Σήμερα: 23/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2024 11:52

Εργασία φυλακισμένη στα μνημόνια

2024-11-25_135230.jpg

 

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που περιλαμβάνει η μελέτη του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), την οποία αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», για την κατάσταση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα τού σήμερα.

Το ποσοστό των εργαζομένων που καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις κάθε είδους κατέρρευσε από 83,9% το 2008 σε 27-30% το 2023. H πρόοδος μεταξύ 2018 και 2023 είναι πρακτικά μηδενική (28% το 2018). Με τις επιδόσεις αυτές, η Ελλάδα… κατακτά τη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ε.Ε., πίσω μόνο από την Πολωνία.

Ακόμη και οι επιχειρησιακές συμβάσεις, που κάποια στιγμή διαφημίστηκαν σαν αντιστάθμισμα στην κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, είναι σχεδόν στα αζήτητα. Από αυτές καλύπτεται μόνο το 16% των εργαζομένων στις μεγάλες επιχειρήσεις, το 5,4% στις μεσαίες επιχειρήσεις και μόλις το 1,2% στις μικρές.

Η μελέτη, καταγράφοντας τη σκληρή πραγματικότητα στην «άγρια Δύση» των εργασιακών σχέσεων, συνιστά τον αντίποδα του success story και αποδεικνύει ότι για την εργασία δεν υπήρξε ποτέ έξοδος από τα μνημόνια.

Η ζοφερή κατάσταση στις εργασιακές σχέσεις συντηρήθηκε μεταμνημονιακά επειδή οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη νομοθέτησαν συνειδητά ενάντια στην «επάνοδο στην κανονικότητα».

Οι εργασιακοί νόμοι Κωστή Χατζηδάκη το 2021 και Αδωνη Γεωργιάδη το 2023 και διάσπαρτες άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις ανέδιδαν τη βούληση να περιφρουρηθούν οι μνημονιακές εργοδοτικές «κατακτήσεις» και όχι να ανακτηθούν δικαιώματα που καταργήθηκαν την περίοδο των μνημονίων.

Ο Οργανισμός Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: Μετά τη ρύθμιση του 2021 που απαγόρευσε τη μονομερή προσφυγή των εργαζομένων στη Διαιτησία, ο ρόλος του υποβαθμίστηκε στα όρια της ανυπαρξίας. Τώρα ο ΣΕΒ διεκδικεί να τον μετατρέψει σε παράρτημά του, επιχειρώντας σύμφωνα με τις ενδείξεις να τοποθετήσει πρόεδρο της δικής του προτίμησης.

Στο μεταξύ όμως, στον απέναντι πόλο, της επιχειρηματικότητας, των κερδών και των τραπεζών, η «κανονικότητα» επανήλθε προ πολλού. Τα κέρδη είναι σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, οι δε τράπεζες «καθάρισαν» με το σάπιο ενεργητικό τους («κόκκινα» δάνεια) με την εγγύηση του Δημοσίου. Οι εργαζόμενοι όμως ζουν ακόμη εγκλωβισμένοι σε μνημονιακές συνθήκες…

 

Πηγή: efsyn.gr

2024-11-25_134911.jpg

2024-11-25_134924.jpg

 

Ισως κάποιοι/ες να μην αντιλαμβάνονται την πολύ καλή επισήμανση που κάνει χρήστης του “Χ”. Τηλεγραφικά, λοιπόν να θυμίσουμε κάποια πράγματα. ο Βασίλη Ρουμπέτης, καταδικασμένος για δολοφονία με συμμετοχή σε απόπειρα δολοφονίας, ένας πολύ γνωστός μπράβος της νύχτας, προσλαμβάνεται στον Δήμο Πειραιά προφανώς ως διευκόλυνση του ιδίου ή σε αντάλλαγμα για συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Αντιγράφουμε από περασμένη ανάρτησή μας:

Μαφιόζοι εκτελεστές σκότωσαν στον Κορυδαλλό δύο «συναδέλφους» τους της μαφίας. Πλησίασαν το θωρακισμένο αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσαν τα θύματα για προστασία, πυροβόλησαν με καλάσνικοφ μέσα από το μικρό άνοιγμα στο ένα παράθυρο και αφού σκότωσαν τον ένα, αποτέλειωσαν και τον δεύτερο που σύρθηκε αιμόφυρτος μέχρι το διπλανό γκαράζ.

Οι λεπτομέρειες του φονικού είχαν πλήρη αναπαραγωγή στα δελτία ειδήσεων με εξαίρεση μία. Το θωρακισμένο αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσαν οι μαφιόζοι για την προστασία τους ανήκε στην εταιρεία του Γιάννη Αλαφούζου. Η θωρακισμένη και πανάκριβη Mercedes ανήκε στον ραδιοφωνικό σταθμό Σκάι.

Μετά την αποκάλυψη η εταιρεία του Γιάννη Αλαφούζου εξέδωσε ανακοίνωση με βάση την οποία το θωρακισμένο όχημα ήταν παροπλισμένο και δεν ξέρει πώς βρέθηκε στα χέρια των ποινικών. Δηλαδή δεν απαντάει αν κάποιος το έκλεψε ή κάποιος άλλος το παραχώρησε για χρήση. Οπως καταλαβαίνουν όλοι, τα αυτοκίνητα, και μάλιστα τα θωρακισμένα, δεν είναι βελόνα στ’ άχυρα. Δεν εξαφανίζονται, δεν μεταφέρονται μαγικά και σίγουρα κάποιος τα κινεί.

Η περίεργη ιστορία όμως έχει κι άλλη διάσταση. Ο ένας από τους δολοφονηθέντες ήταν ο Βασίλης
Ρουμπέτης.
Ο Ρουμπέτης είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία του οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου. Ο άτυχος Φιλόπουλος συμμετείχε σε ραντεβού θανάτου μεταξύ οπαδών Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού στη λεωφόρο Λαυρίου το 2007.
Ο Ρουμπέτης όχι μόνο ήταν αυτό που λέμε «γνωστός στις αρχές», αλλά η αστυνομία είχε πληροφορίες ότι είχε αναλάβει διάφορα συμβόλαια θανάτου. Εμφανιζόταν ως οδηγός ταξί και γι’ αυτό ήταν γνωστός στην πιάτσα της νύχτας ως «ο ταρίφας».

Το ποστ που παραθέτουμε, του χρήστη της πλατφόρμα “Χ”, σ’ αυτό το περιστατικό αναφέρετε, για το οποίο ο ίδιος ο Γιάννης Αλαφούζος έκανε μια δήλωση ότι το αυτοκίνητό του βρέθηκε στα χέρια του δολοφονημένου μαφιόζου, “χωρίς την εμπλοκή του” και καθάρισε. Διαβάστε αναλυτικά.

 

Πηγή: vathikokkino.gr

Τους πρώτους δέκα μήνες του 2023 σημειώθηκαν 9.860 περιστατικά ενώ το 2024 18.427

 

2024-11-25_134201.jpg

 

Ιδιαίτερη αύξηση στα περιστατικά για αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας μέσα στο πρώτο δεκάμηνο του 2024 σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2023 δείχνουν τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας.

Συγκεκριμένα τους πρώτους δέκα μήνες του 2023 σημειώθηκαν 9.860 περιστατικά ενώ το 2024 18.427. Αντίστοιχα μεγάλη είναι η διαφορά και στις συλλήψεις όπου ολόκληρο το 2023 συνελήφθησαν 6.453 άτομα ενώ από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους έχουν συλληφθεί 11.308.

Όπως φανερώνουν τα στοιχεία της ΕΛΑΣ στην πλειονότητα τους τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας είναι γυναίκες και οι θύτες άνδρες. Ειδικότερα το πρώτο δεκάμηνο του 2024 είχαμε 5.583 άνδρες θύματα αδικημάτων ενδοοικογενειακής βίας και στον αντίποδα 15.571 γυναίκες θύματα. Επίσης στο ίδιο διάστημα οι άνδρες δράστες τέτοιων αδικημάτων ήταν 15.413 και οι γυναίκες 3.565.

Πάντως, όπως έχει σημειώσει πολλές φορές δημοσίως ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, η αύξηση των περιστατικών δεν σημαίνει ότι αυτά συμβαίνουν πιο συχνά το τελευταίο διάστημα αλλά ότι «έχουν ανοίξει τα στόματα» και γίνονται περισσότερες καταγγελίες.

Με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων βρέθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πειραιά σε ένα από τα πρώτα έξι γραφεία αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας που λειτούργησε στην Ελλάδα το 2021.

Όπως εξήγησε ο προϊστάμενος του Γραφείου Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας του Πειραιά, Υπαστυνόμος Α΄ Χρήστος Κώστας, τα γραφεία λειτουργούν 24ωρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. «Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές για οποιοδήποτε θύμα ενδοοικογενειακής βίας, που στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι γυναίκες, θέλει να έρθει είτε για να ενημερωθεί είτε για να μας καταγγείλει κάποιο περιστατικό».

Παράλληλα υπογράμμισε ότι τα Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας συνεργάζονται με όλες τις δομές που έχουν να κάνουν με την ενδοοικογενειακή βία και με όλους εκείνους τους χώρους δημόσιους ή ιδιωτικούς, κατά κύριο λόγο δημόσιους, όπου μπορεί να απευθυνθεί ένα άτομο μια γυναίκα, ένα παιδί για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.

Τα περισσότερα περιστατικά που φτάνουν στο γραφείο ενδοοικογενειακής βίας, είναι εκείνα που χρειάζεται να επέμβει η Αστυνομία δικονομικά, προανακριτικά και κατασταλτικά μας εξηγεί ο κ. Κώστας ωστόσο υπάρχουν και γυναίκες που έρχονται για να ενημερωθούν.

«Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα κάθε μέρα και το μέγιστο σε όλα τα περιστατικά και σε όλες τις γυναίκες που μας χρειάζονται. Μέχρι να συλλάβουμε τον δράστη δεν γυρνάμε στο σπίτι μας. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο, σημειώνουμε τις διευθύνσεις της οικίας του, της δουλείας του, τα στέκια τα οποία συχνάζει και πάμε παντού, πάντα με τον νομότυπο τρόπο βέβαια. Σε περίπτωση που δεν βρούμε τον δράστη εξασφαλίζουμε την ασφάλεια του θύματος» είπε χαρακτηριστικά ο Υπαστυνόμος Α΄ Χρήστος Κώστας.

Σε ερώτηση σχετικά με τα κοινωνικά ή μορφωτικά χαρακτηριστικά των θυμάτων ο κ. Κώστας τόνισε ότι «σίγουρα ανάλογα με τις περιοχές της Αττικής όπου βρίσκεται το γραφείο ενδοοικογενειακής βίας βλέπουμε και διαφορετικά κοινωνικά και μορφωτικά υπόβαθρα». «Συγκεκριμένα για την περιοχή του Πειραιά, που είναι υπεύθυνο το γραφείο μας, θα δούμε λαϊκές οικογένειες, οικογένειες με άλλο πολιτισμικό χαρακτήρα, επίσης ανήκουν στην δικαιοδοσία μας και τα hot spot στον Σχιστό, όπου εκεί υπάρχουν οικογένειες μεταναστών. Άρα υπάρχουν πληθώρα περιστατικών από πολλές κοινωνικές τάξεις» επισήμανε.

Αναφορικά με το προφίλ των θυμάτων σύμφωνα με τον κ. Κώστα στις περισσότερες περιπτώσεις το θύμα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, έχει ανεπάρκεια ικανότητας που της δημιουργείται από τον σύντροφο ή τον σύζυγο και έχει χαμηλή ικανότητα άσκησης ελέγχου και εξουσίας στη ζωή του. Παράλληλα σημείωσε ότι συνήθως έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία στη παιδική τους ηλικία ή ήταν μάρτυρες σε τέτοια περιστατικά.

«Επίσης έχουν εξάρτηση οικονομική και ψυχολογική από τον δράστη κάτι που βλέπουμε συχνά σε περιπτώσεις που η γυναίκα μετανιώνει να προβεί σε καταγγελία ή θέλει να επιστρέψει στο κακοποιητικό περιβάλλον» συνέχισε σημειώνοντας ότι «όση βοήθεια και να της δώσουμε ό,τι και να της πούμε αυτή θα γυρίσει πίσω, μέχρι αναπόφευκτα να ξαναέρθει στην πόρτα μας» και προσέθεσε: «Εκεί όμως εμείς κρατάμε επικοινωνία μαζί της είτε επικοινωνώντας με αυτήν λίγες ημέρες αργότερα μετά το περιστατικό ή ακόμα και την επόμενη ημέρα».

Όσον αφορά τους δράστες περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας συνήθως, όπως είπε ο Υπαστυνόμος Α΄, έχουν ψυχιατρικά προβλήματα ενώ παίζει πολύ μεγάλο ρόλο συνδυαστικά η εξάρτηση τους από ουσίες, αλκοόλ, τζόγο και φυσικά εμφανίζουν επιθετικότητα και βιαιότητα, με οποιαδήποτε μορφή μπορεί να βγαίνει αυτή προς το θύμα.

Σχετικά με το panic button ο κ. Κώστας σημείωσε ότι είναι «ένα προληπτικό μέσο, ένα μέσο το οποίο πραγματικά έχει βοηθήσει πάρα πολύ τις γυναίκες, που το έχουν εγκαταστήσει, καθώς μπορούν αθόρυβα να πατήσουν ένα κουμπί και να είμαστε εκεί άμεσα για να προλάβουμε χειρότερες καταστάσεις.

Προσπαθούμε να ενημερώσουμε λεπτομερώς σχετικά με το panic button κάθε γυναίκα που έρχεται στο γραφείο μας και κρίνουμε ότι χρειάζεται την εφαρμογή και στη συνέχεια προσπαθούμε να την πείσουμε να το εγκαταστήσει στο κινητό της».

Τα περισσότερα θύματα είναι θετικά στο panic button, όπως είπε ο προϊστάμενος του Γραφείου Ενδοοικογενειακής Βίας του Πειραιά, και συμφωνούν για την εγκατάσταση του.

Σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ για τα πόσες γυναίκες θύματα περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας αποφασίζουν να πάνε σε ένα από τα safe houses που έχει η ΕΛΑΣ ο κ. Κώστας είπε: «Όταν έρχεται ένα περιστατικό στο γραφείο μας και μας αναφέρει αδικήματα που έγκειται στο αυτόφωρο τότε εμείς άμεσα προσπαθούμε να συντάξουμε τη δικογραφία με λεπτομερέστατο τρόπο και αμέσως αστυνομικές δυνάμεις αναζητούν τον δράστη για να συλληφθεί ώστε συλλαμβάνοντας τον δράστη να διασφαλίσουμε άμεσα την ασφάλεια του θύματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις η γυναίκα δεν πηγαίνει άμεσα σε δομή αλλά τις δίνουμε λίγο χώρο και χρόνο έτσι ώστε να τη βοηθήσουμε ψυχικά και να μην γίνει κατακλυσμιαία μια τόσο ριζική αλλαγή στη ζωή της. Στις περιπτώσεις όμως που δεν καταφέρνουμε να εντοπίσουμε τον δράστη στα πλαίσια του αυτοφώρου τότε προσπαθούμε να προσεγγίσουμε το θύμα με ενσυναίσθηση και να την πείσουμε να πάει σε κάποιο safe house. Κάθε περίπτωση είναι και διαφορετική. Έχει συμβεί να έρθει γυναίκα μια εβδομάδα μετά το περιστατικό και ενώ στην αρχή αρνήθηκε να πάει σε κάποια δομή, ενώ της είχε προταθεί, στη συνέχεια να αλλάξει γνώμη και να το ζητήσει από μόνη της».

Τέλος, ερωτηθείς για το αν επηρεάζονται οι αστυνομικοί που εργάζονται στα γραφεία αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας από τις καταστάσεις και τα περιστατικά που βιώνουν μας απάντησε: «Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο το επάγγελμα μας, έχει πολυπλοκότητα, έχει εγρήγορση, έχει υψηλά επίπεδα στρες. Σχετική έρευνα, που έκανα και δημοσιεύτηκε σε αγγλικό περιοδικό, για το στρες και το burn out (σ.σ. Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης) σε αστυνομικούς που υπηρετούν σε γραφεία ενδοοικογενειακής βίας έδειξε υψηλά ποσοστά στρες. Αρχικά, υπάρχει το στρες που δημιουργεί η άμεση δράση που πρέπει να γίνει για να προστατευθεί ένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας όταν υπάρχει καταγγελία. Παράλληλα αυτή η πληθώρα των περιστατικών και η τοξική καθημερινότητα είναι λογικό να σου προκαλούν ψυχική επιβάρυνση».

 

Πηγή: protothema.gr

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2024 11:37

Η αυθαιρεσία του αστυνομικού κράτους

2024-11-25_133730.jpg

 

Το κράτος είναι ανεξέλεγκτο. Οι μηχανισμοί της κρατικής βίας δεν ήταν ποτέ σε τέτοιο βαθμό ασύδοτοι, μετά την περίοδο της δικτατορίας. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με τις μεθόδους και τις επιδιώξεις των ομάδων του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Η σύλληψη και η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού είναι πράξη απόλυτης αστυνομικής και κρατικής αυθαιρεσίας, εφόσον οι εξηγήσεις που δίνει η αστυνομία (ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα, αν υπάρχει κι αυτό) είναι το μόνο στοιχείο.

Μπορεί αυτό να οδηγήσει σε προφυλάκιση; Ναι λέει το κρατικό σύστημα. Κι όμως η προφυλάκιση προβλέπεται για εκείνους που δεν έχουν μόνιμη διαμονή και είναι ύποπτοι φυγής, όπως και για εκείνους που ενδέχεται αν μείνουν ελεύθεροι να τελέσουν εγκλήματα. Σε ποια από τις δυο κατηγορίες περιλαμβάνεται ο Ν. Ρωμανός, αν υποθέσουμε πως το αποτύπωμα είναι επαρκές στοιχείο; Ένας στοχοποιημένος, γνωστός και παρακολουθούμενος άνθρωπος;

Αν ένας που παρακολουθείται συλλαμβάνεται για τέτοιες ενέργειες, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, είτε πως οι παρακολουθητές είναι ανίκανοι και διαλανθάνει της παρακολούθησης, είτε τον συλλαμβάνουν αυθαίρετα, λόγω ονόματος ή και για άλλους λόγους που αυτοί έχουν, πιο σκοτεινούς και πιο ύποπτους.

Από όποια σκοπιά και να το δεις, αν δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία δεν μπορεί να συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται ένας άνθρωπος. Δεν μπορεί να ισχύει μια προκαταβολή ποινής. Δεν μπορεί να διακόπτονται σχέδια και δράσεις ανθρώπων με αυτή τη βιαιότητα, δεν μπορεί να καταστρέφονται ανθρώπινες ζωές κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Ένα κράτος οφείλει να υπερασπίζεται τους πολίτες του κι αν δεν το καταφέρνει ή δεν το θέλει υπάρχει ένα νομικό καθεστώς που τυπικά το προβλέπει.

Ακόμη κι αν ξέρουμε και θεωρούμε πως το κράτος αυτό είναι εχθρικό προς του πολίτες του.

Ακόμη κι αν ξέρουμε και θεωρούμε πως αυτό το νομικό καθεστώς είναι δημιουργημένο από εκείνους που κυβερνάνε και από την τάξη που κυριαρχεί, η οποία επιδιώκει να θωρακίζει τα συμφέροντά της.

Δεν μπορούμε ωστόσο να παραλείψουμε, πως το νομικό πλέγμα είναι πάντα και ένα προϊόν αγώνων, προσπαθειών ανθρώπων, κινημάτων, εποχών.

Και έχει τη σημασία του. Αν παραβιάζεται από εκείνους που θεωρητικά οφείλουν να το υπερασπίζονται σημαίνει πως υπάρχει κάτι πολύ σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας μας.

Η σύλληψη Ρωμανού και η προφυλάκισή του δεν είναι πράξη εκδίκησης. Είναι πράξη διάχυσης της αποκρουστικής οσμής του φόβου προς όλους εκείνους που θέλουν να αντιστέκονται.

Οι πράξεις αυτές είναι πολλές. Από τη φοιτήτρια που διώκεται γιατί ανάρτησε πανό στο Πολυτεχνείο, τη δασκάλα που διώκεται γιατί υπερασπίστηκε το λαό της Παλαιστίνης, το φοιτητή που συνελήφθη στη διαδήλωση αλληλεγγύης μακριά από τη διαδήλωση και χωρίς καμία αιτία, μέχρι τις συλλήψεις και προφυλακίσεις για ασήμαντες αφορμές ή χωρίς επαρκή στοιχεία.

Όλα εντάσσονται σε μια αλληλουχία πράξεων και πολιτικών οι οποίες στηρίζονται ποικιλοτρόπως από το σύστημα των μέσων «ενημέρωσης» και των πιστοποιημένων δημοσιογράφων, την αδιαφορία των κομμάτων της αντιπολίτευσης και την

αδράνεια μας των λοιπών, είτε γιατί φοβόμαστε (έχει βγει σε περίπατο εδώ και καιρό, και ξέχασε να επιστρέψει, ο πολίτης που διεκδικεί τη συμμετοχή του στη διαφημιζόμενη δημοκρατία και το αρχαίο της πνεύμα), είτε γιατί νομίζουμε πως αυτό αφορά τους άλλους, είτε γιατί νοιώθουμε ανεπαρκείς, και πως δεν γίνεται τίποτα, είτε γιατί δεν θεωρούμε επαρκές το πολιτικό σκεπτικό του συλλαμβανόμενου.

Και εν τω μεταξύ το δηλητηριώδες νεοφασιστικό αέριο σέρνεται στους δρόμους μας, περνάει από τα ανοιχτά παράθυρα των καναλιών και από της χαραμάδες της πόρτας και της συνείδησής μας. Κυρίως όμως εγκαθίσταται στο χώρο όπου από παλιά στεγαζόταν. Στους μηχανισμούς της καταστολής και στο βαθύ κράτος. Όπου και απεργάζεται σκληρές ημέρες και δεινά!

 

Πηγή: kommon.gr

Σελίδα 165 από 4475
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή