε όλη τη χώρα και όχι μόνο σε μια πόλη ή σε ένα μέτωπο σύγκρουσης.

Τα παραπάνω αυτονόητα έχουν την εξήγηση τους. Εν ήδη αφορισμού λοιπόν γιατί χρειάζεται άλλο άρθρο για να αναλυθεί το φαινόμενο: Η αριστερή πλημμυρίδα λογοκοπίας την ώρα που η σύγκρουση για το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου θα καθορίσει τον ελληνικό καπιταλισμό και την ιστορική περίοδο, την υποβιβασμένη θέση-ζωή των εργαζομένων για δεκαετίες, η ανετοιμότητα της να σχεδιάσει, να οργανώσει και να φέρει σε πέρας σκληρές, ενωτικές και μαζικές, ταξικές συγκρούσεις, έχει να κάνει με την κουλτούρα της, τις θεωρητικές της θέσεις και κυρίως την απόλυτη πίστη της ότι η θέση της, η αξία της, αναδεικνύεται πριν, κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά την επανάσταση. Δεν πιστεύει, έχει χάσει πλήρως την επαφή της με την πραγματικότητα και τα ιστορικά υποδείγματα, ότι τα προαναφερόμενα προετοιμάζονται από την ίδια δια πυρός και σιδήρου στους καθημερινούς αγώνες, γύρω από τις κοινωνικές αντιθέσεις που αναδεικνύει η ιστορική στιγμή και όχι τα θέλω και τα πρέπει της.

Όσο τα διάφορα ρεύματα της αριστεράς, ριζοσπαστικά, επαναστατικά, κομμουνιστικά δεν αντιλαμβάνονται την ανάγκη συγκέντρωσης δυνάμεων και κατάλληλου αγωνιστικού σχεδιασμού για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης και τον συναγωνισμό για το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου, η πλημμυρίδα αριστερής λογοκοπίας θα ακολουθείται από την άμπωτη των εργατικών αντιστάσεων κάθε μορφής.

Πρέπει να τεθεί από την αρχή, πως πάμε, με ποιους, με ποια οργάνωση, με ποιο σχεδιασμό, με ποιους στόχους και ποια μέσα. Από την αρχή. Όλα. Τα παλιά καύσιμα τέλειωσαν. Δεν τροφοδοτούν τίποτα αναγκαίο για την αναγέννηση του εργατικού κινήματος. Τώρα περισσότερο από ποτέ κάθε πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση θα έχει κρίσιμη, αλλά όσο και αν δεν φαίνεται στην αρχή, ιστορική σημασία.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

”Ελάφρυνση” του χρέους αλλά με επιπλέον υποχρεώσεις της Αθήνας έναντι των δανειστών και όχι καθαρή έξοδο, όπως ελπίζει η ελληνική πλευρά, βλέπει μετά τον Αύγουστο του 2018 ο απερχόμενος επικεφαλής του EuroWorkingGroup Thomas Wieser.

Φυσικά, όταν ο Thomas Wieser μιλάει για ”ελάφρυνση” του χρέους, δεν εννοεί κατά κανένα τρόπο ”κούρεμα” αλλά μια ανώδυνη για τους πιστωτές μορφή επιμήκυνσης του, η οποία προφανώς και δεν προσφέρει οφέλη στην υπερχρεωμένη και ”αποικία χρέους” Ελλάδα.

Σε αποκλειστική συνέντευξή του στην «Κ» ο κ. Wieser σημειώνει πως παρόλο που ακόμα δεν έχει συζητηθεί ποια θα είναι η σχέση μεταξύ Ελλάδας και δανειστών από τον Αύγουστο που το πρόγραμμα τελειώνει, όλα θα εξαρτηθούν από τις συμφωνίες των δύο πλευρών για τη μείωση του χρέους.

«Εάν υπάρξει περαιτέρω ”ελάφρυνση” του χρέους μετά το τέλος του προγράμματος, τότε λογικό είναι να επιτευχθεί κάποια περαιτέρω συμφωνία», λέει χαρακτηριστικά υπενθυμίζοντας ότι οι χώρες που έχουν περάσει από μνημόνια έχουν διαφορετική σχέση με τους εταίρους. Σύμφωνα με τους κανόνες οι οποίοι εφαρμόζονται στην Ιρλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Κύπρο –σύντομα και στην Ελλάδα–, η χώρα θα είναι κάτω από μια ενισχυμένη εποπτεία μέχρις ότου το 75% των δανείων επιστραφεί – κάτι που τοποθετείται χρονικά με τα σημερινά δεδομένα γύρω στο 2060!

Όπως λέει ο κ. Wieser, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που παραμένει άλυτο παρά τα οκτώ χρόνια προγραμμάτων προσαρμογής είναι ότι οι ξένες επενδύσεις δεν είναι ευπρόσδεκτες στην Ελλάδα όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. «Μόλις πρόσφατα η Ελλάδα έπαψε να αποτελεί τεράστιο ρίσκο για επενδύσεις καθώς τα τελευταία χρόνια κανένας λογικός επενδυτής δεν θα επένδυε», λέει χαρακτηριστικά.

Ενας βασικός λόγος που οι επενδυτές διστάζουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα είναι το δικαστικό σύστημα, σύμφωνα με τον κ. Wieser.

Για τον Αυστριακό αξιωματούχο παρόλο που αυτοί οι τομείς της Δικαιοσύνης και της εκπαίδευσης αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους ενός πετυχημένου κράτους, αποτελούν ευθύνη της εγχώριας κυβέρνησης. «Το πρόγραμμα δεν μπορεί να αποτελεί το μέσο με το οποίο αλλάζουν οι συνταγματικοί πυλώνες μιας χώρας», τονίζει.

Πηγή: iskra.gr

Βιτρίνες λουσάτες, εξοντωμένοι εργάτες, τα αφεντικά πλουτίζουν στις δίκες μας πλάτες!»

Απεργιακές περιφρουρήσεις πραγματοποιήθηκαν σήμερα, στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Απεργίας στον κλάδο του εμπορίου, ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές. Από νωρίς, μέλη εργατικών σωματείων, συλλογικοτήτων, συνελεύσεων γειτονιάς και εργατικών λεσχών έκλεισαν καταστήματα και εμπορικά κέντρα σε πολλές περιοχές

Το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας» οργάνωσε απεργιακή περιφρούρηση στο πολυκατάστημα Factory Outlet στην οδό Πειραιώς (Ρέντη). Το πολυκατάστημα δεν άνοιξε. Επίσης στο χώρο βρίσκονταν αστυνομικές δυνάμεις

Αντίστοιχες απεργιακές δράσεις πραγματοποιήθηκαν σε πολλές γειτονιές της Αττικής ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης-εργοδοσίας-ΕΕ-ΔΝΤ για την «απελευθέρωση της αγοράς» με το ξεζούμισμα των εργαζομένων.

Στην Θεσσαλονίκη ο «Συντονισμός Δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας», πραγματοποίησε συγκέντρωση στην Τσιμισκή και απεργιακούς αποκλεισμούς

Πηγή: pandiera.gr

Με αφορμή τη «λάσπη στον ανεμιστήρα» που εκτοξεύεται από πολλούς εναντίον του ΜΕΤΑ, εξαιτίας της παράταξης ΕΑΚ στη ΓΣΕΕ αλλά και των «παρακλαδιών» της σε ΕΚΑ και ΕΚΠ, ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης, μιλώντας στην εκπομπή «Στη δουλειά & στον αγώνα», που μεταδίδεται από το ραδιόφωνο της ΕΡΤopen, ξεκαθαρίζει:

«Το ΜΕΤΑ δεν εκπροσωπείται στη ΓΣΕΕ, στο ΕΚΑ και στο ΕΚΠ. Κάποιοι που θέλουν να λένε για τη στάση του ΜΕΤΑ σε αυτές τις συνδικαλιστικές οργανώσεις , γνωρίζουν πολύ καλά ότι εμείς δεν εκπροσωπούμαστε εκεί. Εκεί εκπροσωπείται ο νέος μνημονιακός κυβερνητικός συνδικαλισμός, δηλαδή η παράταξη ΕΑΚ».

«Ως ΜΕΤΑ είμαστε απέναντι σε αυτή τη μνημονιακή πολιτική που ασκείται και δεν έχουμε καμία σχέση με όλους όσοι θέλουν να εμφανίζονται ή να τους εμφανίζουν κάποιοι ότι είναι στελέχη της παράταξής μας. Αν θέλουν να αντιπαρατεθούν με το ΜΕΤΑ μπορούν ευθέως να αντιπαρατεθούν μαζί μας κι όχι βρίσκοντας αντιπάλους», συμπληρώνει.

Όσον αφορά στην ανακοίνωση της ΛΑΕ (εδώ), όπως σημειώνει ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, «δύσκολα καταλαβαίνει κάποιος σε ποιους απευθύνεται. Δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στα στελέχη που θέλουν να είναι ή εμφανίζονται να είναι μέλη της ΛΑΕ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας και στη ΓΣΕΕ, και δε διαχωρίζει τη θέση της απέναντι σε αυτά τα στελέχη. Νομίζω κρατά μια θέση πατώντας σε δύο βάρκες, θέση που δημιουργεί προβλήματα στο μάχιμο κόσμο της Αριστεράς. Νομίζω πως τέτοιες αντιλήψεις πρέπει να γίνουν παρελθόν, αν θέλουμε να παλέψουμε να ανατραπούν οι συσχετισμοί και στο λαϊκό και στο εργατικό κίνημα».

Ακούστε αναλυτικά στο οπτικοποιημένο απόσπασμα της εκπομπής «Στη δουλειά & στον αγώνα» τι είπε Ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 13-01-18.

Πηγή: ergasianet.gr

Στις αρχές Ιανουαρίου του 1919 ξέσπασε στη Γερμανία η Επανάσταση των Σπαρτακιστών («Ημεροδρόμος»  5/1/2016).

Στην εξέγερση αυτή πρωταγωνιστούσε το προλεταριάτο του Βερολίνου ενώ επικεφαλής είχαν τεθεί οι ηγέτες του νεαρού Κομμουνιστικού Κόμματος Καρλ Λίμπκνεχτ, Βίλχελμ Πικ, Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Μετά την προδοσία της ηγεσίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και την ανοιχτή συνεργασία της με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα εθνικιστικά στοιχεία του στρατού, η επανάσταση συντρίφτηκε και χιλιάδες εργάτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν. Η οριστική επικράτηση της αντεπανάστασης έγινε στις 11 Ιανουαρίου.

Στις 13 Ιανουαρίου η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας πήρε απόφαση για να περάσουν στην παρανομία ο Καρλ Λίμπκνεχτ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ. Την ίδια μέρα στην προλεταριακή εφημερίδα «Ρότε Φάνε», δημοσιεύτηκε άρθρο της Ρ. Λούξεμπουργκ με τίτλο «Η τάξη επικρατεί στο Βερολίνο», όπου εξηγούνται οι λόγοι της ήττας της επανάστασης.

Στις 14 Ιανουαρίου, στην ίδια εφημερίδα, δημοσιεύεται άρθρο του Κ. Λίμπκνεχτ με τίτλο «Παραβλέποντας το καθετί», όπου τόνιζε:

«Ναι, οι επαναστάτες εργάτες του Βερολίνου συντρίφτηκαν και οι Εμπερτ-Σάιντεμαν-Νόσκε νίκησαν… Αλλά υπάρχουν ήττες που ισοδυναμούν με νίκες, και υπάρχουν νίκες που είναι πιο μοιραίες από τις ήττες… Οι νικημένοι σήμερα εργάτες θα γίνουν αύριο νικητές γιατί η ήττα έγινε γι’ αυτούς μάθημα».

Στις 15 Ιανουαρίου 1919 η Ασφάλεια κατάφερε να εντοπίσει το κρησφύγετο όπου κρύβονταν ο Λίμπκνεχτ και η Λούξεμπουργκ. Οι ασφαλίτες εισέβαλαν και συνέλαβαν τους δύο ηγέτες, τους οποίους μετέφεραν στο Επιτελείο Μεραρχίας Ιππικού της Φρουράς του Βερολίνου. Εκεί εκτελέστηκαν από αποθηριωμένους αξιωματικούς.

Για να καλύψουν τα ίχνη τους, οι δολοφόνοι έστειλαν το πτώμα του Λίμπκνεχτ στο νεκροτομείο ως «πτώμα αγνώστου ανδρός», ενώ το πτώμα της Λούξεμπουργκ πετάχτηκε σε μια διώρυγα όπου βρέθηκε στις 31 του Μάη 1919.

Η είδηση της δολοφονίας των δύο ξεχωριστών ηγετών του γερμανικού προλεταριάτου συγκλόνισε ολόκληρη τη Γερμανία αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, όπου οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν δεκάδες μαχητικές διαδηλώσεις. Η κηδεία του Λίμπκνεχτ στις 25 του Γενάρη 1919 και της Λούξεμπουργκ στις 13 του Ιούνη 1919 μετατράπηκαν σε μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις των Γερμανών εργατών.

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Το 16σέλιδο εβδομαδιαίο δελτίο του για την ελληνική οικονομία για την τρέχουσα εβδομάδα είναι σαφές (εδώ το πλήρες κείμενο).

Μιλάμε για το σύνδεσμο ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως «ο ανεξάρτητος και υπεύθυνος εκπρόσωπος της ιδιωτικής οικονομίας (συνολικά)» που διαδραματίζει «ηγετικό ρόλο στον μετασχηματισμό της Ελλάδας».

Ο ΣΕΒ, ο «κοινωνικός εταίρος που διαμορφώνει θέσεις, αναλύσεις και προτάσεις πολιτικής για την οικονομία, τη βιομηχανία, την καινοτομία, την απασχόληση, την παιδεία και τις εργασιακές δεξιότητες, τον κοινωνικό διάλογο, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την εταιρική υπευθυνότητα» παίρνει δημόσια θέση για το πολυνομοσχέδιο των 400(!) άρθρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Οι εκτιμήσεις του δεν επιδέχονται διαφορετική ερμηνεία.

«Το πολυνομοσχέδιο περιέχει, κυρίως, παρεμβάσεις που αφορούν σε μεταρρυθμίσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα που, κατά κανόνα, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση» ξεκαθαρίζει εισαγωγικά στο εβδομαδιάτικο δελτίο της 11ης Ιανουαρίου 2017.

Οι παρεμβάσεις του κυβερνητικού πολυνομοσχεδίου, διευκρινίζει, «αποτελούν μακροχρόνια αιτήματα της επιχειρηματικής κοινότητας και εκσυγχρονίζουν το πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας, των αγορών, της κοινωνικής πολιτικής, της διοικητικής μηχανής, κ.ο.κ.»

Το κυβερνητικό πολυδιάταγμα ικανοποιεί «μακροχρόνια αιτήματα της επιχειρηματικής κοινότητας».

Γι’ αυτό και υπογραμμίζει με νόημα πως «αποτελούν τη θετική όψη των κατά τα λοιπά “δαιμονοποιημένων” μνημονίων που εξαρχής είχαν ως στόχο τον εκσυγχρονισμό κράτους και αγορών». Χαρακτηρίζει μάλιστα τις εργατικές διαμαρτυρίες ως οιμωγές: «Σημειώνεται ότι οι οιμωγές των θιγόμενων επαγγελματικών ομάδων από το πολυνομοσχέδιο επειδή καταργούνται προνόμια, αποδεικνύουν(!) και την αναγκαιότητα(!) των εισαγόμενων ρυθμίσεων».

Ο νικητής κυνικός, ωμός δεν ικανοποιείται απλά.

Εκδικείται το κίνημα που οδηγήθηκε σε πρόσκαιρη οπισθοχώρηση.

Γι’ αυτό και τονίζει όχι απλά τη θετική όψη του σημερινού μνημονίου που υπέγραψε αυτή η κυβέρνηση, αλλά όλων αναδρομικά των μνημονίων (των «δαιμονοποιημένων») συνέχεια, κορύφωση και επιβράβευση των οποίων αποτελεί και το τρέχον μνημόνιο της κυβέρνησης Τσίπρα, Τσακαλώτου, Δραγασάκη, Καμένου και λοιπών.

Ο ΣΕΒ στο δελτίο μετά τη γενική εκτίμηση και αφού επαναλαμβάνει προς εμπέδωση και προς πάσα κατεύθυνση πως «σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν σημαντικές παρεμβάσεις οικονομικής πολιτικής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που αξίζουν στήριξης», προβαίνει σε αναλυτικές κατά ομάδες εκτιμήσεις.

Στη συνέχεια διαχωρίζονται οι τέλειες, κατά τον ΣΕΒ, ρυθμίσεις: «ιδιαίτερα οι ρυθμίσεις για την εξορυκτική βιομηχανία, τα επιχειρηματικά πάρκα, τους πλειστηριασμούς, την αγορά ενέργειας, την εφοδιαστική αλυσίδα, την κτηματογράφηση, τις απαλλοτριώσεις , τη μεταφορά 14 ΔΕΚΟ στο Υπερταμείο και, τέλος, οι ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας».

Ύστερα παίρνει τις διάφορες ρυθμίσεις που, όπως υπογραμμίζεται στο δελτίο, γενικά «είναι προς τη σωστή κατεύθυνση» και διεκδικεί κατά την πάγια μεταπολεμική του τέχνη - από τον Παπάγο, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον «εθνάρχη», τη χούντα ως το Γιωργάκη Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα τους μικρούς- και άλλα στη φορολογία, το συνδικαλιστικό νόμο κ.λπ.

Ζητά ήπια, αναδεικνύει έγκαιρα και σταθερά.

Ο ΣΕΒ ξέρει πως έτσι επενδύει στο άμεσο μέλλον καθώς ο ένας κυβερνητικός πρόθυμος διαδέχεται τον άλλο με τη διαφορά τους στον τρόπο που ικανοποιούν τις επιθυμίες του κάθε φορά. Στο κάτω – κάτω εκεί, στη διαφορετικότητα και στα νάζια των κάθε φορά κυβερνήσεων, έγκειται και η γλύκα των ικανοποιήσεων του ΣΕΒ.

Χαρακτηριστικό είναι πως στο 16σελιδο δελτίο του ΣΕΒ δεν αναφέρεται ούτε λέξη για το γεγονός πως η ίδια η διαδικασία του νομοσχεδίου αποτελεί πραξικοπηματική ενέργεια της κυβέρνησης.

Αυτή καθ’ αυτή η κοινοβουλευτική διαδικασία ψήφισης του πολυνομοσχεδίου – μαμούθ αποτελεί συνέχεια και κορύφωση των κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων και πρακτικών αυτό εξευτελισμού των βουλευτών που έλαβαν χώρα από τις κυβερνήσεις Σαμαρά, Βενιζέλου, Παπαδήμου και του ξεχασμένου εκπρόσωπου της «υπεύθυνης Αριστεράς» Φώτη Κουβέλη.

Ας λογαριάσουμε: 1.384 σελίδες είναι η ειδική έκθεση, 330 σελίδες είναι η αιτιολογική έκθεση, 1.391 σελίδες είναι οι «εκθέσεις συνεπειών του νόμου», 1.331 σελίδες είναι η έκθεση του γενικού λογιστηρίου του κράτους, 331 σελίδες είναι ο πίνακας τροποποιούμενων διατάξεων, 702 σελίδες είναι το σχέδιο νόμου, σύνολο 5.469 σελίδες.

Πεντέμισι χιλιάδες σελίδες πρέπει οι βουλευτές να μελετήσουν σε λίγες μέρες για να έχουν πλήρη και εμπεριστατωμένη εικόνα των υπό «συζήτηση» ζητημάτων. (Γύρω στις τρεις χιλιάδες σελίδες είναι κατά μέσο όρο τα εφτά εξαμηνιαία μαθήματα στο Πανεπιστήμιο, για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης).

Πρόκειται για τον τέλειο εξευτελισμό του κοινοβουλίου τους ή ορθότερα για την έμπρακτη, πραγματική εικόνα μιας διαρκώς συρρικνούμενης δημοκρατίας καθώς το κεφάλαιο – σχέση επεμβαίνει διαρκώς και πιο άμεσα και με πιο τυπική (αλλά καθόλου αμελητέα) τη διαμεσολάβηση των πολιτικών κομμάτων στην προώθηση των βασικών συμφερόντων του.

Πρόκειται όμως και για τον τέλειο εξευτελισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός κόμματος που επιχείρησε να εκφράσει την πάλη ενάντια στη λιτότητα και τα μνημόνια και κατάντησε να γίνει το τυφλό, εκτελεστικό όργανο της μεγάλης εργοδοσίας.

Επίσης, για τον ακόμη πιο τέλειο εξευτελισμό 153 βουλευτών που για να μη χάσουν τον μισθό τους ψηφίζουν με χέρια και με πόδια ό,τι τους δώσει ο ΣΕΒ…

Πηγή: kommon.gr