Ματίνα Παπαχριστούδη

Το 2020 είναι έτος-ορόσημο για ΜΜΕ και δημοσιογράφους σε όλο τον κόσμο. Με άλλοθι την προστασία της υγείας εξαπολύθηκε μια ευρείας κλίμακας επιχείρηση ολοκληρωτικού ελέγχου της ενημέρωσης, των μέσων και των ανθρώπων τους. Η χρονιά της Covid-19 έγινε η καλύτερη ευκαιρία για κάθε κυβερνητική εξουσία να επιβάλει φίμωτρο στα μέσα ενημέρωσης. Τη χρονιά αυτή αυξήθηκαν κατακόρυφα οι επιθέσεις της αστυνομίας εναντίον δημοσιογράφων και τα κρούσματα φυλάκισής τους. Σχεδόν σε όλες τις χώρες, ακόμη και στη δυτική Ευρώπη, καταγράφονται παραβιάσεις της κατοχυρωμένης συνταγματικά ελευθερίας του Τύπου, με ψήφιση νόμων ή διαταγμάτων.

Ειδικά στην Ελλάδα, εκτός από την αφόρητη λογοκρισία που επιβλήθηκε στην ελεύθερη ροή της πληροφόρησης ήδη από το πρώτο lockdown, παρατηρείται η δημιουργία του μοντέλου της «κρατικής δημοσιογραφίας». Η διπλή κρίση, υγειονομική και οικονομική, έγινε το όχημα για την παράδοση των μίντια κυριολεκτικά στην… αρχισυνταξία του Μεγάρου Μαξίμου. Η απώλεια εσόδων από τη διαφήμιση για την τηλεόραση, η κατρακύλα της κυκλοφορίας των εφημερίδων, άλλαξαν τους όρους της συνήθους διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε μιντιακή και πολιτική εξουσία. Σε αυτό οφείλονται τα κραυγαλέα κρούσματα λογοκρισίας και αυθαιρεσίας, η βάρβαρη προπαγάνδα, η εξάλειψη της αντίθετης άποψης (ακόμη και ως άλλοθι πλουραλισμού), η καταστολή στη διάρκεια ρεπορτάζ. Η ενημέρωση στηρίζεται σχεδόν εξολοκλήρου στη διανομή πληροφοριών και στοιχείων από κρατικές και κυβερνητικές πηγές.

Τα μίντια στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην κρατική χρηματοδότηση και επιδότηση, ώστε να συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Για τους τηλεοπτικούς σταθμούς η σχέση αλληλεξάρτησης είναι ξεκάθαρη, οι ιδιοκτήτες εξαργυρώνουν την απροκάλυπτη χειραγώγηση και μετατροπή των τηλεοπτικών ειδήσεων σε πασαρέλα της κυβερνητικής ενημέρωσης, με τη χορήγηση ρευστού όπως τα διαφημιστικά κονδύλια ή το σβήσιμο-χάρισμα οικονομικών υποχρεώσεων (όπως η δόση των τηλεοπτικών αδειών, η μείωση φορολογίας για τη Digea, κ.λπ.). Για τον Τύπο και τις ιστοσελίδες, η κρατική επιδότηση γίνεται μέσω της αναστολής σύμβασης με την πληρωμή μισθών και ασφαλιστικών εισφορών για τους εργαζόμενους.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ η δημοτική αρχή υπακούει. Στα κρούσματα διώξεων προστέθηκε η απομάκρυνση του ραδιοφωνικού παραγωγού Κώστα Σταυριανού από το δημοτικό ραδιόφωνο Λάρισας, επειδή το απαίτησε δημόσια η αστυνομική αρχή της πόλης. Ο παραγωγός άσκησε απλώς κριτική στη δράση της αστυνομίας (στην Αθήνα) στις 6 Δεκέμβρη. Με δημόσια δήλωσή του, όμως, ο επικεφαλής της αστυνομίας απαίτησε… εκδίκηση.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΥΠΑΚΟΥΕΙ αμέσως. Ο ενοχλητικός παραγωγός, που τόλμησε να βγάλει στον αέρα του δημοτικού σταθμού μια άλλη άποψη, κριτικής στάσης απέναντι στην αστυνομική βία, απομακρύνθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Έτσι, αποδείχθηκε στην πράξη πως ο δημοτικός σταθμός της Λάρισας δεν αντέχει τον πλουραλισμό, ούτε την κριτική στην κρατική εξουσία. Η δημοτική αρχή επιβεβαίωσε πως στον σταθμό μπορεί να ακούγεται αποκλειστικά η φωνή της ΕΛΑΣ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΗΓΗΣΗ για την αιφνιδιαστική αύξηση των διαδικτυακών ενημερωτικών σελίδων με έμφαση στην οικονομική ενημέρωση. Οι εκδότες πιάνουν στασίδι για τη διανομή κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ. Ήδη υπάρχει η Οδηγία της Κομισιόν να διατεθεί το 20% του ευρωπαϊκού ταμείου σε «ψηφιακές δράσεις», ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τον τομέα ενημέρωσης και ΜΜΕ με επιπλέον χρηματοδοτικά εργαλεία.

ΜΕ 27 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ τιμώρησε (ερήμην) τουρκικό δικαστήριο τον τέως αρχισυντάκτη της αριστερής εφημερίδας Cumhuriyet, Τσαν Ντουντάρ, με την κατηγορία της προδοσίας και της συνεργασίας με τρομοκράτες. Ο Ντουντάρ, ο οποίος ζει εξόριστος στη Γερμανία από το 2016, είχε διαπράξει το λάθος να αποκαλύψει, σε συγκλονιστικό ρεπορτάζ του το 2015, τη μεταφορά όπλων προς τζιχαντιστές της Συρίας με τη βοήθεια των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

πηγη: prin.gr

Επικοινωνιακή πολιτική με τα κρούσματα, σόου με το εμβόλιο, αδιαφορία για το δημόσιο σύστημα Υγείας και τους εργαζόμενους, χρήματα σε κλινικάρχες, καναλάρχες και διοδιούχους, σε μια από τις χειρότερες χώρες για να ζεις εν μέσω πανδημίας

Σήμερα, αφού έγιναν περισσότερα τεστ (πραγματοποιήθηκαν 15.491 μοριακά τεστ και 16.438 rapid), ανακοινώθηκαν 1.047 νέα κρούσματα. Τις προηγούμενες μέρες που τα τεστ ήταν λιγότερα (3-4000 μοριακά και άλλα τόσα rapid) τα κρούσματα ήταν 300 και 400.

Είναι το λιγότερο ανεύθυνο να υπάρχουν τέτοιου είδους εικονικά σκαμπανεβάσματα στην εικόνα των κρουσμάτων, όταν η μεγάλη μείωση προκύπτει από τα λιγότερα τεστ. Αυτό λέγεται επικοινωνιακή διαχείριση μιας πανδημίας που έχει τραγικό απολογισμό σε ανθρώπινες ζωές.

Ο εμβολιασμός ξεκίνησε κι αυτό είναι μια εξαιρετική είδηση για την ανθρωπότητα, που δίνει ελπίδα αντιμετώπισης του κορωνοϊού. Ακόμα κι αυτό, όμως, η κυβέρνηση το έκανε ένα σόου για να εισπράξει πολιτικά δείχνοντας το “δέντρο” για να κρύψει το ‘δάσος”. 

Τι γίνεται, όμως, ακόμα και με τα εμβόλια; Από το «πάρε- πάρε» της κυβέρνησης και του υπουργού Υγείας, Βασίλη Κικίλια, που έταζε 700.000 δόσεις το Δεκέμβριο, φτάσαμε στις ς 1.235.000 δόσεις εμβολίου έως το τέλος Μαρτίου, αν όλα γίνουν όπως προγραμματίζονται. 

Γιατί τα καταγράφουμε όλα αυτά; Διότι πάει πολύ με το δούλεμα (κανονικό δούλεμα) της κυβέρνησης των αρίστων, οι οποίοι επιμένουν (με τη βοήθεια από τα «παπαγαλάκια» της λίστας Πέτσα, που τώρα γίνεται και λίστα Κικίλια) να (αυτο)παρουσιάζονται σαν πετυχημένοι πολέμιοι της πανδημίας. 

Προσέξτε: Οι ίδιο τύποι, που στο πρώτο κύμα της πανδημίας παρίσταναν το πανευρωπαϊκό υπόδειγμα διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης (εκμεταλλευόμενοι τις ιδιαιτερότητες της χώρας, όσον αφορά την οικονομία, αλλά και την τεράστια προσπάθεια του λαού), καμαρώνουν ακόμα!

Είναι περήφανοι (κάποιοι, δε, «πανηγυρίζουν» ή κρίνουν πως η Ελλάδα είναι σε «ζηλευτή» θέση) την ίδια στιγμή που η χώρα βρίσκεται σε δυσμενή, σε δραματική κατάσταση, κάτι που αποδεικνύεται από τον καθημερινό αριθμό δεκάδων θανάτων και όχι μόνο. 

Για ποιο πράγμα, λοιπόν, κορδώνονται;

• Που η Ελλάδα έχει πάνω από 4.000 νεκρούς τους μήνες Νοέμβρη – Δεκέμβρη;  
• Που η Ελλάδα βρίσκεται στις χειρότερες θέσεις για να ζει κανείς μέσα στην πανδημία και είναι τελευταία στην Ευρώπη (αναλυτικά εδώ η έρευνα του Bloomberg) 
• Που οι πρόσφατες εκτιμήσεις  του Ινστιτούτου Μετρήσεων και Αξιολόγησης Υγείας του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, για την Ελλάδα, είναι εφιαλτικές με την εκτίμηση- σοκ για 12.000 έως 20000 θανάτους έως τον Απρίλιο;

Η κυβέρνηση των μασκών – αερόστατα στα σχολεία και των “μη κάνετε αλόγιστα τεστ” (!) τον Σεπτέμβρη, του “ηλιοβασιλέματος της Σαντορίνης” και των υποκύψεων σε εφοπλιστές, αεροπορικές και μεγαλοξενοδόχους τον Ιούλη, των “σκόικ εκικικου” και των “δεν μπορούμε να γεννήσουμε λεωφορεία” από τον Μάρτη, ας ακούσει, εστω και τώρα, τους γιατρούς. Αυτούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή:

Ο Νίκος Καπραβέλος, διευθυντής της β’ ΜΕΘ του νοσοκομείου «Παπανικολάου» στη Θεσσαλονίκη, απαντώντας σε  ερώτηση του δημοσιογράφου Νίκου Μπογιόπουλου (Real fm – 17 Δεκεμβρίου 2020), για το τι θα γίνει εάν δεν ληφθούν μέτρα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, εάν δεν γίνει επιδημιολογική επιτήρηση, έλεγχοι στους χώρους δουλειάς και δεν προσληφθούν γιατροί, δήλωσε:Εάν δεν ληφθούν μέτρα θα έχουμε 200 έως  300 ημερησίως τον Φεβρουάριο.  

Πίσω από του ¨κουνημένο δάκτυλο” της κυβέρνησης προς τον λαό, χάσκει η μεγάλη και αποκαλυπτική εικόνα της εγκληματικής πολιτικής των “άριστων”. Το ελάχιστο έως τίποτα για 

• τη στήριξη του δημόσιου συστήματος Υγείας,
• την ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς
• τους ελέγχους σε εργασιακούς χώρους
• την αύξηση αιθουσών και τις προσλήψεις εκπαιδευτικών στα σχολεία
• τον προγραμματισμό για επιδημιολογική επιτήρηση του συνόλου του πληθυσμού

Την ίδια ώρα εκατομμύρια ευρώ συνεχίζουν να μοιράζονται

• σε καναλάρχες (για μηνύματα που έπρεπε να προβάλλονται δωρεάν)
• σε κλινικάρχες (για την δήθεν… επίταξη με το αζημίωτο)
• εργολάβους – διοδιούχους (για τη «χασούρα» κερδών των “νταβατζήδων” που λυμαίνονται τις εθνικές οδούς)
• σε καπιταλιστές, από Aegean μέχρι τις όλες κι όλες 6 (!) εταιρείες – από τις 700.000 της χώρας – που έχουν καρπωθεί το 50% των δανείων που έχουν διατεθεί στο όνομα της αντιμετώπισης της πανδημίας. 

Ο «υπέρκομψος» πολιτικαντισμός και τα «άριστα» σόου της κυβέρνησης θα ήταν αντικείμενο χλευασμού και μόνο, εάν δεν μιλάγαμε για ανθρώπινες ζωές σε μια πανδημία. 

Το συμπέρασμα είναι πρόδηλο: Ο ελληνικός λαός δεν έχει να προσδοκά τίποτα από την “καλοσύνη” τους. Εχει υποχρέωση και δικαίωμα να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί, να αγωνιστεί και να τους υποχρεώσει σε μέτρα, έστω και τώρα, για να μη συνεχιστεί το έγκλημα.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Στο νησί Μπασάν Σαρ που αναδύθηκε από τη θάλασσα πριν από 20 χρόνια, μεταφέρουν χιλιάδες ανθρώπους - «παιδιά ενός κατώτερου Θεού» - οι αρχές του Μπαγκλαντές, παρά τις αντιδράσεις οργανώσεων προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες ανησυχούν καθώς το νησί είναι ευάλωτο στις πλημμύρες.

Σήμερα, μεταφέρθηκε μια δεύτερη ομάδα προσφύγων Ροχίνγκια στο επικίνδυνο νησί που βρίσκεται στον κόλπο της Βεγγάλης.

Ο ΟΗΕ «νίπτει τας χείρας του», ξεκαθαρίζοντας ότι δε συμμετέχει στη διαδικασία μετεγκατάστασης τμήματος από το σχεδόν ένα εκατομμύριο μουσουλμάνους πρόσφυγες που διαμένουν σε καταυλισμούς στο Μπανγκλαντές, στα σύνορα με τη Μιανμάρ. Παράλληλα, έχει καλέσει την κυβέρνηση της χώρας να διασφαλίσει ότι κανένας πρόσφυγας δεν θα εξαναγκαστεί να μετεγκατασταθεί στο Μπασάν Σαρ.

«Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε νέες αφίξεις», δήλωσε ο διοικητής του πολεμικού ναυτικού του Μπανγκλαντές Αμπντουλάχ αλ Μάμουν Τσοουντχάρι από το νησί, όπου ήδη έχουν μεταφερθεί 1.804 Ροχίνγκια με επτά πλοία.

Μια πρώτη ομάδα περισσότερων από 1.600 Ροχίνγκια, μέλη μιας μουσουλμανικής μειονότητας που εκδιώχθηκαν από την κυρίως βουδιστική Μιανμάρ, μεταφέρθηκαν από τους αυτοσχέδιους καταυλισμούς τους νωρίτερα αυτό τον μήνα στο Μπασάν Σαρ.

Οι καταιγίδες είναι συχνές στις παράκτιες περιοχές του Μπανγκλαντές. Το 1991, σχεδόν 143.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν κυκλώνας προκάλεσε παλιρροϊκό κύμα ύψους 4,5 μέτρων.

Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα ανάχωμα 12 χιλιομέτρων γύρω από το νησί για να το προστατεύει από τις πλημμύρες, όπως και καταλύματα για 100.000 ανθρώπους, ενώ απορρίπτει τις καταγγελίες ότι το Μπασάν Σαρ είναι επικίνδυνο μέρος.

«Το νησί είναι απολύτως ασφαλές», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών του Μπανγκλαντές Αμπντούλ Μόμεν.

Η κυβέρνηση επίσης ισχυρίζεται ότι η μετεγκατάσταση γίνεται με τη συναίνεση των προσφύγων, όμως κάποιοι Ροχίνγκια έχουν καταγγείλει ότι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους καταυλισμούς όπου ζούσαν.

Η Διεθνής Αμνησία επίσης έχει εκφράσει την ανησυχία της. «Η απουσία διαφάνειας στη διαδικασία διαβούλευσης με τους πρόσφυγες και οι καταγγελίες μέσα από την κοινότητα για τα χρήματα που δόθηκαν ως κίνητρο στις οικογένειες Ροχίνγκια για να μετεγκατασταθούν στο Μπασάν Σαρ, καθώς και οι τακτικές εκφοβισμού, εγείρουν ερωτήματα για τη διαδικασία μετεγκατάστασης», κατήγγειλε η οργάνωση.

Ο Μόμεν απέρριψε τις αμφιβολίες αυτές. «Οι Ροχίνγκια που μεταφέρθηκαν εκεί είναι πολύ ικανοποιημένοι (…) κάποιες κακόβουλες ομάδες διαδίδουν αρνητική προπαγάνδα», υποστήριξε.

πηγη: efsyn.gr