Τραγικό ατύχημα με κατάληξη τον θάνατο ναυτικού γνωστοποίησε το ειδησεογραφικό μέσο AP News. Πιο συγκεκριμένα, ο άτυχος άνδρας έπεσε στα ύδατα από το δεξαμενόπλοιο «Dublin», με το σήμα κινδύνου να εκπέμπεται περίπου στις 04.30 την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου, βάσει της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ.

Η πτώση του άνδρα έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια κατεβάσματος σκάλας στον λιμένα της Βοστώνης, προκειμένου πιλότος να μπορέσει να επιβιβαστεί στο πλοίο.

Η περισυλλογή του ναυτικού πραγματοποιήθηκε από εμπορικό αλιευτικό, μετά από μια δύσκολη αναζήτηση στα σκοτεινά ύδατα κοντά στον λιμένα, στον οποίον επικρατούσαν δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Τόσο μέλη της αμερικανικής ακτοφυλακής όσο και μέλη του πυροσβεστικού σώματος της Βοστώνης επιβιβάστηκαν στο αλιευτικό, το οποίο κατευθύνθηκε στην ξηρά, όπου ασθενοφόρο ανέμενε για να μεταφέρει τον άνδρα σε νοσοκομείο.

Περαιτέρω πληροφορίες για τον θάνατο του ναυτικού δεν έχουν καταστεί γνωστές, οπότε αβέβαιο παραμένει κατά πόσο βρέθηκε νεκρός κατά την περισυλλογή του ή κατέληξε κατά ή μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ωστόσο, δημοσίευμα της Fleetmon σημειώνει ότι ο άνδρας κατέληξε μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Πηγή: naftikachronika.gr

Η νικοτίνη είναι ένα φυσικά παραγόμενο αλκαλοειδές και διεγερτικό που βρίσκεται στα στρυχνοειδή, μία γνωστή οικογένεια φυτών και θάμνων. Ο καπνός ανήκει στην οικογένεια των φυτών που παράγουν τις ντομάτες και τις μελιτζάνες. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μικρές δόσεις νικοτίνης στα κοινά φρούτα και λαχανικά που τρώμε καθημερινά.

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αυτές οι τροφές μπορούν να βοηθήσουν όταν κάποιος αισθάνεται έλλειψη της νικοτίνης. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις τροφές είναι φρούτα και λαχανικά, που αποτελούν βασικά συστατικά της διατροφής, ειδικά αν προσπαθείτε να κόψετε το τσιγάρο.

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nicotine and Tobacco Research και αφορούσε 1.000 καπνιστές διαπίστωσε ότι εκείνοι που έτρωγαν τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να μείνουν χωρίς τσιγάρο για τουλάχιστον 30 ημέρες από εκείνους που έτρωγαν μικρότερες ποσότητες.

Επιπλέον, η διακοπή του καπνίσματος συνδέεται με αυξημένη όρεξη και αύξηση βάρους. Επομένως, είναι καλή ιδέα να προσπαθήσετε να καταναλώνετε φρούτα και λαχανικά με χαμηλές θερμίδες όταν αισθάνεστε την έλλειψη της νικοτίνης.
Τα τρόφιμα που περιέχουν νικοτίνη

1. Μελιτζάνα
Ένα από τα πιο γνωστά λαχανικά που περιέχουν νικοτίνη και βρίσκεται το καθημερινό διατροφολόγιο των χορτοφάγων είναι η μελιτζάνα.

Η μελιτζάνα είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο φυτό της οικογένειας των νυχτολούλουδων και κάθε γραμμάριο μελιτζάνας περιλαμβάνει 100 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι χρειαστεί να φάτε 10 κιλά μελιτζάνας για να καταναλώσετε την ίδια ποσότητα νικοτίνης με ένα τσιγάρο.

2. Πατάτες
Κατά μέσο όρο, μια πατάτα μπορεί να περιέχει περίπου 15 μικρογραμμάρια νικοτίνης. Οι ωριμασμένες και πράσινες πατάτες περιέχουν υψηλότερη συγκέντρωση νικοτίνης (περίπου 42 μικρογραμμάρια νικοτίνης).

Ωστόσο, εάν αποφασίσετε να λιώσετε τις πατάτες σας ή να τις κάνετε πουρέ, η συγκέντρωση νικοτίνης μπορεί να αυξηθεί έως και 52 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

3. Κουνουπίδι
Αν και τα κουνουπίδια δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια φυτών με τα παραπάνω λαχανικά εντούτοις περιέχουν περίπου 16,8 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

4. Πράσινες πιπεριές
Οι πράσινες πιπεριές βρίσκονται σε πολλές συνταγές και μπορεί κανείς να τις μαγειρέψει εύκολα με ζυμαρικά και σαλάτες. Οι πράσινες πιπεριές μπορεί να περιέχουν μεταξύ 7,7 και 9,2 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

5. Ντομάτες
Οι ντομάτες περιέχουν μεγάλη ποσότητας νικοτίνης όταν δεν έχουν ωριμάσει. Όσο ωριμάζουν η συγκέντρωση νικοτίνης μειώνεται. Μία ντομάτα που θα βρείτε στο σούπερ μάρκετ είναι πιθανό να περιέχει περίπου 7,1 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

6. Τσάι
Το μαύρο και το πράσινο τσάι μπορεί να περιέχει νικοτίνη, καθώς τα φυτά του τσαγιού ανήκουν στην ίδια οικογένεια φυτών με την ντομάτα. Έτσι η συγκέντρωση νικοτίνης στο τσάι μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 100 και 285 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

Τι να αποφύγετε

Η μελέτη του Πανεπιστημίου Duke εξέτασε την σχέση μεταξύ του φαγητού και του καπνίσματος. Στην μελέτη έγινε η διαπίστωση ότι όσοι κατανάλωναν προϊόντα κρέατος, καφέ και αλκοόλ προτιμούσαν να τα συνοδεύουν με την γεύση του τσιγάρου.

Έτσι κάποιος μπορεί με την κατανάλωση κρέατος καφέ και αλκοόλ να θυμηθεί το κάπνισμα και κινδυνεύει να εμφανίσει υποτροπή. Γενικά ο καφές και το τσιγάρο είναι ένας δημοφιλής συνδυασμός για τους καπνιστές. Επομένως κάποιος που προσπαθεί να κόψει το κάπνισμα θα ήταν καλό να ξεκινάει την ημέρα του όχι με καφέ αλλά με τσάι ή κάποιο άλλο ρόφημα.

Επιπλέον, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, τα πικάντικα και τα ζαχαρούχα τρόφιμα τείνουν να κάνουν τους ανθρώπους να θέλουν πολύ περισσότερο να καπνίσουν.

Πηγή: enikos.gr

"Ένας άθλος με συνδικαλιστική, πολιτική αλλά και ιστορική σημασία σε μια Ιταλία που βάζει λουκέτα σε εργοστάσια, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και απολύει προσωπικό."

Η υποχώρηση της διοίκησης της εταιρείας Magnetti Marelli να μην κλείσει ακόμη τη μονάδα παραγωγής της στο Κρεβαλκόρε της Μπολόνιας, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία νίκη των εργατών και των κινητοποιήσεών τους. Οι διαδοχικές απεργίες και η κατάληψη στο εργοστάσιο που ξεκίνησε από τις 22 Σεπτεμβρίου, μόλις 2 ημέρες μετά την ανακοίνωση από την εταιρεία, ανέδειξαν τις δομικές ανεπάρκειες και την πολιτική της αποβιομηχάνισης στην Ιταλία, όπως και το πρόβλημα της αδυναμίας να παρακολουθήσει η χώρα τις μεταβολές στην αγορά και τη ζήτηση της εργασίας και συνεπώς να προστατεύσει της θέσεις απασχόλησης. Άλλωστε την αναδιάρθρωση, που θα επιτρέψει στο εργοστάσιο να συνεχίσει την παραγωγή του ήταν εκείνο που ζήτησαν οι εργαζόμενοι μετά την παράταση που δόθηκε στο κλείσιμο της μονάδας. 

Παράλληλα, η περίπτωση της Marelli, σε συνδυασμό και με τις κινητοποιήσεις στη Stellantis -τόσο μέσα στην Ιταλία, για το πλάνο της παραγωγής, όσο και στις πέραν του Ατλαντικού μονάδες της, για αξιοπρεπή μεροκάματα και ζωή– ήταν και λόγω μεγέθους, ένας σηματωρός για το «καυτό» φθινόπωρο που έχουν να αντιμετωπίσουν οι Ιταλοί. Τόσο στο εργασιακό, καθώς μία μακρά σειρά από μεγάλες επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς (βιομηχανία, αγροδιατροφικά, υπηρεσίες) έκλεισαν μονάδες και καταστήματα ή απολύουν προσωπικό. Όσο και στον χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπου δεν απέχει πολύ από το να επιβεβαιωθεί η δυσμενής «προφητεία» για 24.000 λουκέτα μέσα στο 2023.

Και σα να μην έφθανε αυτό, οι τροποποιημένες εκτιμήσεις για τον προϋπολογισμό (Nadef) -αλλά και τα σχέδια για τη μειωμένη διάθεση των πόρων από το Σχέδιο Ανάκαμψης για το υπόλοιπο του 2023, που βάζει σε κίνδυνο πολλά έργα– υπόσχονται λιγότερες κρατικές δαπάνες για μισθούς, επιδόματα και ενίσχυση νευραλγικών τομέων (όπως η Υγεία, η Παιδεία κλπ). Και δυνάμει της καταγραφείσας μείωσης του ΑΕΠ και ο προϋπολογισμός του 2024, δεν υπόσχεται θεαματικές αλλαγές, καθώς οι εξωγενείς συγκυρίες (επιτόκια της ΕΚΤ, spread, πληθωρισμός, Ουκρανία) αυξάνουν τα επιτόκια αποπληρωμής και άρα το χρέος, με συνέπεια να οδηγούν ως μονόδρομος σε μία πολιτική λιτότητας.

Μπροστά στην προοπτική τούτη, ο αγώνας στη Magnetti Marelli προσέλαβε τη μορφή ενός οργανωμένου, πολιτικού πλέον και όχι απλά συνδικαλιστικού αγώνα. Από τις 19 του περασμένου μήνα, η εταιρεία, που ειδικεύεται στην παραγωγή κινητήρων εσωτερικής καύσης και από το 2019 ανήκει στο αμερικανικό fund KKR, ανακοίνωσε στα συνδικάτα πως κλείνει τη μονάδα της στη Κρεβαλκόρε στη Μπολόνια. Το τμήμα του αλουμινίου θα καλύπτεται από εξωτερικές εργολαβίες, ενώ εκείνο των πλαστικών θα μεταφερθεί στο Μπάρι. Οι 229 εργαζόμενοι στη μονάδα, όπως είναι φυσικό, απολύονται.

Σύμφωνα με την εταιρεία (που διατηρεί 11 εργοστάσια και απασχολεί 7.200 εργαζόμενους στην Ιταλία), η απόφαση συνδυάζεται με τα προβλήματα βιωσιμότητας που μαστίζουν τον κλάδο, λόγω της αλλαγής του μοντέλου παραγωγής και την «πράσινη» ανάπτυξη. Όπως, η συρρίκνωση του όγκου παραγωγής κινητήρων εσωτερικής καύσης,  η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και της ενέργειας , που μετά βίας και εν μέρει αντισταθμίζονται από πιθανές προσαρμογές στην τιμή. Και κυρίως από την έλλειψη νέων παραγγελιών σε αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Κάτι που για το Κρεβαλκόρε μεταφράζεται σε μείωση του τζίρου της μονάδας κατά 30% από το 2017 έως σήμερα. Και φυσικά η εταιρεία δεν προβλέπει ότι στο μέλλον τα στοιχεία θα βελτιωθούν.

Παρά τις υποσχέσεις του ΚΚR ότι λαμβάνει σοβαρά την κοινωνική ευθύνη που έχει απέναντι στους εργαζομένους της Marelli και δεσμεύθηκε πως θα βρεθεί μία ισορροπημένη και κοινωνικά βιώσιμη λύση με τα συνδικάτα για την αποζημίωσή τους, οι εργατικές ενώσεις συσπειρώθηκαν. Το συνδικάτο μετάλλου FIOM-CGIL οργάνωσε καταλήψεις και απεργίες, με την κινητοποίηση της 3ης Οκτωβρίου, να αποδεικνύεται αποφασιστική. Οι εργάτες περικυκλώνοντας δυναμικά το υπουργείο στη Ρώμη, ανάγκασαν τον υπουργό Βιομηχανίας και Made in Italy  να παίξει ρόλο διαμεσολαβητή και να πείσει τελικά το fund να αναστείλει τα σχέδιά του για να κλείσει τη μονάδα.

Το σίριαλ για το κλείσιμο της Marelli είχε και πολιτικές προεκτάσεις. H πάλη για τους εργαζόμενους  εξελίχθηκε και σε μάχη πολιτικών εντυπώσεων, με την επικεφαλής του σοσιαλκεντρώου Δημοκρατικού Κόμματος (Pd) Έλι Σλάιν να επισκέπτεται σχεδόν αμέσως τους εργαζόμενους και να υπόσχεται πως θα βρίσκεται στο πλευρό τους. Άλλωστε, το μεγάλο συνδικάτο CGIL πρόσκειται παραδοσιακά στις τάξεις του πρώην ΙΚΚ, παρά τις κάποιες αποστάσεις που έχει τηρήσει από τους σημερινούς (αγνώριστους) dem. Εντούτοις, ο μεγάλος πρωταγωνιστής  των ημερών υπήρξε ο Κάρλο Καλέντα, ηγέτης του «κεντρώου» Azione και πρώην υπουργός στην κυβέρνηση Ματέο Ρέντσι -με τον οποίο για βραχύ χρονικό διάστημα επιδίωξαν να «αναβιώσουν», πριν συγκρουσθούν οι προσωπικές τους φιλοδοξίες. Ο Καλέντα επιχείρησε να εργαλειοποιήσει προς πάσα κατεύθυνση το δράμα των απεργών. Έσυρε τα εξ αμάξης προς πάσα κατεύθυνση: στους ιδιοκτήτες της Fiat κατ’ αρχάς υποστηρίζοντας πως εκείνος ως Υπουργός είχε προτείνει τρόπους και μέσα για την προστασία των εργοστασίων της εταιρείας, που κατόπιν κατέληξαν σε ξένα  funds ή πήραν την άγουσα από τη χώρα. Στη συνέχεια επέκρινε και τον επικεφαλής της συνδικαλιστικής οργάνωσης CGIL Λαντίνι, πρώτον διότι κάνει πολιτική και όχι συνδικαλισμό και δεύτερον ότι προσβλέπει στην οικογένεια Ελκάν (ιδιοκτήτες της Fiat) που ελέγχουν επίσης και τη Repubblica, την εφημερίδα-σημαία της «αριστεράς» στην Ιταλία. Εκείνο δε που κατόρθωσε ο Καλέντα ήταν πρωτοφανές: να στρέψει τους πάντες εναντίον του και όταν επισκέφθηκε το Κρεβαλκόρε να τρέχει, κυριολεκτικά, πίσω από τους απεργούς εργάτες για να τους μιλήσει κι εκείνοι να του στρέφουν τα νώτα και να τον αγνοούν!

Η απεργία μπροστά στο εργοστάσιο της Marelli ήταν ένας ακόμη μεγαλύτερος άθλος, εάν αναλογισθεί κανείς πως οι διατάξεις στο εργατοκτόνο νομοσχέδιο για την εργασία, επιτρέπει στον αρμόδιο Υπουργό να παρεμβαίνει στη διάρκεια και τον χρόνο της. Όπως αποδεικνύει σταθερά ο Ματέο Σαλβίνι, διατάσσοντας να μειωθεί σε 4 ώρες την απεργία που είχε κηρύξει η USB στις 29 Σεπτεμβρίου!

Αλλά η επιτυχία των απεργών της Marelli έχει και μία ιστορική σημασία. Στις 2 Οκτωβρίου του 1925 το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι απαγόρευε με διάταγμα τον συνδικαλισμό, με τη συμφωνία του Παλάτσο Βιντόνι. Τότε που η Confidustria και το φασιστικό συνδικάτο ορίζονταν οι μόνοι εκπρόσωποι και διαχειριστές του χώρου της εργασίας και καταργούσαν τις εργατικές επιτροπές στα εργοστάσια και τους τόπους δουλειάς. Σήμερα, ο συνδικαλισμός, αλλά κυρίως εκείνο που εκπροσωπεί, η εργασία, βρίσκονται επί ξηρού ακμής, μπροστά στις απαιτήσεις του σημερινού μοντέλου παραγωγής. Δεν είναι μόνο η κοινωνική επέκταση της εργασίας, αλλά και η εξαντλητική φύση της, σε συνδυασμό με την «κινητικότητα» της ελαστικής και εποχιακής εργασίας, που εξαντλεί τον εργαζόμενο.  Την ίδια  στιγμή ο φετινός Σεπτέμβριος αποδείχθηκε ο «μαύρος μήνας» για τα εργατικά δυστυχήματα, με 118 νεκρούς (896 εν συνόλω μέχρι τώρα στο 2023). Αριθμοί και μάλιστα και περιστατικά που έχουν σοκάρει ολάκερη την Ιταλία και τον κόσμο της εργασίας. Που δεν μπορεί να περιορισθεί στα επανειλημμένα αόριστα αναθέματα και τις ιερεμιάδες του προέδρου Σέρτζο Ματαρέλα, που θυμάται τα θύματα στις συναντήσεις του με τα συνδικάτα, αλλά στο γραφείο του υπογράφει τα ζοφερά σχέδια της ακροδεξιάς κυβέρνησης της Τζόρτα Μελόνι για την εργασία και την οικονομία. Πλέον το στοίχημα για τα συνδικάτα, που μάλλον είναι τα μόνα που κάνουν αντιπολίτευση στην ακροδεξιά/φιλελεύθερη λαίλαπα στην Ιταλία είναι η μεγάλη πανεθνική απεργία στις 7 Οκτωβρίου, για την εργασία και τις συντάξεις. Εκεί θα μετρηθεί η αποφασιστικότητα του κόσμου της δουλειάς και η αγανάκτηση της κοινωνίας.

Πηγή: kosmodromio.gr