Η κατάθεση στην Βουλή του νέου αντιλαϊκού προϋπολογισμού από την κυβέρνηση της Ν.Δ συνιστά ένα ακόμη βήμα στην αντιλαϊκή της πολιτική σε βάρος εργαζομένων, συνταξιούχων και ευρύτερα των λαϊκών στρωμάτων, φθάνοντας στο επαίσχυντο σημείο να μειώνει τις δαπάνες για την δημόσια υγεία σε μια περίοδο που η πανδημία είναι σε πρωτοφανή έξαρση και οι ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των νοσηλευομένων! Ταυτόχρονα συνεχίζεται η προκλητική κυβερνητική πολιτική ενίσχυσης του κεφαλαίου για να αντιμετωπίσει την κρίση και να ανακάμψουν τα κέρδη του.

Ο Προϋπολογισμός αποτελεί συνέχεια του αντιδραστικού – αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη με τον οποίο τσακίζονται όλα τα εναπομείναντα εργατικά – συνδικαλιστικά δικαιώματα, υπονομεύεται το 8ωρο, το 40ωρο, οι κυριακάτικες αργίες, το δικαίωμα στην απεργία, ποινικοποιούνται οι διαδηλώσεις και η περιφρούρησή τους, θεσπίζεται το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικάτων και της συνδικαλιστικής δράσης!

Προηγήθηκε το αντιδραστικό τερατούργημα της Υπουργού Παιδείας που απροκάλυπτα για πρώτη φορά εγκαινιάζεται η παρουσία των δυνάμεων καταστολής στις σχολές!

Στις συνθήκες αυτές αποκαλύπτεται περισσότερο από ποτέ ο βρώμικος ρόλος των ηγεσιών σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥοι οποίοι έχουν επιβάλει τον παροπλισμό των κορυφαίων οργανώσεων αλλά και των άλλων δυνάμεών τους στο σύνολο των συνδικάτων της χώρας μας.

Αυτή η γραμμή σηματοδοτεί ουσιαστική στήριξη στην ασκούμενη αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική!

Κανένα επικοινωνιακό τρυκ δεν μπορεί να κρύψει τις βαρύτατες ευθύνες τους! Αποδεικνύονται προδότες της εργατικής τάξης και των δικαιωμάτων της!

Από την άλλη η γραμμή των δυνάμεων του ΠΑΜΕ και οι βαρύγδουπες και άλλες αγωνιστικές κορώνες που αναδείχθηκαν στην εργατική σύσκεψη στο Σπόρτιγκ αλλά και στο συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος για απεργιακή κλιμάκωση ενάντια στον νόμο Χατζηδάκη έμειναν κενό γράμμα και αυτή την φορά και τελικά το μόνο που προκρίνουν εν όψει της ψήφισης του προϋπολογισμού είναι μια συγκέντρωση – διαμαρτυρία στο Σύνταγμα!!!

Η οπισθοχώρηση και η αλλαγή πλεύσης είχε φανεί ξεκάθαρα όλο το προηγούμενο διάστημα αφού σχεδίασαν και πραγματοποίησαν πρόωρα συνέδρια κορυφαίων οργανώσεων (Ε.Κ.Πειραιά, Ε.Κ.Λαυρίου, Ε.Κ.Πάτρας, ΟΙΥΕ) «ώστε να μην έχουμε μπροστά μας τον νόμο Χατζηδάκη» (1/1/2022).

Η γραμμή αυτή για άλλη μια φορά δείχνει τα όριά της και αν μη τι άλλο δεν αποτελεί στοιχείο σύγκρουσης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – κεφαλαίου.

Ο εγκλωβισμός και άλλων αγωνιστικών ταξικών δυνάμεων σε αυτή την στρατηγική και σε αυτόν τον σχεδιασμό δημιουργεί αντικειμενικά ένα τεράστιο κενό στην αγωνιστική εκπροσώπηση των εργαζομένων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εν όψει του σημερινού 36^ου Συνεδρίου του Ε.Κ.Πειραιά θα καταθέσει σε αυτό πρόταση για κήρυξη 24ωρης Πανελλαδικής – Πανεργατικής απεργίας για τις 16 Δεκέμβρη με κεντρικές διεκδικήσεις:

-          Την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη.

-          Την υπογραφή ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις.

-          Την καταδίκη του αντιλαϊκού προϋπολογισμού.

-          Την γενναία στήριξη και ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και το πέρασμα όλων των ιδιωτικών κλινικών σε δημόσιο κρατικό έλεγχο για όλη την περίοδο που διαρκεί η πανδημία.

-          Ουσιαστική αύξηση στα επιδόματα ανεργίας.

-          Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, καθολική δημόσια κοινωνική ασφάλιση.

-          Μειώσεις στα τιμολόγια για το ρεύμα, νερό, βασικά καταναλωτικά αγαθά, επιχορήγηση στο ενοίκιο για εργαζόμενους και λαϊκές οικογένειες.

-          Στεγαστικό επίδομα για τους φοιτητές που σπουδάζουν εκτός του τόπου κατοικίας τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά με ευθύνη, στέκεται μπροστά στους χιλιάδες εργαζόμενους του Πειραιά και τα σωματεία μέλη του εν όψη του 36^ου Συνεδρίου, διασφαλίζοντας τις διαδικασίες διεξαγωγής του με βάση το καταστατικό του.

Προκαλούν ερωτηματικά οι ανακοινώσεις συγκεκριμένων ναυτικών σωματείων αλλά και η στάση τους απέναντι στο επικείμενο Συνέδριο. Τα σωματεία αυτά ενώ είχαν κάθε δυνατότητα να φέρουν τα απαιτούμενα από το καταστατικό χαρτιά για να πάρουν μέρος όπως το μητρώο μελών και τ, δεν το έπραξαν. Αντίστοιχα απόντα από το 2012 – εκτός του σωματείου των θαλαμηπόλων – ήταν και από τα προηγούμενα συνέδρια του ΕΚΠ. Οι ίδιοι που εγκαλούν σήμερα την διοίκηση του ΕΚΠ για μια σειρά ζητήματα είναι οι ίδιοι που θυμήθηκαν σήμερα την ύπαρξη του Κέντρου μετά από σχεδόν μια 10ετία.

Είναι ψέμα ότι η χρηματοδότηση του ΕΚΠ από τον ΟΑΕΔ και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό εξαρτάται από την παρουσία των ναυτικών σωματείων, μιας και αυτή προέρχεται μόνο προσμετρώντας τα σωματεία της στεριάς και όχι της θάλασσας.

Όλα τα σωματεία μέλη μας που θα πάρουν μέρος στο 36^ο Συνέδριο του Κέντρου, έχουν προσκομίσει τα απαραίτητα χαρτιά, έχουν διεξάγει τις αρχαιρεσίες με τον ν.1264/82 και όχι με τον ν.330/76 και σε αυτό δεν θα υπάρξουν εξαιρέσεις. Είναι οξύμωρο και υποκρύπτει βαθιά αντιδημοκρατική και αντιδραστική αντίληψη αυτοί που αποκλείουν την δημοκρατική – πλουραλιστική εκπροσώπηση στα σωματεία τους να διεκδικούν το αντίθετο για το ΕΚΠ.

Επαναλαμβάνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις πως το Εργατικό Κέντρο Πειραιά είναι και θα παραμείνει Εργατικό Κέντρο των εργαζομένων του Πειραιά και δεν είναι «τσιφλίκι» κανενός. Οι διοικήσεις των 7 σωματείων είναι αποκλειστικά υπεύθυνες και υπόλογες για τις αποφάσεις που έχουν πάρει τα όργανα του ΕΚΠ.

Στο 36^ο Συνέδριό του πρέπει και θα εκφραστεί η φωνή των εργαζομένων. Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα παραμείνει αποκούμπι των εργατικών σωματείων.

ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΕΛΠΙΔΑ

ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

του Γιάννη Νικολακόπουλου

Όλα τα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα, τα οποία είχαν ιδιαίτερη συμβολή κατά τη δεκαετία του 2010 στην επιβολή των μνημονίων και την καταστολή της αντίστασης του λαϊκού κινήματος, κατέχουν πρωταγωνιστικές θέσεις στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.

Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί το ασφυκτικό περιοριστικό πλαίσιο των μεταξύ τους πολιτικών αντιπαραθέσεων, την παρατηρούμενη στασιμότητα των πολιτικών συσχετισμών και τη βάση των μελλοντικών συνεργασιών.

Το ΠΑΣΟΚ το οποίο αναγκάστηκε λόγω χρεών στο δημόσιο να αλλάξει όνομα και να εμφανίζεται ως ΚΙΝΑΛ, είναι το κόμμα το οποίο πρώτο εισηγήθηκε, εφάρμοσε και υπεράσπισε αυτές τις απάνθρωπες μνημονιακές πολιτικές. Σήμερα λοιπόν θεωρεί ότι δικαιούται καλύτερης τύχης.

Έτσι τα ίδια πρόσωπα, αυτά που συνέβαλαν στη φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του Ελληνικού λαού εμφανίζονται… χωρίς χρέη πολιτικά και οικονομικά, να διεκδικούν καλύτερη θέση στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Προέχει η σωτηρία και αναβάθμιση του ΚΙΝΑΛ

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του πρώην εκπρόσωπου τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και νυν υποψήφιου για την αρχηγία Π. Χρηστίδη στον ΑΝΤ1: «Το ΠΑΣΟΚ είναι η πιο βαριά φανέλα της ελληνικής πολιτικής ζωής και έχει έλθει η ώρα να ξαναπαίξει μπάλα».

Την άποψη φαίνεται ότι ασπάζεται και η αστική τάξη της χώρας. Έχοντας δικτατορικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης προκαλεί το μέγιστο δυνατό ενδιαφέρον της λεγόμενης κοινής γνώμης. Χρειάζονται το ΠΑΣΟΚ. Με δεδομένη την απλή αναλογική γνωρίζουν ότι πιθανόν θα είναι αναγκαίος ο σχηματισμός συμμαχικής κυβέρνησης. 

Αλλά ποιο είναι το σχήμα που θα εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή σταθερότητα; Μια συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ θάταν μια λύση αν δεν περιείχε τους ορατούς πλέον κινδύνους ανεπιθύμητης πολιτικής ενδυνάμωσης της ακροδεξιάς - αλλά και σχετικής στην κατάσταση που βρίσκεται- παγίωσης ή και ενδυνάμωσης της κομμουνιστικής αριστεράς. Τα αποτελέσματα της συγκυβέρνησης ΝΔ -ΠΑΣΟΚ δεν συνηγορούν σε αυτή την προοπτική. Οι συνέπειες θα ήταν απρόβλεπτες.

Προσαρμόζει λοιπόν την τακτική της στην πολιτική συγκυρία που προέκυψε. Η σωτηρία του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ είναι η βάση του ζητήματος.

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις ο πρώτος στόχος επιτυγχάνεται. Το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να αυξάνει την επιρροή του στον Ελληνικό λαό.

Έπεται ποιος θα είναι αρχηγός

Ποιος θα είναι αρχηγός είναι δευτερεύον ζήτημα αλλά όχι χωρίς σημασία. Η τελική επιλογή των ψηφοφόρων έχει ιδιαίτερη αξία. Θα είναι ένα ακόμη δείγμα των πολιτικών τάσεων που επικρατούν και θα είναι σημαντικός παράγοντας στη μορφή των πολιτικών συμμαχιών και των πολιτικών που θα ακολουθήσουν.

Η εκλογή του Α. Λοβέρδου αθροίζει τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ στις επιθετικές δυνάμεις της ΝΔ. Ο μέχρι τώρα πολιτικός του βίος επιβεβαιώνει αυτή την προοπτική. Η συντηρητική πολιτική διαδρομή του Ανδρέα Λοβέρδου διανθίζεται από πολιτικά ανήθικες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός υγείας…γεγονότα ξεχασμένα βέβαια από τα ΜΜΕ αλλά και από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Η διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών και η εισαγγελική παραπομπή του για το διεθνές σκάνδαλο NOVARTIS συμπορεύονται με ενέργειες όπως και η τροχιοδεικτική βολή υποστήριξης της ΝΔ στο Ν/Σ για τον νέο ποινικό κώδικα κόντρα στη θέση του κόμματός του.

Ταυτόχρονα όμως προσθέτει χώρο κίνησης στο ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο για να τον καλύψει θα χρειαστεί, σύμφωνα με την τακτική που ακολουθεί η ηγετική του ομάδα, να μετατοπιστεί ακόμη δεξιότερα.

Η εκλογή του Γ. Παπανδρέου με την παραδοσιακή αντιδεξιά του ρητορική αφαιρεί σε πρώτη φάση τουλάχιστον χώρο από το ΣΥΡΙΖΑ και βάζει εμπόδια σε κυβερνητικές συνεργασίες υπό την ηγεμονία της ΝΔ. Ταυτόχρονα αξίζει να επισημανθεί ότι όταν χρειάστηκε να γίνουν μεγάλες αντιλαϊκές κινήσεις, στην κυβέρνηση ήταν Σοσιαλδημοκρατικού τύπου κυβερνήσεις. Πρόσφατα στη χώρα μας με κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου μπήκαμε στα μνημόνια και με ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση ψηφίστηκε το 2015 το τρίτο μνημόνιο.

Η εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη φαίνεται να εκφράζει όσους ενδιαφέρονται για την ενίσχυση της σταθερότητας του συστήματος διακυβέρνησης και την ενότητα του κόμματος η οποία εξυπηρετεί τον πρωταρχικό στόχο ισχυροποίησης του κόμματος. Με αρχηγό το Ν. Ανδρουλάκη το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ μπορεί να συνεργαστεί, χωρίς να προκαλέσει τριβές, με όλους. Με ΝΔ, με ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και με τους δύο μαζί αν χρειαστεί.

Αντίθετα, η επιλογή του Α. Λοβέρδου ή του Γ. Παπανδρέου, ο καθένας από τη δική του πλευρά, περιορίζει τις δυνατότητες απρόσκοπτων εναλλακτικών συμμαχικών λύσεων τις οποίες θα απαιτεί πιθανά η πολιτική συγκυρία που θα προκύψει από τις εκλογές.

Παρόλα αυτά φαίνονται να υπάρχουν ιδιαίτερα επιθετικοί πολιτικοί κύκλοι οι οποίοι στο όνομα ικανοποίησης ιδιαίτερων οικονομικών συμφερόντων και ευρύτερων πολιτικών στοχεύσεων εξυπηρετούνται από …καθαρότερες λύσεις. Η κρίση στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στα Βαλκάνια σοβεί. Στο μόνο ζήτημα όπου υπήρξε ουσιαστική διαφοροποίηση με πρακτική πολιτική αξία μεταξύ των υποψηφίων στο debate της ΕΡΤ1, ήταν η εξωτερική πολιτική. Για τη συμφωνία των Πρεσπών από την πλευρά του Α. Λοβέρδου.

Άξιος αναφοράς είναι ο ξεπεσμός της αντίληψής τους για την δημοκρατία. Όπως προκύπτει από τους προεκλογικούς διαλόγους τους δημοκρατικό για το κόμμα θεωρείται ό,τι εξυπηρετεί συγκυριακά τη συλλογή ψήφων για τον κάθε υποψήφιο. Αφού πέρασαν πρώτα σε πλήρως αρχηγικό προσωποκεντρικό κόμμα όπου ψήφιζαν εκτός από τα μέλη και οι φίλοι, τώρα, το κύριο πρόβλημά τους είναι πως θα ψηφίσουν μέλη... άλλων κομμάτων τον εαυτό τους και πώς θα αποκλείσουν μέλη... άλλων κομμάτων που θα ψηφίσουν άλλους συνυποψηφίους!

Είμαστε σε μια περίοδο όπου τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα μεγεθύνονται με αυξανόμενους ρυθμούς και αποκτούν παγκοσμιότητα. Εντός αυτής της περιόδου οι αυτοπαρουσιαζόμενοι και προβαλλόμενοι υποψήφιοι πολιτικοί αρχηγοί ως Σοσιαλδημοκράτες, αναζητούν μικρές αποσπασματικές λύσεις σε επιμέρους ζητήματα.

Αυτά τα αδιάφορα για τον πολύ κόσμο εξελίσσονται εντός ενός συστήματος διακυβέρνησης το οποίο, παρόλη την εξαιρετικά αδύναμη πολιτική του αμφισβήτηση, ανησυχεί και φροντίζει για την περαιτέρω θωράκιση της σταθερότητάς του.

Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί τις αλλεπάλληλες δυνατότητες λαϊκής παρέμβασης που αναγεννούνται από την όξυνση των ταξικών αντιθέσεων.

Έχει σημασία και τη δική του αξία ο βαθμός και η μορφή της δεξιάς μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού το οποίο θα προκύψει από τη διαδικασία των εσωκομματικών εκλογών του ΚΙΝΑΛ.

πηγη: kommon.gr