Σήμερα: 07/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

210603155722_global_warming.jpg

Χάρη στον εμβολιασμό η ανθρωπότητα σταδιακά βρίσκει διέξοδο από την πανδημία, ωστόσο προς το παρον δεν φαίνεται να υπάρχει διέξοδος σε ό,τι αφορά την απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη και τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην υγεία μας, αλλά το μέλλον της εργασίας όπως την γνωρίζουμε

Ενώ ο κόσμος βρίσκει διέξοδο από αυτήν την πανδημία μέσω του εμβολιασμού, η απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη δεν έχει απομακρυνθεί. Οι περιβαλλοντικές θερμοκρασίες αυξάνονται και τα κύματα θερμότητας γίνονται όλο και συχνότερα, οδηγώντας εκατομμύρια ανθρώπους να αρρωσταίνουν από αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Ωστόσο, οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη δεν αφορούν μόνο την υγεία των ανθρώπων, καθώς διαπιστώθηκε ότι είναι ικανές να βλάψουν και την εργασία μας.

Ειδικότερα, η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να οδηγήσει σε:
Απώλεια της εργασίας
Πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως, απασχολούνται στον αγροτικό τομέα. Η αυξημένη θερμοκρασία σε συνδυασμό με τις αλλαγές των κατά τόπων βροχοπτώσεων θα μειώσει τις συγκομιδές των καλλιεργειών, αφήνοντας εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς δουλειά.

Μεγαλύτερες απώλειες παραγωγικότητας
Οι άνθρωποι δεν εργάζονται σωστά και κατά συνέπεια δεν είναι το ίδιο παραγωγικοί σε συνθήκες έντονης ζέστης ή ξηρασίας. Σε τέτοιες συνθήκες, οι εργαζόμενοι χρειάζονται επιπλέον ξεκούραση για να διατηρηθούν δροσεροί και υγιείς, αναγκάζοντάς τους να μειώσουν το χρόνο που αφιερώνουν στην εργασία τους.

Μετανάστευση
Όταν οι άνθρωποι χάνουν την εργασία τους, μία από τις επιλογές που έχουν είναι να μετακομίσουν είτε σε μια άλλη πόλη, είτε σε άλλη χώρα, όπου πιστεύουν ότι υπάρχει ίσως μεγαλύτερη πιθανότητα να βρεθεί μια νέα εργασία.

Μερικά καλά νέα είναι ότι μπορούμε ακόμη και τώρα, τουλάχιστον εν μέρει, να αποτρέψουμε τα παραπάνω να συμβούν.

Κυβερνήσεις και εταιρείες σε όλο τον κόσμο δείχνουν πλέον μεγαλύτερη ευαισθησία στα τρέχοντα περιβαλλοντικά ζητήματα, καθώς πολλές από αυτές αλλάζουν τον τρόπο λειτουργίας τους προς πιο φιλικές για το περιβάλλον πρακτικές. Καθοριστικός είναι ο ρόλος που διαδραματίζουν οι επιστήμονες, μέσω της παροχής γνώσεων προς τις κυβερνήσεις με σκοπό να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε εμείς – η παγκόσμια ανθρώπινη κοινωνία. Σημαντικός είναι επίσης ο ρόλος που διαδραματίζει το ευρύ κοινό στην ώθηση των κυβερνήσεων και των εταιρειών να ενεργήσουν υποστηρίζοντας τη συστημική αλλαγή για μια πιο δίκαιη και βιώσιμη κοινωνία.

Διαδίδονται πολλές ψεύτικες ή και λανθασμένες πληροφορίες, διαμορφώνοντας με παραπλανητικό τρόπο τις σκέψεις των ανθρώπων, σε θέματα σχετικά με το περιβάλλον, την υγεία και πώς πρέπει να προχωρήσει η κοινωνία. Γι’ αυτό το λόγο, ως επιστημονική κοινότητα προσπαθούμε να μοιραζόμαστε με τον κόσμο έγκυρες πληροφορίες σχετικά με τα τελευταία επιστημονικά αποτελέσματα και ανακαλύψεις για το πώς το περιβάλλον αλληλεπιδρά με την ανθρώπινη υγεία, την παραγωγικότητα και την αθλητική απόδοση.

* Ο κ. Davide Testa είναι ερευνητής, μέλος της ερευνητικής ομάδας του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

πηγη: ygeiamou.gr

somateio-vodafone-750x563.jpg

▸Αποκαλυπτικά για το πως θα είναι το ακόμα πιο σκληρό αντεργατικό καθεστώς, που φέρνει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη, είναι όσα γίνονται στην εταιρεία Vodafone, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πανελλήνιου Σωματείου Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον, σχετικά με μια πρωτόδικη δικαστική απόφαση.

Στην Vodafone δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση από το 2014, με ευθύνη της εταιρείας.

Η εταιρεία επέβαλλε σε μέρος των εργαζομένων να υπογράψουν ατομική σύμβαση εργασίας, όπως ακριβώς προβλέπει και το κυβερνητικό νομοσχέδιο.

Στις ατομικές συμβάσεις αυτές προβλέπεται χρόνος εργασίας 9 π.μ. – 6 μ.μ., δηλαδή 9 ώρες εργασίας, ενώ αναφέρεται πως θα υπάρχει μία ώρα διάλειμμα το μεσημέρι. Η ρύθμιση αυτή ισχύει για όλο το προσωπικό, εκτός όσων εργάζονται με βάρδιες (π.χ. στο call center). Μέχρι το Νοέμβριο του 2018 ο ημερήσιος χρόνος εργασίας ήταν 8 ώρες για όλους, με ένα ημίωρο διάλειμμα μέσα.

Στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη γράφεται με σαφήνεια πως ο χρόνος του διαλείμματος δεν είναι εργάσιμος χρόνος, άρα εκτός της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, εκτός των φτηνών υπερωριών, η κυβέρνηση φέρνει και κανονική άμεση επέκταση του χρόνου εργασίας, όσο διαρκεί το διάλειμμα!

Τέλος, όταν προσέφυγε το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον στη δικαιοσύνη ενάντια στις συμβάσεις της 9ωρης εργασίας, το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για τυπικούς λόγους, βγάζοντας στην ουσία αναρμόδιο το Σωματείο, καθώς το θέμα αφορά ατομικές συμβάσεις εργαζομένων, που έγιναν χωρίς συλλογική διαπραγμάτευση!

Η ανακοίνωση του Σωματείου σε Vodafone-Πάναφον

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ

(Αρ. Απόφασης Πρωτοδικείου: 5215/2008)

Αρ. Πρωτοκόλλου: 22/2021

Αθήνα, 3/6/2021

Εκδόθηκε η πρωτόδικη δικαστική απόφαση για το 9ωρο στη Vodafone

Αναρμόδιο το Σωματείο Εργαζομένων να προσφύγει, κατά τους δικαστές (!)

Συνάδελφοι,

Το μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή του Σωματείου μας ενάντια στην απόφαση της διοίκησης της Vodafone να καταργήσει το 8ωρο και να το κάνει 9ωρο.

Το δικαστήριο αρνήθηκε να δει την ουσία της υπόθεσης -που είναι η αύξηση των ωρών εργασίας- και χρησιμοποίησε ως επιχείρημα για την απόρριψη της αγωγής τη μη νομιμοποίηση του Σωματείου να διεκδικεί δικαστικά κάτι που δεν προβλέπεται από συλλογική σύμβαση εργασίας. Στο χώρο μας η τελευταία ΕΣΣΕ έληξε το 2014 και από τότε δεν ανανεώθηκε με ευθύνη της εργοδοσίας.

Συγκεκριμένα η απόφαση αναφέρει ότι «το Σωματείο δεν νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση των αναφερόμενων στην ένδικη αγωγή των δικαιωμάτων των μελών του, εφόσον αυτά δεν απορρέουν από συλλογική σύμβαση εργασίας ή από άλλες διατάξεις που εξομοιώνονται με διατάξεις συλλογικής σύμβασης εργασίας, όπως οι διαιτητικές αποφάσεις, αλλά από τις ατομικές συμβάσεις».

Επί τοις ουσίας η «δικαιοσύνη» εξυπηρέτησε τα συμφέροντα του μεγαλοεργοδότη Vodafone απορρίπτοντας την αγωγή τελείως προσχηματικά και υποκριτικά, αναφερόμενη όχι σε επιχειρήματα ουσίας, αλλά εφευρίσκοντας δικαιολογίες για να μην μπει στην ουσία της υπόθεσης. Έτσι στο πλέον αντιπροσωπευτικό συλλογικό όργανο των εργαζομένων, του αφαιρείται το δικαίωμα της συζήτησης για το 8ωρο με τελείως αστήρικτη και έωλη επιχειρηματολογία.

Μέχρι πρότινος στην εταιρεία δουλεύαμε 8 ώρες μέσα στις οποίες συμπεριλαμβανόταν και ένα μισάωρο διάλειμμα. Από την 1/11/2018 η εταιρεία επέβαλλε -κατόπιν υπογραφής ατομικών συμβάσεων στους εργαζόμενους- ωράριο 9 π.μ. με 6 μ.μ., δηλαδή 9 ώρες δουλειάς μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται διάλειμμα μιας ώρας. Αυτό ισχύει για όλους τους εργαζόμενους -που αποδέχθηκαν να υπογράψουν ατομική σύμβαση- εκτός από τους συναδέλφους που απασχολούνται στα τηλεφωνικά κέντρα της εξυπηρέτησης πελατών και όπου αλλού η εργασία είναι οργανωμένη σε βάρδιες.

Μετά την λήξη της τελευταίας συλλογικής σύμβασης (ΕΣΣΕ) το 2014, και τη μη ανανέωση της με ευθύνη της διοίκησης, το δικαστήριο στηριζόμενο σε αυτό, απορρίπτει το αίτημα του Σωματείου προδικάζοντας ουσιαστικά την τύχη που θα έχει κάθε μελλοντική δικαστική απόπειρα δικαίωσης για οποιοδήποτε αίτημα των εργαζομένων.

Το δικαστήριο επικαλείται μάλιστα την ύπαρξη ατομικών συμβάσεων εργασίας που αποδέχονται το νέο ωράριο και αγνοώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάζονται οι εργαζόμενοι να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις.

Και όλα αυτά πριν εφαρμοστούν τα σχέδια Χατζηδάκη με τον νέο νόμο για τα εργασιακά που προβλέπει «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας και στην πράξη διαλύει ό,τι έχει απομείνει από το 8ωρο.

Να αναφέρουμε ότι στο επερχόμενο αντεργατικό νομοσχέδιο υπάρχει σχετική πρόβλεψη, η οποία αναφέρει πως «το διάλειμμα δεν είναι χρόνος εργασίας», δηλαδή στην ουσία έχουμε μία κατά παραγγελία της Vodafone (αλλά και άλλων εργοδοτών) νομοθετική ρύθμιση που υλοποιεί το Υπουργείο Εργασίας.

Προφανώς η Vodafone ενθαρρυμένη από το νέο νομικό καθεστώς και την φιλοεργοδοτική πολιτική της κυβέρνησης και σε καθεστώς μαζικής τηλεργασίας, θα προχωρήσει και σε περαιτέρω χτυπήματα όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις στον χώρο μας (μετά τις μαζικές απολύσεις με όλους τους τρόπους, την επέκταση ωραρίου, την εντατικοποίηση, την «εργολαβοποίηση», κ.λπ.).

Εδώ να δώσουμε για άλλη μια φορά, τα συναδελφικά μας συγχαρητήρια σε όσους συναδέλφους δεν έχουν δεχτεί να υπογράψουν την ατομική σύμβαση 9ωρης εργασίας και σε όσους στήριξαν και οικονομικά τις κινήσεις του Σωματείου.

Συνάδελφοι,

Οι επιλογές που έχουμε μπροστά μας είναι ξεκάθαρες.

Είτε αποδεχόμαστε ατομικά να δουλεύουμε όσες ώρες θέλει η εταιρεία και η εκάστοτε εταιρεία, χωρίς να σηκώσουμε κεφάλι περιμένοντας να έρθει η σειρά μας στην απόλυση, είτε αγωνιζόμαστε συλλογικά να ανατρέψουμε αυτή την προοπτική.

Εμείς προτείνουμε να μη δεχτούμε μια ζωή όπου θα ξεχάσουμε τι σημαίνει ξεκούραση, ελεύθερος χρόνος, ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά, την οικογένεια κ.τ.λ.

Η δική μας «ετυμηγορία» να είναι ο ενωτικός μαζικός αγώνας για να διατηρήσουμε όσα διεκδικήσαμε 135 χρόνια πριν!

  • Καμία ατομική σύμβαση να μη γίνει αποδεκτή
  • Καμία αλλαγή ωραρίου και εφαρμογή «ευέλικτων» διευθετήσεων.
  • Συνεχίζουμε να διεκδικούμε το διάλειμμα να θεωρείται ως εργάσιμος χρόνος εντός του 8ώρου για όλους, χωρίς καμία μείωσή του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Σωματείου Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον

πηγη: prin.gr

14-φ1-ΑΤΜ_οκ.jpg

Από Δ. Σ

Στις αποτυχημένες συνταγές των Μνημονίων επιμένει σε έκθεσή του το Ταμείο, ενώ χτυπά και το καμπανάκι για αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων

Τις εποχές των Μνημονίων, κατά τις οποίες απαιτούσε διαρκώς περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αναπολεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο σε νέα έκθεσή του για την ελληνική οικονομία ζητά μειώσεις δαπανών σε συντάξεις, ενώ προειδοποιεί την κυβέρνηση για… εκτόξευση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων. Για ακόμα μία φορά το ΔΝΤ στέκεται εμμονικά στο θέμα των συντάξεων, ζητώντας τη μείωσή τους. Είναι ο ίδιος οργανισμός που τις εποχές των Μνημονίων απαιτούσε να μπει γερό «ψαλίδι» στις αποδοχές των συνταξιούχων, «κουρεύοντάς» τους σχεδόν 90 δισ. ευρώ από κύριες, επικουρικές συντάξεις και δώρα.

Αυτές τις εμμονές, εξάλλου, κλήθηκαν να υπηρετήσουν τυφλά οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα οι περικοπές που έγιναν τότε να κρίνονται στη συνέχεια παράνομες και αντισυνταγματικές έπειτα από πολυετείς δικαστικούς αγώνες και ταλαιπωρία των συνταξιούχων, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν δικαιωθεί, αν και έχουν περάσει δέκα και πλέον έτη.

Την ίδια στιγμή, και παρά το γεγονός ότι το μοντέλο του ΔΝΤ απέτυχε παταγωδώς, το Ταμείο επιμένει στη μείωση του αφορολογήτου, ώστε να πληρώνουν φόρους ακόμα και όσοι βρίσκονται στο όριο της φτώχειας, αλλά και να υπάρξει «εξοικονόμηση δαπανών σε λιγότερο καλά στοχευμένα προγράμματα, περιλαμβανομένων των συντάξεων, της δαπάνης για τους μισθούς στο Δημόσιο (με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων να κινείται σταδιακά προς τα προ της κρίσης επίπεδα) και για τις δημόσιες επιχειρήσεις».

Μάλιστα, το Ταμείο τονίζει πως ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων αγγίζει πλέον τα προ κρίσης επίπεδα, που σημαίνει πως η παρούσα κυβέρνηση προχώρησε σε αθρόες προσλήψεις μετακλητών και μη στον δημόσιο τομέα, αλλά και στις ΔΕΚΟ.

Το ΔΝΤ επισημαίνει, παράλληλα, πως τα μέτρα στήριξης θα πρέπει να συνεχιστούν και το επόμενο έτος για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας και τονίζει πως έχουν υιοθετηθεί μια σειρά από μεταρρυθμίσεις που βοηθούν στην ανάπτυξη της χώρας. Γι’ αυτόν τον λόγο υπογραμμίζει πως κινούνται προς τη θετική κατεύθυνση οι μειώσεις στη φορολογία των επιχειρήσεων και την προκαταβολή φόρου.

Στην έκθεσή του το Ταμείο χαρακτηρίζει βιώσιμο το ελληνικό χρέος σε μεσοπρόθεσμη βάση, εκτιμώντας ότι θα αποκλιμακωθεί από το τέλος του 2021. Ωστόσο, εκφράζει έντονους προβληματισμούς στην περίπτωση αύξησης των επιτοκίων τα επόμενα χρόνια, σχετικά με το αν θα μπορέσει να διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα πρωτογενή πλεονάσματα και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Το Ταμείο, τέλος, εκτιμά ότι η ελληνική οικονομία θα «τρέξει» φέτος με ρυθμό ανάπτυξης 3,3% και 5,4% για το 2022, πολύ χαμηλότερα από τις προβλέψεις της κυβέρνησης, αλλά και της Κομισιόν.

Η Κομισιόν ανακοίνωσε την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ έξι μήνες νωρίτερα!

«Λίφτινγκ» στον ΕΝΦΙΑ προανήγγειλε η Κομισιόν στην έκθεσή της για τη δέκατη μεταμνημονιακή αξιολόγηση, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα χθες το μεσημέρι. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποκαλύπτει ότι ο φόρος ακινήτων θα αρχίσει να καταβάλλεται από τον Μάρτιο του 2022, με τις πληρωμές να «απλώνονται» έως το τέλος του έτους.

Η αναφορά της Κομισιόν στο σχέδιο πληρωμής του ΕΝΦΙΑ προκαλεί αλγεινή εντύπωση, καθώς ο ελληνικός λαός ενημερώθηκε για τις αλλαγές στον μεγαλύτερο φόρο της χώρας από την Ε.Ε. και όχι από την ίδια την κυβέρνηση. Η θετική εισήγηση των ευρωπαϊκών θεσμών θα μπορούσε να μην είχε αποτυπωθεί στην έκθεση και οι ανακοινώσεις να γίνονταν από το οικονομικό επιτελείο, καθώς φαινομενικά έχουν περάσει οι εποχές που ο ελληνικός λαός ενημερωνόταν από την τρόικα.

Μάλιστα, η Κομισιόν παραθέτει ολόκληρο το χρονοδιάγραμμα για τις αλλαγές στον φόρο ακινήτων:

• Έως τον Νοέμβριο θα κατατεθεί νομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει όλες τις μεταρρυθμίσεις στον ΕΝΦΙΑ.

• Την 1η Ιανουαρίου 2022 θα τεθούν σε εφαρμογή οι νέες αντικειμενικές αξίες, με βάση τις οποίες θα υπολογιστούν τα νέα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ.

• Η εκκαθάριση του φόρου θα έχει ολοκληρωθεί στις αρχές του 2022.

• Η πρώτη δόση θα καταβληθεί στο τέλος Μαρτίου του 2022.

Στην έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι η πληρωμή του φόρου θα πραγματοποιηθεί έως τον Δεκέμβριο του 2020, δηλαδή σε 10 μηνιαίες δόσεις, προκειμένου οι ιδιοκτήτες ακινήτων να καταβάλουν μικρότερες δόσεις, ώστε να μη χρειάζεται να καταφύγουν σε νέες ρυθμίσεις οφειλών και να μη «γεννιούνται» νέα ληξιπρόθεσμα χρέη.

Η Κομισιόν επισημαίνει και τις μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε εκκρεμότητα, όπως το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, που θα κατατεθεί στη Βουλή τις προσεχείς μέρες, την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού, που θα πρέπει να ανακοινωθεί έως το τέλος Ιουλίου, ενώ παρατηρεί καθυστερήσεις στην εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα αλλά και στη μείωση του «στοκ» των εκκρεμών συντάξεων.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει μια σειρά από αβεβαιότητες, όπως είναι η πορεία των εμβολιασμών σε εγχώριο και σε διεθνές επίπεδο, που αποτελούν σημείο «κλειδί» για τον ελληνικό τουρισμό. Αβεβαιότητα καταγράφεται και στον χρόνο ανάκαμψης των επιχειρήσεων, κυρίως μετά την απόσυρση των μέτρων στήριξης από την Πολιτεία.
Αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε νέες πιέσεις στη ρευστότητά τους, ακόμα και σε καταστάσεις αφερεγγυότητας, δημιουργώντας μια νέα γενιά «κόκκινων» δανείων. Τέλος, η έκθεση της Κομισιόν δίνει το πράσινο φως για την εκταμίευση των κερδών από τις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες, ύψους 748.000.000 ευρώ.

πηγη: iskra.gr

.jpg

Η ΓΣΕΕ ήταν εξ’ αρχής γνωστό ότι δεν θα καλέσει σε απεργία στις 03 Ιουνίου. Τελικά συνεδρίασε μόλις τρεις μέρες πριν, στις 31/05, για να ανακοινώσει απεργία στις 10 Ιουνίου και μάλιστα όχι συνολικά ενάντια στο ν/σ Χατζηδάκη, αλλά σε ορισμένες επίμαχες διατάξεις του νομοσχεδίου. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ (με συμφωνία των παρατάξεων που πρόσκεινται σε ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ), γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της την απόφαση για απεργία στις 03/06, σύρθηκε πίσω από την, ξεπουλημένη στο ΣΕΒ, ΓΣΕΕ για αναβολή της απεργίας στις 10 του μήνα. Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας το ίδιο.

Την επόμενη φορά που θα αναρωτιόμαστε γιατί ο συνδικαλισμός αφορά όλο και λιγότερους εργαζόμενους, ας μην ψάξουμε πολύ μακριά. Η κύρια ευθύνη βρίσκεται στο «εσωτερικό» και αφορά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ας κάνουμε τον κόπο να σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που ανακοίνωσε στον εργοδότη του ότι θα απεργήσει, και σήμερα θα έπρεπε να του ανακοινώσει το αντίθετο. Ας σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που συζήτησε με έναν συνάδελφο να απεργήσουν μαζί την ερχόμενη Πέμπτη και σήμερα θα έπρεπε να του πει ότι η απεργία αυτή αναβάλλεται για την επόμενη εβδομάδα. Είναι σίγουρο ότι οι «επαγγελματίες συνδικαλιστές» της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά από αυτές τις καταστάσεις.

Η ΓΣΕΕ είναι γνωστό ότι υπηρετεί τις ορέξεις του ΣΕΒ και της εκάστοτε κυβέρνησης. Πιέστηκε από την ύπαρξη απεργίας στις 03 Ιουνίου και ήθελε να μην χάσει την πρωτοκαθεδρία της απεργίας.  Ήθελε ουσιαστικά να «σπάσει» την απεργία της τρίτης του Ιουνίου. Και τα κατάφερε.

Όσο, όμως και να επιμένουν αρκετοί ότι είναι πολύ σημαντικό ότι ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ «ενώνουν τις δυνάμεις τους για μια γενική απεργία ιδιωτικού και δημοσίου τομέα», αυτό δεν αναιρεί την πραγματικότητα. Η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και το ΠΑΜΕ θα μπορούσαν να επιμείνουν στην απεργία στις 03/06, η οποία έχει ήδη δουλευτεί μέσα στους χώρους δουλειάς και αν υπήρχε μια ορισμένη συμμετοχή και αγωνιστικό κλίμα, να καλεστεί νέα απεργία στις 10/06 μαζί με τη ΓΣΕΕ. Το ν/σ αφορά την κατάργηση του 8ώρου και την ευθεία επίθεση στον συνδικαλισμό όπως τον γνωρίζουμε. Το ν/σ ορίζει τον πήχη και όχι οι γνωστοί συσχετισμοί και τα παιχνίδια των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Το θέμα λοιπόν δεν απλά είναι το πόσες απεργίες θα γίνουν και σε ποια μέρα.

Όσο και να λένε διάφοροι ότι είναι θέμα δυνατότητας το να γίνει μια απεργία χωρίς την ΓΣΕΕ, να θυμίσουμε ότι έχουν γίνει άλλες δύο απεργίες φέτος μία στις 26 Νοεμβρίου και μία για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στις 6 Μαίου. Άρα, όχι, δεν είναι θέμα δυνατότητας. Είναι θέμα επιλογής. Η ΑΔΕΔΥ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας σύρθηκαν πίσω από την απόφαση της ΓΣΕΕ.

Το ΠΑΜΕ γιατί;

Τελικά το ΠΑΜΕ που διαχωρίζεται με τη ΓΣΕΕ; Μόνο στα λόγια και στις διαφορετικές συγκεντρώσεις και στην ουσία όχι; Σήμερα που κρίνεται, όχι ένα «απλό» νομοσχέδιο που αφορά τον τάδε κλάδο, αλλά ένα νομοσχέδιο που αφορά όλους τους εργαζόμενους και όλη την κοινωνία, τελικά πού είναι ο πήχης; Είναι στις κομματικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ στις κεντρικές πλατείες κάθε πόλης; Τελικά, για άλλη μια φορά το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ μετρήθηκαν και βρίσκονται λίγοι. Αυτό να το θυμόμαστε την επόμενη φορά που θα δούμε συνδικαλιστές και κομματικά στελέχη του ΚΚΕ να βαράνε υπουργικά τραπέζια με πυγμή, ή τις σημαίες να ανεμίζουν στην πλατεία Συντάγματος κάνοντας επίδειξη δύναμης και οργάνωσης. Γιατί η δύναμη, η οργάνωση και η πειθαρχία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλεία χρήσιμα για το κίνημα. Το κόμμα της εργατικής τάξης δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλείο των εργαζομένων για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης.

Ο σοφός λαός λέει «σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει». Το ΚΚΕ έχει αποδείξει πολλάκις ότι θα γαυγίσει πολύ όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες αλλά δεν θα κάνει το αποφασιστικό βήμα όταν αυτό είναι ανάγκη.

Οι κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Η μαζική συμμετοχή κόσμου μπορεί να συμβάλλει στο να δημιουργηθεί ένας αγωνιστικός πόλος των εργαζόμενων. Απέναντί μας δεν έχουμε μόνο την κυβέρνηση αλλά και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ο δρόμος είναι μακρύς αλλά ο μόνος τρόπος να βγούμε από τον βούρκο είναι να δημιουργηθεί ένα αγωνιστικό ρεύμα αντίστασης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Και σε αυτό κανείς δεν περισσεύει.

Λάμπης Παπαθανασίου

Ο Λάμπης Παπαθανασίου αρθρογραφεί για το antapocris

πηγη: antapocrisis.gr

Σελίδα 1834 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή