Και φέτος το καλοκαίρι η εφοπλιστική αυθαιρεσία χτυπάει κόκκινο σε δεκάδες πλοία, στο επίκεντρο της οποίας είναι οι παραβιάσεις στα ωράρια εργασίας, στις ώρες ανάπαυσης, η εντατικοποίηση της δουλειάς, οι ανεπαρκείς οργανικές συνθέσεις και πλήθος ακόμα καταστρατηγήσεων που αφορούν τα θεσμοθετημένα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Το Υπουργείο Ε.Ν και οι κατά τόπους λιμενικές αρχές συγκαλύπτουν και νομιμοποιούν τις εφοπλιστικές αυθαιρεσίες και με τον τρόπο αυτό προσφέρουν τις δικές τους υπηρεσίες στην καταπάτηση των ΣΣΕ και της ναυτικής νομοθεσίας.

Από την άλλη η ΠΝΟ όλα τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε χαρτομάνι και σε ελέγχους παρωδία οι οποίοι κανένας από αυτούς δεν οδηγεί σε αποκατάσταση των ναυτεργατικών δικαιωμάτων!

Μέσα σε αυτές τις άθλιες εργασιακές συνθήκες καθόλου άσχετο δεν είναι το φαινόμενο των επαναλαμβανόμενων θανάτων Ναυτεργατών μέσα στα πλοία.

Το "κουτσούρεμα" των συνθέσεων και η υπερεργασία οδηγεί σε υπερεντατικοποίηση της δουλειάς και σε αύξηση της ψυχολογικής πίεσης προς τους Ναυτεργάτες, γεγονός που με τη σειρά του επιβαρύνει δραματικά τόσο την υγεία τους όσο και την ψυχολογική τους κατάσταση.

Ήδη έως τώρα έχουμε καταγγείλει δεκάδες τέτοια περιστατικά χωρίς, όπως φαίνεται, να ιδρώνουν τα αυτιά των αρμοδίων...

Ένα χειροπιαστό και κραυγαλέο παράδειγμα αποτελεί το ταχύπλοο (δεν είναι το μοναδικό) «CHAMPION JET 1» της εταιρείας SEAJET. Από το δρομολόγιο του πλοίου που παραθέτουμε στη συνέχεια προκύπτει ότι οι ώρες εργασίας σε αυτό φθάνουν μέχρι και τις 17 ώρες τις ημέρες Δευτέρα και Παρασκευή ενώ τις υπόλοιπες τις 11 ώρες καθημερινής εργασίας.

Τα δρομολόγια αυτά όπως είναι γνωστό εγκρίνονται από το Σ.Α.Σ και επικυρώνονται από τον Υπουργό Ε.Ν.

Κατά συνέπεια συνειδητά η πολιτική ηγεσία και οι υπηρεσιακοί παράγοντες δίνουν αυτά τα δρομολόγια με τα οποία ασύστολα και κατ' εξακολούθηση παραβιάζεται η εθνική ναυτική νομοθεσία.

Η συγκεκριμένη εταιρεία, όπως φαίνεται, στις επαναλαμβανόμενες αυθαιρεσίες της αυτές, έχει πλήρη ασυλία από τις λιμενικές αρχές και τον ίδιο τον Υπουργό Ε.Ν.

Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο σε ότι αφορά την παραβίαση των ωρών εργασίας - ανάπαυσης αλλά και στο γεγονός ότι δεν καταβάλλει ούτε τις δεδουλευμένες υπερωρίες στα μέλη του πληρώματος που αποδεδειγμένα εργάζονται υπερωριακά.

Η κατάσταση αυτή συντελεί τα Ναυτεργατικά δικαιώματα καθημερινά να τσαλαπατιούνται και να κουλουριάζονται και οι αρμόδιες αρχές του ΥΕΝ να σιωπούν και να συγκαλύπτουν τις εφοπλιστικές αθλιότητες.

Απαιτούμε την άμεση και ουσιαστική παρέμβαση των Λιμενικών αρχών όχι για την επιβολή των δήθεν κυρώσεων αλλά για την αποκατάσταση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ!

Μπάμπης Μιχάλης

Το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων καρπώθηκαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων.

Σπουδή στη χρόνια διαπλεκόμενη σχέση πολιτικών και επιχειρηματιών αποτελεί η περιβόητη φορολογική μεταρρύθμιση του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, που μείωσε μέσα σε μια νύχτα τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων από το 35% στο 21% και χάρισε στους πολύ πλούσιους Αμερικανούς φοροαπαλλαγές δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η σύνταξη του νόμου αυτού αποτελεί παράδειγμα του πώς η τάξη των δισεκατομμυριούχων μπορεί να διαμορφώνει προς όφελός της τους κανόνες για να παρακάμπτει τους φόρους. Ο νόμος του Τραμπ, η μεγαλύτερη αναθεώρηση του φορολογικού κώδικα των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, γράφηκε σε μεγάλο βαθμό μυστικά, από μια χούφτα αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ και μελών του Κογκρέσου. Πέρασε βιαστικά από τη νομοθετική διαδικασία.

Καθώς το νομοσχέδιο περνούσε από το Κογκρέσο, οι γερουσιαστές που διατηρούσαν ιδιαίτερα στενές σχέσεις με δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες και τους λομπίστες τους ήταν σε θέση να περνούν φωτογραφικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής προκειμένου να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι παρεμβάσεις αυτές μεγέθυναν ακόμη περισσότερο τις φοροαπαλλαγές που απολάμβαναν με το νομοσχέδιο οι πολύ πλούσιοι Αμερικανοί, αφαίρεσαν ακόμη περισσότερα φορολογικά έσοδα από το κράτος και είχαν τελικό αποτέλεσμα μια τεράστια ανακατανομή του πλούτου. Οσοι επωφελήθηκαν από τις τροπολογίες του νόμου αυτού, είχαν ξοδέψει νωρίτερα εκατομμύρια για τις προεκλογικές εκστρατείες των «φίλιων» γερουσιαστών και την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων. Ωστόσο τα ποσά που δαπάνησαν ήταν αμελητέα μπροστά σε αυτά που κέρδισαν από τις φοροαπαλλαγές που καρπώθηκαν.

Πρόσφατη ανάλυση της Propublica υπολόγισε ότι το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, μόνο 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων απόλαυσαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων. Παράλληλα με τη μεγάλη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων, ο νόμος Τραμπ συμπεριέλαβε και ξεχωριστή φορολογική ελάφρυνση για τις εταιρείες pass-through, δηλαδή σχεδόν όλες τις υπόλοιπες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, από τα κουρεία και τα δικηγορικά γραφεία έως ιδιωτικούς επιχειρηματικούς κολοσσούς σαν την Bechtel, των οποίων τα κέρδη δεν υπόκεινται σε εταιρικούς φόρους αλλά «περνούν» απευθείας στη φορολογία των ιδιοκτητών τους.

Η αρχική ελάφρυνση επέτρεπε στους ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων να αφαιρούν έως και το 17,4% των κερδών τους από τη φορολογητέα ύλη τους. Οι εισηγητές υποστήριξαν ότι η ελάφρυνση αυτή θα ευνοούσε τις μικρές επιχειρήσεις καθώς θα οδηγούσε σε εξοικονόμηση φορολογικών δαπανών.

Πρόσφατη μελέτη του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών αποκάλυψε ωστόσο ότι περίπου το 60% των δισεκατομμυρίων που εξοικονομήθηκαν από την ελάφρυνση των pass-through εταιρειών το καρπώθηκε το πλουσιότερο 1% των Αμερικανών. Το 2018 το 1% καρπώθηκε συνολικά εξοικονόμηση φόρου 24,8 δισ. δολαρίων, το υπόλοιπο πλουσιότερο 9% 12,3 δισ. δολάρια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες εταιρειών pass-through μόνο 6 δισ. δολάρια. Παρότι υπάρχουν μυριάδες μικρές επιχειρήσεις pass-through στις ΗΠΑ, αυτό συνέβη επειδή το μεγαλύτερο μέρος των κερδών καταλήγει στους πολύ πλούσιους ιδιοκτήτες μιας μικρής ομάδας μεγάλων εταιρειών.

O ιδιοκτήτης του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg, Μάικλ Μπλουμπεργκ, 20ός πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, έλαβε, για παράδειγμα, τη μεγαλύτερη έκπτωση φόρου βάσει αυτής της διάταξης, μειώνοντας τον φόρο του κατά 68 εκατ. δολάρια το 2018.

Σε κάποιους όμως δεν έφταναν αυτές οι φοροαπαλλαγές. Ετσι λίγο πριν από την επικύρωση του νόμου τον Νοέμβριο το 2017, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Ουισκόνσιν, Ρον Τζόνσον, τα... στύλωσε ξαφνικά, ανακοινώνοντας ότι θα ψηφίσει «όχι». Η άρνησή του πάγωσε τους ηγέτες του κόμματός του που πάλευαν με την περιορισμένη πλειοψηφία που διέθεταν να περάσουν βιαστικά τον νόμο. Το αίτημα που πρόβαλε ο Τζόνσον ήταν ακόμη υψηλότερη ελάφρυνση των εταιρειών pass-through. Η πίεσή του έφερε αποτέλεσμα ύστερα από δυο εβδομάδες. Ο Τραμπ του τηλεφώνησε και η αφαίρεση κερδών από τη φορολόγηση των ιδιοκτητών εταιρειών pass-through αυξήθηκε από το αρχικό 17,4% στο 20%. Ο Τζόνσον είπε το «ναι» και ο νόμος πέρασε.

Τα εμπιστευτικά φορολογικά δεδομένα που απέκτησε η ProPublica αποκάλυψαν ότι αυτή η μανούβρα της τελευταίας στιγμής από τον Τζόνσον ωφέλησε περισσότερο απ’ όλους δυο οικογένειες δισεκατομμυριούχων οι οποίοι «όλως τυχαίως» ήταν μεταξύ των χρηματοδοτών της προεκλογικής του εκστρατείας. Και πιο συγκεκριμένα: η οικογένεια των Ντικ και Λιζ Ουίλεϊν, στους οποίους ανήκει ο κολοσσός συσκευασιών Uline, και της Νταϊάν Χέντρικς, ιδιοκτήτριας της κατασκευαστικής εταιρείας στεγών. Οι δυο οικογένειες είχαν συνεισφέρει συνολικά περί τα 20 εκατ. δολάρια σε ομάδες υποστήριξης της επανεκλογής του Τζόνσον το 2016.

Η παρέμβαση του Τζόνσον επέτρεψε απαλλαγή συνολικών κερδών 215 εκατ. δολαρίων από τη φορολόγησή τους μόνο το 2018. Στην οκταετία που θα ισχύσει ο συγκεκριμένος νόμος η απαλλαγή αυτή, όπως εκτιμάται, θα αποφέρει στα δυο τζάκια συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του μισού δισ. δολαρίων.

Ο αγώνας για την εξυπηρέτηση των «ημετέρων» όμως δεν σταμάτησε στην παρέμβαση Τζόνσον. Στο τέλος του 2017 ο νόμος σκάλωσε μεταξύ Γερουσίας και Βουλής των Αντιπροσώπων, με αντικείμενο κάποιες... φραστικές διατυπώσεις. Στη μεταξύ των δυο σωμάτων διαδρομή εισέβαλαν στο νομοσχέδιο... 8 λέξεις μέσω των οποίων καλύφθηκαν και οι ιδιοκτήτες της γνωστής από τα συμβόλαια ανοικοδόμησης του Ιράκ κατασκευαστικής και μηχανολογικής εταιρείας Bechtel. Με χειρουργική ακρίβεια, αυτή η μικρή φραστική εισβολή στο νομοσχέδιο εγγυήθηκε στην οικογένεια Μπεχτέλ μια τεράστια μείωση φόρου. Οταν το νομοσχέδιο τέθηκε σε ισχύ το 2018, τα τρία δισέγγονα του ιδρυτή της εταιρείας, διευθύνοντος συμβούλου Μπρένταν Μπεχτελ, απόλαυσαν αφαίρεση 111 εκατομμυρίων δολαρίων από τη φορολόγησή τους σε εισόδημα 679 εκατομμυρίων δολαρίων. Τους μήνες που προηγήθηκαν της ψήφισης του νομοσχεδίου οι Μπέχτελ δαπάνησαν πάνω από 1 εκατ. δολάρια για την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων προς κυβέρνηση και Κογκρέσο... Και δεν ήταν οι μόνοι.

 πηγη: efsyn.gr

"Πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα!" εξομολογείται η 24χρονη Αφγανή φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ περιγράφοντας την επέλαση των Ταλιμπάν και τον φόβο που κατέλαβε όλες τις γυναίκες για το σκοτάδι που τις περιμένει. Η ίδια μιλώντας στον Guardian περιγράφει τις στιγμές που έφθασε στο Πανεπιστήμιο και αντίκρισε "τα έντρομα πρόσωπα των γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα ανδρών που μισούν τις γυναίκες".

Όπως σημειώνει: "Το πρωί της Κυριακής πήγαινα στο Πανεπιστήμιο για ένα μάθημα όταν μία ομάδα γυναικών βγήκε τρέχοντας από τον κοιτώνα τους. Ρώτησα τι συνέβη και μία από αυτές μου είπε ότι η αστυνομία προχωρούσε σε εκκένωση επειδή οι Ταλιμπάν είχαν φθάσει στην Καμπούλ και θα έδερναν τις γυναίκες που δεν φορούσαν μπούρκα. Όλες θέλαμε να φθάσουμε σπίτι, αλλά δεν μπορούσαμε να πάρουμε δημόσια μέσα μεταφοράς. Οι οδηγοί δεν μας έβαζαν στα αυτοκίνητά τους γιατί δεν ήθελαν να αναλάβουν την ευθύνη της μεταφοράς μίας γυναίκας. Και αυτό που ήταν χειρότερο για τις γυναίκες του κοιτώνα, ήταν ότι κατοικούσαν εκτός της Καμπούλ και ήταν φοβισμένες και προβληματισμένες για το πού μπορούσαν να πάνε", αναφέρει για τα πρώτα λεπτά μετά την επέλαση των Ταλιμπάν στην αφγανική πρωτεύουσα.

Στο μεταξύ, άνδρες που στέκονταν τριγύρω κορόιδευαν τις γυναίκες και τα κορίτσια, γελώντας με τον τρόμο τους, "Πηγαίνετε βάλτε το τσαντάρι σας" τους φώναξε ένας ενώ ένας άλλος είπε ειρωνικά "είναι οι τελευταίες ημέρες σας που κυκλοφορείτε στους δρόμους". Ένας τρίτος κορόιδεψε: "Θα παντρευτώ τέσσερις από εσάς σε μία ημέρα".

"Με κλειστά τα κυβερνητικά γραφεία, η αδελφή μου έτρεχε μίλια ολόκληρα να διασχίσει την πόλη για να φθάσει σπίτι. Έκλεισα με πόνο καρδιάς τον υπολογιστή με τον οποίο βοηθούσα τους ανθρώπους και την κοινότητά μου για τέσσερα χρόνια. Άφησα το γραφείο μου με δάκρυα στα μάτια και αποχαιρέτησα τους συνεργάτες μου. Ήξερα ότι ήταν η τελευταία μου ημέρα στη δουλειά" πρόσθεσε η 24χρονη η οποία επεσήμανε ότι ταυτόχρονα σπούδαζε για δύο πτυχία από τα δύο καλύτερα πανεπιστήμια του Αφγανιστάν: "Θα αποφοιτούσα τον Νοέμβριο από τον Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Αφγανιστάν και το Πανεπιστήμιο της Καμπούλ αλλά σήμερα το πρωί όλα πέρασαν σαν αστραπή μπροστά από τα μάτια μου. Εργάστηκα τόσες μέρες και νύχτες για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα και αυτό το πρωινό όταν έφθασα σπίτι, το πρώτο πράγμα που κάναμε οι αδελφές μου κι εγώ ήταν να κρύψουμε τις ταυτότητές μας, τα πτυχία μας και τα πιστοποιητικά μας. Ήταν θλιβερό. Γιατί πρέπει να κρύψουμε όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε περήφανες; Στο Αφγανιστάν τώρα δεν επιτρέπεται να είμαστε γνωστές ως οι άνθρωποι που είμαστε. Ως γυναίκα, αισθάνομαι ότι είμαι το θύμα αυτού του πολιτικού πολέμου που ξεκίνησαν οι άνδρες. Νιώθω ότι δεν μπορώ να γελάσω πια δυνατά, ότι δεν μπορώ να ακούσω τα αγαπημένα μου τραγούδια, δεν μπορώ να συναντήσω τους φίλους μου στην αγαπημένη μας καφετέρια, δεν μπορώ να φορέσω το αγαπημένο μου κίτρινο φόρεμα ή το ροζ κραγιόν μου. Ούτε πλέον μπορώ να πάω στη δουλειά μου ή να ολοκληρώσω τις σπουδές μου και να πάρω το πτυχίο μου για το οποίο δούλεψα χρόνια για να πετύχω. Μου άρεσε να κάνω μανικιούρ. Σήμερα καθώς επέστρεφα σπίτι, κοίταξα ένα ινστιτούτο αισθητικής όπου συνήθιζα να πηγαίνω. Το κατάστημα που την είσοδο κοσμούσαν όμορφες φωτογραφίες κοριτσιών, είχε βαφτεί μέσα στη νύχτα. Γύρω μου έβλεπα τα φοβισμένα και τρομαγμένα πρόσωπα γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα των ανδρών που μισούν τις γυναίκες, που δεν τους αρέσει οι γυναίκες να μορφώνονται, να εργάζονται και να είναι ελεύθερες. Το πιο συντριπτικό για εμένα ήταν εκείνοι που έμοιαζαν χαρούμενοι και κορόιδευαν τις γυναίκες. Αντί να σταθούν στο πλευρό μας, στηρίζουν τους Ταλιμπάν και τους δίνουν μεγαλύτερη εξουσία. Οι Αφγανές θυσιάσαμε πολλά για τις λίγες ελευθερίες που είχαμε. Ως ορφανό ύφανα χαλιά για να αποκτήσω μόρφωση. Αντιμετώπισα πολλά οικονομικές δυσκολίες, αλλά είχα πολλά σχέδια για το μέλλον μου. Δεν περίμενα όλα να τελειώσουν έτσι. Τώρα μοιάζει ότι πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα στα 24 χρόνια της ζωής μου, το να έχω ταυτότητα ή βραβεία από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο είναι ριψοκίνδυνο τώρα. Ακόμη και αν τα κρατήσουμε και δεν τα χρησιμοποιήσουμε. Δεν υπάρχουν δουλειές για εμάς στο Αφγανιστάν. Όταν οι επαρχίες έπεφταν η μία μετά την άλλη, σκεφτόμουν τα όμορφα κοριτσίστικα όνειρά μου. Οι αδελφές μου και εγώ δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε όλη τη νύχτα καθώς θυμόμασταν τις ιστορίες που μας έλεγε η μητέρα μας για την εποχή των Ταλιμπάν και του τρόπου που φέρονταν στις γυναίκες. Δεν περίμενα ότι θα έπρεπε να στερηθούμε ξανά των βασικών μας δικαιωμάτων, ότι θα πηγαίναμε 20 χρόνια πίσω. Ότι έπειτα από 20 χρόνια αγώνων για τα δικαιώματα και για την ελευθερία μας, θα έπρεπε να ψάχνουμε για μπούρκα και να κρύβουμε την ταυτότητά μας. Στη διάρκεια των τελευταίων μηνών καθώς οι Ταλιμπάν αποκτούν τον έλεγχο στις επαρχίες, εκατοντάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους και ήρθαν στην Καμπούλ να σώσουν τις κόρες και τις γυναίκες τους. Ζουν στα πάρκα ή στο ύπαιθρο. Ως μέλος ομάδας φοιτητών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε χρήματα, τρόφιμα κι άλλα αναγκαία για να τους διανείμουμε. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω όταν άκουσα τις ιστορίες κάποιων οικογενειών. Ένας είχε χάσει τον γιο του στον πόλεμο και δεν είχε χρήματα να πληρώσει το ταξί για την Καμπούλ, οπότε δώσανε τη νύφη τους ως αντάλλαγμα για τη μεταφορά τους. Πώς μπορούν να ορίζουν την αξία μιας γυναίκας ως ισότιμη με το κόστος ενός ταξιδιού; Και μετά, σήμερα, όταν έμαθα ότι οι Ταλιμπάν έφθασαν στην Καμπούλ, αισθάνθηκα ότι θα γίνω σκλάβα. Μπορούν να παίξουν με τη ζωή μου με όποιον τρόπο θέλουν. Επίσης, έχω εργαστεί ως δασκάλα Αγγλικών σε μορφωτικό κέντρο. Δεν αντέχω να σκέφτομαι ότι δεν θα μπορώ πια να σταθώ μπροστά στους μαθητές μου και να τους διδάσκω την αλφαβήτα. Όποτε σκέφτομαι τις μικρές μου μαθήτριες ότι πια θα μένουν σπίτι τους και θα σταματήσουν να μορφώνονται, κυλούν τα δάκρυά μου".

I have the feeling of a bird whose whole nest is destroyed but it can not do anything just sees the destruction of his nest and cries

Φωτό: Thanasis Papazacharias/ Pixabay

Η πορεία της ναυλαγοράς των τακτικών γραμμών για το τρέχον έτος μπορεί να χαρακτηριστεί εντυπωσιακή. Τους τελευταίους μήνες, η ελλιπής μεταφορική ικανότητα του διεθνή στόλου δεν μπορεί να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της ζήτησης. Αυτή η βραχυπρόθεσμη ανελαστικότητα της προσφοράς, σε συνάρτηση με άλλους λόγους όπως είναι η συμφόρηση που παρατηρείται στους διεθνείς λιμένες, έχει οδηγήσει στην καταγραφή ιδιαίτερα ισχυρών ναύλων. Συγκεκριμένα, η αύξηση των ναύλων στον κλάδο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων από την αρχή του έτους, ήταν -κατά μέσο όρο- μεγαλύτερη από 100%, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Drewry.

Επιπλέον, σημαντική αύξηση έχει καταγραφεί και στα ναύλα των reefers για το 2021, η οποία όμως δεν απολαμβάνει την προσοχή που της αρμόζει. Ειδικότερα, ο Global Reefer Container Freight Rate Index της Drewry κατέγραψε άνοδο 32% το β’ τρίμηνο του 2021, από την αρχή του έτους.  Υπενθυμίζεται, ότι ο  δείκτης αυτός υπολογίζεται ως ο σταθμικός μέσος των ναύλων  στις 15 σημαντικότερες θαλάσσιες  εμπορικές οδούς μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ψυγείων (reefer). Μάλιστα, εκτιμάται πως η αυξητική τάση του δείκτη θα διατηρηθεί και στο γ’ τρίμηνο  κατά το τέλος του οποίου η αύξηση του δείκτη αναμένεται να φτάσει έως και το 50%.

Πηγή: Drewry

Ωστόσο, η αυξητική τάση των ναύλων των reefers δεν ήταν ίση σε όλους τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.  Ειδικότερα, μεγάλη άνοδος παρατηρήθηκε στις κύριες διαδρομές Ανατολής-Δύσης, ενώ μικρότερη άνοδος σε εκείνες του Βορρά-Νότου. Ένας από τους κινητήριους μοχλούς της αύξησης των ναύλων είναι η μειωμένη προσφορά χωρητικότητας, η οποία αναγκάζει τους φορτωτές ευπαθών αγαθών να ανταγωνίζονται εκείνους που θέλουν να μεταφέρουν ξηρά φορτία, για μία θέση στα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.  Ωστόσο, καθώς οι ελλείψεις εμπορευματοκιβωτίων ψυγείων αναμένεται να συνεχιστούν σε συγκεκριμένους εμπορικούς δρόμους καθ’ όλη την περίοδο αιχμής, φορτωτές ξηρού φορτίου επανεξετάζουν τους τρόπους μεταφοράς των προϊόντων τους προκειμένου να αποφύγουν τη συμφόρηση που μαστίζει τις εφοδιαστικές αλυσίδες εμπορευματοκιβωτίων.

Επιπροσθέτως, εκτιμάται πως ο όγκος θαλάσσιων μεταφορών ευπαθών αγαθών, σε παγκόσμιο επίπεδο, μειώθηκε το 2020 κατά 0,4%, στους 132 εκατ. τόνους. Παράλληλα, η Drewry εκτιμά ότι το ποσοστό των ευπαθών αγαθών που μεταφέρθηκε μέσω εξειδικευμένων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων reefer έπεσε στο 12%. Όμως, o αριθμός των μεταφερθέντων εμπορευματοκιβωτίων reefer αυξήθηκε κατά 0,3%, φτάνοντας τα 5,4 εκατ. TEUs κατά το 2020.

Τέλος, σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο η αύξηση των θαλάσσιων μεταφορών reefers το α’ εξάμηνο του 2021, ήταν ίση με 4,8%. Ωστόσο, για το υπόλοιπο του έτους εκτιμάται μικρότερη άνοδος σε σχέση με εκείνη που εκτιμάται για τα ξηρά φορτία. Αντίστροφη τάση αναμένεται ωστόσο για το 2022 καθώς οι ναύλοι  μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων reefer εκτιμάται ότι θα ανέβουν περαιτέρω σε αντίθεση με αυτούς του ξηρού φορτίου, οι οποίοι αναμένεται να μειωθούν.

πηγη: naftikachronika.gr