Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Η οξυμένη διπλή υγειονομική και οικονομική κρίση που πλήττει τις καπιταλιστικές κοινωνίες τις ωθεί αλλά και προσφέρεται για την υιοθέτηση μιας αναβαθμισμένης αντιλαϊκής και αυταρχικής πολιτικής. Αυτή η κατεύθυνση είναι κατάφωρη στον ελληνικό ολοκληρωτικό καπιταλισμό και υλοποιείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Γι’ αυτήν την πολιτική συνηγορούν τα αστικά κόμματα, παρά τη δριμεία, σε ορισμένες περιπτώσεις, κριτική τους, ιδίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, στα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, τα οποία όμως είναι αναπόφευκτα στην όποια εκδοχή της.

Τα αστικά κόμματα ενόψει και των επικείμενων απ’ ό,τι φημολογείται εκλογών, αναπροσαρμόζουν την πολιτική τους, την ιδεολογία και το πρόγραμμά τους, αλλά και την οργανωτική τους συγκρότηση. Ιδιαίτερα ζωηρές και αμφιλεγόμενες είναι οι εσωτερικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ για τη στρατηγική και την τακτική που θα υιοθετήσει, για να αντιστρέψει τις εξαιρετικά αρνητικές δημοσκοπήσεις, παρά τα τεράστια προβλήματα και τις αστοχίες της κυβέρνησης. Επιλέγεται μια συστημική πλατφόρμα τέτοια, που να πείθει και την άρχουσα τάξη και τους ιμπεριαλιστές ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, θα αποτελέσει τον πιο αποτελεσματικό διαχειριστή των συμφερόντων τους, αλλά και που να παραπλανά τις λαϊκές μάζες ότι με την «δεύτερη φορά Αριστερά» θα δουν καλύτερες μέρες…

Ενδεικτική αυτών των διεργασιών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η «χείρα βοηθείας» που έτεινε προς την κυβέρνηση ο Αλ. Τσίπρας μετά την πρόσφατη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν και ο Τσίπρας κατηγόρησε αυστηρά την κυβέρνηση ότι έχει χάσει τον έλεγχο στην αντιμετώπιση της πανδημίας και της χρέωσε την ευθύνη για την έξαρσή της (φιλολαϊκή απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ), ωστόσο δεν παρέλειψε να θυμίσει την πρότασή του για κοινό υπουργό Υγείας και να απαιτήσει την σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, ώστε να καταρτιστεί σχέδιο κοινής αντιμετώπισης της πανδημίας, με συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, την οποία όμως κατακεραυνώνει για απόλυτη ανικανότητα (αστική απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ).

Στην κατεύθυνση της ολοκληρωτικής αστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ κινούνται και κείμενα-πλατφόρμες που κατατέθηκαν στο Πολιτικό Συμβούλιο στα πλαίσια των προσυνεδριακών διεργασιών, με στόχευση την εκλογική επικράτηση, με πιο σημαντικό το κείμενο της λεγόμενης «Ομπρέλας», το οποίο συνυπογράφουν παραδοσιακά στελέχη (Βούτσης, Φίλης, Σκουρλέτης, Βίτσας κ.α) και στελέχη των «53», όπως ο Τσακαλώτος κ.α. Στην πλατφόρμα αυτή αίρονται και τα τελευταία εμπόδια της ολοκληρωμένης αστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, αφού τα πλέον εμβληματικά στελέχη της «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και αν εννοείται αυτή, αίρουν τις αντιρρήσεις και επιφυλάξεις τους για συνεργασία «με τους όμορους πολιτικούς χώρους», κύρια με το ΚΙΝΑΛ, συνεργασία που στο πρόσφατο παρελθόν είχε θεωρηθεί ότι θα μπορούσε να διχάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεξιές και αριστερές τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν «πλαστό και τοξικό το δίλημμα ποιοι θέλουν και ποιοι δεν θέλουν τη διεύρυνση» και σφιχταγκαλιάζονται στο χορό της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας, όπως απαιτεί ο σύγχρονος αστικός καθωσπρεπισμός…
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική των θέσεων της «Ομπρέλας» είναι η αποδοκιμασία της «πολωτικής ρητορικής», πού απλώς «υπακούει στην επικοινωνία ως προτεραιότητα» και η «αποδόμηση της θεωρίας των δύο άκρων με την οποία πορεύεται η κυβέρνηση της ΝΔ, καθώς βρίσκει αποδοχή σε ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά ακροατήρια». Με άλλα λόγια, η «αριστερή ομπρέλα» καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να αποβάλει τα όποια υπολείμματα, έστω και ρητορικά, των αριστερών θέσεών του, για να εκτοπίσει τη ΝΔ από την ηγεμονία στον ευρύ κεντρώο χώρο, κολακεύοντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά του. Την αξία της «μεσαίας τάξης» ανακάλυψε και ο Π. Πολάκης (και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ), λέγοντας με τη συνηθισμένη αθυροστομία του πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές γιατί έπληξε την «μεσαία τάξη».

Η «Ομπρέλα» ομνύει ακόμη και στην «συλλογική λειτουργία του κόμματος, στην καταπολέμηση των προσωπικών στρατηγικών και των ιδιοτελών συμπεριφορών και στην απόδοση ουσιαστικού ρόλου στα μέλη του κόμματος». Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Στην αστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται και η καθιερωμένη ιδιαίτερα στα αστικά κόμματα του ολοκληρωτικού κοινοβουλευτισμού συγκρότηση γραφειοκρατικής ηγεσίας, που με κέντρο τον αρχηγό του κόμματος συγκεντρώνει την απόλυτη εξουσία στο κόμμα και στη διακυβέρνηση, όταν την ασκεί.

πηγη: prin.gr

Στις 20 Ιανουαρίου 2021, ο Τζο Μπάιντεν αναγορεύεται 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ και εμείς αναρωτιόμαστε τι έκανε στην πολιτική του καριέρα. Αναζητάμε τις κρίσιμες αποφάσεις του επί πέντε δεκαετίες πολιτικού (γερουσιαστής και στη συνέχεια αντιπρόεδρος) σχετικά με τις αμβλώσεις, την κοινωνική ασφάλιση, τους πολέμους που διεξήγαγαν οι ΗΠΑ, καθώς και άλλα, για να καταλήξουμε στα οικονομικά συμφέροντα που τον υποστηρίζουν.

Μια παραγωγή σε έρευνα Χρήστου Αβραμίδη και μοντάζ Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη για το info-war.gr

πηγη: imerodromos.gr

Θεωρούμε πράξη βαθύτατα εκδικητική, που αποσκοπεί στην φυσική του εξόντωση, αλλά και καταπάτησης των πιο στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων την κυβερνητική πολιτική απέναντι στον Δημήτρη Κουφοντίνα που εν μέσω πανδημίας με τρόπο βίαιο διατάσσεται επανειλημμένα η μεταγωγή του στο νοσοκομείο της Λαμίας.

Ο κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας έχει εκτίσει έως τώρα ποινή 18,5 ετών, έχει θεμελιώσει το δικαίωμα άδειας από το 2010 ενώ η πρώτη άδεια του χορηγήθηκε το 2017 και έως το 2019 στις άδειες που πήρε δεν παραβίασε καμιά από τις υποχρεώσεις που έπρεπε να τηρεί.

Στην διάρκεια της φυλάκισής του στις αγροτικές φυλακές Βόλου δεν υπέπεσε σε κανενός είδους πειθαρχικό ή άλλο παράπτωμα παρά ταύτα η κυβέρνηση με τον νόμο 4760/2020, άρθρο 3, με φωτογραφική διάταξη τον απομάκρυνε από τις φυλακές του Βόλου προκειμένου να γίνει η επανεισαγωγή του στο αρχικό κατάστημα φυλακών από το οποίο μετήχθει.

Αντί αυτού την παραμονή των Χριστουγέννων έγινε μετακίνησή του στις φυλακές Δομοκού γεγονός που αποτελεί μια άθλια μεταχείριση που παραβιάζει και αυτόν τον ίδιο τον νόμο που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε.

Η καταπάτηση του νόμου και των δικαιωμάτων από το κράτος και την κυβέρνηση της Ν.Δ δεν αφορά μόνο τον Κουφοντίνα αλλά όλους τους πολίτες.

Κανείς δεν δικαιούται να σιωπά, κανείς δεν πρέπει να ανεχθεί την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των κρατουμένων μπροστά στην συνειδητή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να οδηγήσει στην εξόντωση έναν κρατούμενο.

Η ισονομία πρέπει να αφορά όλους χωρίς την παραμικρή εξαίρεση. Το κράτος δικαίου δεν μπορεί να ισχύει κατά περίπτωση, πόσο δε μάλλον όταν ο 63χρονος Κουφοντίνας έχει αποδεδειγμένα επιβαρυμένη την υγεία του.

Η απεργία πείνας είναι το έσχατο μέσο για την περιφρούρηση των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

Θεωρούμε δίκαιο το αίτημα του απεργού πείνας και τασσόμαστε υπέρ της άμεσης και επείγουσας ικανοποίησής του.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Αντιμέτωποι με νέα μείωση του εισοδήματός τους κυρίως λόγω των αναστολών συμβάσεων βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που καλούνται να ανταπεξέλθουν σε ένα ασταθές περιβάλλον που γέννησε η υγειονομική κρίση. Τα στοιχεία της έρευνας που παρουσιάζει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ είναι αποδεικτικά της επίδρασης που έχει η πανδημία στην οικονομική κατάσταση των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα:

• Το 56% των εργαζομένων αναφέρει ότι μειώθηκαν τα εισοδήματά τους κατά την διάρκεια της πανδημίας.
• Από αυτούς το 22% δηλώνει απώλεια εισοδήματος πάνω από 31%, ενώ το 14% δηλώνει απώλεια εισοδήματος από 21 – 30%.
• Το 48% των εργαζομένων που αναφέρουν μείωση εισοδημάτων, δηλώνουν απαισιόδοξοι για την εξέλιξη της αμοιβής τους για το επόμενο 6μηνο.

«Όσο η εργασία και οι εργαζόμενοι δε λαμβάνουν την υποστήριξη και την ενδυνάμωση που τους αναλογεί, οι σοβαρές στρεβλώσεις, ο κατακερματισμός και οι ανισότητες στην αγορά εργασίας θα εντείνονται» αναφέρει η ΓΣΕΕ έχοντας μελετήσει τα στοιχεία της έρευνας.

Τηλεργασία για 4 στους 10 εργαζομένους

Η έρευνα προσφέρει και μια πρώτη αποτύπωση της τηλεργασίας. Σύμφωνα με αυτή το 40% των εργαζομένων δηλώνουν ότι έχουν εργαστεί από το σπίτι τους στην διάρκεια της πανδημίας.

Παράλληλα, εμφανίζονται να αξιολογούν αρνητικά την ταχεία ανάπτυξη της τηλεργασίας σε σχέση με την επαγγελματική εξέλιξή τους, την εξέλιξη της αμοιβής τους, τις ώρες εργασίας τους, τα εργασιακά δικαιώματά τους, την προσωπική ζωή τους και την ψυχική ισορροπία τους.

Συγκεκριμένα:

• Το 65% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με τις ώρες εργασίας τους
• Το 54% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με τα εργασιακά δικαιώματά τους
• Το 54% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με την ψυχική ισορροπία τους
• Το 52% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με την προσωπική ζωή τους
• Το 40% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με την εξέλιξη της αμοιβής τους
• Το 40% αξιολογεί ως αρνητικές τις επιπτώσεις της τηλεργασίας σε σχέση με την επαγγελματική εξέλιξή τους

Απαισιοδοξία

Τα υπόλοιπα ευρήματα της έρευνας καταγράφουν ανάλογες απόψεις με αυτή του Οκτωβρίου του 2020. Συγκεκριμένα:

1. Το 56% των ερωτηθέντων εκφράζει απαισιοδοξία για την πορεία της χώρας στους μήνες που έρχονται (+4% σε σχέση με τον Οκτώβριο).

2. Το 58% δηλώνουν απαισιόδοξοι σε σχέση με την εξέλιξη των αμοιβών τους για το επόμενο 6μηνο (+1% σε σχέση με τον Οκτώβριο).

3. Το 39% των εργαζομένων δηλώνουν απαισιόδοξοι για τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους (+1% σε σχέση με τον Οκτώβριο) και το 53% δηλώνουν αντίστοιχα αισιόδοξοι (-1% σε σχέση με τον Οκτώβριο).

► Στο μεταξύ, δημοσιονομικό τρόμο προκαλούν στην κυβέρνηση το έλλειμμα 18,5 δισ. του 2020 και η πρόβλεψη για ύφεση 10,4% το πρώτο τρίμηνο του 2021, όπως καταγράφει στο ρεπορτάζ της η «Εφημερίδα των Συντακτών». Υπό το βάρος της νέας μαύρης τρύπας στα κρατικά ταμεία και των ασφυκτικών πιέσεων που ασκούνται από τις δαπάνες στο Γενικό Λογιστήριο κάνουν δεύτερες σκέψεις για ταχύτερη απόσυρση των μέτρων στήριξης προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα στον προϋπολογισμό.

πηγη: efsyn.gr