«Στερεύει» η αγορά από παυσίπονα, αντιβιοτικά, μέχρι φάρμακα για καρδιοπάθειες και καρκίνο - Αδυνατούν να ανταποκριθούν οι μεγάλες βιομηχανίες σε Κίνα και Ινδία

Με την πανδημία, τη διατάραξη της εφοδιαστικής αλυσίδας, τον πόλεμο στην Ουκρανία και την πληθωριστική κρίση, ζήσαμε και ζούμε πολλές ελλείψεις. Αρχικά, ηλεκτρονικών και άλλων καταναλωτικών προϊόντων, στη συνέχεια τροφίμων. Τι άλλο θα μπορούσε να μας συμβεί; Ο πιο πρόσφατος εφιάλτης εκτυλίσσεται στα ράφια των φαρμακείων, τα οποία, δυστυχώς, αδειάζουν.

Πλέον αρχίζουν να λείπουν ακόμα και τα πιο «απλά», τα πιο συνηθισμένα φάρμακα. Αυτή είναι μια κατάσταση με την οποία θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε, καθώς το 2023 αναμένεται οι ελλείψεις να κορυφωθούν σε ιστορικά υψηλά, κάνοντας την ανεύρεση ακόμα και ενός κοινού παυσίπονου... περιπέτεια.

Στη χώρα μας καταγράφονται ελλείψεις περίπου 500 φαρμάκων όλων των ειδών, με την κυβέρνηση να προχωρά σε απαγόρευση εξαγωγών σε ορισμένα και τις ελληνικές εταιρείες να προσπαθούν να καλύψουν τη ζήτηση. Ωστόσο το πρόβλημα κάθε άλλο παρά ελληνικό είναι. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι ελλείψεις φαρμάκων παίρνουν εκρηκτικές διαστάσεις. Τα σοβαρά προβλήματα όπως αυτό, με αιτίες που είναι πολυπαραγοντικές και πολύπλοκες, απαιτούν ακραίες λύσεις.

Στη Γαλλία, αυτές τις ημέρες, όσοι προσφεύγουν σε φαρμακεία, υποχρεούνται να κάνουν ένα τεστ, παρόμοιο με το rapid test που κάναμε για την COVID-19, το οποίο καταδεικνύει το είδος της γρίπης που έχουν και αν χρειάζεται να πάρουν αντιβίωση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες επιστρατεύουν ρομπότ, τα οποία θα αναλάβουν να παρασκευάζουν φάρμακα 24 ώρες το 24ωρο ώστε να καλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις, ενώ η κυβέρνηση προειδοποιεί το κοινό ότι είναι επικίνδυνο να αγοράζει (αμφιβόλου ποιότητας) φάρμακα από παράνομα online φαρμακεία που κάνουν χρυσές δουλειές αυτό το διάστημα.

Στη Γερμανία, η κυβέρνηση θα παρουσιάσει κίνητρα για επιστροφή των φαρμακοβιομηχανιών στη χώρα, στο Ηνωμένο Βασίλειο ενεργοποιήθηκαν τα Πρωτόκολλα Σοβαρών Ελλείψεων για την πενικιλίνη που επιτρέπουν στους φαρμακοποιούς να δώσουν ό,τι εναλλακτικό φάρμακο βρουν. Στην Κίνα, ο πανικόβλητος κόσμος στοκάρει φάρμακα, με αποτέλεσμα να μην έχει μείνει ούτε καν ασπιρίνη.

Τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά με τις ελλείψεις που, όπως εξηγούν στο «ΘΕΜΑ» πηγές με γνώση του ζητήματος, υπάρχουν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις οι οποίες εξετάζουν το ενδεχόμενο να «σκληρύνουν» τη συνταγογράφηση φαρμάκων - μέχρι και στο σημείο να απαιτείται συνταγή γιατρού ακόμα και για ένα απλό παυσίπονο, ένα Depon.

Οι ίδιες πηγές εξηγούν ότι έχει επίσης πέσει στο τραπέζι η ιδέα ανταλλαγής φαρμάκων που βρίσκονται σε έλλειψη μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ, καθώς και η με fast track διαδικασίες λειτουργία νέων εργοστασίων ή η συνεργασία με τρίτες χώρες. Αλλά σιγά-σιγά εμφανίζονται προβλήματα στην επάρκεια και κτηνιατρικών φαρμάκων, τα οποία έχουν 6 μήνες αναμονή σε όλη την Ευρώπη…

Τι δεν υπάρχει

Δυσεύρετα είναι σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη κυρίως τα αντιβιοτικά αμοξικιλλίνη και κλαβουλανικό οξύ, τα αντιπυρετικά, τα αντιβηχικά σιρόπια, τα αντι-ιικά, τα κολλύρια, τα αντικαταθλιπτικά, η ουσία αριπιπραζόλη που χρησιμοποιείται στα άτομα με αυτισμό, κατάθλιψη, τα αντιδιαβητικά, τα αντιφυματικά και τα αντικαρκινικά φάρμακα, μέχρι και τα δημοφιλή Depon, Ronal, Algofren.
Στην Ε.Ε., σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ), 25 από τις 27 χώρες-μέλη έχουν δηλώσει πως υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις.

Στη Γερμανία, από την αγορά απουσιάζουν αντιβιοτικά, φάρμακα κατά της υπέρτασης και για τον καρκίνο, το στομάχι και την καρδιά. Στη Γαλλία, οι ελλείψεις ειδικά αντιβιοτικών έχουν αυξηθεί κατά είκοσι φορές στη δεκαετία, ενώ στην Ισπανία οι ελλείψεις φαρμάκων κατά των λοιμώξεων και των καρδιαγγειακών παθήσεων είναι τόσο μεγάλες που ένα τεράστιο ποσοστό απλώς δεν έχει πρόσβαση σε φάρμακα.

Στην Ιταλία, στο Βέλγιο, στην Πορτογαλία και στη Νορβηγία, σύμφωνα με έρευνα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Προστασίας των Καταναλωτών (BEUC), υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα για τη θεραπεία της κατάθλιψης, των καρδιαγγειακών παθήσεων και των λοιμώξεων, σε σημείο που ένας στους τρεις ασθενείς εμφανίζει επιπλοκές στην υγεία του επειδή δεν καταφέρνει να τα βρει.

Στην Κίνα καταγράφονται εφιαλτικές ελλείψεις ιβουπροφένης, ασπιρίνης και Panadol, βιταμίνης C και αντιβηχικών, ακόμα και υλικών για την παρασκευή παραδοσιακών φαρμάκων κατά της γρίπης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ελλείψεις διαφέρουν από Πολιτεία σε Πολιτεία, όμως σε ολόκληρη τη χώρα δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου τα αντιβιοτικά με αμοξικιλλίνη, το φάρμακο για τη θεραπεία αναπνευστικών συνδρόμων Adderall, τα φάρμακα κατά του διαβήτη και κυρίως τα αντιβηχικά σιρόπια και τα παιδικά φάρμακα.

Στον Καναδά τα ράφια έχουν αδειάσει από σιρόπια για τον βήχα και το κρύωμα, σταγόνες για τα μάτια, αντιβιοτικά, καθώς και τα σκευάσματα θεραπείας των παιδικών αλλεργιών. Στα παιδικά παυσίπονα υπάρχουν σκευάσματα στα οποία τα τελευταία κουτιά πουλήθηκαν τον... Μάιο.

Η «τριδημία»

Μετά την άρση των lockdowns, ο κόσμος βρίσκεται υπό την πολιορκία ενός σπάνιου φαινομένου που οι ειδικοί ονομάζουν «τριδημία». Πρόκειται για έκρηξη κρουσμάτων της εποχικής γρίπης, του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού RSV και των κρουσμάτων COVID-19. Σε αυτά προσθέστε την έξαρση άλλων ασθενειών ανά χώρες, όπως τον Στρεπτόκοκκο Α που έχει προκαλέσει 19 θανάτους παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ή την παγκόσμια έξαρση της φυματίωσης και την ανάπτυξη ανθεκτικών στα φάρμακα μεταλλάξεών της, που καταδεικνύει έναν φαύλο κύκλο: τα αυξημένα κρούσματα χρειάζονται περισσότερα φάρμακα, που δεν υπάρχουν, και επειδή δεν υπάρχουν αυξάνονται περισσότερο τα κρούσματα και δημιουργείται ανθεκτική στα φάρμακα φυματίωση!

Οι κυβερνήσεις δεν ήταν έτοιμες γι’ αυτή την έξαρση στις νόσους και, ως εκ τούτου, πιάστηκαν εξ απίνης. Η πικρή αλήθεια, βέβαια, είναι ότι οι κυβερνήσεις είχαν μικρό περιθώριο αντίδρασης, καθώς η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα συλλογικών πολιτικών επί δεκαετίες. Η κρίση των προηγούμενων ετών οδήγησε σε περικοπή της φαρμακευτικής δαπάνης, η οποία αποστέρησε και άλλα έσοδα από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Και λέμε «και άλλα», επειδή, όπως εξηγούν παράγοντες του χώρου στο «ΘΕΜΑ», από τη δεκαετία του ’70 η Ευρώπη ακολούθησε πολιτικές αποβιομηχάνισης, γεγονός που οδήγησε στην εξάρτηση της παραγωγής φαρμάκων από τρίτες χώρες. Η παραγωγή φαρμάκων για όλο τον πλανήτη γίνεται, σε ποσοστά που κινούνται μεταξύ 60% και 80%, στην Κίνα και στην Ινδία.

Τον ρόλο του στα παραπάνω παίζει -φυσικά- και το κέρδος. Οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν ένα... αφοπλιστικό επιχείρημα: ότι σε πολλές περιπτώσεις απλώς δεν τις συμφέρει να παράγουν. Λόγω του πληθωρισμού, της ενεργειακής κρίσης, του πολέμου στην Ουκρανία και του disruption στην εφοδιαστική αλυσίδα, οι πρώτες ύλες, όπως για παράδειγμα η παρακεταμόλη, έχουν ακριβύνει φέτος έως και κατά 70%.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την τιμή των φαρμάκων που παραμένει σταθερή. Ετσι, δραστικές ουσίες όπως οι παρακεταμόλη, βουταμιράτη, αμοξικιλλίνη, αμπροξόλη δεν παράγονται σε επαρκείς ποσότητες.

Την κατάσταση έκανε χειρότερη και ο περιορισμός της φαρμακευτικής δαπάνης στον οποίο προχώρησαν οι κυβερνήσεις για να αντιμετωπίσουν την κρίση, τα προηγούμενα χρόνια. Προσθέστε τώρα την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού αλλά και την έλλειψη υλικών συσκευασίας παγκοσμίως, και έχετε την εκρηκτική συνταγή. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, ότι υπάρχουν εισπνεόμενα και αντιδιαβητικά φάρμακα τα οποία βρίσκονται σε έλλειψη επειδή δεν έχουν γίνει επαρκείς εισαγωγές πλαστικού ώστε να συσκευαστούν!

Σε άλλες περιπτώσεις, το πρόβλημα ξεκινά από τις χαμηλές τιμές των θεραπειών, καθώς πρόκειται για παλιά φάρμακα που έχουν χάσει την πατέντα τους, τα περισσότερα από αυτά από τη δεκαετία του ’60. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι φαρμακαποθήκες να επιλέγουν να τα εξάγουν σε άλλες χώρες, σε τιμές έως και 4 φορές μεγαλύτερες.

Η μειωμένη προσφορά, όταν συνδυάζεται με την αυξανόμενη ζήτηση, έχει κατά κανόνα ένα αποτέλεσμα: την αύξηση της τιμής. Οι προσπάθειες των κυβερνήσεων της Ευρώπης να συγκρατήσουν τις τιμές των φαρμάκων στα ίδια επίπεδα δεν μπορούν να αντέξουν για πολύ, όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, βλέπουμε ήδη τα τιμολογιακά αποτελέσματα των ελλείψεων.

Πέρυσι, η τιμή του (καθιερωμένου εδώ και δεκαετίες) φαρμάκου Fludarabine που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες, κυμαινόταν στα 110 δολάρια στη χονδρική. Φέτος, η φαρμακευτική Areva Pharmaceuticals που το πουλάει, την ανέβασε στα 2.736 δολάρια, μια και οι άλλοι δύο προμηθευτές για την αγορά των ΗΠΑ, Teva και Fresenius Kabi, δεν το έχουν διαθέσιμο...

Στο 31ο Πανελλήνιο Πνευμονολογικό Συνέδριο που έγινε πρόσφατα, ο επιμελητής Α’ του νοσοκομείου «Σωτηρία», που είναι Εθνικό Κέντρο Αναφοράς της Φυματίωσης, Χαράλαμπος Μόσχος, εξήγησε πως, παρά το γεγονός ότι για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια η επιστήμη πέτυχε μείωση της διάρκειας της θεραπείας της φυματίωσης από τους 6 στους 4 μήνες, δεν υπάρχει αισιοδοξία. «Με καρτέλες δουλεύουμε. Δίνουμε καρτέλες από επιστροφές φαρμάκων στους ασθενείς, έτσι καλύπτουμε τις ανάγκες.

Είναι διαφορετικό, όμως, να μιλάς με κάποιον που έχει τη δυνατότητα να ψάξει σε φαρμακεία και φαρμακαποθήκες για να βρει ένα κουτί φάρμακο και είναι διαφορετικό να μιλάς με έναν άνθρωπο που είναι εργάτης γης σε κάποια αγροτική περιοχή, ή που είναι μετανάστης και δεν έχει την κατανόηση της γλώσσας.

Εκεί δεν μπορείς να τον προτρέψεις να ψάξει να βρει το φάρμακό του, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να το κάνει». Οι γιατροί εξηγούν ότι ο κόσμος πρέπει να καταλάβει πως οι θεραπείες δεν απευθύνονται μόνο στον άρρωστο ο οποίος π.χ. πάσχει από φυματίωση, αλλά αφορούν όλο το κοινωνικό σύνολο.

Ζητείται λύση

Ηδη κυβερνήσεις της Ευρώπης εφαρμόζουν λύσεις, όπως π.χ. ο σκληρός έλεγχος των φαρμακαποθηκών και η απαγόρευση εξαγωγών, ή εξετάζουν άλλες, όπως η παροχή φαρμάκων σε έλλειψη αυστηρά με δικαιολογημένη συνταγογράφηση και προτεραιότητα σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού μέσα από συστήματα καταγραφής ασθενών. Η CEO του Ομίλου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Τσέτη, που περιλαμβάνει τις βιομηχανίες Uni-Pharma, InterMed, UniHerbo και τη PharmaBelle στην Κύπρο, Ιουλία Τσέτη, είναι απαισιόδοξη ως προς το τελευταίο.

«Αυτό», λέει στο «ΘΕΜΑ», «δεν πρόκειται να συμβεί επειδή η νομοθεσία στην Ε.Ε. είναι απαγορευτική και η νοοτροπία έχει απομακρυνθεί από τη βιομηχανική συνείδηση. Δεν υπάρχει καν εξειδικευμένο προσωπικό». Ως επιστήμων, φαρμακοποιός και η ίδια, λέει ότι «θα πρέπει να ζήσουμε με τις ελλείψεις -και μάλιστα πιο έντονες- το 2023 και να ετοιμαστούμε ενδεχομένως για ένα μεγάλο κραχ».

Οσο για τη λύση; Η ίδια τονίζει πως μια λύση θα ήταν να βελτιωθούν οι σχέσεις με τρίτες χώρες ώστε να επιτευχθεί απρόσκοπτη προμήθεια: «Ταυτόχρονα, πρέπει να μαλακώσουν τα θεσμικά πλαίσια και να μελετηθούν άλλες λύσεις ανάγκης. Για παράδειγμα, μπορεί η Ε.Ε. να δώσει τεχνογνωσία σε τρίτες χώρες, όπως η Αίγυπτος, για παράδειγμα, η οποία έχει τη δυνατότητα παραγωγής».

Πηγή: protothema.gr

«Πρόσεξε τι εύχεσαι μπορεί να σου συμβεί», κάτω από το μνημονιακού τύπου χριστουγεννιάτικο δέντρο μου, προειδοποιούν. Και ένα πρωί, βρήκα πακέτα!

Δεν πιστεύω στον Άγιο Βασίλη, τον παχουλό κύριο που με τη σημερινή του μορφή ξεπήδησε από τις διαφημίσεις γνωστής εταιρείας, η οποία παράγει το αναψυκτικό- «μαυροζούμι του καπιταλισμού».

Παραδέχομαι ότι με τρομάζει το γνωστό τραγούδι:

Σε βλέπει όταν κοιμάσαι
στο σπίτι στη δουλειά
γνωρίζει όπου και να ‘σαι
κάθε μια σου σκανδαλιά.

Αισθάνομαι άβολα με έναν ηλικιωμένο stalker, ο οποίος με παρακολουθεί.

Ή ίσως είμαι σκανδαλιάρης…

Όμως, η δημοσιογραφική διαστροφή, που λένε, με έσπρωξε να ευχηθώ να μπορούσα να μάθω τι θα συμβεί του χρόνου, μπας και βγάλουμε κάποιο αποκλειστικό.

Επειδή, όπως προειδοποιούν, «πρόσεξε τι εύχεσαι μπορεί να σου συμβεί», κάτω από το μνημονιακού τύπου χριστουγεννιάτικο δέντρο μου -απόρροια του συμβιβασμού των παιδικών αναμνήσεων με τον αστικό καθωσπρεπισμό- ένα πρωί, βρήκα πακέτα!

Με παιδικό ενθουσιασμό, λίγο από σαδισμό για τα έρημα περιτυλίγματα και μπόλικη περιέργεια, άρχισα να τα ανοίγω. Ένα- ένα.

Και τότε, κατάλαβα ότι ο Αη Βασίλης είναι λέρα.

Τo πρώτο πακέτο, περιελάμβανε ένα κουπόνι του υπουργείου Εμπορίου από το μακρινό 1953. Ήταν Ατομικόν Επισιτιστικόν Δελτίον από το υπουργείο Εμπορίου της εποχής.

Τι υπονοούσε ο Santa; Την αδιόρατη σύνδεση της «σταθερά αναπτυσσόμενης Ελλάδας» με το δυστυχές-ατυχές παρελθόν; Κι άλλα κουπόνια σίτισης, καυσίμων, κουπονοποίηση των αναγκαίων για τους εργαζόμενους αυξήσεων;

«Αν δεν θέλουν ας μην τα πάρουν», λένε κάποιοι «ρεαλιστές». Αν δεν τα πάρουν, πιθανότατα θα πεινάσουν, οφείλουμε να παρατηρήσουμε. Αν είχαν να διαλέξουν μεταξύ των κουπονιών και ουσιαστικών αυξήσεων, δεν θα τα άγγιζαν, τολμάμε να στοιχηματίσουμε.

Στραβωμένος τελείως, άνοιξα στα γρήγορα το επόμενο πακέτο.

Ένα ζευγάρι φθαρμένα παπούτσια.

Φθείρονται στον μαραθώνιο της ανεργίας.

Σύμφωνα με το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ , μόνο το Νοέμβριο, χάθηκαν  83.627 θέσεις απασχόλησης, 4.500 περισσότερες σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα. 

Πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση της 20αετίας. 

Κατά το  δίμηνο Οκτωβρίου – Νοεμβρίου, χάθηκαν συνολικά 199.483 θέσεις εργασίας.

Επίσης, η επίδοση στο 11μηνο (+63.980 θέσεις), είναι η χειρότερη που έχει καταγραφεί από το 2013 και μετά, δηλαδή την τελευταία 10ετία.

Ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα της ΔΥΠΑ το Νοέμβριο, με τον αριθμό τους να αυξάνεται κατά τουλάχιστον 119.000 μέσα σε έναν μήνα.

Πέταξα τα παπούτσια παραπέρα.

Επόμενο πακέτο.

Τρίγωνο για κάλαντα. Προφανώς για να προσπαθήσουν χιλιάδες εργαζόμενοι να συμπληρώσουν τον μισθό τους, αφού από τις 202.000 προσλήψεις που έγιναν το Νοέμβριο, περισσότερες από τις μισές (51,31%) αφορούσαν είτε μερική απασχόληση (82.965 ή 41,07%) είτε εκ περιτροπής εργασία (20.688 ή 10,24%). 

Ανάμεσα στα πακέτα κι ένας φάκελος.

Τσεκάρω. Μέσα, είχε ένα voucher κατάρτισης. Από αυτά που θα καλύψουν 500.000 ανέργους και εργαζόμενους, με κόστος ένα δις ευρώ.

Προφανώς, οι χιλιάδες άνεργοι ή κακοπληρωμένοι επιστήμονες και έμπειροι εργαζόμενοι, οι οποίοι πήγαν στα ξένα την τελευταία δεκαετία δεν έβρισκαν δουλειά γιατί δεν είχαν πιστοποιητικό κατάρτισης στις ψηφιακές και στις «πράσινες δεξιότητες» που θα μοιράζει η κυβέρνηση.

Μπορεί και να πήραν των ομματιών τους, φοβούμενοι ότι οι υψηλές αποδοχές που λάμβαναν μέχρι τότε θα τους αλλοίωναν ως ανθρώπους, ενώ εκείνοι ήθελαν να παραμείνουν απλοί. Κάποιοι από εμάς.

Σιχτιρίζοντας, προχωράω στο επόμενο δώρο. Ένα μικρό κουτί, το οποίο φιλοξενούσε ένα κομπολόι.

Αυτό, πάει για τους συνταξιούχους, σκέφτηκα. Θα μετράνε καημούς και αναστεναγμούς, αντί για ευρώ.

Περίπου ένα εκατομμύριο συνταξιούχοι, δεν θα δουν ποτέ την αύξηση που θα δοθεί στην αρχή του 2023 εξαιτίας της υψηλής προσωπικής διαφοράς.

Από το υπόλοιπο 1.724.713 συνταξιούχους, αρκετοί θα διαπιστώσουν ότι μεγάλο μέρος της αύξησης, απορροφήθηκε από την προσωπική διαφορά.

Μια προσωπική διαφορά-τερατογένεση των μνημονίων, την οποία η «μετα- μνημονιακή κυβέρνηση», φυσικά και διατήρησε.

Και τσουπ! Στο επόμενο δωράκι σκάει μύτη ένα αντίσκηνο. Σε χαρούμενη, παλ απόχρωση, ομολογουμένως. Ο σκύλος-φύλακας, προαιρετικός. Κοστίζει. Το έγραφε στο χαρτάκι με τις οδηγίες.

Μόνο φέτος οι προγραμματισμένοι πλειστηριασμοί υπολογίστηκαν σε 44.000, ενώ τα funds ελέγχουν 700 χιλιάδες ακίνητα. Με δεδομένη την αύξηση επιτοκίων στα δάνεια, να δεις τι σου ‘χω για μετά…

Προτελευταίο πακέτο, με σετάκι ωτοασπίδες. Προφανώς για να μην παρασυρθώ από προεκλογικές υποσχέσεις περί ανάπτυξης, προστασίας και στήριξης. Άργησα, αλλά μπήκα στο νόημα.

Και για το τέλος, ένα εισιτήριο του μετρό με έναν χάρτη των Εξαρχείων. Όχι για να πηγαίνουν εκεί, αλλά για να αποχωρήσουν οι… ενοχλητικοί ταραξίες απογευμάτων και συνειδήσεων, τώρα που η περιοχή εμπορικά «παίρνει τα πάνω της».

Πηγή: kosmodromio.gr

Απολύτως ευθυγραμμισμένα με τα όρια της ΕΕ τα προεκλογικά προγράμματα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ

Το «απολιτίκ» και «φιλήσυχο» κέντρο διαμορφώνεται ως ο βασικός στόχος των δύο πόλων της αστικής διαχείρισης (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ), καθώς εκπνέει το 2022 και μπαίνουμε στην προεκλογική νέα χρονιά. Αυτά σε ένα κλίμα που το σύστημα δεν «βλέπει» ακόμη την απάντηση στο ερώτημα του ποιος θα αναλάβει τη διακυβέρνηση, με τον εκλογικό νόμο και τα δύο συστήματα των διαδοχικών καλπών να διατηρούν ακόμη πιο θολό το τοπίο.

Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, οι τελευταίες προσπάθειες να εμφανιστεί η κυβέρνηση ως «λαϊκή», που φορολογεί διυλιστήρια προκειμένου να επιδοτήσει νοικοκυριά με το περίφημο «food pass», αποτελούν μια επικοινωνιακή κίνηση προσεταιρισμού των ψηφοφόρων του κέντρου. Σε πολιτικό όμως επίπεδο το Μέγαρο Μαξίμου θα συνεχίσει να πιέζει τον Νίκο Ανδρουλάκη αξιοποιώντας τα «αντί-ΣΥΡΙΖΑ» χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων του, παρουσιάζοντας το ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιο «δεκανίκι» της Κουμουνδούρου. Αυτόν άλλωστε τον σχεδιασμό υπηρέτησε και η φράση «σοσιάλ-Καμμένος» που χρησιμοποίησε στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να χαρακτηρίσει τον Νίκο Ανδρουλάκη. Στη Νέα Δημοκρατία –αν και πιέζονται ιδιαίτερα στα δεξιά τους– θεωρούν τον συγκεκριμένο χώρο καθοριστικό για το εκλογικό αποτέλεσμα. Πάντως, οι σχέσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν αναμένεται να καθοριστούν μόνο στο προσκήνιο αλλά και με πιέσεις μέσω επιχειρηματικού παρασκηνίου, με δεδομένες τις σχέσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, καθόλου δεν κρύβει την πρόθεσή του να επιτύχει μια προγραμματική συμφωνία με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Παρά το γεγονός ότι δεν φαίνεται ακόμη να υπάρχει σταθερός δίαυλος συνεννόησης ανάμεσα στα επιτελεία της Κουμουνδούρου και της Χαριλάου Τρικούπη. Στη βάση αυτή, η αξιωματική αντιπολίτευση θα συνεχίσει να πιέζει στη λογική του «δεξιά-αντιδεξιά», προκειμένου στην προεκλογική περίοδο να αλιεύσει ψήφους από τον χώρο και μετεκλογικά να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση, αν και μόνον αν, επιτύχει να είναι πρώτο κόμμα. Κάτι που για την ώρα δεν προκύπτει δημοσκοπικά. Παράλληλα, έχει εδώ και μήνες εκπονήσει θέσεις «επαναπροσέγγισης» με τη λεγόμενη «μεσαία τάξη». Για τον ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, μια προγραμματική συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ θα αποτελέσει μία εξαιρετική «δικαιολογία», προκειμένου να διαμορφώσει ένα ακόμη πιο «συστημικό» διακυβερνητικό πρόγραμμα, μιας και σε μια τέτοια διαπραγμάτευση θα υπάρξουν συμβιβασμοί.

Τον τρίτο πόλο και αστάθμητο παράγοντα της πολιτικής εξίσωσης αποτελεί προφανώς το ΠΑΣΟΚ. Η Χαριλάου Τρικούπη δίνει τη «μάχη του μεγαλύτερου δυνατού ποσοστού» και στην προεκλογική διαδικασία θα διατηρήσει το στίγμα της «διμέτωπης» κριτικής. Στο ΠΑΣΟΚ ευελπιστούν, στο καλύτερο σενάριο, σε ένα ποσοστό τής τάξης του 15%, το οποίο ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει αποκαλέσει «καλό διψήφιο ποσοστό». Με μία τέτοια επίδοση θεωρεί ότι θα μπορέσει να διαπραγματευθεί από καλύτερες θέσεις τον παραπληρωματικό ρόλο που μπορεί να έχει σε ένα κυβερνητικό σχήμα.

Η συνολική εικόνα, λοιπόν, παραπέμπει σε ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό. Δίχως όμως να υφίσταται καμία ρευστότητα στα «όρια» των πολιτικών που θα ασκηθούν. Οι προγραμματικές προτάσεις που θα παρουσιάσουν σύντομα και τα τρία προαναφερόμενα κόμματα θα έχουν διαφορές «στα σημεία», ενώ θα συγκλίνουν σχεδόν απόλυτα στα δημοσιονομικά δεδομένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα δύο προγράμματα που κατέθεσαν στη ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν ακριβώς την ίδια κοστολόγηση: 5,6 δισ. Δείγμα του ότι κινούνται εντός της οριοθέτησης που καθορίζεται από ΕΕ και την απαίτηση επιστροφής στους προϋπολογισμούς των δημοσιονομικών πλεονασμάτων. Θέση με την οποία φυσικά δεν διαφωνεί ούτε το ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: prin.gr

Δημοσιεύουμε στην συνέχεια σχετικό κείμενο που έχουν υπογράψει εκπρόσωποι μαζικών φορέων  από διάφορες χώρες του κόσμου για να μπει STOP στον Ρωσο-Oυκρανικό Πόλεμο.

Από την Ελλάδα (δείτε παρακάτω ονοματεπώνυμα) μεταξύ των άλλων έχει υπογράψει και ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ.

Σταματήστε τον πόλεμο!

Ο πόλεμος που αναπτύσσεται στην Ευρώπη έχει ήδη προκαλέσει πολιτικές και οικονομικές  συνέπειες σε όλο τον κόσμο. Αποτελεί θανάσιμη απειλή για όλους τους λαούς της Ευρώπης και όλων των ηπείρων.

Για να διαφυλάξουμε την ανθρωπότητα, πρέπει να σταματήσουμε αυτή την πορεία προς τη βαρβαρότητα. Ο πόλεμος του Πούτιν, όπως ο πόλεμος του ΝΑΤΟ που εφάρμοσε ο Ζελένσκι, δεν είναι δικός μας πόλεμος. Δεν είμαστε σε πόλεμο ούτε με τον ρωσικό λαό ούτε με τον ουκρανικό λαό. Θέλουμε ειρήνη για τον ρωσικό λαό και για τον ουκρανικό λαό.

Εισβάλλοντας στην Ουκρανία, ο Πούτιν έχει ξεκινήσει μια εγκληματική και απελπιστική περιπέτεια για τον ρωσικό και τον ουκρανικό λαό. Ο Πούτιν δεν υπερασπίζεται τον ρωσικό λαό. Απαιτούμε την απόσυρση των στρατευμάτων του Πούτιν. Καταδικάζουμε την πολεμική κλιμάκωση του ΝΑΤΟ και απαιτούμε την απόσυρση των στρατευμάτων από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ.

Η αμερικανική κυβέρνηση ως επικεφαλής του ΝΑΤΟ, δεν υπερασπίζεται τον ουκρανικό λαό, αλλά μάλλον τα συμφέροντα των μονοπωλίων που θέλουν να πάρουν τον έλεγχο του τεράστιου πλούτου της Ρωσίας, όπως έκανε στο Ιράκ με το πρόσχημα των όπλων μαζικής καταστροφής που εν τέλει δεν υπήρχαν.

Δεν δεχόμαστε ότι αυτός ο πόλεμος πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να στρέψει τους λαούς τον έναν ενάντια στον άλλον.

Δεν δεχόμαστε την επανειλημμένη άρνηση του Μπάιντεν, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Πούτιν για άμεση κατάπαυση του πυρός και για διακοπή του πολέμου.

Πού οδηγεί αυτό;

Ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπαιδεύει 15.000 Ουκρανούς στρατιώτες στο όνομα του γεγονότος ότι ο πόλεμος πρέπει να διαρκέσει πολύ, χωρίς κατάπαυση του πυρός, μέχρι την ήττα της Ρωσίας, με όλους τους νεκρούς, τους τραυματίες και τους πρόσφυγες και ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ότι οι ηγέτες των κρατών μας, παραδίδουν όπλα που σκοτώνουν και τραυματίζουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και στις δύο πλευρές, με τις δολοφονίες, τους πρόσφυγες και τις καταστροφές που προκύπτουν, θυμίζοντας τις χειρότερες εικόνες των πολέμων που έχουν ήδη διαλύσει Ευρώπη.

Ότι όλα αυτά οδηγούν σε «οικονομικές κυρώσεις» κατά του ρωσικού λαού που απαιτεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ, οι οποίες χρησιμοποιούνται για την άνοδο των τιμών, τα κέρδη ρεκόρ πετρελαϊκών μονοπωλίων (trust) και των ολιγαρχιών, τη μαζική αγορά σχιστολιθικού φυσικού αερίου και την έναρξη της βιομηχανικής κατάρρευσης στην Ευρώπη.

Ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες οι κυβερνήσεις καταθέτουν αυξημένους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς στα κοινοβούλια, τους οποίους τα τελευταία εγκρίνουν, εκδίδοντας τεράστια ποσά στον στρατό.

Ότι δισεκατομμύρια χρησιμοποιούνται για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας προς όφελος της βιομηχανίας όπλων και εις βάρος των εργαζομένων, με περικοπές σε όλους τους δημόσιους προϋπολογισμούς, νοσοκομεία, σχολεία κ.λπ.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου εκφράζουν την απόρριψη αυτής της πορείας προς τη βαρβαρότητα από τους λαούς της παλιάς Ευρώπης, που ήταν ήδη κοιτίδα δύο παγκοσμίων πολέμων.

Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου: αυτή η κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια παγκόσμια καταστροφή.

Δεν θα είμαστε συνένοχοι σε αυτό.

Απευθύνουμε έκκληση σε όλους τους εργαζόμενους και τους ακτιβιστές στην Ευρώπη να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να σταματήσει αυτή η φονική σπείρα και σφαγή και για τον τερματισμό του πολέμου και άμεση κατάπαυση του πυρός.