Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς.

Την παραπάνω φράση έχουμε ακούσει αρκετές φορές από τον πρωθυπουργό και πολλά κυβερνητικά στελέχη, από πέρσι τον Αύγουστο που βγήκαμε τυπικά από τα μνημόνια, και το επαναλαμβάνουν –λόγω εκλογών– σχεδόν καθημερινά το τελευταίο διάστημα.

Και αυτό το στηρίζουν στα ελάχιστα μέτρα που παίρνουν για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και οι… εφοπλιστές που καλούνται εθελοντικά να φορολογηθούν !!) ώστε να ανακουφιστούν οι εκατοντάδες χιλιάδες του λαού μας που ζουν στην απόλυτη φτώχεια η πολύ κοντά σε αυτήν.

Ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει αφού πρώτα επισημάνουμε :

1. Όποια βοήθεια δίνεται προέρχεται από την εξαντλητική φορολογία, τις περικοπές μισθών και συντάξεων και την συνεχή μείωση του κοινωνικού κράτους (ό,τι απόμεινε από αυτό) ώστε να πιαστούν οι στόχοι για τα γνωστά πλεονάσματα που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση με τους θεσμούς.

Τα πλεονάσματα που πριν γίνουν κυβέρνηση ήταν «αιματοβαμμένα», ενώ σήμερα είναι περίπου… «αγγελικά».

2. Η… βοήθεια που δίνουν είναι στην βάση επιδόματα (πετρελαίου που είναι μικρότερο φέτος, ενοικίου, ανεργίας και ελάχιστα άλλα μικρότερης εμβέλειας). Όντως ελάχιστα μπροστά σε ότι έχουν πάρει. Σήμερα δίνονται, αύριο κανείς δεν ξέρει αν δοθούν η μειωθούν. Στοχεύουν κυρίως στην εκλογική πελατεία, ενώ το χειρότερο είναι ότι εξυπηρετούν τον πάγιο στόχο του συστήματος, να αποτρέπουν δηλαδή τους εργαζόμενους και άνεργους να αγωνίζονται για σταθερή δουλειά και ικανοποιητικές αμοιβές.

Ας δούμε τώρα κάποιες από τις κυβερνητικές….γαλαντομίες.

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Μετά από 12 συνολικά περικοπές των προηγουμένων κυβερνήσεων αλλά και της σημερινής, μας λένε σε κάθε ευκαιρία ότι δεν κόπηκαν οι συντάξεις !! Ξεχνούν να πούνε ότι δεν κόπηκε ό,τι απόμεινε από αυτές, και ότι αφορούν μόνο τους παλιούς συνταξιούχους (πριν τον νόμο Κατρούγκαλου) και ότι κόπηκαν οι συντάξεις –για μια ακόμη φορά– σε όσους βγήκαν στην σύνταξη από το 2016 και μετά.

Ξεχνούν να πούνε ότι αν στο ΣΤΕ καταπέσει ο νόμος Κατρούγκαλου –λέμε τώρα– τότε το ποσό που… θα πρέπει να επιστραφεί στους συνταξιούχους είναι 11 δις που θα τριπλασιαστεί με τα αναδρομικά. Ποιος τα έκοψε όλα αυτά τα δις; Δικός τους νόμος είναι.

ΜΙΣΘΟΙ

Αυξάνονται οι κατώτεροι μισθοί περίπου 2 ευρώ την μέρα. Θετικό είναι. Όμως υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες που ζουν με μισθούς εως 500 ευρώ. Εκατοντάδες χιλιάδες μερικώς απασχολούμενοι (στην πράξη 8ωρο λόγω εκβιασμών). Υπάρχουν χιλιάδες ανασφάλιστοι. Και ακόμη, ποιοι μηχανισμοί θα ελέγχουν ότι έστω και αυτά τα ελάχιστα θα δίνονται; Τέτοιοι μηχανισμοί έχουν ξεχαρβαλωθεί συστηματικά εδώ και χρόνια.

ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ

Στην τεράστια πλειοψηφία τους αφορούν οικογένειες που λόγω της κρίσης δεν έχουν να πληρώσουν. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ, όχι δεν θέλουν.

Ο νόμος Κατσέλη, παρά τα κενά του, προστάτευε πολλούς να μην χάσουν την πρώτη κατοικία τους. Με τον νέο νόμο και τις προϋποθέσεις προστασίας της πρώτης κατοικίας αυτός ο αριθμός μειώνεται δραματικά, ενώ καμία μέριμνα δεν υπάρχει για όσους εως σήμερα καταφέρνουν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, αλλά στο μέλλον ίσως δεν θα μπορέσουν.

Τα τελευταία στοιχεία που υπάρχουν, μιλούν για 417 χιλιάδες στεγαστικά δάνεια εκ των οποίων μόνο τα 100 χιλιάδες πληρούν το κριτήριο των 130.000 ευρώ (υπόλοιπο δανείου στις 28 Φλεβάρη) χωρίς να υπολογίσουμε τα υπόλοιπα κριτήρια !!

Αν δεν υπάρξει αντίδραση, θα ζήσουμε πολύ γρήγορα δραματικές καταστάσεις με τις χιλιάδες πλειστηριασμούς και στην συνέχεια εξώσεις που ετοιμάζουν.

***

Για όλα τα παραπάνω μας λένε ότι ο λαός πρέπει να τους ευγνωμονεί, χωρίς να υπολογίζουμε τις συνεχείς αυξήσεις σε πολλά αναγκαία αγαθά όπως πχ το ρεύμα.

Το αφήγημα της κυβέρνησης μένει να συμπληρωθεί με τον νόμο για τις 120 δόσεις για χρέη σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορία, που το πιθανότερο θα έχει και αυτό τις παραπάνω «λύσεις».

Τελικά, το ατού της κυβέρνησης για την οικονομία αφορά το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτούς που αποδεδειγμένα τα χρόνια της κρίσης βρήκαν μια παραπάνω ευκαιρία να αυξήσουν τα εισοδήματα τους, να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους.

Οι υπόλοιποι και μαζί οι μικρομεσαίοι οδεύουν στον Καιάδα.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Ο πρωθυπουργός απηύθυνε «πλατύ κάλεσμα» στις δυνάμεις που, όπως είπε, «αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο τον προοδευτικό», για την συγκρότηση «μετώπου» απέναντι στις «νεοφιλελεύθερες επιλογές» και στην «άνοδο της ακροδεξιάς» ενόψει των ευρωεκλογών.

    Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία τι εννοεί ο κ.Τσίπρας σαν «προοδευτικό μέτωπο» – ή κατ΄ άλλη εκδοχή «προοδευτικός πόλος» – όταν ρωτήθηκε για την ανταπόκριση που περιμένει από την κυρία Φώφη Γεννηματά (και τον κ.Σταύρο Θεοδωράκη,  που την επομένη απέρριψαν την πρόσκληση), απάντησε: «Η πρόταση είναι ειλικρινής, απευθύνεται σε όλους όσοι αυτοπροσδιορίζονται στον προοδευτικό χώρο (…)».

    Το θέμα εδώ δεν είναι μόνο η αναγωγή του «είσαι ό,τι δηλώσεις» σε πολιτικά αποδεκτό κριτήριο. Είναι το τι καταγράφεται σαν «προοδευτικό» στην πρωθυπουργική προεκλογική τακτική.

    Ο κ.Τσίπρας, λοιπόν, μετά τις προσλήψεις πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο υπουργικό του συμβούλιο, στρέφεται γενικώς στο ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα για να βρει το «προοδευτικό» και το «αντινεοφιλελεύθερο».

    Σε ένα κόμμα, δηλαδή, που ψήφισε και τα τρία (αντινεοφιλελεύθερα;) Μνημόνια, που συγκυβέρνησε με την ΝΔ, που μέχρι χτες – κατά την ορολογία του ΣΥΡΙΖΑ – εκπροσωπούσε το «παλιό» της «διαπλοκής» και της «διαφθοράς», με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα «τελείωνε»… 

    Με τούτα τα δεδομένα, η πρόσκληση Τσίπρα συνιστά μια πολύ ισχυρή απόδειξη για το είδος της «προοδευτικότητας» που αποπνέουν οι προεκλογικοί «πόλοι» στους οποίους προσβλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ.

    Όχι μόνο σε ό,τι αφορά στον «αντινεοφιλελεύθερο», μα και στον άλλον, τον «αντι-ακροδεξιό» τους χαρακτήρα.

    Επ’ αυτού, άλλωστε, τόσο  η συμπόρευση επί 4 χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ με τον κ.Καμμένο, όσο και η συμβολή του ΠΑΣΟΚ στην μετατροπή του ΛΑΟΣ (με τους Βορίδη, Γεωργιάδη τότε) σε «οικουμενικό» συγκυβερνήτη, είναι «έργα» που μιλούν, επίσης, από μόνα τους.

Πηγή: Εφημερίδα Real News 3/3/2019 - imerodromos.gr

Σε λειτουργία τέθηκαν από τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου Ειδικές Ηλεκτρονικές Τεχνικές Συσκευές καταγραφής και βεβαίωσης παραβάσεων μη καταβολής διοδίου σε βασικούς σταθμούς της Εθνικής Οδού Αθηνών- Λαμίας σύμφωνα με ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας.

Συγκεκριμένα τοποθετήθηκαν κάμερες στα εξής σημεία:

Κλίση 9 με 10 μοίρες λόγω εισροής υδάτων έχει πάρει, σύμφωνα με πληροφορίες, το παροπλισμένο επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «Πηνελόπη Α», το οποίο βρίσκεται στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Ελευσίνας.

Το πλοίο έχει ακουμπήσει σε πλωτή εξέδρα που βρίσκεται στο σημείο και στην οποία είναι επίσης δεμένο το παροπλισμένο επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «Μυτιλήνη» .Μέχρι στιγμής, παραμένουν αδιευκρίνιστα τα αίτια της εισροής υδάτων. Από το αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος είναι σε εξέλιξη σχέδιο για την αντιμετώπιση της κατάστασης, ενώ στο σημείο αναμένεται πλωτός γερανός και ρυμουλκό.

Το «Πηνελόπη Α» που ανήκει στην Εθνική Τράπεζα βγήκε πρόσφατα σε πλειστηριασμό έναντι του ποσού των 800.000 ευρώ αλλά απέβη άγονος. Το πλοίο παρέμενε παροπλισμένο από το 2014 στον κόλπο της Ελευσίνας και έως τώρα παρέμενε στα αζήτητα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - theseanation.gr

Η άνοια και το Αλτσχάιμερ εμφανίζονται κατά κύριο λόγο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Οι ερευνητές επισημαίνουν όμως ότι οι δραστηριότητες που επιλέγουμε σε νεότερη ηλικία, μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτών των εκφυλιστικών ασθενειών.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology, οι ερευνητές στη Σουηδία διαπίστωσαν ότι οι δραστηριότητες που «ακονίζουν» το μυαλό και η σωματική άσκηση μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης διαφόρων τύπων άνοιας και Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη εξέτασε 800 γυναίκες που ήταν κατά μέσο όρο 47 ετών, τις οποίες οι ερευνητές παρακολούθησαν για 40 χρόνια. Στην αρχή της μελέτης, οι γυναίκες απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τις πνευματικές και σωματικές τους δραστηριότητες, οι οποίες περιλάμβαναν τα πάντα, από ανάγνωση βιβλίων και επισκέψεις σε μουσεία μέχρι την παρακολούθηση συναυλιών και τις επισκέψεις στην εκκλησία. Οι φυσικές δραστηριότητες περιλάμβαναν το περπάτημα, την κηπουρική, το τέννις, την ποδηλασία, την κολύμβηση ή τη συμμετοχή σε ανταγωνιστικά αθλήματα.

Με βάση το πόσο συχνά πραγματοποιούσαν αυτές τις δραστηριότητες, οι επιστήμονες κατέταξαν τις γυναίκες σε δύο κατηγορίες. Έξι φορές κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε γνωστικές εξετάσεις για να αξιολογηθεί η διανοητική τους οξύτητα, ενώ οι ερευνητές συνέλεξαν πληροφορίες σχετικά με οποιεσδήποτε διαγνώσεις άνοιας.

Οι γυναίκες που ασχολούνταν περισσότερο με πνευματικές δραστηριότητες μείωσαν τον κίνδυνο εμφάνισης οποιουδήποτε τύπου άνοιας κατά 34%. Επίσης, εκείνες που ασκούνταν τακτικά μέσα στην εβδομάδα, είχαν 57% χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας και Αλτσχάιμερ σε σύγκριση με εκείνες που ασκούνταν λιγότερο.

«Ελπίζουμε ότι αυτά τα αποτελέσματα θα δώσουν ελπίδα στους ανθρώπους», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Jenna Najar, από το Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης και Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. «Η άνοια είναι ένα σημαντικό πρόβλημα και δεν υπάρχει θεραπεία για την αντιμετώπισή της. Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η διανοητική δραστηριότητα είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική δραστηριότητα για να διατηρήσουμε ή να αυξήσουμε τις πιθανότητες να γεράσουμε υγιώςς».

Πηγή: Time - onmed.gr

Μέλη της κουρδοαραβικής συμμαχίας SDF στη Μπαγκούζ

Ακόμα ένα λουκέτο στον κλάδο του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη έρχεται να συμπληρώσει το θλιβερό σκηνικό της μαζικής ανεργίας και της φτωχοποίησης που εξαπλώνεται στον χώρο και την πόλη.

Το βιβλιοπωλείο του Σαββάλα στην Θεσσαλονίκη ανακοίνωσε στους εργαζόμενούς του ότι κλείνει οριστικά καθώς η λειτουργία της επιχείρησης στην πόλη είναι ζημιογόνος.

Ο κλάδος του βιβλίου στην Θεσσαλονίκη συνεχίζει την δραματική συρρίκνωσή του καθώς μέσα στην τελευταία δεκαετία της καπιταλιστικής κρίσης έχουν μπει λουκέτα στις μεγαλύτερες αποθήκες χονδρικής (Απόλλων, Γεωργίου κ.α.), σε παραρτήματα εκδοτικών οίκων και σε πολλά βιβλιοπωλεία (Ελευθερουδάκης, Φλωράς, Παπασωτηρίου, Κυριακίδης κ.α.).

Η αγορά του βιβλίου έχει ουσιαστικά περιοριστεί σε 3-4 μεγάλες αλυσίδες και αυτοί που την πληρώνουν είναι δεκάδες εργαζόμενοι.

Στις περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις είχε προηγηθεί των λουκέτων η εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων (μειώσεις μισθών, ατομικές συμβάσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις) στο όνομα της προσπάθειας “σωτηρίας”. Φυσικά κανένας εργαζόμενος δεν σώθηκε, αντίθετα πολλοί από τους “χρεωκοπημένους” επιχειρηματίες συνέχισαν τις δραστηριότητες τους με άλλες επωνυμίες ή σε άλλους κλάδους.

Η περίπτωση του Σαββάλα δείχνει ότι την ευθύνη για την κρίση δεν την έχει φυσικά το εργασιακό κόστος (το οποίο έχει συρρικνωθεί στο όριο της επιβίωσης). Ο Σαββάλας στήριζε μέχρι τώρα την δραστηριότητά του με τον κλάδο της εκπαίδευσης. Και σε αυτόν όμως έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα της μνημονιακής βαρβαρότητας.

Στο δημόσιο σχολείο οι εκπαιδευτικοί είδαν τους μισθούς τους να πετσοκόβονται ενώ μαζικοποιήθηκε η ελαστική εργασία (αναπληρωτές, ωρομίσθιοι) λόγω των μηδενικών προσλήψεων.

Στα φροντιστήρια το ωρομίσθιο έχει φτάσει στα 3,5 ευρώ.

Τα ιδιωτικά σχολεία και οι μεγάλες αλυσίδες φροντιστηρίων ελαχιστοποιούν το κόστος με φωτοτυπίες και εσωτερικό εκπαιδευτικό υλικό.

Η σχολική περίοδος του φθινοπώρου δεν είναι τα τελευταία χρόνια η κότα με τα χρυσά αυγά καθώς ο τζίρος έχει μειωθεί συνολικά για τον κλάδο.

Το λουκέτο επομένως του Σαββάλα κάνει φανερό ότι η εργατική τάξη πρέπει να καταλάβει επιτέλους συνολικά ότι όσο θα συνεχίζεται η καταβύθιση των μισθών και των δικαιωμάτων, δεν θα είναι εφικτό να υπάρχουν “εξαιρέσεις”.

Η καπιταλιστική κρίση δεν έχει τέλος καθώς το σύστημα αυτό δεν έχει πλέον δυνατότητες να αντιστρέψει την πορεία του. Οι εργαζόμενοι έχουμε χάσει ό,τι κερδίσαμε τον προηγούμενο αιώνα και η κατάσταση αυτή θα αλλάξει αν ξαναστήσουμε τα σωματεία μας για να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας, Οι εργατικές κατακτήσεις έγιναν μέσα από ισχυρά σωματεία και αγώνες, τίποτα δεν μας χαρίστηκε.

Το Σωματείο Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στέκεται αλληλέγγυο στους εργαζόμενους του Σαββάλα ώστε να διασφαλιστούν όλες οι πληρωμές, τα δικαιώματα στις αποζημιώσεις και την τήρηση όλων των δικαιωμάτων τους.

Καλεί παράλληλα όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να στηρίξουν την προσπάθεια μαζικοποίησης του Σωματείου μας για διεκδίκηση ξανά Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις μισθών, κατάργηση ελαστικής εργασίας και επαναφορά όλων των δικαιωμάτων μας.

Με ισχυρά σωματεία σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση θα μπει φραγμός στην φτωχοποίησή μας συνολικά ως εργατική τάξη.

Δυναμώνουμε τη φωνή μας. Κανένας μόνος του
Γινόμαστε όλοι και όλες μέλη στο Σωματείο μας

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Από Θοδωρής Μαριόλης

Μέσα στην Κατοχή, η κατάσταση στην περιοχή της Φλώρινας-Καστοριάς γίνεται εξαιρετικά περίπλοκη και κρίσιμη. Όπως επισημαίνει ο Θανάσης Ζιώγας (Σπύρος), στέλεχος του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, στο αποκαλυπτικό βιβλίο του: «Η Εθνική Αντίσταση στη Φλώρινα-Καστοριά 1941-1944» (Εκδόσεις Εντός, Αθήνα, 2016), οι κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους (όπως αργότερα και η «Αγγλική Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή») επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την ανομοιογενή σύνθεση του εκεί πληθυσμού (Έλληνες, Σλαβόφωνοι, Βλάχοι, Εβραίοι, Αρβανίτες). Τελικός στόχος είναι, εκείνη την περίοδο, ο διαμελισμός και προσάρτηση της Δυτικής Μακεδονίας στη φασιστική Βουλγαρία (δορυφόρος της Γερμανίας) ή και στη φασιστική Αλβανία (δορυφόρος της Ιταλίας).

Το Φεβρουάριο του 1943, σε σύσκεψη των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων στο Δισπηλιό Καστοριάς, με επικεφαλής τους Περικλή (Γραμματέας της ΠΕ του ΚΚΕ Καστοριάς), Λευτέρη (κομμουνιστής Γραμματέας της ΠΕ του ΕΑΜ Καστοριάς), και Γέρο (παλαίμαχος κομμουνιστής από το Νέο Καύκασο), αποφασίζεται η έναρξη του ένοπλου αγώνα. Στις 3 Μαρτίου, οι ανταρτο-ομάδες της Καστοριάς απελευθερώνουν το Νεστόριο. Ο Λευτέρης υψώνει τη γαλανόλευκη σημαία στον κοντό της σημαίας της Κοινότητας, ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος, και κηρύσσεται η επανάσταση. Η κατάσταση αρχίζει να αντιστρέφεται. Στις 8 Ιουλίου 1943, κυκλοφορεί στην Αθήνα η απόφαση της ΚΕ του ΕΑΜ, η οποία καλεί τον ελληνικό λαό να ενωθεί «σ’ ένα πανεθνικό, παλλαϊκό μέτωπο για τη σωτηρία της Μακεδονίας, για το ξεσκλάβωμα της χώρας, για μία Ελλάδα ελεύθερη, ακέραια, ανεξάρτητη και λαοκρατούμενη.»

Την ίδια περίοδο, ο Νίκος Εγγονόπουλος συνθέτει το ποίημά του: «Μπολιβάρ. Ένα ελληνικό ποίημα». Οι ιστορικο-νοηματικοί άξονες είναι: Σιμόν Μπολιβάρ, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Νοτιοαμερικανικές Εθνικοαπελευθερωτικές Επαναστάσεις, Ελληνική Επανάσταση του 1821, Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, ή με μία λέξη: «Θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά». Ο Εγγονόπουλος γράφει:

Σαν μιλάς, φοβεροί σεισμοί ρημάζουνε το παν,

Από τις επιβλητικές ερημιές της Παταγονίας

μέχρι τα πολύχρωμα νησιά,

Ηφαίστεια ξεπετιούνται στο Περού και ξερνάνε
στα ουράνια την οργή τους,

Σειούνται τα χώματα παντού και τρίζουν

τα εικονίσματα στην Καστοριά,

Τη σιωπηλή πόλη κοντά στη λίμνη.

Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας.[…]

Ας στηθούν τα κανόνια,

καθαρίστε με τα μάκτρα τα κοίλα,

τα φυτίλια αναμμένα στα χέρια,

Τα τόπια δεξιά. Βρας!

Βρας, αλβανιστί φωτιά: Μπολιβάρ!

Την ίδια στιγμή, πάλι στην Αθήνα: Στους τοίχους της Φοιτητικής Λέσχης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, οι σπουδαστές έχουν απλώσει στατιστικούς πίνακες και διαγράμματα, όπου καταγράφονται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας, και διερευνώνται οι οικονομικοτεχνικές δυνατότητες για μία «άλλη Ελλάδα». Εκείνη που θα γεννηθεί με την Απελευθέρωση και θα χτιστεί με τη σχεδιοποιημένη εργασία του Λαού της.

Αρχές Οκτωβρίου του 1945, 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Μιλάει ο Νίκος Ζαχαριάδης: «Ο Πολιτικός Συνασπισμός των Κομμάτων του ΕΑΜ έχει καταρτίσει, ύστερα από συζήτηση και επεξεργασία, το πρόγραμμά του. Το πρόγραμμα αυτό αγκαλιάζει, στις βασικές κατευθυντήριες γραμμές του, όλο το πρόβλημα του αστικοδημοκρατικού μετασχηματισμού της χώρας μας. Μα δεν σταματά αυτού. Καθορίζει και ορισμένα μέτρα που προκαθορίζουν κιόλας τον παραπέρα δρόμο, την παραπέρα πορεία, την ανέλιξη της Λαϊκής Δημοκρατίας στη σοσιαλιστική. Τα μέτρα αυτά είναι: η εθνικοποίηση της πίστης, των μεγάλων μεταφορών, των βασικών βιομηχανιών, που έχουν πρωταρχική εθνική σημασία. Και τα μέτρα αυτά ανταποκρίνονται στις τωρινές τις άμεσες ανάγκες της εθνικής μας οικονομίας, αποβλέπουν στο να δημιουργήσουν το στέρεο και ακλόνητο βάθρο της εθνικής μας δύναμης και ανεξαρτησίας. […] Και οικονομική ανεξαρτησία θα πει βαρειά βιομηχανία. Δηλαδή μεταλλουργία, χημική βιομηχανία, μηχανουργία. […] Το ξένο κεφάλαιο δεν έχει κανένα συμφέρο να φκιάσουμε στην Ελλάδα βαρειά βιομηχανία, δηλ. να εξασφαλίσουμε την οικονομική και κατά προέκταση και την πολιτική ανεξαρτησία της χώρας. Μας θέλει οικονομικά καθυστερημένους, γιατί έτσι όχι μόνο μας έχει στη διάθεσή του σαν αγορά για τα βιομηχανικά του προϊόντα, όχι μόνο μας παίρνει τζάμπα τις πρώτες ύλες και μας τις ξαναστέλνει πίσω πανάκριβα σαν έτοιμα είτε σα μισοέτοιμα είδη. Μα γιατί, όταν είμαστε οικονομικά καθυστερημένοι, μας κρατά ευκολότερα και πολιτικά στη διάθεσή του σαν όργανό του. Το ξένο κεφάλαιο στο έργο του βρίσκει τους πιο πιστούς βοηθούς και βασικούς υποστηριχτές στην ντόπια χρηματιστική ολιγαρχία, που εξαρτιέται από το ξένο κεφάλαιο και συνεργάζεται μαζί του, και στα πολιτικά της κόμματα, που εκφράζουν και πραγματοποιούν την πολιτική εξάρτηση και υποταγή της χώρας στο κεφάλαιο αυτό. […] Η Ελλάδα μπορεί να στηριχτεί πάνω στις δικές της δυνάμεις και να μεγαλουργήσει αποχτώντας μια πραγματικά ανεξάρτητη οικονομική βάση. Μια πρωταρχική προϋπόθεση είναι η απαλλαγή μας από την οικονομική εξάρτηση από το ξένο κεφάλαιο, έτσι όπως την καθορίζει το πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του ΕΑΜ.».

Δύο χρόνια μετά, η απόδειξη δίνεται στο έργο του Δημήτρη Μπάτση: «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα».

Από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν πολλά. Ωστόσο, από μία, ορισμένη άποψη, τίποτε δεν μεσολάβησε. Ήδη το 1881, ο Karl Marx, σε μία απάντησή του σε Ολλανδούς Σοσιαλιστές, τόνιζε: «Καμία εξίσωση δεν μπορεί λυθεί, εκτός εάν τα στοιχεία της λύσης της ενέχονται στους όρους της. […] Η δογματική και κατ’ ανάγκην φανταστική αναμονή του προγράμματος δράσης μίας μελλοντικής επανάστασης απλώς μας εκτρέπει από εκείνον τον αγώνα, ο οποίος πρέπει να γίνει σήμερα. […] Τα συνέδρια των εργαζομένων ενός έθνους, ιδίως τα σοσιαλιστικά, τα οποία δεν συνδέονται με τις άμεσες δεδομένες συνθήκες σε αυτό το έθνος, δεν είναι απλώς άχρηστα αλλά επιβλαβή. Πάντα θα ξεθωριάζουν σε αμέτρητες, μπαγιάτικες κοινοτοπίες».

Ό,τι πράγματι μεσολάβησε αποτυπώνεται ως εξής: Οι αλλοπρόσαλλες συλλήψεις μίας οιονεί-ομάδας οιονεί-τροτσκιστών της Κατοχής (εκείνης του Ά. Στίνα) αφενός επικράτησαν και σε ανοίκειους, ως προς αυτές, χώρους, κόμματα και οργανώσεις (γιατί και πώς;), και αφετέρου συν-ολοκληρώθηκαν με εκείνες τις συλλήψεις, οι οποίες πάντοτε παλινδρομούσαν ανάμεσα στη «Θεωρία της Ψωροκώσταινας» και στην «Ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας». Έτσι, διαμορφώθηκε το θέαμα μίας ψευδο-αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο φαινομενικά ασυμβίβαστους πόλους.

Ώστε, «Ούτε ευρώ, ούτε δραχμή. Επανάσταση σοσιαλιστική» ή, έστω, «Επίτευξη μίας διαφορετικής συμφωνίας με την Ευρωζώνη προς όφελος των λαϊκών τάξεων»; Πολύ ωραία. Αφού, όμως, τόσο τα περί «σοσιαλιστικής επανάστασης» όσο και τα περί «διαφορετικής συμφωνίας με την Ευρωζώνη» αποδείχθηκαν διαρκείς κενολογίες, γιατί ήταν, εξαρχής, ανυπόστατα, τι απέμεινε; Και ευρώ, με κλειστά καλοριφέρ, και βαθιά υποτίμηση μισθών και περιουσιών, και υπερ-δεκαετής οικονομική, κοινωνική και πολιτειακή αποσάθρωση, σε ζημία – και – των «λαϊκών τάξεων». Εν τέλει, τι άλλο; Προφανώς, και «Πρέσπες».

*Θεόδωρος Μαριόλης

Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, και Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Δημήτρης Μπάτσης

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Κίμων Ρηγόπουλος

Εδώ, που ο ακατάπαυστα σολοικίζων Κοτζιάς δηλώνει ποιητής, ο Κατρούγκαλος συνταγματολόγος ενός καταργημένου συντάγματος και ο Τσίπρας μοιράζει οφίκια και μπαξίσια σε μιαν έρημη χώρα, είμαστε υποχρεωμένοι να ξέρουμε.

Όταν η άγνοια καλλιεργείται ως συνειδητή αντιστροφή της καλλιέργειας της γνώσης;

Κάθε μέρα, εκτός Σαββάτου και Κυριακής, στο τηλεπαιχνίδι «Ο τροχός της τύχης», τρεις παίκτες διαγωνίζονται διεκδικώντας κάποιες χιλιάδες ευρώ και ένα αυτοκίνητο. Παρακολουθούμε ένα από τα επεισόδια του παιχνιδιού. Στον πίνακα ο ζητούμενος γρίφος ορίζεται ως ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. Στο κρυπτόλεξο έχει φανερωθεί σχεδόν το σύνολο της φράσης: Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΥΤ-ΜΒ-ΡΓΙΟ. Η διαγωνιζόμενη παίκτρια συλλαβίζει με απορία και συγχρόνως αναρωτιέται: Γου-τε-μβέ-ργι-ος; Ο πίνακας ανταποκρίνεται στην ικεσία της και αποκαλύπτεται το μυστήριο: Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟ. Περίπου εμβρόντητη από την «τύχη» της η παίκτρια, λέει, απευθυνόμενη στους συμπαίκτες της: Δεν τον είχα ξανακούσει ποτέ. Εγώ οικονομικά σπουδάζω. Εσείς τον ξέρατε; Απενοχοποιημένη, αφού το αντικείμενό της είναι «άλλο», συνεχίζει απτόητη να γυρίζει τον τροχό. Ένας τροχός που αλέθει βάναυσα ακόμα και τα ψήγματα πληροφοριών ώστε αυτές να μη γίνουν ποτέ εμπεδωμένη γνώση.

Τι γίνεται εδώ ρε παιδιά; Η πατροκτονία του πατέρα της τυπογραφίας έχει ήδη συντελεστεί κι εμείς ψάχνουμε στα τυφλά για τον ηθικό αυτουργό της; Α, ρε Γιαννάκη Γουτεμβέργιε τι σού ‘μελλε να πάθεις! Έχει ξεφύγει εντελώς το πράγμα ή εμένα έτσι μου φαίνεται;

Στις πρώτες μετεμφυλιακές δεκαετίες το «μάθε παιδί μου γράμματα» κινούσε τις μηχανές του πληβειακού φιλότιμου. Ήταν το αναγκαίο και έσχατο καύσιμο μιας εργατικής οικογένειας, ο μόνος τρόπος να υπάρχει και να αντιπαρατεθεί κάποιος στην εκδικητική μανία μιας δωσιλογικής γυφτιάς, ντυμένης με τον μανδύα της αστικογκλαμουριάς.

Ήταν το καταφύγιο των ηττημένων, εκεί που μοιράζονταν και δοκίμαζαν τους πυροκροτητές της γνώσης. Ήταν το εργαστήρι συναρμολόγησης του ΟΛΟΥ που σφάδαζε τεμαχισμένο. Και μετά ήρθαν… όχι οι μέλισσες αλλά οι αρπαχτές. Στο βασίλειο της καπατσοσύνης και των εκατομμυρίων που είναι πετσετάκια, χάθηκε η μπάλα. Η γνώση έγινε αχρείαστη και ξορκίστηκε όπως οι γιατροί που αχρείαστοι να είναι. Μια χρηστική πληροφορία για το χρηματιστήριο ισοδυναμούσε με δέκα ντοκτορά.

Όσοι προσπάθησαν να αναχαιτίσουν το αίσχος μένοντας έξω απ’ αυτόν το χορό, θεωρήθηκαν περίπου στυλίτες της ερήμου. Το ρεύμα ήταν συντριπτικό και τα υποστυλώματα των μειοψηφιών αποδείχτηκαν ανίσχυρα. Άρχισε να εκπέμπεται μια εμετική κολακεία της ήσσονος προσπάθειας και της αμέριμνης αμορφωσιάς που εξυπηρετούσε τους κόλακες, αφού τους επέτρεπε να συνεχίζουν απρόσκοπτα τη βρώμικη δουλειά τους. Και «όλα καλά», όπως μας τραγουδούσε μαζί με το «Άξιον εστί» ο Ρουβάς, στην επικράτεια του αχταρμά, της σύγχυσης και της ασχετοσύνης.

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας», έλεγε ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας. Όταν όμως η άγνοιά σου δεν σε ενοχλεί και δεν σε κάνει να κοκκινίζεις; Όταν η άγνοια καλλιεργείται ως συνειδητή αντιστροφή της καλλιέργειας της γνώσης; Όταν η άγνοια γίνεται το διαβατήριο της κτηνώδους κατίσχυσής σου αλλά και της ολοκληρωτικής χειραγώγησής σου;

Εκβιάζεται να αισθανθεί παρωχημένος, κάτι σαν «ο παλαιός των ημερών», αυτός που επισημαίνει το αυτονόητο: κάθε δεξιότητα αποκομμένη από την αγωνία του κοινωνικού γίγνεσθαι καταντά αναπηρία, κάθε ταλέντο που κάθεται στα αυγά του αντί να τα σπάσει, τροφοδοτεί την αλυσίδα μιας αδηφάγου κρεατομηχανής.

Εδώ, που ο ακατάπαυστα σολοικίζων Κοτζιάς δηλώνει ποιητής, ο Κατρούγκαλος συνταγματολόγος ενός καταργημένου συντάγματος και ο Τσίπρας μοιράζει οφίκια και μπαξίσια σε μιαν έρημη χώρα, είμαστε υποχρεωμένοι να ξέρουμε. Καμιά «ειδίκευση» δεν αποτελεί ελαφρυντικό για την ογκώδη άγνοιά μας. Άλλωστε «η άγνοια υπήρξε πάντοτε η μάνα της αναίδειας». Και η αναίδεια ακυρώνει και βγάζει γλώσσα σε κάθε προσπάθεια για μια ρανίδα γνώσης. Γιατί, ως συνήθως, η αναίδεια τα ξέρει όλα.

Στον τροχό της τύχης λοιπόν που μοιράζει χιλιάρικα, υπάρχουν δυο φέτες που μηδενίζουν τα κέρδη σου: Η Χρεοκοπία και η Χρεοκοπία plus. Αν καθώς γυρίζεις ο δείκτης σταματήσει στη Χρεοκοπία, σου αφαιρούνται τα κέρδη ενός μόνο γύρου. Αν όμως χρεοκοπήσεις plus, χάνεις το σύνολο των κερδών σου. Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε ακόμα στην περιοχή της Χρεοκοπίας χωρίς plus. Και ας θεωρήσουμε ότι αυτή η διακεκαυμένη περιοχή προσφέρεται για περισυλλογή και αντεπίθεση. Με τη γνώση και την επίγνωση μιας κατάστασης που απαιτεί υπερβάσεις και δεν ευνοεί την ειδίκευση στην αμεριμνησία. Αντίθετα απαιτεί το σκαρίφημα του ΟΛΟΥ που ευαγγελιζόμαστε.

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr