ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας των υποσχέσεων. Ίσως μόνο οι προεκλογικοί μήνες μπορούν ναχωρέσουν περισσότερα παραμύθια απ όσα ακούγονται από τους πρωθυπουργούς με το «άνοιγμα» της πολιτικής χρονιάς στην έκθεση της Θεσσαλονίκης. Αυτόν τον Σεπτέμβρη ωστόσο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα αντιμετωπίσει μια κάποια δυσκολία διατυπώνοντας το παραμύθι του για έναν πολύ απλό λόγο: Το παραμύθι του το έχει ήδη πει πριν μερικούς μήνες κατάτην προεκλογική περίοδο. Και δυστυχώς γι αυτόν τα παραμύθια διατηρούν την αξία τους όσο έχουν τη δύναμη να παραμυθιάζουν… Το παραμύθι που «πούλησε» επιτυχώς προεκλογικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ότι για κάθε κακό που συμβαίνει στη χώρα φταίει ο Αλέξης Τσίπρας και ανικανότητα που συνεπάγεται η αριστερή ιδεοληψία του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με το παραμύθι που εξασφάλισε στον Κυριάκο Μητσοτάκη τη νίκη στις εκλογές, η ΝΔ των τεχνοκρατών θα δράσει ακαριαία έτσι ώστε να μειωθεί η φορολογία για να αναστηθεί η μεσαία τάξη, θα προχωρήσει…

Αντώνης Νταβανέλος Οικονομία, περιβάλλον, εμπόριο γεωπολιτική Η πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση του κα­πι­τα­λι­σμού διε­θνώς γί­νε­ται τόσο σο­βα­ρή, που δεν επι­τρέ­πει επι­κοι­νω­νια­κούς τα­κτι­κι­σμούς ακόμα και με τις πιο πρό­σφο­ρες αφορ­μές. Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη βρέ­θη­κε μπρο­στά σε αυτή τη δια­πί­στω­ση, όταν προ­σπά­θη­σε να ορ­γα­νώ­σει τους πα­νη­γυ­ρι­σμούς για την «κα­τάρ­γη­ση» των capital controls και προ­κά­λε­σε πα­γω­μέ­να χα­μό­γε­λα ακόμα και στο φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κό «Βήμα». Το υπό­βα­θρο αυτής της κα­τά­στα­σης είναι ασφα­λώς η επερ­χό­με­νη νέα «βου­τιά» διε­θνούς ύφε­σης, που θα επι­βε­βαιώ­νει ότι το σύ­στη­μα δεν ανέ­καμ­ψε ου­σια­στι­κά από την κρίση που ξέ­σπα­σε το 2008. Πλέον, ακόμα και τα πιο φι­λο-νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα έντυ­πα και think tanks συμ­φω­νούν ότι το ερώ­τη­μα δεν είναι το εάν επέρ­χε­ται νέα κρίση, αλλά, κυ­ρί­ως, το πότε αυτή θα ξε­σπά­σει. Με την πλειο­ψη­φία των «ανα­λυ­τών» να εκτι­μά ως πι­θα­νό­τε­ρο ση­μείο αρχής της νέας πε­ρι­πέ­τειας το 2020. Και με δε­δο­μέ­νο το ότι τε­ρά­στιοι κρα­τι­κοί πόροι δια­τέ­θη­καν ως για­τρο­σό­φια για την ενί­σχυ­ση των τρα­πε­ζών και του συ­στή­μα­τος μετά…

των Αλέκου Αναγνωστάκη – Τάκη Φραντζή Στις 29 Αυγούστου του ‘49 σήμανε η υποχώρηση του ΔΣΕ. Ο τρίχρονος ελληνικός εμφύλιος, η δεύτερη μετά την ΕΑΜική αγροτοεργατική επανάσταση στην Ελλάδα, μπορεί συνολικά και τελικά να αντιμετωπίζεται ως η επανάσταση η οποία, επιχείρησε αδύναμες επαναστατικές πολιτικές μετάβασης στη λαϊκή δημοκρατία με ένα πρόγραμμα που δεν επέτρεπε την ομαλή εξέλιξη του ελληνικού καπιταλισμού. Τον διατάρασσε σε όφελος των εργατικών και φτωχών αγροτικών στρωμάτων….. Έπρεπε επομένως ή να νικήσει ή να συντριβεί. Το ενδιαφέρον και η διαπάλη για την ιστορία «Παρόλο που για σαράντα περίπου χρόνια (1949-1990) δεν υπήρχε θέση γι’ αυτόν στο δημόσιο λόγο, κι ενώ επισκιάστηκε από την αφήγηση της “εθνικής αντίστασης”», σημειώνει το Βήμα στις 12 Αυγούστου, «ο Εμφύλιος δεν έπαψε να αποτελεί ένα παροντικό παρελθόν». Και έχει δίκιο. Ενδεικτικό του γενικότερου ενδιαφέροντος, είναι ο τεράστιος όγκος της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας γι' αυτή την περίοδο. Έως το 1999, 576 ξεχωριστές…

«Ο μικρός μαθαίνει γρήγορα», έλεγε σε συνεργάτες της η Μέρκελ Καλή η «χημεία» Μέρκελ – Τσίπρα Ν.Ξ. Ενόψει της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη την Πέμπτη 29 Αυγούστου στο Βερολίνο, η Deutsche Welle δημοσιεύει άρθρο – ανάλυση του ανταποκριτή της στο Βερολίνο Παναγιώτη Κουπαράνη, για το ιστορικό των σχέσεων της γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ με τρεις Έλληνες πρωθυπουργούς: Οι σχέσεις της A. Μέρκελ με Σαμαρά, Τσίπρα και Μητσοτάκη. Στο εξαιρετικά αποκαλυπτικό αυτό άρθρο, εξαίρεται η συνεργασία της Μέρκελ με τον Αλέξη Τσίπρα. Μια συνεργασία ετερογενής μεν, λόγω διαφορετικών πολιτικών καταβολών, όπως αναφέρεται, αλλά σταθερή στη διάρκεια του χρόνου. Σε αυτό συνέβαλε η συνέπεια που επιδείκνυε ο κ. Τσίπρας στην υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων αλλά και η ταχύτητα με την οποία προσαρμοζόταν στο ευρωπαϊκό juste milieu [σσ: κεντρώα πολιτική φιλοσοφία αναζήτησης μιας χρυσής τομής εξισορρόπησης ‘’στα μισά του δρόμου’’, θα λέγαμε]. «Ο μικρός μαθαίνει γρήγορα» έλεγε σε συνεργάτες της η καγκελάριος. Βέβαια…

του Άρη Χατζηστεφάνου Στην ελληνική δημοσιογραφία υπάρχει μια ιδιότυπη ομερτά. Οι δημοσιογράφοι δεν ασκούν κριτική σε συναδέλφους τους, ακόμη και όταν γνωρίζουν ότι διακινούν ψευδείς πληροφορίες εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Ομολογουμένως ο έλεγχος θα έπρεπε να γίνεται από εξειδικευμένα όργανα, όπως το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, ή από πρωτοβουλίες πανεπιστημιακών ή της κοινωνίας των πολιτών, όπως τα παρατηρητήρια (media watch) που υπάρχουν σε άλλες χώρες. Όταν όμως δημοσιογράφοι μπαινοβγαίνουν σε κυβερνητικά πόστα, ο έλεγχός τους γίνεται και επισήμως καθήκον όλων των υπολοίπων δημοσιογράφων. Η περίπτωση του Ιάσονα Πιπίνη ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δυστυχώς τα περισσότερα σχόλια που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον παρουσιάζουν σαν γραφικό ή ακόμη και αφελή, με αποτέλεσμα η κριτική να μεταφέρεται από τις δικές του πράξεις στην απόφαση του πρωθυπουργού να τον προσλάβει ως σύμβουλο. Η εικόνα αυτή οικοδομείται εδώ και χρόνια. Οι προηγούμενες επιθέσεις από το site aixmi.gr, (του δημοσιογράφου Χρήστου Παναγιωτόπουλου – πρώην Διευθυντή…

Την ίδια στιγμή που πρωτοσέλιδα εφημερίδων αναγγέλλουν απελευθερώσεις στην αγορά εργασίας ο Γιάννης Στουρνάρας δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης» στην πολιτική της Ν.Δ. Η άρση θα μπορούσε να έχει γίνει από τον Μάιο σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του επικεφαλής της ΤτΕ. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ Τελικά το «δωράκι» της Τράπεζας της Ελλάδας, που είχε προαναγγελθεί από τον επικεφαλής της Γιάννη Στουρνάρα για την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, ανακοινώθηκε σήμερα στην Βουλή, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Συμβαίνει μόλις λίγες ημέρες μετά τις τροπολογίες Βρούτση για την απελευθέρωση των απολύσεων κι ενώ, με διαρροές προς τον Τύπο η κυβέρνηση προαναγγέλλει την κατάργηση της Κυριακής αργίας και σημαντικές διευκολύνσεις στους επενδυτές που περιλαμβάνουν «απελευθερώσεις» στην αγορά εργασίας. Το… timing Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνοντας την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών με τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών υποστήριξε πως «αποκαθιστούμε πλήρως την ομαλότητα στην κίνηση κεφαλαίων. Τα capital controls αποτελούν από σήμερα παρελθόν». Υποστήριξε ότι η επιβολή τους οφείλονταν στο…

Γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς. Ο Γιάννης Λαγός έχει μεν ήδη εξασφαλίσει τα πλούσια προνόμια του ευρωβουλευτή, επομένως είναι σε θέση να συγκεντρώσει δίπλα του ορισμένα στελέχη με το αζημίωτο, αλλά γνωρίζει καλά ότι όλα αυτά εξαρτώνται απολύτως από την έκβαση της δίκης. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των φιλοχουντικών απολήξεων της Δεξιάς, η Χρυσή Αυγή εξακολουθεί να βρίσκεται σε συνθήκες «βέρτιγκο». Ο ίλιγγος της κάθετης πτώσης που ξεκίνησε από τις ευρωεκλογές και έγινε αισθητός σε όλο τον κόσμο με την αποτυχία να εξασφαλίσει η ναζιστική οργάνωση εκπροσώπηση και στο ελληνικό κοινοβούλιο συνεχίζεται, όσο κι αν η «Δημοκρατία» φρόντισε να προσφέρει βήμα την περασμένη Κυριακή στον Μιχαλολιάκο για να ισχυριστεί ότι «η Χρυσή Αυγή δεν τελεί υπό διάλυση». Ο τρόμος για τη δίκη Οι συγκρούσεις, τα αλληλοκαρφώματα και οι αποχωρήσεις συνεχίζονται, με τον Μιχαλολιάκο να έχει παραμείνει απελπιστικά μόνος του, με κύριους συνεργάτες τους «οικείους» του, τη Ζαρούλια και τον Ματθαιόπουλο. Μάλιστα…

του Θανάση Σκαμνάκη Ο πλουτισμός των “έξυπνων” στηριζόταν πάντα στην ευπιστία των ανοήτων και τη διαμεσολάβηση των χρήσιμων ηλίθιων, ή μπορείς και να τους πεις των ποικίλων ιδιοτελών ενδιάμεσων, σέμπρων, εργολάβων, εποπτών, υποτακτικών, χωροφυλάκων, δημοσιογράφων, ό,τι ονομασία και ποικιλία είχε τέλος πάντων το είδος κατά το πέρασμα των χρόνων και των οικονομικών μοντέλων. Στην ψυχή και στο μυαλό αυτών των ενδιάμεσων το δικαίωμα του αφεντικού είναι αυτονόητο. Τις πιο πολλές φορές δεν προσποιούνται την υποταγή τους, την πιστεύουν σε βάθος. Γι’ αυτό και εκτίθενται περισσότερο και εν τέλει δεν τους υπολήπτεται κανείς, ούτε και τα αφεντικά τα οποία υπηρετούν. Να εξηγήσω τι μ’ έπιασε. Καίγονται τα δάση του Αμαζονίου. Καίγεται η Εύβοια. Ξεσηκώνονται οι πόλεις του τουρισμού, η Βαρκελώνη, η Βενετία και άλλες, και δηλώνουν πως αν συνεχιστεί με αυτό τον ρυθμό η τουριστική προσέλευση θα βουλιάξουν. Το ίδιο συμβαίνει και στη Σαντορίνη. Ο Τραμπ θέλει να αγοράσει τη Γροιλανδία,…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Το καλοκαίρι τελειώνει μαζί με τις ψευδαισθήσεις που έχουν την τάση να επωάζονται τις θερινές νύχτες, ειδικά όταν αυτές συμπίπτουν με εκλογικές νίκες και θριάμβους. Τα μελτέμια της αισιοδοξίας που φουσκώνουν τις προσδοκίες μαζί με τα μυαλά των νικητών κοπάζουν καθώς αρχίζει να φαίνεται η κακοτράχαλη ακτή της πραγματικότητας, την οποία θέλει δεν θέλει θα πατήσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τον Σεπτέμβριο. Τότε, κατά την πρώτη επαφή των κυβερνητικών εξαγγελιών, των υποσχέσεων και των προσδοκιών που όλα αυτά δημιουργούν με τα κομπιουτεράκια των δανειστών θα αντιληφθεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως και οι προηγούμενοι που βρέθηκαν στη θέση του, ότι «τα συμφωνηθέντα πρέπει να τηρούνται». Το τι είναι υποχρεωμένη να τηρήσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. το γνώριζε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν να γίνει πρωθυπουργός. Άλλωστε αυτός και το κόμμα του ψήφισαν (και) το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015. Ωστόσο ο Κυριάκος…

Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Αύγουστος ήταν ο μήνας της επιχείρησης «σοκ και δέος». Βάσει μελετημένου και συγκεκριμένου σχεδιασμού, θεμελιώθηκε με συνοπτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες το πρωθυπουργοκεντρικό δεξιό κράτος, καταργήθηκαν εν μια νυκτί (μέσα σε ένα απόγευμα για την ακρίβεια και με τις γνωστές τροπολογίες Βρούτση) θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, ξηλώθηκε η Επιτροπή Ανταγωνισμού με εντολή Μαξίμου και κόντρα ακόμη και στο ευρωπαϊκό δίκαιο και, μέσα από την συγκρότηση ενός υπουργικού συμβουλίου «golden boys» κατέστη σαφές πως οι προνομιακοί κοινωνικοί σύμμαχοι αυτής της κυβέρνησης είναι η επιχειρηματική ελίτ, οι τραπεζίτες και τα συμφέροντα της διαπλοκής. Ο ίδιος σχεδιασμός προβλέπει ότι ο Σεπτέμβριος και το φθινόπωρο θα είναι ο χρόνος κατά τον οποίο αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης θα αποκτήσει θεσμικές, οικονομικές και δημοσιονομικές άγκυρες. Αυτό θα γίνει με δύο οχήματα – αφενός με μια σειρά νομοθετημάτων που θα αρχίσουν να έρχονται στην Βουλή τις επόμενες ημέρες και, αφετέρου, με την κλιμάκωση της επικοινωνιακής…