Γιώργος Μιχαηλίδης Σάλο έχει προκαλέσει η καταγγελία μίας πρώην αναλύτριας δεδομένων της facebook, ονόματι Σόφι Ζανγκ ότι η εταιρεία ολιγωρεί –αν δεν τις παραβλέπει– σε περιπτώσεις κατάχρησης της πλατφόρμας, όταν πρόκειται για τη στήριξη συγκεκριμένων πολιτικών σε μία σειρά χώρες. Όπως κατήγγειλε η Ζανγκ, κυβερνήσεις και πολιτικοί υποψήφιοι από την Ονδούρα μέχρι το Αζερμπαϊτζάν, την Ουκρανία και την Ισπανία αξιοποίησαν «τρύπες» και δημιουργώντας έναν στρατό από fake λογαριασμούς επηρέασαν καταλυτικά τη μιντιακή εικόνα τους, αλλά και αυτή των αντιπάλων τους. Η ουσία της καταγγελίας σχετίζεται με τον ισχυρισμό πως η facebook γνωρίζει αλλά αδιαφορεί, ρίχνοντας το βάρος της είτε σε συγκεκριμένες χώρες είτε σε συγκεκριμένα ζητήματα διασποράς ψευδών ειδήσεων ή δημιουργίας ψεύτικων λογαριασμών. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος των παρατυπιών σε μία μόνο περίπτωση, μία αντιπολιτευτική σελίδα που ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν έβλεπε χιλιάδες υποτιθέμενους χρήστες της facebook να σχολιάζουν αρνητικά τις αναρτήσεις της. Στη συντριπτική τους…

Όταν η ταξική πάλη μεταφέρεται στα γήπεδα. Γράφει ο Μπάμπης Κλιάφας. Όταν ο «προφήτης» Αρσέν Βενγκέρ πριν δώδεκα χρόνια προειδοποιούσε για όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο το τελευταίο διάστημα, κάποιοι τον θεωρούσαν υπερβολικό και κινδυνολόγο. Και να που «έτσι ξαφνικά» προέκυψε η ίδρυση της «European Super League» (ESL), ενός κλειστού κλαμπ μεταξύ ομάδων-οικονομικών κολοσσών. Αυτές οι εταιρίες αποφάσισαν πως δεν μπορούν πια να συγχρωτίζονται με «υποδεέστερα» σωματεία και οργανώνουν το δικό τους κλειστό πρωτάθλημα κουρελιάζοντας κάθε έννοια ισοτιμίας και «ευ αγωνίζεσθαι» (σε όποιο βαθμό κάτι τέτοιο συνέχιζε να υπάρχει ως σήμερα). Δηλώνουν ότι θα συμμετέχουν στα τοπικά τους πρωταθλήματα αλλά όχι στις διοργανώσεις που οργανώνει η UEFA. Υποστηρίζουν ότι έχουν βρει οικονομική στήριξη (ήδη η JP Morgan επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της στο εγχείρημα). Μάλιστα με περίσσιο θράσος ισχυρίζονται πως ό,τι κάνουν το κάνουν για την αναβάθμιση και το καλό του… ποδοσφαίρου. Πολλοί εκπλήσσονται από το εκ πρώτης όψεως «ετερόκλητο» ποδοσφαιρικά αλισβερίσι.…

του Λεωνίδα Βατικιώτη Στις 3 Μαρτίου 1972, ημέρα Παρασκευή, Ελλάδα και Κύπρος συγκλονίζονταν από ένα συλλαλητήριο συμπαράστασης στον πρόεδρο Μακάριο στην Λευκωσία, μπροστά από το αρχιεπισκοπικό μέγαρο όπου μίλησε ο ίδιος ο κύπριος ηγέτης. Το συλλαλητήριο είχε προσλάβει παγκυπριακό χαρακτήρα, ενώ την ίδια μέρα η βουλή των αντιπροσώπων της Κύπρου επιβεβαίωνε δια του προέδρου της, Γλαύκου Κληρίδη, την εμπιστοσύνη της στον αρχιεπίσκοπο. Είναι οι μέρες που κορυφώνονται οι υπονομευτικές ενέργειες της ελληνικής χούντας εναντίον του κύπριου προέδρου. Στις 12 Ιανουαρίου άλλωστε είχε εκδηλωθεί η πρώτη καταδρομική επιχείρηση της ΕΟΚΑ Β’ εναντίον του Μακάριου, με τη βοήθεια στελεχών της Εθνοφρουράς ακόμη και μητροπολιτών (μεταξύ αυτών και της …Κυρήνειας, όπου έγινε η απόβαση των δυνάμεων του Αττίλα δύο χρόνια αργότερα) αξιώνοντας την παραίτηση του Μακάριου… Την ίδια επίσης ημέρα στις 3 Μαρτίου, κατατίθεται στο αμερικανικό Κογκρέσο αίτημα του προέδρου Νίξον να ενεργοποιηθεί εκ νέου πλήρως η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα,…

Απογειώνει το προπαγανδιστικό της παραλήρημα η κυβέρνηση, στην προσπάθεια να πείσει ότι οι «ανατροπές του αιώνα» που ετοιμάζει με το νομοσχέδιο για τα Εργασιακά γίνονται «για το καλό» των εργαζομένων. Μετά το «4ήμερο» - παρωδία που διαφήμιζε τις προηγούμενες μέρες, προαναγγέλλει τώρα μία νέα ...κοσμογονία, την «ψηφιακή κάρτα εργασίας», και προβάλλει σαν δόλωμα τη 14ήμερη «άδεια πατρότητας» και το «δικαίωμα αποσύνδεσης» στην τηλεργασία. Κανένα από αυτά τα μέτρα δεν μπορεί να κρύψει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου. Αντίθετα, έρχονται να συμπληρώσουν τον βασικό κορμό του και αποτελούν άλλοθι για την επιβολή της 10ωρης δουλειάς, των νέων περιορισμών στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση, συνολικά για το βάθεμα της εκμετάλλευσης, που στόχο έχει να θωρακίσει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Ας δούμε για παράδειγμα την «ψηφιακή κάρτα», που έχει ψηφιστεί από το 2011, αξιοποιήθηκε προπαγανδιστικά και από τον ΣΥΡΙΖΑ ως «μέτρο προστασίας» των εργαζομένων και μέχρι σήμερα δεν έχει εφαρμοστεί.…

Το σχέδιο «να τελειώνουμε με ό,τι είχε απομείνει όρθιο» περνά τώρα σε ένα ανώτερο στάδιο. Ο νέος εργασιακός νόμος, όπως έχουν διαρρεύσει ορισμένες πτυχές του, φαίνεται τρομακτικός ως προς την ζωή του εργαζομένου. Κυρίως, στοχεύει το ωράριο αλλά και τις αποδοχές του εργαζομένου. Σκοπός είναι να «απελευθερωθεί» το ωράριο, να εφαρμοιστεί το 10ωρο, ενώ παράλληλα να μειώσουμε τα έξοδα για τον εργοδότη, αντικαθιστώντας την νόμιμη πληρωμένη υπερωρία με… ρεπό! Τα ίδια ρεπό, που οι εργαζόμενοι ήδη δεν λαμβάνουν, ενώ το 52% δεν πληρώνεται καν τις υπερωρίες του, οπώς δηλώνει έρευνα της ΓΣΕΕ. Ο νέος νόμος θέλει να δώσει θεσμικό και νόμιμο ένδυμα σε αυτές τις πρακτικές. Οι αλλαγές αυτές θα οδηγήσουν σε μείωση στο εισόδημα των εργαζομένων και πνιγμό της ελληνικής οικονομίας. Η μνημονιακή περίοδος έδειξε ολοφάνερα, ότι η μείωση των μισθών και η εξαφάνιση της εργατικής προστασίας οδήγησε σε μία αγορά ζούγκλας, ευνόησε τις ανέλεγκτες πολυεθνικές επιχειρήσεις, οδήγησε σε…

Νέα μαζικά συλλαλητήρια έλαβαν χώρα την Πέμπτη τόσο στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, με τη φοιτητική, τη μαθητική και την εκπαιδευτική κοινότητα να δηλώνουν με κάθε τρόπο την αντίθεσή τους στον νέο νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη, διαδηλώνοντας για σχολές ανοιχτές στους φοιτητές και κλειστές στις αστυνομικές δυνάμεις. Στην Αθήνα, το πλήθος των διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς τη Βουλή φωνάζοντας συνθήματα κατά της αστυνομοκρατίας στα Πανεπιστήμια (μέτρο το οποίο θα εφαρμοστεί από τον Σεπτέμβρη, όπως ανακοίνωσε την Τετάρτη ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος), αλλά και κατά της κυβέρνησης. «ΝΔ και Κεραμέως ακούστε το καλά, ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά» και «με ΜΑΤ και βία δεν γίνεται παιδεία», ήταν τα κυριότερα συνθήματα που ακούστηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Το παρών έδωσαν φοιτητικοί σύλλογοι, όπως το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, αλλά και Ομοσπονδίες καθηγητών, όπως η ΟΛΜΕ και το Συντονιστικό Αδιόριστων Αναπληρωτών. Η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή…

Ματίνα Παπαχριστούδη Μαθαίνω πως η διεθνής πλατφόρμα της Google θα δώσει 15 εκατ. ευρώ για τους εκδότες στην Ελλάδα. Θα δοθούν, λέει, στη γενική γραμματεία ενημέρωσης του πρωθυπουργικού γραφείου για να διοχετευθούν από εκεί στις εφημερίδες που έχουν καταρρεύσει. Στις εφημερίδες των οποίων μισθοί και ασφαλιστικές εισφορές πληρώνονται ήδη από το κράτος, μέσω των διαφόρων προγραμμάτων στήριξης λόγω Covid-19. Προφανώς η εισροή αυτή θα παρουσιαστεί ως «περίτρανη» νίκη της κυβέρνησης, όπως, επίσης προφανώς, θα γυαλίσει το μάτι των εκδοτών που παρά τα διαρκή δώρα αδυνατούν να ξεπεράσουν την πολύπλευρη βαθιά κρίση τους. Οικονομική και, κυρίως, αξιοπιστίας και εγκυρότητας. Γιατί, φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι πρωτίστως δημοσιογραφικό. Είναι η μετατροπή των Μέσων τους, εντύπων και ηλεκτρονικών, σε μεταφορείς των κατασκευασμάτων προπαγάνδας του μεγάρου Μαξίμου και της κυβέρνησης. Είναι η διαρκής επίμονη φίμωση της κοινωνίας, η συκοφάντηση όσων αντιστέκονται στην κυβερνητική πολιτική, η επικυριαρχία όσων ταυτίζονται ιδεολογικά με την κυβέρνηση…

Γεράσιμος Λιβιτσάνος ▸ Εξυπηρέτηση του κεφαλαίου και όχι της υγείας των πολιτών Τα κρούσματα θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν, όπως οι διασωληνωμένοι και οι νεκροί, ενώ θα συνεχίσουν να «ανοίγουν» δραστηριότητες, να μην λαμβάνονται μέτρα για το ΕΣΥ και να επαφίενται τα πάντα στην «ευθύνη των πολιτών». Η γραμμή που οδήγησε στη αδιέξοδη μέχρι τώρα διαχείριση της πανδημίας θα παραμείνει το κεντρικό πολιτικό αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που φαίνεται αποφασισμένη να τηρήσει τις δεσμεύσεις της προς την «εγχώρια επιχειρηματικότητα»: Να κινηθεί με γνώμονα την κερδοφορία της με όποιο κόστος για τον λαό. Χαρακτηριστική ήταν η συνέντευξη που έδωσε ο Κ. Μητσοτάκης στο Star, όπου ουσιαστικά παραδέχθηκε την αποτυχία των μέτρων που έχει λάβει η κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι «το lockdown δεν είχε την ίδια αποτελεσματικότητα» ρίχνοντας όμως το φταίξιμο για αυτό στη μετάλλαξη του ιού και… στην κούραση του κόσμου και όχι στην αποτυχημένη κυβερνητική διαχείριση. Μάλιστα ο…

Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς. Όχι δεν είναι το σκορ κάποιου ποδοσφαιρικού αγώνα που έχασε η εθνική ομάδα στο γήπεδο. Δεν είναι ούτε νούμερο για μέγεθος ρούχων, αν και πρόκειται για το νέο κουστουμάκι που ετοιμάζεται η κυβέρνηση να φορέσει στο λαό μας. Πρόκειται για “εθνικό σχέδιο ανάκαμψης της οικονομίας” όπως το παρουσίασε ο κ. Μητσοτάκης, που θα «έχει ρηξικέλευθο χαρακτήρα, αλλάζει το υπόδειγμα και κάνει την οικονομία εξωστρεφή και το φορολογικό σύστημα φιλικό προς την ανάπτυξη και πάντα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον». Ενώ από την πλευρά του, ο υφυπουργός κ. Σκέρτσος εξήγησε ότι «είναι ένα συνεκτικό σχέδιο επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων που έχει ως στόχο να κάνει update στο software και το hardware της Ελλάδας για να μιλήσουμε με τη γλώσσα των νέων, καθώς είναι ένα σχέδιο που αφορά το μέλλον». Αν πάρουμε τις λέξεις που χρησιμοποίησε ο Πρωθυπουργός και τις ανασυνθέσουμε διαφορετικά θα δούμε ότι…τα έχουμε ξανά ακούσει…

του Θανάση Σκαμνάκη Kάθε εποχή έχει τα πρόσωπα όπως και τα σκάνδαλα που της αναλογούν. Η εποχή των Κούληδων (όπως θυμάστε κούληδες αποκαλούνταν οι κινέζοι που έσερναν τα αμαξίδια στα οποία επέβαιναν οι λευκοί έμποροι αποικιοκράτες -η αναλογία δεν είναι μακρινή) έχει τους ζβίγκους που κυκλοφορούν γύρω από την εξουσία και παράγουν τα ανάλογα σκάνδαλα. Ακόμα κι από τα σκάνδαλα απογοητεύεσαι!.. Τώρα κυκλοφορεί ένας Μένιος στο προσκήνιο. Το φαινόμενο είναι γενικευμένο. Η υποβάθμιση της πολιτικής, μεταθέτει συνεχώς τις αποφάσεις είτε σε κέντρα αποφάσεων εκτός των χωρών, υπερεθνικά και «παντοδύναμα», είτε σε εξωθεσμικά, σε κύκλους επιχειρηματιών, σε λόμπι συμφερόντων κ.ο.κ. Εφόσον πολιτική σημαίνει ενεργοποίηση του πολίτη και δημοκρατία συνεισφορά των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν την πόλη και το κράτος, μπορούμε να διαπιστώσουμε με ένταση την υποχώρηση των βασικών συστατικών και της πολιτικής και της δημοκρατίας. Η πολιτική γίνεται όλο και λιγότερο μια διαδικασία διαμεσολάβησης μεταξύ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και…