ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ PRO -RATA: ΔΥΝΑΤΗ Η ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟ 45% ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Η Iskra αναδημοσιεύει χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αξιοπιστία τους, ευρήματα της δημοσκόπησης της εταιρίας Pro-Rata, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του ρ/σ «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5» μεταξύ 4 και 6 Μαΐου και αφορά τη στάση των πολιτών απέναντι στις οικονομικο-πολιτικές εξελίξεις. Στο ερώτημα αν η ελληνική οικονομία ωφελήθηκε από το ευρώ, αρνητικά απάντησε ένας στους δύο ερωτηθέντες (50%), ενώ 44% απάντησε ότι η οικονομία ωφελήθηκε. Στο ερώτημα αν είναι δυνατή η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας εκτός ευρώ, το 45% των πολιτών απαντά θετικά ενώ το 48% απαντά αρνητικά. Όσον αφορά το ερώτημα του τί πρέπει να ακολουθήσει στο ενδεχόμενο μη επίτευξης συμφωνίας με τους «θεσμούς», οι μισοί ερωτηθέντες (50%) δήλωσαν ότι πρέπει να γίνει δημοψήφισμα για την αποδοχή ή όχι των όρων των δανειστών, ένας στους πέντε (21%) απάντησε ότι πρέπει να γίνουν…

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ, ΜΗ – ΑΠΟΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΛΗΣΤΡΙΚΩΝ ΔΟΣΕΩΝ Toυ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ* Στις εκλογές της 25ης Γενάρη, ο λαός απαίτησε με την ψήφο του να μπει ένα τέλος στα μνημόνια. Με την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ανατροπής. Μήνυμα ανατροπής το οποίο δημιούργησε στους λαούς της Ευρώπης την ελπίδα για ένα άλλο υπόδειγμα απέναντι στην Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού. Ο ελληνικός λαός έδειξε να αντιλαμβάνεται ότι η αποπληρωμή του ληστρικού χρέους , το οποίο αποτελεί «βαρέλι δίχως πάτο» , στους δανειστές αποτελεί αδιέξοδο και ολισθηρό δρόμο. Η απάντηση, όμως, των «θεσμών» στη λαϊκή ετυμηγορία ήταν ένα μπαράζ εκβιασμών με όπλο τη χρηματοπιστωτική ασφυξία και στόχο την εξώθηση , τελικά, της κυβέρνησης , σε «νέο-μνημονιακές» καταστροφικές πολιτικές.Έθεσαν , έτσι, από τη μεριά τους στον κάλαθο των αχρήστων τη λαϊκή ετυμηγορία και εν τέλει τη λαϊκή κυριαρχία. Οι κυρίαρχοι κύκλοι σε ΕΕ και ΔΝΤ με πρώτους απ' όλους τους κυρίαρχους κύκλους…

Γιάννης Μηλιός Η εντολή που έχει η κυβέρνηση από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι διπλή: (α) Να σταματήσει τις πολιτικές λιτότητας, θέτοντας στο επίκεντρο τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, (β) να εξασφαλίσει μια συμφωνία με τους δανειστές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του ελληνικού Δημοσίου. Αν οι δανειστές αδιαφορούν για τη δημοκρατία και τη βούληση του ελληνικού λαού και απαιτούν τη συνέχιση της λιτότητας στην Ελλάδα (δηλαδή ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να αθετήσει τη βασική εντολή που της έδωσε ο ελληνικός λαός), τότε η λύση είναι μία: Καθυστέρηση των υποχρεώσεων προς τους δανειστές. Με άλλα λόγια, καθυστέρηση πληρωμών μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία. Πάντα εντός της Ζώνης του Ευρώ, μια που η «νομισματική» υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης και του βιοτικού επιπέδου της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι εξίσου ανεπιθύμητη με την «εσωτερική υποτίμηση». 1. Λιτότητα Η λιτότητα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Στην επιφάνεια, λειτουργεί ως στρατηγική για…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* Ελπίδες σχεδόν σε όλους τους Ελληνες γέννησε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Γενάρη. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας έχει σαφέστατη την αντίληψη πως οι υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παλεύουν ειλικρινά να επιβάλουν μια αντιμνημονιακή πολιτική. Σε καμία απολύτως περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς απατεώνες που άλλα λένε, άλλα τάζουν και τα εντελώς αντίθετα κάνουν. Καθώς όμως συμπληρώθηκαν εκατό μέρες από τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τσίπρα, μια άλλη αμφιβολία αρχίζει να υφέρπει, άλλου τύπου, διαφορετικού. Εξαιρετικά ισχνό αποδεικνύεται το έργο αυτής της κυβέρνησης σε αυτούς τους σχεδόν τρεισήμισι μήνες. «Αυτά που υποσχεθήκαμε τα τηρούμε» ισχυρίστηκε στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης. Ξαναλέμε, για τις προθέσεις των υπουργών δεν αμφιβάλλουμε, αλλά αν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ νομίζουν ότι ο ρυθμός υλοποίησης των προεκλογικών τους υποσχέσεων ικανοποιεί τον ελληνικό λαό, κάνουν μεγάλο λάθος. Μην αυταπατώνται…

ΤΡΑΓΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ* Όταν το τελευταίο επιχείρημα της ‘’διαπραγμάτευσης’’ της κυβέρνησης είναι ‘’δώστε μας εσείς ρευστότητα, ώστε να πάρουμε αντεργατικά μέτρα εμείς’’, η πλήρης υποταγή και υπαγόρευση της πολιτικής από τα αφεντικά της ευρωζώνης, ομολογείται ρητά. Αλλιώς: ‘’Μονά κερδίζετε, ζυγά χάνουμε’’. Όλα βαδίζουν προς την υπογραφή μιας ντροπιαστικής συμφωνίας με αρνητικές συνέπειες ιστορικών διαστάσεων, τόσο οικονομικές όσο και πολιτικές. Όχι γιατί θα είναι το πρώτο και μοναδικό πακέτο αντεργατικών μέτρων στην Ελλάδα, αλλά ακριβώς επειδή αυτή τη φορά θα έχει τη συνηγορία και τη σφραγίδα μιας ‘’αριστερής’’ κυβέρνησης. Υποτίθεται ότι η συμφωνία στο Eurogroup της 20ης Φλεβάρη εξασφάλιζε χρόνο κινήσεων απέναντι στους κουτόφραγκους. Εξασφάλισε ακριβώς το αντίθετο. Συμβολικά, ένας ταπεινωμένος Ντάισελμπλουμ εκείνης της πρώτης συνάντησης με τον Βαρουφάκη, έχει βγει σήμερα μάγκας. Ουσιαστικά και πολιτικά, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε και στράγγιζε όλα τα αποθεματικά του κράτους πληρώνοντας τις δόσεις του ΔΝΤ.…

Tου ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ* Θέτοντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όλα τα θέματα ξεκίνησαν την Πέμπτη 30 Απριλίου και αναμένεται να ολοκληρωθούν σήμερα οι συζητήσεις στην ομάδα των Βρυξελλών. Βασικό γνώρισμα τού εν εξελίξει γύρου διαπραγματεύσεων είναι τα θετικά σχόλια στον διεθνή Τύπο και εκ μέρους παραγόντων της ΕΕ, για το «εποικοδομητικό πνεύμα» που επιδεικνύει η ελληνική πλευρά. Πίσω από τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη δεν βρίσκεται τίποτε άλλο παρά η ενθάρρυνση των υποχωρήσεων του Μεγάρου Μαξίμου, που περιλαμβάνουν την αλλαγή στη σύνθεση της διαπραγματευτικής ομάδας, με την αναβάθμιση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου και του προέδρου του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Γιώργου Χουλιαράκη και την παράλληλη περιθωριοποίηση του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και του γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Νίκου Θεοχαράκη, που κρίθηκαν… πολύ σκληροί για να διαπραγματευθούν. Στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων βρίσκονται οι προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Στο ένα άκρο της διελκυστίνδας οι Ευρωπαίοι κατεβάζουν τον πήχη του ρυθμού αύξησης…

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ* Έτυχε μεγάλης αναπαραγωγής άρθρο του Mark Gilbert στο Bloomberg που, ξεκινώντας από ένα απόφθεγμα του Βιτγκενστάιν, υπογραμμίζει την αβεβαιότητα της διεθνούς ελίτ των αγορών απέναντι στην τελευταία φάση της ελληνικής κρίσης: «Η Ελλάδα δεν είναι κάτι, αλλά δεν είναι και τίποτα», είναι ο τίτλος που συμπυκνώνει το συμπέρασμά του. Ο ίδιος ο Βιτγκενστάιν έλεγε ότι «το να προσπαθήσεις να συζητήσεις για προσωπικά βιώματα όπως ο πόνος δεν είναι κάτι, αλλά ούτε και τίποτα». Το βα­σα­νι­στι­κό δί­λημ­μα ανά­με­σα στο «κάτι» και στο «τί­πο­τα» δια­τρέ­χει το θρί­λερ της δια­πραγ­μά­τευ­σης της κυ­βέρ­νη­σης με τους δα­νει­στές. Η κυ­βέρ­νη­ση επέν­δυ­σε πολλά στην εν­διά­με­ση συμ­φω­νία της 20ής Φε­βρουα­ρί­ου επι­διώ­κο­ντας να κερ­δί­σει «κάτι»: λίγο χρόνο και λίγο χρήμα. Του­λά­χι­στον τα 7,2 δισ. ευρώ της υπό πα­ρά­τα­ση δα­νεια­κής σύμ­βα­σης με τα οποία θα μπο­ρού­σε να ελα­φρύ­νει δα­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις άνω των 24 δισ. ευρώ εντός του έτους. Απέ­να­ντι σ’ αυτό το «κάτι» οι δα­νει­στές αντι­πα­ρά­θε­σαν ένα…

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ* Την ερχόμενη Πέμπτη, οι Βρετανοί ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν την επόμενη κυβέρνηση τους, ύστερα από μια υποτονική προεκλογική εκστρατεία χαμηλών προσδοκιών και ανούσιων αντιπαραθέσεων. Συντηρητικοί και φιλελεύθεροι, τα δυο κόμματα της απερχόμενης κυβέρνησης συνασπισμού, υπόσχονται στους ψηφοφόρους ότι θα συνεχίσουν την πολιτική της λιτότητας και μείωσης των ελλειμμάτων , η οποία καταδίκασε την οικονομία σε μια αναιμική ανάπτυξη – μόλις 0,3% το πρώτο τρίμηνο του 2014. Όπως σημείωνε όμως, ο Αμερικανό οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν στον Guardian της περασμένης Πέμπτης, το εργατικό κόμμα του Εντ Μίλιμπαντ «ακολουθεί βασικά την ίδια πολιτική», έτσι που «και τα δυο μεγάλα κόμματα ουσιαστικά υπόσχονται ένα νέο γύρο λιτότητας, ο οποίος απειλεί να υπονομεύσει την όποια ανάκαμψη». Το κενό της κοινωνικής ελπίδας έρχεται να καλύψουν πραγματικοί και ανορθολογικοί φόβοι γύρω από το θέμα της «εθνικής ταυτότητας», δίνοντας ένα μάλλον ανησυχητικό «σασπένς» στην κατά τα άλλα ανιαρή αναμέτρηση. Η πρώτη βραδυφλεγής βόμβα, που απειλεί…

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ* Αξιότιμε κύριε Μπακουνάκη. Διαπράξατε την πρωτοτυπία να συγκρίνετε στο Βήμα τον Λεωνίδα Καβάκο, με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Εις διπλούν μάλιστα. Το μεν υπό τον πολεμικό τίτλο "Καβάκος vsΛαφαζάνης". Το δε υπό τον σαββοπουλικό τίτλο "Η Ελλάδα που αντιστέκεται". Αυτή η Ελλάδα, σύμφωνα με σας, είναι η Ελλάδα του Καβάκου. Ενώ η Ελλάδα του Λαφαζάνη είναι φοβική, δουλοπρεπής, τριτοκοσμική, μεταξύ του αραβικού κόσμου και της Αφρικής. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε. Αλλά πρώτα-πρώτα κακώς σύρατε τον Καβάκο σε μια τόσο χαμηλού επιπέδου σύγκριση. Αν μάλιστα διαβάζετε το δικό σας Βήμα, θα έπρεπε να έχετε προσέξει όσα εκεί δηλώνει τον Φεβρουάριο του 2012: Η Ελλάδα είναι η ατμομηχανή της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τα αρνητικά. Ενώ κάποτε ήταν ο θετικός, ο λαμπερός καθοδηγητής της, σήμερα έχει καταντήσει στο άλλο άκρο. Πάλι πρωτοπόρα, βέβαια, αλλά από την ανάποδη...Παντού κυριαρχεί η απόλυτη παρακμή. Σεις βέβαια υποστηρίζετε ότι με τη συναυλία Καβάκου…

Του ΠΕΤΡΟΥ ΤΣΑΓΚΑΡΗ* Τα ρατσιστικά εγκλήματα δεν έπεσαν από το πουθενά. Όπως λέει ο Μ. Νεόκοσμος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής, μετά την κατάρρευση του απαρτχάιντ, επειδή η οικονομική κρίση ήταν ήδη παρούσα, πολιτικές δυνάμεις από όλο το φάσμα άρχισαν τις αντιμεταναστευτικές κορόνες, καλλιεργώντας το αντίστοιχο κλίμα. Σύμφωνα με τον Νεόκοσμος, «τα ΜΜΕ στοχοποιούσαν από τότε συστηματικά τους μετανάστες, καθώς ακόμη και υποτιθέμενα σοβαρές εφημερίδες επέμεναν ότι, π.χ., όλοι οι Νιγηριανοί είναι έμποροι ναρκωτικών». Οι ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες από τη Νιγηρία, τη Σομαλία, την Αιθιοπία, τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι και τη Μοζαμβίκη άρχισαν από εκείνη την περίοδο και στην πορεία κορυφώθηκαν: το 1996 έγιναν οι πρώτοι φόνοι, λίγο αργότερα οι πρώτες εμπρηστικές επιθέσεις σε μαγαζιά (με τους ιδιοκτήτες να βρίσκονται μέσα), αλλά σημείο κλειδί ήταν ο Μάιος του 2008 όταν πλέον τα ρατσιστικά εγκλήματα πήραν μαζικό και οργανωμένο χαρακτήρα: τα θύματα –πάνω από 60 τον αριθμό– δεν…