Μπάμπης Μιχάλης

Στρατηγική ήττα των εργαζομένων η απορριπτική ψηφοφορία σε αποθήκη στην Αλαμπάμα

Η μάχη για την ίδρυση του πρώτου αμερικανικού συνδικάτου στην Amazon έληξε τελικά με ήττα των εργαζομένων, διαψεύδοντας τις μεγάλες προσδοκίες που υπήρχαν για την ανατολή μιας νέας εποχής στο εργατικό κίνημα των ΗΠΑ.

Με συντριπτική πλειοψηφία 1.798 κατά και μόλις 738 υπέρ, οι εργαζόμενοι στις εγκαταστάσεις του αμερικανικού κολοσσού ηλεκτρονικού εμπορίου στο Μπέσεμερ της Αλαμπάμα απέρριψαν την πρόταση για τη δημιουργία συνδικάτου. Ακόμη 505 ψήφοι δεν έχουν καταμετρηθεί καθώς έχουν υποβληθεί ενστάσεις. Ωστόσο, δεν αρκούν για να αλλάξει το αποτέλεσμα. Οι ηγέτες του αμερικανικού Συνδικάτου Εργαζομένων σε Λιανικό-Χονδρικό Εμπόριο και Πολυκαταστήματα (RWDSU) που ξεκίνησαν την εκστρατεία ήλπιζαν ότι οι εκλογές στην αποθήκη του Μπέσεμερ (όπου το 85% των υπαλλήλων είναι Αφροαμερικανοί) θα πυροδοτούσαν την επανεκκίνηση του εργατικού ακτιβισμού στον ιδιωτικό τομέα των ΗΠΑ, όπου σήμερα μόλις το 6,3% των εργαζομένων ανήκει σε κάποιο σωματείο.

Διαψεύσθηκαν – και οι αιτίες είναι αρκετές. Σημαντικότερη όλων –αλλά και αναμενόμενη– ήταν η αντίδραση της Amazon. H εταιρεία του πλουσιότερου ανθρώπου του κόσμου, Τζεφ Μπέζος, προσέλαβε ειδικούς συμβούλους και πλήρωσε αδρά προκειμένου να «σκοτώσει» την εκστρατεία των συνδικαλιστών και να πείσει τους εργαζομένους της να ψηφίσουν κατά.

Σε αυτήν την προσπάθειά της δεν δίστασε να προβάλει –και τελικά να επιβάλει– ψευδώς ότι η ίδρυση του συνδικάτου έθετε σε κίνδυνο όλα τα κεκτημένα που είχαν οι εργαζόμενοι αλλά και ότι ως μέλη του συνδικάτου θα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν κάθε χρόνο εισφορές 500 δολαρίων σε αυτό. Κάτι, ωστόσο, που δεν ίσχυε, αφού, με βάση το δίκαιο της Αλαμπάμα, τα συνδικάτα δεν μπορούν να υποχρεώσουν του εργαζόμενους να καταβάλλουν εισφορές σε αυτά. Στην εκστρατεία της η Amazon συγκάλεσε ακόμη υποχρεωτικές προσωπικές συναντήσεις με τους εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους, προκειμένου να τους νουθετεί για τα μειονεκτήματα των συνδικάτων. Επί εβδομάδες τους βομβάρδιζε με ηλεκτρονικά αντισυνδικαλιστικά μηνύματα, προτρέποντάς τους να ψηφίσουν «όχι». Πινακίδες με αυτά τα μηνύματα υπήρχαν σε όλους τους χώρους της αποθήκης, στα εστιατόρια, στις τουαλέτες, στις πόρτες, κάτω από τα ρολόγια, πάνω από τους νιπτήρες και τους ουρητήρες.

Εκφοβισμός

Σαν να μην έφθαναν αυτά και καθώς η ψήφος ήταν επιστολική, πίεσε τα αμερικανικά ταχυδρομεία να εγκαταστήσουν γραμματοκιβώτιο μέσα στις εγκαταστάσεις της λίγο πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία (και μετά την απόρριψη του αιτήματός της από τις αρμόδιες αρχές για τοποθέτηση κάλπης). Στόχος ήταν ο εκφοβισμός των εργαζομένων οι οποίοι κατήγγειλαν ότι η Amazon τους προέτρεπε με μηνύματα να χρησιμοποιήσουν το γραμματοκιβώτιο, εξωθώντας τους στην πεποίθηση ότι παρακολουθεί ποιος ψήφισε και ποιος όχι.

Πάνω από όλα, όμως, η Amazon ήταν αυτή που καθόρισε το εκλογικό σώμα, αποφασίζοντας ποιος έχει το δικαίωμα να ψηφίσει. Τον Δεκέμβριο οι δικηγόροι της κατέθεσαν εκτεταμένες αναφορές στις ρυθμιστικές αρχές, από τις οποίες απαίτησε να επιτραπεί η συμμετοχή στην ψηφοφορία υπερτριπλάσιου αριθμού εργαζομένων από τους 1.500 που είχε προτείνει αρχικά το RWDSU. Το τελευταίο αιφνιδιάστηκε και προκειμένου να μην μπλέξει σε μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα αποδέχθηκε τελικά την αποστολή ψηφοδελτίων σε περισσότερους από 5.800 εργαζομένους χωρίς να το πολυψάξει.

Η λανθασμένη εκτίμηση για τον ακριβή αριθμό των εργαζομένων στο Μπέσεμερ δεν ήταν το μοναδικό λάθος του RWDSU. To μεγαλύτερο ίσως λάθος του ήταν η επιλογή του πεδίου μάχης. Η Amazon είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εργοδότης στις ΗΠΑ και η ψηφοφορία για τη δημιουργία σωματείου στο Μπέσεμερ ήταν η πρώτη που κλήθηκε να διαχειριστεί μετά από επτά χρόνια. Γι’ αυτό και η ψηφοφορία ήταν σημαντική, τόσο για την εταιρεία όσο και για το εργατικό κίνημα. Η επιλογή του RWDSU να δώσει τη μητέρα των μαχών σε μια πολιτεία του αμερικανικού Νότου, όπου παραδοσιακά υπάρχει καχυποψία απέναντι στον συνδικαλισμό και όπου νωρίτερα άλλες αντίστοιχες ψηφοφορίες για την ίδρυση σωματείων σε Nissan, Volkswagen, Boeing είχαν αποτύχει, η επιλογή μιας περιοχής όπου η αποβιομηχάνιση των τελευταίων δεκαετιών δημιούργησε στρατιές ανέργων και εξαθλιωμένων και όπου ο ερχομός της Amazon πριν από δυο χρόνια έφερε μεροκάματα ήταν λάθος. Μια τόσο σημαντική μάχη έπρεπε να δοθεί σε πιο ευνοϊκό πεδίο, σε μια άλλη αποθήκη του κολοσσού στον αμερικανικό Βορρά.

Η εκστρατεία του RWSDU εστίασε ακόμη από τα πάνω και προς τα έξω. Λόγω και του Covid-19, οι συνδικαλιστές δεν κατάφεραν να προσεγγίσουν τους εργαζομένους του Μπέσεμερ γυρνώντας από σπίτι σε σπίτι μακριά από το αδιάκριτο βλέμμα του εργοδότη που τρομοκρατεί. Περιορίστηκαν σε πικετοφορίες έξω από την πύλη της αποθήκης και παρεμβάσεις ηγετικών στελεχών του συνδικαλιστικού κινήματος από άλλες Πολιτείες και πολιτικών όπως ο Μπέρνι Σάντερς που κατέβηκε στην Αλαμπάμα αλλά και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν που παρενέβη με βιντεομήνυμά του. Απέναντι σε αυτήν την παρουσία των εξωτερικών υποστηρικτών υπήρχε παντελής απουσία εσωτερικών. Υπό τον φόβο της απόλυσης, δεν υπήρξε μια εμφανής οργανωμένη ομάδα εργαζομένων του Μπέσεμερ, η οποία να βγει ανοιχτά υπέρ της δημιουργίας του συνδικάτου. Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη αιτία της ήττας, αλλά και το μάθημα ότι δηλαδή ο συνδικαλισμός από τα πάνω δεν έχει μέλλον στο ζοφερό εργασιακό περιβάλλον του 21ου αιώνα, η ισχύς του είναι η βάση. Το RWDSU, πάντως, δεν παραιτείται από τον αγώνα. Προτίθεται να προσβάλει το αποτέλεσμα, κατηγορώντας την Amazon για «αθέμιτες εργασιακές πρακτικές» και είναι αρκετά πιθανό να δικαιωθεί, κερδίζοντας επανάληψη των εκλογών έπειτα από... χρόνια.

πηγη: efsyn.gr

Σύμφωνα με στοιχεία του οίκου Clarkson Research Services

Η ναυτιλιακή βιομηχανία κατέγραψε φέτος το καλύτερο πρώτο τρίμηνο των τελευταίων 13 ετών, σύμφωνα με στοιχεία του οίκου Clarkson Research Services, με το δεύτερο, μάλιστα, τρίμηνο να βρίσκεται σε τροχιά για εξίσου υψηλά κέρδη.

Ειδικότερα, ο δείκτης ClarkSea Index, ένας σταθμισμένος μέσος όρος των κερδών των tankers, των bulkers, των containerships και των gas carriers έφτασε κατά μέσο όρο τα 17.461 δολάρια ημερησίως το πρώτο τρίμηνο, επίδοση που είναι και η καλύτερη από το 2008, πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Το πρώτο τρίμηνο, ο δείκτης, ο οποίος θεωρείται βαρόμετρο για τη ναυτιλία, επωφελήθηκε κυρίως από τα κέρδη στα containerships και τα μεσαίου μεγέθους πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου.

Η ανάκαμψη του εμπορίου, η συμφόρηση στα λιμάνια και οι διαταραχές στην εφοδιαστική οδήγησαν το δείκτη ναύλων της Clarksons για τα boxships στο καλύτερο σημείο από το 2005. Την ίδια ώρα, η επάνοδος του εμπορίου ξηρού φορτίου, οι αυξημένοι όγκοι σιτηρών, οι ισχυρές κινεζικές εισαγωγές και η άνοδος στη ζήτηση άνθρακα ώθησαν τα μέσα τριμηνιαία κέρδη των bulkers στο μεγαλύτερο επίπεδο για πάνω από μία δεκαετία.

Το momentum συνεχίζεται, με το δείκτη ClarkSea Index να ξεκινά το δεύτερο τρίμηνο στα 20.759 δολάρια ημερησίως, 36% πάνω από την έναρξη του έτους.

«Η μακροοικονομική ώθηση από τα προγράμματα τόνωσης και την πρόοδο των εμβολίων σε συνδυασμό με μία πιθανή αναβάθμιση του outlook ορισμένων τομέων (ακόμη και των tankers, τα οποία σήμερα δυσκολεύονται), ενδέχεται να στηρίξει περαιτέρω το συγκεκριμένο δείκτη» σημειώνει η Clarksons σε πρόσφατο report.

Πηγή: Reporter.gr - portnet.gr

Θέλετε να διασφαλίσετε την υγεία του ήπατος; Σας φοβίζει η λιπώδης διήθηση του ήπατος; Ιάπωνες επιστήμονες προτείνουν την πιο αποτελεσματική κίνηση που εξασφαλίζει την εύρυθμη ηπατική λειτουργία

Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερες αιτίες χρόνιας ηπατοπάθειας παγκοσμίως, προσβάλλοντας περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού. Χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λίπους στα κύτταρα του ήπατος και μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή, κίρρωση του ήπατος και ηπατική ανεπάρκεια. Όσο ανησυχητικοί όμως και αν φαίνονται οι αριθμοί των νοσούντων, στοιχεία πρόσφατης μελέτης δίνουν ελπίδες σχετικά με την αντιστροφή της νόσου, τονίζοντας τη σημασία της άσκησης στην καθημερινή ρουτίνα των ασθενών.

Η νόσος συνδέεται με την καθιστική ζωή και τα υπερφαγικά επεισόδια, επομένως η ρύθμιση του βάρους είναι καθοριστική για την αποτροπή της νόσου. Όμως, η διαδικασία αυτή χωρίς την επίβλεψη ειδικού διατροφολόγου για τη διατήρηση του φυσιολογικού βάρους κρίνεται ιδιαίτερα απαιτητική. Μέχρι τώρα, η σωματική άσκηση  συστηνόταν ως συμπληρωματική δραστηριότητα μαζί με τη διατροφή για την απώλεια βάρους, αλλά τα άλλα οφέλη της φαίνεται πως επιδρούν από μόνα τους στην υγεία των ασθενών.

«Συγκρίναμε δεδομένα από παχύσαρκους Ιάπωνες που πάσχουν από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής για τρεις μήνες με εκείνους που ακολουθούσαν διατροφή με στόχο την απώλεια βάρους» αναφέρει σχετικά ο επικεφαλής καθηγητής της έρευνας Junichi Shoda από το Πανεπιστήμιο του Tsukuba: «Παρακολουθήσαμε τις ηπατικές παραμέτρους, τη μείωση του λιπώδους ιστού, την αύξηση της μυϊκής δύναμης, τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες».

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η σωματική δραστηριότητα έκανε την αξιοσημείωτη διαφορά, καθώς διατηρήθηκε η μυϊκή μάζα ακόμα και με τη μέτρια μείωση της μάζας σώματος και λίπους. Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία της ελαστογραφίας με υπέρηχους έδειξαν ότι το πρόγραμμα γυμναστικής μείωσε επιπλέον την ηπατική στεάτωση κατά 9,5%, την ηπατική δυσκαμψία κατά 6,8%  και τις τιμές της FibroScan-AST (μια μέτρηση της ηπατικής ίνωσης) κατά 16,4%. Ακόμα, προκλήθηκαν αντιφλεγμονώδεις και αντι-οξειδωτικές αντιδράσεις μέσω της ενεργοποίησης του Nrf2 (πυρηνικός παράγοντας), ενός αισθητήρα του οξειδωτικού στρες.

Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά, όμως ο καθηγητής Shoda σημειώνει τη δυσκολία της παραμονής σε ένα συνεχές πρόγραμμα γυμναστικής για τους ασθενείς: «Όσοι αθλούνται μπορεί να αποθαρρυνθούν και να εγκαταλείψουν εάν δεν δουν σημαντική αλλαγή στο βάρος τους. Επομένως, η άσκηση μέτριας έως έντονης έντασης πρέπει να ενσωματωθεί σε όλες τις θεραπείες της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος και οι ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο για τη νόσο θα πρέπει να συνεχίσουν τη σωματική άσκηση ανεξάρτητα από το εάν χάνουν βάρος ή όχι».

πηγη: ygeiamou.gr