Εργάτες, αγρότες, μικρομεσαία στρώματα στους δρόμους

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης

Η εργατική τάξη της χώρας διαδηλώνει για το ασφαλιστικό – έκτρωμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, που στην τελική του μορφή, δεν θα είναι αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, αλλά πολύ χειρότερο. Το ΔΝΤ έχει ήδη υποβάλει τις εντάσεις του, καθώς απαιτεί άμεση μείωση συντάξεων και για τους σημερινούς συνταξιούχους, αλλά και μείωση της αποκαλούμενης εθνικής σύνταξης που η κυβέρνηση την έχει προσδιορίσει στα 384 ευρώ. Ο διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός θεωρεί το ποσό αυτό υπερβολικό…

Με αίτημα την κατάργηση του ασφαλιστικού και της εξοντωτικής φορολογίας κινητοποιούνται οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς, οι οποίοι έχουν ήδη βγάλει τα τρακτέρ στους δρόμους και δηλώνουν αποφασισμένοι, τις επόμενες ημέρες, να αποκλείσουν βασικές αρτηρίες της εθνικής οδού Αθήνας–Ειδομένης.

Με επίκεντρο πάντα το ασφαλιστικό, δυναμικές κινητοποιήσεις πραγματοποίησαν τα άλλοτε εύπορα μεσοστρώματα των μηχανικών, των δικηγόρων, των φαρμακοποιών, τα οποία έχουν ήδη αντιληφθεί και συνειδητοποιήσει ότι το εκρηκτικό κοκτέιλ των φορολογικών και ασφαλιστικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, τους οδηγεί σε οικονομικό αφανισμό και στη δυναμική είσοδο των μεγάλων εταιριών στις περιοχές δράσης τους.

Η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό. Τέσσερις μήνες μετά τις εκλογές της 20^ης Σεπτέμβρη, η αμφισβήτηση της «μνημονιακής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ προσλαμβάνει μαζικά χαρακτηριστικά. Όλες οι κοινωνικές τάξεις και τα ενδιάμεσα μικροαστικά στρώματα, έχουν πάρει θέση μάχης. Η αστική τάξη –με παραφωνίες– εξέφρασε τη θέληση της «να βάλει πλάτη» προκειμένου να περάσει το ασφαλιστικό. Έχει μείνει όμως δραματικά μόνη, καθώς, λόγω της αγριότητας των «μνημονιακών» μέτρων, έχει υπονομευτεί το έδαφος για τη δημιουργία κοινωνικών συμμαχιών με τα ενδιάμεσα στρώματα και την εργατική αριστοκρατία. Απέναντι της έχει, όχι μόνο την εργατική τάξη, αλλά και παραδοσιακούς της συμμάχους, όπως τα άλλοτε οικονομικά εύπορα μεσοστρώματα των μηχανικών, των δικηγόρων, των λογιστών, των φαρμακοποιών κλπ. Η κοινωνική πόλωση οξύνεται, το ίδιο και η ταξική πάλη.

Την κρίσιμη αυτή περίοδο το ευρισκόμενο σε βαθιά κρίση, αστικό πολιτικό σύστημα, εμφανίζει στοιχεία διάλυσης και παρακμής. Τα κόμματα δορυφόροι του συστήματος ( Ποτάμι, ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων, ΠΑΣΟΚ) απειλούνται με εξαφάνιση από τον πολιτικό χάρτη, είτε γιατί βαρύνονται για την άσκηση των εγκληματικών πολιτικών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ), είτε γιατί έχει γίνει αντιληπτός ο ρόλος τους σαν υποστυλώματα του σάπιου αστικού συστήματος (Ένωση Κεντρώων, Ποτάμι).

Οι δύο κύριες εκφράσεις αυτού του συστήματος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, αδυνατούν να διαχειριστούν την λαϊκή αγανάκτηση και το νέο κύμα κινητοποιήσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λίγους μήνες μετά την λαϊκή ετυμηγορία, βρίσκεται σε φάση συρρίκνωσης, καθώς καλείται να υλοποιήσει σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές που τον φέρουν σε αντίθεση και σύγκρουση με την πολύ μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

Η ΝΔ από την άλλη, παρά τα κύματα ενθουσιασμού που προκάλεσε στην αστική τάξη η εκλογή του ακραιφνούς νεοφιλελεύθερου «Κούλη» στη θέση του Προέδρου του κόμματος –γόνος πολιτικής οικογένειας που διατηρεί ισχυρές διασυνδέσεις με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό– βρίσκεται επίσης σε βαθιά κρίση. Η εκλογική της επιρροή από 3 εκατ. ψηφοφόρους που διατηρούσε πριν από την οικονομική κρίση και τη μνημονική λαίλαπα που ακολούθησε, έχει περιοριστεί σήμερα στο μισό. Στις τελευταίες εκλογές μόλις και μετά βίας ξεπέρασε το 1,5 εκατ. ψήφους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό είναι και το κατώτατο όριο. Από την άλλη, αυτή η «περίεργη» συμπόρευση της νεοφιλελεύθερης έκφρασης της με την άκρα δεξιά στη διαδικασία για την προεδρική εκλογή, απλώς καταδεικνύει την κρίση πολιτικής ταυτότητας του κόμματος–αγκυροβόλιο της άρχουσας τάξης της χώρας.

Κοντολογίς το αστικό πολιτικό σύστημα, είναι βαθιά διαιρεμένο και κατακερματισμένο, με έντονα τα στοιχεία της φθοράς πάνω του και αυτός είναι ο λόγος που δεν είναι σε θέση να διατηρήσει ενιαία στάση απέναντι στο εργατικό κίνημα. Το μόνο που τους σώζει, είναι, ότι και ο χώρος της εργατικής αντιπολίτευσης, αντιμετωπίζει σήμερα πρόβλημα πολιτικής έκφρασης.

Σήμερα και όχι αύριο απαιτείται αποφασιστική δράση. Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την οικοδόμηση πολιτικών συμμαχιών από την εργατική τάξη. Η δημιουργία του πολιτικού–κοινωνικού μετώπου πάλης με κορμό την εργατική τάξη, η οποία είναι και η πολυπληθέστερη τάξη της ελληνικής κοινωνίας, με σταθερούς (φτωχά μικρομεσαία στρώματα της πόλης και του χωρίου) και ασταθείς (τα πρώην εύπορα μεσοστρώματα που απειλούνται με αφανισμό από τις κυβερνητικές επιλογές) συμμάχους, είναι σήμερα επίκαιρη, ρεαλιστική και αναγκαία.

Οι αυθόρμητοι εν πολλοίς αγώνες των εργατοϋπαλλήλων, των αγροτών και των μεσαίων στρωμάτων, είναι αναγκαίο να πολιτικοποιηθούν στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος που δίνει απαντήσεις στα άμεσα καυτά προβλήματα του σήμερα, ενώ θα διεκδικεί βαθιές ριζοσπαστικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία. Θα ήταν πολύ ελπιδοφόρο, αν οι τάξεις και τα στρώματα που κινητοποιούνται τις ημέρες αυτές με αιχμή το ασφαλιστικό, προχωρούσαν στη συγκρότηση ενιαίου κέντρου οργάνωσης και καθοδήγησης των αγώνων. Θα ήταν επίσης μια τεράστια επιτυχία, αν η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας που δοκιμάζεται σήμερα από τις «μνημονιακές» πολιτικές, συγκροτήσει κοινό μέτωπο ενάντια στην αστική τάξη και το διεθνή ιμπεριαλισμό που οργανώνει και καθοδηγεί την επίθεση σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Η Ελλάδα του αύριο, που θα έχει την σφραγίδα του εργατικού λαϊκού κινήματος, δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την Ελλάδα του σήμερα και του χθες. Είναι υπερώριμες οι συνθήκες για να γυρίσουμε σελίδα, να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς με τις αιτίες που οδήγησαν στη σημερινή τραγωδία τον ελληνικό λαό.

Στην προμετωπίδα του μίνιμουμ αυτού προγράμματος θα πρέπει να τεθεί το αίτημα της άμεσης αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι η διεκδίκηση και των μικρότερων προοδευτικών αλλαγών, ακόμα και η ίδια η σοσιαλιστική προοπτική, συνδέονται άμεσα με την πάλη για την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας. Της οικονομικής ανεξαρτησίας η οποία προϋποθέτει την ρήξη, σύγκρουση, αποδέσμευση από τον ιμπεριαλιστικό οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Της πολιτικοστρατιωτικής ανεξαρτησίας, η οποία προϋποθέτει την ρήξη, σύγκρουση, αποχώρηση από τον πολεμοχαρή, ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ. Αν σήμερα προτάσσουμε το θέμα της αποδέσμευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό γίνεται επειδή την περίοδο της οικονομικής κρίσης και της «μνημονιακής» λεηλασίας που ακολούθησε, ωρίμασε πιο γρήγορα το αίτημα αυτό.

Συνεπείς στην μαρξιστική–λενινιστική θεωρία, συμμεριζόμαστε απόλυτα την άποψη του Στρατηγού, του μεγάλου Φρειδερίκου Ένγκελς, ότι οι κοινωνίες καταπιάνονται με προβλήματα που έχουν ήδη ωριμάσει και είναι έτοιμα προς επίλυση!

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με στόχο το συντονισμό της δράσης των ταξικών δυνάμεων στο μαζικό κίνημα ενόψει των αγώνων που έρχονται η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει κάλεσμα στα «κόμματα και τις οργανώσεις της μαχόμενης αριστεράς» και συγκεκριμένα: την ΚΕ του ΚΚΕ, το Πολιτικό Συμβούλιο της ΛΑΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ μ-λ, το Μ-Λ ΚΚΕ, την ΟΚΔΕ, την Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, την Ένωση Δικαίων, την Κίνηση Κομμουνιστών-Εργατικός Αγώνας, τον Σύλλογο Κορδάτο, το Ξεκίνημα και την νεολαιίστικη οργάνωση Kill Tina. Η επιστολή μιλά για «κοινή δράση στο μέτωπο του ασφαλιστικού, με συγκεκριμένο περιεχόμενο και σκοπό την ανατροπή της αντιασφαλιστικής επίθεσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ».  Αναλυτικά η επιστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η παρακάτω:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κ.Σ.Ε. ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αγαπητοί-ές σύντροφοι-ισσες,

Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι η «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» που προωθείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το «κουαρτέτο» ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ, στο πλαίσιο των τριών μνημονίων και των αντίστοιχων δανειακών συμβάσεων, επιχειρεί να επιφέρει μια βαθύτερη και ποιοτική αντιδραστική τομή υπέρ του κεφαλαίου για την υπέρβαση της κρίσης του, με μακροπρόθεσμες καταστροφικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία και γενικότερα τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Στην κατεύθυνση αυτή, το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, τα κόμματά τους, οι εργοδοτικές ενώσεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, οι παρατάξεις τους στους εργασιακούς χώρους κ.α., παρά τις επιμέρους διαφορές τους, συνασπίζονται στην κατεύθυνση της επιβολής της ουσίας αυτής της αντιδραστικής μεταρρύθμισης. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή, παρά τις αντιπολιτευτικές κορώνες της, ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Εκτιμούμε ότι η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι γραφειοκρατικές ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να οργανώσουν και να κλιμακώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.

Εκτιμούμε, όμως ότι, κάτω από προϋποθέσεις, το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει αυτήν την επίθεση (όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν) και να την ανατρέψει: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση να το καταθέσει. Με αγώνα και απεργίες διαρκείας ακόμα κι αν το φέρει ή το περάσει στη Βουλή, για να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σας καλούμε να κάνουμε ένα σοβαρό βήμα πολιτικού συντονισμού για την κοινή δράση των δυνάμεών μας στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα ενάντια στην αντιδραστική «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ. Θεωρούμε αυτή την κοινή δράση στο συγκεκριμένο ζήτημα όχι μόνο απολύτως αναγκαία για τη νίκη, αλλά και εφικτή, παρά τις υπαρκτές διαφορές μας.

Από αυτή τη σκοπιά, προτείνουμε την κοινή υποστήριξη των ενωτικών, δυναμικών και ανένδοτων αγώνων των ταξικών δυνάμεων στο εργατικό και λαϊκό κίνημα ενάντια στο ξεπούλημα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Ως πλαίσιο συζήτησης για τον πολιτικό συντονισμό κοινής δράσης προτείνουμε τις παρακάτω πολιτικές κατευθύνσεις και διεκδικήσεις:

1. Αποφασιστική πάλη για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής τομής που προωθούν κυβέρνηση, ΕΕ και ΣΕΒ. Καμία συναίνεση, καμία ανοχή στην κατακρεούργηση των λαϊκών δικαιωμάτων .
2. Καθολική, δημόσια, υποχρεωτική ασφάλιση και δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους-ες, χωρίς εξαιρέσεις και προϋποθέσεις, που να αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων, νεολαίας και λαού. Κατάργηση όλων των παλιών και νέων αντιασφαλιστικών και αντεργατικών νόμων, των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που τους επιβάλλουν.
3. Κατώτερη σύνταξη για όλους, σύμφωνα με τις ανάγκες και τα δικαιώματα της εποχής μας για αξιοπρεπή ζωή, ίση με τον κατώτερο μισθό. Ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με μείωση των κερδών του κεφαλαίου. Κατάργηση των περικοπών που έχουν γίνει από το 2009 σε μισθούς και συντάξεις. Επαναφορά της 13^ης και 14^ης σύνταξης και μισθού.
4. Αποφασιστική μείωση των ανώτατων ηλικιακών ορίων και των χρόνων συνταξιοδότησης. Υποστήριξη των διεκδικήσεων των ταξικών συνδικάτων για παραπέρα μείωση στα όρια γυναικών και εργαζομένων σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
5. Πλήρης ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη για κάθε άνεργο και για όλες τις μορφές ελαστικής απασχόλησης, μαθητείας κ.λπ. Η ανεργία να μετράει σαν χρόνος ασφάλισης. Δουλειά για όλους, σταθερή, πλήρης και με ασφάλιση, με γενική ριζική μείωση του εβδομαδιαίου και ημερήσιου χρόνου εργασίας. Κατάργηση της μαύρης εργασίας -με αυστηρές ποινές στους εργοδότες, κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης και ελαστικής εργασίας. Ενιαίες σχέσεις και αμοιβές στην ίδια εργασία, χωρίς καμιά διάκριση σε βάρος των γυναικών, των νέων και μεταναστών.
6. Προστασία των ασφαλιστικών, επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των αυτοαπασχολούμενων και των μικρομεσαίων αγροτών, όχι στη λεηλασία που προωθείται.
7. Αποφασιστική μείωση των εργατικών εισφορών μέχρι που το κόστος της ασφάλισης να βαρύνει κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους ανέργους.
8. Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος, τα 70 δισ. ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δισ. που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το «κούρεμα» του PSI, αλλά και τα δισ. που αρπάχτηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2015 για να αποπληρωθεί το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.Απόσυρση των Ταμείων από κάθε λογής «τζόγο». Να περάσουν τα ασφαλιστικά ταμεία στα χέρια των εργαζομένων.
9. Για να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα, άμεση παύση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφή του δημόσιου χρέους.

Η πάλη για τα αιτήματα αυτά μπορεί να ανοίξει έναν άλλο δρόμο για τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία. Χωρίς χρέος, μνημόνια και ευρωενωσιακά σύμφωνα πανευρωπαϊκής λιτότητας και αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων», για να απελευθερωθεί ο λαός από τους εκβιασμούς και τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ, σε ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Στη βάση της πλήρους αυτοτέλειας κάθε πολιτικής δύναμης, προτείνουμε τις εξής κοινές ενέργειες των δυνάμεών μας στο εργατικό και λαϊκό κίνημα:

1. Συντονισμός στα συνδικάτα και τις μαζικές οργανώσεις, στις απεργίες, τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις.
2. Συμβολή στις διαδικασίες και αποφάσεις των συνελεύσεων των συνδικάτων για να περάσουν οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων.
3. Συμβολή στη δημιουργία ενιαίου κέντρου αγώνα ταξικών και αγωνιστικών συνδικάτων ενάντια στην αντιδραστική ασφαλιστική μεταρρύθμιση σε διάκριση από τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.α.
4. Σεβασμός στην αυτοτέλεια του ενιαίου κέντρου αγώνα και των μαζικών οργάνων του ταξικού συνδικαλιστικού και μαζικού κινήματος.

Για τα παραπάνω, σας καλούμε σε συνάντηση αντιπροσωπειών μας, από την οποία προτείνουμε να εκδοθεί κοινό δελτίο Τύπου.

Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2016

Η Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΣΑΡΩΝΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Ε.Ε.

Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ BREXIT, ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-Ε.Ε. ΔΙΑΘΕΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Καταρρέει με γρήγορους ρυθμούς στη συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών η εικόνα της Ε.Ε. και ειδικά του ευρώ. Αυτό προκύπτει από πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της εταιρείας ORB, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιοποίησε σήμερα το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της εν λόγω έρευνας, περισσότεροι Έλληνες επιθυμούν την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, παρά την παραμονή στην ευρωζώνη. Συγκεκριμένα, το 44% των πολιτών στη χώρα μας φέρεται να επιθυμεί την έξοδο από το ευρώ και μόνο το 43% τη διατήρησή του, ενώ το 12% δηλώνει αδιάφορο για τη μία ή την άλλη εξέλιξη.

Το εντυπωσιακό αυτό εύρημα της πανευρωπαϊκής δημοσκόπησης υπερβαίνει κατά πολύ τα ούτως ή άλλως υψηλά ποσοστά (της τάξης του 30% και πάνω) που έδιναν στο αντι-ευρώ ρεύμα ανάλογες δημοσκοπήσεις που οργανώθηκαν πολύ πρόσφατα για λογαριασμό ελληνικών ΜΜΕ, όπως ΤΟ ΒΗΜΑ. Παρά την εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας στην οποία συνεχίζει να επιδίδεται το “λόμπι των μνημονίων”, η πολύ σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός μέσα στη νομισματική φυλακή της ευρωζώνης αποδεικνύεται ο καλύτερος πολιτικός “δάσκαλος”. Επιβεβαιώνεται ότι η αντιμνημονιακή Αριστερά δεν έχει κανένα λόγο να φοβηθεί την επιλογή της ρήξης με την ευρωζώνη και την Ε.Ε., αντίθετα οφείλει να την υπερασπιστεί με σταθερότητα και πειστικότητα, ως ουσιώδη κρίκο, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου, ριζοσπαστικού προγράμματος.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα ευρήματα της έρευνας για τη Βρετανία, η οποία βαδίζει – ενδεχομένως τον Ιούνιο αυτού του χρόνου – στο δημοψήφισμα που έχει προαναγγείλει ο Κάμερον για την παραμονή ή όχι της χώρας στην Ε.Ε. Αν γινόταν αύριο το πρωί το δημοψήφισμα, το 43% των Βρετανών θα ψήφιζαν ΟΧΙ, έναντι 36% που θα ψήφιζαν ΝΑΙ, ενώ το 21% δεν έχει καταλήξει ακόμη στην απόφασή του. Εάν αφαιρέσει κανείς τους αναποφάσιστους, το ΟΧΙ επικρατεί με 54% έναντι 46% του ΝΑΙ. Πέρυσι τέτοιον καιρό, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 51% και 49%.

Ενδεχόμενη αποχώρηση της Βρετανίας θα ισοδυναμούσε με το τέλος της Ε.Ε. τουλάχιστον όπως την ξέρουμε μέχρι σήμερα. Θα άνοιγε ταυτόχρονα το κουτί της Πανδώρας για το ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση είναι πολύ πιθανό ότι οι πάντα ισχυροί Σκωτσέζοι αυτονομιστές θα επανέφεραν το θέμα της αποχώρησής τους από τη Βρετανία.

Μεγάλη αύξηση εμφανίζουν οι αντι-Ε.Ε. διαθέσεις και στην Ιταλία, όπου το ποσοστό εκείνων που επιθυμούν την έξοδο από την Ε.Ε. ανέρχεται σε 42%, ενώ ένα χρόνο νωρίτερα ήταν μόλις 25%. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, το 47% των πολιτών, πρακτικά ένας στους δύο, προτιμά το εθνικό νόμισμα έναντι του ευρώ. Το αντίστοιχο ποσοστό επίσης βρίσκεται σε αύξηση τον τελευταίο χρόνο. Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα: όσο πιο γερμανική γίνεται η Ευρώπη της λιτότητας και της ανεργίας, τόσο πιο απωθητική διαγράφεται στα μάτια ενός διαρκώς διευρυνόμενου και δυνητικά πλειοψηφικού τμήματος των Ευρωπαίων πολιτών.

                     ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ In.gr: ΖΗΜΙΩΘΗΚΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΛΕΕΙ ΤΟ 60%                      

ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ  

Η εθελοντική ψηφοφορία σε μια ιστοσελίδα ασφαλώς δεν είναι δημοσκόπηση, ούτε πολύ περισσότερο έγκυρη έρευνα της κοινής γνώμης.  

Ωστόσο, η ηλεκτρονική ψηφοφορία που διεξάγει ανάμεσα στους αναγνώστες του τοin.gr, με την ευκαιρία των 14 χρόνων της υιοθέτησης από τη χώρα μας, υπό άκρως αντιδημοκρατικές συνθήκες, χωρίς καμία συζήτηση και ερήμην του λαού, του ευρώ και με ερωτήματα αν ωφελήθηκε ή ζημιώθηκε η χώρας μας από την ένταξη στην ευρωζώνη, έχει τη δική της πολιτική σημασία.  

Πολύ περισσότερο που το in.gr είναι μια ιστοσελίδα που ούτε καθ' υποψία δεν μπορεί να ενταχθεί στο “άθλιο” εκείνο “λόμπι της δραχμής”, που επανέφερε στο προσκήνιο, λέγοντας ότι καιροφυλακτεί, ο Αλέξης Παπαχελάς (Αλέξης και αυτός!) από τις στήλες της Καθημερινής των Φώτων.  

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα της επίκαιρης και έξυπνης αυτής, ως προς το θέμα της, ψηφοφορίας του in.gr, το 60%, περίπου, όσων ψήφισαν, ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα ζημιώθηκε (48%) ή μάλλον ζημιώθηκε (13%) από το ευρώ, ενώ μόνο το 40% περίπου ισχυρίζεται ότι ωφελήθηκε (28,7%) ή μάλλον ωφελήθηκε (8,9%)! 

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Όλα τα δεδομένα, έρευνες, επαφές, συζητήσεις μέσα στην ελληνική κοινωνία καταδεικνύουν ότι συνεχώς διογκώνεται, παρά τη συνεχιζόμενη τρομοκρατία, το λαϊκό ρεύμα που στρέφεται κατά του ευρώ.  

Πολιτικοί παρατηρητές δεν αποκλείουν αυτό το ρεύμα να καταστεί όχι απλώς πολύ υπολογίσιμο, αλλά και πλειοψηφικό στο επόμενο διάστημα, παρότι ο κύριος εκφραστής του, στη βάση ενός προοδευτικού προγράμματος, η ΛΑ.Ε είναι εκτός Βουλής και αντιμετωπίζει την οργανωμένη αποσιώπηση των μέσων ενημέρωσης του κατεστημένου.  

Οι ίδιοι πολιτικοί παρατηρητές δεν αποκλείουν, κάτω από το βάρος των συνεχών αντιλαϊκών μέτρων, που σαρώνουν τελευταία και το σύνολο, σχεδόν, των μικρομεσαίων στρωμάτων, έκρηξη των λαϊκών αισθημάτων κατά της παραμονής της χώρας στο ευρώ και επομένως ραγδαίες πολιτικές ανακατατάξεις και εξελίξεις.

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

πηγη: iskra.gr

200 ΔΙΣ. ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ + 100 ΔΙΣ. ΤΑ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ

ΜΕΤΩΠΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ - ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΥ

Του ΚΩΣΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ*

Είναι μύθος και χοντροκομμένο ψέμα τα περί προβληματικών Ταμείων, και ότι δήθεν δεν αρκούν οι ασφαλιστικές εισφορές. Τα Ταμεία έχουν τεράστια περιουσία, αμύθητα πλούτη, και οι θεσμοθετημένες εισφορές είναι υπεραρκετές, για να καλύψουν στο ακέραιο όλες τις παροχές, τόσο τις μη ανταποδοτικές όσο και τις ανταποδοτικές.

Η διαπίστωση αυτή στηρίζεται σε δυο παραδοχές, και σε ομολογίες του κ. Κατρούγκαλου. Στην παραδοχή του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, και πως οι συντάξεις που χορηγεί, βασίζονται, οι μεν ανταποδοτικές, στις ασφαλιστικές εισφορές και τα αποθεματικά τους, ενώ οι κοινωνικές (μη ανταποδοτικές) στις εισφορές και στη συμμετοχή του κράτους.

Ανταποδοτικές συντάξεις: Κατά βάση, είναι οι συντάξεις γήρατος (όχι όλες) καθώς σχετίζονται άμεσα με τις ασφαλιστικές εισφορές και ηλικιακά όρια και αποτελούν το 30 – 40% του συνολικού αριθμού των συνταξιούχων.

Στοιχεία που καθορίζουν τις εισφορές και τις συντάξεις, είναι οι αποδοχές των εργαζομένων. Oι εισφορές καθορίζονται σε 20% των αποδοχών, και η σύνταξη, με 35 χρόνια ασφάλιση (ΙΚΑ), αναλογεί σε 70% του μισθού. Παράδειγμα:

Εισφορές: Έστω ένας μισθωτός έχει αποδοχές 1.500 ευρώ. Οι μηνιαίες εισφορές θα είναι 1.500 Χ 20% = 300 ευρώ. Οι ετήσιες 300 Χ 14 = 4.200 ευρώ. Ενώ οι συνολικές 4.200 Χ 35 έτη = 147.000 ευρώ.

Απόδοση εισφορών: Με την αξιοποίηση (για 60 χρόνια) των αποθεματικών, έστω με μια μικρή απόδοση, τα ποσά αυτά, διπλασιάζονται έως και τριπλασιάζονται και ξεπερνούν κατά πολύ τις 300.000 ευρώ.

Σύνταξη: Η μηνιαία σύνταξη (χωρίς τα χαράτσια) θα είναι 1.050 ευρώ. Τα ετήσια ποσά (με τα δώρα) 1.050 Χ 14 = 14.700 ευρώ. Ενώ, χωρίς τα δώρα 1.050 Χ 12 = 12.600 ευρώ. Είναι εμφανές, πως τα ποσά αυτά χωρούν, περί τα 25 χρόνια.

Μη ανταποδοτικές (κοινωνικές) συντάξεις: Είναι η μεγάλη πλειοψηφία των συντάξεων, οι οποίες χορηγούνται με κοινωνικά κριτήρια, και δεν σχετίζονται άμεσα με τις εισφορές και τα όρια ηλικίας. Σε αυτές κατατάσσονται, καταρχήν, οι αναπηρίας, οι θανάτου, και αρκετές από τις γήρατος, όπως των γυναικών, των μητέρων ανηλίκων, και ορισμένων ειδικών κατηγοριών, που, έως το 2021, έχουν χαμηλότερα όρια ηλικίας, καθώς και οι αμειβόμενες με τα κατώτατα όρια. Λόγος που καθιστά το κράτος υπόχρεο να συμμετέχει με ασφαλιστικές εισφορές, κατά 50% των συνολικών εισφορών σύμφωνα με το νόμο, ( 20% + 10% = 30% των αποδοχών) .

Επίσης, όλες οι συντάξεις του ΟΓΑ (παρά το ότι έγινε Ταμείο), καθώς, και τα διάφορα επιδόματα που χορηγούν τα ασφαλιστικά Ταμεία, βαρύνουν επίσης, ξεχωριστά τον κρατικό προϋπολογισμό.

Δημοσίων Υπαλλήλων: Οι συντάξεις των δημοσίων Υπάλληλων, καθώς και των βουλευτών, δημαρχών, κοινοταρχών, λοιπών κρατικών λειτουργών, κλπ., καταβάλλονται από το Γ.Λ.Κ. και δεν λογίζονται στα ασφαλιστικά Ταμεία, βαρύνουν αποκλειστικά τον κρατικό προϋπολογισμό. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι καταβάλουν τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές, συνεπώς, οι συντάξεις τους, κρίνονται κατά τον ίδιο παραπάνω τρόπο.

Έμμεσα ασφαλισμένοι: Οι παροχές της κοινωνικής ασφάλισης δεν περιορίζονται μόνο στους άμεσα ασφαλισμένους και στις συντάξεις. Με αντίστοιχες επιπλέον εισφορές που καταβάλλονται, επεκτείνονται, στην ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, για την ανεργία, την κατοικία, και ψυχαγωγία. Επεκτείνεται επίσης, και στους έμμεσα ασφαλισμένους, δηλαδή τις οικογένειες των πρώτων. Μόνο στο ΙΚΑ, οι άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι, ξεπερνούν τα 7.000.000.

ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Από το Σύνταγμα και τους νόμους το κράτος σήμερα, κατέχει την πλήρη αρμοδιότητα και ευθύνη, για την εύρυθμη λειτουργία των Ταμείων, και την υποχρέωση καταβολής των αντίστοιχων εισφορών που οι νόμοι καθορίζουν. Όλα τα αναγκαία μέτρα για την είσπραξη των καθορισμένων εισφορών. Την αξιοποίηση των αποθεματικών – με τον καλύτερο τρόπο – για να ανταποκριθούν, όταν και όπου γίνεται απαιτητό, προκειμένου να καταβληθούν οι προβλεπόμενες από τα Ταμεία παροχές. Ευθύνεται για την τήρηση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, και την ένταξη όλων των εργαζομένων στη ασφάλιση.

ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

Στο ερώτημα, εάν υπάρχουν αποθεματικά και πως αυτά αποκτήθηκαν, απαντάμε μόνο με μια εικόνα, όσο χίλιες λέξεις. Μια εικόνα, που απεικονίζει τους ασφαλισμένους και τις συντάξεις του μεγαλύτερου Ταμείου (ΙΚΑ) από το 1940 έως και σήμερα:

Εξέλιξη ασφαλιστικών μεγεθών του ΙΚΑ ΤΕΑΜ 1940 – 2014

Η διαφορά μεταξύ ασφαλισμένων και συντάξεων είναι οφθαλμοφανής, αντιληπτή στον πλέον δύσπιστο και στον ποιο κακόπιστο ακόμα. Τα τεράστια πραγματικά πλεονάσματα των Ταμείων είναι γεγονός.

Τα αποθεματικά των Ταμείων έγιναν πλούτος της χώρας: Το Ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης είναι ‘’σύστημα των εγγυημένων παροχών” κατά το σύνταγμα και το νόμο, δηλαδή, το δημόσιο εγγυάται όλες τις παροχές των Ταμείων. Αυτό όμως, του δίνεται και η δυνατότητα να χρησιμοποιεί και τα αποθεματικά τους, όπως και τα χρησιμοποίησε.

Οι αδιάθετοι πόροι της περιόδου αυτής, από το 1950 και μετά, ήταν σε μεγάλο βαθμό τα αποθεματικά των Ταμείων, και πως οποιαδήποτε επένδυση έγινε (δημόσια ή ιδιωτική) ήταν κατά μεγάλο μέρος με χρήματα των ασφαλιστικών Ταμείων. Συνεπώς, τα αποθεματικά επενδυθήκαν, έγιναν πλούτος, είναι εδώ. Είναι ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος της χώρας, από τον οποίο το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στα Ταμεία, και ήρθε η στιγμή να επιστραφεί.

Αποτίμηση των αποθετικών:

Σε δυο περιόδους διακρίνονται τα αποθεματικά των Ταμείων. Στην πρώτη, που αξιοποιήθηκαν για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου και υπολογίζονται περί τα 120 δις ευρώ, και στη δεύτερη, αυτά που εγγράφονται στο λογαριασμό των Ταμείων. Από τα εγγεγραμμένα λοιπόν, έχουν απομείνει περί τα 20 δις ευρώ. Είναι πολύ περισσότερα, καθόσον το δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και αυτά.

Συνεπώς, θα πρέπει να προστεθούν, και αυτά του PSI περί τα 20 δις ευρώ. Άλλα 12 δις ευρώ οφειλές του δημοσίου, καθώς και άλλα 10 δις ευρώ από εργοδοτικές εισφορές, όπως και 13 δις ευρώ οφειλές άλλων ιδιωτών. Σύνολο, 195 δις ευρώ. Πάνω σε αυτά πρέπει να προστεθούν και άλλα 100 δις ευρώ, καθώς, περί τα 10 δις ευρώ, «χάνονται» κάθε χρόνο, λόγο του εργασιακού μεσαίωνα που επικρατεί.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Τα αποθεματικά και τα χρέη προς τα Ταμεία, κατοχυρώνονται και με νόμο. Στην απαίτηση λοιπόν για την επαρκεί χρηματοδότηση των Ταμείων, το δημόσιο απαντά ως εξής: Αν εξελιχτούν δυσμενώς οι προβλέψεις του συνόλου των οικονομικών μεγεθών, που επηρεάζουν το αναλογιστικό έλλειμμα του ΙΚΑ ΤΕΑΜ, το κράτος εξασφαλίζει τους απαιτούμενους επιπλέον χρηματοδοτικούς πόρους, για την πλεονασματική λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος………… άρθρο 4 παράγραφος 4 Νόμος 3029/2002.Να επισημανθεί, πως το κράτος έως τότε, ούτε τις θεσμοθετημένες εισφορές του κατέβαλε στα Ταμεία.

Με την επισήμανση αυτή το δημόσιο αναγνωρίζει το χρέος προς τα Ταμεία, διατηρεί όμως το δικαίωμα για τον τρόπο που θα ανταποκριθεί, αφού αναλαμβάνει, και την ρητή δέσμευση ότι θα καλύπτει όλες τις παροχές των Ταμείων. Με βάση τη δέσμευση αυτή,το κράτος έως και το 2009 κάλυπτε την διαφορά μεταξύ εισφορών και παροχών, σε ποσά περί τα 17 δις ευρώ τότε, δηλαδή λιγότερα και από αυτά που αντιστοιχούσαν στις θεσμοθετημένες εισφορές του.

Από το 2010 και μετά, με την βιαία επιβολή του μνημονιακού νεοφιλελευθερισμού, το κράτος συμπεριφέρεται ως «μπαταχξής». Ακλουθώντας τυφλά τις εντολές τις τρόικα, οι «κρατικές επιχορηγήσεις» για όλους των φορείς κοινωνικής ασφάλισης (συντάξεις – υγεία – ανεργία – Νοσοκομεία ) μειωθηκαν: Για το έτος 2013 στα 13,8 δις ευρώ. Για το έτος 2014 στα 12,0 δις ευρώ. Για το έτος 2015 στα 11,25 δις ευρώ. Ενώ στα πλαίσια του 3^ου μνημονίου, το 2016 - 2017– 2018, θα μειωθούν ακόμα παρά κάτω, κατά 2,8 δις λιγότερα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΡΟΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΡΟΩΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Χωρίς να υποτιμούνται στρεβλότητες και στις παροχές, όμως το βασικό πρόβλημα είναι οι εισροές, και αν κανείς θέλει να συμβάλει πραγματικά στη διάσωση της κοινωνικής ασφάλισης από εδώ πρέπει να ξεκινήσει.

α) Το μεγάλο πρόβλημα είναι τα μνημόνια που υπαγορεύουν, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, μέσω απόσυρσης του κράτους από αυτή.

β) Η οικονομική πολιτική λιτότητας, που καθορίζεται επίσης από τα μνημόνια, όπως η μείωση του κατωτάτου μισθού, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, και η ακραία εκμετάλλευση των εργαζομένων. Είναι το μνημόνιο, που επιβάλλει την τρομοκρατία στους εργασιακούς χώρους, τον αφανισμό των συλλογικών συμβάσεων, την έξαρση του εργοδοτικού εκτροχιασμού με την καταπάτηση στοιχειωδών νομίμων δικαιωμάτων σε θέματα αμοιβών, ωραρίων εργασίας, αδειών, κλπ. Ασφαλίζουν όσες ημέρες(4ωρα) και για όσα ποσά θέλουν.

γ) Είναι οι «μαύρες» και «γκρίζες» ζώνες στην εργασία, όπως αυτή της «αδήλωτης εργασίας», οι εργολαβίες, η ενοικίαση προσωπικού κλπ. Ο αποχαρακτηρισμός της μισθωτής εργασίας, όπως αυτή με «δελτίο παροχής» η το «εργόσιμο» σε επιχειρήσεις. Καθώς, και η έξοδος από το ΙΚΑ ΤΕΑΜ, μεγάλων επιχειρήσεων του πρωτογενή Τομέα.

δ) Είναι το μνημόνιο που επέβαλε την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9%, με ετήσια ζημία των ασφαλιστικών ταμείων περί τα 900 εκ ευρώ.

ε) Είναι η τεχνολογική εξέλιξη που εκτοπίζει θέσεις εργασίας, και ως μοναδικό φάρμακο είναι η μείωση του χρόνου εργασίας, καθώς το ρολόι σταμάτησε στο 1984.

ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ

Στην συνέντευξη τύπου για το ασφαλιστικό 8/1/ 2016, όπως ο ίδιος παραδέχεται και ομολογεί: …….φταίει λέει το κράτος που πήρε τα 100 δις αποθεματικά των Ταμείων …… ξανά φταίει λέει το κράτος, με το PSI που ουσιαστικά εξανέμισε… και τα 38 δις από τα εναπομείναντα.…… φταίει λέει το εργασιακό περιβάλλον, αφού το ¼ του πληθυσμού δεν καταβάλει εισφορές !!.

Δημόσια αναγνώριση λοιπόν, και με τον ποιο επίσημο τρόπο, πως τα προβλήματα των Ταμείων δεν είναι οι παροχές αλλά οι οφειλές σε αυτά. Επί της ουσίας φταίει ο ίδιος, αφού ως καθ ύλην αρμόδιος, δεν λαμβάνει κανένα μέτρο, για τις αιτίες, που ο ίδιος παραδέχεται και αναγνωρίζει.

Αντί αυτά, και με πλαστά επιχειρήματα, περί προβληματικών Ταμείων και της ανεργίας, προχωρεί σε νέο, και ποιό οδυνηρό γύρο, οριζόντιων περικοπών μικρών και μεγάλων συντάξεων 20% - 30%.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΑΡΟΣ

Δεν είναι βάρος η κοινωνικοί ασφάλιση, καθόσον, οι θεσμοθετημένες εισφορές καλύπτουν πλήρως όλες τις παροχές. Είναι δημόσιος πλούτος, γιατί λόγω των ασφαλιστικών εισφορών υπάρχει σήμερα η Ελλάδα. Αναπτύχτηκε με τα αποθεματικά (120 δις). Σώθηκε – κατά την επίσημη εκδοχή – με το PSI (20δις). Ζει και αναπνέει από τα 30 δις ευρώ των εισφορών που κάθε χρόνο ανακυκλώνονται.

Και ο καπιταλισμός, θέλει την κοινωνική ασφάλιση γιατί θέλει κέρδος. Θέλει τις εισφορές των Ταμείων για ανάπτυξη, να χορηγούν συντάξεις για να ξανά καταναλώνονται.

Αυτός που δεν θέλει και αδιαφορεί, είναι ο νεοφιλελευθερισμός, γατί τίποτα δεν παράγει, παρά τρώει μόνο τα έτοιμα. Τρώει τις συντάξεις- αφαιρούνται πόροι από την οικονομία – κλείνουν επιχειρήσεις – αυξάνεται η ανεργία.

Κ. Γ. Κατρούγκαλε & κ. Τ. Πετρόπουλε: Η ανεργία, δεν είναι η αιτία, είναι αποτέλεσμα. Είναι αποτέλεσμα - της δικής σας ανυπαρξίας – όπως και οι ίδιοι ομολογείτε. Δεν φταίει το αίμα - όταν βάζετε μαχαίρι.

Βγάλτε το μαχαίρι από τις συντάξεις - για να σταματήσει η ανεργία.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΕΝ ΒΑΡΟΣ - ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

*Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2016

πηγη: iskra.gr