Οι Παλαιστίνιοι, στριμωγμένοι σε μια γωνιά των ιστοσελίδων, είναι πολύ βολικοί για τους «ευαίσθητους» δυτικούς.

Όλα ήταν πολύ βολικά όσο το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ σφαγίαζε, βασάνιζε, φυλάκιζε, απήγαγε, κατέστρεφε και λεηλατούσε ανενόχλητο την Παλαιστίνη. Οι εν λόγω ειδήσεις αφορούσαν μόνο συγκεκριμένες ιστοσελίδες αλλά και όταν ξέφευγαν από αυτές λόγω του μεγέθους των σφαγών, αποτελούσαν πεδίο ασφαλούς επίδειξης μιας ορισμένης, διαρκώς περιοριζόμενης «ευαισθησίας»: οι Παλαιστίνιοι δικαιούνταν να είναι «καημένοι», αλλά εν τέλει άξιοι της μοίρας τους ως μη-δυτικοί, κάπως μελαχρινοί και (σε ό,τι αφορά την εγχώρια προπαγάνδα από τα ακροδεξιά, πληρωμένα μέσα) «τουρκόφιλοι».

Η Ε.Ε. μπορούσε να εκδίδει την ίδια ανακοίνωση κάθε φορά με άλλη ημερομηνία περί της «λύσης των δύο κρατών» (την οποία λύση το Ισραήλ έθαψε πριν από είκοσι περίπου χρόνια πέραν πάσης αμφιβολίας, δολοφονώντας τον Γιάσερ Αραφάτ), οι ΗΠΑ στην καλύτερη περίπτωση να κάνουν λίγα «μούτρα» στον «Μπίμπι» (το φίλο Μπίμπι του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και πολλών ακόμα) και οι «προοδευτικοί» να λυπούνται.

Γενικώς, για τη Δύση και τα προτεκτοράτα της (εν προκειμένω αναφερόμαστε στην πατρίδα μας) οι «άλλοι» λαοί έχουν πολλούς εν δυνάμει ρόλους και δυνατότητες: μπορούν να δουλεύουν για εμάς, να μας ευχαριστούν, να εισπράττουν την ελεημοσύνη των πλέον ευαίσθητων εξ ημών, να εξεγείρονται αλλά να αποτυγχάνουν (ιδίως όταν δεν εξεγείρονται όπως, για όσα και όταν εμείς θέλουμε), να προοδεύουν αλλά μόνο ατομικώς στα δικά μας πανεπιστήμια για να νιώθουμε πόσο συμπεριληπτικοί έχουμε γίνει, να βγάζουν το σκασμό όταν έχουμε άλλα πράγματα να ασχοληθούμε, να πηγαίνουν «λίγο παραπέρα» όταν θέλουμε τη γη τους, να αγωνίζονται για όσα εμείς θέλουμε να αγωνίζονται, να αντιγράφουν δικά μας κινήματα και πάει λέγοντας.

Δεν δικαιούνται να κάνουν ένα πράγμα: να νικάνε και μάλιστα με τους δικό τους τρόπο, με τα δικά τους προτάγματα την τυραννία από τις ΗΠΑ και από τους τοποτηρητές τους. Το ρατσιστικό μίσος που ξερνάει όχι μόνο το Ισραήλ, αλλά σύμπασα η Δύση και κάθε προτεκτοράτο της αυτές τις μέρες κατά της παλαιστινιακής αντίστασης είναι αποτέλεσμα της λύσσας τους για το ότι οι Παλαιστίνιοι δεν υποτάσσονται και (ακόμα χειρότερα) για το ότι νικούν το Ισραήλ. Η αντίσταση το ταπείνωσε μέρα-μεσημέρι, χωρίς να χρειάζεται πλάτες σαν αυτές των ΗΠΑ. Με σχέδιο, με αποφασιστικότητα, με ηρωισμό ταπείνωσαν ένα κράτος το οποίο δολοφονεί σε όλο τον κόσμο όποιον θεωρεί αντίπαλό του, ανεξαρτήτως ηλικίας, και μάλιστα περηφανεύεται για αυτό.

Έτσι εξηγείται γιατί βλέπουμε αξιωματούχους των ΗΠΑ να καλούν σε εξαφάνιση των Παλαιστινίων και του Ιράν, την Ε.Ε. να στηρίζει ολόπλευρα το Ισραήλ, υπουργοί του οποίου δηλώνουν ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ζώα που θα έχουν την αντίστοιχη τύχη και φυσικά «καμαρώνουμε» το χυδαιότερο είδος δυτικού (ή δυτικού κατά φαντασία) από όλα: τον «προοδευτικό» κατά τα λοιπά, που όμως δεν μπορεί να συγχωρήσει τη βία, τις ακρότητες και φυσικά… τη Χαμάς. Παλιά δεν συγχωρούσε ίσως τη Φατάχ, μετά οπωσδήποτε τη Χεζμπολάχ, μετά το Ιράν, μετά τον Πούτιν και πάει λέγοντας. Δεν είναι ότι δε θέλει να είναι ελεύθεροι οι Παλαιστίνιοι. Όπως ακριβώς δεν είναι ότι δεν ήθελε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ ή να υπάρχει παγκόσμια ειρήνη. Απλώς όλοι αυτοί οι προοδευτικοί «θέλουν» να γίνουν τα παραπάνω με άλλα μέσα, με πολιτισμό. Γιατί όχι με μια συλλογή υπογραφών, άντε και με ειρηνικές διαδηλώσεις; Μην τυχόν και τραυματιστεί κανένας έποικος, κατοχικός στρατιώτης, νέα ή νέος που «παρτάρει» λίγα μέτρα πιο πέρα από εκεί που πεθαίνει και βασανίζεται κόσμος, όπως στη Γάζα.

Οι Παλαιστίνιοι, στριμωγμένοι σε μια γωνιά των ιστοσελίδων, είναι πολύ βολικοί για τους «ευαίσθητους» δυτικούς. Είναι να απορεί κανείς που έχουν το θράσος να επιβάλλουν την παρουσία τους στο κέντρο των διεθνών σχέσεων με το να νικούν το Ισραήλ. Εξ ου και τώρα που τα πράγματα αλλάζουν, βλέπει κανείς από τη μια να υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι με τις νίκες των Παλαιστινίων και του άξονα της αντίστασης χαίρονται, που υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος των Παλαιστινίων είναι εθνικοαπελευθερωτικός και ως εκ τούτου δίκαιος , ενώ από την άλλη όσοι, μέσα στον «προοδευτισμό» τους γίνονται ξαφνικά ούλτρα-ανθρωπιστές όποτε κάποιος Ισραηλινός στρατιώτης ή έποικος υφίσταται τη βία της αντίστασης. Το παλαιστινιακό αποτελούσε πάντα μέτρο των ανθρώπων που είναι με την ελευθερία και εκείνων οι οποίοι, όπως και να εμφανίζονται, τελικώς τάσσονται με την αποικιοκρατία και με το απαρτχάιντ, ιδίως όποτε κινδυνεύουν. Οι Παλαιστίνιοι λοιπόν νικούν. Αυτό ενοχλεί. Αυτό τους εξοργίζει. Και αυτό δείχνει το βαθύ ρατσισμό και τη ζωντανή ρίζα του φασισμού στις κοινωνίες μας.

Πηγή: kosmodromio.gr

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων καταδικάζει την επί 70 και πλέον χρόνια μαζική σφαγή και γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Η φυλάκιση 2.500.000 ανθρώπων σε μια φυλακή 362 τ. χιλιομ. στη Λωρίδα της Γάζας (μια έκταση λίγο μικρότερη από την έκταση της Νάξου), η διαρκής κλιμάκωση του πολέμου από την πλευρά του Ισραήλ, η συνέχιση των εποικισμών, η δολοφονική απομόνωση και η διαρκής εξόντωση αμάχων και παιδιών, προκαλεί την απόλυτα δικαιολογημένη και νόμιμη στη συνείδηση των λαών ένοπλη αντίσταση του παλαιστινιακού λαού. 

Οι Παλαιστίνιοι είναι από τους ελάχιστους λαούς στο σύγχρονο κόσμο που δεν έχουν το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης και ανεξαρτησίας.

Το κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ αποθρασύνεται στην πολιτική μαζικής εξόντωσης των Παλαιστινίων από τον ιμπεριαλισμό, τα μεγάλα καπιταλιστικά-γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή, την ενθάρρυνση και έμπρακτη πολιτική, διπλωματική, οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Είναι κατάπτυστη η θέση της Ελληνικής κυβέρνησης αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ) που στηρίζουν και σπεύδουν να δικαιολογήσουν το κράτος-δολοφόνο στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας». Δείχνει το βαθμό αντιδραστικής συμπόρευσης τους με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις στην περιοχή, βάζοντας το λαό μας σε επικίνδυνες περιπέτειες με την πιθανή γενικότερη ανάφλεξη στη Μ. Ανατολή. Προκαλεί η θέση των περισσότερων ΜΜΕ που καθοδηγούμενα από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και τα επιχειρηματικά συμφέροντα (όπως η εκμετάλλευση των ΑΟΖ στη Μεσόγειο) έχουν αναλάβει εκστρατεία πρωτοφανούς αντιστροφής και παραμόρφωσης της πραγματικότητας. Προσπαθώντας να παρουσιάσουν το θύμα ως θύτη, τον αμυνόμενο ως επιτιθέμενο, τους βομβαρδισμούς αμάχων ως νόμιμη άμυνα και το κράτος-δολοφόνο και τρομοκράτη ως φορέα δημοκρατίας και αλληλεγγύης!

• - Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό στην πάλη του για ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη και ένα πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
• - Να σταματήσουν άμεσα οι βομβαρδισμοί και οι πολεμικές επιχειρήσεις.
• - Να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας και να αποχωρήσουν τα ισραηλινά στρατεύματα κατοχής από τα Παλαιστινιακά εδάφη.
• - Να ηττηθεί το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ.
• - Κάτω ο ιμπεριαλισμός.
• - Όχι στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-ΗΠΑ-Ισραήλ. Να σταματήσει κάθε στρατιωτική, κατασταλτική και άλλη συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ.

• - Να ανοίξει άμεσα ασφαλής διάδρομος προς την Αίγυπτο (υπό την αιγίδα του ΟΗΕ) για την προστασία των αμάχων και των κατατρεγμένων Παλαιστινίων.
• - Ειρήνη και αλληλεγγύη των λαών. Όχι στην αλληλοεξόντωσή τους.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και συλλογικοτήτων μαζί με την Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων καλεί στη συγκέντρωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και καταδίκης της βαρβαρότητας της Ισραηλινής κατοχής την ΠΕΜΠΤΗ, 12 Οκτωβρίου 2023, ώρα 6:00μμ, στην Πλατεία Συντάγματος.

Απλήρωτοι παραμένουν οι Ναυτεργάτες στα πλοία της ΑΝΕΣ Ferries καθώς η εταιρία έχει παγιοποιήσει το καθεστώς να μην καταβάλει τα δεδουλευμένα στα πληρώματα των τριών πλοίων «ΠΡΩΤΕΥΣ», «ΝΗΣΟΣ ΑΙΓΙΝΑ» και «ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ» στο τέλος του μήνα όπως προβλέπεται από την ΣΣΕ, αλλά ακολουθώντας μια παρελκυστική τακτική καταβάλει  τα δεδουλευμένα μετά τα μέσα και προς τα τέλη του επόμενου μήνα.

Επίσης μέχρι σήμερα δεν έχει καταβάλει σε κανένα πλοίο και σε κανένα Ναυτεργάτη τις αναδρομικές αυξήσεις.

Δηλώνουμε ότι εάν δεν εξοφληθούν άμεσα οι δεδουλευμένες αποδοχές, την Πέμπτη 12/10/2023 θα προχωρήσουμε με την συμμετοχή των μελών μας στην αναγκαία αγωνιστική δράση με έναρξη το πλοίο «ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ» στο πρωινό του δρομολόγιο στις 8:20 π.μ. στις 12/10.

Απαιτούμε από τη Ναυτιλιακή εταιρία και τις υπηρεσίες ΥΕΝ – Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το ανωτέρω έγγραφο εστάλη στους παρακάτω:

-Ναυτιλιακή εταιρία ΑΝΕΣ

 -Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας

  -Διεύθυνση Ναυτικής Εργασίας

   -Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά

Ο γενικός γραμματέας του καρτέλ, ο Κουβεϊτιανός Χάιθαμ αλ-Γάις, προειδοποίησε πως η ζήτηση αυτή «έχει τη δυναμική να είναι ακόμη περισσότερο αυξημένη».

«Αυτό που είναι ξεκάθαρο, είναι ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να έχει ανάγκη περισσότερη ενέργεια τις επόμενες δεκαετίες», υπογράμμισε σ’ αυτή την έκθεση των 298 σελίδων που δημοσιοποιήθηκε λιγότερο από οκτώ εβδομάδες από την αρχή της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα, της COP28, στο Ντουμπάι, όπου δεκάδες χώρες θα επιχειρήσουν να επιβάλουν ένα στόχο για την έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, αέριο, άνθρακα).

Σύμφωνα με τον ΟΠΕΚ (13 χώρες μέλη, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία, χώρες του Κόλπου, η Βενεζουέλα…), η παγκόσμια ζήτηση για το πετρέλαιο θα αυξηθεί από τις χώρες που δεν είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με την Ινδία ως βασικό κινητήρα, ενώ θα μειωθεί από το 2025 στη ζώνη του ΟΟΣΑ (κυρίως πλούσιες χώρες).

Αναγκαστικές οι πετρελαϊκές επενδύσεις την επόμενη 20ετία

Σύμφωνα με τον ΟΠΕΚ, η ζήτηση αυτή δεν θα μπορέσει να καλυφθεί παρά μόνο με πετρελαϊκές επενδύσεις μέχρι το 2045, οι οποίες υπολογίζονται σε 14 τρισεκατομμύρια δολάρια – περίπου 610 δισεκ. δολάρια κατά μέσο όρο το χρόνο. «Έχει ζωτική σημασία (οι επενδύσεις) αυτές να πραγματοποιηθούν, είναι ευεργετικό τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές», διαβεβαίωσε ο Χάιθαμ αλ-Γάις.

«Οι εκκλήσεις να σταματήσουν οι επενδύσεις σε νέα προγράμματα είναι απερίσκεπτες και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενεργειακό και οικονομικό χάος», προειδοποίησε εξάλλου ο ίδιος επικρίνοντας άμεσα το σενάριο του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΔΟΕ, IEA) για να καταστεί δυνατό να φθάσει ο κόσμος μέχρι το 2050 στην ουδετερότητα άνθρακα.

Το 2021, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΔΟΕ) είχε ξαφνιάσει τον κόσμο και εξοργίσει τις πετρελαϊκές χώρες ζητώντας να εγκαταλειφθεί κάθε νέο σχέδιο εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, ενώ είχε επαναλάβει πρόσφατα αυτό το αίτημά του και το σενάριό του για την ουδετερότητα άνθρακα προϋποθέτει μια κατάρρευση της ζήτησης πετρελαίου, στα 24 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2050, χάρη στην αύξηση των καθαρών πηγών ενέργειας.

Όπως και να ‘χει, ο ΔΟΕ προβλέπει πως η ζήτηση για πετρέλαιο θα αρχίσει να μειώνεται στη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας. Αντίθετα, το σενάριο αναφοράς (κεντρικό) του ΟΠΕΚ υπερασπίζεται «μια ρεαλιστική προσέγγιση της ενεργειακής ζήτησης», υποστηρίζοντας πως «δεν υφίσταται κάποια μοναδική λύση για να απαντήσουμε στην παγκόσμια αύξηση των αναγκών σε ενέργεια».

Ο λόγος αυτός απηχεί αυτόν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, χώρας μέλους του ΟΠΕΚ και οργανώτριας της COP28, ο πρόεδρος της οποίας Σουλτάνος Αλ Τζαμπέρ υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε από την πρίζα το σημερινό ενεργειακό σύστημα και πως πρέπει να αρχίσουμε τριπλασιάζοντας τις δυνατότητες των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Σχετικά μ’ αυτό, ο ΟΠΕΚ διαβεβαιώνει πως οι «φιλόδοξοι στόχοι» των ανεπτυγμένων οικονομιών για τις πηγές ενέργειας με χαμηλό ανθρακικό αποτύπωμα «έρχονται όλο και περισσότερο σε αντίφαση με την πραγματικότητα στο πεδίο», με τις επενδύσεις «να έχουν μείνει σημαντικά πίσω».

Εντούτοις ο ΟΠΕΚ μελέτησε δύο άλλα σενάρια, το ένα από τα οποία με περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το οποίο καταλήγει σε μια μείωση της ζήτησης για πετρέλαιο κατά 18 εκατ. βαρέλια την ημέρα, σε σχέση με την ποσότητα αναφοράς του για το 2045. Το άλλο σενάριο, βασισμένο σε μια πιο μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και σε μικρότερο συντονισμό των πολιτικών για το κλίμα, καταλήγει σε μια αύξηση κατά 6,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2045.

Ο ΟΠΕΚ αναφέρει τέλος πως υποστηρίζει τις τεχνολογίες για τη δέσμευση άνθρακα, οι οποίες «πρέπει να αποτελέσουν μέρος της λύσης». Πρόκειται για λύσεις οι οποίες προωθούνται από τους παραγωγούς πετρελαίου, αλλά απέχουν ακόμη πολύ από την ωρίμανση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: efsyn.gr