Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΙΣ ΠΡΟΒΛΗΤΕΣ ΤΗΣ COSCO Συνεχίζουν τον αγώνα με νέα 48ωρη απεργία την Παρασκευή και το Σάββατο
Με νέα 48ωρη απεργία, την Παρασκευή 5/11 και το Σάββατο 6/11 συνεχίζουν οι εργαζόμενοι στις προβλήτες της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά το δίκαιο απεργιακό αγώνα τους για τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας στο χώρο δουλειάς, για να μην θρηνήσουν ξανά άλλο νεκρό συνάδελφό τους και για να επιστρέφουν όρθιοι στις οικογένειές τους μετά το μεροκάματο, όχι σακατεμένοι ή νεκροί.
Παράλληλα, συνέχεια στον αγώνα και το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης, μετά την μεγάλη μηχανοκίνητη πορεία από την Αθήνα ως τον Πειραιά που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, δίνει η μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εργασίας που πραγματοποιείται τη Δευτέρα 1 Νοέμβρη στις 9 το πρωί, στην οποία απευθύνουν κάλεσμα συμμετοχής Ομοσπονδίες και Συνδικάτα, για να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων της Cosco.
Την απόφαση για τη νέα 48ωρη απεργία πήραν οι εργαζόμενοι στις προβλήτες της COSCO με Γενική Συνέλευση που πραγματοποίησαν το απόγευμα της Κυριακής, εκτιμώντας τη ζωτική σημασία των αιτημάτων τους και τη μεγάλη επιτυχία που έχει καταγράψει ο 7ήμερος απεργιακός αγώνας τους.
Ηδη, μεγάλη παρακαταθήκη αυτού του αγώνα - παράλληλα με το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που έχει προκαλέσει - αποτελεί και το γεγονός της μεγάλης μαζικοποίησης του σωματείου τους, της ΕΝΕΔΕΠ, όπως αυτή καταγράφεται με τη διαδικασία των αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέας διοίκησης, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Κόντρα στους εκβιασμούς, την τρομοκρατία και τις πιέσεις από εργοδοσία και κυβέρνηση, οι εργάτες της COSCO όχι μόνο συμμετείχαν καθολικά σε επτά 24ωρες απεργίες - η τελευταία από τις οποίες ολοκληρώνεται τα μεσάνυχτα της Κυριακής - αλλά ανέδειξαν με τη συμμετοχή τους το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ ως το πιο αντιπροσωπευτικό και το πιο μαζικό, με ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή ήδη από τις πρώτες δύο μέρες των εκλογών, οι οποίες συνεχίζονται τη Δευτέρα και την Τρίτη.
Οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους και τη συσπείρωση στο σωματείο τους, κατάφεραν από τα 4 κρίσιμα αιτήματα που προτάσσουν να κάνουν ήδη την εργοδοσία να αποδεχθεί ένα πολύ ουσιαστικό, τη δημιουργία Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας με τη συμμετοχή των εργαζομένων.
Οπως επισημάνθηκε, βέβαια, και από τον πρόεδρο του Σωματείου, Μάρκο Μπεκρή, κατά τη σημερινή Γενική Συνέλευση, «εμείς έχουμε 4 αιτήματα», οι λιμενεργάτες της COSCO διεκδικούν επίσης: Οι ομάδες εργασίας (πόστες) σε κάθε γερανογέφυρα και ανά βάρδια να αποτελούνται από 6 εργαζόμενους και όχι από 4. Να σταματήσουν οι κόντρα βάρδιες που εξουθενώνουν τους εργάτες. Υπογραφή ικανοποιητικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και μετατροπή όλων των συμβάσεων σε πλήρους απασχόλησης.
Με την ολοκλήρωση των εκλογών του Σωματείου την Τρίτη, θα συγκροτηθεί σε σώμα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο και θα στείλει εξώδικο στην εργοδοσία, ζητώντας να απαντήσει στα αιτήματα των εργαζομένων και να αποδεχθεί συνάντηση με το Σωματείο τους την Πέμπτη.
«Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με επιτυχία, με νίκη των εργαζομένων, αλλά το ματς έχει 90 λεπτά», τόνισε ο Μ. Μπεκρής.
Η Γενική Συνέλευση αποφάσισε επίσης ομόφωνα ότι σε περίπτωση που η εργοδοσία απολύσει ή εκβιάσει εργαζόμενο, όλοι οι εργαζόμενοι θα απαντήσουν και σε αυτήν την περίπτωση όπως έπραξαν με το που έγινε γνωστός ο θάνατος του συναδέλφου τους, με νέο «κράτει όλα»!
Στο μεταξύ, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά αποδεχόμενο τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε ξανά η εργοδοσία κατά της απεργίας, έβγαλε και την απεργία της Κυριακής παράνομη, επιβεβαιώνοντας για πολλοστή φορά το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης στην υπεράσπιση των συμφερόντων της μεγαλοεργοδοσίας. Χαρακτηριστική εξάλλου των πιέσεων απέναντι στις οποίες οι λιμενεργάτες στις προβλήτες της COSCO ορθώνουν το ανάστημά τους, συνεχίζοντας τον απεργιακό τους αγώνα, είναι η νέα επιστολή που έστειλε στον υπουργό Ναυτιλίας, Γ. Πλακιωτάκη η μεγαλοεργοδοτική ναυτιλιακή ένωση «Διεθνής Ναυτική Ένωση», απαιτώντας παρέμβασή του για «να αποκατασταθεί άμεσα η επιχειρησιακή λειτουργία του Εμπορικού Λιμένος Πειραιώς» και απειλώντας πως αν δεν τερματιστεί άμεσα η απεργία «τα μέλη μας και οι εργαζόμενοί τους θα προβούν σε πάσα νόμιμη ενέργεια και θεσμική κινητοποίηση ως ύστατο μέσο διαμαρτυρίας».
πηγη: 902.gr
ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ G20 Ανταγωνισμοί για «πράσινες» μπίζνες και οικονομία πίσω από τις «θολές» διατυπώσεις
Με δύο θεματικές ενότητες, για την «κλιματική αλλαγή και το περιβάλλον» και για τη «βιώσιμη ανάπτυξη», ολοκληρώνεται σήμερα Κυριακή στη Ρώμη η διήμερη Σύνοδος Κορυφής του G20, στο περιθώριο της οποίας πραγματοποιούνται παράλληλα πλήθος από διμερείς συναντήσεις μεταξύ των ηγετών που συμμετέχουν.
Η ατζέντα της πρώτης ημέρας της Συνόδου επισήμως περιλάμβανε συζήτηση για την «παγκόσμια οικονομία και παγκόσμια υγεία», καθώς και παράλληλη εκδήλωση για την «υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των επιχειρήσεων με γυναίκες ιδιοκτήτριες».
Υπενθυμίζεται ότι στο φόντο των εντεινόμενων ανταγωνισμών, από τη Σύνοδο Κορυφής του G20, όπως και από την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα που ξεκινά σήμερα στη Γλασκόβη καταγράφονται οι «ηχηρές» απουσίες των ηγετών της Κίνας, της Ρωσίας, της Ιαπωνίας και του Μεξικού, που επέλεξαν - για διάφορους λόγους και επικαλούμενοι διάφορα προσχήματα - να συμμετάσχουν μέσω τηλεδιάσκεψης.
Ανταγωνιστικά συμφέροντα και υποκρισία περί «προστασίας του περιβάλλοντος»
Από τα θέματα που κυριαρχούν στη Σύνοδο Κορυφής του G20, υπό το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος από αυτούς που πρωτοστατούν στην καταστροφή του, είναι οι «πράσινες» μπίζνες για τα μονοπώλια.
Με τους ανταγωνισμούς γύρω από την «πράσινη» ανάπτυξη να εντείνονται συνεχώς με βάση τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών - όπως επιβεβαιώνεται και με ιδιαίτερη έμφαση την τρέχουσα περίοδο, με τη λεγόμενη «ενεργειακή κρίση» - οι σχετικές αποφάσεις της Συνόδου αναμένονταν «θολές».
Σύμφωνα με το πρακτορείο "Reuters" το τελικό ανακοινωθέν της Συνόδου (το οποίο μέχρι νωρίς το απόγευμα της Κυριακής δεν είχε δημοσιοποιηθεί ακόμα επίσημα) παροτρύνει για «αποτελεσματική» δράση για τον περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου, χωρίς να περιλαμβάνει συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Αναφέρει ότι τα τρέχοντα εθνικά σχέδια για τον περιορισμό των εκπομπών ρύπων θα πρέπει να ενισχυθούν «εφόσον χρειαστεί» και δεν έχει καμία συγκεκριμένη αναφορά για το 2050 ως το έτος επίτευξης μηδενικών εκπομπών άνθρακα. Με μια πιο αόριστη διατύπωση γίνεται αναφορά στη «βασική σημασία» να επιτευχθεί κάτι τέτοιο «μέχρι ή γύρω στα μέσα του αιώνα».
Επιπλέον, το κείμενο περιλαμβάνει μια έκκληση να σταματήσει η χρηματοδότηση για την κατασκευή σε άλλες χώρες υποδομών παραγωγής ενέργειας από άνθρακα, αλλά δεν προσδιορίζει συγκεκριμένη ημερομηνία για τον τερματισμό της χρήσης άνθρακα για την παραγωγή ενέργειας, υποσχόμενο αυτό να γίνει «το συντομότερο δυνατό». Δεν υπάρχει επίσης συγκεκριμένη ημερομηνία για τον τερματισμό των κρατικών επιχορηγήσεων σε καύσιμα από υδρογονάνθρακες.
Στο επίκεντρο ο διεθνής εταιρικός φόρος και η παραπέρα εμπορευματοποίηση της Υγείας
Σε ό,τι αφορά τη θεματική ενότητα της «παγκόσμιας οικονομίας», από τα θέματα που βρέθηκαν στο επίκεντρο ήταν ο διεθνής εταιρικός φορολογικός συντελεστής. Διεθνή ΜΜΕ αναφέρουν την «ευρεία στήριξη» των ηγετών της G20 στα σχετικά αποτελέσματα της συνόδου των υπουργών Οικονομικών του ΟΟΣΑ που είχε γίνει τον Οκτώβρη στην Ουάσιγκτον, για έναν διεθνή φόρο μόλις στο 15%, ωστόσο το σίγουρο είναι ότι γύρω από την συγκεκριμένη εφαρμογή αυτών των αποφάσεων συνεχίζουν να εκδηλώνονται έντονοι ανταγωνισμοί και παζάρια.
Σε κάθε περίπτωση, παρά τους κάλπικους ισχυρισμούς που αναπαρήγαγε και ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, ότι τάχα «η διεθνής κοινότητα, χάρη στην συμφωνία για την κατώτατη διεθνή φορολόγηση, θα στηρίξει τους ανθρώπους», στην πραγματικότητα οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν καμία «ελάφρυνση». Τα όποια φορολογικά έσοδα από τέτοιες παρεμβάσεις - και ενώ παραμένει βέβαια το τεράστιο οπλοστάσιο που διαθέτουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για την φοροαποφυγή, τα κάθε λογής φορολογικά «κίνητρα», απαλλαγές κ.ο.κ. - στη μεγάλη τους πλειοψηφία θα αφορούν στα ισχυρότερα καπιταλιστικά κράτη και θα αξιοποιηθούν για την παραπέρα στήριξη των μονοπωλίων τους στο διεθνή ανταγωνισμό.
Παράλληλα, στο φόντο της ολοένα μεγαλύτερης εμπορευματοποίησης της Υγείας, τα τραγικά αποτελέσματα της οποίας αποκάλυψε ακόμα πιο εμφατικά σε όλο τον κόσμο η πανδημία του κορονοϊού, διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι πολλές χώρες εξέφρασαν την στήριξή τους στην πρωτοβουλία της ιταλικής προεδρίας της G20, με στόχο την δημιουργία «επιχειρησιακής δύναμης για την υγεία και την οικονομία», η οποία να ευνοήσει μια στενότερη «συνεργασία» των δυο αυτών τομέων.
Μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν ήταν επίσης η πανδημία και η μεγάλη διεθνής ανισομετρία στους εμβολιασμούς.
«Στις χώρες με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, πάνω από το 70% του πληθυσμού έχει λάβει τουλάχιστον μια δόση. Στις φτωχές χώρες το ποσοστό αυτό πέφτει κατακόρυφα στο 3%», είπε ο οικοδεσπότης, Ιταλός πρωθυπουργός, Μ. Ντράγκι, τη στιγμή που οι αστικές τάξεις και οι κυβερνήσεις των χωρών της G20 είναι ακριβώς οι πρωταίτιοι για αυτήν την τεράστια ανισομετρία.
Από την πλευρά του, ο Ρώσος πρόεδρος, Βλ. Πούτιν, ο οποίος απευθύνθηκε στη σύνοδο μέσω τηλεδιάσκεψης, είπε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) πρέπει να λαμβάνει ταχύτερα αποφάσεις για την έγκριση των εμβολίων και ζήτησε από τις χώρες της G20, να επιταχύνουν την αμοιβαία αναγνώριση των εμβολίων που παράγει η καθεμιά τους κατά της COVID-19. Υπενθυμίζεται ότι τα ρωσικά εμβόλια όπως το Sputnik-V, παρότι χρησιμοποιούνται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, δεν έχουν μέχρι στιγμής αναγνωριστεί ως κατάλληλα από τον ΠΟΥ και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ).
Σε αντίστοιχο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ζητώντας αμοιβαία αναγνώριση των εμβολίων κατά της COVID-19 βάσει του καταλόγου του ΠΟΥ (δύο κινεζικά εμβόλια - ένα της Sinovac Biotech και ένα της Sinopharm- έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο του ΠΟΥ με τα εμβόλια για επείγουσα χρήση).
πηγη: 902.gr
ΝΑΡ: Νίκη στον αγώνα των εκπαιδευτικών κόντρα στη συμμαχία κυβέρνησης – γραφειοκρατών
Mε πανεκπαιδευτικό και πανεργατικό ξεσηκωμό
«Απέναντι στην αντιδραστική επίθεση και τον ταξικό κυνισμό της κυβέρνησης που χτυπά το δημόσιο σχολείο η απάντηση του εκπαιδευτικού, νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος πρέπει να είναι ανατρεπτική, ταξική και πολιτική» τονίζει το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, επισημαίνοντας ότι «ο δρόμος για τη νίκη των αγώνων δεν “χωρά” στις διαχειριστικές και κυβερνητικές αυταπάτες, με λογικές «αριστερής» ή «προοδευτικής διακυβέρνησης», ούτε με την «ανάθεση» σε κοινοβουλευτικές λύσεις.»
Κατά το ΝΑΡ, «μονόδρομος είναι ο μαζικός αγώνας του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η συγκρότηση και ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου με στόχο τον κλονισμό και την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, της συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ, της συνολικής καπιταλιστικής επίθεσης. Για μια άλλη κοινωνία, ένα άλλο κόσμο, έξω από τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης, για την κομμουνιστική απελευθέρωση».
Η ανακοίνωση των ΝΑΡ- ν. ΚΑ για τον αγώνα των εκπαιδευτικών
Με αγώνα για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών νόμων της κυβέρνησης για την διεκδίκηση του ενιαίου δημόσιου και δωρεάν δωδεκάχρονου σχολείου με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Για την πραγματική ελεύθερη πρόσβαση σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση κόντρα στους ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς. Για την ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο, δωρεάν, σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για όσα επαγγέλματα δεν απαιτείται πανεπιστημιακή μόρφωση. Για την ανατροπή του σύγχρονου καθεστώτος εκμετάλλευσης. Για δουλειά με αξιοπρέπεια με αυξήσεις στους μισθούς και μείωση του χρόνου εργασίας. Για την κατοχύρωση και διεύρυνση της ουσιαστικής παιδαγωγικής ελευθερίας και της δημοκρατίας στα σχολεία. Για σύγχρονα συλλογικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες ενάντια στο μόνιμο καθεστώς κατάργησης των εργατικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Για συνολική ρήξη με το πλαίσιο της μεταμνημονιακής επιτροπείας, της ΕΕ και του χρέους. Για υπεράσπιση της ειρήνης, ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στο ΝΑΤΟ.
Μονόδρομος είναι ο μαζικός αγώνας του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η συγκρότηση και ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου με στόχο τον κλονισμό και την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, της συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ, της συνολικής καπιταλιστικής επίθεσης. Για μια άλλη κοινωνία, ένα άλλο κόσμο, έξω από τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης, για την κομμουνιστική απελευθέρωση.
Ο μεγάλος απεργιακός αγώνας των εκπαιδευτικών με τα συντριπτικά ποσοστά συμμετοχής στην απεργία αποχή ενάντια στην εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων έχει αναδειχθεί σε εξαιρετικής σημασίας πολιτικό γεγονός που υπερβαίνει τα όρια της εκπαίδευσης.
Είναι ένας αγώνας επικίνδυνος για το σύστημα γιατί εξελίσσεται στο έδαφος της ευρύτερης οργής των εργαζομένων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που λεηλατεί το δικαίωμα στην εργασία, φτωχοποιεί ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους, διαλύει και ιδιωτικοποιεί κάθε δημόσιο κοινωνικό αγαθό με τραγικές συνέπειες από τις τελευταίες πυρκαγιές και πλημμύρες, την τραγική διαχείριση της πανδημίας την ίδια στιγμή που δισεκατομμύρια ευρώ χαρίζονται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, την καταστολή και το μεγάλο κεφάλαιο μέσω της νέας δανειακής σύμβασης του Ταμείου Ανάκαμψης. Έρχεται σε σύγκρουση με τις στρατηγικές αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση που επιδιώκουν να εξαφανίσουν κάθε κατάκτηση του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος στη δημόσια εκπαίδευση.
Η πολιτική της κυβέρνησης θέλει βίαια να ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων που υλοποιούν την πολιτική της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και του κεφαλαίου για ένα σχολείο φτωχό, ιδιωτικοποιημένο/εμπορευματοποιημένο, ανταγωνιστικό και επιχειρηματικό, ξένο για τα παιδιά των φτωχών εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Ένα σχολείο που θα διαμορφώνει το νέο ευέλικτο, μισοκαταρτισμένο, υπάκουο εργατικό δυναμικό, που έχει ανάγκη ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός σήμερα. Ένα σχολείο που τα εργασιακά, συλλογικά δικαιώματα και κάθε ίχνος παιδαγωγικής ελευθερίας και δημοκρατίας για τους εκπαιδευτικούς θα καταπατηθούν βάναυσα, με τον ατομικό ανταγωνισμό να ανακηρύσσεται σε κυρίαρχο δόγμα. Η αξιολόγηση αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για την επιβολή αυτής της πολιτικής. Μέσα στη μάχη της εκπαίδευσης αυτή την περίοδο, αλλά και στις προηγούμενες κινητοποιήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος τα ιδεολογήματα της “αξιολόγησης” της “αριστείας” και της “ατομικής ευθύνης” ξεθώριασαν όχι μόνο εντός της εκπαίδευσης, αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία. Είναι ένας αγώνας που επικοινωνεί με την αγωνία της λαϊκής οικογένειας για το δικαίωμα στη μόρφωση του παιδιών της. Είναι ένας αγώνας που σηματοδοτεί την πρώτη μεγάλη αντιπαράθεση του κόσμου της εργασίας με τον απεργοκτόνο νόμο Χατζηδάκη που επιχειρείται να εφαρμοστεί σήμερα στους 150.000 εργαζόμενους της εκπαίδευσης, αύριο σε όποιο κλάδο εργαζομένων θέλει να παλέψει για τα δικαιώματα του.
Ο αγώνας αυτός έχει ανοίξει το δρόμο για μια σκληρή μετωπική σύγκρουση με τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής στην δημόσια εκπαίδευση. Επικοινωνεί με το εύφλεκτο υλικό της νεολαίας που αναζητεί δρόμους αγωνιστικού ξεσηκωμού ενάντια σε μια πολιτική που συνθλίβει το παρόν και το μέλλον της. Γι αυτό αφού δεν έπιασε η τρομοκρατία, ο αυταρχισμός και οι αποφάσεις της “Ανεξάρτητης Δικαιοσύνης’ για την καταστολή του, ενεργό ρόλο ανέλαβε ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός του “κοινωνικού εταιρισμού” και της συνδιαλλαγής. Με ένα πραγματικό πραξικόπημα ΔΑΚΕ(ΝΔ)/ΣΥΝΕΚ(ΣΥΡΙΖΑ)/ΠΕΚ(ΚΙΝΑΛ) στη Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 16/10/2021 παραχαράχτηκε η βούληση του κλάδου των εκπαιδευτικών για συνέχιση της απεργίας-αποχής και του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση. Σε διατεταγμένη υπηρεσία 8 πρόεδροι από ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ, ενώ ήταν καταστατικά δεσμευμένοι να μεταφέρουν την απόφαση για συνέχιση του αγώνα από τις τοπικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, ψήφισαν με κομματική εντολή το σταμάτημα της κινητοποίησης! Με ανακοίνωση της η πλειοψηφία του Δ.Σ της ΟΛΜΕ έστειλε προς τους καθηγητές ενημερωτικό στο οποίο τα επιχειρήματα καλλιέργειας κλίματος τρομοκρατίας για την συμμετοχή σε παράνομη απεργία ήταν πιστή αντιγραφή των επιχειρημάτων Κεραμέως.
Αντίστοιχα στο Δ.Σ της ΔΟΕ συντεταγμένες οι ΔΑΚΕ(ΝΔ)/ΔΗΣΥ (ΚΙΝΑΛ)/ΕΡΑ-ΑΕΕΚΕ (ΣΥΡΙΖΑ), μία μέρα πριν τη μεγάλη απεργία, αρνήθηκαν οποιαδήποτε συζήτηση για επαναπροκήρυξη. Έχοντας μάλιστα, εξασφαλίσει πλειοψηφία στο ΔΣ για συμμετοχή στις ομάδες της αυτοαξιολόγησης με κατάθεση υποτίθεται ενιαίου κειμένου που θα σταλεί από τη ΔΟΕ, έκλεισαν άρον άρον τη διαδικασία, ακολουθώντας από άλλη διαδρομή τον ίδιο αντιδημοκρατικό δρόμο. Ενώ ήταν σε εξέλιξη οι Γ.Σ των ΣΕΠΕ, ενόψει της Γ.Σ Προέδρων της ΔΟΕ που απέρριπταν συντριπτικά το ενιαίο κείμενο και ψήφιζαν υπέρ της συνέχισης της απεργίας αποχής, το Δ.Σ της ΔΟΕ έστειλε ως απόφαση το ενιαίο κείμενο ευτελίζοντας κάθε έννοια δημοκρατίας και σεβασμού των συλλογικών αποφάσεων των σωματείων. Αγνόησε την φωνή των σωματείων στην Ολομέλεια Προέδρων που μετέφεραν την απαίτηση των εκπαιδευτικών για συνέχιση της απεργίας αποχής και το Δ.Σ της ΔΟΕ αποφάσισε να μην την επαναπροκηρύξει. Και οι δύο Ομοσπονδίες αρνήθηκαν κάθε απεργιακή κλιμάκωση και την πρόταση για 48ωρη απεργία και στάση εργασίας για την κάλυψη των εκπαιδευτικών να μην συμμετέχουν στις συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων για την αξιολόγηση. Το σχέδιο των πολιτικών δυνάμεων σε ΟΛΜΕ/ΔΟΕ ήταν συντονισμένο με στόχο την στήριξη των αστικών πολιτικών κομμάτων τους και των αντιδραστικών σχεδίων τους για την δημόσια εκπαίδευση.
Ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες τρόμαξε από την απεργιακή λαοθάλασσα κι έσπευσε να κλείσει το ρήγμα που άνοιξε ο κόσμος της εκπαίδευσης.
Ευθύνες σε αυτή την μεθόδευση του αστικοποιημένου, κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού έχει και μέρος της ριζοσπαστικής πτέρυγας που στην κρίσιμη καμπή για τη κλιμάκωση και συνέχιση του αγώνα συντάχθηκε με την πλειοψηφία του Δ.Σ της ΔΟΕ με το “ενιαίο κείμενο”. Η στάση αυτή όχι μόνο δεν οδηγεί σε ενιαία απάντηση του κλάδου απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης, αντίθετα διευκολύνει τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις στην αποκλιμάκωση, στην καλλιέργεια της λογικής να ακυρώσουμε με ήπιες μορφές και από τα μέσα την αξιολόγηση, αλλά και τη λογική περί δυνατότητας μιας «ήπιας» αξιολόγησης. Η άμεση απάντηση Κεραμέως πως «τα ενιαία κείμενα δεν γίνονται αποδεκτά» αποδεικνύει πως οι αγώνες δεν πάνε μπροστά με υποχώρηση στην κυβερνητική τρομοκρατία την ώρα μάλιστα της κορύφωσης τους αλλά με αποφασιστική κλιμάκωση.
Σοβαρές επίσης είναι οι ευθύνες του ΠΑΜΕ που ενώ καταγγέλλει την συνδικαλιστική γραφειοκρατία για το ξεπούλημα της, την ίδια στιγμή αρνείται τη συνέχιση της απεργίας / αποχής με τα πρωτοβάθμια σωματεία και την απεργιακή κλιμάκωση. Δεν πρότεινε και δεν ψήφισε καμιά απεργιακή κινητοποίηση και συμπόρευση με την απεργία των υγειονομικών 21/10, που έδινε τη δυνατότητα διεύρυνσης του απεργιακού μετώπου κόντρα στην αντεργατική πολιτική και το νόμο Χατζηδάκη. Είναι η ίδια στάση με την αναβολή της απεργίας 3/6 ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη, αλλά και την συναίνεση του στην εξαίρεση της ΟΛΜΕ από την απεργία 10/6 για να μην θιγούν τα «ιερά και τα όσια» των πανελλαδικών εξετάσεων.
Η γραμμή της υποχώρησης στην κρίσιμη καμπή του κινήματος, η συμπόρευση και αναγνώριση της ηγεμονίας του αστικοποιημένου εργοδοτικού συνδικαλισμού στο σχεδιασμό των αγώνων οδηγεί σε αφοπλισμό του κινήματος. Υποτιμά τη δυνατότητα του μαχόμενου εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος να γίνει ανατρεπτικό, να βάζει φραγμό και να αποσπά νίκες απέναντι στην σφοδρή επίθεση κυβέρνησης κεφαλαίου. Η αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών δεν ανατρέπεται με τα ραντεβού στις κάλπες, αλλά στον καυτό δρόμο του αγώνα.
Ο αγώνας των εκπαιδευτικών μπορεί να νικήσει. Με την αποφασιστικότητα και την μαχητικότητα των χιλιάδων εκπαιδευτικών. Η δύναμη, η ενότητα του και το μαζικό κίνημα ανυπακοής και ανατροπής σφυρηλατείται στις Γ.Σ, στις επιτροπές και συνελεύσεις αγώνα, στα πρωτοβάθμια σωματεία, κόντρα στον αυταρχισμό της κυβέρνησης και την απεργοσπαστική στάση του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού. Οι αγωνιστικές παρακαταθήκες του εκπαιδευτικού κινήματος και οι νίκες που κατέκτησε όλα αυτά τα χρόνια ήταν αποτέλεσμα αυτής της γραμμής και όχι ο ακολουθητισμός στον αστικοποιημένο συνδικαλισμό. Τον δρόμο που επιχειρούν να ανιχνεύσουν τα πρωτοβάθμια σωματεία που έχουν ήδη αποφασίσει κήρυξη στάσεων εργασίας ώστε να καλύψουν τα μέλη τους και προχωρούν σε συντονισμό της δράσης τους με στόχο να επαναπροκηρύξουν αυτά την απεργία-αποχή και να οργανώσουν τη συνέχιση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Ο αγώνας των εκπαιδευτικών για να νικήσει απαιτεί την κοινή και συντονισμένη δράση και αλληλεγγύη των ταξικών, αγωνιστικών δυνάμεων και σωματείων του εργατικού κινήματος και του δυναμικού της μαχόμενης, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς.
Απέναντι στην αντιδραστική επίθεση και τον ταξικό κυνισμό της κυβέρνησης που χτυπά το δημόσιο σχολείο η απάντηση του εκπαιδευτικού, νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος πρέπει να είναι ανατρεπτική, ταξική και πολιτική.
Με αγώνα για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών νόμων της κυβέρνησης για την διεκδίκηση του ενιαίου δημόσιου και δωρεάν δωδεκάχρονου σχολείου με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Για την πραγματική ελεύθερη πρόσβαση σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση κόντρα στους ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς. Για την ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο, δωρεάν, σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για όσα επαγγέλματα δεν απαιτείται πανεπιστημιακή μόρφωση. Για την ανατροπή του σύγχρονου καθεστώτος εκμετάλλευσης. Για δουλειά με αξιοπρέπεια με αυξήσεις στους μισθούς και μείωση του χρόνου εργασίας. Για την κατοχύρωση και διεύρυνση της ουσιαστικής παιδαγωγικής ελευθερίας και της δημοκρατίας στα σχολεία. Για σύγχρονα συλλογικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες ενάντια στο μόνιμο καθεστώς κατάργησης των εργατικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Για συνολική ρήξη με το πλαίσιο της μεταμνημονιακής επιτροπείας, της ΕΕ και του χρέους. Για υπεράσπιση της ειρήνης, ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στο ΝΑΤΟ.
Ο δρόμος για τη νίκη των αγώνων δεν “χωρά” στις διαχειριστικές και κυβερνητικές αυταπάτες, με λογικές «αριστερής» ή «προοδευτικής διακυβέρνησης», ούτε με την «ανάθεση» σε κοινοβουλευτικές λύσεις. Μονόδρομος είναι ο μαζικός αγώνας του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η συγκρότηση και ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου με στόχο τον κλονισμό και την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, της συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ, της συνολικής καπιταλιστικής επίθεσης. Για μια άλλη κοινωνία, ένα άλλο κόσμο, έξω από τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης, για την κομμουνιστική απελευθέρωση.
ΠΗΓΗ: prin.gr
Συγκέντρωση καταδίκης των φασιστικών επιθέσεων
Αυξάνονται καθημερινά οι επιθέσεις που οργανώνονται από φασιστικές ομάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας μας.
Μετά την Σταυρούπολη (Θεσσαλονίκη), το Γαλάτσι (Αθήνα), ακολούθησαν πολλές ακόμη καταδρομικές επιθέσεις, με τελευταία την δολοφονική επίθεση εναντίον 3 Πακιστανών εργατών στην Παλιά Κοκκινιά με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του ενός μετανάστη.
Η επίθεση των φασιστών έγινε με μπουκάλια, ενώ κρατούσαν και μαχαίρια! Οι δύο μετανάστες κατέφυγαν σε γειτονική πολυκατοικία για να προστατέψουν την σωματική τους ακεραιότητα.
Η ραγδαία κλιμάκωση των φασιστικών επιθέσεων αναδεικνύει τις σοβαρότατες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία προτάσσει την γραμμή του αυταρχισμού και της καταστολής ενάντια στο οργανωμένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, κλείνοντας το μάτι στους φασίστες, ενώ ομάδες του χώρου ανασυγκροτούνται και μεθοδικά οργανώνουν νέα τάγματα εφόδου.
Το εργατικό και αντιφασιστικό κίνημα, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση και ολιγωρία, πρέπει να αντιδράσει δυναμικά, μαζικά και αγωνιστικά, να κόψει τα χέρια των φασιστών που σηκώνονται ενάντια σε αγωνιστές, αντιφασίστες, πρόσφυγες και μετανάστες.
Να συγκρουστεί με την ιδεολογία του φασισμού, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού αλλά να δώσει και την ανάλογη απάντηση στις φασιστικές συμμορίες και στην αναδιοργάνωσή τους.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ, η οποία με συνέπεια αγωνίζεται όλα τα τελευταία χρόνια για την ιδεολογική και πολιτική απομόνωση των νεοφασιστών, καλεί τους Ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση που διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, αντιφασιστικές οργανώσεις και τοπικοί λαϊκοί φορείς.
Όλοι στη συγκέντρωση την Τρίτη 2/11 στην πλατεία Αγ. Σωτήρα στην Παλιά Κοκκινιά στις 18.30
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
- Τελευταια
- Δημοφιλή