του Αλέξανδρου Καπακτσή Πρόσφατα στις ΗΠΑ άλλαξαν την Εθνική Αμυντική Στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουν για να μακροημερεύσει η ιμπεριαλιστική ηγεμονία τους στον κόσμο που υποσκάπτεται από την οικονομική τους σχετική υστέρηση. Στοχοποιούν γι αυτό ως κύριους αντιπάλους την Ρωσία και την Κίνα. Άρχισαν με αναδιάταξη όχι μόνο των στρατιωτικών στόχων και προτεραιοτήτων αλλά και αύξηση κατά 14% των στρατιωτικών τους δαπανών. Παράλληλα και για να εξυπηρετηθεί η νέα στρατηγική προτάθηκε μια συνολική αναδιάρθρωση των στρατιωτικών δυνάμενων, μέσων και φιλοσοφία χρήσης τους. Στα πλαίσια αυτά πρόσφατα δημοσιεύτηκε η πυρηνική στρατιωτική πολιτική τους (Nuclear Posture Review) προσαρμοσμένη στους στόχους της νέας τους στρατηγικής. Με τη νέα πυρηνική στρατιωτική πολιτική τους οι ΗΠΑ ξεκινούν από μερικές ανατριχιαστικές παραδοχές: 1. Απορρίπτουν ρητώς μια «πολιτική μη πρώτης χρήσης» πυρηνικών όπλων 2. Απορρίπτουν μια πολιτική «με αποκλειστικό σκοπό», τα πυρηνικά όπλα να χρησιμοποιηθούν για την αποτροπή μόνο πυρηνικών επιθέσεων. 3. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν…

– του Δημήτρη Μηλάκα ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΙΑ τώρα η κυρίαρχη άποψη ότι η Ελλάδα είναι θωρακισμένη έναντι εξωτερικών κινδύνων, καθώς προστατεύεται από τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Μέσα από αυτό το πρίσμα οι ελληνικές κυβερνήσεις απλώς πλήρωναν (σε πολλές περιπτώσεις με το αζημίωτο των μιζών) το κόστος της προστασίας και θεωρούσαν ότι είχαν το κεφάλι τους ήσυχο. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με αυτήν την άποψη -και συμπληρωματικά- από «αριστερά» οικοδομήθηκε η αντίληψη ότι οι έννοιες του έθνους-κράτους είναι παρωχημένες, καθώς είναι καταδικασμένες να διαχυθούν σε ευρύτερα σχήματα που έχουν τη δυνατότητα να «τελειώσουν την ιστορία» απαλλάσσοντας τα άτομα από τα δεινά που συνεπάγονται η υπεράσπιση κυριαρχικών εθνικών δικαιωμάτων και άλλων τέτοιων «πασέ» επιταγών της Ιστορίας… Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ωστόσο, αποδεικνύει ότι ούτε η μία ούτε η άλλη οπτική και προσέγγιση μπορεί να δώσουν προς το παρόν τουλάχιστον απαντήσεις σε πιεστικά ερωτήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Η ΕΝΤΑΞΗ των κρατών σε ευρύτερους…

700.000 συντάξεις κάτω των 500 ευρώ ! «Φτωχός συνταξιούχος» («poorpensioner») το πρότυπο του νόμου Κατρούγκαλου ! 55 δις έχασαν οι συνταξιούχοι 2010-2017! Τι δείχνουν τα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας (σύστημα «ΗΛΙΟΣ» 12ος/ 2017) Ι.Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα πρώτα αποτελέσματα από τη μέχρι τώρα εφαρμογή του αντιασφαλιστικού «νόμου Κατρούγκαλου» (ν. 4387/2016)! Από το σύνολο των κύριων συντάξεων που ανέρχονται στις 2.590.000, οι 700.000 είναι ύψους κάτω των 500 ευρώ (μεικτά). Ειδικότερα, σύμφωνα με την Έκθεση του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» για τον μήνα Δεκέμβριο 2017 (σελ. 6, πίνακας 4), σύνταξη γήρατος έως 500 ευρώ λαμβάνουν 422.711 συμπατριώτες μας, σύνταξη λόγω θανάτου έως 500 ευρώ λαμβάνουν 165.069 δικαιούχοι, ενώ οι αναπηρικές συντάξεις έως 500 ευρώ ανέρχονται σε 104.082 και οι άλλων ειδών συντάξεις σε 4.441!! Διαστρωμάτωση συνταξιούχων Ανδρών και Γυναικών ΙΙ.Εξάλλου, σύμφωνα με την παραπάνω Έκθεση, όλα τα είδη των συνταξιοδοτικών παροχών στην πατρίδα μας (κύριες, επικουρικές, μερισματικές) έχουν…

-του Δημήτρη Μηλάκα «Το λυπηρό παράδοξο σε ακροσφαλείς ιστορικές καταστάσεις συνοδευόμενες από διάχυτα παρακμιακά φαινόμενα είναι ότι η στρατηγική σκέψη θολώνει, όσο εντονότερα τη χρειάζεται ένα έθνος» έγραφε ο Π. Κονδύλης στο επίμετρο του βιβλίου του «Θεωρία Πολέμου» με τίτλο «Ελληνοτουρκικός Πόλεμος» (Θεμέλιο 1997). Σήμερα, 20 χρόνια μετά από την παραπάνω οδυνηρή διαπίστωση/ πρόβλεψη του Π. Κονδύλη οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας εξακολουθούν να υποτιμούν τα ολοφάνερα δεδομένα να κρύβουν το κεφάλι στην άμμο και να ελπίζουν ότι «φίλοι» «εταίροι» και «σύμμαχοι» έχουν αναλάβει την προστασία της χώρας. Εν τω μεταξύ η Αγκυρα προχωρά ένα βήμα μετά το «γκριζάρισμα» των Ιμίων που πέτυχε με την κρίση του 1996, απομονώνοντας de facto τις βραχονησίδες από τον ελληνικό κορμό. Ταυτόχρονα η τουρκική κυβέρνηση όπως έγραψε χτες το Ποντίκι επιχειρεί να μεταφέρει την πετυχημένη τακτική της στην Κυπριακή ΑΟΖ. Τον συσχετισμό μεταξύ Αιγαίου (Ιμίων) και τουρκικής ΑΟΖ υπογράμμισε και ο ίδιος ο πρόεδρος…

Παναγιώτης Μαυροειδής Στις 9 Φλεβάρη τα κόμματα της κυβέρνησης Παπαδήμου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) συμφωνούν στο Δεύτερο Μνημόνιο και δρομολογούν την ψήφισή του από την άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την Κυριακή 12 Φλεβάρη. Όλοι περίμεναν το κλασικό χρονολόγιο δράσεων: απεργία ΓΣΕΕ, διαδηλώσεις, κάποιες συγκρούσεις και συγκέντρωση διαμαρτυρίας και εξαγωγής πολιτικών συμπερασμάτων στη Βουλή. Ο λαός απ’ έξω, η αριστερή αντιπολίτευση μέσα να καταψηφίζει στο όνομά του. Η κυβέρνηση νικήτρια με όλους τους τύπους της αστικής δημοκρατίας. Ωστόσο, τα πράγματα έχουν ωριμάσει μετά από μια διετία κοινωνικής αναστάτωσης (2010-11). Η μαζικότητα και η συγκρουσιακή διάθεση των διαδηλώσεων έχουν ανεβάσει την αυτοπεποίθηση. Η εμπειρία της αντικατάστασης της κυβέρνησης Παπανδρέου με απόφαση δανειστών και αστικού κατεστημένου στην Ελλάδα έχει καταρρακώσει τη θεσμική δημοκρατία. Η δουλικότητα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας έχει δείξει την αντιδραστικότητα της αντιπροσωπευτικής, μεσολαβούμενης από ΜΜΕ και κεφάλαιο, δημοκρατίας. Οι δημοσιογράφοι το βράδυ της 9ης Φλεβάρη διαβάζουν εμβρόντητοι δήλωση της κοινοβουλευτικής ομάδας του…

Του Αλέξανδρου Καπακτσή. Η ελβετική NOVARTIS που προήλθε από την συγχώνευση Ciba-Geigy και Sandoz είναι μια μεγάλη εταιρεία (με μεγάλη συμμετοχή και σε άλλες εταιρείες, με 33,3% της Roche κλπ), μονοπώλιο στον τομέα της, με πολυεθνική δράση (σε 155 χώρες), καθαρές πωλήσεις για το 2017 49,1 δις δολάρια, 126.000 εργαζόμενους και χρηματιστηριακή αξία 195,6 δις δολάρια. Η εταιρεία ανήκει σε μια ομάδα από λίγες μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις με πολυεθνική εξάπλωση και δράση οι οποίες ευθύνονται για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων είτε λόγο της τιμολογιακής και εμπορικής τους πολιτικής, είτε για την κατεύθυνση των ερευνητικών τους προσπαθειών αλλά και κλινικών τους δοκιμών με παρόμοιες τακτικές και στρατηγικές. Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι όσο πιο μεγάλος είσαι στον καπιταλισμό τόσο πιο πολύ δένεσαι με την κρατική-πολιτική εξουσία για να προωθήσεις τις δουλειές σου και δένεται αυτή μαζί σου για να μακροημερεύσει. Στον σύγχρονο καπιταλισμό αυτό είναι μια αδήριτη ανάγκη. Και δεν γίνεται…

του Αλέκου Αναγνωστάκη Έχει πλάκα να πυροβολείς κάποιους ανθρώπους, δήλωνε το 2005 προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Τώρα, εν έτει 2018, ο «Mad Dog» («Τρελό Σκυλί») που ηγήθηκε της πιο αιματηρής μάχης στο Ιράκ το 2004 στη Φαλούτζα, ο 66χρονος στρατηγός ε.α. Τζέιμς Μάτις, είναι πλέον υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. Για την ανάληψη του αξιώματος το Κογκρέσο παρέκαμψε, για δεύτερη φορά από το 1950 (περίπτωση του στρατηγού Τζορτζ Μάρσαλ) με νομοθετική ρύθμιση προηγούμενο ομοσπονδιακό νόμο βάσει του οποίου έπρεπε να περάσουν τουλάχιστον επτά χρόνια από τη στιγμή της συνταξιοδότησης για να αναλάβει απόστρατος καθήκοντα υπουργού Άμυνας. Ο Μάτις υπογράφει, στο όνομα όλης της κυβέρνησης και του στρατιωτικού κατεστημένου, τη νέα Εθνική Στρατηγική Άμυνας (ΕΣΑ) των ΗΠΑ. Η νέα στρατηγική ορίζει την πρόσφατη περίοδο διακυβέρνησης ως μια «περίοδο στρατηγικής ατροφίας», κατά την οποία το στρατιωτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ «έχει διαβρωθεί». Ποιας και πόσο πρόσφατης περιόδου; Το αφήνει ασαφές. Γι’ αυτό και δεν είναι…

του Δημήτρη Μηλάκα Σε κίνηση υψηλού ρίσκου εξελίσσεται για την ελληνική κυβέρνηση η δέσμευση που ανέλαβε έναντι των ΗΠΑ να διευκολύνει την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στις ευρωατλαντικές (Ε.Ε. – ΝΑΤΟ) δομές. Βασική παράμετρος για την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης αποτελεί η διευθέτηση του προβλήματος Ελλάδας – ΠΓΔΜ, η οποία δεν είναι τόσο απλή (όσο τουλάχιστον παρουσιάζεται) υπόθεση. Το πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση είναι ότι καλείται να τηρήσει προκαταβολικά – και με καλή πίστη ότι και η άλλη πλευρά θα τηρήσει τις δικές της δεσμεύσεις – τις υποχρεώσεις που θα απορρέουν από το σύμφωνο το οποίο θα υπογραφεί με την ΠΓΔΜ. Με πιο απλά λόγια, έτσι όπως εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις και όπως ορίζουν τα χρονοδιαγράμματα, η Αθήνα θα πρέπει να επιτρέψει την είσοδο της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ πριν η πλευρά των Σκοπίων εφαρμόσει τα όσα συμφωνηθούν και υπογραφούν στη σύμβαση που διαπραγματεύονται οι…

του Τάκη Κυπραίου Το κείμενο που ακολουθεί είναι σύντομη περίληψη της ομιλίας του Τάκη Κυπραίου από την εκδήλωση που διοργανώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2018 στην ΕΣΗΕΑ από το Kommon.gr, την Παρέμβαση και το Σύλλογο Γιάνη Κορδάτο. Το Μακεδονικό ζήτημα πρέπει να το εξετάσουμε σε σχέση με τη συνολική εξωτερική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση. Θα αναφερθούμε σε μερικά κομβικά και ενδεικτικά γεγονότα. Είναι αξιοπρόσεκτη η σύσφιξη των σχέσεων με το Ισραήλ και ιδιαίτερα η σχέση που έχει αναπτυχθεί στο στρατιωτικό τομέα. Οι στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιούνται με αυτό έχουν πυκνότητα που δεν συγκρίνεται με καμιά αντίστοιχη του παρελθόντος. Η χώρα μας συμμετέχει στον άξονα που διαμορφώθηκε μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου, καθώς επίσης και στον άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Ιορδανίας. Είναι γνωστός ο ρόλος της Ιορδανίας ως χώρας προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ με εξαιρετικά ενεργό και κρίσιμο ρόλο στον πόλεμο που διεξάγεται στη Συρία. Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες…

του Θανάση Σκαμνάκη Το συλλαλητήριο της Αθήνας σηματοδοτεί μια δεξιά στροφή. Για την ακρίβεια, κλιμακώνει μια δεξιά πορεία, με βαθύτερη σημασία και συνέπειες. Το συλλαλητήριο της Αθήνας, ως συνέχεια και κορύφωση εκείνου της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Μπορεί να μην είχε πάθος, όπως έλεγαν και προσπαθούσαν να δείξουν επιμόνως οι τηλεοράσεις. Μπορεί το πλήθος να μην ήταν τόσο μεγάλο όσο λένε οι διοργανωτές και όσο προσπαθούν να πουν οι τηλεοράσεις. Είχε όμως και πολύ κόσμο και συμβολικά στοιχεία. Είχε την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη. Το τάνκερ που προσπαθούσε να πλεύσει στη λίμνη των Ιωαννίνων, όπως έλεγε κάποτε, προσάραξε στα δεξιά αβαθή της πλατείας Συντάγματος. Δεν είναι τόσο η παρουσία του. Δεν είναι ακόμα η ανατριχιαστική χρήση των τραγουδιών της «Ρωμιοσύνης». Είναι η αποστροφή του με την οποία αθώωνε τη Χρυσή Αυγή και τη νεοναζιστική δεξιά, επιρρίπτοντας το βάρος της οργής του κατά του «αριστερόστροφου φασισμού», τον οποίο εκφράζουν,…