Σήμερα: 06/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

nafpigeia-elefsinas-826-696x391.jpg

Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής: Πρόσκληση σε σύσκεψη (29/8, 7μμ.) στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας

Συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση της ΝΔ κλιμακώνει την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Ετοιμάζεται να φέρει άμεσα για ψήφιση στην Βουλή το εκτρωματικό νομοσχέδιο, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του επενδυτή και σε βάρος των πάνω από 600 εργαζομένων στα Ναυπηγεία.

Το ίδιο το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που διαμόρφωσε η κυβέρνηση, αλλά και η θέση της ΟΝΕΧ στην επιτροπή της Βουλής επιβεβαίωσαν ότι καμία δέσμευση δεν υπάρχει για την διασφάλιση των θέσεων εργασίας – χωρίς απολύσεις, για την κατοχύρωση των συγκροτημένων εργασιακών δικαιωμάτων που αποτυπώνονται στη ΣΣΕ του Ναυπηγείου και κατακτήθηκαν με αγώνες. Ασφαλιστικά δικαιώματα και η αποπληρωμή των δεδουλευμένων βρίσκονται στον αέρα, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, όπως απαιτούν οι εργαζόμενοι.

Οι εξελίξεις στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας αφορούν κάθε εργαζόμενο, συνολικά τον λαό της Ελευσίνας, του Πειραιά και της Αττικής. Αυτές οι μεθοδεύσεις ανοίγουν τον δρόμο στο να διαμορφώνονται νόμοι ξεχωριστοί, στα μέτρα του εκάστοτε εργοδότη, να καταστρατηγείται το ήδη ανεπαρκές εργατικό δίκαιο και σε άλλους κρίσιμους χώρους δουλειάς. Οι απολύσεις στα Ναυπηγεία, η επιδείνωση του εισοδήματος και των όρων δουλειάς μέσα από την επικράτηση εργολαβικής εργασίας καιατομικών συμβάσεων σε βάρος της συλλογικής, περιέχουν τον κίνδυνο και άλλοι χώροι του κλάδου να συμπαρασυρθούν. Θα έχουν συνολικότερο αντίκτυπο στην ζωή των κοινωνιών της Ελευσίνας, του Πειραιά και αλλού. Η σύνδεση της παραγωγής των Ναυπηγείων με τους επιθετικούς εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ, στοχοποιεί τον λαό της περιοχής, δημιουργώντας νέους κινδύνους.

Καλούμε τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία και στον κλάδο του μετάλλου, τα σωματεία και τον λαό της Ελευσίνας, του Πειραιά και της Αττικής να καταδικάσουν τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης με μαζική συμμετοχή στην συγκέντρωση έξω από την Βουλή, τη μέρα που θα επιλέξει να το φέρει για ψήφιση.Για την προετοιμασία της συγκέντρωσης καλούμε σε σύσκεψη, την Δευτέρα 29 Αυγούστου 2022, στις 7 μ.μ, στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα Εργατικά Κέντρα και τους φορείς που ήδη έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες ενάντια στο νομοσχέδιο για τα Ναυπηγεία.Η δύναμη της οργάνωσης καιτο όπλο της αλληλεγγύης δοκιμάστηκαν στις επιτυχίες των σημαντικών αγώνων στην ΛΑΡΚΟ, στο λιμάνι του Πειραιά και χρειάζεται να κατατεθούν ξανά στον αγώνα. Ζητάμε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο της κυβέρνησης γιατί δεν ικανοποιεί κανένα από τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων.

Απαιτούμε :

  • Να εξασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας, μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, με αυξήσεις στους μισθούς, με Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
  • Να μην χαθεί ούτε ευρώ από τα χρεωστούμενα δεδουλευμένα των εργαζομένων.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται να φέρει νομοσχέδιο που επί της ουσίας αφήνει στον αέρα τους εργαζόμενους στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Από την συζήτηση στην επιτροπή της Βουλής έγινε ξεκάθαρο ότι δεν διασφαλίζονται οι 600 θέσεις εργασίας που υπάρχουν σήμερα, χωρίς να υπάρξουν απολύσεις, ούτε η αποπληρωμή των δεδουλευμένων, ούτε τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων όπως αυτά έχουν κατακτηθεί με αγώνες και αποτυπώνονται στην ΣΣΕ.

Το μόνο που εξασφαλίζει το νομοσχέδιο είναι η κερδοφορία της εταιρίας που αγοράζει τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, σε βάρος των εργαζομένων, των οικογενειών τους και συνολικά του λαού της περιοχής.

Μπροστά σ αυτήν την εξέλιξη, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα για καταδίκη των σχεδιασμών της κυβέρνησης με συγκέντρωση έξω από τη Βουλή την ημέρα που θα φέρει το νομοσχέδιο, συμμετέχει στη σύσκεψη για την οργάνωσή της που καλεί το Συνδικάτο Μετάλλου και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας την Δευτέρα 29.8.2022 στο Αμφιθέατρο του Ε.Κ. στις 19.00 το απόγευμα.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των εργαζομένων, στον αγώνα βρίσκεται η ελπίδα.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα συνεχίσει να στηρίζει όποιον αντιστέκεται και σηκώνει κεφάλι απέναντι στην πολιτική που χτυπάει τα δικαιώματα των εργαζομένων.

πηγη: ergasianet.gr/

cyber1.jpg

Κάθε μέρα που περνά και ο τεχνικός έλεγχος στα γραφεία της εταιρίας που φέρεται να εμπορεύεται το Predator καθυστερεί, μάς απομακρύνει από την αλήθεια και τον πυρήνα της υπόθεσης των υποκλοπών.

Νίκος Γιαννόπουλος

Από την πρώτη, σχεδόν, στιγμή κατά την οποία ήρθαν στη δημοσιότητα οι πληροφορίες για την παρακολούθηση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη με το λογισμικό Predator αλλά και εν συνεχεία όταν έγινε γνωστό ότι το κινητό τηλέφωνο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη επιχειρήθηκε να παγιδευτεί από το ίδιο λογισμικό, η απορία όλων όσων παρακολουθούσαν στενά την υπόθεση ήταν μία και συγκεκριμένη: Γιατί δεν διεξάγεται τεχνικός έλεγχος στα γραφεία της εταιρίας Intellexa η οποία εμπορεύεται, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, το εν λόγω λογισμικό, στην Ελλάδα;

Εύλογη η απορία, όχι εύκολες οι απαντήσεις. Ο αναγνώστης θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να γνωρίζει ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση ισχύει ότι για άλλες υποθέσεις, ακόμα και τελείως διαφορετικής φύσης, που πιθανώς έχουν ποινικές προεκτάσεις.

Οτι, δηλαδή, όσο καθυστερεί ο επιτόπιος έλεγχος, τοσο περισσότερος χρόνος δίνεται για την κάλυψη στοιχείων που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν σημαντικές πτυχές του ζητήματος (αν και εφόσον βέβαια αυτά υπάρχουν).

Είναι, παράλληλα, γεγονός ότι ένας πιθανός επιτόπιος έλεγχος στα γραφεία και τους server της Intellexa, ο οποίος θα μπορούσε να διενεργηθεί είτε από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα είτε από την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών, θα ξετύλιγε ένα κουβάρι αποκαλύψεων που δεν αποκλείεται να οδηγούσαν τις διωκτικές αρχές άμεσα στον πυρήνα της υπόθεσης και στους "πρωταγωνιστές" της, είτε μιλάμε για φυσικά πρόσωπα είτε για εταιρίες.

Προφανώς, η Intellexa, όπως κάθε άλλη εταιρία που δραστηριοποιείται στη χώρα και σχετίζεται άμεσα με τη διαχείριση προσωπικών δεδομένων έχει πολύ συγκεκριμένες, στοιχειώδεις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την κείμενη νομοθεσία (για την Ελλάδα ο νόμος 4624/2019) και τον κανονισμό GDPR.

Oι υποχρεώσεις αυτές την αφορούν όταν παρουσιάζεται ως εκτελών την επεξεργασία (όταν δηλαδή επεξεργάζεται δεδομένα για λογαριασμό τρίτων) και φυσικά όταν παρουσιάζεται ως υπεύθυνος επεξεργασίας (όταν επεξεργάζεται δεδομένα για δικό της λογαριασμό).

Επίσης, σύμφωνα με την αρχή της λογοδοσίας, η Intellexa υποχρεούται να λαμβάνει κατάλληλα μέτρα ασφάλειας όπως και άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από το θεσμικό πλαίσιο, αλλά και να τηρεί αναλυτικά αρχείο δραστηριοτήτων το οποίο περιλαμβάνει πληθώρα στοιχείων για τους υπεύθυνους και τους εκτελούντες την επεξεργασία των δεδομένων και το οποίο μπορεί να παρέχει μία σειρά από πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Πρώτα απ' όλα για τη φύση των προσωπικών δεδομένων που επεξεργάζεται κάθε φορά. Τι είδους δεδομένα είναι αυτά αλλά και ποιες κατηγορίες υποκειμένων αφορούν. Ποιες είναι, δηλαδή, οι ιδιότητες των ανθρώπων που παρακολουθούνται, αν εντοπίσουμε το ενδιαφέρον μας στο Predator και τη χρήση του.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Μέσω του Αρχείου Δραστηριοτήτων, θα μπορούσαν οι Αρχές που θα διεξήγαγαν τον έλεγχο να πληροφορηθούν επισήμως για ποια ιδιότητά του επιχειρήθηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη. Βρέθηκε στο στόχαστρο ως Ευρωβουλευτής και επικεφαλής κοινοβουλευτικού κόμματος ή ως απλός πολίτης; Και αν η ιδιότητα που ενδιέφερε ήταν αυτή του πολιτικού (που είναι και η πιο πιθανή εκδοχή) ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο διατάχθηκε η παρακολούθηση αυτή;

Oπως σημειώνει στο NEWS 24/7 πηγή με βαθιά γνώση στη διαχείριση και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων “καθώς τα δεδομένα που καταγράφονται πρέπει να είναι συναφή με το σκοπό συλλογής τους, δεν είναι λογικό ούτε νόμιμο αν ο σκοπός παρακολούθησης είναι πολιτικές σχέσεις πχ για ένα πολιτικό πρόσωπο να καταγράφονται και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που σχετίζονται με την ιδιωτική ζωή του φυσικού προσώπου. Μια τέτοια ενέργεια αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτά κοινοποιούνται σε άσχετα με την υπόθεση πρόσωπα και αναπαράγονται στη δημόσια σφαίρα”.

Οπως έχουμε σημειώσει και σε άλλο ρεπορτάζ, η ΕΥΠ σ' αυτή τη φάση της έρευνας θα μπορούσε να παρέμβει και να επικαλεστεί λόγους εθνικής ασφάλειας βάζοντας “στοπ” στην όλη διαδικασία, καθώς οι διατάξεις περί προστασίας προσωπικών δεδομένων δεν τη δεσμεύουν στο σύνολό τους.

Η ενέργεια αυτή όμως θα μπορούσε κάλλιστα να εκληφθεί ως επίσημη παραδοχή ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο αρχηγός του τρίτου σε δύναμη κοινοβουλευτικού κόμματος της χώρας, βρισκόταν υπό παρακολούθηση για …εθνικούς λόγους, γεγονός φυσικά πολιτικά απαράδεκτο και καταδικαστέο.

Αντιστοίχως, τα παραπάνω ερωτήματα θα έμπαιναν φυσικά και για την παρακολούθηση του Θανάση Κουκάκη για την οποία τα πράγματα είναι περισσότερο ξεκάθαρα. Ο δημοσιογράφος παρακολουθούνταν για την επαγγελματική του ιδιότητα και τις υποθέσεις, οικονομικής φύσης, που ερευνούσε.

Πέραν αυτών των πολύ σημαντικών, μέσα από την ενδελεχή έρευνα του Αρχείου Δραστηριοτήτων της εταιρίας, οι αρχές θα μάθαιναν ποιοι άλλοι είχαν πρόσβαση στα δεδομένα που συλλέγονταν. Είναι πολύ πιθανό ότι η Intellexa να είχε εξασφαλίσει τη συνεργασία πιο εξειδικευμένων, στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, εταιρειών οι οποίες θα αναλάμβαναν το ρόλο των υποεκτελούντων την επεξεργασία ανάλογα με τη φύση και το εύρος των δεδομένων (τα οποία, σε μία παρακολούθηση, είναι πάρα πολλά και διαφορετικά).

“Η καταγραφή και ανάλυση δεδομένων εικόνας, φωνής, κλπ είναι πολύπλοκες διαδικασίες και, ανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ενδεχομένως απαιτείται εμπλοκή εξειδικευμένων εταιρειών για την ανάλογη ανάλυση” τονίζει στο NEWS 24/7 η πηγή μας.

Για τις εν λόγω συνεργασίες θα υπήρχαν και οι ανάλογες συμβασεις μεταξύ των εταιρειών από τις οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν επίσης εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την επεξεργασία των δεδομένων που αντλούνταν κατά τη διαδικασία των παρακολουθησεων.

Ακόμη, δηλαδή, και αν δεν μπορούσε να ξετυλιχτεί το κουβάρι από Ανεξάρτητες Αρχές σχετιζόμενες με την προστασία προσωπικών δεδομένων και το απόρρητο των επικοινωνιών, υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου από οικονομικές ή άλλες αρχές, από όπου θα μπορούσε να ανακύψει ξανά η άκρη του μίτου.

Τέλος, ο έλεγχος είναι πολύ πιθανό να έφτανε σε συγκεκριμένα αποτελέσματα ως προς τη νομική βάση των παρακολουθησεων (με ποια δικαιολογία διεξάγονταν) και ως προς τις σχετικές διαβιβάσεις στο εξωτερικό. Θα αποκάλυπτε, σε τελική ανάλυση, ένα ευρύ πλέγμα σχέσεων (εταιρικών και άλλων) το οποίο ίσως να μην σταματούσε στα ελληνικά σύνορα αλλά να αφορούσε (άμεσα ή έμμεσα) και άλλες χώρες.

Συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω: Ένας ξαφνικός, απροειδοποίητος τεχνικός έλεγχος στα γραφεία της εταιρείας θα έριχνε, πέρα από κάθε αμφιβολία, φως σε σημεία της υπόθεσης που παραμένουν έως και σήμερα σκοτεινά. Οι δυνατότητες υπάρχουν όπως υπάρχει και το σχετικό νομικό πλαίσιο. Τι απαιτείται; Ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι υπάρχει και η σχετική πολιτική βούληση για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης σε όλες τις πτυχές της.

Είναι σαφές ότι ο συγκεκριμένος τρόπος ελέγχου (απροειδοποίητος, επιτόπιος, τεχνικού χαρακτήρα, κλπ) είναι συνηθισμένη πρακτική σε χώρες του εξωτερικού, αποτελεί δε τρόπο πίεσης προς τις εταιρείες ώστε να συνεργαστούν χωρίς να διακινδυνεύσουν περισσότερα συμφέροντά τους.

Ο τρόπος για να ξετυλιχθεί λοιπόν το κουβάρι των γεγονότων υφίσταται. Απουσιάζουν όμως οι σχετικές ενέργειες οι οποίες έχουν καθυστερήσει χαρακτηριστικά με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εξέλιξη των ερευνών που σχετίζονται με τη δυσώδη, αυτή, υπόθεση.

πηγη: news247.gr

diag-750x500.jpg

Οι πύλες του Παραδείσου άνοιξαν επιτέλους και για εμάς. Αυτό θα έλεγε κανείς αν πίστευε τα όσα είπε στο διάγγελμά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις 20 Αυγούστου, «μια ιστορική ημέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες» καθώς η χώρα βγήκε από το καθεστώς της Ενισχυμένης Ευρωπαϊκής Εποπτείας.

 

«Στο παρελθόν», λέει ο Μητσοτάκης, ανήκουν και «οι πληγές που άνοιξαν στον κορμό της κοινωνίας μας, αυτά τα 12 χρόνια: φανατισμοί, φωτιές, βία, αλλά και τραγικοί θάνατοι, όπως εκείνοι της Marfin. Τυφλή αμφισβήτηση των θεσμών. Πάνω και κάτω πλατείες, όπου φύτρωσε το ψέμα δίπλα στο δηλητήριο της Χρυσής Αυγής».

Ο πρωθυπουργός ΔΕΝ μίλησε για τους καινούργιους εφιάλτες, για τις καινούργιες πληγές. Για την ακρίβεια που ροκανίζει τη μεγαλειώδη αύξηση των 63 ευρώ στον κατώτατο μισθό ή για τους νέους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, το νέο εφιάλτη διαρκείας. Έκανε μόνο για γενική αναφορά για την «”έκρηξη” στην ενέργεια και στον πληθωρισμό από τον πόλεμο στην Ουκρανία» αλλά και «μεταναστευτικές εισβολές» στον Έβρο (ένας από τους «εισβολείς» ήταν και το 5χρονο κοριτσάκι που άφησε την τελευταία του πνοή στη νησίδα).

Η χώρα, λέει ο Μητσοτάκης, «θέτει σε νέες τροχιές τη δημόσια Παιδεία και Υγεία», προφανώς εννοώντας τις τροχιές της εξαθλίωσης και της ιδιωτικοποίησης. Σε μια νέα τροχιά θα βαδίσουν και οι χιλιάδες διαβητικοί καθώς, με απόφαση του ΕΟΠΠΥ θα πρέπει να πληρώνουν πολύ υψηλότερη συμμετοχή καθώς μειώνεται η αποζημίωση για τους αισθητήρες που λειτουργούν με τις αντλίες ρύθμισης σακχαρώδους διαβήτη (συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης) από 225 ευρώ τον μήνα στα 100 ευρώ.

Σε «νέες τροχιές» βαδίζουν και τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας με τις τραγικές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Νέα τροχιά απλά σημαίνει «πήγαινε στον ιδιώτη».

Φυσικά, ούτε λέξη δεν ακούστηκε από τα πρωθυπουργικά χείλη για τις υποκλοπές. Αυτές συμβαίνουν σε άλλη χώρα, σε άλλο πλανήτη.

Κατά τα άλλα, η Ελλάδα μετατρέπεται «σε ένα απέραντο εργοτάξιο με εκατοντάδες μεγάλα και μικρά έργα». Ανάμεσά τους και ο υψηλότερος παραθαλάσσιος ουρανοξύστης στην Ευρώπη (Ελληνικό) που το ύψος του θα ξεπεράσει την Ακρόπολη. Μόνο τα γέρικα και επικίνδυνα δέντρα στους δρόμους των πόλεων να κόβονταν έγκαιρα σ’ αυτό το «απέραντο εργοτάξιο» για να μην πέφτουν και πλακώνουν ανύποπτους περαστικούς ή οδηγούς μηχανών, όπως συνέβη πρόσφατα στο Ηράκλειο…

«Νέες τροχιές» πράγματι, που όμως θυμίζουν εκείνο «το μονοπάτι το πονηρό που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη».

Mαριάννα Τζιαντζή

πηγή: prin.gr

 

2022-08-23_083341.jpg

Ενας νέος κύκλος σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής, στο έδαφος και της νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στην Ευρωπαϊκή Ενωση που προαναγγέλλουν διεθνείς οργανισμοί, αλλά και των οξυμένων ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, περιμένει τα εργατικά – λαϊκά στρώματα. Αυτός ο νέος κύκλος συμπίπτει με την έξοδο της χώρας από την «ενισχυμένη εποπτεία» που ισχύει από το Σάββατο 20 Αυγούστου, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Κομισιόν.

Και μπορεί η κυβέρνηση να επιχειρεί να δώσει τον τόνο, αποπροσανατολίζοντας τον λαό, ωστόσο υπάρχει εμπειρία από τα αντίστοιχα «πανηγύρια» το 2018 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν έλεγαν ότι «βγήκαμε από τα μνημόνια» και «η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα». Βέβαια, η «κανονικότητα» από το 2018 μέχρι και σήμερα, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια με ΝΔ, πράγματι δεν διαταράχτηκε. Μόνο που αυτή η κανονικότητα χειροτέρευσε το επίπεδο διαβίωσης, η φτώχεια εντάθηκε και το λαϊκό εισόδημα μειώθηκε δραστικά, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Και την ίδια στιγμή, τα κίνητρα, οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο έδιναν και έπαιρναν, κάτι που καταμαρτυρούν και τα δεκάδες νομοσχέδια σε αυτή την κατεύθυνση που ψήφισαν από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Τα μνημόνια διαρκείας του κεφαλαίου και της ΕΕ είναι και θα είναι εδώ, είτε με είτε χωρίς την ενισχυμένη εποπτεία. Υπηρετούν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και γι’ αυτό αποτελούν «στενό κορσέ» στα δικαιώματα και στις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού σε όλα τα κράτη – μέλη, ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους αντιθέσεις και τους διαφορετικούς ρυθμούς στο ξεδίπλωμα της αντιλαϊκής πολιτικής.

Αλλωστε, παρά την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία, παραμένει και ενισχύεται όλο το πλέγμα των ασφυκτικών μηχανισμών που συνθέτουν τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ (κάτω από τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση»), με τα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος ο λαός από την επομένη κιόλας της 20ής Αυγούστου.

Ας δούμε αναλυτικά πώς διαμορφώνεται και τι περιλαμβάνει αυτό το πλέγμα.

Απ’ τα Εξάμηνα…

1. Το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο». Από το 2011 και στο εξής, προβλέπει τη διαμόρφωση ετήσιων «Εθνικών Μεταρρυθμιστικών Προγραμμάτων» και «Εθνικών Σχεδίων Σταθερότητας και Σύγκλισης, Μεσοπρόθεσμων Δημοσιονομικών Σχεδίων», που υποβάλλονται για έλεγχο ανά εξάμηνο από την Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ. Τον Γενάρη κάθε έτους, η Επιτροπή παρουσιάζει την «Ετήσια Εκθεση για την Ανάπτυξη» στην ΕΕ, με τις κατευθύνσεις της για όλα τα κράτη – μέλη. Τον Μάρτη, η Σύνοδος Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποφασίζει και εκδίδει Οδηγίες για τις εθνικές πολιτικές, ώστε να επιτευχθούν οι αντιλαϊκοί στόχοι της Ετήσιας Εκθεσης.

Τον Απρίλη, τα κράτη – μέλη καταθέτουν τα «Εθνικά Μεταρρυθμιστικά Προγράμματα» και τα «Προγράμματα Σταθερότητας και Σύγκλισης», που αποτελούν «δημοσιονομικά σχέδια», στην πραγματικότητα «προσχέδια» των εθνικών προϋπολογισμών, όπου περιλαμβάνονται το σύνολο των περικοπών σε δαπάνες για τις λαϊκές ανάγκες και βέβαια αναλυτικό σχέδιο για την εμβάθυνση των αναδιαρθρώσεων για την ενίσχυση και θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Τον Ιούνη το Συμβούλιο κάνει συστάσεις, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, για το τι πρέπει να διορθώσει, να συμπληρώσει ή να αλλάξει κάθε κράτος – μέλος.

Τον Ιούλη το Συμβούλιο υιοθετεί τα «εθνικά σχέδια», με επίσημες υποδείξεις και διορθώσεις που καλείται να εφαρμόσει κάθε κράτος – μέλος στον εθνικό προϋπολογισμό του και συνολικά στη νομοθεσία του. Αν το κράτος – μέλος δεν συμμορφωθεί, ακολουθεί ένα σύστημα επιβολής κυρώσεων, που εφαρμόζεται αυτόματα και υποχρεωτικά, σύμφωνα με τους Κανονισμούς της «ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης». Μιλάμε δηλαδή για καραμπινάτο μνημόνιο, στην υπηρεσία του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.

2. Το «Σύμφωνο για το Ευρώ+». Σ’ αυτό συμμετέχουν υποχρεωτικά οι χώρες της Ευρωζώνης και εθελοντικά τα υπόλοιπα κράτη – μέλη. Ολα τα κράτη – μέλη υποβάλλουν κάθε χρόνο σχέδιο μέτρων, μαζί με το «Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Πρόγραμμα», που ελέγχεται και παρακολουθείται από την Επιτροπή με χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.

«Κάθε χρόνο θα αναλαμβάνονται συγκεκριμένες εθνικές δεσμεύσεις από κάθε αρχηγό κράτους ή κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά το Σύμφωνο και παρακάτω επισημαίνει: «Κάθε συμμετέχον κράτος – μέλος θα υποβάλλει τα ειδικά μέτρα που σκοπεύει να λάβει για την επίτευξη των στόχων (…) Η πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων θα παρακολουθείται σε πολιτικό επίπεδο από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων, βάσει σειράς δεικτών που θα καλύπτουν την ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, τη δημοσιονομική βιωσιμότητα και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν προκλήσεις σε οποιονδήποτε από τους τομείς αυτούς θα εντοπίζονται και θα πρέπει να δεσμεύονται για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων προκλήσεων εντός δεδομένου χρονοδιαγράμματος».

Ως κύριος στόχος τίθεται η μείωση του κόστους εργασίας, δηλαδή μείωση στους μισθούς και στις ασφαλιστικές δαπάνες της εργοδοσίας και του κράτους. Προς αυτήν την κατεύθυνση «συστήνονται» μέτρα όπως η σύνδεση μισθού – παραγωγικότητας, η κατάργηση της συλλογικής διαπραγμάτευσης στις ΣΣΕ με ενίσχυση των επιχειρησιακών και ατομικών, η επέκταση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, η μείωση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών για το κεφάλαιο κ.ά.

Με την επίκληση εξάλλου της «βιωσιμότητας των συντάξεων, των συστημάτων Υγείας και κοινωνικών παροχών», στο πλαίσιο του Συμφώνου προωθούνται «μεταρρυθμίσεις» όπως η κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων» συντάξεων, η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, η δημιουργία «κινήτρων» για παραμονή στην εργασία μετά τη συνταξιοδότηση και άλλα μέτρα, πολλά από τα οποία μπορεί να τα αναγνωρίσει κανείς στους νόμους που ψήφισαν όλα τα τελευταία χρόνια όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

…στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο

3. Το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο». Βασικά σημεία του συμφώνου είναι ο κανόνας της «Δημοσιονομικής Ισορροπίας», δηλαδή οι εθνικοί προϋπολογισμοί να μην παρουσιάζουν έλλειμμα. Τα κράτη – μέλη είναι υποχρεωμένα να έχουν ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, όπως συμβαίνει με τα ματωμένα πλεονάσματα της Ελλάδας, που διατηρούνται μέχρι το 2060 και βλέπουμε.

Τα κράτη – μέλη είναι υποχρεωμένα να εισαγάγουν τη διάταξη αυτή στα Συντάγματά τους ή με νόμο αυξημένης τυπικής ισχύος, που θα υπερισχύει κάθε άλλου κοινού νόμου. Είναι επίσης υποχρεωμένα να μην παρουσιάζουν ετήσιο έλλειμμα του προϋπολογισμού τους πάνω από 0,5% του ΑΕΠ, ενώ σε περίπτωση που το δημόσιο χρέος είναι μεγαλύτερο του 60% του ΑΕΠ, υποχρεούνται να το μειώνουν κατά 5% κάθε χρόνο. Υποχρεούνται επίσης να μην έχουν έλλειμμα μεγαλύτερο από 3% του ΑΕΠ.

Οι στόχοι αυτοί συνεπάγονται δρακόντεια μέτρα, αιματηρές περικοπές σε βάρος του λαού, παραπέρα φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, στην προσπάθεια του αστικού κράτους από τη μια να τηρήσει τα συμφωνηθέντα και από την άλλη να διασφαλίσει επαρκή χρηματοδότηση, απαλλαγές και διευκολύνσεις για το κεφάλαιο από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Και βέβαια τίποτα δεν αλλάζει για τον λαό, ούτε η προσωρινή «ρήτρα διαφυγής» από το Σύμφωνο που βρίσκεται σε ισχύ για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας από την προηγούμενη κρίση με άφθονο κρατικό χρήμα από την «τσέπη» των λαών. Ούτε η συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη – φέρνοντας στην επιφάνεια και τους σφοδρούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ – για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, επικεντρώνοντας σε έναν πιο ευέλικτο τρόπο, ώστε οι κρατικές ενισχύσεις που θα κατευθύνονται σε «πράσινες» και «ψηφιακές» επενδύσεις να εξαιρούνται από τον υπολογισμό των κρατικών ελλειμμάτων.

4. Η «Ενισχυμένη Οικονομική Διακυβέρνηση». Αφορά πακέτο νομοθετικών μέτρων που ρυθμίζουν τον οικονομικό και δημοσιονομικό έλεγχο της ΕΕ στις οικονομίες και τους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών, στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας. Αυτό σημαίνει ότι ενισχύεται το «προληπτικό» και «διορθωτικό» σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας, με την επιβολή γενικευμένων περικοπών των λεγόμενων «κοινωνικών δαπανών» στους εθνικούς προϋπολογισμούς, αλλά και στον προϋπολογισμό της ΕΕ για τα κράτη – μέλη, σε περίπτωση απόκλισής τους από τους στόχους για το έλλειμμα και το κρατικό χρέος (3% και 60% επί του ΑΕΠ αντίστοιχα).

Στο πακέτο των νομοθετικών μέτρων της «Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης» περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων Οδηγία του Συμβουλίου, που προβλέπει ότι η δημοσιονομική πολιτική και τα δημοσιονομικά πλαίσια θα πρέπει να είναι σταθερά, ανεξάρτητα από την εναλλαγή των κυβερνήσεων.

Περιλαμβάνεται επίσης ο «Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κατασταλτικά μέτρα για τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών στην Ευρωζώνη», μέσω του οποίου, μετά από σύσταση της Επιτροπής, επιβάλλεται πρόστιμο όταν ένα κράτος – μέλος έχει υποβάλει ανεπαρκές σχέδιο διορθωτικών αλλαγών ή διαπιστώνεται μη συμμόρφωση με συστάσεις. Το πρόστιμο ανέρχεται σε 0,1% του ΑΕΠ και επιβάλλεται αυτόματα από την Επιτροπή.

Στο ίδιο πακέτο εποπτείας, πρόληψης και συμμόρφωσης περιέχεται επίσης ο «Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αποτελεσματική επιβολή της δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ». Πρόκειται για μηχανισμό επιβολής (χρηματικών κυρίως) κυρώσεων στα κράτη – μέλη που δεν συμμορφώνονται με τους αυστηρότερους αυτούς όρους.

…και το υπερμνημόνιο

5. Ταμείο Ανάκαμψης. Η ΕΕ με το Ταμείο Ανάκαμψης θέλει να θωρακίσει τους ευρωενωσιακούς ομίλους και να ενισχύσει την κερδοφορία τους. Τους στηρίζει και με χρήμα αλλά και με τη διαμόρφωση των υποδομών και του περιβάλλοντος εκείνου που διευκολύνει τους σχεδιασμούς τους. Το Ταμείο, που για τη χώρα μας προβλέπει χρηματοδότηση ύψους 32 δισ. ευρώ για τους επιχειρηματικούς ομίλους, έχει «ουρά» τα σκληρά προαπαιτούμενα για τον λαό. Μια σειρά μεταρρυθμίσεων που πατάνε στις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» της ΕΕ και ο λαός έχει αρχίσει ήδη να τα βλέπει με το αντεργατικό τερατούργημα για το σμπαράλιασμα του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, την περισσότερη «ευελιξία», τις απλήρωτες υπερωρίες, το χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Αλλά και τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια που χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών. Το σχέδιο είναι προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις της ΕΕ για την ψηφιακή και «πράσινη μετάβαση», τις επιπτώσεις του οποίου βιώνει σήμερα ο λαός με ενεργειακή φτώχεια και ακρίβεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο Ταμείο Ανάκαμψης δεν υπάρχουν – ή αν υπάρχουν είναι λιγοστά – κονδύλια για τις στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες, πάντα στο «ζύγι» του «κόστους – οφέλους» για το κεφάλαιο και με κριτήριο τη διαχείριση και την ανακύκλωση της φτώχειας. Μάλιστα, για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας δεν υπάρχει ούτε δεκάρα.

Αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 20-21 Αυγούστου

πηγη: imerodromos.gr

Σελίδα 1168 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή