Σήμερα: 08/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

toi9.jpg

Ξέρουμε ότι αν ουρούμε ελάχιστες φορές τη μέρα δεν είναι φυσιολογικό, αλλά υπάρχει άνω όριο;

 

Η ούρηση είναι ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους για να φιλτράρει το σώμα μας τα υγρά του. Είναι μια διαδικασία που συνδέεται άμεσα τις ποσότητες υγρών που προσλαμβάνει ο οργανισμός μας και για αυτό ενθαρρύνεται η κατανάλωση πολλών υγρών, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που πολλά από αυτά τα χάνουμε με την εφίδρωση.

Κάθε υγρό έχει διαφορετική δράση στην ούρηση με τον καφέ και το τσάι να είναι πιο διουρητικά από άλλα υγρά που πίνουμε. Σε κάθε περίπτωση η φυσιολογική ποσότητα ούρων για έναν ανήλικα είναι γύρω στα δύο λίτρα την ημέρα. Επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε ογκομέτρηση των ούρων μας, αυτό μεταφράζεται σε 8 επισκέψεις στην τουαλέτα κατά μέσο όρο. 

Το πόσες ακριβώς θα είναι εξαρτάται και από άλλους παράγοντες εκτός από τα υγρά που πίνουμε. Η κύστη είναι ίσως ο μεγαλύτερος παράγοντας τόσο ως προς το μέγεθός της, όσο και ώς προς τη λειτουργία της. Μια μικρή κύστη είναι φυσιολογικό να συνεπάγεται περισσότερες ουρήσεις. Από την άλλη μια κύστη μπορεί να είναι υπερδραστήρια ή ευαίσθητη και να νιώθεις ότι πρέπει να πας τουαλέτα πιο συχνά από το φυσιολογικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις κάποιο πρόβλημα υγείας. 


Αυτό που χρήζει προσοχής και ιατρικής συμβουλής, είναι όταν η συχνή ούρηση συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα όπως τσούξιμο ή οποιοσδήποτε άλλος πόνος. Είναι πολύ πιθανό να είναι ενδείξεις κάποιας πάθησης του ουροποιητικού, όπως πχ μιας ουρολοίμωξης ή κυστίτιδας. 

Σε αυτή την περίπτωση η επίσκεψη σε έναν ουρολόγο δεν είναι συνίσταται απλά, αλλά επιβάλλεται καθώς μπορεί να είναι μια πάθηση που μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι σοβαρότερο. 

πηγη: ratpack.gr

mitsotakis-kikilias-kontozamanis.jpg

Έπειτα από την επιβολή του μέτρου στις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και στις δομές ΑμεΑ, αντίστροφα μετρά για την επιβολή της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού και στης πάσης φύσεως δομές υγείας, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, υπό την απειλή της αναστολής, της επιβολής ποινών και τις απολύσεις. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση πρωτίστως διχάζει και επιχειρεί να μετακυλίσει στους εργαζομένους και το λαό τις δικές της ευθύνες για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας, για όλα αυτά που δεν έκανε για να θωρακίσει τη δημόσια υγεία και το ΕΣΥ, με αποτέλεσμα τους χιλιάδες νεκρούς συμπολίτες μας και τους ασθενείς με κορονοϊό.

Σύμφωνα με το Open TV και το ρεπορτάζ της Δέσποινας Βλεπάκη, η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας εξετάζουν ένα σενάριο για τους υγειονομικούς που δεν θα έχουν κάνει εμβόλιο μέχρι 1η Σεπτεμβρίου: όχι μόνο να τίθενται σε αναστολή εργασίας άνευ αποδοχών αλλά και να τους ζητηθεί να επιστρέψουν το τμήμα του μισθού Σεπτεμβρίου που θα λάβουν στις 26 Αυγούστου.


Υπενθυμίζεται πως η ΠΟΕΔΗΝ, στις 5 Αυγούστου, κήρυξε Απεργία – Αποχή από την επίδειξη των πιστοποιητικών εμβολιασμού και τη συγκέντρωση των στοιχείων. Στο μέρος που αφορά στους δημοτικούς υπαλλήλους που εργάζονται σε προνοιακές δομές και μπαίνουν σε αναστολή, το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ έχει προτείνει, επίσης, την ίδια αντίδραση, δηλαδή Απεργία – Αποχή, αλλά… έχει σημάνει «aber alert» για τη διοίκηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ, που έχει εξαφανιστεί και έχει αφήσει του εργαζομένους απροστάτευτους, με αποτέλεσμα κυβέρνηση και δήμαρχοι να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους.

Απολύσεις

Όσον αφορά στις απολύσεις ανεμβολίαστου προσωπικού, μετά τον υπουργό Ανάπτυξης, Άδωνι Γεωργιάδη, που… εκτίμησε ότι θα υπάρξουν και απολύσεις ανεμβολίαστων στον ιδιωτικό τομέα από το Σεπτέμβριο, σήμερα και ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Στέλιος Πέτσας, «έδειξε» προς αυτήν την κατεύθυνση, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Με αφορμή τα νέα μέτρα, για εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους πολίτες, τα οποία αναμένεται να ανακοινώσει η κυβέρνηση την επόμενη εβδομάδα, δήλωσε, μιλώντας στο ΣΚΑΪ: «Μπορούμε να χάνουμε θέσεις εργασίας επειδή κάποιοι δεν εμβολιάζονται; Γι’ αυτό τα μέτρα κύρια θα αφορούν τους ανεμβολίαστους και την προστασία μας από εκείνους που δεν κάνουν το εμβόλιο». Οι άνθρωποι που έχουν εμβολιαστεί, δεν έχουν ιδιαίτερο λόγο για περιορισμούς, «άρα στους κλειστούς χώρους πρέπει να επιτρέψουμε την κινητικότητα στους εμβολιασμένους», προσέθεσε ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών.

πηγη: ergasianet.gr/

KY-725.jpg

Βασίλης Τουμπέλης*

Διασχίζοντας την Λεωφόρο Πατησίων στην Αθήνα, βλέπει κανείς δεκάδες Διαγνωστικά Ιατρικά Κέντρα-ΔΙΚ-, αρκετά από τα οποία ξεπετάχτηκαν τα τελευταία χρόνια, εξυπηρετώντας τις γύρω περιοχές της Κυψέλης και των Πατησίων. Το ίδιο περίπου συμβαίνει σήμερα και σε αρκετές επαρχιακές πόλεις, όπου γύρω από τα Κέντρα Υγείας-ΚΥ-, τα οποία παλιότερα είχαν κάποιο σημαντικό ρόλο στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, βλέπουμε να ξεφυτρώνουν ΔΙΚ, καλύπτοντας τις αυξανόμενες ανάγκες σε σύγχρονο επιστημονικοτεχνικό εξοπλισμό και τα πάμπολλα κενά των ΚΥ.

Στην εποχή της COVID-19, δεκάδες δομές υγείας και ΚΥ εξακολουθούν να παραμένουν κλειστές, μετά από αποφάσεις παλιότερων κυβερνήσεων, ενώ σε πολλά άλλα ΚΥ, οι καθημερινές ελλείψεις κάνουν προβληματική την λειτουργία τους, πέρα από το ότι πολλά έχουν μετατραπεί σε εμβολιαστικά κέντρα, παραμερίζοντας άλλες ζωτικές ανάγκες του πληθυσμού…

Η πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας- ΠΦΥ-, ως κοινωνικό μοντέλο και ως λογική επικεντρώνεται στην δημόσια υγεία του πληθυσμού, κυρίως στην πρόληψη, την θεραπεία, την αποκατάσταση και την επανένταξη, με την ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας. Αυτή η προτεραιοποίηση της ΠΦΥ έρχεται σε αντίθεση με τη σημερινή ακολουθούμενη λογική του κέρδους, που αντιμετωπίζει την υγεία ως εμπόρευμα. Ένα εμπόρευμα που πωλείται ως πρόληψη, ως νοσοκομειακή περίθαλψη και θεραπεία ή και ως φάρμακο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η ΠΦΥ αποτελεί ιστορικό γέννημα ριζοσπαστικών ιδεών κοινωνικής δικαιοσύνης ενώ σήμερα υποβαθμίζεται και απαξιώνεται μεθοδευμένα, προς όφελος των ιδιωτών και των επιχειρηματικών ομίλων.

Η δημιουργία της ΠΦΥ στην Ελλάδα ξεκίνησε παράλληλα με τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας-ΕΣΥ. Με τη διαφορά όμως ότι ξεκίνησε, αναπτυσσόταν και λειτουργούσε ως φτωχός συγγενής μέσα σε ένα νοσοκομειοκεντρικό μοντέλο, χωρίς ουσιαστικά έναν ανεξάρτητο οργανωμένο σχεδιασμό. Βέβαια έμεινε εντελώς έξω από την ΠΦΥ, η οδοντιατρική φροντίδα και περίθαλψη, η οποία αποτελεί ένα άλλο μεγάλο ζήτημα.

Η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων σε ΕΕ και δανειστές, χειροτέρευσε την κατάσταση στην ΠΦΥ, με τις κρατικές δαπάνες για την υγεία να μειώνονται συνεχώς, φορτώνοντας έτσι το βάρος τους στις πλάτες των εργαζομένων.

Το 2017, επί ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργήθηκαν οι Τοπικές Μονάδες Υγείας ΤΟΜΥ, οι οποίες όμως ποτέ δεν λειτούργησαν ουσιαστικά και αυτό, λόγω της υποχρηματοδότησης που βασιζόταν σε ευρωπαϊκούς πόρους και αξιολόγηση.

Σήμερα η Ελλάδα διαθέτει το χαμηλότερο ποσοστό δαπανών υγείας για την ΠΦΥ, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ιδιαίτερα μέσα στην πανδημία…

Η διαφοροποίηση ισχύος της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας συνολικά στην Ευρώπη

Μελετώντας τα στοιχεία τα σχετικά με την κατάσταση της υγείας στην ΕΕ και τον ΟΟΣΑ, το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα συστήματα υγείας, διαπιστώνει ότι για το 2019 στην Ελλάδα, πάνω από το ένα τρίτο των δαπανών υγείας προέρχεται από τα νοικοκυριά, δηλαδή από τις τσέπες των χρηστών υγείας. Πρόκειται για το τέταρτο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη, και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Σήμερα βέβαια, μέσα στην πανδημία, το ποσοστό αυτό θα είναι κατά πολύ αυξημένο.

Με ευθύνη της κυβέρνησης, σήμερα η κατάσταση στην ΠΦΥ έχει σαφώς χειροτερεύσει. Από το πρώτο κύμα της πανδημίας, δεν πάρθηκε κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ΠΦΥ, όπως και συνολικά για την υγεία. Μάλιστα, στον προϋπολογισμό του 2021, μείωσε τις δαπάνες για την υγεία κατά 572 εκατομμύρια ευρώ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις αυξημένες ανάγκες στην υγεία και την ΠΦΥ.

Είναι κοινό μυστικό ότι τα ΔΙΚ σήμερα δέχονται μεγάλο μέρος του όγκου των επισκέψεων ασθενών, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα. Ασθενών οι οποίοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν, κυρίως λόγω φόβου, να πάνε σε δημόσια ΚΥ ή νοσοκομεία. Επιβαρύνονται έτσι οι ίδιοι ή φορτώνουν με επιπρόσθετες δαπάνες τον ΕΟΠΥΥ.

Τα ΔΙΚ πλέον καλύπτουν μεγάλο μέρος των αναγκών σε πρωτοβάθμια περίθαλψη, τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλα αστικά κέντρα, αλλά ακόμη και στην επαρχία, αυξάνοντας τον όγκο των ασθενών-πελατών τον τζίρο αλλά και τα κέρδη. Τα καταγεγραμμένα στοιχεία του 2019 -προ πανδημίας-, για τις 31 σημαντικότερες επιχειρήσεις, ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 9,9%, υπερβαίνοντας τα 175 εκατομ. ευρώ, ενώ τα κέρδη τους αυξήθηκαν συνολικά κατά 66%. (Βλ. εδώ και εδώ)

Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση, την οποία η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται, νέοι σχεδιασμοί επιφυλάσσονται στην υγεία και στην ΠΦΥ, όπως ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Μητσοτάκη την 1η Ιουνίου στο συνέδριο του Πρώτου Θέματος: «Το σύστημα Υγείας στην μετά-covid εποχή».

Εξαγγέλθηκε εκεί ο «ψηφιακός φάκελος» των ασθενών. Πέρυσι, τέτοιες μέρες ακριβώς, είχαν δοθεί στη δημοσιότητα οι σχεδιασμοί για την ΠΦΥ. Σύμφωνα με αυτούς, προβλέπονταν νέα ΚΥ που ουσιαστικά θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια έχοντας μάνατζερ που θα διοικούν σε περιφερειακό επίπεδο τις ιδιωτικές δομές των ΔΙΚ και τους ελευθερο-επαγγελματίες γιατρούς.

Αυτοί οι σχεδιασμοί πάγωσαν προς το παρόν, προφανώς διότι η εξέλιξη και η συνέχιση της πανδημίας δεν άφηνε τον χρόνο για τις απαραίτητες διοικητικές και νομοθετικές αλλαγές, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν άμεσα. Εν τούτοις ο ίδιος ο πρωθυπουργός εξάγγειλε αλλαγές στο ΕΣΥ, με την εισδοχή εργολάβων και εταιρειών, μέσω των προγραμμάτων ΣΔΙΤ. Όπως φαίνεται όμως, και αυτές οι αλλαγές αναβάλλονται προς το παρόν.

Το τελευταίο και μεγάλο δώρο της κυβέρνησης προς τα ΔΙΚ των ιδιωτών είναι το μέτρο των διαγνωστικών τεστ (Rapid test), υποχρεωτικών για την μετακίνηση των ανεμβολίαστων προς το εξωτερικό και τα νησιά, καθώς ουσιαστικά αυτά δεν γίνονται από δημόσιες δομές και χρεώνονται 20 ευρώ το ένα ή 70 ευρώ, αν είναι μοριακό τεστ (PCR).

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη πρέπει να πάρει τα χαρακτηριστικά ολοκληρωμένης φροντίδας υγείας, μέσα από το τετράπτυχο: Πρόληψη- Διάγνωση- Περίθαλψη- Αποκατάσταση.

Το εργατολαϊκό κίνημα, τα εργατικά συνδικάτα οι ενώσεις των υγειονομικών και των συνταξιούχων, είναι εξαναγκασμένοι να αποκαλύψουν και να αντιπαλέψουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του Δημόσιου συστήματος υγείας. Είναι όμως επίσης αναγκασμένοι να παλέψουν, για αύξηση των δαπανών υγείας, για μαζικές προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και βοηθητικού προσωπικού, για την άμεση επαναλειτουργία των δομών υγείας και των ΚΥ τα οποία έκλεισαν με αποφάσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, για την μονιμοποίηση των χιλιάδων συμβασιούχων και επικουρικού προσωπικού στο ΕΣΥ και στα ΚΥ.

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη για να μπορέσει να έχει σημαντικό ρόλο στην υγεία του λαού, είναι ανάγκη να πάρει τα χαρακτηριστικά ολοκληρωμένης φροντίδας υγείας, μέσα από το τετράπτυχο: Πρόληψη- Διάγνωση- Περίθαλψη- Αποκατάσταση.

Για να προχωρήσει μια φιλολαϊκή υγειονομική πολιτική στην ΠΦΥ, χρειάζεται η ενεργή δράση του εργατολαϊκού κινήματος. Όμως σε κάθε περίπτωση αυτή δεν θα προχωρήσει και δεν θα υλοποιηθεί από κυβερνήσεις, οι οποίες αποδέχονται τους νόμους της κερδοσκοπίας, του κεφαλαίου και της ΕΕ, πέρα από μεγάλα λόγια. Αυτή δεν μπορεί να προχωρήσει, χωρίς την εθνικοποίηση των ιδιωτικών δομών, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στην υγεία και ΠΦΥ, ειδικότερα.

Το σύνθημα που ξεπήδησε μέσα στην πανδημία, ”ο λαός σώζει τον λαό”, μπορεί να δώσει ζωή στα φτωχά λαϊκά στρώματα, πέρα από τις συνωμοσιολογικές και ανορθολογιστικές θεωρήσεις που κυκλοφορούν ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα…

*Ο Βασίλης Τουμπέλης είναι πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας στον ιδιωτικό τομέα υγείας

πηγη: pandiera.gr

opinions_afghanistan.jpg

Αρκούσε η αφγανική κρίση και η παλινόρθωση των Ταλιμπάν για να διαπιστώσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διακρίνεται από μία απύθμενη υποκρισία σε ό,τι αφορά τη στάση της στο προσφυγικό; Αρκούσε.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Τα παχιά λόγια περί ανθρωπισμού, δυτικού πολιτισμού και κουλτούρας δυστυχώς αφορούν μόνο τη θεωρία και τα βιβλία. Στην πράξη αυτό που ορθώνεται είναι ένα τείχος "προστασίας" από τις στρατιές των απελπισμένων είτε αυτό τοποθετείται στον Έβρο είτε ακόμα πιο ανατολικά, στα βάθη τηςΤουρκίας, η οποία και πάλι θα σπεύσει να παίξει τον ρόλο του "αλεξικέραυνου" με το αζημίωτο φυσικά.

Σίγουρα το δράμα των γυναικών του Αφγανιστάν συγκινεί, ενώ ο τρόπος που πολιτεύτηκαν οι Ταλιμπάν στην προηγούμενη κυβερνητική θητεία τους δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, αλλά όλα αυτά ακούγονται ωραία, όταν οι γυναίκες και οι άνδρες της χώρας δεν βρίσκονται μία ανάσα από τα ευρωπαϊκά σύνορα. Άπαξ και βρεθούν, τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες και υποψήφιους δολοφόνους οι οποίοι καλό θα είναι κρατηθούν μακριά από την ευρωπαϊκή επικράτεια. Με κάθε κόστος.

Παλιά της τέχνη κόσκινο της Ευρώπης, έτσι και αλλιώς από το 2016 και μετά, όταν οι ευρωπαϊκές χώρες έκλειναν η μία μετά την άλλη τα σύνορά τους απομονώνοντας τους πρόσφυγες στα Βαλκάνια και κυρίως στην Ελλάδα, αυτό το κακόγουστο έργο παρακολουθούμε. Μία πολιτική αποτροπής, μία πολιτική που όχι μόνο δεν συνάδει με το ευρωπαϊκό ιδεώδες (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει τέτοιο) αλλά κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί μισανθρωπική. Νέτα-σκέτα.

Προφανώς, η Ευρώπη δεν μπορεί να λύσει μόνη της το προσφυγικό πρόβλημα. Υπάρχουν την ίδια ώρα και οι λάτρεις του "ρεαλισμού" που υπογραμμίζουν σε όλους τους τόνους ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό θα υπονομεύσει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής (τουλάχιστον όπως τον έχουν στο μυαλό τους οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και μία συγκεκριμένη ελίτ). Σύμφωνα με αυτήν τη λογική, η μόνη λύση είναι η αποτροπή. Το κυνήγι των απελπισμένων, η αποθάρρυνσή τους, τα push backs της Frontex και του ελληνικού λιμενικού στα περάσματα του Αιγαίου. Ο θανάτός τους, η ζωή μας. Τόσο κυνικά.

Κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι πολίτες της Ένωσης είναι πανέτοιμοι να μπουν στα παπούτσια μίας τέτοιας λογικής, διότι έχουν πειστεί ότι ο εχθρός τους είναι ο πρόσφυγας και ο μετανάστης και όχι οι πολιτικές της λιτότητας και της φτωχοποίησης. Πάνω σε αυτό το στρώμα ξαπλώνουν εν συνεχεία οι πιο ρατσιστικές πολιτικές και αναδεικνύονται σε ηγέτες ολκής οι Όρμπαν αυτής της ηπείρου. Αυτούς, ας είμαστε ειλικρινείς, πολλοί έχουν αγαπήσει και στη δική μας επικράτεια, την ελληνική. Διότι πάντα ο εθνικισμός, πασπαλισμένος με ξενοφοβική ρητορεία και ύμνους για το αρχαίο κλέος της φυλής, συγκινεί μέρος των μαζών και του πολιτικού προσωπικού.

Δείτε για παράδειγμα τον Υπουργό (αντι)μεταναστευτικής πολιτικής, τον Νότη Μηταράκη. "Η Ελλάδα δεν θα δεχτεί πρόσφυγες από το Αφγανιστάν" ξεκαθάρισε με στόμφο ο πολιτικός άνδρας από τη Χίο κλείνοντας ταυτόχρονα πονηρά το μάτι στην εκλογική του περιφέρεια. Ο ίδιος άλλωστε υπέγραψε την απόφαση σύμφωνα με την οποία η Τουρκία θεωρείται "ασφαλής χώρα" για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ανοίγοντας τον δρόμο των μαζικών επιστροφών ανθρώπων στη γείτονα χώρα, με την οποία μπορεί να μας χωρίζουν αβυσσαλέες διαφορές αλλά ως χαβούζα προσφύγων μια χαρά μας κάνει.

Η Ελλάδα, κοντολογίς, θα συνεχίζει και στο εγγύς μέλλον να παίζει τον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου της ΕΕ "αποκρούοντας" τα πλήθη έτσι, ώστε οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί να συνεχίζουν να παπαγαλίζουν ανενόχλητοι τις εκθέσεις ιδεών περί ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είναι αυτές οι ιστορίες που έχουν επινοηθεί για να ξεπλύνουν την εγκληματική δράση των ευρωπαίων αποικιοκρατών τα προηγούμενα 200 (τουλάχιστον) χρόνια. Στη Λατινική Αμερική, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή. Τις δίχως οίκτο σφαγές των ντόπιων, τον βίαιο προσηλυτισμό τους στον χριστιανισμό, την υπερεκμετάλλευση των πρώτων υλών, του φυσικού πλούτου και των εργατικών χεριών.

Αμ πώς νομίζετε ότι δημιουργήθηκε ο μεγάλος ευρωπαϊκός πολιτισμός και η ευρωπαϊκή κουλτούρα; Οι αποικιοκράτες βούτηξαν τα χέρια τους στο αίμα των αθώων... Η Ευρώπη πλούτισε σε βάρος του μισού πλανήτη, αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα που ποτέ δεν θα διαβάσετε σε κανένα ευρωπαϊκό σχολικό εγχειρίδιο.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ευρώπη παραμένει πιστή στις παραδόσεις της. Βούρδουλας εκτός έδρας τότε, βούρδουλας εντός έδρας τώρα. Αίμα τότε, αίμα και τώρα. Κυνισμός τότε, κυνισμός και τώρα. Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής είναι πολύ ακριβός για να πουληθεί στις ασιατικές και τις αφρικανικές αγορές.

Ποιοι θα μας βγάλουν ασπροπρόσωπους εμάς που πιστεύουμε σε ... ρομαντισμούς του στιλ "η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα και ότι πρέπει να προστατεύεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη"; Οι Ιάσονες Αποστολόπουλοι αυτού του κόσμου που έχουν βρει τα κότσια και το κουράγιο να εφαρμόζουν τις ιδέες του ανθρωπισμού στην πράξη σώζοντας ανθρώπους σε θάλασσα και ξηρά. Αυτοί θα αποκαταστήσουν και πάλι τη χαμένη τιμή της Ευρώπης και ας μην πάρουν στο τέλος τα παράσημα που προσφέρει το πολιτικό κατεστημένο...

πηγη: news247.gr

α παχιά λόγια περί ανθρωπισμού, δυτικού πολιτισμού και κουλτούρας δυστυχώς αφορούν μόνο τη θεωρία και τα βιβλία. Στην πράξη αυτό που ορθώνεται είναι ένα τείχος "προστασίας" από τις στρατιές των απελπισμένων είτε αυτό τοποθετείται στον Έβρο είτε ακόμα πιο ανατολικά, στα βάθη της Τουρκίας, η οποία και πάλι θα σπεύσει να παίξει τον ρόλο του "αλεξικέραυνου" με το αζημίωτο φυσικά.

Σίγουρα το δράμα των γυναικών του Αφγανιστάν συγκινεί, ενώ ο τρόπος που πολιτεύτηκαν οι Ταλιμπάν στην προηγούμενη κυβερνητική θητεία τους δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, αλλά όλα αυτά ακούγονται ωραία, όταν οι γυναίκες και οι άνδρες της χώρας δεν βρίσκονται μία ανάσα από τα ευρωπαϊκά σύνορα. Άπαξ και βρεθούν, τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες και υποψήφιους δολοφόνους οι οποίοι καλό θα είναι κρατηθούν μακριά από την ευρωπαϊκή επικράτεια. Με κάθε κόστος.

Παλιά της τέχνη κόσκινο της Ευρώπης, έτσι και αλλιώς από το 2016 και μετά, όταν οι ευρωπαϊκές χώρες έκλειναν η μία μετά την άλλη τα σύνορά τους απομονώνοντας τους πρόσφυγες στα Βαλκάνια και κυρίως στην Ελλάδα, αυτό το κακόγουστο έργο παρακολουθούμε. Μία πολιτική αποτροπής, μία πολιτική που όχι μόνο δεν συνάδει με το ευρωπαϊκό ιδεώδες (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει τέτοιο) αλλά κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί μισανθρωπική. Νέτα-σκέτα.

Προφανώς, η Ευρώπη δεν μπορεί να λύσει μόνη της το προσφυγικό πρόβλημα. Υπάρχουν την ίδια ώρα και οι λάτρεις του "ρεαλισμού" που υπογραμμίζουν σε όλους τους τόνους ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό θα υπονομεύσει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής (τουλάχιστον όπως τον έχουν στο μυαλό τους οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και μία συγκεκριμένη ελίτ). Σύμφωνα με αυτήν τη λογική, η μόνη λύση είναι η αποτροπή. Το κυνήγι των απελπισμένων, η αποθάρρυνσή τους, τα push backs της Frontex και του ελληνικού λιμενικού στα περάσματα του Αιγαίου. Ο θανάτός τους, η ζωή μας. Τόσο κυνικά.

Κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι πολίτες της Ένωσης είναι πανέτοιμοι να μπουν στα παπούτσια μίας τέτοιας λογικής, διότι έχουν πειστεί ότι ο εχθρός τους είναι ο πρόσφυγας και ο μετανάστης και όχι οι πολιτικές της λιτότητας και της φτωχοποίησης. Πάνω σε αυτό το στρώμα ξαπλώνουν εν συνεχεία οι πιο ρατσιστικές πολιτικές και αναδεικνύονται σε ηγέτες ολκής οι Όρμπαν αυτής της ηπείρου. Αυτούς, ας είμαστε ειλικρινείς, πολλοί έχουν αγαπήσει και στη δική μας επικράτεια, την ελληνική. Διότι πάντα ο εθνικισμός, πασπαλισμένος με ξενοφοβική ρητορεία και ύμνους για το αρχαίο κλέος της φυλής, συγκινεί μέρος των μαζών και του πολιτικού προσωπικού.

Δείτε για παράδειγμα τον Υπουργό (αντι)μεταναστευτικής πολιτικής, τον Νότη Μηταράκη. "Η Ελλάδα δεν θα δεχτεί πρόσφυγες από το Αφγανιστάν" ξεκαθάρισε με στόμφο ο πολιτικός άνδρας από τη Χίο κλείνοντας ταυτόχρονα πονηρά το μάτι στην εκλογική του περιφέρεια. Ο ίδιος άλλωστε υπέγραψε την απόφαση σύμφωνα με την οποία η Τουρκία θεωρείται "ασφαλής χώρα" για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ανοίγοντας τον δρόμο των μαζικών επιστροφών ανθρώπων στη γείτονα χώρα, με την οποία μπορεί να μας χωρίζουν αβυσσαλέες διαφορές αλλά ως χαβούζα προσφύγων μια χαρά μας κάνει.

Η Ελλάδα, κοντολογίς, θα συνεχίζει και στο εγγύς μέλλον να παίζει τον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου της ΕΕ "αποκρούοντας" τα πλήθη έτσι, ώστε οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί να συνεχίζουν να παπαγαλίζουν ανενόχλητοι τις εκθέσεις ιδεών περί ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είναι αυτές οι ιστορίες που έχουν επινοηθεί για να ξεπλύνουν την εγκληματική δράση των ευρωπαίων αποικιοκρατών τα προηγούμενα 200 (τουλάχιστον) χρόνια. Στη Λατινική Αμερική, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή. Τις δίχως οίκτο σφαγές των ντόπιων, τον βίαιο προσηλυτισμό τους στον χριστιανισμό, την υπερεκμετάλλευση των πρώτων υλών, του φυσικού πλούτου και των εργατικών χεριών.

Αμ πώς νομίζετε ότι δημιουργήθηκε ο μεγάλος ευρωπαϊκός πολιτισμός και η ευρωπαϊκή κουλτούρα; Οι αποικιοκράτες βούτηξαν τα χέρια τους στο αίμα των αθώων... Η Ευρώπη πλούτισε σε βάρος του μισού πλανήτη, αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα που ποτέ δεν θα διαβάσετε σε κανένα ευρωπαϊκό σχολικό εγχειρίδιο.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ευρώπη παραμένει πιστή στις παραδόσεις της. Βούρδουλας εκτός έδρας τότε, βούρδουλας εντός έδρας τώρα. Αίμα τότε, αίμα και τώρα. Κυνισμός τότε, κυνισμός και τώρα. Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής είναι πολύ ακριβός για να πουληθεί στις ασιατικές και τις αφρικανικές αγορές.

Ποιοι θα μας βγάλουν ασπροπρόσωπους εμάς που πιστεύουμε σε ... ρομαντισμούς του στιλ "η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα και ότι πρέπει να προστατεύεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη"; Οι Ιάσονες Αποστολόπουλοι αυτού του κόσμου που έχουν βρει τα κότσια και το κουράγιο να εφαρμόζουν τις ιδέες του ανθρωπισμού στην πράξη σώζοντας ανθρώπους σε θάλασσα και ξηρά. Αυτοί θα αποκαταστήσουν και πάλι τη χαμένη τιμή της Ευρώπης και ας μην πάρουν στο τέλος τα παράσημα που προσφέρει το πολιτικό κατεστημένο...

Σελίδα 1702 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή