Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι ένας ακόμα «κρίκος» στην κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας στην περιοχή και της αντιπαράθεσης ισχυρών καπιταλιστικών κρατών και κέντρων. Οι χτεσινές νέες επιδρομές του Ισραήλ σε συριακό έδαφος υπογραμμίζουν ακόμα περισσότερο τον κίνδυνο γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στη Μ. Ανατολή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπορεί να παριστάνει ότι δεν εμπλέκεται σε αυτό το κουβάρι, όμως η αλήθεια είναι ότι συμμετέχει «μέχρι τα μπούνια» στους βρώμικους σχεδιασμούς για λογαριασμό της αστικής τάξης. Από το «ξέπλυμα» στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τις συμφωνίες με την κυβέρνηση των ΗΠΑ για αναβάθμιση της συνεργασίας τους, μέχρι την ανάληψη ρόλων στην ευρύτερη περιοχή, όλα σηματοδοτούν τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στις επικίνδυνες εξελίξεις. Άλλωστε, λίγες μόλις ώρες προτού οι ΗΠΑ ανακοινώσουν ότι σπάνε τη συμφωνία με το Ιράν και το Ισραήλ βομβαρδίσει τη Συρία, ο Έλληνας πρωθυπουργός, στην Τριμερή Ελλάδας -…

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΡΗΓΑΣ Η συμφωνία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ που υπογράφηκε το 2015 καταργούσε ορισμένες από τις κυρώσεις που είχε επιβάλλει ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ 10 χρόνια πριν (αφορούσαν τον χρηματοπιστωτικό τομέα, τομείς της ενέργειας και των μεταφορών), και είχαν οδηγήσει στην απομόνωση του Ιράν. Η άρση αυτών των οικονομικών κυρώσεων ήταν αυτό που κέρδισε το Ιράν με τη συμφωνία του 2015. Οι υποχρεώσεις του, ταυτόχρονα, ήταν να μειώσει και όχι να εξαλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Με βάση τις αναλύσεις σχετικά με τη συμφωνία, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν απομακρύνθηκε κατά, τουλάχιστον, 15 χρόνια από τη δυνατότητα να δημιουργήσει ατομικά όπλα. Οι Ιρανοί αρνήθηκαν να εξαλείψουν το πυρηνικό τους πρόγραμμα εξ ολοκλήρου, αλλά υιοθέτησαν ουσιαστικές δεσμεύσεις και αποδέχτηκαν τον έλεγχο από την επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, τουλάχιστον μέχρι προχθές. Στις 8/5/1018, ο Ντόναλντ Τραμπ δικαιολόγησε την απόφασή του για κατάργηση της συμφωνίας του 2015 με το επιχείρημα ότι αυτή επέτρεπε…

(του Νίκου Μπογιόπουλου) «Ο φασισμός είναι μια ιστορική φάση όπου μπήκε τώρα ο καπιταλισμός, κι έτσι είναι κάτι το καινούργιο και παλιό μαζί. Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός». Μπ.Μπρεχτ Ήταν 9 Μάη 1945 όταν η Ιστορία σφραγίστηκε από το κόκκινο του αίματος. Από το χρώμα του δίκιου και της αλήθειας. Από το κόκκινο της σημαίας με το σφυροδρέπανο. Με αυτό το «μελάνι» γράφτηκε η Ιστορία στην αναμέτρηση του ανθρώπου με το τέρας και με το έγκλημα. Με την απανθρωπιά και την κτηνωδία. Ήταν η ημέρα που η σημαία που ήδη κυμάτιζε στο Ράιχσταγκ, η σημαία του στρατού των εργατών, των αγροτών, των κολασμένων της γης, επέφερε το οριστικό πλήγμα στο φίδι του ναζισμού. Ήδη, μια μέρα πριν ενώπιον του…

Του Γιώργου Πετρόπουλου. Το άρθρο του πρωθυπουργού στην ΕΦΣΥΝ του Σαββατοκύριακου αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Δεν είναι ένα συνηθισμένο άρθρο που επιχειρεί να εξηγήσει από την σκοπιά του συντάκτη του την συγκυρία. Δεν αποσκοπεί να δικαιολογήσει τα τεκταινόμενα. Δεν είναι απολογητικό. Είναι άρθρο που περιγράφει σε αδρές γραμμές την τακτική και την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ στη μεταμνημονιακή περίοδο και το κυριότερο θέτει την ατζέντα για ολόκληρη την Αριστερά με την έννοια ότι απαντάει στο ερώτημα «τι είναι Αριστερά;» σήμερα και στο ορατό μέλλον. Ο Αλέξης Τσίπρας καταθέτει το δικό του αφήγημα το οποίο ασφαλώς θα γίνει περισσότερο σαφές και συγκεκριμένο μετά την 21η Αυγούστου, όταν δηλαδή η χώρα θα έχει βγει από τα μνημόνια- με τους όρους και τις προϋποθέσεις που τα ορίσαμε και τα γνωρίσαμε. Με αυτό το αφήγημα- που στην πορεία θα αποσαφηνίζεται και θα συγκεκριμενοποιείται- θα οδηγηθούμε στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Σε κάθε πάντως περίπτωση- αν…

Από Αντώνης Νταβανέλλος Πίσω από τους τακτικισμούς για το χρόνο των εκλογών Στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση κυ­ριαρ­χεί το ερώ­τη­μα για το χρόνο των εκλο­γών. Η με­γά­λη φθορά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ –και η προ­ο­πτι­κή επι­δεί­νω­σης της κα­τά­στα­σης για το κυ­βερ­νη­τι­κό κόμμα– είναι η πο­λι­τι­κή βάση για όσους ει­ση­γού­νται στον Τσί­πρα «εκλο­γές τώρα», με στόχο να κρα­τή­σει κά­ποιες δυ­νά­μεις που θα επι­τρέ­πουν ελ­πί­δες για συμ­με­το­χή στον πο­λι­τι­κό αντα­γω­νι­σμό από θέση πρω­τα­γω­νι­στή ή, έστω, ση­μα­ντι­κού παί­κτη. Όμως, αυτή τη φορά η επι­λο­γή δεν θα γίνει «ελεύ­θε­ρα» από την ομάδα Τσί­πρα. Οι δα­νει­στές –σε αντί­θε­ση με την «κα­τα­νό­η­ση» που έδει­ξαν το Σε­πτέμ­βρη του 2015– φαί­νε­ται ότι θε­ω­ρούν από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα τη συ­νέ­χεια και τη στα­θε­ρό­τη­τα στην προ­ώ­θη­ση του μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος, αδια­φο­ρώ­ντας για τις πο­λι­τι­κές συ­νέ­πειες που θα αντι­με­τω­πί­σουν όσοι ανέ­λα­βαν αυτή τη βρό­μι­κη δου­λειά. Στην επι­λο­γή αυτή συ­γκλί­νουν και ντό­πιες κα­θε­στω­τι­κές δυ­νά­μεις: Ο ακραιφ­νής νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος Κω­στα­ντί­νος Μί­χα­λος ζή­τη­σε «να στα­μα­τή­σει η κα­ρα­μέ­λα περί πρό­ω­ρων εκλο­γών», ση­μειώ­νο­ντας ότι…

– του Νίκου Μπογιόπουλου Ποιος δεν θυμάται εκείνα τα ηρωικά, τα κολοκοτρωνέικα, τα «go back κυρία Μέρκελ» του Τσίπρα. Λιγότεροι, όμως, είναι εκείνοι που θυμούνται πότε και που ειπώθηκαν αυτά τα «αριστερά». Ε, λοιπόν, ήταν τέτοιες μέρες πριν από 4 χρόνια. Ηταν παραμονές των ευρωεκλογών, στις 2 Μαίου του 2014. Που όμως τα είχε πει ο Τσίπρας; Εδώ βρίσκεται το «ωραίο»: Στη Μυτιλήνη! Στην ίδια Μυτιλήνη που σήμερα την επισκέπτεται συνοδεία 7 (όπως λέει η κυβέρνηση) ή 17 (όπως λέει η αντιπολίτευση) διμοιριών ΜΑΤ. Συμπέρασμα: Άλλος για Λέσβο τράβηξε, κι άλλος για… Βερολίνο. ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής. Όλοι φαίνεται ότι συμφωνούν πως τον Αύγουστο λήγει και τυπικά το μνημόνιο. Θα είναι όμως καθαρή η έξοδος από το μνημόνιο όπως ισχυρίζεται σε όλους τους τόνους η κυβέρνηση, ή θα συνεχιστούν τα μνημόνια με κάποια διαφορετική ενδεχομένως μορφή; Γύρω από το ερώτημα αυτό η σύγκρουση κυβέρνησης και ΝΔ καλά κρατεί μόνο που δεν έχει σχέση με την πραγματική κατάσταση, με την αποκάλυψη της πολιτικής που θα ακολουθήσουν μετά τον Αύγουστο και για τα επόμενα χρόνια. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, αντίθετα η επιχειρηματολογία και των δύο κομμάτων είναι απόλυτα παραπλανητική, αφού κανένα δεν θέλει να πει καθαρά ποια είναι η προοπτική μια και οι ευθύνες βαρύνουν εξ ολοκλήρου και τα δύο, όπως φυσικά και όλα τα αστικά μνημονιακά και μη κόμματα. Η κυβέρνηση επιδιώκει να καλλιεργήσει στο λαό την εντύπωση ότι η έξοδος από τα μνημόνια θα συνοδευτεί με την ακύρωση, ή τη μη εφαρμογή…

– του Νίκου Μπογιόπουλου Τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα: Έχουμε πλεόνασμα. Και τι πλεόνασμα! Πάνω από 4% του ΑΕΠ και πάνω από 7 δισ.ευρώ. Υπερπλεόνασμα! Και είναι τόσο σημαντικό αυτό, που ο κ.Τσίπρας το ανέφερε με καμάρι κατά την επίσκεψη του κ.Γιούνκερ στην Αθήνα: Η υπεραπόδοση της οικονομίας μας – είπε ο πρωθυπουργός – είναι και το διαβατήριο της καθαρής εξόδου της χώρας από τα Μνημόνια. Μόνο που από εδώ και πέρα είναι που ξεκινούν οι δεύτερες σκέψεις. Για παράδειγμα: Είναι δυνατόν να επικαλείται κάποιος το αποτέλεσμα της πολιτικής που χρεοκοπεί και εξαθλιώνει τον λαό για να τάζει μετά στον λαό «σωτηρία» και «έξοδο» από την χρεοκοπία με όχημα την αποθέωση της πολιτικής που τον χρεοκόπησε!; Είναι δυνατόν να μιλάνε για πλεονάσματα όταν το δημόσιο χρέος, για την μείωση του οποίου στοχεύουν – υποτίθεται – τα πλεονάσματα, αυξήθηκε κατά 2,4 δισ. ευρώ; Είναι δυνατόν να πανηγυρίζεις για ένα – ματωμένο –…

Του Γ.Γ. «Ο Άδωνις κάθε μήνα μου δίνει 17.000 ευρώ για να αγοράσει χρόνο στο Kontra και να κάνει πολιτικό κήρυγμα και τηλεπωλήσεις των βιβλίων του. Το έκανε και όταν υπουργός. Πρώτη φορά το βλέπω αυτό το πράγμα. Αλλά είναι συνεπέστατος, σαν τράπεζα πληρώνει..». Όταν δήλωνε τα παραπάνω –στα μέσα Σεπτέμβρη 2016- ο Γιώργος Κουρής καταθέτοντας στην επιτροπή της βουλής που εξέταζε την χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων και ΜΜΕ από τις τράπεζες, αρκετοί αναρωτηθήκαμε αν υπάρχουν τόσο λωτοφάγοι και μάλιστα σε εποχές οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης που αγοράζουν την σαβουροπραμάτεια του τηλέμπορα αντιπροέδρου της Ν.Δ. (Και δεν ήταν το μοναδικό τηλεοπτικό κανάλι στο οποίο πλήρωνε ο Αδωνης Γεωργιάδης για να κάνει το τηλεμπόριο του). Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να πούμε ότι αυτή την φάμπρικα με τις τηλεπωλήσεις την είχε «ανακαλύψει» ο θεωρούμενος για πολλούς πολιτικός μέντορας του Α. Γεωργιάδη. Κωνσταντίνος Πλεύρης από το τηλεοπτικό κανάλι του Καρατζάφέρη Tele city (σήμερα…

Αν κάναμε κάτι “λάθος”, είναι ότι δεν πείσαμε νωρίτερα τον ελληνικό λαό να μας αναδείξει στην κυβέρνηση. Γιατί μια κυβέρνηση της Αριστεράς/με κορμό την Αριστερά ήταν και είναι εκείνη που θα έκανε τις βαθιές τομές και τους μεγάλους μετασχηματισμούς που είχε και έχει ανάγκη η χώρα. Τάδε έφη Γιάννης Δραγασάκης. Ο άνθρωπος που έχασε για τέσσερις ψήφους την ευκαιρία να γίνει ΓΓ του ΚΚΕ -που είναι πολύ αμφίβολο αν θα υπήρχε σήμερα, βέβαια, σε αυτήν την περίπτωση. Ο μετέπειτα υπεύθυνος προγράμματος του Σύριζα -που είναι κι η βασική ιδιότητα που θα μας απασχολήσει. Κι ο αντιπρόεδρος της σημερινής κυβέρνησης. Θα μπορούσε να συμπληρώσει στο βιογραφικό του ως μεγαλύτερο ελάττωμά του την υπέρμετρη αυτοκριτική και το αυτομαστίγωμα στο οποίο υποβάλλει τον εαυτό του και το έργο της κυβέρνησης. Ας το δούμε όμως και γραπτό, για να βεβαιωθούμε πως δεν είναι κάποια τρολιά. Ο Δραγασάκης δεν είναι κάποιο τυχαίο στέλεχος του κυβερνώντος…