Μέσα στο καλοκαίρι αλλά και αργότερα, το ΔΝΤ προειδοποίησε την Κίνα για το χρέος της.

Διαπίστωνε πρώτα ότι η Κίνα βοήθησε «την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας».

Αυτή η βοήθεια όμως ήλθε «με το κόστος του… συνεχώς αυξανόμενου ιδιωτικού και δημόσιου χρέους (της Κίνας)…»

Ενώ λοιπόν ο τεράστιος δανεισμός της Κίνας διέσωσε και την παγκόσμια οικονομία, το συσσωρευμένο τώρα χρέος της απειλή την ίδια αλλά και την παγκόσμια οικονομία.

Δεν έχουν λύση σε αυτή την αντίφαση.

Από το 2015 εκφράστηκαν έντονες ανησυχίες από τους κόλπους του διεθνούς κεφαλαίου για τις επιπτώσεις πιθανής επιβράδυνσης της Κινέζικης οικονομίας.

Αυτοί οι φόβοι αντανακλάστηκαν και στα αμερικάνικα χρηματιστήρια.

«Φόβοι για αρνητικές επιπτώσεις από μια απότομη επιβράδυνση της κινέζικης οικονομίας κτύπησαν τις παγκόσμιες αγορές τον Αύγουστο του 2015 μετά από μια υποτίμηση/ έκπληξη του κινέζικου γουαν….

«Επιπλέον υποτίμηση του νομίσματος (της Κίνας) τις πρώτες εβδομάδες του 2016 συνέβαλε στο χειρότερο καταγραμμένο ξεκίνημα ενός νέου χρόνου και για τους δύο χρηματιστηριακούς δείκτες, τον Dow και τον S&P 500» (Financial Tribune)

Μπροστά σε αυτούς τους κινδύνους για τη Κινέζικη αλλά και τη παγκόσμια οικονομία, η Κινέζικη κυβέρνηση συνέχισε την επεκτατική της πολιτική.

«Η σταθερότητα όμως ήλθε με το κόστος συνεχώς αυξανόμενων επιπέδων χρέους…»

Το Κινέζικο «συνολικό χρέος εκτιμάται τώρα να είναι πάνω από 300% του ΑΕΠ, ένα από τα ψηλότερα επίπεδα συνολικού χρέους στον κόσμο, ειδικά για μια αναδυόμενη οικονομία» (InstituteofInternationalFinance).)

Αυτή η εξέλιξη συνδυάστηκε με απότομο φούσκωμα του τραπεζικού τομέα σε σχέση με την υπόλοιπη οικονομία.

«Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποίησε την Κίνα ότι τα περιουσιακά στοιχεία του Κινέζικου τραπεζικού τομέα αυξηθήκανε σταθερά στο 310% του ΑΕΠ από το 240% του ΑΕΠ στο τέλος του 2012.» (Financial Tribune)

Ενάμιση περίπου φορά αυξήθηκαν τα τραπεζικά περιουσιακά στοιχεία σαν ποσοστό του ΑΕΠ μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτό όμως αποτελεί μια από τις πιο αδιαμφισβήτητες ενδείξεις ότι τα πράγματα οδηγούνται σε κατάρρευση.

Το 19^ο Συνέδριο του Κουμμουνιστικού Κόμματος Κίνας το Φθινόπωρο, φάνηκε να αντιλαμβάνεται τους κινδύνους.

Σαν αποτέλεσμα των αποφάσεων του Συνεδρίου, «οι Κινέζοι επίσημοι εστιάζουν στην μείωση της εξάρτησης της χώρας από το χρέος…

«Την περασμένη εβδομάδα (τελευταία του Δεκέμβρη), το Πεκίνο έκλεισε το Συνέδριο Κεντρικής Οικονομικής Εργασίας (CentralEconomicWorkConference ) που βάζει τα πλάνα για το 2018…

«Η κυβέρνηση ακολούθως είπε σε δήλωση της ότι ‘Μια συνετή νομισματική πολιτική πρέπει να κρατείται ουδέτερη, οι πύλες της νομισματικής προσφοράς πρέπει να ελέγχονται, και η πίστωση και η κοινωνική χρηματοδότηση πρέπει να έχουν μια λογική ανάπτυξη’…»”

Είναι φανερό από την πιο πάνω κυβερνητική δήλωση, ότι το χρέος/ ρεκόρ «υποχρεώνει» το Κινέζικο Κόμμα/κυβέρνηση να πάρει μέτρα για χαλιναγώγηση του.

Αυτό όμως δημιουργεί νέες παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες.

Η θεαματική οικονομική ανάπτυξη της Κίνας για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα, αρχικά χωρίς ανάγκη διόγκωσης του δανεισμού, με απότομη διόγκωση του μετά το 2008, ήταν από τους βασικούς πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίχτηκε η λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας.

Τώρα, όχι μόνο παύει η κινέζικη θεαματική ανάπτυξη να αποτελεί μια πραγματικότητα, αλλά οι ΗΠΑ και όλος ο κόσμος, έχουν να αντιμετωπίσουν «μια πιο απότομη από ότι αναμενόταν επιβράδυνση στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου…»

“Με το 19^ο Συνέδριο του Κόμματος να ανήκει στο παρελθόν, ο κίνδυνος είναι ότι η μεγάλη ανάπτυξη της Κίνας ανήκει επίσης στο παρελθόν…

«Κατά περίεργο τρόπο, η αγορά αγνοεί τα Κινέζικα στατιστικά/έκπληξη των τελευταίων εβδομάδων (DavidWoo, επικεφαλής των globalrates, FX και EMFI στρατηγικής και οικονομικής έρευνας της Τράπεζας της Αμερικής».

Μια νέα κατάρρευση απειλή ξανά τους λαούς του κόσμου.

Πηγή: iskra.gr

Βρώμικος, Υπονομευτικός και Προβοκατόρικος ο ρόλος του κομματικού συνδικαλισμού στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Αντιεφοπλιστικές φανφάρες και από πίσω οικονομικές χορηγίες, ταξική συνεργασία και υποταγή στο εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Με αφορμή πρόσφατη ανακοίνωση του τοπικού Σωματείου Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας – διαπόντιων νησιών με την οποία ατυχώς και εσφαλμένα κατά την γνώμη μου απηύθυναν «συμβολικά» ευχαριστίες προς την πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ, τους τοπικούς βουλευτές και τον Γ.Γ της ΠΝΟ σχετικά με την υπογραφή ΣΣΕ, οι δυνάμεις που κινούνται με κομματικό προσανατολισμό στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (ΠΕΜΕΝ – Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ) βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν μια άθλια και βρώμικη επίθεση ενάντια στην ΠΕΝΕΝ και τα στελέχη της ιστορικής μας Ένωσης.

Είναι προφανές ότι το περιεχόμενο αυτής της ανακοίνωσης δεν τέθηκε υπόψη της ΠΕΝΕΝ για την οποία εκφράζω την βεβαιότητα ότι εάν ετίθετο σε καμιά περίπτωση δεν θα είχε την δική της έγκριση αφού οι «ευχαριστίες» αυτές δεν συνάδουν όχι μόνο με την πορεία, την διαδρομή και τον αταλάντευτο αγώνα της ΠΕΝΕΝ και του τοπικού Σωματείου και κυρίως με την αγωνιστική πορεία και την δύσκολη μάχη που έδωσε πρόσφατα για την εδραίωση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών της γραμμής.

Οι δυνάμεις του κομματικού τόξου (ΠΕΜΕΝ – Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ) όλα τα τελευταία χρόνια έχουν διακριθεί για την απουσία τους από τους αγώνες των Ναυτεργατών της γραμμής, την έλλειψη οποιασδήποτε επαφής και σύνδεσης με τους Ναυτεργάτες ενώ επανειλημμένα έχουν υπονομεύσει και προβοκάρει αυτούς τους αγώνες και στην πράξη έχουν αποδείξει ότι δεν τους καίγεται καρφί για τα οξύτατα προβλήματα που απασχολούν και ταλανίζουν τους Ναυτεργάτες.

Αντίθετα δείχνουν υπερβολικό ζήλο στην απεγνωσμένη προσπάθεια να συκοφαντήσουν, να διαβάλουν και να λασπολογήσουν την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ η οποία διαχρονικά στέκεται με συνέπεια, αγωνιστικότητα και ταξική αλληλεγγύη στο πλευρό των Ναυτεργατών της γραμμής και δίνει την μάχη μαζί τους για την αντιμετώπιση και επίλυση των Ναυτεργατικών προβλημάτων και την απόκρουση της κοινής και συντονισμένης επίθεσης εφοπλιστών και κυβέρνησης.

Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα πολύ πρόσφατα αποδεικνύουν και επιβεβαιώνουν απόλυτα αυτόν μου τον ισχυρισμό.

• Στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ την 1/11/2017 αρνήθηκαν να ψηφίσουν σχετικό ψήφισμα που κατέθεσαν οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ με το οποίο δεσμευόταν η Διοίκηση της ΠΝΟ να στηρίξει τον αγώνα και τα αιτήματα των Ναυτεργατών στην Πορθμειακή γραμμή.
• Ανέχθηκαν και συγκάλυψαν την άθλια προβοκατόρικη απόπειρα του Γ.Γ της ΠΝΟ εν μέσω των αγωνιστικών και απεργιακών κινητοποιήσεων να πραγματοποιήσει συνάντηση με την Ένωση Πλοιοκτητών Πορθμείων στις 26/10/2017 με σκοπό να κλείσει την σύμβαση χωρίς να επιλυθούν τα φλέγοντα προβλήματα της γραμμής.
• Σε διαπραγματευτική συνάντηση που έγινε με την Ένωση Πορθμείων στις 2/11/2017 τα στελέχη αυτών των Σωματείων προβοκατόρικα επιχείρησαν να υπονομεύσουν την διεκδίκηση και την επίλυση του αιτήματος που ανέδειξαν με τους αγώνες τους τα τελευταία χρόνια οι Ναυτεργάτες όλων των βαθμών και ειδικοτήτων για την ωριαία διακοπή στην γραμμή Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα ότι πρέπει να περάσει για όλες τις γραμμές…. Την στιγμή που γνωρίζουν ότι κανένα άλλο τοπικό Σωματείο δεν θέτει παρόμοιο αίτημα, ούτε υπάρχει ανάλογο αίτημα της ΠΝΟ, της ΠΕΜΕΝ, Στέφενσων κ.λπ  
• Βυσσοδομούν ενάντια στην Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ αλλά πλάτες στους εφοπλιστές έβαλαν με ξεδιάντροπο τρόπο οι ίδιοι όταν στην κρίσιμη συνάντηση που υπογράφτηκε η ΣΣΕ για τα Πορθμεία την 1/12/2017 και επιλύθηκαν σειρά οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων για την ΣΣΕ οι ίδιοι έλαμψαν με την απουσία τους, η οποία ήταν σκόπιμη διότι σε όλη την διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων δεν πάτησαν έστω και συμβολικά μια φορά το πόδι τους στην γραμμή.

Μήπως αντίστοιχα ξέρουν, γνωρίζουν ή έχουν πληροφορηθεί σχετικά με την παρουσία της ΠΕΝΕΝ η οποία δεν έλειψε από καμία κινητοποίηση από την γραμμή Κέρκυρας και όχι μόνο αυτό αλλά μόνο τον τελευταίο χρόνο κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ είχε αδιάλειπτη επαφή και παρουσία πάνω από 14 φορές.

Μπορούν να πουν οι ίδιοι τι προσέφεραν και τι έκαναν για τα προβλήματα της γραμμής; Πέρασαν ως κλιμάκιο μια φορά πριν το καλοκαίρι και ούτε τυπικά στο Λιμεναρχείο δεν πήγαν να καταγγείλουν τις αυθαιρεσίες και τις παρανομίες των εφοπλιστών στην γραμμή. Επίσης σε όλες τις απεργίες των τελευταίων χρόνων το μόνο Σωματείο που είχε και έχει παρουσία ήταν η ΠΕΝΕΝ ενώ οι ίδιοι αναλώνονται σε υψηλή κομματική καθοδήγηση, με έπαρση και αλαζονεία χιλιάδων πιθήκων μας εκβιάζουν «είτε θα είστε με αυτούς (ΠΕΝΕΝ) είτε με εμάς» με αυτούς και άλλους παραπλήσιους τρόπους θέλουν να επιβάλουν την υποταγή μας σε ένα μοντέλο κομματικής δράσης το οποίο είναι αποδεδειγμένο ότι οδηγεί τους ναυτεργάτες στο περιθώριο, αφήνει το εφοπλιστικό κεφάλαιο ανέγγιχτο όπως και την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Τέλος αναφορικά με την επιστολή καταγγελία του μέλους του Δ.Σ του τοπικού Σωματείου Φωτίου Αντώνη ο οποίος πριν λίγες μέρες με την Διοίκηση του τοπικού Σωματείου επισκέφθηκε την ΠΕΝΕΝ για να την ευχαριστήσει για την καθοριστική συμβολή της στους αγώνες που έχει δώσει με αγωνιστική συνέπεια και ανιδιοτέλεια όλα τα χρόνια.

Κατά συνέπεια τα όσα αναφέρει στην επιστολή του για την ΠΕΝΕΝ είναι προϊόν συναλλαγής και πιέσεων με τα πρόσωπα τοπικά και κεντρικά (ΠΕΜΕΝ)που ανήκουν στον γνωστό κομματικό χώρο και τα οποία δεν θα έχουν την παραμικρή επιρροή – επίδραση στο σύνολο των Ναυτεργατών της γραμμής.

Είναι προφανές ότι ο Φωτίου Αντώνης λειτούργησε και ενήργησε σε διατεταγμένη υπηρεσία, το κείμενο αυτό γράφτηκε και επιβλήθηκε από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες βρίσκονται σε τραγικό αδιέξοδο, απομονωμένοι, περιθωριοποιημένοι και πλήρως αποκομμένοι από τα προβλήματα, τις αγωνίες των Ναυτεργατών.

Οι Ναυτεργάτες στην τοπική γραμμή θα κρίνουν με το αλάνθαστο κριτήριό τους ποιόν ωφελούν τα όσα δυσφημιστικά και συκοφαντικά αναφέρει ο ίδιος στην επιστολή του αυτή.

Κατά τα λοιπά για άλλη μια φορά η προσπάθεια λασπολογίας αυτών των δυνάμεων θα πέσει στο κενό, είναι λυπηρός ο ρόλος που κλήθηκε να παίξει για τον σκοπό αυτό ο συνάδελφος Φωτίου Αντώνης.

Βασίλης Πιτικάρης

• Πρώην Πρόεδρος του Σωματείου Μηχανικών και Κατωτέρων Πληρωμάτων

                               M/S και Π/Θ κοντινών αποστάσεων «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ»

• Μέλος του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ
• Αντιπρόσωπος της ΠΕΝΕΝ στην Πορθμειακή γραμμή Κέρκυρας Ηγουμενίτσας

Έχει αποκληθεί «το πιο μυστηριώδες άστρο στο σύμπαν» και ίσως όχι άδικα δεδομένου πως γύρω από το εντυπωσιακό αναβόσβημα που κάνει αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες συνωμοσίας.

Η σημαντικότερη υπόθεση είναι ότι η αυξομείωση της ακτινοβολίας του άστρου οφείλεται σε κάποια τεράστια εξωγήινη κατασκευή γύρω του. Αυτό ωστόσο δεν έχει καμία βάση όπως αποφάνθηκαν οι επιστήμονες μετά από συστηματική μελέτη του άστρου το 2016 και το 2017 από τηλεσκόπια της Χαβάης και των Καναρίων Νήσων.

Ως πιθανότερη αιτία για την περίεργη συμπεριφορά του, οι αστρονόμοι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal Letters», θεωρούν την ύπαρξη μεγάλων νεφών σκόνης που παρεμβάλλονται ανάμεσα στη Γη και σε αυτό.

Το άστρο KIC 8462852 είναι ευρύτερα γνωστό ως «άστρο της Τάμπι» από το υποκοριστικό τής αστροφυσικού Ταμπίθα Μπογιατζιάν του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα, η οποία πρώτη το παρατήρησε 2015.

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.280 ετών φωτός από τον πλανήτη μας στον αστερισμό του Κύκνου και είναι περίπου 40% μεγαλύτερο και 1.000 βαθμούς Κελσίου πιο καυτό από τον Ήλιο μας. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανίσει μείωση της φωτεινότητάς του έως κατά 22%.

«Η σκόνη αποτελεί την πιθανότερη αιτία που το φως του άστρου φαίνεται τη μία πιο αχνό και την άλλη πιο φωτεινό. Οτιδήποτε μεσολαβεί ανάμεσα σε μας και στο άστρο, δεν είναι αδιαφανές, όπως θα ήταν ένας πλανήτης ή μία εξωγήινη κατασκευή» δήλωσε η κ. Μπογιατζιάν, η οποία ήταν επικεφαλής της νέας μελέτης.

Αυτή η ετυμηγορία συμφωνεί με εκείνη μίας άλλης ερευνητικής ομάδας, η οποία στο τέλος του 2017 είχε αποφανθεί ότι γύρω από το εν λόγω άστρο βρίσκεται ένα νέφος σκόνης που ολοκληρώνει μία πλήρη τροχιά γύρω από το άστρο κάθε 700 γήινες ημέρες.

Πηγή: newsbeast.gr

Ακατάσχετη «αιμορραγία» διαπιστώνεται στο ζωτικό πεδίο της Ιατρικής επιστήμης στη χώρα μας. Χιλιάδες γιατροί, κυρίως ειδικευμένοι, διαρρέουν προς ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, αναζητώντας μια -καθόλου αυτονόητη πλέον στη χώρα μας- θέση εργασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, από το 2007 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017 έφυγαν από την Ελλάδα 12.408 γιατροί!

Την ίδια ώρα, το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας δοκιμάζεται από την έλλειψη ιατρικού προσωπικού και «στέκεται όρθιο», κι αυτό πρέπει να αναγωριστεί από όλους, από επικουρικούς – συμβασιούχους αλλά και το φιλότιμο και την υπερπροσπάθεια όλων των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, με όποια σύμβαση εργασίας κι αν έχουν.

Η «ανθρωπολογία» της ιατρικής μετανάστευσης

Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ μέχρι και το 2009 το κύμα της φυγής «σηκωνόταν» με τους αποφοίτους Ιατρικής που αναζητούσαν κυρίως άμεση ιατρική εξειδίκευση σε άλλες χώρες, από το 2010 και μετά η εικόνα άλλαξε δραματικά: «Πρωταγωνιστές» αυτής της μεγάλης εξόδου που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη είναι οι ειδικευμένοι γιατροί, οι γιατροί που σπούδασαν και απέκτησαν ειδικότητα στη χώρα μας, οι γιατροί στους οποίους «επένδυσε» το εκπαιδευτικό σύστημα και το σύστημα υγείας της Ελλάδας. Τα τελευταία έξι χρόνια ο αριθμός των ειδικευμένων γιατρών που φεύγουν από την Ελλάδα είναι σταθερά υπερδιπλάσιος από τον αριθμό των ανειδίκευτων γιατρών.

Το 2017 ζήτησαν και έλαβαν τα αναγκαία πιστοποιητικά από τον ΙΣΑ 1.293 γιατροί, εκ των οποίων οι 923 ειδικευμένοι και οι 370 χωρίς ιατρική ειδικότητα. Το 2016 είχαν φύγει 862 ειδικευμένοι και 306 ανειδίκευτοι. Το 2015 η ψαλίδα είχε ανοίξει ακόμη περισσότερο καθώς είχαν φύγει 356 ανειδίκευτοι και 1.165 ειδικευμένοι γιατροί. Το 2014 καταγράφηκε «διαρροή» συνολικά 1.380 γιατρών, με τους 1.006 να είναι ειδικευμένοι επιστήμονες. Το 2013 έφυγαν 1.488 λειτουργοί του Ιπποκράτη, με τους 1.086 από αυτούς να είναι επίσης ειδικευμένοι. Το 2012 καταγράφεται ως το έτος με την «αρνητική πρωτιά» της τελευταίας δεκαετίας στη «διαρροή» ιατρικού δυναμικού: έφυγαν από την Ελλάδα 1.808 γιατροί με τους 1.166 να είναι ειδικευμένοι γιατροί.

Πηγή: ergasianet.gr

Νομοσχέδιο που προβλέπει την επιβολή θανατικής ποινής σε «τρομοκράτες» ψηφίστηκε, σε πρώτη ανάγνωση, από την Κνεσέτ (Ισραηλινό Κοινοβούλιο) με οριακή πλειοψηφία, 52 ψήφους υπέρ και 49 κατά.

Το νομοσχέδιο, που κατέθεσε ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και έχει τη στήριξη του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, για να θεσμοποιηθεί πρέπει να περάσει από τρεις γύρους ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο.

Το νομοσχέδιο της Ισραηλινής κυβέρνησης,  στο όνομα της αντιμετώπισης της «τρομοκρατίας», επιδιώκει ουσιαστικά να πλήξει κάθε μορφή αντίστασης του Παλαιστινιακού λαού, αφού ορίζει ότι τα στρατοδικεία θα μπορούν να αποφασίζουν με απλή πλειοψηφία και συνοπτικές διαδικασίες θανατική ποινή για …«τρομοκρατικά εγκλήματα».

Δίνοντας ακριβώς το στίγμα των πραγματικών προθέσεων της Ισραηλινής κυβέρνησης, οι οποίες είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένες με τις  ιμπεριαλιστικό δόγμα περί «καταπολέμησης της τρομοκρατίας»,  κατά τη διάρκεια της συζήτησης που προηγήθηκε της πρώτης ψηφοφορίας, ο Λίμπερμαν δήλωσε: «Ο νέος νόμος θα αποτελέσει ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο στους τρομοκράτες, σίγουρα πιο αποτελεσματικό από ό,τι η καταστροφή των σπιτιών των οικογενειών τους»! 

Τόσο κυνικός ο Ισραηλινός αξιωματούχος. Αφού ομολογεί ότι στο όνομα της …τρομοκρατίας, ο Ισραηλινός στρατός βομβαρδίζει κατοικημένες περιοχές και σκοτώνει αμάχους, τώρα απειλεί ότι θα εκτελεί με συνοπτικές διαδικασίες, όποιον τολμήσει να αντισταθεί στους βάρβαρους σχεδιασμούς της χώρας του.

«Πρόκειται για απόδοση δικαιοσύνης σε ακραίες περιπτώσεις», δήλωσε από την πλευρά του, ο Νετανιάχου, που ήταν παρών στη ψηφοφορία. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου, τονίζοντας ωστόσο ότι χρειάζεται μια πιο ενδελεχής συζήτηση και ότι το θέμα θα εξεταστεί σε επίπεδο υπουργών, πριν εισηχθεί εκ νέου στο κοινοβούλιο.

«Θανατική ποινή για τρομοκράτες – Είναι καιρός να την εφαρμόσουμε στις πιο σοβαρές υποθέσεις», είχε δηλώσει από τον Ιούλιο ο Ισραηλινός πρωθυπουργός όταν επισκέφτηκε τους συγγενείς των θυμάτων μιας επίθεσης ενός Παλαιστινίου που σκότωσε τρεις Ισραηλινούς εποίκους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

«Ενώ ο κόσμος κινείται προς την κατάργηση της θανατικής ποινής, το Ισραήλ εργάζεται για να επικυρώσει αυτό τον νόμο, που στοχεύει τους Παλαιστινίους», δήλωσε στο Reuters ο Καντούρα Φαρές, επικεφαλής της Ένωσης Παλαιστινίων Κρατουμένων.

Η θανατική ποινή προβλέπεται από τον ισραηλινό στρατιωτικό νόμο στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, αλλά δεν έχει ποτέ επιβληθεί. 

Μόλις προχτές μια 16χρονη Παλαιστίνια, σύρθηκε σε Ισραηλινό στρατοδικείο, επειδή χαστούκισε ένα Ισραηλινό στρατιώτη που απειλούσε αμάχους. Η κατηγορίες που τις απαγγέλθηκαν ήταν για βιαιοπραγία και προσβολή στρατιώτη. Ωστόσο οι «τρομονόμοι» που διέπουν το «δίκαιο» του Ισραήλ, πολύ εύκολα θα μπορούσαν να «βαφτίσουν» τη συγκεκριμένη πράξη μορφή …τρομοκρατίας ή να κατηγορήσουν τη 16χρονη  για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Η εσχάτη των ποινών σε αυτές τις περιπτώσεις δεν απέχει και πολύ… 

Ο τελευταίος θανατοποινίτης που εκτελέστηκε στο Ισραήλ, το 1962, ήταν ο ναζιστής αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος Άντολφ Άιχμαν. Η Ισραηλινή κυβέρνηση πλέον ετοιμάζεται να επαναφέρει την ποινή, με πρόσχημα την αντιμετώπισης της «τρομοκρατίας», για να εκφοβίσει την Παλαιστινιακή αντίσταση και να ολοκληρώσει ανεμπόδιστα το «ολοκαύτωμα» ενός άλλου λαού…

Υ.Γ: Η κυβέρνηση Τσίπρα θα καταγγείλει άραγε τις αποφάσεις των όψιμων συμμάχων της ή δεν το επιτρέπουν οι συμβατικές υποχρεώσεις της;…

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: imerodromos.gr

Ενεργειακή Φτώχεια, υπέρογκες αυξήσεις τιμών και καταστροφή του Περιβάλλοντος έφερε η Απελευθέρωση Ηλεκτρικής Ενέργειας

Ασαλουμίδης Κων/νος*
Πράσσος Στέφανος*

Με οδηγίες της ΕΕ, συμμόρφωση των πολιτικών δυνάμεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και αιτιολογία την Απελευθέρωση Ηλεκτρικής Ενέργειας και τον ανταγωνισμό που θα έφερναν φθηνότερες τιμές, καλύτερες υπηρεσίες και νέες θέσεις εργασίας, την τελευταία εικοσαετία έγιναν τεράστιες παρεμβάσεις στην παραγωγή, μεταφορά, διανομή και εμπορία της Η/Ε στη Χώρα μας. Αυτές οι παρεμβάσεις αντί για αυτά που υπόσχονταν έφεραν εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα: Τεράστια αύξηση τιμών, ενεργειακή φτώχεια (700.000 νοικοκυριά αδυνατούν να πληρώσουν το λογαριασμό ρεύματος) και μείωση των θέσεων εργασίας. Παρότι έγιναν επενδύσεις άνω των 50 δις Ευρώ (επιδοτούμενες από την ΕΕ, τους πολίτες και τους καταναλωτές) και διπλασιάστηκε η εγκατεστημένη ισχύς στη Χώρα μας, κάνουμε 30% εισαγωγές ρεύματος και επί πλέον κινδυνεύουμε, και αυτόν το Χειμώνα, από γενικευμένα Μπλακ άουτ λόγω έλλειψης Ηλεκτρικής Ενέργειας!

Γιατί φτάσαμε ως εδώ; Ποιος κέρδισε και ποιος έχασε; Τι αλλαγές έγιναν στο νομοθετικό πλαίσιο; Τι ρόλο παίζει το μίγμα καυσίμου; Αντικαθιστούν οι ΑΠΕ το λιγνίτη και το Φυσικό Αέριο; Ποιος καταστρέφει το Περιβάλλον και τι μέτρα χρειάζονται για την προστασία του; Σε αυτά θα προσπαθήσουμε να δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις μέσα από 3 άρθρα που θα καλύπτουν, κατά το δυνατόν, όλο το φάσμα της Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Δεν θεωρούμε ότι είμαστε κάτοχοι της «απόλυτης αλήθειας», αντιθέτως θέτουμε τις απόψεις μας στο δημόσιο διάλογο επιδιώκοντας να υπάρξει αντίλογος αλλά και άλλες προτάσεις για ένα τεράστιο ζήτημα όπως είναι το δημόσιο αγαθό της Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Το Ιστορικό της Απελευθέρωσης Ηλεκτρικής Ενέργειας στην Ελλάδα και η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ

Το πολιτικό πλαίσιο για την απελευθέρωση ενέργειας και την ιδιωτικοποίηση των κρατικών εταιρειών ενέργειας τέθηκε για πρώτη φορά από τη συνθήκη του Μάαστριχτ στα πλαίσια της απελευθέρωσης κλάδων της οικονομίας μεταξύ αυτών και της Ηλεκτρικής Ενέργειας (άρθρο 129 β). Με τη «λευκή βίβλο» το 1993 και τις αλλεπάλληλες οδηγίες που εξέδωσε η ΕΕ, τα επόμενα χρόνια, εξειδικεύτηκαν όλα τα ζητήματα για να περάσουμε στην Απελευθέρωση που στην ουσία σήμαινε το πέρασμα της ενέργειας στα χέρια των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων της Ευρώπης. Τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Κέρκυρας και του Έσσεν το 1994 ενέκριναν 14 έργα προτεραιότητας για τις μεταφορές και 10 για τον τομέα της ενέργειας.

Στη Χώρα μας από το 1990 ακόμα ψηφίστηκε ο νόμος 1914/90 που έδινε για πρώτη φορά το δικαίωμα στο Κεφάλαιο να κατασκευάσει μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής Ενέργειας αλλά τότε ήταν υποχρεωμένοι να πουλάνε το ρεύμα που παράγουν στη ΔΕΗ.

Η πρώτη διερεύνηση για ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ έγινε από την Κυβέρνηση του Κων/νου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-93 αλλά σκόνταψε στα ιδιοκτησιακά, αφού στην περιουσία της ΔΕΗ ήταν επενδυμένα τα αποθεματικά του ασφαλιστικού των εργαζομένων της ΔΕΗ, οπότε έπρεπε πρώτα να λυθεί αυτό το ζήτημα και μετά να προχωρήσουν στην ιδιωτικοποίηση.

Η καταλήστευση των αποθεματικών του Ασφαλιστικού των εργαζομένων με τη συμμετοχή της ΓΕΝΟΠ και των άλλων εργοδοτικών συνδικάτων

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ είχαν ασφάλιση στον εργοδότη (ν 4491/1966). Δηλαδή ο εργοδότης που ήταν η ΔΕΗ παρακρατούσε από τους εργαζόμενους τις ασφαλιστικές εισφορές που τους αναλογούσαν με την υποχρέωση να τους καλύπτει τον κλάδο υγείας και τις συντάξεις. Τα λεφτά που περίσσευαν, και τότε ήταν πάρα πολλά λόγω μειωμένων δαπανών και ελάχιστων συνταξιούχων, τα έκανε επενδύσεις στην επιχείρηση. Έτσι οι εργαζόμενοι στην ουσία ήταν και συνιδιοκτήτες της ΔΕΗ.

Η τότε κυβέρνηση, Μητσοτάκη, ανέθεσε σε δυο αγγλικές εταιρείες (WYATT και PRUDENTIAL) την εκπόνηση αναλογιστικής μελέτης που να δείχνουν το ύψος των ασφαλιστικών αποθεματικών των εργαζομένων της ΔΕΗ. Προς έκπληξη των κυβερνώντων η πρώτη αναλογιστική μελέτη έβγαλε ως αποθεματικά του ασφαλιστικού των εργαζομένων 1,2 τρις δραχμές και η δεύτερη που βγήκε το 1994, και πάρθηκε ως βάση, 3,2 τρις δραχμές. Αυτό ήταν γι αυτούς ένα τεράστιο εμπόδιο γιατί το ποσό ήταν τεράστιο αλλά το κυριότερο πρόβλημα ήταν ότι αποτελούσαν περιουσία μέσα στην περιουσία της ΔΕΗ και ήταν αδύνατο να διαχωριστεί. Επίσης ο νόμος 4491 του 1966 (με τον οποίο δημιουργήθηκε το ασφαλιστικό της ΔΕΗ) προέβλεπε πως αν κάποτε αλλάξει ιδιοκτησιακό καθεστώς στη ΔΕΗ οι ασφαλισμένοι μπορούν να πάρουν όλα τα αποθεματικά (που θα υπήρχαν τότε) του ασφαλιστικού τους πίσω. Η αστική τάξη με τις κυβερνήσεις τους από τότε έψαχναν τον τρόπο να υπερβούν αυτό το εμπόδιο.

Το ΠΑΣΟΚ όταν ήρθε στην εξουσία έκανε τον νόμο 2244/1994 που έδινε άδειες για κατασκευή μονάδων ηλεκτρικής ενέργειας τις οποίες επιδοτούσε κιόλας με 50% η ΕΕ.

Αυτή η επιδότηση απαγορευόταν για τη ΔΕΗ. Επίσης αυτός ο νόμος υποχρεώνει τη ΔΕΗ να αγοράζει το ρεύμα από τους ιδιώτες παραγωγούς σε εγγυημένες τιμές αλλά και να τους παραχωρεί δωρεάν τα δίκτυα.

Σταθμός στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ αλλά και στην πλήρη ενσωμάτωση της ΓΕΝΟΠ και της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος της ΔΕΗ όπως εκφραζόταν τότε από τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ- ΣΑΔ ήταν η ψήφιση του Νόμου 2773/1999 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Τον καταψήφισε το ΚΚΕ. Ο νόμος έγινε για να ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία η Ευρωπαϊκή οδηγία 92 του 1996 που προέβλεπε την κατάργηση των κρατικών μονοπωλίων στην ηλεκτρική ενέργεια και τη δημιουργία μη κρατικών φορέων διαχείρισης των δικτύων μεταφοράς ρεύματος.

Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε αφού προηγήθηκε η πιο προδοτική για τους εργαζόμενους συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης, της ΔΕΗ και της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι οι εργαζόμενοι, μέσω της ΓΕΝΟΠ που τους εκπροσωπεί, χαρίζουν την ασφαλιστική περιουσία τους στη ΔΕΗ με «αντιπαροχή» την κάλυψη των ασφαλιστικών τους ελλειμμάτων από το Κράτος. Δηλαδή το ποσό των ασφαλιστικών τους εισφορών που επικαιροποιήθηκε τότε και ήταν 4,8 τρις δραχμές θα αναγραφόταν απλά και από αυτό θα αφαιρούνταν κάθε φορά τα ποσά που χρειαζόταν για την κάλυψη των συντάξεων και του κλάδου υγείας αφού πλέον είχε αλλάξει και η σχέση εργαζομένου –συνταξιούχου και οι εισφορές δεν έφταναν. Δηλαδή το Ασφαλιστικό Ταμείο που δημιουργήθηκε με αυτόν το νόμο ήταν μείον 200δις δραχμές το χρόνο από την αρχή αφού δεν μπήκε μέσα ούτε μια δραχμή παρά την ύπαρξη ασφαλιστικών αποθεματικών κοντά στα 5 τρις δραχμές!!!

Υπήρξαν ισχυρές αντιδράσεις από 8 μεγάλα σωματεία που κάλυπταν την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, μεταξύ αυτών και της ΕΤΕ/ΔΕΗ που αριθμούσε τότε 8.000 μέλη. Όμως και αυτό άλλαξε με ένα πραξικόπημα της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ στην ΕΤΕ/ΔΕΗ η οποία ξαφνικά με έναν «μετανοημένο» υπέρ βρέθηκε να υποστηρίζει οριακά την συμφωνία.

Το κυριότερο όλων δεν ήταν τα κλεμμένα αποθεματικά αλλά αφού πλέον δεν υπήρχαν αποθεματικά εργαζόμενων στην περιουσία άνοιγε διάπλατα ο δρόμος για την μετοχοποίηση, την πλήρη ιδιωτικοποίηση, και τη διάλυση της ΔΕΗ με τη σύμφωνη μάλιστα γνώμη της ηγεσίας του Συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο νόμος 2773/1999 προέβλεπε: Την μετοχοποίηση της ΔΕΗ, την μετατροπή της σε ανώνυμη εταιρεία, την δημιουργία Ανεξάρτητου Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΣΜΗΕ) και την αθρόα έκδοση αδειών για κατασκευή επιδοτούμενων μονάδων παραγωγής ρεύματος από ιδιώτες.

Η Απελευθέρωση ηλεκτρικής ενέργειας υπόσχεται ανταγωνισμό, χαμηλότερες τιμές Η/Ε, καλύτερη ποιότητα υπηρεσιών, νέες θέσεις εργασίας και καθαρότερο περιβάλλον.

Θα δούμε παρακάτω τι από όλα αυτά έγινε 20 χρόνια μετά αλλά προς το παρόν παρακολουθούμε να κατασπαράζουν μια δημόσια επιχείρηση που είχε 7,4 εκατομμύρια πελάτες και τζίρο 6 δις ευρώ ετησίως

Ακολούθησε η μετοχοποίηση του 49% της ΔΕΗ έναντι 600 δις δραχμών, ποσό που αντιστοιχεί στο 1/8 των καταγραμμένων, επικαιροποιημένων ασφαλιστικών αποθεματικών των εργαζομένων, που θυμίζουμε ότι ήταν 4,8 τρις δραχμές! Από τα 600 μόνο τα 150 δις δραχμές μπαίνουν στα ταμεία της ΔΕΗ για να γίνει «στάχτη» και το επιχείρημα των κυβερνητικών συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ ότι «η ΔΕΗ έπρεπε να μπει στο χρηματιστήριο για να αντλήσει χρήματα για επενδύσεις». Η ΔΕΗ μόνο το 2004 είχε καθαρά κέρδη 600 δισ. ευρώ όσο και το τίμημα του πουλήματος της μισής ΔΕΗ. Οι παραπάνω συνδικαλιστές γυρόφερναν στους εργασιακούς χώρους ως «ντίλερ» σε μια «αγωνιώδη προσπάθεια» να πείσουν τους εργαζόμενους να αγοράσουν μετοχές!!!

Στη συνέχεια με μια σειρά νόμους, τροποποιήσεις νόμων, προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και ενσωματώσεις των οδηγιών της ΕΕ «μπήκε το νερό στο αυλάκι της ιδιωτικοποίησης». Η ΔΕΗ έγινε Α.Ε, απαγορεύτηκε να κατασκευάζει νέες μονάδες παρά μόνο για αντικατάσταση παλιών, (συνήθως έκλεινε λιγνιτικές και άνοιγε φυσικού αερίου) «απελευθερώθηκαν» όλες οι λειτουργίες της, παραγωγή, μεταφορά, διανομή και πλέον μπορεί ο καθένας βιομήχανος να παράγει και να πουλάει ρεύμα.

Όμως αυτό έγινε με τέτοιο περίπλοκο τρόπο ώστε σε όλα τα παραπάνω να εμπλέκεται η ΔΕΗ, το κράτος και η ΕΕ ενισχύοντας με μυθικά ποσά τους ιδιώτες και επιβεβαιώνοντας το ρόλο τους ως «συλλογικός καπιταλιστής».

Ο «Πολιορκητικός κριός» για την άλωση της ηλεκτρικής ενέργειας είναι η αλλαγή του μίγματος καυσίμου κυρίως από τον άνθρακα στο φυσικό αέριο, στην αιολική ενέργεια και τα Φωτοβολταϊκά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι Το μίγμα καυσίμου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα αλλά πρωτίστως πολιτικό και γεωπολιτικό.

Ας δούμε όμως και δυο ακόμα σταθμούς στην πορεία της πλήρους παράδοσης της Ηλεκτρικής Ενέργειας στους ιδιώτες:

1) Με την οδηγία 77 του 2001 της ΕΕ αποφασίζεται να ενισχυθούν από τα κράτη με γενναίες επιδοτήσεις οι ΑΠΕ που θα γίνονται αυστηρά μόνο από ιδιώτες. Η χαρά του Ευρωπαϊκού Κεφαλαίου, Γερμανών, Γάλλων και ισπανών κυρίως Βιομηχάνων που κατασκευάζουν χιλιάδες ανεμογεννήτριες και πάνελ φωτοβολταϊκών. Αλλά και οι ντόπιοι καπιταλιστές παίρνουν τον «όβολό τους» για την εγκατάσταση. Ο Ευρωπαϊκός καπιταλισμός παίρνει βαθιά ανάσα και γεμίζει άχρηστα παλιοσίδερα και καθρεφτάκια τα βουνά και τους κάμπους όλων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο. Το 85% των εσόδων από την κατασκευή των ΑΠΕ πάει στο Ευρωπαικό κατασκευαστικό Κεφάλαιο. Ταυτόχρονα επιβάλει μεγάλους δασμούς για αυτά που εισάγονται στην ΕΕ, κυρίως στα Κινέζικα.

Η ΕΕ είναι ενάντια στον «προστατευτισμό» των επιχειρήσεων;

Η Χώρα μας ακολουθεί τον κανόνα. Πάνω από 6.000 ΜW εγκατεστημένη ισχύς από ΑΠΕ (αιολική + Φωτοβολταϊκά) που δεν μπορεί να δώσει ούτε μια ΚW/h όταν τη χρειαστούμε. Οι ξένοι και έλληνες μεταπράτες κερδίζουν αμύθητα ποσά από τις ΑΠΕ αφού για εγκατάσταση 1 ΜW αιολικού η τιμή ξεπερνά το 1,5 πολλές φορές και τα 2 εκατομμύρια Ευρώ!

2) Σταθμός επίσης είναι η προσπάθεια ενσωμάτωσης της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 72 του 2009 που προβλέπει τη διάσπαση των κρατικών εταιρειών και τον ιδιοκτησιακό διαχωρισμό των δικτύων μεταφοράς και διανομής. Η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, πριν ακόμα αποφασίσει η Κυβέρνηση και η ΔΕΗ, σε έκτακτο συνέδριο αποφασίζει με πλειοψηφία την διάσπαση τριχοτόμηση της ΔΕΗ που όπως φάνηκε ολοκάθαρα πλέον ήταν απαραίτητη για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.

Στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ υπέρ της απόφασης για τριχοτόμηση ψηφίζουν η ΠΑΣΚΕ με πρόεδρο τον Νίκο Φωτόπουλο, η ΣΑΔ παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ και η μισή ΔΑΚΕ. Η άλλη μισή ΔΑΚΕ ψηφίζει κατά, η ΠΑΣΚΕ έχει κάποιες διαρροές αλλά η παράταξη του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει ενωμένη υπέρ της διάλυσης!!! Σε ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας περίπου ένα χρόνο αργότερα η τότε κυβέρνηση των Κουΐσλιγκ, «υλοποιώντας την απόφαση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ», με τον νόμο 4001/2011 ψηφίζει την διάσπαση της ΔΕΗ με τη δημιουργία δύο θυγατρικών του ΑΔΜΗΕ (Δίκτυα Υψηλής Τάσης) και του ΑΔΜΗΕ (Δίκτυα Χαμηλής Τάσης)! Ο ΑΔΜΗΕ, που αποτελεί φυσικό μονοπώλιο και δεν τον παραχώρησε ούτε ο Ντάισελμπλουμ στη χώρα του έχει ήδη πάρει τον δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση με καταρχήν πώληση 24% σε κινέζικη εταιρεία. Η σαλαμοποίηση της ΔΕΗ στέφεται με απόλυτη επιτυχία.

Τα «καλά» της απελευθέρωσης της Ηλεκτρικής Ενέργειας

Σε ό,τι αφορά τις υποσχέσεις της ΕΕ και των κυβερνήσεων για τα οφέλη της απελευθέρωσης τώρα τα ξέρουμε από πρώτο χέρι:

 Αντί για την υποσχόμενη μείωση των τιμών είχαμε αύξηση της καθαρής τιμής του ρεύματος κατά 110% και πληρώνουμε σχεδόν έναν ακόμα λογαριασμό μέσω των ρυθμιζόμενων χρεώσεων για ενίσχυση των «αιματοβαμμένων» από τον «ανταγωνισμό» βιομηχάνων. Πληρώνουμε για τα δίκτυα, για τις ΑΠΕ ακόμα και την Κοινωνική πολιτική του κράτους μέσω ΥΚΩ

 Για την καλύτερη ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών μιλά ο βίος και η πολιτεία των «energa και Hellas Power» που έκλεψαν όχι μόνο το ρεύμα αλλά και τα χαράτσια και τα πήγαν για επενδύσεις στην Ελβετία.

 Οι νέες θέσεις εργασίας έγιναν 10.000 μειώσεις θέσεων εργασίας και μετατροπή άλλων τόσων σε ελαστικές και απλήρωτες μορφές εργασίας στους εργολάβους και στο δουλεμπόριο. Οι εργαζόμενοι στην ενέργεια πλήρωσαν την απελευθέρωση με μειώσεις μισθών, κατάργηση των ΣΣΕ, καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και με μεγάλη αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων» κυρίως των σοβαρών και των θανατηφόρων «δυστυχημάτων».

 Το ενδιαφέρον όμως όλο βρίσκεται στον «ανταγωνισμό»: Οι πρώτες μονάδες φυσικού αερίου που έγιναν από τον Λάτση και τον Μυτιληναίο για τις δικές τους ανάγκες Διυλιστήρια και Αλουμίνα της Ελλάδας αντίστοιχα αλλάζουν άδειες (συμπαραγωγοί) και πουλάνε ακριβά στη ΔΕΗ και αγοράζουν φτηνά για τις ανάγκες τους. Μοιράζονται έτσι κέρδη μισού δις ετησίως από τη ΔΕΗ και έχουν τζάμπα ρεύμα πάλι από τη ΔΕΗ!!!

 ΟΤΣ- για να μπορούν να μπουν στα δίκτυα με υψηλότατες τιμές. ΑΔΙ- για να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν τα εργοστάσιά τους (ψυχρή εφεδρεία). ΕΤΜΕΑΡ για να παίρνουν επιδοτήσεις 3% επί της κατανάλωσης επειδή λένε πως μας σερβίρουν ρεύμα «βιολογικής καλλιέργειας». ΜΑΜΚ -Μηχανισμός Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους για να επιδοτούνται οι παραγωγοί από μονάδες φυσικού αερίου, αν το κόστος είναι μεγαλύτερο από ότι υπολόγιζαν. ΣΗΘΥΑ- για να μπορούν να παίρνουν επιδοτήσεις των ΑΠΕ και αυτοί που καίνε φυσικό αέριο αλλά ξαναχρησιμοποιούν τα καυσαέρια!!!

 Για να παίρνουν οι ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην ενέργεια από τη ΔΕΗ φθηνό ρεύμα πολύ κάτω του κόστους εφευρέθηκαν οι δημοπρασίες ενέργειας (ΝΟΜΕ). Στη δημοπρασία σκοτώνονται οι ιδιώτες (20 λεπτά ανέβασαν την ΜW/h στην πρώτη δημοπρασία και αγόρασαν 37,2 ενώ το κόστος για τη ΔΕΗ είναι 60 και στη λιανική πωλείται 70 έως 80 Ευρώ η ΜW/h

 Και τέλος αν δεν θέλουν οι πελάτες να πάνε στους ιδιώτες γιατί τους θεωρούν μπαταχτσήδες τους στέλνει η ΔΕΗ με το ζόρι πακέτο αφού το πελατολόγιό της αποφασίστηκε από ΕΕ και κυβέρνηση να μειωθεί 50%

Πού είναι τελικά αυτός ο ανταγωνισμός; Ποιος ανταγωνίζεται ποιόν; Και σε τι ακριβώς ωφελείται ο οικιακός καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας; Τίποτα!, όλα είναι «ρυθμιζόμενα». Εγγυημένες τιμές πολύ πάνω από την τιμή πώλησης. Επιδοτήσεις για όταν παράγουν, επιδοτήσεις και για όταν δεν παράγουν. Το Κεφάλαιο μέσα από τον νεοφιλελευθερισμό κλέβει καθαρά τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα με συνεργό το κράτος και την ΕΕ.

Και ενεργειακή ένδεια, εκτός των άλλων έφερε η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Τα αποτελέσματα της απελευθέρωση ηλεκτρικής ενέργειας φάνηκαν καθαρά τον Γενάρη του 2017 και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Στη χώρα έγινε λεηλασία του δημόσιου πλούτου και δημιουργήθηκε ενεργειακή φούσκα. Πρόκειται για σκάνδαλο ισότιμο με το Χρηματιστήριο που το χρυσοπληρώνει ο πτωχευμένος ελληνικός λαός.

Ας δούμε αναλυτικά:

Με την κακοκαιρία που έπληξε όλη τη χώρα, το δίμηνο Δεκέμβριος 2016 Ιανουάριος 2017, χρειάστηκαν επιπλέον από τις συνηθισμένες, για τις μνημονιακές εποχές που ζούμε, ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος (η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας στη Χώρα έχει μειωθεί 25% σε σχέση με το 2010).

Το ηλεκτρικό σύστημα τις έδωσε, αλλά αγκομαχώντας, «στραγγίζοντας» τα υδροηλεκτρικά, με γενικό συναγερμό στο «βρώμικο λιγνίτη» και κάνοντας εισαγωγές ρεύματος, αλλά το κυριότερο είναι ότι με μεγάλη δυσκολία αποφεύχθηκε γενικό μπλακ άουτ παρότι την τελευταία εικοσαετία έχουν «επενδυθεί» στην παραγωγή Ηλεκτρικού ρεύματος γύρω στα 50 δις Ευρώ!

Είχαμε επισημάνει εδώ και λίγο καιρό ότι η Χώρα μας μπορεί στο μέλλον να έχει εγκατεστημένη ισχύ ακόμα και 150.000 ΜW αλλά μια δεδομένη στιγμή που θα χρειαστεί 10 GW/h να μην τις έχει και να χρειαστεί εισαγωγές που κι αυτές δεν υπάρχουν γιατί στα δύσκολα ο καθένας κοιτάει το «σπίτι» του και οι κερδοσκόποι καπιταλιστές που ως γνωστόν δεν έχουν ούτε σπίτι, ούτε πατρίδα, φροντίζουν μόνο να γεμίζουν τα πορτοφόλια τους.

Η αιχμή της ζήτησης, το επίμαχο δεκαήμερο του Γενάρη 2017, έφτασε τις 9,5 GW/h και κινδυνέψαμε τρεις φορές με μπλακ άουτ παρότι έχουμε εγκατεστημένη ισχύ πάνω από 22 GW ! Δηλαδή έχουμε εγκατεστημένη υπερδιπλάσια ισχύ από όση χρειαστήκαμε!!!

Στο κοντινό παρελθόν, πριν τη θεσμοθέτηση της Απελευθέρωσης Ηλεκτρικής Ενέργειας, όταν υπήρχε κρατικό μονοπώλιο, της ΔΕΗ, το 75% καλύπτοντα από λιγνιτική παραγωγή και δεν είχαν εισέλθει ακόμα στην Ηλεκτρική Ενέργεια οι «ιδιώτες επενδυτές» με το Φυσικό αέριο και τις ΑΠΕ, το σύστημα ανταπεξέρχονταν σχετικά άνετα μόνο με ανταλλαγές ρεύματος (δίναμε τον Χειμώνα και παίρναμε το Καλοκαίρι) κυρίως με τους Βόρειους γείτονες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνης της εποχής είναι ότι στους μεγάλους καύσωνες, όπου στην αιχμή χρειάστηκαν 11.800 MW έχοντας τότε συνολική εγκατεστημένη ισχύ μόνο 12.000 MW το ηλεκτρικό σύστημα της Χώρας αντεπεξήλθε.

Όμως τι συνέβη το κρίσιμο δεκαήμερο του Γενάρη του 2017 στην Ευρώπη και στην Ελλάδα;

• Κλείνουν 8 μονάδες πυρηνικών στη Γαλλία και μία στο Βέλγιο. Ο λόγος που προβάλλεται είναι ο έλεγχος ποιότητας υλικών.

• Η Βουλγαρία «κλείνει τα σύνορα» και απαγορεύει εξαγωγές ρεύματος σε Ελλάδα και Ρουμανία για να ανταπεξέλθει στη δική της ζήτηση.

• Βγαίνουν εκτός, για μετασκευές, μέσα στο χειμώνα, 2 μονάδες του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου ισχύος 600 ΜW. Παθαίνει σοβαρή ζημιά η 4η μονάδα και μικρότερη η 3η του ΑΗΣ Καρδιάς.

• Παρουσιάζεται έλλειψη Φυσικού Αερίου για τη λειτουργία των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής. Οι ποσότητες που έρχονται μέσω των δυο αγωγών δεν επαρκούν και για τις μονάδες και για την οικιακή κατανάλωση. Τα καράβια που μετέφεραν υγροποιημένο Φυσικό αέριο δεν μπορούν να μετακινηθούν λόγω θαλασσοταραχής.

• Οι ΑΠΕ δε δίνουν ούτε μία ΚW/h αφού, όπως «δικαιολογείται» ο ΑΔΜΗΕ τα Φωτοβολταικά έχουν σκεπαστεί από χιόνι και ο άνεμος που θα γύριζε τα «φουρφούρια» «απεργεί».

• Τα Ορυχεία λιγνίτη είναι εγκαταλειμμένα στην τύχη τους και υπολειτουργούν αφού πριν λίγους μήνες τους ζητήθηκε να μειώσουν δαπάνες (κυρίως μισθολογικές) γιατί «δε θα χρειαζόμασταν πλέον ρεύμα από λιγνίτη». Με βάση τη μειωμένη ζήτηση από λιγνίτη έγιναν το ίδιο διάστημα 1000 απολύσεις εργαζομένων σε εργολάβους. Επίσης το ίδιο διάστημα είχε ανεβεί στο Λεκανοπέδιο ο Υφυπουργός ΥΠΕΚΑ και παρακάλεσε τη ΔΕΗ και την Τοπική Κοινωνία να δείξουν κατανόηση για τη μείωση της λιγνιτικής παραγωγής που θα έπρεπε πλέον να μην ξεπερνά το 30% της συνολικής ζήτησης!

• Οι κερδοσκόποι «επενδυτές» της Η/Ε παρά την απαγόρευση των εξαγωγών κάνουν λαθρεμπόριο εξάγοντας ρεύμα προς Βορά και Τουρκία αφού η τιμή του εκεί ξεπέρασε τα 500 ευρώ/ΜW/h στη χοντρική όταν στην Ελλάδα παίζει από 50 μέχρι 150 ευρώ/ΜW/h στη χοντρική και κοστίζει από 70 έως 80 ευρώ/ΜW/h στη λιανική.

• Γίνεται «σπάσιμο» της διακοψιμότητας των μεγάλων βιομηχανιών παρότι έχουν πάρει μπόνους μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος με την συμφωνία ότι θα κάνουν μείωση ισχύος όταν του ζητηθεί.

Όταν όμως συνέβησαν όλα αυτά και χρειαστήκαμε ρεύμα, όλοι έστρεψαν το βλέμμα τους στην «πολύπαθη» ΔΕΗ και πιο συγκεκριμένα στα υδροηλεκτρικά (δεν εντάσσονται στις ΑΠΕ) και στο λιγνίτη που πριν λίγους μήνες δήλωναν ότι δεν τον χρειάζονται και έπαιρναν δραστικά μέτρα για τη μείωση της παραγωγής των λιγνιτικών Σταθμών και των Ορυχείων. Τον Μάη του 2016 η λιγνιτική παραγωγή έπεσε στο 25% του συνόλου της κατανάλωσης Ηλεκτρικής Ενέργειας στη Χώρα και η διεύθυνση των Ορυχείων αντίστοιχα μείωνε τις εργάσιμες μέρες των λιγνιτωρύχων κι ας είχαν ωράριο εργασίας «συνεχούς πυράς».

Το πρόβλημα όμως δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη συγκυρία αλλά είναι γενικότερο και θα το ξαναβρούμε πολλές φορές μπροστά μας και πιθανά να παρουσιαστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε τα «φαινόμενα τύπου Καλιφόρνιας» να αλλάξουν ονομασία και να λέγονται «φαινόμενα τύπου Ελλάδας ή τύπου ΕΕ».

Αυτά είναι τα απότοκα της Απελευθέρωσης Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας. Είναι η αναρχία στην παραγωγή ως αποτέλεσμα της θεμελιώδους καπιταλιστικής αντίφασης ανάμεσα στον Κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και στην καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της.

«..Κανείς δεν ξέρει πόσα από τα προϊόντα του έρχονται στην αγορά, πόσα από αυτά χρησιμοποιούνται, κανείς δεν ξέρει αν το μεμονωμένο προϊόν ανταποκρίνεται σε μια πραγματική ανάγκη, αν θα καλύψει το κόστος του ή αν καν θα πουληθεί. Στην καπιταλιστική παραγωγή, κυριαρχεί αναρχία…» (Φ. Ένγκελς «Αντι Ντύρινγκ»).

Απελευθέρωση ή Ενεργειακός σχεδιασμός

Οι εξελίξεις στην Ηλεκτρική Ενέργεια το προηγούμενο διάστημα ήταν δραματικές και έβαλαν ξανά «επί τάπητος» νέα δεδομένα και καταστάσεις που καθιστούν αναγκαία μια δημόσια συζήτηση για τον ενεργειακό σχεδιασμό της Χώρας μας. Αναγκαίο επίσης είναι να τοποθετηθούν με σαφήνεια και όχι με μισόλογα και ανέξοδα συνθήματα, τα συνδικάτα και οι πολιτικές δυνάμεις, ειδικότερα αυτές που έχουν αναφορά στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

*Ασαλουμίδης Κων/νος: Εργαζόμενος στο Ορυχείο Νοτίου Πεδίου, Πρόεδρος του ΣΕΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
*Πράσσος Στέφανος: Συνταξιούχος, πρώην εργαζόμενος στο Ορυχείο Καρδιά και πρώην Πρόεδρος του ΣΕΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»

Πηγή: kokinokamini.blogspot.gr

Ένα όργιο εκβιασμών, απειλών και τρομοκρατίας κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα από τις εισπρακτικές εταιρείες τραπεζών σε βάρος όχι των υποτιθέμενων “στρατηγικών κακοπληρωτών”, τους οποίους έχουν λυσσάξει να προβάλλουν ως προστατευτική ασπίδα οι τράπεζες αλλά και μεγάλες εταιρείες, αλλά σε βάρος πάμπτωχων ή και οικονομικά εξαθλιωμένων πολιτών και νοικοκυριών.

Στο όργιο αυτό της τρομοκρατίας οι εισπρακτικές εταιρείες δεν διστάζουν να εκβιάζουν ακόμα και πολίτες ενταγμένους ή υπό ένταξη στο ν.Κατσέλη, το οποίον άλλωστε επιχειρούν να υπονομεύσουν, να τον περιορίσουν και τον αχρηστεύσουν.

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση μεγάλης γυναίκας ανάπηρης, που κυκλοφορεί με πατερίτσες και ζει μόνο από το εισόδημα του επιδόματος αλληλεγγύης, 200 ευρώ το μήνα (!) και την οποία, εισπρακτική μεγάλης τράπεζας, την απειλεί και την φοβίζει τηλεφωνικά κάθε μέρα ότι θα της εκπλειστηριάσει το σπίτι, 45 τ.μ, για χρέος μόλις 9.500 ευρώ!

Το μαρτύριο αυτής της γυναίκας (Φ.Κ) η οποία για ευνόητους λόγους δεν θέλει να δημοσιοποιηθεί το όνομα της, φοβούμενη την εκδικητική μανία των εξουσιαστών, είναι μαρτύριο για πολλές δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και νοικοκυριά, που ζουν με τον εφιάλτη των δόσεων, του πλειστηριασμού, τα ψυχικά βασανιστήρια και την απειλή διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού.

Αυτήν την ώρα δεν υπάρχει τίποτε πιο ιερό από το να συμβάλλουμε στα κινήματα προστασίας και αλληλεγγύης αυτών των συμπολιτών μας στο πλαίσιο του γενικότερου αγώνα για την μεγάλη δημοκρατική ανατροπή στην χώρα.

Κ.Ζ

Πηγή: iskra.gr

Νέα υπό εξαφάνιση είδη ανακάλυψαν οι επιστήμονες στην περιοχή του ποταμού Μεκόνγκ. Ενα κροκοδειλάκι, μία διαβολική νυχτερίδα που θα μπορούσε άνετα να εμφανίζεται στην ταινία «Star Wars» και μία χελώνα, είναι τρία μόνο από τα 115 νέα είδη που ανακάλυψαν οι επιστήμονες στην περιοχή το 2016, ανακοίνωσε χθες το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, WWF. Η ευρύτερη περιοχή του ποταμού Μεκόνγκ, η οποία εκτείνεται από τα υψίπεδα του Θιβέτ μέχρι τη Νότια Σινική Θάλασσα, φιλοξενεί μερικά από τα πιο εμβληματικά και παράξενα είδη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πέρυσι, νέα θηλαστικά, αμφίβια, ερπετά και φυτά εντοπίστηκαν από επιστήμονες στην Καμπότζη, στο Λάος, στη Μιανμάρ, στην Ταϊλάνδη και στο Βιετνάμ, αναφέρει η έκθεση του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, έκθεση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του.

«Οι επιστήμονες κατάφεραν να αναγνωρίσουν τρία θηλαστικά, δύο ψάρια, 11 ερπετά, 11 αμφίβια και 88 φυτά» αναφέρεται στην έκθεση. Μετά και τη νέα αυτή καταγραφή, ο αριθμός των νέων ειδών φυτών, πτηνών, θηλαστικών, ερπετών, ψαριών και αμφιβίων που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή μεταξύ 1997 και 2016 ανέρχεται σε 2.524.

Κάποια από τα νέα εντυπωσιακά είδη που ανακάλυψαν οι επιστήμονες είναι ένα είδος κροκόδειλου που ζει στο Βιετνάμ, μία χελώνα και μία νυχτερίδα οι οποίες ζουν στην Ταϊλάνδη, καθώς και ένα πολύχρωμο ψάρι με εντυπωσιακές μαύρες και καφέ λωρίδες στο επιμηκυσμένο σώμα του το οποίο ζει στην Καμπότζη. Μεταξύ αυτών είναι και ο Οdorrana Mutschmanni, ένας πολύχρωμος βάτραχος που ανακαλύφθηκε σε ένα δάσος στο βόρειο ανατολικό Βιετνάμ, ο Euroscaptor orlovi, ένα είδος τυφλοπόντικα που ζει στο Βιετνάμ, μία ορεινή νυχτερίδα με το σχήμα πέταλου που ονομάζεται Phinolofus monticolus και ανακαλύφθηκε από έναν επιστήμονα σε τοπική αγορά στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη. Σε μια τοπική αγορά, εξάλλου, βρέθηκε στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη και η χελώνα Malayemys isan, η οποία τρέφεται με σαλιγκάρια. Επίσης, στα δάση του βόρειου Βιετνάμ βρέθηκε και ο κροκόδειλος-σαύρα Shinisaurus crocodilurus vietnamensis, ένα ερπετό με φολίδες, που χρειάστηκαν να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να αναγνωριστεί ως ξεχωριστό υποείδος ενός άλλου ερπετού που ανακαλύφθηκε το 2003.

Η απειλή

Ο Μεγάλος Μεκόνγκ είναι μία από τις περιοχές της Γης με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα και μία από τις πιο απειλούμενες από περιβαλλοντική καταστροφή, αναφέρεται στην έκθεση, η οποία τονίζει ότι μία από τις μεγαλύτερες απειλές γι’ αυτά τα είδη είναι η οικοδομική ανάπτυξη. Απειλή, εξάλλου, αποτελούν και τα φράγματα για τα χιλιάδες είδη τα οποία ζουν στα γλυκά νερά. «Αυτή η περιοχή φιλοξενεί μια απίστευτα όμορφη άγρια φύση, αλλά και εξαιρετικές κοινότητες ανθρώπων. Οφείλουμε να βρούμε έναν τρόπο ώστε αυτές οι δύο ομάδες να μπορούν να ζουν μαζί αρμονικά» δήλωσε ο Στιούαρτ Τσάπμαν, περιφερειακός εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF) για την περιοχή του Μεγάλου Μεκόνγκ.

Πηγή: kathimerini.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ

Πριν επιχειρήσει κάποιος να συλλέξει και να αναλύσει πληροφορίες για την τρέχουσα εσωτερική εκρηκτική κατάσταση στο Ιράν θα πρέπει να ρίξει μια ματιά σε έναν ιδιαίτερο χάρτη: Στον χάρτη που αποτυπώνει την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή με την πρώτη ματιά αντιλαμβάνεται κανείς ότι το Ιράν είναι περικυκλωμένο από 24 αμερικανικές βάσεις, που το «σφίγγουν» σαν τανάλια τοποθετημένες σ’ όλο το εύρος των τεράστιων συνόρων του. Η ισχύς της πίεσης αυτής της τανάλιας πολλαπλασιάζεται, αν συνυπολογιστούν και οι αμερικανικές κυρώσεις κατά της χώρας.

Είναι προφανές ότι οι εσωτερικές οικονομικές / κοινωνικές πολιτικές εξελίξεις στο Ιράν επηρεάζονται βαθιά αν δεν διαμορφώνονται απολύτως από το βάρος των ασφυκτικών δυτικών πιέσεων και την ανοιχτή και μόνιμη αμερικανική στρατιωτική απειλή.

Περικυκλωμένο στρατιωτικά και εξουθενωμένο από τις μακρόχρονες οικονομικές κυρώσεις που του απαγορεύουν να εκμεταλλευτεί όπως θα μπορούσε το πλούσιο δυναμικό του, το ιρανικό καθεστώς παλεύει με τις αντιφάσεις του και την προφανή του αδυναμία να ανανεωθεί και, το κυριότερο, να εξασφαλίσει ασφάλεια και οικονομική ευημερία στο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας.

Οικονομικά ζόρια

Κάτι που κατά αρχήν αξίζει να σημειωθεί επίσης, είναι ότι οι σημερινές ταραχές στο Ιράν ξέσπασαν ακριβώς τη στιγμή που οι δείκτες της ανεργίας, κυρίως της ανεργίας των νέων που αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, παγιώνονται σε… ελληνικά επίπεδα, δηλαδή πάνω από 25%...

Ένα δεύτερο δεδομένο που πρέπει να ληφθεί υπόψη στην προσπάθεια ερμηνείας της «έκρηξης» των τελευταίων ημερών είναι ότι οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν όταν η κυβέρνηση προχώρησε στην ανατίμηση βασικών αγαθών.

Ένα τρίτο δεδομένο, το οποίο επιτρέπει να διαμορφώσουμε σε ένα βαθμό την εικόνα των κινητοποιήσεων, είναι ότι οι πρώτες κινητοποιήσεις εκδηλώθηκαν σε περιοχές που θεωρούνται προπύργια του ιερατείου.

Στο σημείο αυτό, απαιτούνται δύο διευκρινίσεις απόλυτα απαραίτητες προκειμένου να σκιαγραφηθεί το νεφελώδες πολιτικό περιεχόμενο των κινητοποιήσεων:

1. Τίποτε (προς το παρόν) δεν δείχνει ότι πρόκειται για μια λαϊκή εξέγερση με στόχο το καθεστώς και την αλλαγή πλεύσης της χώρας προς την «ανοιχτή» αμερικανική αγκάλη.

2. Οι κινητοποιήσεις, κατά τα φαινόμενα, έχουν την ευλογία του σκληρού ιερατείου το οποίο είναι ο βασικός, μόνιμος και εκ του …θεού εκπορευόμενος πυλώνας εξουσίας, ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση και με την κινητοποίηση των μαζών επιχειρεί να μαζέψει τα λουριά στον εκλεγμένο πρόεδρο Ρουχανί που εκλέχθηκε υποσχόμενος μεταρρυθμίσεις και ευημερία. Το ιερατείο, υπονομεύει συστηματικά μεταρρυθμίσεις που θίγουν την ισχύ του και κατηγορεί τον Ρουχανί για την αδυναμία του να εξασφαλίσει την ευημερία που υποσχέθηκε.

Κίνδυνοι εκτροχιασμού

Δεδομένων των κολοσσιαίων εξωτερικών πιέσεων από την μια και του πολύπλοκου εσωτερικού πολιτικού παιχνιδιού από την άλλη η κατάσταση στο Ιράν μπορεί να χαρακτηριστεί επικίνδυνη, καθώς υπάρχουν εκείνα τα αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να την εκτροχιάσουν.

1. Η κατάσταση στην οικονομία χαρακτηρίζεται από στασιμότητα κυρίως γιατί οι βάσιμα αισιόδοξες προβλέψεις για «τρομακτικούς ρυθμούς ανάπτυξης» κατάρρευσαν με την καταγγελία από τον πρόεδρο Τράμπ της Συμφωνίας για τα Πυρηνικά που είχε υπογράψει η Τεχεράνη με τον πρώην Αμερικανό πρόεδρο. Αν και ο δείκτης ανάπτυξης κινείται στο 4%, ο πληθωρισμός (9%) εξανεμίζει τα κέρδη δημιουργώντας ασφυκτικές συνθήκες σε μια εύρωστη δημογραφικά κοινωνία, η οποία για να ισορροπήσει χρειάζεται πάνω από ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας τον χρόνο.

2. Δεδομένης της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης και της δικαιολογημένης κοινωνικής δυσαρέσκειας η υπόθαλψη των κινητοποιήσεων από το ιερατείο κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης μοιάζει με παιχνίδι με τη φωτιά, καθώς αναδεικνύεται η θεμελιώδης αντίφαση στη λειτουργία του κράτους που δεν είναι άλλη από τον θεσμικό ιερατικό «εξωσκελετό» ο οποίος ελέγχει ασφυκτικά την εκλεγμένη κυβέρνηση.

3. Είναι αναμενόμενο και προφανές ότι η Δύση (οι ΗΠΑ) θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν την αναταραχή δημιουργώντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερα προβλήματα στο καθεστώς.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία οι σημερινές κινητοποιήσεις δεν μοιάζουν σε τίποτε με τις μεγάλες διαδηλώσεις του 2009, όπου εκατομμύρια Ιρανοί ζητούσαν θεσμικές αλλαγές και εκδημοκρατισμό του συστήματος, δηλαδή περιορισμό της ισχύος του ιερατείου. Αυτή, υποτίθεται, ήταν και η προεκλογική υπόσχεση του σημερινού προέδρου Ρουχάνι, την οποία απ’ ότι φαίνεται δεν έχει τη δύναμη να υλοποιήσει καθώς δεν έχει καταφέρει ακόμη να ελέγξει το κρατικό χρήμα που κατευθύνεται σε ιδρύματα ελεγχόμενα από το ιερατείο, ούτε να αντιμετωπίσει τις σκληρές και διεφθαρμένες δομές του ιρανικού κράτους.

Η απογοήτευση, λοιπόν, που συνεπάγεται η διάψευση προσδοκιών καθώς και η δύσκολη οικονομική καθημερινότητα μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού οδηγούν μεγάλα πλήθη στους δρόμους, εντείνουν το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι και ανοίγουν την όρεξη σε δυτικούς (κατά κύριο λόγο) αμερικανικούς κύκλους για εξύφανση σεναρίων αποσταθεροποίησης του καθεστώτος.

Το πρώτο… tweet

Αποτέλεσε για πολλούς ανεξήγητη έκπληξη το οργισμένο tweet του προέδρου Τραμπ κατά της κυβέρνησης του Πακιστάν το οποίο αποκάλεσε «φωλιά τρομοκρατών». Εκτός των προεδρικών – δικαιολογημένων ή αδικαιολόγητων – ύβρεων το Πακιστάν έχει, προφανώς, να αντιμετωπίσει και τις συνέπειες της αμερικανικής οργής, οι οποίες θα εκδηλωθούν με τη διακοπή της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας. Ο λόγος που το Πακιστάν μπήκε στο στόχαστρο του πλανητάρχη φαίνεται ότι είναι η μη συνεργασία του για την εκδήλωση επιχειρήσεων αποσταθεροποίησης του καθεστώτος του Ιράν.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα… ψιλο-ακούγονται το Πακιστάν αρνήθηκε να κάνει τα στραβά μάτια για την αποστολή ένοπλων τζιχαντιστών από την περιοχή του πακιστανικού Balochistan για να αναζωπυρώσουν τις εξεγέρσεις στο Ιράν.

Το Balochistan είναι μια περιοχή που μοιράζεται στα τρία (Πακιστάν, Ιράν, Αφγανιστάν), οι κάτοικοί του «ζουν» με το όνειρο της εθνικής ολοκλήρωσης/ ανεξαρτησίας, και ανάμεσά τους κάποιοι είναι εκπαιδευμένοι (από τους Αμερικανούς) και πρόθυμοι να τινάξουν τα πάντα στον αέρα.

Σοφά ποιώντας, η Πακιστανική κυβέρνηση αρνήθηκε να διευκολύνει μια διαδικασία (εξαγωγή εξτρεμιστών στο Ιράν) η οποία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα έβαζε αργά ή γρήγορα φωτιά και στα δικά της μπατζάκια…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: το Ιράν βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ. Η ελληνική κυβέρνηση πνέει σε πελάγη ευτυχούς αναβαθμισμένης ελληνοαμερικανικής συνεργασίας. Η Τουρκία (και η Ρωσία) βρίσκονται συγκυριακά, έστω, δίπλα στην Τεχεράνη και απέναντι στους Αμερικάνους. Η απόσταση που μας χωρίζει από το μπάχαλο στην περιοχή δεν είναι μεγάλη…

Πηγή: topontiki.gr