Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η ΟΕΝΓΕ καλεί σε συλλαλητήριο για την υγεία του λαού, Τετάρτη 17/03, Σύνταγμα, 6:30μμ
Κάλεσμα ΟΕΝΓΕ
Ένας χρόνος πανδημίας και η κυβέρνηση,
Αντί να ανοίξει, ΚΛΕΙΝΕΙ τμήματα, ακόμα και καρδιοχειρουργικά τμήματα, μονάδες εμφραγμάτων, κλινικές, ολόκληρα νοσοκομεία.
Αντί να προσλάβει παθολόγους, πνευμονολόγους, αναισθησιολόγους, εξαναγκάζει ειδικευόμενους παιδίατρους, γυναικολόγους, ορθοπαιδικούς, χειρουργούς, γαστρεντερολόγους να περιθάλπουν ασθενείς με covid.
Αντί να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα υγείας με μόνιμους γιατρούς, νοσηλευτές, όλο το αναγκαίο προσωπικό, συνάπτει συμβάσεις με ιδιώτες γιατρούς τάζοντάς τους μισθό 2.000 ευρώ συν 1.400 ευρώ το μήνα για εφημερίες. Την ίδια στιγμή οι γιατροί και οι νοσηλευτές του δημόσιου συστήματος υγείας έχουν απλήρωτες δεδουλευμένες εφημερίες και υπερωρίες ολόκληρων μηνών.
Αντί να επιτάξει το σύνολο των ιδιωτικών κλινικών, χωρίς αποζημίωση των ιδιοκτητών τους, τους παρακαλάει να «παραχωρήσουν» κλίνες με το αζημίωτο, έναντι αδράς αμοιβής.
Δυναμώνουν τον αυταρχισμό και την καταστολή στους χώρους δουλειάς, στις σχολές ακόμα και στις γειτονιές. Απολύουν γιατρούς μέσα στην πανδημία επειδή δεν άφησαν τους συναδέλφους τους που αρρώστησαν να συρθούν σε ΕΔΕ.
Στο lockdown που προσπαθούν να επιβάλλουν στη ζωή μας και στα δικαιώματά μας απαντάμε με lockdown στην πολιτική τους.
Δε θα τους επιτρέψουμε να παίζουν με τη ζωή μας και την υγείας μας.
Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που οδηγεί ασθενείς και υγειονομικούς σε ασφυξία, ενάντια στην πολιτική που στραγγαλίζει τα δικαιώματά μας, ενάντια στην κρατική βία και την καταστολή.
Όλοι στο συλλαλητήριο την Τετάρτη 17/03 για την υγεία του λαού και στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 6:30 μμ.
Στη συλλογική διεκδίκηση και την οργανωμένη δράση βρίσκεται η ελπίδα και η προοπτική.
Απαιτούμε:
- Επίταξη ΤΩΡΑ του ιδιωτικού τομέα υγείας, χωρίς αποζημίωση των κλινικαρχών.
- Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού για την αποφασιστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας.
- Εξασφάλιση του αναγκαίου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού των δημόσιων μονάδων υγείας.
- Άμεση επαναφορά της τακτικής λειτουργίας (εξωτερικά ιατρεία, χειρουργεία).
ΠΗΓΗ: pandiera.gr
Λαοθάλασσα στους δρόμους κατά της καταστολής και της αστυνομικής βαρβαρότητας
Δυναμικό «όχι» στην κρατική καταστολή και την καταπάτηση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων δήλωσε πλήθος κόσμου στο Σύνταγμα σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Αυτή την ώρα πραγματοποιείται πορεία με τη συμμετοχή περισσότερων από επτά χιλιάδων ατόμων. Η διαδήλωση κατέληξε στην πλατεία Ομονοίας, όπου οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα ειρηνικά.
Οι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων, οργανώσεων και συλλογικοτήτων της Αριστεράς,σωματείων αλλά και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, τη στιγμή που η δυσαρέσκεια για τις ενέργειες της κυβέρνησης σε όλα τα μέτωπα μεγαλώνει.
Ενδεικτικό είναι πως εκτός από την αντίθεση και τη διαμαρτυρία για το όργιο αστυνομικής βίας των τελευταίων ημερών, οι συγκεντρωμένοι εκφράζουν την αγανάκτησή τους και για την αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας, αλλά και στέκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα του απεργού πείνας, Δημήτρη Κουφοντίνα.
Με κεντρικό σύνθημα «Αν δεν αντισταθούμε σε κάθε γειτονιά θα βγαίνουμε απ' το σπίτι μας μονάχα για δουλειά» οι συγκεντρωμένοι θα πραγματοποιήσουν πορεία.
Αντίστοιχη συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στη Σάμο με τη διαδήλωση να έχει πολύ κόσμο αναλογικά με τον πληθυσμό του νησιού, καθώς υπολογίζεται ότι συμμετείχαν περισσότερα από 550 άτομα.
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Αντιλαϊκό κοντράστ
Η άλλη πλευρά της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης στο έδαφος της πανδημίας, όπου αφήνει εκτεθειμένη τη ζωή και την υγεία του λαού, είναι η προσπάθεια να φορτώσει και τη νέα οικονομική κρίση στις πλάτες του.
Οι εξαγγελίες για την ανακύκλωση μέτρων που μεταθέτουν απλά μερικούς μήνες παρακάτω τη βαριά λυπητερή για το λαό και τα πανηγύρια για «λεφτά με ουρά» από την ΕΕ δεν κρύβουν, αντίθετα τονίζουν αυτήν την πραγματικότητα. Φέρνουν παράλληλα στην επιφάνεια την ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, που ξεδιπλώνεται όλους αυτούς τους μήνες, με τη συναίνεση και των άλλων αστικών κομμάτων.
Το «κοντράστ» δεν μπορεί να κρυφτεί:
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «η οικονομία άντεξε» το 2020 και ότι «τα καλύτερα είναι μπροστά». Δεν μπορούν όμως να πουν το ίδιο οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που απολύθηκαν πέρυσι τέτοια εποχή, όσοι φυτοζωούν επί έναν και πλέον χρόνο με τα ψίχουλα που περισσεύουν από την επιδότηση της εργοδοσίας, όσοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με νέες ανατροπές στις συμβάσεις, στον εργάσιμο χρόνο, με την ένταση της εκμετάλλευσης που σαρώνει τους χώρους δουλειάς στο όνομα «της προστασίας των θέσεων εργασίας».
Ολα αυτά ήρθαν για να μείνουν. Γι' αυτό η κυβέρνηση φρόντισε να τα «κατοχυρώσει» με δεκάδες νόμους, ενώ στα σκαριά έχει και νέες «ανατροπές του αιώνα» στα Εργασιακά. Γι' αυτό παρουσιάζει ως «κανονικότητα» για την επόμενη μέρα τα όσα ζουν οι εργαζόμενοι ένα χρόνο τώρα, δίνοντας το «πράσινο φως» για ένα νέο αντεργατικό ξεσάλωμα.
Αλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα: Η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα χαιρετίζουν τη «συνέχιση της χαλαρής δημοσιονομικής πολιτικής» από την ΕΕ, που διευρύνει σ' αυτή τη φάση τα περιθώρια να τροφοδοτήσουν τους ομίλους με ζεστό χρήμα και προνόμια. Την ίδια ώρα όμως, φορτώνουν τον λογαριασμό στο λαό και του υπενθυμίζουν με νόημα πως για εκείνον «οι δυνατότητες δεν είναι απεριόριστες».
Αυτό το ζουν από πρώτο χέρι οι εργαζόμενοι, αλλά και οι βιοπαλαιστές ΕΒΕ, οι οποίοι άκουσαν ξανά χτες από τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει τα ίδια ανεπαρκή μέτρα «στήριξης» από τις επιπτώσεις των περιορισμών εξαιτίας της πανδημίας, που αποδεδειγμένα πλέον δεν μπορούν να τους προσφέρουν καμιά ουσιαστική ανακούφιση.
Οσες «ευκολίες πληρωμής» κι αν τους κάνει το κράτος, όσο μπροστά κι αν κλωτσήσει το τενεκεδάκι των υποχρεώσεών τους σε εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες, ιδιώτες και οργανισμούς, η πολιτική της σφίγγει κι άλλο τη θηλιά στο λαιμό τους, απειλώντας την επιβίωση χιλιάδων από αυτούς πριν ακόμα προλάβει να «ανοίξει» η αγορά.
Η πίεση συνολικά στους αυτοαπασχολούμενους μεγαλώνει, όσο η κυβέρνηση απορρίπτει τα δίκαια αιτήματα για διαγραφή χρεών, στήριξη του εισοδήματος, επαναφορά του αφορολόγητου κ.ά. Οσο προσπαθεί με τα μέτρα που ανακοινώνει να χρυσώσει το χάπι της διαχρονικής εγκληματικής πολιτικής σε βάρος τους και να «καταλαγιάσει» τη δίκαιη δυσαρέσκεια που μεγαλώνει.
Αλλά και όταν η κυβέρνηση λέει ότι «θωρακίζει» το χρηματοπιστωτικό σύστημα για την επόμενη μέρα, βαδίζοντας πάνω στα βήματα των προηγούμενων, «στην άλλη άκρη της γραμμής» χιλιάδες λαϊκά σπίτια και επαγγελματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με τους μαζικούς πλειστηριασμούς και τις πτωχεύσεις.
Την ώρα που η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα - με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσιάζει ως «δικαίωση» των θέσεών του το σχέδιο για κοινό δανεισμό της ΕΕ - πανηγυρίζουν για τα δισ. που θα εισρεύσουν στην ελληνική οικονομία από το Ταμείο Ανάκαμψης και σχεδιάζουν το πώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα «αρμέξουν» το φτηνό χρήμα για επενδύσεις στα «πράσινα» και ψηφιακά πεδία, επιβάλλουν νέους «πράσινους» και «ψηφιακούς» φόρους στο λαό με ορίζοντα... το 2060, πρόσθετα στην υπόλοιπη φοροληστεία.
Και βέβαια, σφυρηλατούν νέα βαριά δεσμά και μηχανισμούς «εποπτείας» για τις αντεργατικές ανατροπές, την επίθεση στα δικαιώματά του, για ένα κράτος ακόμα πιο «θωρακισμένο» και εχθρικό στις ανάγκες του. Αυτές τις ανάγκες μπορεί να τις φέρει στο προσκήνιο, να ανοίξει το δρόμο για να ικανοποιηθούν μόνο η οργανωμένη λαϊκή πάλη απέναντι στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά του.
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Παρασκευή 12 Μάρτη 2020
πηγη: 902.gr
Η «αγέλη των λύκων» και το... «κοτέτσι»
Μπάμπης Μιχάλης
Χώρες που ο ΟΟΣΑ κατατάσσει ως «μη επιβλαβείς» ευθύνονται για το 98% των κινδύνων της παγκόσμιας εταιρικής φορολογικής κατάχρησης, ενώ οι «σεσημασμένες» ως φορολογικοί παράδεισοι χώρες εκπροσωπούν μόλις το 1% της παγκόσμιας φοροδιαφυγής.
Ηχηρό χαστούκι στον ΟΟΣΑ και τις πλούσιες χώρες-μέλη του αποτελεί η νέα κατάταξη του Tax Justice Network με τις χώρες που διευκολύνουν περισσότερο στον πλανήτη τη φοροδιαφυγή των πολυεθνικών.
Ο Δείκτης Επιχειρηματικών Φορολογικών Παραδείσων και η σχετική μελέτη που δημοσιοποίησε χθες το γνωστό δίκτυο αποκαλύπτει ότι η παραπάνω λέσχη των πλουσιότερων χωρών του κόσμου, η οποία διαμορφώνει σήμερα τους διεθνείς κανόνες εταιρικής φορολόγησης φιλοδοξώντας να αναδειχθεί σε θεματοφύλακα φορολογικής δικαιοσύνης, είναι υπεύθυνη για τα 2/3 της παγκόσμιας φορολογικής κατάχρησης των επιχειρήσεων που κοστίζει συνολικά στην ανθρωπότητα χαμένους φόρους 245 δισ. δολαρίων ετησίως.
Ο δείκτης του ΤJN κατατάσσει τις χώρες αναλόγως του βαθμού με τον οποίο τα φορολογικά και χρηματοπιστωτικά τους συστήματα επιτρέπουν στις πολυεθνικές εταιρείες να μεταφέρουν τα κέρδη τους στο εξωτερικό και να μειώνουν τη φορολογία τους. Παράλληλα λαμβάνει υπόψη του και τον όγκο της χρηματοπιστωτικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται τις πολυεθνικές στην κάθε χώρα. Μια υψηλότερη κατάταξη στην κλίμακα του δείκτη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η φορολογική νομοθεσία μιας χώρας είναι πιο επιθετική, αλλά περισσότερο ότι αυτή διαδραματίζει μεγαλύτερο ρόλο στη μεταφορά εταιρικών κερδών και στην απώλεια φόρων.
Υπό αυτές τις παραμέτρους ο δείκτης καθιστά εντελώς διάτρητο το αντίστοιχο σύστημα αξιολόγησης του ΟΟΣΑ. Διαπιστώνει μεταξύ άλλων ότι χώρες που έχουν χαρακτηριστεί από τον οργανισμό ως «μη επιβλαβείς» για το παγκόσμιο φορολογικό σύστημα ευθύνονται σήμερα για το 98% των κινδύνων της παγκόσμιας εταιρικής φορολογικής κατάχρησης. Αντίθετα οι χώρες που ο ΟΟΣΑ κατατάσσει ως «επιβλαβείς» και πιθανούς φορολογικούς παραδείσους αντιπροσωπεύουν μόλις το 1%. Οι χώρες που ταξινομούνται από τον ΟΟΣΑ ως «μη επιβλαβείς» κοστίζουν 239 δισ. δολάρια ετησίως σε χαμένο εταιρικό φόρο, επιτρέποντας στις πολυεθνικές εταιρείες να μεταφέρουν τα κέρδη τους. Αντίθετα οι χώρες που ταξινομούνται ως «επιβλαβείς» κοστίζουν μόνο 5 δισ. δολάρια.
Η τεράστια αστοχία καθιστά, όπως υπογραμμίζουν αρκετοί οικονομολόγοι, κάτι περισσότερο από αναγκαία την ανάθεση του ρόλου της ενίσχυσης των διεθνών φορολογικών κανονισμών στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών αντί του ΟΟΣΑ.
Ας σημειωθεί ότι ο ΟΟΣΑ έχει ξοδέψει σχεδόν όλη την προηγούμενη δεκαετία προκειμένου να διαμορφώσει κάποιους κανόνες για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής των πλουσίων και των μεγάλων επιχειρήσεων και να υπάρξει διεθνής συμφωνία.
Η μελέτη που συνοδεύει τον δείκτη των εταιρικών φορολογικών παραδείσων αποκαλύπτει ακόμη ότι οι ίδιες οι χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ είναι υπεύθυνες για το 39% των κινδύνων εταιρικής φορολογικής κατάχρησης παγκοσμίως, ενώ οι υπόλοιπες κτήσεις και πρώην αποικίες τους για το 29%. Ολες μαζί κοστίζουν στην ανθρωπότητα πάνω από 166 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένο εταιρικό φόρο κάθε χρόνο. Ποσό που ισοδυναμεί με την απώλεια περισσοτέρων των 26 εκατομμυρίων νοσοκόμων ετησίως ή αλλιώς 50 μισθών νοσοκόμων κάθε λεπτό στις χώρες του ΟΟΣΑ.
Υπό το πρίσμα αυτών των αποκαλύψεων η εναπόθεση της δημιουργίας των διεθνών κανόνων κατά της φοροδιαφυγής στον διεθνή οργανισμό μοιάζει με... αυτοκτονία. «Η εμπιστοσύνη στον ΟΟΣΑ είναι σαν να εμπιστεύεσαι σε μια αγέλη λύκων το χτίσιμο ενός φράχτη γύρω από το κοτέτσι σου» τονίζει πολύ εύστοχα ο δρ Dereje Alemayehu, εκτελεστικός συντονιστής της «Παγκόσμιας Συμμαχίας για τη Φορολογική Δικαιοσύνη», οργάνωση που έχει προταθεί για Νόμπελ Ειρήνης.
Της πρώτης δεκάδας των κατά ΤJN φορολογικών παραδείσων του πλανήτη ηγούνται οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, τα Νησιά Κέιμαν και οι Βερμούδες – τρία βρετανικά υπερπόντια εδάφη στα οποία η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου έχει πλήρεις εξουσίες επιβολής ή άσκησης βέτο στη νομοθεσία και όπου ο διορισμός των βασικών κυβερνητικών αξιωματούχων εναπόκειται στο Βρετανικό Στέμμα. Ακολουθούν οι «γνωστοί-άγνωστοι» παράδεισοι της ηπειρωτικής Ευρώπης Ολλανδία, Ελβετία και Λουξεμβούργο.
Στη δεκάδα υπάρχουν ακόμη το νησί της Μάγχης και κτήση του Βρετανικού Στέμματος, Τζέρσεϊ, αλλά και το Χονγκ Κονγκ, που ανήκει μεν στην Κίνα αλλά ο χρηματοπιστωτικός του τομέας δομήθηκε όταν αποτελούσε αποικία των Βρετανών. Οι περιοχές αυτές αλλά και αρκετά ακόμη υπερπόντια εδάφη και κτήσεις, κατάλοιπα της αποικιοκρατίας, συνιστούν έναν παγκόσμιο ιστό φορολογικών παραδείσων που ξεπλένει και μεταφέρει χρήματα προς και από το City του Λονδίνου διαιωνίζοντας την ισχύ και τον παρασιτικό ρόλο του αγγλοσαξονικού τοκογλυφικού κεφαλαίου στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αξιοσημείωτο, τέλος, είναι και το πλασάρισμα στη 10η θέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που απήλαυσαν το 2019 άμεσες επενδύσεις 218 δισ. δολαρίων από την Ολλανδία, ενδιάμεσο κόμβο κερδών πολυεθνικών. Τα Εμιράτα εξελίσσονται σε εναλλακτικό υπεράκτιο κέντρο χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στην Αφρική και την Ασία.
Οι 10 μεγαλύτεροι φορολογικοί παράδεισοι του κόσμου
- Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι*
- Νησιά Κέιμαν*
- Βερμούδες*
- Ολλανδία
- Ελβετία
- Λουξεμβούργο
- Χονγκ Κονγκ
- Νήσος του Τσέρσεϊ**
- Σιγκαπούρη
- Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
*Υπερπόντια Βρετανικά Εδάφη
** Κτήση του Βρετανικού Στέμματος
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή