Αλέξανδρος Καπακτσής Η στρατηγική του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κέντρου για να ξεπεράσει την ύφεση και να αναβαθμίσει τη θέση του σε σχέση με τους ανταγωνιστές του έχει συμπυκνωθεί, μέσω του δημοσιονομικού συμφώνου και αντίστοιχων πολιτικών συμφωνιών, σε αιώνια λιτότητα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και σε κοινή νομισματική ένωση που θα είναι η ατμομηχανή της οικονομικής και πολιτικής ένωσης. Η στρατηγική αυτή, με κύρια συγκολλητική ουσία γύρω της την αύξηση του ποσοστού της υπεραξίας που καρπώνονται οι αστικές τάξεις, επιβάλει ταυτόχρονα την ηγεμονία του ισχυρότερου στο εσωτερικό του, της Γερμανίας. Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για χαλάρωση της λιτότητας και αναστροφή της τάσης της αποτελεί έναν υπαρκτό κίνδυνο δημιουργίας ρωγμής στη στρατηγική του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κέντρου, μιας ρωγμής που με επιμονή επιζητούν οι πλατιές εργατικές μάζες της ΕΕ σε κάθε χώρα και το παράδειγμα θα αποτελέσει έναυσμα έντασης σκληρών ταξικών και πολιτικών αγώνων για την ανατροπή της. Ταυτόχρονα μια…

Γράφει ο Βασίλης Μηνακάκης 1. Η ξεκάθαρη νίκη του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το οποίο εκ των πραγμάτων απέκτησε άλλη διάσταση από εκείνη που οριοθέτησε η κυβέρνηση και άλλη συνέχεια από εκείνη που επιθυμούσε, αποτελεί αφορμή για προβληματισμό τόσο για το αποτέλεσμα αυτό καθαυτό όσο και για την «επόμενη μέρα». Πολύ περισσότερο που ήδη από το βράδυ της Κυριακής ο Τσίπρας δήλωνε ότι «το ΟΧΙ δεν σημαίνει ρήξη με το ευρώ», ενώ την επόμενη κυριολεκτικά μέρα η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών αποφαινόταν το ίδιο κι έχτιζε μια «εθνική γραμμή διαπραγμάτευσης», με την οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παζαρεύει ένα νέο μνημόνιο, σχεδόν ταυτόσημο με τις προτάσεις Γιουνκέρ. Από το πλήθος των ζητημάτων που πρέπει να συζητηθούν, πιο κρίσιμο για την τακτική και τη στρατηγική της επαναστατικής Αριστεράς είναι να γίνουν αντικείμενο προβληματισμού τα στοιχεία που συνηγόρησαν ώστε να διαψευστούν επί το θετικότερον όσοι ήλπιζαν σε ένα ΟΧΙ και επί το αρνητικότερον όσοι…

Tης ΝΤΙΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ* «Βλέπω αγωνία, αλλά δεν πρέπει. Ηρεμία, χαμογέλα» λέει ο κύριος Ιμπραήμ καθώς σπρώχνει το καρότσι με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ με αντάλλαγμα λίγα κέρματα. Λένε πως δεν φοβάται μόνο όποιος δεν έχει τίποτα να χάσει. Χτες, που η Ελλάδα κρεμόταν για άλλη μια φορά από τα χείλη των Ευρωπαίων ηγετών, υπήρχαν άνθρωποι που δεν άνοιξαν στιγμή την τηλεόρασή τους, δεν πόσταραν το παραμικρό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν αντάλλαξαν απόψεις με τους φίλους τους, δεν στάθηκαν στην ουρά του ΑΤΜ, δεν αγόρασαν έξτρα προμήθειες για το σπίτι. Είναι εκείνοι που δεν τους φοβίζει καθόλου το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και δεν τους τρομοκρατεί το Grexit. Είναι εκείνοι που δεν βλέπει κανένα τηλεοπτικό κανάλι. Μέχρι να εφαρμοστεί η τραπεζική αργία και η κυβέρνηση να επιτρέψει τη δωρεάν μετακίνηση των ανέργων, η Παναγιώτα περπατούσε καθημερινά περίπου έξι χιλιόμετρα για να εξασφαλίσει φαγητό για την οικογένειά της.Αλλοτε στα…

Του antapoΚΡΙΤΗ* Από την αρχή της ελληνικής κρίσης έχουν εξαγγελθεί δεκάδες μέτωπα ή πρωτοβουλίες για μέτωπα. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η Αριστερά παράγει περισσότερα μέτωπα από όσα μπορεί να συγκροτήσει. Εξίσου πικρή όμως είναι η αλήθεια ότι ορισμένα εικοσιτετράωρα κρίνουν τους επόμενους μήνες ή και χρόνια. Αυτή η ασύμμετρη συνθήκη ισχύει και σήμερα. Με δεδομένη την απόλυτη βούληση της ελληνικής κυβέρνησης να υπογράψει, αλλά και με επίγνωση ότι απέχουμε ελάχιστα από ένα «ατύχημα», σήμερα είναι η ώρα συγκρότησης ενός μετώπου για το ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ. Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον, μέτωπο για την εδώ και τώρα ρήξη με την ΕΕ. Από την προκήρυξη του δημοψηφίσματος μέχρι το συντριπτικό ΟΧΙ κύλησαν μερικές ημερολογιακές μέρες που ήταν πολιτικοί μήνες. Δηλαδή σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βγήκε συμπυκνωμένη στην επιφάνεια όλη η ζωογόνος δυνατότητα του λαού να σηκώσει κεφάλι στους δυνάστες του. Από την επόμενη μέρα, εξίσου γρήγορα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τις άμεσες…

Η φτωχοποίηση που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, είναι γνωστά και αγγίζουν κάθε πεδίο: από την καθημερινότητά μας, την σίτιση, τους λογαριασμούς που δεν μπορεί να πληρώσει το σύνολο του κόσμου, μέχρι την υγεία και την περίαθλψη. Της Νατάσσας Ν. Σπαγαδώρου Και είναι γεγονός, ότι από την φτωχοποίηση αυτή, δεν έχει γλυτώσει κανείς, ενήλικες, παιδιά, ηλικιωμένοι, ενώ την ίδια ώρα, έχει δημιουργηθεί ένας τεράστιος αριθμός ανασφάλιστων πολιτών. Το Ινστιτούτο Prolepsis, φροντίζει να μας θυμίσει μερικά στοιχεία, τα οποία καταδεικνύουν ότι τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ σοβαρά, με αποτέλεσμα η μεγαλύτερη μερίδα του Ελληνικού λαού, να έχει υποστεί μαζική φτωχοποίηση. Σταχυολογούμε μερικά στοιχεία από την έκθεση αυτή: – 6 στους 10 μαθητές σε 64 σχολεία της Αθήνας αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια. – Το 61% των μαθητών στα παραπάνω σχολεία έχουν ένα γονιό χωρίς δουλειά, ενώ το 17% των οικογενειών δεν είχε κανένα γονιό που…

Στις 12 Ιουλίου του 1904 έρχεται στον κόσμο ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα, «ο σπουδαιότερος ποιητής του 20ου αιώνα» σύμφωνα με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Τα έργα του είναι τα πιο πολυδιαβασμένα έργα ισπανόφωνου δημιουργού. Ο Πάμπλο Νερούδα, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Ρικάρντο Νεφταλί Ελιέθερ Ρέγιες Μποσοάλτο, γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1904 στην πόλη Παράλ της Χιλής. Λίγο μετά τη γέννησή του, πεθαίνει η μητέρα του Ρόσα και ο πατέρας του Χοσέ, εργάτης των σιδηροδρόμων, μετακομίζει στην πόλη Τεμούκο όπου ξαναπαντρεύεται. Το όνομα «Πάμπλο Νερούδα», προς τιμήν του Τσέχου ποιητή Γιαν Νερούντα, αποτελεί το φιλολογικό ψευδώνυμο του από την ηλικία των 20, όνομα το οποίο αργότερα νομιμοποιεί. Δείτε το αφιέρωμα της ΕΡΤ3 Στην επιμέλεια του αφιερώματος της ΕΡΤ3 είναι η Βασιλική Κονιτοπούλου και ο Χρήστος Αβραμίδης Από τα δέκα του γράφει ποιήματα και στα δεκαπέντε δημοσιεύει μάλιστα στίχους στο τοπικό περιοδικό «La Mañana». Το 1919 αποσπά το…

Συντάκτης: Αντα Ψαρρά, Τάσος Κωστόπουλος, Δημήτρης Ψαρράς Παραζαλισμένοι ακόμα από τον αιφνιδιασμό του δημοψηφίσματος, το βράδυ της περασμένης Κυριακής οι μπαρουτοκαπνισμένοι αναλυτές ραδιοφώνων και καναλιών πάσχιζαν να εξηγήσουν το ανεξήγητο. Οι πιο τολμηροί -ανάμεσά τους ακόμα και ο διευθυντής του «Βήμα FM»- δεν άργησαν να εντοπίσουν το λάθος της καμπάνιας τού «ναι» που οδήγησε στη συντριβή. Ηταν, λέει, η άστοχη έμπνευση ορισμένων οργανωτών της καμπάνιας, που φρόντισαν να ανασύρουν από την πολιτική ναφθαλίνη παλιούς πολιτικούς, ακόμα και τους γνωστούς απαξιωμένους πρωθυπουργούς, από τον Μητσοτάκη μέχρι τον Σημίτη, με αποτέλεσμα να γίνει ορατό σε όλους τους ψηφοφόρους ότι πίσω από τις μεγαλοστομίες και την τρομοκρατία κρυβόταν η επιδίωξη της επανόδου στο προσκήνιο εκείνων που είχαν τόσα χρόνια κυβερνήσει, των ίδιων που ευθύνονται για το αδιέξοδο στο οποίο έχει φτάσει η χώρα μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Και έτσι πήγε στράφι -σύμφωνα με τους ίδιους- η τόσο μελετημένη προσπάθειά τους να εμφανίσουν…

Ακούσατε, ακούσατε, ο ΣΚΑΙ προσφεύγει στο Συμβούλιο της Ευρώπης για να σώσει τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου. Επειδή η ΕΣΗΑ κάλεσε στελέχη του για πειθαρχικό έλεγχο, επειδή ο εισαγγελέας ερευνά τυχόν αθέμιτο επηρεασμό του εκλογικού φρονήματος, επειδή δέχεται επίθεση από «λαθρόβια έντυπα και το διαδίκτυο». Καλά κάνει και προσφεύγει ο ΣΚΑΙ στο Συμβούλιο της Ευρώπης, καλά θα κάνουν όμως να προσφύγουν και άλλοι. Να προσφύγουν οι ψηφοφόροι του ΟΧΙ, που λοιδορήθηκαν, που απειλήθηκαν, που προβλήθηκαν από τα κανάλια περίπου ως εχθροί της πατρίδας. Να προσφύγουν οι ψηφοφόροι που η καρδούλα τους ποθούσε το ΟΧΙ, αλλά ο νους τους μεταστράφηκε στο ΝΑΙ, παραζαλισμένος από τη μαζική κατατρομοκράτηση. Να προσφύγουν οι γέροντες από τις ουρές των τραπεζών, που αλέστηκαν στις κρεατομηχανές της προπαγάνδας. Να προσφύγουν οι καλλιτέχνες που φώναξαν ΟΧΙ και η φωνή τους δεν ακούστηκε ποτέ. Να προσφύγουν οι χιλιάδες έντιμοι δημοσιογράφοι που άκουσαν το «αλήτες, ρουφιάνοι», τιμωρούμενοι, αδίκως,…

Γράφει η Αγγελική Κώττη στο artinews.gr Όταν χιλιάδες χιλιάδων εκεί έξω φωνάζουν εν χορώ «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», εσύ σκουπίζεσαι. Δεν νομίζεις ότι βρέχει, απλώς δεν σε ενδιαφέρει. Ποιοι θα πουν εσένα αλήτη και ρουφιάνο επειδή κάνεις καλά τη δουλειά σου; Όμως προσοχή: κάνεις καλά μια δουλειά. Όχι αυτήν που θα έπρεπε να κάνεις. Γιατί; Διότι έχεις μάθει χρόνια τώρα- όχι μονάχα τα τελευταία, τα μνημονιακά- πως σημασία έχει να κρατήσεις την ακριβοπληρωμένη θέση σου. Νόμος είναι το δίκιο της κυβέρνησης και της διαπλοκής, του καπιταλισμού, αυτό προβάλλεις, αυτό επιβάλλεις στους υφισταμένους σου να στηρίζουν. Η έτσι κι αλλιώς χωλαίνουσα δεοντολογία, να παραθέτεις και τι λένε οι αντίθετοι, τελείωσε. Ό,τι πει η εξουσία και τέρμα. Κάγχασες όταν κάποιοι τόλμησαν να πούνε στα κανάλια πως παιδιά λιποθυμούσαν απ’ την πείνα. Έστησες πανηγύρι τρελό, τρολάροντάς τους. Το αρνούνταν από το πρωί ως το βράδυ οι χορτάτοι πολιτικοί που καλούσες να εμφανιστούν. Μετά, καθώς…

του Γιάννη Ιμβριώτη [1] Η ηθική κρίση μέσα στο «Δυτικό κόσμο» έχει φτάσει τώρα στην πιο δραματική κορύφωσή της. Οι ηθικές αξίες που καλλιεργούσαν και τιμούσαν οι αστικές κοινωνίες, όλες σήμερα —άλλες περισσότερο κι άλλες λιγώτερο — έχουν ξεφτίσει. Έχουν πάψει να συγκινούν και προβάλλουν μονάχα σαν τυπικά σύμβολα χωρίς κανένα ζωντανό περιεχόμενο. Και δεν είναι μόνο η θρησκευτική, άλλα και κάθε άλλη πίστη σ’ οποιοδήποτε ιδανικό που παλαιότερα θέρμαινε την ανθρώπινη ψυχή. Έχουν μείνει μόνο τα ονόματα που τα διαλαλεί ο «Ελεύθερος κόσμος», μα που δε δηλώνουν τίποτε το πραγματικό. Μάλιστα κάτω από το φραστικό ωραίο στολισμό συχνά σκεπάζεται η πιο ανήθικη πρόθεση και πράξη. Κάτω από τα κηρύγματα της «ελευθερίας» του «ανθρωπισμού» κι άλλων κρύβεται η πιο ωμή βία πάνω σε άτομα και σε ολόκληρους λαούς. Κανείς δεν πείθεται, ούτε κ’ οι πιο κραυγαλέοι διαλαλητές τους. Ο παλαιός θρήνος για τον αφανισμό της αρχαίας ελληνικής θρησκείας πάλι ξανακούγεται,…