Από τα λιντσαρίσματα της Κου Κλουξ Κλαν μέχρι την εκτέλεση των κομμουνιστών Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ και από την Αμερικανική Επανάσταση μέχρι το αστέρι Swarovski στο κέντρο Ροκφέλερ, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα έχουν συνοδεύσει ορισμένες από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία του αμερικανικού κράτους. Απόλυτα αναμενόμενο, αφού για πρώτη φορά τα έφεραν στην Αμερική κάποιοι Γερμανοί μισθοφόροι. Στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ υπάρχει μια μικρή παράγραφος στην οποία οι επαναστάτες καταδικάζουν τη βρετανική αυτοκρατορία γιατί «μετέφερε στρατιές μισθοφόρων για να ολοκληρώσουν την αποστολή του θανάτου, της καταστροφής και της τυραννίας». Το σχόλιο αφορά τους διαβόητους Γερμανούς στρατιώτες, που προέρχονταν κυρίως από τα κρατίδια της Έσσης και σε ορισμένες μάχες έφτασαν να αποτελούν ακόμη και το ένα τρίτο των αποικιακών στρατευμάτων της Αγγλίας. Αυτό που δεν θα μπορούσε να αναφέρει η Διακήρυξη είναι ότι μαζί με τον θάνατο, οι ξένοι στρατιώτες πιστεύεται ότι έφεραν μαζί τους και το έθιμο του…

  Η επικρατούσα άποψη στο στρατόπεδο της αντίστασης επιζητούσε έναν τίμιο συμβιβασμό με την αστική πλευρά, υπήρχε όμως και η αριστερή αμφισβήτηση Υπό μία αντίληψη, στην ιστορία συμβαίνει εκείνο που τελικά μπορούσε να συμβεί. Κάτω από αυτή την οπτική, η εκ των υστέρων εξέταση μιας εναλλακτικής εξέλιξης των πραγμάτων δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από άσκηση του μυαλού, πιθανολογία, που περισσότερο έχει να κάνει με τις επιθυμίες μας παρά με τις πραγματικές ιστορικές δυνατότητες. Ογδόντα χρόνια μετά τη μεγάλη μάχη της Αθήνας ανάμεσα στο στρατόπεδο της αντιφασιστικής αντίστασης και τον συνασπισμό Βρετανών, ντόπιων αστικών δυνάμεων και συνεργατών των ναζί, το υλικό που διαθέτουμε στα χέρια μας, αν και δεν συμπληρώνει πλήρως το παζλ, είναι ικανό να μας δώσει μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για τη δύναμη και τις δυνατότητες, τα σχέδια και τους υπολογισμούς, τους φόβους, τις ταλαντεύσεις, τη γνώση και την άγνοια των δρώντων υποκειμένων. Μετά την καθιέρωση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ως…

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τη Μέση Ανατολή, κάτι σαν αραβικό 1989. Όπως η πτώση του Τείχους του Βερολίνου σηματοδότησε την κατάρρευση των εκφυλισμένων κομμουνιστικών (μόνο κατ’ όνομα) καθεστώτων που αντλούσαν νομιμοποίηση από την παράδοση της Οκτωβριανής Επανάστασης, έτσι και κονιορτοποίηση του καθεστώτος Άσαντ σήμανε τη χαριστική βολή του αραβικού εθνικισμού, που είχε εμπνεύσει ευρύτατα λαϊκά στρώματα κατά τη χρυσή εποχή του ηγέτη της νέας Αιγύπτου Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ και των συνοδοιπόρων του. Στα καλά του χρόνια, το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (αργότερα Μπάαθ) υπήρξε η πιο προχωρημένη έκφραση ενός παναραβισμού με σοσιαλιστική απόχρωση. Ηγετική φυσιογνωμία του ήταν ο Μισέλ Άφλακ, ένας διανοούμενος από χριστιανική οικογένεια της Δαμασκού που σπούδασε στη Σορβώνη, γοητεύτηκε από τον Μαρξισμό και εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα για να αποχωρήσει από αυτό τη δεκαετία του 1930, αγανακτισμένος (με το δίκιο του) για την υποστήριξη της Γαλλικής Εντολής (δηλαδή, αποικιοκρατίας) στη Συρία…

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν με το διάγγελμά του προς τον γαλλικό λαό ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί, ούτε μετά την αστάθεια που επικρατεί στο γαλλικό πολιτικό σύστημα και μετά την παραίτηση Μπαρνιέ, και ότι θα ορίσει νέο πρωθυπουργό εντός ολίγον ημερών. Με έντονο τόνο έστρεψε την κριτική του στην αντιπολίτευση λέγοντας πως ορισμένοι από τους πολιτικούς του αντιπάλους επέλεξαν το «χάος», αναφερόμενος στην πρόταση δυσπιστίας που είχε καταθέσει η Αριστερά και υπερψήφισε και η Ακροδεξιά.   Συγκεκριμένα, μετά την παραίτηση Μπαρνιέ, ο Γάλλος πρόεδρος απευθυνόμενος στον γαλλικό λαό, υποστήριξε ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί μέχρι την λήξη της θητεία του το 2027 και πως θα ορίσει τον νέο πρωθυπουργό εντός των επόμενων ημερών. Υποστήριξε πως τους επόμενους 30 μήνες που θα είναι στην προεδρία της γαλλικής Δημοκρατίας στόχος του θα είναι η δημιουργία μίας ισχυρής Γαλλίας και μίας ισχυρής Ευρώπης, «ικανών να ανταποκριθούν στις προκλήσεις των καιρών». Στην…

Σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας από το ΕΑΜ για τον αφοπλισμό διοργανώθηκε την Κυριακή 3 του Δεκέμβρη 1944 παναθηναϊκό συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος παρά την κυβερνητική απαγόρευση. Για τον επιδιωκόμενο μονόπλευρο αφοπλισμό του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ υπάρχει και η επίσημη ομολογία του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως προκύπτει από την επιστολή του στην «Καθημερινή» (2/3/1948) όπου αναφέρει: «Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν. Και όταν μου έθεσε το ερώτημα ποια είναι η πολιτική μου, απήντησα: Εξοπλισμός του Κράτους – Αφοπλισμός του ΕΑΜ». Και σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής: «Και εις την Ελλάδα το ΚΚΕ είχε καταστή παντοδύναμον και είχε συγκροτήσει και την Κυβέρνησιν των Βουνών -την ΠΕΕΑ. Και η αγωνία, από την οποία αδιαλείπτως κατειχόμην ήτο: Πώς θα κατελύετο; Δύο ήσαν τα στάδια διά να φθάσωμεν εις την Νίκην: Πρώτον, η έλευσις εις τας Αθήνας! Και δεύτερον, ο αφοπλισμός του ΚΚΕ»! Παρεμπιπτόντως, όπως γράφει ο ιστορικός Γ.Α. Λεονταρίτης,…

  «Είναι πολύ κακό να είσαι εχθρός των Αμερικανών. Το μόνο χειρότερο είναι να είσαι φίλος τους» Σε προηγούμενο άρθρο μας υποστηρίξαμε ότι η Κύπρος δεν θα μπει ποτέ στο ΝΑΤΟ, αντίθετα με όσα υποστηρίζει ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης και η εκπορευόμενη από το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας προπαγάνδα που, στην πραγματικότητα, αποσκοπεί στο να δικαιολογήσει μείζονες και εξαιρετικά επικίνδυνες για την ίδια την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας παραχωρήσεις στους δυτικούς και στην Τουρκία. Παραχωρήσεις που ετοιμάζεται να κάνει η Λευκωσία, με το επιχείρημα ακριβώς ότι έτσι θα μπει τελικά η Κύπρος στο ΝΑΤΟ.  Μια τέτοια ένταξη, κατά τον Πρόεδρο, τις πολιτικές δυνάμεις που τον υποστηρίζουν και όσους σιωπούν αιδημόνως, θα αναβαθμίσει τάχα μου τον διεθνή ρόλο και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η όλη αυτή καμπάνια στηρίζει και στηρίζεται στη νοοτροπία, το σύνδρομο της «διαρκούς αναζήτησης προστάτη» που ταλαιπώρησε διαχρονικά τον ελληνισμό, και τη δεξιά, μονίμως προσανατολισμένη στις ΗΠΑ…

  Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Ντόναλντ Τραμπ βασίστηκε σε επιτελείο από παραδοσιακούς Ρεπουμπλικάνους του κατεστημένου. Αυτοί δεν ήταν αναγκαστικά στην ίδια γραμμή με εκείνον και έτσι λειτούργησαν ως εσωτερικοί έλεγχοι και ισορροπίες. Όμως σε αυτή τη θητεία, και ήδη από τώρα, έχει διαχωρίσει τον εαυτό του από αυτούς τους ανθρώπους και το κύριο κριτήριο επιλογής των προσώπων για τη διαμόρφωση της επόμενης κυβέρνησής του, είναι η αφοσίωση στον ίδιο και τις προγραμματικές του εξαγγελίες. Οι σύμβουλοι του Τραμπ δήλωσαν ότι ο επερχόμενος πρόεδρος θα προωθήσει «μια φιλική προς τις επιχειρήσεις ατζέντα με μειώσεις φόρων, απορρύθμιση και επέκταση της παραγωγής ενέργεια και δη της ορυκτής» και «θα γεμίσει τις κορυφαίες θέσεις του με δισεκατομμυριούχους, πρώην διευθύνοντες συμβούλους, ηγέτες της τεχνολογίας και πιστούς». Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι ο Τραμπ έχει ήδη παραδώσει τα ηνία της προεδρίας του στην εταιρική ελίτ. Έτσι: Σε λιγότερο από μία εβδομάδα…

  Το κράτος είναι ανεξέλεγκτο. Οι μηχανισμοί της κρατικής βίας δεν ήταν ποτέ σε τέτοιο βαθμό ασύδοτοι, μετά την περίοδο της δικτατορίας. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με τις μεθόδους και τις επιδιώξεις των ομάδων του αντιεξουσιαστικού χώρου. Η σύλληψη και η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού είναι πράξη απόλυτης αστυνομικής και κρατικής αυθαιρεσίας, εφόσον οι εξηγήσεις που δίνει η αστυνομία (ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα, αν υπάρχει κι αυτό) είναι το μόνο στοιχείο. Μπορεί αυτό να οδηγήσει σε προφυλάκιση; Ναι λέει το κρατικό σύστημα. Κι όμως η προφυλάκιση προβλέπεται για εκείνους που δεν έχουν μόνιμη διαμονή και είναι ύποπτοι φυγής, όπως και για εκείνους που ενδέχεται αν μείνουν ελεύθεροι να τελέσουν εγκλήματα. Σε ποια από τις δυο κατηγορίες περιλαμβάνεται ο Ν. Ρωμανός, αν υποθέσουμε πως το αποτύπωμα είναι επαρκές στοιχείο; Ένας στοχοποιημένος, γνωστός και παρακολουθούμενος άνθρωπος; Αν ένας που παρακολουθείται συλλαμβάνεται για…

Από τη δημιουργία του Συνασπισμού στον ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο κόμμα, στην αυτονόμηση του προέδρου και στην εκλογή «από τη βάση», πάντα εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ Υπάρχουν πολλοί και πολλές που αναρωτιούνται πώς ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε σε τέτοιο χάλι, με όλα αυτά που είδαμε… live στο συνέδριο διάλυσης και προκλητικά αντιδημοκρατικών πρακτικών στο Γκάζι, αλλά και σε όσα γενικότερα συμβαίνουν. Ειδικά για ένα κόμμα που είχε αναπτυχθεί και από τον χώρο της «ανανεωτικής Αριστεράς», που υμνούσε τον διάλογο, τις διαφορετικές απόψεις και τάσεις και την «ενότητα όλης της Αριστεράς». Φανταστείτε να είχε ενταχθεί σύσσωμη η αντικαπιταλιστική Αριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ ή σε στενή συμμαχία μαζί του, όπως επίμονα καλούσαν τότε ειδικά οι αριστερές του συνιστώσες… Τι κατάσταση «καμένης γης» θα υπήρχε τώρα. Ευτυχώς υπήρχαν τότε κάποιες «σεχταριστικές δυνάμεις» (όπως μας έλεγαν), όπως το ΝΑΡ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλοι, που τράβηξαν άλλο δρόμο. Σε αυτές τις συνθήκες εκφυλισμού και σύγχυσης έχει σημασία…

«Σε ορισμένους δεν αρέσει η ένοπλη Αστυνομία. Αλλά και στις καλύτερες χώρες τους κόσμου η Αστυνομία είναι ένοπλη. … Οταν κυνηγάς έναν κακοποιό ή έναν έμπορο ναρκωτικών, αυτό γίνεται με όπλα και δεν είδα κανέναν να διαμαρτύρεται όταν ο “Ρουβίκωνας” έκανε πριν χρόνια παρέλαση στα Εξάρχεια, με δεκάδες Καλάσνικοφ». Μιχάλης Χρυσοχοϊδης -τηλεόραση Star 15/05/2020 Λεπτομέρεια είναι, ότι δεν γνωρίζει ότι στην Αγγλία, που θεωρείται ότι υπάρχει μια απ’ τις καλύτερες αστυνομίες του κόσμου, μόνο ορισμένοι αστυνομικοί συγκεκριμένων υπηρεσιών επιτρέπεται να οπλοφορούν και αυτό μόνο κατά το διάστημα της υπηρεσίας τους.Αυτό όμως που είπε ο Χρυσοχοϊδης, σχετικά με την “παρέλαση στα Εξάρχεια του Ρουβίκωνα με δεκάδες Καλάσνικοφ” σε οδηγεί στον κίνδυνο αιφνίδιας τριχόπτωσης. Καλά τόσο χαχόλους θεωρεί ο υπουργός του Μητσοτάκη, το κοινό στο οποίο απευθύνεται;Δηλαδή θέλει να μας πει ότι ξύπνησαν ένα πρωί τα μέλη της αναρχικής συλλογικότητας, δεν είχαν τι να κάνουν και για να καταπολεμήσουν την πλήξη τους…