Έξοδος από ευρωζώνη, επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, Κοινωνικό και πολιτικό Μέτωπο τώρα, για να σταματήσει η καταστροφή της χώρας « Δεν έχει πόσιμη σημασία να σταλάζουμε τσιγγούνικες αλήθειες και σταγονίδια βεβαιότητας» (Ν. Καρούζος) • 4 μήνες κυβέρνησης Σύριζα και τα αδιέξοδα της πολιτικής είναι φανερά σ’ όλους: Τα μνημόνια δεν μπορούν να καταργηθούν μέσα στην ευρωζώνη. Το χρέος δεν μπορεί να πληρωθεί και, χωρίς παύση πληρωμών και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, το τρίτο μνημόνιο είναι στα σκαριά. Οι πιέσεις, για να μείνει η χώρα στην ευρωζώνη, εντείνονται όχι μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά και από κυβερνητικά στελέχη, με σενάρια περί καταστροφής, αν επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα, προετοιμάζοντας έτσι την αναγκαιότητα νέας δανειακής σύμβασης — νέου μνημονίου. Καμία σημασία δεν έχει αν ονομασθεί «μνημόνιο» ή «ενδιάμεση συμφωνία», όπως δεν είχε καμία απολύτως σημασία η μετονομασία της «τρόικας» σε «θεσμούς», παρά μόνο ότι προσέθεσε κι ένα στοιχείο προσπάθειας εξαπάτησης του λαού και…

Ενωτικές πολιτικές πρωτοβουλίες- για την δημιουργία ενός δημοκρατικού, πατριωτικού πόλου, προς την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση Κατσούλης Σταύρος - μέλος πολιτικής γραμματείας ΕΠΑΜ Παπουλής Κώστας -μέλος γραμματείας ΣΧΕΔΙΟΥ Β Στάλιας Σπύρος -μέλος γραμματείας Δραχμής Η διαδικασία της Ευρωπαϊκής «ενοποίησης», στην πραγματικότητα της «υπερπαγκοσμοιοποίησης», που λαμβάνει χώρα στην Ε.Ε., με σκληρό της πυρήνα την ζώνη του ευρώ, έχει αποδείξει μέχρι στιγμής, τα εξής : Πρώτον: Η Ε.Ε. σε πολιτικό επίπεδο, αναδεικνύεται σε κατεξοχήν ολοκληρωτικό μόρφωμα. Μέσω της επερχόμενης ομοσπονδιοποίησης καταργείται κάθε έννοια δημοκρατίας, λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Οι λαοί που με τους αγώνες τους, μπορούσαν να επηρεάσουν τα εθνικά τους κοινοβούλια, να ανατρέψουν πολιτικές και κυβερνήσεις, σήμερα βρίσκονται με την πλάτη στο τοίχο, θεατές της ίδιας τους της ζωής. Η φωνή τους «δεν ακούγεται» από την ελεγχόμενη (από τις πολυεθνικές, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, την Γερμανία) διορισμένη γραφειοκρατία των Βρυξελών. Το πεδίο της Ε.Ε., πολύ περισσότερο της ζώνης του ευρώ, αποτελεί αρνητικό…

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου Ο ορισμός του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος μικροαστικού με αστική ηγεμονία έχει γενική ισχύ, αλλά και δυναμική, εξελίσσεται. Ιδιαίτερα μετά την ανάρρησή του στην κυβερνητική εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε δύναμη αστικής πολιτικής με μίγμα νεοφιλελεύθερης διαχείρισης. Τα προοδευτικά στοιχεία του περιθωριοποιούνται και συρρικνώνονται. Ακόμη κι απ’ το πρόγραμμα της ΔΕΘ (που κακώς η αριστερή πτέρυγα το επισείει σαν «κόκκινο λάβαρο», αφού αποτελεί ένα νεοφιλελεύθερης λογικής πρόγραμμα ανάσχεσης της ακραίας φτώχειας, καθιερωμένο στην ΕΕ), κάποια θαμπά ψήγματα απομένουν, όπως το πρόγραμμα «αντιμετώπισης» της ανθρωπιστικής κρίσης με διάθεση του γλίσχρου ποσού των 200 εκ. ευρώ, η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ (για τα υπεσχημένα 750 βλέπουμε) και οι ρυθμίσεις για τα χρέη, αντί για τη διατυμπανιζόμενη προεκλογική σεισάχθεια με πρόδηλο ταξικό χαρακτήρα. Αφού για το λαό αποτελούν νέα εύσχημη φοροεπιδρομή, γιατί πληρώνει με το υστέρημά του, για ν’ απαλλαγεί απ’ το βρόχο του χρέους, ενώ για το…

Για 6 χρόνια παρατείνεται η θητεία του επικεφαλής του ΟΟΣΑ Αγχέλ Γκουρία, μια απόφαση που θα αποφέρει στον Μεξικανό πρώην υπουργό Οικονομικών το αστρονομικό ποσό των 2.481.360 ευρώ. Οι 34 χώρες-μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποφάσισαν ομόφωνα να αναθέσουν στον Γκουρία μία τρίτη θητεία στο αξίωμα του γενικού γραμματέα. Ο Γκουρία θα παραμείνει στο «τιμόνι» του οργανισμού μέχρι το 2021, ως μια «αναγνώριση των ενεργειών του προκειμένου να οικοδομήσει έναν οργανισμό πιο σωστό, πιο ανοικτό και πιο κοινωνικό», σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ, οι ετήσιες απολαβές του γενικού γραμματέα ανέρχονταν το 2014 σε 206.780 ευρώ το χρόνο, ήτοι 17.231 ευρώ τον μήνα. Με αυτά τα δεδομένα η παράταση της θητείας του για 6 χρόνια θα του αποφέρει συνολικά 2.481.360 ευρώ! Και όλα αυτά για να προωθεί μειώσεις μισθών και συντάξεων, άνοιγμα «κλειστών» επαγγελμάτων στις μεγάλες πολυεθνικές, «απελευθέρωση»…

του Boaventura de Sousa Santos (*) Γράφω από την Αθήνα, όπου βρίσκομαι μετά από πρόσκληση του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς» για να συζητήσουμε τα θέματα και τις προκλήσεις που ταλανίζουν σήμερα τις χώρες της νότιας Ευρώπης και τα πιθανά διδάγματα που πρέπει να αντληθούν από τα καινοτόμα πειράματα που διεξάγονται σήμερα στην Ευρώπη και αλλού στον κόσμο. Από τη συζήτηση υπήρξε γενική συμφωνία πως ό,τι θα συμβεί στη διάρκεια των επόμενων ημερών ή εβδομάδων κατά τις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και το ΔΝΤ θα είναι αποφασιστικής σημασίας όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για τους λαούς της Νότιας Ευρώπης και για την Ευρώπη ως σύνολο. Αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι η υπεράσπιση της ευπρέπειας και της ελάχιστης ευημερίας ενός λαού που υπήρξε θύμα όχι μόνο της τεράστιας ιστορικής αδικίας, αλλά και των πολιτικών λιτότητας που σκορπούν το θάνατο και την κοινωνική ερήμωση (πλήρως εμφανής στους δρόμους),…

Η Ευρώπη-φρούριο επεκτείνει τα σύνορά της ώς τις ακτές τις Βόρειας Αφρικής και οι ένοπλες δυνάμεις της δεν θα αρκούνται πια στην «άμυνα», αλλά περνούν στην «επίθεση» ενάντια στους κολασμένους της Γης. Αυτή είναι η ουσία της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση. Ενώ χύθηκαν πολλά κροκοδείλια δάκρυα τις μέρες που οι εκατοντάδες νεκροί στον πάτο της Μεσογείου βρέθηκαν στα πρωτοσέλιδα, και ενώ ειπώθηκαν πολλά μεγάλα λόγια για «τις ευθύνες που πρέπει να αναλάβουμε ως Ευρώπη», το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η ΕΕ είναι συνέχεια (και κλιμάκωση) της δολοφονικής πολιτικής που έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε νεκροταφείο.Υποδοχή;Ως προς το ζήτημα της υποδοχής μεταναστών και προσφύγων, τα μόνα μέτρα που υπάρχουν είναι η προσπάθεια για πιο «ισομερή κατανομή» των προσφύγων στο εσωτερικό της ΕΕ και η εισαγωγή της «μπλε κάρτας» για κάποιους μετανάστες. Το ζήτημα της «κατανομής» δείχνει να σκοντάφτει πριν καλά καλά ανακοινωθεί. Το ένα μετά το άλλο, μια σειρά…

Παρά την επιμελημένη αισιοδοξία που αποπνέουν οι δηλώσεις στελεχών της διαπραγματευτικής ομάδας της κυβέρνησης ότι «είμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία» και τις διαβεβαιώσεις ότι αυτή θα είναι «έντιμη» και θα σέβεται τις «κόκκινες γραμμές», η πραγματική κατάσταση είναι γνωστή σε όλους: οι δανειστές δεν έχουν καμία διάθεση να σεβαστούν κανενός είδους «κόκκινες γραμμές»! Το σύνολο των απαιτήσεών τους παραπέμπει όχι μόνο στο περιβόητο μέιλ Χαρδούβελη, αλλά πάει και πέρα απ’ αυτό. Το μόνο που συζητούν, είναι να μετατεθεί η διαπραγμάτευση για κάποιες εξ αυτών το φθινόπωρο, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει τώρα μια «μεταβατική» συμφωνία που θα κατοχυρώνει όλες τις θεμελιώδεις απαιτήσεις τους. Πέρα από τους πολιτικούς λόγους της σκληρής τους στάσης (να μην επιβραβευτεί η Αριστερά και ένα πολιτικό πείραμα «ανταρσίας» ενάντια στη λιτότητα), τώρα έχει προστεθεί και ένας δεύτερος, που ενισχύει την ακαμψία τους στις διαπραγματεύσεις: η αίσθηση ότι έχουν στριμώξει την ελληνική κυβέρνηση στα «σχοινιά».Το πρώτο…

Ήταν 30 του Μάη του 1933, όταν είδε το φως της δημοσιότητας η δραματική έκκληση των 30 εξόριστων κομμουνιστών της Γαύδου, με την οποία ζητούσαν από τους εργαζόμενους –πέρα από την άμεση οικονομική ενίσχυση τους, για να μην πεθάνουν από τις αρρώστιες και την πείνα– ν’ αγωνιστούν μαζί τους για την κατάργηση της Γαύδου ως τόπου εξορίας, για τη γενική αμνηστία στους φυλακισμένους! Του Δημήτρη Δαμασκηνού, εκπαιδευτικού Δ.Ε. – ιστορικού. Σήμερα βέβαια η Γαύδος δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους υπόλοιπους, ελκυστικούς εκδρομικούς προορισμούς που υπάρχουν στην Κρήτη. Αντίθετα πολλοί την προτιμούν ως εναλλακτικό τόπο διακοπών και την επισκέπτονται κυρίως το καλοκαίρι, γιατί απολαμβάνουν τις ομορφιές του νησιού και τη φυσικότητα του τοπίου, μακριά από τους ασφυκτικά δομημένους χώρους και τους ενοχλητικούς θορύβους της πόλης, μπορώντας μέσα στη βραδινή σιγαλιά ν’ αφουγκραστούν την απεραντοσύνη του Λιβυκού Πελάγους. Πριν 81, ωστόσο, χρόνια η κατάσταση ήταν κάπως… διαφορετική. Τότε αυτό το…

ΤουΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ* Το τελευταίο διάστημα προβάλλονται τα πλέον αντιφατικά σενάρια για τις μελλοντικές εξελίξεις που συμπυκνώνονται στις φράσεις «κωλοτούμπα ΣΥΡΙΖΑ», νέες εκλογές, δημοψήφισμα, κ.ο.κ. Όλα έχουν ως αφετηρία την πιθανή έκβαση των διαπραγματεύσεων με τους «θεσμούς» (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ) που η πορεία τους θυμίζει«σκωτσέζικο ντουζ».Τα συστημικά «ΜΜΕ.» εντείνουν την παραπληροφόρηση και κινδυνολογία με στόχο τον εκφοβισμού του λαού για την αναγκαιότητα «σκληρών μέτρων» προκειμένου να εξασφαλισθεί η«πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνηκαι το ευρώ. Το πολιτικόμνημονιακό κατεστημένο Σαμαρά-Βενιζέλουκαι από κοντά το«Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη σε συγχορδία με τηνεγχώρια οικονομική ελίτκάνουν ότι μπορούν για να πετύχουν την«αριστερή παρένθεση»στη διακυβέρνηση της χώρας. ΟΙ «ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ» ΚΑΙ ΤΟ «ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ» Με τη δημιουργία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έγινε η πρώτη δοκιμαστική αναμέτρηση με τους «θεσμούς», η οποία κατάληξε στη συμφωνία της 20ηςΦλεβάρη. Μια συμφωνία με πολλέςυποχωρήσεις από τις «κόκκινες γραμμές» των προγραμματικών δηλώσεων και πολύ περισσότερες από το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση αποκαλύφθηκαν οι σοβαρές…

Παναγιώτης Μαυροειδής Δεδομένη η κυβερνητική κατεύθυνση σε αντιλαϊκή συμφωνία Από «πρόοδο» σε «αδιέξοδο» και από «ρήξη» σε «φιλικό κλίμα» και αγκαλιές με το Γιουνκέρ, δημιουργείται ίσως η αίσθηση ότι η ελληνική «διαπραγμάτευση» θα είναι μια άγνωστη κατάληξη γέννημα μιας βουβής. «στασιμότητας». Δεν είναι καθόλου έτσι. Δεν υπάρχει νεκρός και αδρανής πολιτικός χρόνος. Κατά τα λεγόμενα του πρωθυπουργού η Ελλάδα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ήδη καταβάλλει 8 δις σε δανειακές δόσεις, 40 φορές πάνω από το πακέτο για την «ανθρωπιστική κρίση», στέλνοντας παράλληλα στα τάρταρα τις βασικές προεκλογικές εξαγγελίες λαϊκής ανακούφισης. Δημιουργούνται έτσι διαρκώς νέοι συσχετισμοί μέρα τη μέρα: Οι «εταίροι» της κυβέρνησης όλο και τραβούν την κυβέρνηση στη σπηλιά του σκότους τους, έως εκείνη τη στιγμή που θα είναι γυμνή, ξυπόλητη και φυσικά απολύτως …στεγνή από χρήματα. Την ίδια στιγμή, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, πλησιάζει στο χείλος του γκρεμού, για να τον δείξει στην εσω-κομματική και ευρύτερη λαϊκή κριτική, λέγοντας:…