του Γιώργου Παυλόπουλου Όσοι νομίζουν ότι τα όσα είπε ο Νίκος Φίλης, για τη συγκέντρωση την οποία διοργανώνουν κάποιοι «γνωστοί-άγνωστοι» στο Σύνταγμα την ερχόμενη Τετάρτη, 15 Ιουνίου, με κεντρικό σύνθημα «Παραιτηθείτε», συνιστούν απλώς και μόνο ένα επικοινωνιακό παιχνίδι με στόχο τη ΝΔ οφείλουν να το ξανασκεφτούν. Και όσοι έσπευσαν να γελάσουν ειρωνικά με άλλα στελέχη της κυβέρνησης τα οποία επιτέθηκαν στο νέο επίδοξο «κίνημα της κατσαρόλας», που έρχεται να διαδεχθεί τους «Μένουμε Ευρώπη», κάνουν λάθος. Όχι τόσο επειδή υποτιμούν τη δυναμική αυτής της πρόσκλησης (που δεν φαίνεται να είναι και ιδιαιτέρως μεγάλη…), αλλά επειδή παραβλέπουν την ουσία. Διότι ο υπουργός Παιδείας, έμπειρο και κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει επανειλημμένως αποδείξει την ικανότητά του να βγάζει τη βρόμικη δουλειά, άνοιξε ένα μέτωπο το οποίο πρωτίστως δεν στρέφεται εναντίον ούτε των (ακρο)δεξιών διοργανωτών της συγκεκριμένης συγκέντρωσης ούτε και του Μητσοτάκη που τη φλερτάρει εξαρχής. Κάνοντας λόγο για πιθανή αντισυνταγματικότητα του αιτήματος…

ΦΤΗΝΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ Εξερχόμενοι από τη μαραθώνια σύσκεψη που έγινε τη Δευτέρα στο Μαξίμου, οι υπουργοί Εσωτερικών, Π. Κουρουμπλής και Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, ανακοίνωσαν με τυμπανοκρουσίες ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα καταθέσει στις 24 Ιουλίου, ημέρα αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την κυβερνητική πρόταση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Το “μενού” προβλέπει, απ' ό,τι μας είπαν οι δύο υπουργοί, αναθεώρηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αναλογικότερο εκλογικό σύστημα, επανατοποθέτηση των σχέσεων Εκκλησίας- κράτους και ενίσχυση του θεσμού των δημοψηφισμάτων. Όλα αυτά με μπόλικη σως περί “άμεσης δημοκρατίας” και “αναβάθμισης του ρόλου των πολιτών”. Ποιον προσπαθούν, άραγε, να κοροϊδέψουν οι (αν)εγκέφαλοι της κυβερνητικής προπαγάνδας; Πιστεύουν στ' αλήθεια ότι θα μαγέψουν έναν εξοντωμένο από την καλοκαιρινή καταιγίδα περικοπών και φόρων λαό με “θεσμικές” χάντρες και καθρεφτάκια; Για ποιο νέο σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας έχουν το θράσος να μιλάνε οι άνθρωποι που προώθησαν- με το μνημόνιο και το…

Η Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου και του ρατσισμού, η Ευρώπη-φρούριο των τραπεζιτών και των βιομηχάνων, τρίζει επικίνδυνα. Ασφα­λώς στη βάση της αστά­θειας αυτού του άλ­λο­τε λα­μπε­ρού οι­κο­δο­μή­μα­τος βρί­σκε­ται η πα­ρά­τα­ση και το βά­θε­μα της κρί­σης του κα­πι­τα­λι­σμού διε­θνώς. Μέσα σε αυτή την κρίση είναι ορατό το αδιέ­ξο­δο στρα­τη­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων: που γνω­ρί­ζουν πλέον ότι ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός δεν μπο­ρεί να βγά­λει το σύ­στη­μα από την κρίση, γνω­ρί­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να ότι θα συ­νε­χί­σουν τις… νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές! Σε αυτό το τοπίο, φυ­σιο­λο­γι­κά, κλι­μα­κώ­νο­νται οι αντα­γω­νι­σμοί τόσο ανά­με­σα στις κυ­ρί­αρ­χες τά­ξεις των χω­ρών-με­λών, όσο και στο εσω­τε­ρι­κό της κάθε μιας από αυτές. Μόλις ένα χρόνο πριν η «εστία» της αστά­θειας εντο­πι­ζό­ταν κυ­ρί­ως στην Ελ­λά­δα. Σή­με­ρα οι εκλο­γές στην Ισπα­νία εγκυ­μο­νούν ένα «άγνω­στο τοπίο» για τις ευ­ρω­η­γε­σί­ες, το δη­μο­ψή­φι­σμα για το Brexit απει­λεί ευ­θέ­ως τη βιω­σι­μό­τη­τα του ευ­ρω­ε­νω­σια­κού σχε­δί­ου, στην Πορ­το­γα­λία η κυ­βέρ­νη­ση έχει «έγκρι­ση» από την Κο­μι­σιόν μόνο μέχρι τον Ιούλη, ενώ –πάνω…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* Απολύτως τίποτα δεν έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας στο Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Για τα ελληνικά τρένα και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενδιαφέρονται οι Ρώσοι, αλλά ο Τσίπρας τους απάντησε με ένα ξερό ''όχι''. Σε μια άκρως προβληματική κίνηση, μάλιστα, ο Έλληνας πρωθυπουργός αντιπρότεινε στους Ρώσους μήπως θα βολεύονταν με κάποιο μικρότερο λιμάνι, όπως της ... Καβάλας ή της Αλεξανδρούπολης! Για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και τους ελληνικούς σιδηροδρόμους, ο Τσίπρας δεν δέχτηκε κουβέντα, γιατί τα έχει δώσει αλλού. Από την αρχή φάνηκε ότι αυτή η επίσκεψη Πούτιν στην Αθήνα δεν επρόκειτο να έχει κανένα νόημα. Και μόνο το γεγονός ότι οχυρωμένος πίσω από το πρωτόκολλο ο Τσίπρας δεν καταδέχτηκε ούτε καν να πάει στο αεροδρόμιο για να υποδεχτεί τον πρόεδρο της Ρωσίας, ο οποίος θα πάταγε το πόδι του σε ελληνικό έδαφος μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια, λέει πολλά. Φαντάζεστε να ερχόταν ο Ομπάμα και να μην πήγαινε ο…

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ Σοβαρούς κινδύνους εμπλοκής της Ελλάδας σε νέους στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο εγκυμονεί η στρατηγική επιλογή των Τσίπρα-Κοτζιά- Καμμένου να προσδέσουν στέρεα την ελληνική εξωτερική πολιτική στον άξονα ΗΠΑ- Ισραήλ. Την Τρίτη, 31 Μαίου, η κοινοβουλευτική επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας ενέκρινε δύο συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, οι οποίες θα επικυρωθούν με συνοπτικές διαδικασίες από την ολομέλεια του σώματος (για τη σχετική “συζήτηση” προβλέπονται... 15 λεπτά!). Υπέρ των συμφωνιών τάχθηκαν όλες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟϊκού τόξου, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ. Πρόκειται για απαράδεκτη και επικίνδυνη εξέλιξη. Γιατί βέβαια είναι εντελώς άλλο πράγμα οι ομαλές διπλωματικές, οικονομικές και πολιτιστικές με το Ισραήλ και άλλο η στρατιωτική σύμπραξη με μια δύναμη κατοχής εδαφών τριών κρατών (Παλαιστίνης, Συρίας, Λιβάνου), επικεφαλής της οποίας είναι η κυβέρνηση Νετανιάχου, ένας παρίας της διεθνούς κοινότητας. Μια κυβέρνηση τόσο επικίνδυνη, που καταγγέλθηκε ακόμη…

Νίκος Μπογιόπουλος: «Πνεύμα και ηθική», που θα ‘λεγε και ο αξέχαστος Βασίλης Αυλωνίτης. Τουτέστιν και «λίστα Λαγκάρντ» έχουμε, και «Panama papers» έχουμε, και τώρα και ελευθέρας ως προς την συμμετοχή βουλευτών, υπουργών και κρατικών αξιωματούχων σε «οff shore» εταιρείες, έχουμε… Το φρόντισε – και αυτό – η «αριστερή» κυβέρνηση σε μια από τις παραγράφους των 7.500 χιλιάδων σελίδων του πολυνομοσχεδίου της. Κι από δω και πέρα είναι που ξεκινάει το νέο γαϊτανάκι της υποκρισίας. Η μεν κυβέρνηση εμφανίζεται να δηλώνει ότι η ρύθμιση αφορά «συνεργάσιμους» (χα!) φορολογικούς παραδείσους και ότι συνιστά ευθυγράμμιση με τα παγκοσμίως καπιταλιστικώς κείμενα. Αλλά γιατί πρέπει να ευθυγραμμιστούμε με τα καπιταλιστικώς κείμενα; Για δυο λόγους: Πρώτον, διότι πρέπει να κάνουμε λίγη υπομονή μέχρι ο ΣΥΡΙΖΑ να κουρδίσει τα νταούλια του για να χορέψει τις αγορές… πεντοζάλι. Δεύτερον, διότι – κατά την κυβερνητική ανακοίνωση – τούτη η ευθυγράμμιση διευκολύνει (χα! χα!) τους φορολογικούς ελέγχους! Η δε μνημονιακή…

Στις 28 του έμφορτου από μνήμες για το κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα μήνα Μάη, κλείνουν 145 χρόνια από τη συμπλήρωση ενός έπους και μιας τραγωδίας: από την ήττα και την ηρωική θυσία των ηρωικών Κομμουνάρων του Παρισιού. Οι άνθρωποι αυτοί, εργάτες και εργάτριες, φορείς και συνεχιστές των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων του γαλλικού λαού, βλέποντας τα πρωσικά στρατεύματα να παρελαύνουν στο Παρίσι, μετά τη ντροπιαστική ήττα της Γαλλίας στο γαλλοπρωσσικό πόλεμο και την προδοσία της αστικής τάξης της χώρας, πήραν επάνω τους τη μοίρα της πατρίδας, αποδεικνύοντας, για πρώτη φορά στην ιστορία, τί σημαίνει να αναδεικνύεται το προλεταριάτο σε ηγέτιδα τάξη. Η Κομμούνα του Παρισιού υπήρξε το πρώτο εργατικό κράτος στην ιστορία της ανθρωπότητας, η πρώτη «έφοδος στον ουρανό» όχι απλώς των υπάλληλων τάξεων, αλλά των ίδιων των άμεσων παραγωγών, αυτών που δημιουργούν τον πλούτο του κόσμου. Η σύντομη, δίμηνη εξουσία της λειτουργώντας προς όφελος των καταπιεσμένων, ανέδειξε νέες αξίες και…

Έχουμε βάλει στόχο να προβάλουμε τη νέα κοινωνία της συλλογικότητας και της συνεργασίας στο σήμερα. Καλούμε κάθε νέο και νέα, κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη στις εκδηλώσεις του. Όχι απλά για να παρευρεθούν. Αλλά για να γνωριστούμε, να διασκεδάσουμε μαζί, να μοιραστούμε τις αγωνίες και τις σκέψεις μας, να στοχαστούμε για το σχέδιο που θα κάνει πράξη την αντεπίθεση κόντρα στον συμβιβασμό και την υποταγή. ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗΣ= Τα τελευταία χρόνια έχουμε ζήσει για τα καλά τι σημαίνει καπιταλιστική κρίση. Ζήσαμε από πρώτο χέρι το παζάρι της ελπίδας, που θα τα άλλαζε όλα χωρίς να αλλάξει τίποτα. Είδαμε το βροντερό «Όχι» του λαού πώς μετατράπηκε σε ατιμωτικό «Ναι». Η νεολαία αντιμετωπίζει ένα ολοένα και πιο δυσοίωνο μέλλον ανεργίας και επισφαλούς εργασίας. Μας θέλουν να παρακαλάμε να δουλέψουμε κάπου με μισθούς πείνας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα και με τη συνεχή απειλή της απόλυσης. Σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί και η πρόσφατη κατεδάφιση των…

του Νίκου Μαντέλα. Το βασικό ζήτημα, τελικά, που ανακύπτει σαν ουσιαστική αναγκαιότητα για τις δυνάμεις της ανατρεπτικής αριστεράς, είναι το να ορίσουμε συγκεκριμένα τη νίκη, το ενδεχόμενο, την πρόκληση στην οποία εμείς επενδύουμε και επιδιώκουμε να συστρατευτούν οι προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Να ορίσουμε και να περιγράψουμε τεκμηριωμένα την θετική εναλλακτική πρόταση για την ανατροπή της επίθεσης. Με την ψήφιση του ασφαλιστικού έρχονται επιθετικά και επιτακτικά όλα τα βασικά ζητήματα που απασχόλησαν και απασχολούν τους αγωνιστές όλων των ρευμάτων του εργατικού λαϊκού κινήματος, σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής φάσης που ξεδιπλώνεται από το ξέσπασμα της κρίσης και κυρίως απ’ όταν ξεκίνησε η εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών. Πώς θα νικήσουν οι αγώνες; Ποια ανατροπή είναι αναγκαία και εφικτή και πώς; Ποια προοπτική υπηρετούν οι δραστηριότητες μας που ξεκινάν από το σήμερα, σε ποιο «αύριο» κατευθύνονται; Βλέποντας την περίοδο 2010-12 θα λέγαμε ότι οι αγώνες ξετυλίχθηκαν υπηρετώντας σαν…

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ ΤΟ ΝΕΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΜΕ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Η απολύτως δικαιολογημένη οργή για την καταιγίδα των φόρων, την παράδοση “κόκκινων”, αλλά και “πράσινων” δανείων στα αρπακτικά funds και τον διαβόητο “δημοσιονομικό κόφτη” έχει αφήσει σε δεύτερη μοίρα τον τέταρτο και εξίσου, αν όχι και περισσότερο “τοξικό” πυλώνα του εκτρωματικού πολυνομοσχέδιου που έχει ήδη εισαχθεί προς ψήφιση στη Βουλή: το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο θεσπίζεται ως “Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.”. Πρόκειται για το υπερταμείο που είχε απαιτήσει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τη δραματική νύχτα της 13ης Ιουλίου του 2015, ζητώντας μάλιστα να έχει έδρα το Λουξεμβούργο, για να γίνει τέλεια η ταπείνωση της ελληνικής κυβέρνησης. Τότε, ο Αλέξης Τσίπρας, λίγες μόνο ώρες πριν από την οριστική του συνθηκολόγηση, είχε εκραγεί, είχε βγάλει το σακάκι του και είχε πει στον Γερμανό πολιτικό: “Μήπως θέλετε να…