Όταν οι «γαλάζιοι» βουλευτές βρήκαν ευκαιρία να «βγάλουν το άχτι τους» κατά του συνδικαλισμού και των κοινωνικών διεκδικήσεων Γεράσιμος Λιβιτσάνος Αν πιστέψουμε τις δεσμεύσεις της αντιπολίτευσης και ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, τότε ο χρόνος ζωής του νομοσχεδίου για τα εργασιακά, θα είναι ίσος με αυτόν της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ιδίως από την στιγμή που οι αντιδράσεις δείχνουν ότι το νομοθέτημα δεν έχει κοινωνική αποδοχή. Όμως ότι κι αν γίνει στο μέλλον με αυτό το νομοθέτημα, η πρώτη μέρα της συζήτησής του στην Βουλή, έδειξε ότι οι βουλευτές της Ν.Δ – ιδίως αυτοί που ανήκουν στην «φιλελεύθερη» πτέρυγα- το …απολαμβάνουν στο παρόν. Όπως φάνηκε από τις τοποθετήσεις τους μάλλον περίμεναν από καιρό, δεκαετίες ίσως, την ψήφιση ενός τέτοιου νόμου. Ενθουσιώδους υποδοχής έτυχαν οι διατάξεις που περιορίζουν το δικαίωμα στην απεργία. Έτσι λοιπόν προκειμένου να στηρίξει το νομοσχέδιο η Ντόρα Μπακογιάννη αναθυμήθηκε την δεκαετία του ’80 όταν – όπως είπε- ήταν συνδικαλίστρια.…

του Βασίλη Λιόση Δεν είμαι φιλόλογος και είναι αυτονόητο πως δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να κρίνω το γραπτό ενός μαθητή στο μάθημα της Έκθεσης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν δικαιούμαι, όπως και όλοι μας άλλωστε, να ασκήσω (ασκήσουμε) κριτική στο θέμα που επιλέχθηκε για τις Πανελλαδικές. Πρόκειται για ένα θέμα με σκληρό ιδεολογικό πυρήνα που έχει τις βάσεις του στο μεταμοντέρνο κύμα και τον Φουκουγιάμα. Οι μεν πρώτοι μίλησαν για την κατάρρευση των μεγάλων αφηγήσεων προάγοντας τον αγνωστικισμό και μία ιδεολογική κουρελού, ο μεν δεύτερος βιάστηκε να αναγγείλει το τέλος της ιστορίας με το «περίφημο» πόνημά του «Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος» που πολυδιαφημίστηκε, περίπου τρεις δεκαετίες πριν, με τον πιο εντατικό τρόπο που θα μπορούσε αυτό να γίνει. Κατά πρώτο, υποτίθεται πως τόσο ένα θέμα που επιλέγεται για τις πανελλαδικές εξετάσεις όσο και αυτά που γράφει ένας μαθητής δεν πρέπει να είναι ιδεολογικά…

Ο εισαγγελέας Εφετών Τσορμπατζόγλου ζητεί τη διενέργεια συμπληρωματικής ανάκρισης για εννιά ανακριτικές πράξεις και ουσιαστικά να μην οδηγηθεί η υπόθεση στο αρχείο. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών αναμένεται να επιστρέψει τη δικογραφία στον ανακριτή Διαφθοράς που χειρίστηκε την υπόθεση Ι. Πετρόπουλο. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα πράξει από εδώ και πέρα ο ανακριτής. Σύμφωνα με πληροφορίες από το Zougla.gr, στον ανακριτή επιστρέφει με απόφαση του Εισαγγελέα Εφετών Οδυσσέα Τσορμπατζόγλου η δικογραφία για το Noor 1 με κατηγορούμενους τον εφοπλιστή Ευάγγελο Μαρινάκη και τρεις συνεργάτες του. Ο εισαγγελέας ζητεί ακόμα δικαστική συνδρομή από τις ΗΠΑ, καθώς επίσης και τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης από την Οικονομική Αστυνομία. Εννέα νέες ανακριτικές πράξεις ως προς την τυχόν εμπλοκή του εφοπλιστή, ιδιοκτήτη μέσων ενημέρωσης και του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη στη μεταφορά 3 τόνων ηρωίνης με το πλοίο «Noor 1» ζητάει ο εισαγγελέας Εφετών Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου, ο οποίος εξέτασε την πολύκροτη υπόθεση μεταφοράς του μεγαλύτερου φορτίου ναρκωτικών…

Του Γ. Γ. Εξυπακούεται, ότι σε ότι με αναφορά, δεν θα πέσω στην λούμπα να σχολιάσω την αντιπαράθεση που υπήρξε σήμερα στον "ναό της δημοκρατίας" τους, μεταξύ Τσίπρα και προέδρου της βουλής. Κι ο λόγος είναι αυτός που λέει ο Βλαδίμηρος στην διπλανή εικόνα. Από κει και πέρα, δεν έχουμε καμιά σχέση με θεσμιολαγνικές λογικές, ενώ έχουμε εκφράσει την απέχθεια μας στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό. Η μόνη περίπτωση που είναι αποδεχθεί η παρουσία επαναστατών στον «στάβλο» του καπιταλιστικού κοινοβουλευτισµού (όπως έγραφε ο Μαρξ) είναι αν το κόμμα της εργατικής τάξης, κάνοντας «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης», εκτιμήσει ότι αυτό θα συμβάλει στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης. Διαφορετικά, όπως έγραφε και ο Λένιν, αν περιορίζει κανείς την πάλη των τάξεων στην πάλη μέσα στη Βουλή ή αν θεωρεί την πάλη μέσα στη Βουλή σαν την ανώτατη, την αποφασιστική, στην οποία υποτάσσονται οι άλλες μορφές πάλης, σημαίνει να περνά στην πραγματικότητα με το…

Γιάννης Ελαφρός ▸ Οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις θα είναι εφαλτήριο κλιμάκωσης ή ντεκόρ των «αρχηγών»; Ηταν καυτή η Πέμπτη στην Αθήνα. Όχι μόνο από το λιοπύρι, αλλά από την ζεστή παρουσία χιλιάδων απεργών στους δρόμους στη μεγαλύτερη κινητοποίηση από την εκλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στη μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων 3-4 ετών. Απεργιακά αγωνιστικά ποτάμια γέμισαν τους δρόμους, δείχνοντας πως το νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη έχει απορριφθεί από την πλειονότητα των άμεσα ενδιαφερομένων, των εργαζομένων. Την Πέμπτη δεν ήταν ο σεισμός που θα έριχνε με μιας το νομοσχέδιο (και πώς να ήταν άλλωστε;), αλλά ήταν μια ισχυρότατη σεισμική δόνηση (προσεισμική;), ικανή να απελευθερώσει δυνάμεις για μια ισχυρή κλιμάκωση που θα απειλήσει τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Δεν θυμίζει κυρίως «κάτι από τα παλιά», αλλά εκφράζει βαθύτερες εκρηκτικές διεργασίες μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία που δεν θέλει να γίνει η ματαιωμένη γενιά και τα πληβειακά στρώματα, σε ένα περιβάλλον βαθύτατης και πολυσύνθετης καπιταλιστικής κρίσης.…

«Άλλο απεργία και άλλο παρανομία». Κωστής Χατζηδάκης υπουργός Εργασίας, Αθήνα 2021 μ.χ Γεράσιμος Λιβιτσάνος Η απεργία δεν είναι ένα μια κοινωνική λειτουργία που εμφανίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν είναι επίσης μια πράξη που πρώτα νομοθετήθηκε από κάποιον υπουργό και στην συνέχεια εφαρμόστηκε στην πράξη. Το αντίθετο. Η «γέννησή» της με την μορφή που την ξέρουμε βρίσκεται κάπου στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Τότε που με εργατικούς αγώνες άρχισαν να κερδίζονται τα εργασιακά δικαιώματα και βέβαια η απεργία ήταν μια «παράνομη» πράξη. Όπως και οι άλλες μορφές εργατικής διεκδίκησης (π.χ καταλήψεις) η απεργία παραβίασε τους κανόνες και τα συντάγματα και τους νόμους με την ορμή ενός άλλου σημαντικότερου και ισχυρότερου δικαίου: Αυτού που έχει η πλειοψηφία της κοινωνίας, δηλαδή οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας, να ζουν και να εργάζονται με όρους συμβατούς με τις δυνατότητες του ανθρώπινου πολιτισμού. Από μια τέτοια «παράνομη» διαδικασία λοιπόν θεσμοθετήθηκε στις…

Παναγιώτης Μαυροειδής «Ο εργάτης βάζει την ζωή του στο αντικείμενο. Όμως τώρα η ζωή του δεν ανήκει πλέον σ’ αυτόν αλλά στο αντικείμενο» (Κ. Μάρξ) Άστραψαν και βρόντηξαν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης κατά της απεργίας της ΠΕΝΕΝ στις 3 Ιούνη. Οι ναυτεργάτες (μαζί και αλληλέγγυοι) είχαν στηθεί από το πρωί, για την περιφρούρηση της απεργίας. Μαζί και τα κανάλια, αλλά με αντίθετο σκοπό: Για το θάψιμο της απεργίας. Ποιο ήταν το «ηθικό δίδαγμα» της επίθεσης; «Οι απεργοί διέκοψαν τον απόπλου των καραβιών και ταλαιπωρήθηκαν οι επιβάτες». Το έγκλημα είναι σχεδόν αυταπόδεικτο. Θα υπάρχει επιτέλους και τιμωρία του; Η απάντηση, εντελώς συγχρονισμένα έρχεται μέσω του αντεργατικού νομοσχεδίου της ΝΔ που πάει για ψήφιση στη Βουλή: Ακόμη μεγαλύτερη περιστολή του δικαιώματος της απεργίας. Ας πάρουμε τα πράγματα σύντομα από την αρχή και όχι από τις θλιβερές ουρές τους. Η εργασία και ο εργαζόμενος Συμβαίνει την εργασία, την οποιαδήποτε εργασία, είτε για παραγωγή…

Η απεργιακή απειθαρχία της ΠΕΝΕΝ εκδηλώθηκε σήμερα στο λιμάνι του Πειραιά, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, κόντρα στην αστική δικαιοσύνη, στις απειλές των εφοπλιστών και της κυβέρνησης, καθώς και στην οπισθοχώρηση των άλλων ναυτεργατικών σωματείων και την πειθάρχηση με το σχεδιασμό ήττας της ΓΣΕΕ. Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες επίτηδες δεν ενημέρωναν το επιβατικό κοινό για την απεργία με αποτέλεσμα να συνωστίζεται και να ταλαιπωρείται ο κόσμος. Έτσι ενώ από τα χαράματα ναυτεργάτες και αλληλέγγυοι περιφρουρούσαν την απεργία στους καταπέλτες των πλοίων, με το πρώτο φως άρχισαν να σχηματίζονται ουρές επιβατών που είχαν φτάσει στο μεγάλο λιμάνι βέβαιοι ότι θα ταξιδέψουν. Το prin.gr περιγράφει καρέ καρέ πως μεθοδεύτηκε η λύση της απεργίας, με τον εγκλωβισμό των επιβατών, τις ασφυκτικές πιέσεις, τις δυνάμεις καταστολής και την «βόμβα» στον ΗΣΑΠ (δείτε εδώ). Το ΠΑΜΕ αντί μια κουβέντα στήριξης στην απεργία, ή έστω καταγγελίας του απεργοσπαστικού μηχανισμού ή τουλάχιστον, αντί να σιωπήσει, προχώρησε σε δημόσιο…

Αντώνης Δραγανίγος ▸ Το αντεργατικό νομοσχέδιο πυλώνας στην απογείωση της εκμετάλλευσης στην μετά-covid εποχή Η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει. Το νομοσχέδιο επιστροφής στον εργασιακό μεσαίωνα αποτελεί για την κυβέρνηση της ΝΔ και το αστικό πολιτικό σύστημα την μακάβρια εισαγωγή σε μια ολόκληρη σειρά αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, που προωθούνται στην «μετά-covid εποχή» σε όλη την Ευρώπη, με βασικό στόχο μια εκ βάθρων αλλαγή στην καρδιά της εργασίας, μια απύθμενη βουτιά στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, με «επιχείρημα» την «4η βιομηχανική επανάσταση» και βασικό όχημα για την Ευρώπη το περιβόητο «Ταμείο Ανάκαμψης». Το 5ο πανευρωπαϊκό μνημόνιο διαρκείας είναι εδώ. Η στάση λοιπόν των πολιτικών δυνάμεων καθορίζεται τελικά από το πως τοποθετούνται πάνω στη στρατηγική του κεφαλαίου, δηλαδή πάνω στους δίδυμους πύργους του βαθέματος της εκμετάλλευσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι, και πάλι, η δύναμη κρούσης για την επιβολή αυτού του μεσαίωνα! Ας μην δημιουργηθούν, για μια ακόμα φορά, αυταπάτες. Δεν πρόκειται για…

Από Σ.Μ Τις σχέσεις μεταξύ της γερμανικής εταιρείας Siemens με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ περιγράφει η δικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας. Η απόφαση εξεδόθη το Δεκέμβριο του 2019 και χρειάστηκε σχεδόν ενάμιση χρόνο για να καθαρογραφεί, ενώ αποτελείται από σχεδόν 4.000 σελίδες. Σύμφωνα με αποσπάσματα της απόφασης τα οποία δημοσιεύει το dikastiko.gr. η εταιρεία «σταθερά, συστηματικά και διαχρονικά» χρηματοδοτούσε τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα. «…. Το ΠΑΣΟΚ αποτελούσε τον τελικό αποδέκτη του χρηματικού αυτού ποσού, στο πλαίσιο της παράνομης χρηματοδότησης που υλοποιούσε η Siemens, σταθερά, συστηματικά και διαχρονικά και αφορούσε τα πολιτικά κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα, τέτοια δε χαρακτηριστικά είχε και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δέσποζε στην πολιτική ζωή του τόπου ως κυβερνητικό κόμμα για σχεδόν δυόμισι δεκαετίες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι τα μέσα περίπου της δεκαετίας τoυ 2000, σημαίνον στέλεχος του οποίου (ΠΑΣΟΚ) ήταν ο τεσσαρακοστός τρίτος κατηγορούμενος, Θεόδωρος…