Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων στην Alpha Bank σε καταγγελία της καλεί τους συναδέλφους της στην τράπεζα «σε τέτοιους συνδικαλιστές να γυρίσουμε την πλάτη,» και «σε αυτή την κυβέρνηση πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας σαν εργαζόμενοι».
Καλεί τους απεργούς να πλαισιώσουν την απεργιακή συγκέντρωση στα Χαυτεία στις 10.30πμ.

Η ανακοίνωση της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας εργαζομένων στην Alpha Bank

Σερίφης στο χωριό της Άγριας Δύσης

Για άλλη μια φορά η ηγεσία της κυβερνητικής παράταξης «Ενωμένος Σύλλογος» προτρέχει για να πιάσει στασίδι στους επικείμενους σχεδιασμούς κυβέρνησης-εργοδοσίας και Κεφαλαίου. Πριν καν ψηφιστεί το νομοσχέδιο –έκτρωμα της ΝΔ για τον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν, εμφανίζεται με μια ομολογουμένως βγαλμένη από το πιο σκοτεινό παρελθόν της σύγχρονης ιστορίας του τόπου ανακοίνωση στην οποία παρακινεί (λες και το χρειαζόταν) τη Διοίκηση της Τράπεζας να κάνει χρήση του «διευθυντικού της δικαιώματος» και να θέσει σε αναστολή εργαζόμενους, με στέρηση αποδοχών, εφόσον αυτοί δεν έχουν εμβολιαστεί.

Ποιους θέλει να υπερασπιστεί ο Σερίφης «Ενωμένος Σύλλογος» όμως;

• Την κυβέρνηση που δεν πήρε κανένα μέτρο ουσιαστικής ενίσχυσης της δημόσιας υγείας ένα και βάλε χρόνο τώρα.

• Την κυβέρνηση που μας ανάγκαζε να στριμωχνόμαστε στα μετρό, στους ηλεκτρικούς και τα λεωφορεία και να έρχεται το βράδυ μέσα από τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ να μας κουνά το δάκτυλο περί ατομικής ευθύνης.

• Την διοίκηση της Τράπεζας που προσάρμοζε τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα μέτρα της.

Το πιο τραγικό είναι ότι με τέτοιου είδους ανακοινώσεις δεν θα χρειαστεί να κάνουν και μεγάλη προσπάθεια οι κυβερνώντες να μας πείσουν ότι για το καλό μας οι εργοδότες με την άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος που έχουν (και πάντα βέβαια για το καλό μας ) θα μας συμμορφώνουν ,θα μας κάνουν μπαλάκι καθ’ όπως επιθυμούν χωρίς δικαιώματα, λες και είμαστε οι έποικοι των κοιλάδων της Άγριας Δύσης τους. Τέτοιες παρεμβάσεις θέλουν και οι σκοταδιστικοί κύκλοι ενάντια στην επιστήμη και τον εμβολιασμό, για να ξεσαλώσουν.

Με τέτοιες ανακοινώσεις, και μάλιστα από ένα «σωματείο», θα τρίβουν τα χέρια τους οι Τραπεζίτες όταν θα μπορούν με οποιαδήποτε επίφαση να σε στέλνουν για τηλεργασία ή μια και καλή στο σπίτι σου. Όταν θα σου λένε σήμερα δουλεύουμε 10ωρο, και ρεπό όταν είναι να ραβδίσουμε τις ελιές (sic!)

Σε τέτοιους συνδικαλιστές πρέπει να γυρίζουμε την πλάτη, σε αυτή την κυβέρνηση πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας σαν εργαζόμενοι.

Στις 10 Ιούνη όλοι στην προειδοποιητική απεργία και στους δρόμους!

Κανείς στη δουλειά – κλειστά laptop

Απεργιακή συγκέντρωση 11 π.μ.. Χαυτεία

πηγη: prin.gr

H συντονιστική επιτροπή της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος ζητεί την άμεση αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, ενώ παράλληλα την προσεχή Τετάρτη θα συνέλθει προκειμένου να συζητήσει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή του νέου Πτωχευτικού Κώδικα και ειδικά αυτά της προστασίας της πρώτης κατοικίας.

Συγκεκριμένα, η συντονιστική επιτροπή της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, κατά την τελευταία συνεδρίασή της, μέσω τηλεδιάσκεψης, αποφάσισε τα εξής:

«1. Τη σύγκληση της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, την Τετάρτη 9-6-2021, προκειμένου να συζητήσει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή του νέου Πτωχευτικού Κώδικα και ιδίως αυτών που αφορούν στην προστασία της πρώτης κατοικίας, λαμβάνοντας υπόψη την αποφλοίωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, που ο Κώδικας εισάγει, όπως έχει τονίσει, άλλωστε, η Ολομέλεια με προηγούμενες αποφάσεις της και δεδομένου ότι, μέχρι σήμερα, δεν έχουν εκδοθεί οι προβλεπόμενες εφαρμοστικές του νόμου υπουργικές αποφάσεις, δεν έχει συσταθεί ο φορέας διαχείρισης και δεν λειτουργεί η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων. Η συντονιστική επιτροπή, ενόψει των κινδύνων που δημιουργούνται σε βάρος οικονομικά αδύναμων και κοινωνικά ευαίσθητων κατηγοριών πολιτών, κρίνει ως απόλυτα αναγκαία την άμεση αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και τη θέσπιση δεοντολογικού κανονισμού λειτουργίας των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και θα εισηγηθεί στην Ολομέλεια συγκεκριμένες παρεμβάσεις του δικηγορικού σώματος σε διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης των Τραπεζών και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.

2. Περαιτέρω, η συντονιστική επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη της την από 4-6-2021 επιστολή της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων do Value, σε απάντηση της από 3-6-2021 απόφασής της, συγκρότησε αντιπροσωπεία η οποία θα συναντηθεί με εκπροσώπους της άνω εταιρείας για τα θέματα που έχουν προκύψει».

πηγη:  iskra.gr

του David Spencer

Ο David Spencer είναι καθηγητής Οικονομικών και Πολιτικής Οικονομίας. Πηγή: GuernicaEU

Χώρες σε όλο τον κόσμο είχαν εθνικές εορτές στις αρχές Μαΐου. Στις ΗΠΑ τουλάχιστον, αυτές οι διακοπές συνδέονται στενά με την ιστορία της εργασίας και με τους αγώνες για τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία. Η Πρωτομαγιά, συγκεκριμένα, έχει την προέλευσή της στον αγώνα για μια εργάσιμη ημέρα οκτώ ωρών στο τέλος του 19ου αιώνα. Αυτός ο αγώνας ήταν – και παραμένει – μια αναζήτηση για ένα ευρύτερο ιδανικό, δηλαδή την επίτευξη μιας ζωής πέρα ​​από την εργασία.

Ωστόσο, παρά την όλη πρόοδο στην κοινωνία, αυτό το ιδανικό παραμένει ανεκπλήρωτο. Η εργασία δεν έχει μειωθεί στην κοινωνία. Αντίθετα, εξακολούθησε να κυριαρχεί στη ζωή μας, συχνά με τρόπους που βλάπτουν την υγεία και την ευημερία μας. Πολλοί Αμερικανοί εργαζόμενοι βρέθηκαν να εργάζονται περισσότερο από οκτώ ώρες την ημέρα – το όνειρο της λιγότερης εργασίας που προωθούταν από τους προγόνους τους έχει μετατραπεί σε εφιάλτη πολλών ωρών εργασίας, χωρίς επιπλέον αμοιβή. Οι εργαζόμενοι του Ηνωμένου Βασιλείου δεν τα πήγαν πολύ καλύτερα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίζοντας χαμηλότερη πραγματική αμοιβή για τις ίδιες ή περισσότερες ώρες εργασίας.

Η εργασία δεν έχει μειωθεί στην κοινωνία. Αντίθετα, συνεχίζει να κυριαρχεί επί της ζωή μας

Η ειρωνεία είναι φυσικά ότι ο καπιταλισμός έπρεπε να προσφέρει κάτι διαφορετικό. Έπρεπε να προσφέρει μια ζωή περισσότερου ελεύθερου χρόνου. Η τεχνολογία έπρεπε να προχωρήσει με τρόπους που θα κέρδιζαν τις αργίες κάθε μήνα, πιθανώς ακόμη και κάθε εβδομάδα. Αυθεντίες όπως ο οικονομολόγος John Maynard Keynes ονειρεύτηκαν μια εβδομάδα εργασίας 15 ωρών έως το 2030. Ωστόσο, ο καπιταλισμός έχει δημιουργήσει το ακριβώς αντίθετο. Το αποτέλεσμά του ήταν να διατηρήσει και να επεκτείνει την εργασία. Δημιούργησε επίσης προβλήματα στο περιεχόμενο και τη σημασία της εργασίας.

Οι περιστάσεις είναι τέτοιες που, αντί να ξεκουραζόμαστε και να απολαμβάνουμε τον ελεύθερο χρόνο μας στις αργίες, είναι πιθανό να τον ξοδεύουμε εξαντλημένοι, αγχωμένοι και ενοχλημένοι για έναν κόσμο που είναι κάτι λιγότερο από αυτό που μπορεί να είναι.

Η εργασία δεν λειτουργεί
Ως παράδειγμα του προβλήματος της σύγχρονης εργασίας, εξετάστε μια πρόσφατη έκθεση του Ηνωμένου Βασιλείου από τη βιομηχανική ομάδα Chartered Institute of Personnel and Development (CIPD). Έδειξε πώς αυξάνεται ο αριθμός των εργαζομένων, που εργάζονται ενώ είναι άρρωστοι. Παρουσιάζουν αυτό που ονομάζεται «παρουσιασμός».*

Το CIPD βρήκε επίσης υψηλό αριθμό εργαζομένων που ήταν έτοιμοι να εργαστούν ενώ βρίσκονταν σε διακοπές. Η εργασία, φαίνεται, επεκτείνεται σε χρόνο που οι εργαζόμενοι δεν αμείβονται ούτε εργάζονται δια ζώσης.

Ένας λόγος γι’ αυτήν τη συμπεριφορά είναι η διάχυτη «εργασιακή ηθική». Η ιδέα της εργασίας παραμένει ισχυρή και δεν αφήνει κανένα ίχνος χαλάρωσης. Η «εργασιακή ηθική» μπορεί να έχει ως αντανάκλαση -στην περίπτωση ορισμένων θέσεων εργασίας μεσαίας τάξης- τις υψηλές εσωτερικές ανταμοιβές, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τους κοινωνικούς κανόνες και τις επιταγές που χαρακτηρίζουν την εργασία. Είναι περιττό να πούμε ότι αυτοί οι κανόνες και οι επιταγές εξυπηρετούν τα υλικά συμφέροντα των εργοδοτών.

Ένας άλλος λόγος για την αφοσίωση των εργαζομένων στην εργασία είναι η πίεση της οικονομικής ανάγκης. Οι σταθεροί και μειωμένοι πραγματικοί μισθοί σημαίνουν ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται για να ζήσουν. Το όνειρο του Κέινς για μια 15ωρη εβδομάδα εργασίας έως το 2030 ήθελε καλοπροαίρετους εργοδότες να μεταφέρουν τα κέρδη παραγωγικότητας από την τεχνολογία με τη μορφή μικρότερων ωρών εργασίας. Δεν μελετούσε έναν κόσμο όπου οι εργοδότες θα έβγαζαν τα κέρδη για τον εαυτό τους, σε βάρος της περισσότερης εργασίας για τους εργαζόμενους.

Το αίτημα των εργοδοτών για περισσότερη εργασία έχει εντατικοποιηθεί από αλλαγές στην τεχνολογία που μας έχουν δεσμεύσει να εργαστούμε. Τα smartphone σημαίνει άμεση πρόσβαση σε email και προσφέρουν συνεχή σύνδεση στην εργασία. Το να είσαι σε ετοιμότητα όταν δεν δουλεύεις είναι μέρος της σύγχρονης εργασιακής κουλτούρας.

Υπάρχει επίσης μια άμεση πτυχή με την έννοια ότι η εργασία τώρα είναι συχνά επισφαλής και ανασφαλής . Οι άνθρωποι δεν τολμούν να δείξουν έλλειψη αφοσίωσης από φόβο ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Πόσο καλύτερα να δείξετε αφοσίωση από το να παρευρεθείτε στην εργασία ενώ είστε άρρωστοι και να εργαστείτε κατά τη διάρκεια των διακοπών;

Το σύγχρονο φαινόμενο του «παρουσιασμού» είναι μια παθολογία που συνδέεται με ένα περιβάλλον εργασίας όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν τον έλεγχο. Αντικατοπτρίζει μια κατάσταση που επιβάλλεται παρά επιλέγεται και μια κατάσταση που λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Σκοτώνοντας χρόνο στη δουλειά
Ωστόσο, όλα τα στοιχεία είναι ότι οι πολλές ώρες είναι κακές για την υγεία και τελικά την παραγωγικότητα. Οι εργαζόμενοι που εργάζονται πολλές ώρες είναι πιο πιθανό να έχουν καρδιακή προσβολή , να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο και να υποφέρουν από κατάθλιψη. Το να έρθετε στην εργασία άρρωστοι είναι επίσης πιθανό να σας κάνει να αισθανθείτε πιο άρρωστοι και θα μπορούσε να κάνει τους άλλους γύρω σας αρρωστους.

Πρόσφατη έρευνα από τις ΗΠΑ υποδηλώνει ότι οι τοξικοί χώροι εργασίας (υπερβολικές ώρες, αγχωτικά καθεστώτα εργασίας) αποτελούν καταστροφή για τη δημόσια υγεία. Αυτοί οι χώροι εργασίας έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τη ζωή – κυριολεκτικά σκοτώνουν εργαζόμενους.

Η εναλλακτική λύση είναι οι εργοδότες να αναδιοργανώσουν την εργασία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι λιγότερες ώρες εργασίας μπορούν να ενισχύσουν την υγεία και την παραγωγικότητα, παρέχοντας πιθανά οφέλη για τους εργοδότες και τους εργαζομένους. Εξ ου και οι αυξανόμενες εκκλήσεις για μια εβδομάδα εργασίας τεσσάρων ημερών.

Δεδομένων αυτών των στοιχείων, γιατί οι εργοδότες συνεχίζουν να πιέζουν τους εργαζόμενους να εργαστούν περισσότερο; Η απλή απάντηση σχετίζεται με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Η επιτακτική ανάγκη για κέρδος μεταφράζεται σε μια προσπάθεια να λειτουργήσει περισσότερο. Η τεχνολογία, για παρόμοιους λόγους, γίνεται εργαλείο ελέγχου και άντλησης περισσότερης εργασίας.

Ενώ οι εργοδότες μπορεί να επωφεληθούν από λιγότερη εργασία, εργάζονται μέσα σε ένα σύστημα που αποτρέπει αυτόν τον στόχο. Το να εργάζεται κανείς λιγότερο είναι επιζήμιο για ένα σύστημα όπου το κέρδος έχει μεγαλύτερη σημασία από την επιδίωξη της ευημερίας εντός και εκτός εργασίας. Οι θάνατοι από υπερβολική εργασία είναι απαραίτητο υποπροϊόν.

Οι αργία της Πρωτομαγιάς, όπως και άλλες δημόσιες αργίες, θα έπρεπε να είναι μια μέρα γιορτής, μια αναγνώριση του πόσο έχουμε φτάσει ως κοινωνία στη μείωση της εργασίας. Αντ ‘αυτού, φέρνει σε απότομη προσγείωση έναν κόσμο που δεν κέρδισε – έναν κόσμο που χάθηκε από ένα σύστημα που προνοεί για το κέρδος έναντι των ανθρώπων.

Αν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει να συνεχίσουμε τον συλλογικό αγώνα για λιγότερη δουλειά. Η ζωή μας μπορεί να εξαρτάται από αυτό.

*Το φαινόμενο κατά το οποίο ο εργαζόμενος μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιο μικρό ή και μεγάλο πρόβλημα υγείας αλλά συνεχίζει να εργάζεται είτε διότι εξαναγκάζεται από τον εργοδότη του, είτε γιατί νοιώθει πως η απουσία του θα απειλήσει τη θέση του ή ακόμα και την βιωσιμότητα της επιχείρησης.

πηγη: kommon.gr

«Άλλο απεργία και άλλο παρανομία». Κωστής Χατζηδάκης υπουργός Εργασίας, Αθήνα 2021 μ.χ

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Η απεργία δεν είναι ένα μια κοινωνική λειτουργία που εμφανίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν είναι επίσης μια πράξη που πρώτα νομοθετήθηκε από κάποιον υπουργό και στην συνέχεια εφαρμόστηκε στην πράξη. Το αντίθετο.

Η «γέννησή» της με την μορφή που την ξέρουμε βρίσκεται κάπου στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Τότε που με εργατικούς αγώνες άρχισαν να κερδίζονται τα εργασιακά δικαιώματα και βέβαια η απεργία ήταν μια «παράνομη» πράξη.

Όπως και οι άλλες μορφές εργατικής διεκδίκησης (π.χ καταλήψεις) η απεργία παραβίασε τους κανόνες και τα συντάγματα και τους νόμους με την ορμή ενός άλλου σημαντικότερου και ισχυρότερου δικαίου: Αυτού που έχει η πλειοψηφία της κοινωνίας, δηλαδή οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας, να ζουν και να εργάζονται με όρους συμβατούς με τις δυνατότητες του ανθρώπινου πολιτισμού.

Από μια τέτοια «παράνομη» διαδικασία λοιπόν θεσμοθετήθηκε στις δυτικές κοινωνίες το 8ωρο, το 6ήμερο και στην συνέχεια το 5νθήμερο, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις, οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας. Επίσης το δικαίωμα στην συνδικαλιστική δράση που περιλαμβάνει την απεργία. Ως απότοκα των κοινωνικών αγώνων, τα δικαιώματα αυτά απέκτησαν και συνταγματικό έρεισμα. Στο ελληνικό σύνταγμα προστατεύονται από το άρθρο 23 παρ 2.

Όλη αυτή η (αυτονόητη) αναδρομή δεν θα χρειάζονταν να γίνει. Οχι αν σήμερα δεν είχαμε μια κυβέρνηση κι έναν υπουργό Εργασίας, τον Κωστή Χατζηδάκη, που θέλει να επαναπροσδιορίσει τα όρια της απεργίας και της παρανομίας. Εμφανώς προς την κατεύθυνση της …παρανομίας.

Αυτό το κάνει με ένα νομοσχέδιο που προβλέπει «αστική ευθύνη» για συνδικαλιστικούς εκπροσώπους. Ασκώντας προφανώς ατομική τρομοκρατία σε ανθρώπους που θα βρεθούν να αντιμετωπίζουν εξοντωτικές αγωγές επειδή κάλεσαν σε απεργιακή διεκδίκηση.

Επίσης με διατάξεις που μιλούν για «ψυχολογική βία» ενάντια σε όσους θέλουν να εργαστούν εν μέσω απεργίας (δηλαδή τους απεργοσπάστες). Δίνοντας έτσι την ευχερεια σε κάθε δικαστή να κρίνει παράνομη και καταχρηστική σχεδόν κάθε πράξη ενός σωματείου.

Με μία «πρόσθήκη» της τελευταίας στιγμής στο νομοσχέδιο, που αφαιρεί την δυνατότητα σε δευτεροβάθμιες οργανώσεις να καλύπτουν στην κήρυξη απεργίας, σωματεία που περιλαμβάνονται στο κλάδο τους. Έτσι ώστε να καθίσταται παντελώς αδύνατη η πραγματοποίηση μιας απεργίας.

Τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις θέλησε να υπερασπιστεί άλλωστε ο Κωστής Χατζηδάκης με την περίφημη ατάκα του «άλλο απεργία, άλλο παρανομία».

Αυτά σε μια περίοδο που συντρέχουν παράλληλα τα εξής: Έχουμε ένα τεράστιο ποσοστό ανεργίας με αποτέλεσμα οι εργοδοτικοί εκβιασμοί να έχουν πολλαπλάσια ισχύ.

Επίσης διαθέτουμε μία μακρά «δικαστική παράδοση» που θέλει τις απεργίες να κρίνονται παράνομες/καταχρηστικές σε ποσοστό μεγαλύτερο του 90% . Γεγονός που έχει τεκμηριώσει στο βιβλίο του «Το δικαίωμα απεργίας και ο δικαστικός έλεγχος της άσκησής του» ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χριστόφορος Σεβαστίδης, συγκρίνοντας 100αδες δικαστικές αποφάσεις.

Στην «εξίσωση» μπορεί να προσθέσει κανείς κι έναν ακόμη παράγοντα: Την «στράτευση» πρόθυμων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ώστε σε συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις να συκοφαντούν απεργιακές κινητοποιήσεις. Ένα διαχρονικό φαινόμενο που εκφράζεται είτε με την αναπαραγωγή των θεωριών του κοινωνικού αυτοματισμού, είτε με τις προσπάθειες στοχοποίησης συνδικαλιστικών οργανώσεων και συνδικαλιστών. Όπως έγινε πρόσφατα με την απεργία των ναυτεργατών.

Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα ότι στον τομέα αυτό οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη στο παρόν και το παρελθόν έχουν επιδείξει ιδιαίτερη έφεση.

Σήμερα η κυβέρνηση προσπαθώντας να ανατρέψει σε βάρος των διεκδικήσεων των εργαζομένων το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, ουσιαστικά λειτουργεί αντίθετα με το Σύνταγμα. Γιατί εξανεμίζει στην πραγματικότητα το περιεχόμενο των συνταγματικων διατάξεων που προστατεύουν την απεργία.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι καταργεί ένα στοιχειώδες δημοκρατικό δικαίωμα προκειμένου να καταστήσει την χώρα «ελκτική» για επενδυτές. Αυτό που ομολογεί εμμέσως πλην σαφώς ο Κωστής Χατζηδάκης υποστηρίζοντας πως το νομοσχέδιο αναζητά την ισορροπία ανάμεσα στην ανταγωνιστικότητα και τα εργασιακά δικαιώματα.

πηγη: news247.gr