Το Κέντρο Ερευνών και Στατιστικής Pew Research Center έδωσε στη δημοσιότητα έρευνα, η οποία επιβεβαιώνει ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατέχουν στο εξής δεσπόζουσα θέση στο χώρο των ΜΜΕ. Επιμέλεια: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος Διαδικτυακές εφαρμογές, όπως το Facebook και το Twitter, βρίσκονται στην πρώτη θέση των προτιμήσεων των χρηστών του Διαδικτύου, σε ό,τι αφορά την ενημέρωσή τους, γεγονός που καταδεικνύει την αλλαγή παραδείγματος που σοβεί στο χώρο της ενημέρωσης: τα social media πλέον είναι ένα από τα κύρια, αν όχι το βασικότερο, μέσο ενημέρωσης. Σύμφωνα με την έρευνα του Pew Research Center, το 66% των ενήλικων Αμερικανών χρησιμοποιεί το Facebook ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το Twitter ανέρχεται στο 17%. Ως πηγή ενημέρωσης, το Facebook χρησιμοποιείται από το 41% των ενηλίκων, ενώ το Twitter από το 10%. Μάλιστα οι 4 στους 10 χρήστες, ανεξαρτήτως social media, θεωρούν πως μέσα από αυτά τα social media μπορούν να ενημερωθούν καταλλήλως και επαρκώς.…

Στις 25 Ιουλίου βρεθήκαμε στην εκκλησία της Παναγίτσας Κολοκυνθούς (Λένορμαν και Κηφισού) για τα τρία χρόνια από την απώλεια του πατέρα ενός φίλου. Στο τέλος της λειτουργίας, ο ιερέας ανακοίνωσε το πρόγραμμα των λειτουργιών των επόμενων ημερών. Εμβρόντητοι τον ακούσαμε να αναγγέλλει ότι στις 30 Ιουλίου θα γινόταν λειτουργία «υπέρ των Ρομανώφ των σφαγιασθέντων υπό των μπολσεβίκων»!!! Η έκπληξη είχε και συνέχεια. Στην ανακοίνωση που τοιχοκολλήθηκε στο σχετικό πίνακα στην είσοδο της εκκλησίας, διαβάσαμε: Θεία λειτουργία, Πέμπτη 30 Ιουλίου, «Αγίου μάρτυρος Τσάρου Νικολάου του τελευταίου της Αγίας Ρωσίας και της μαρτυρικής οικογενείας αυτού»!!! Θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε γραφική ενέργεια του παπά και κάποιων από το «χριστεπώνυμο» πλήθος της περιοχής αν δεν μας φαινόταν ακραία σκοταδιστικό, εκτός βέβαια από αντικομμουνιστικό. Το ψάξαμε λοιπόν. Απευθύναμε ερώτημα προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, μέσω της ιστοσελίδας της, για το αν εορτάζεται κάτι παρόμοιο. Απάντηση δεν πήραμε ποτέ. Ψάξαμε, τότε, μόνοι μας στο επίσημο…

Παύλος Μούλιος* Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου έρχεται να «παγώσει» κάθε πνευματική ζύμωση και να μπολιάσει το δικό της ιδιαίτερο πνευματικό πλαίσιο. Αν και το καθεστώς του Μεταξά δεν ήταν ένα ολοκληρωμένο φασιστικό καθεστώς, κατά τα αντίστοιχα της Γερμανίας και της Ιταλίας, δεν έπαυε να είναι ολοκληρωτικό και δικτατορικό. Στην ιστορία του 20ου αιώνα, η περίοδος του Μεσοπολέμου αναφέρεται στο διάστημα ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918 και 1939-1945 αντίστοιχα). Το 1919 μετά την καταστροφή της μακροχρόνιας ειρήνης του 19ου αιώνα και την σχετική ηθική αυτοσυγκράτηση που τον χαρακτήριζε, ο κόσμος μπαίνει σε μια νέα εποχή υιοθετώντας ένα εντελώς καινούργιο πολιτικό λεξιλόγιο και ζώντας παράλληλα στιγμές «αδιανόητες» μέχρι τότε. Έτσι, αν κάποιος γεννιόταν το 1920 στην Ευρώπη, πολύ πιθανόν να ήταν πολίτης μιας από τις πολλές δημοκρατίες που εμφανίστηκαν μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου (όπως έχει μείνει να λέγεται ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος). Τα πρώτα χρόνια της…

Τελικά είμαστε ή δεν είμαστε «κάθε λέξη του Συντάγματος»; Προσπαθώ να κρατάω την ψυχραιμία μου. Όπως όλοι, υποθέτω. Δεν είναι κι εύκολο. Η μαλακία πάει σύννεφο. Το θράσος πέφτει σαν το χαλάζι. Οι άνθρωποι (λέμε τώρα) που έχουν καταλάβει την εξουσία εδώ και 6 χρόνια πραξικοπηματικά, οι μηχανισμοί που έχουν καταλύσει κάθε έννοια κρατικής και λαϊκής κυριαρχίας, που έχουν εξαφανίσει κάθε ίχνος κοινοβουλευτικού προσχήματος, η συμμορία που δεν λογοδότησε ποτέ για την εν μια νυκτί υποτίμηση της δραχμής το Μάρτιο του 1998 (12,3% έναντι του ECU) και για την εν μια νυκτί επίσης ανατίμηση (κατά 3,5%, τον Ιανουάριο του 1999, πολλά λεφτά βγήκαν σε λίγους μήνες), οι τύποι που δεν έδωσαν ποτέ λογαριασμό για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, για το ξεπούλημα των τραπεζών με χρήματα των φορολογουμένων, όλοι αυτοί που τρέφονται εδώ και δεκαετίες με το πτώμα της ελληνικής οικονομίας, καρυκευμένο με τα μπαχαρικά του σεσηπότος ευρωπαϊσμού, τώρα κουνάνε το…

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΕΡΧΕΤΑΙ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ Στην κλίνη του Προκρούστη της "Quadriga" (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ESM) μπαίνει για τα καλά το ΕΚΑΣ. Την Τετάρτη (29/7), σύμφωνα με πληροφορίες από τον ημερήσιο τύπο, τα τεχνικά κλιμάκια του κουαρτέτου επεξεργάσθηκαν στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους μέσω των οποίων εξήγαγαν το συμπέρασμα πως οι δαπάνες για την καταβολή του επιδόματος καταγράφουν μεγάλες αποκλίσεις. Η εξέλιξη αυτή , σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, θα οδηγήσει σε "τσεκούρι" στο ΕΚΑΣ για πολλούς από τους δικαιούχους. Οι πρώτες μειώσεις αναμένονται τον Μάρτιο του 2016. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία του επτάμηνου Ιανουαρίου - Ιουλίου 2015 η συνολική δαπάνη για το ΕΚΑΣ θα ανέλθει εφέτος στα 900 εκατ. ευρώ, δηλαδή 20% υψηλότερα από την αρχική πρόβλεψη, λόγω των επιπτώσεων της διαρκώς αυξανόμενης ύφεσης στην ελληνική οικονομία, που δείχνει να μην έχει τέλος λόγω της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών! Η απόκλιση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο λόγω της διαιώνισης…

Συντάκτης: Δημήτρης Κανελλόπουλος Δεν ξέρω αν ακούσατε τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον «105.5 Στο Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη. Αν όχι, καλύτερα. Γλιτώσατε. Γιατί ήταν ένας θλιβερός και αόριστος Τσίπρας. Καμία σχέση με τον ριζοσπάστη πολιτικό που γνωρίζαμε έως τώρα, πλέον ακούγεται ως ένας υποταγμένος πολιτικάντης που έπαψε να λέει την αλήθεια στο λαό. Η συνέντευξη (και η πολιτική του κατ' επέκτασιν) κινήθηκε (και κινείται) σε δύο επίπεδα: στα πράγματα που έχει ήδη κάνει και στα πράγματα που δεν έχει κάνει ακόμα. Για τα δεύτερα συνεχίζει στο γνωστό -προεκλογικό- μοτίβο: μεγαλοστομίες. Εναντίον της ολιγαρχίας, εναντίον των καναλαρχών κ.ο.κ. Χιλιοειπωμένα. Για τα πρώτα, αυτά που υπέγραψε, το μοτίβο είναι διαφορετικό (αλλά τόσο, μα τόσο ίδιο με των προηγουμένων πρωθυπουργών): ήταν αναγκασμένος, δεν ήθελε τα μέτρα, σύρθηκε, αλλά αποσόβησε παρά πολλά αρνητικά (το... μεγάλο πλεόνασμα) ενώ και το δικό του μνημόνιο είναι καλύτερο από εκείνα του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Ένας θλιβερός…

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έπρεπε να γράψω ένα κείμενο στήριξης στον Γ.Βαρουφάκη. Στα πάνελ που βρεθήκαμε να συζητάμε για το ευρώ και τη δραχμή ή στις ραδιοφωνικές συνεντεύξεις μαζί του πίστευα πάντα ότι ήταν επικίνδυνος για τις επιδιώξεις και τα οράματα της Αριστεράς. Δυσκολεύομαι να θυμηθώ κάποιον άλλο οικονομολόγο (του δικού του διαμετρήματος) που να επιχειρηματολογούσε με τόσο πάθος για την ανάγκη παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη. Ήταν μάλιστα ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα τη θεωρία του Hotel California σχετικά με τις δυνατότητες εξόδου (You can check-out any time you like, But you can never leave!). Γι’ αυτόν ήταν λάθος ότι μπήκαμε στη νομισματική ένωση αλλά θα ήταν καταστροφή να βγούμε. Ήταν επίσης ο πρώτος που επιτέθηκε στην πρωτοβουλία για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Και μάλιστα το έκανε από τις σελίδες του Protagon με επιχειρήματα που θύμιζαν τα τρομολαγνικά σενάρια των νυχτερινών δελτίων ειδήσεων. Και ύστερα ήρθαν…

Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης, ο οποίος μετά την παραίτηση του Αντώνη Σαμαρά δήλωσε "παρών" για τη διεκδίκηση της αρχηγίας της ΝΔ, ερευνάται από τη Δικαιοσύνη για υπόθεση δωροδοκίας. Τον Π. Τατούλη ονοματίζει σε ένορκες καταθέσεις που δόθηκαν ενώπιον τριών εισαγγελικών λειτουργών (Ευγενία Κυβέλου, Ελένη Σίσκου, Χαράλαμπο Λακαφώση), ο 56χρονος αρχιτέκτονας – μηχανικός, Χαράλαμπος Στάικος. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του directnews.gr, ο εν λόγω μάρτυρας υποστηρίζει ότι ήταν παρών όταν ο επιχειρηματίας Αναστάσιος Πάλλης, ο οποίος - κατά τον ίδιο - λειτουργούσε για λογαριασμό του εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη, δωροδόκησε με περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ τον Π. Τατούλη. Το περιστατικό τοποθετείται στα τέλη του 2010, όταν δηλαδή ο τελευταίος διεκδικούσε για πρώτη φορά τη θέση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου, ενώ οι δύο σχετικές καταθέσεις του Π. Στάικου ενώπιον των εισαγγελικών αρχών έχουν δοθεί από το Μάρτιο του 2014. Σε αυτές ο μάρτυρας αναφέρει, μεταξύ των άλλων, ότι η δωροδοκία έγινε στη βίλα…

"Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν αίμα Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού Και τ’ άρωμα των γυακίνθων –Μα πού γύριζες Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη. Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές Ή για να πας καβάλα στον μαΐστρο. Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο Στους κινδύνων των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου". Οδυσσέας Ελύτης Η Μαρίνα των βράχων(απόσπασμα)