Μετά και την ανακοίνωση της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τον πληθωρισμό του Δεκεμβρίου του 2022 (7,2%), ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στη χώρα μας στο 9,6%. Αντίστοιχα στην Ευρωζώνη ο πληθωρισμός τον Δεκέμβριο του 2022 ήταν 9,2% και ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 8,4%). Με άλλα λόγια, ο ετήσιος πληθωρισμός στη χώρα μας ήταν κατά 14,2% υψηλότερος από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, παρά το γεγονός ότι το 4ο τρίμηνο του 2022 ο μέσος πληθωρισμός ήταν 8,8% στη χώρα μας, ενώ στην Ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 10%.

Σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον υψηλού πληθωρισμού, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 2% από τον Ιανουάριο του 2022 και κατά 7,7% από τον Απρίλιο του 2022, δηλαδή συνολικά αυξήθηκε κατά 9,7%, δηλαδή από τα 650 ευρώ στα 713 ευρώ (μεικτά). Όμως, η μέση ετήσια αύξηση ουσιαστικά είναι 7,78%, αφού η δεύτερη αύξηση ξεκίνησε από το 2ο τρίμηνο του 2022 και μετά, όταν ήδη ο πληθωρισμός στην χώρα μας είχε διαμορφωθεί στο 8%.

Οι συντάξεις αποφασίστηκε ότι θα αυξηθούν κατά 7,75% θεωρώντας ότι ο πληθωρισμός για το 2022 θα κλείσει στο 9,7% και η ανάπτυξη στο 5,8%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το 2022 η απώλεια σε αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού στη χώρα μας ήταν 12,7% (PPS, Purchasing Power Standard). Αυτό σημαίνει ότι για να είχε διατηρηθεί η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού στο ίδιο επίπεδο λόγω του πληθωρισμού, θα έπρεπε το επίπεδο του το 2022 να ήταν 952 ευρώ (μεικτά) (σε δωδεκάμηνη βάση, 815 ευρώ για 14 μεικτούς μισθούς από 713 ευρώ (μεικτά) που είναι σήμερα).

Η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού όπως και του γενικού επιπέδου των μισθών και των συντάξεων, εκτιμάται μεθοδολογικά από τη συνολική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών, όπως αυτή προκύπτει από την Έρευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας Οικογενειακών Προϋπολογισμών (Σεπτέμβριος 2022) και τα στοιχεία της Eurostat, η μέση καταναλωτική δαπάνη στη χώρα μας το 2022 ήταν 1.250 ευρώ.

Άρα η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού το 2022 έχει παρουσιάσει απώλεια κατά 18,5%. Αντίστοιχα, η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του μέσου επιπέδου των συντάξεων θα είναι 18,6% εάν λάβουμε υπόψη την αύξηση του 7,75%. Χωρίς την αύξηση αυτή η απώλεια της αγοραστικής δύναμης των συντάξεων θα ήταν 25,4%.

Σύμφωνα με την Έκθεση του Ο.Ο.Σ.Α. (Ιανουάριος 2023) προβλέπει ότι η ανάπτυξη στη χώρα για το 2023 θα διαμορφωθεί στο 1,1% από 1,8% (1,6% για το 2024) που προβλέπει ο Κρατικός Προϋπολογισμός και ο πληθωρισμός θα διαμορφωθεί στο 3,7% (2,3% για το 2024). Οπότε, μια αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 5,5% θα διαμόρφωνε τον κατώτατο μισθό στα 752 ευρώ μεικτά και η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού αν λάβουμε υπόψη και τον πληθωρισμό του έτους 2023 (3,7%) θα είναι 9,7%, ενώ αντίστοιχα η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του συνολικού μέσου μηνιαίου μισθού των μισθωτών θα είναι 15,5%.

Στο σενάριο που ο κατώτατος μισθός αυξηθεί κατά 9,6%, δηλαδή όσο ήταν ο πληθωρισμός το έτος 2022, τότε ο συνολικός μέσος μισθός θα αυξηθεί κατά περίπου 4%. Σε αυτή την περίπτωση ο κατώτατος μισθός θα διαμορφωθεί στα 780 ευρώ (μεικτά) και η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού θα είναι 7% και του συνολικού μέσου μηνιαίου μισθού θα είναι 12%. Στο σενάριο που ο κατώτατος μισθός διαμορφωθεί στα 800 ευρώ (μεικτά), τότε λαμβάνοντας υπόψη την εκτίμηση του Ο.Ο.Σ.Α. για τον πληθωρισμό του 2023, η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού θα διαμορφωθεί στο 4% και του συνολικού μέσου μηνιαίου μισθού των μισθωτών η απώλεια της αγοραστικής δύναμης θα είναι 9,7%.

Στις συνθήκες αυτές αναδεικνύεται με τον πιο εύληπτο τρόπο ότι η τιμαριθμική αναπροσαρμογή και η θεσμική αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων (Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, Κλαδικές, κ.λπ.) στην Ελλάδα, θα συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό στην αύξηση του μεριδίου των μισθών στην προστιθέμενη αξία καθώς και στην ανάκτηση των απωλειών της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών. Η αύξηση αυτή, μεταξύ άλλων, θα επιτρέψει στα νοικοκυριά να αυξήσουν την αποταμίευση, την κατανάλωση, την ζήτηση και την απασχόληση.

Παράλληλα, η άποψη που προβάλλεται στην ευρωζώνη και στα κράτη-μέλη ότι η τιμαριθμική αύξηση των μισθών θα επιδεινώσει το επίπεδο της ανταγωνιστικότητας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας στην ευρωζώνη και στα κράτη-μέλη συνδέεται, κατά βάση, με την έλλειψη της έρευνας, της καινοτομίας, των επενδύσεων σε νέες τεχνολογίες και του χαμηλού επιπέδου της ζήτησης (D. Ferrant, Alternatives Economiques, 28/11/2022).

Πηγή: kommon.gr

▸ Αποχή από τις ψηφοφορίες, αφού ψήφισε ένα στα δύο νομοσχέδια!

Το «Μητσοτάκης ή Δημοκρατία» (από το «Μνημόνια ή ΣΥΡΙΖΑ» του Γενάρη του 2015) είναι το δίλημμα των εκλογών για τον ΣΥΡΙΖΑ με βάση την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη συγκέντρωση στο κλειστό γήπεδο Περιστερίου την περασμένη Τετάρτη. Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση ότι θα απέχει από τις ψηφοφορίες της Βουλής, μετά την συζήτηση για την πρόταση μομφής που κατέθεσε για το θέμα των υποκλοπών, με στόχο να απομονωθεί η κυβέρνηση, να καταγραφεί ο ΣΥΡΙΖΑ σαν βασική δύναμη της αντιπολίτευσης και να εκτεθούν τα κυβερνητικά στελέχη που φυσικά δεν τόλμησαν να μην στηρίξουν τον Μητσοτάκη που τους παρακολουθεί.

Την επιλογή αυτή υπερασπίστηκε σε συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο την Τρίτη, όπου προσπέρασε το γεγονός ότι στην τετραετία που τελειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει το 48,5% των νομοσχεδίων της ΝΔ, με το ΠΑΣΟΚ που προορίζεται για εταίρος σε προοδευτική κυβέρνηση να έχει φτάσει στο 70%.Με την επίκληση της Δημοκρατίας ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να βάλει σε δεύτερη μοίρα το κοινωνικό ζήτημα, όπως ξεκαθάρισε ο Α. Τσίπρας στο Περιστέρι λέγοντας χαρακτηριστικά, «μας λένε πολλοί: Αφήστε τη Δημοκρατία και ασχοληθείτε με την οικονομία. Όμως χωρίς Δημοκρατία, δεν υπάρχει οικονομία…».

Το αυταρχικό πρόσωπο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής που σχεδιάζουν και υλοποιούν η ΝΔ, η ΕΕ και οι θεσμοί της άρχουσας τάξης, επιχειρείται να εμφανιστεί σαν αιτία. Έτσι η κυβερνητική εναλλαγή παρουσιάζεται σαν ανατροπή.Με αυτόν τον τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να επικοινωνήσει με τη διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση, αλλά και να ενσωματώσει τη δυναμική των κοινωνικών αγώνων που συνεχίζονται, όπως στους καλλιτέχνες και την εκπαίδευση, παρά το προεκλογικό κλίμα, καθώς και την συνδικαλιστική τακτική και του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα δοκιμάζει να δημιουργήσει κλίμα μειωμένων προσδοκιών σχετικά με την ανατροπή των πυλώνων της αντιλαϊκής πολιτικής και των δεσμεύσεων από το χρέος, την ΕΕ, τους εξοπλισμούς και το ΝΑΤΟ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να το εξασφαλίσει καταρχήν με το περιεχόμενο που δίνει στην Δημοκρατία, η οποία ορίζεται αόριστα σαν επιστροφή στην ευημερία του «ανεπτυγμένου δυτικού κόσμου», τη στιγμή μάλιστα που αυτός συγκλονίζεται από τους κοινωνικούς αγώνες σε Βρετανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία που δοκιμάζονται από την κοινωνική βαρβαρότητα, τις συνέπειες του πολέμου και τον κρατικό αυταρχισμό.

Σε δεύτερο επίπεδο, το δίλημμα «Μητσοτάκης ή Δημοκρατία» δίνει μια πολιτική επιλογή στον λαό, τη συμμετοχή στις εκλογές. Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί από τη δυνατότητά του να αποσπάσει ψηφοφόρους από την αποχή και την απογοήτευση που έφερε η χλιαρή και συναινετική αντιπολίτευσή του. Παράλληλα, με αυτό το δίλημμα, στους προοδευτικούς εταίρους και το «τείχος της δημοκρατίας» χωράει σχεδόν όλο το αστικό πολιτικό σκηνικό, από το ΠΑΣΟΚ και τους λεγόμενους καραμανλικούς της ΝΔ, μέχρι τον Ε. Βενιζέλο, που είχε καταγραφεί σαν αντιπρόεδρος στις κυβερνήσεις των δυο πρώτων μνημονίων πριν ο ΣΥΡΙΖΑ θυμηθεί ότι είναι συνταγματολόγος

Επιπλέον, καθώς το εκρηκτικό κοινωνικό ζήτημα περνάει σε δεύτερη μοίρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγει τις σαφείς δεσμεύσεις. Ο Α. Τσίπρας δίνοντας έναν προγραμματικό τόνο στην ομιλία του στο Περιστέρι, έδωσε μια σειρά υποσχέσεων, χωρίς να ξεκαθαρίζει τις προϋποθέσεις υλοποίησης, με αναφορές στην Ελλάδα που παράγει, από την «υγιή επιχειρηματικότητα» μέχρι τους εργαζόμενους, με κέντρο την περίφημη όσο και ασαφή σαν περιεχόμενο μεσαία τάξη. Μίλησε για κρατικοποίηση της ΔΕΗ για να μπει τέλος στην αισχροκέρδεια, αλλά σε προηγούμενες τοποθετήσεις αυτό παρουσιάστηκε σαν πλειοψηφικό πακέτο μετοχών για το κράτος και όχι επιχείρηση με δημόσιο χαρακτήρα, χωρίς μάλιστα κατάργηση όλου του πλαισίου που κάνει το ρεύμα είδος πολυτελείας, όπως είναι οι ιδιωτικοί πάροχοι, το χρηματιστήριο ενέργειας που θεσμοθέτησε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σχετικές ρυθμίσεις της ΕΕ. Μίλησε για «13η σύνταξη» (αλλά όχι και 14η) με τη μορφή του 2019, δηλαδή σαν επίδομα που αντιστοιχεί σε κλιμακούμενο ποσοστό της σύνταξης, που ξεκινά από το 100% για όσους έπαιρναν κάτω από 500 ευρώ μεικτά και φτάνει στο 30%.

Δεν αναφέρθηκε στην κατάργηση των βασικών νόμων της ΝΔ, όπως τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη, τους νόμους Κεραμέως στην εκπαίδευση ή του Χρυσοχοΐδη ενάντια στις διαδηλώσεις. Το κυριότερο ίσως είναι ότι υπερασπίστηκε τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου που έχει καθηλώσει το επίπεδο ζωής και το εισόδημα των συνταξιούχων σε οριακό επίπεδο. Απέδωσε μάλιστα σε αυτή την περίοδο την οικονομική σταθερότητα που αναγνώρισε στη θητεία της ΝΔ, όταν το πρόβλημα είναι ακριβώς οι κοινωνικές προϋποθέσεις και συνέπειες αυτής της «σταθερότητας». Η υπόσχεση του Α. Τσίπρα, «θα σκίσουμε τις μαύρες σελίδες της αδικίας και του αυταρχισμού», ακούστηκε σαν το σκίσιμο των μνημονίων που έταξε πριν το 2015.

Πηγή: prin.gr

Παραθέτουμε στην συνέχεια την αναφορά που κατέθεσε στη Βουλή η βουλευτής κ. Νίνα Κασιμάτη, σύμφωνα με την καταγγελία της ΠΕΝΕΝ.

Η Αναφορά:

Το χάσμα ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων τον Δεκέμβριο, έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο με τους αποταμιευτές να τοκίζουν τις καταθέσεις απλού ταμιευτηρίου με μόλις 0,10% , ενώ την ίδια στιγμή οι τράπεζες τους δανείζουν με μέσο επιτόκιο 5,06%. Πρόκειται για σκανδαλώδη κατάσταση προς όφελος των τραπεζιτών. Και ρωτάμε: Αν αυτό δεν είναι κανονική ληστεία, τότε τι είναι;

Νέα ληστρική επιβάρυνση στις μηνιαίες δόσεις των στεγαστικών δανείων φέρνει η προχθεσινή άνοδος των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Από τον κύκλο των αυξήσεων στο κόστος δανεισμού δεν γλιτώνει κανένα δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο, ενώ ακόμα και τα νέα προσφερόμενα σταθερού επιτοκίου έχουν γίνει σημαντικά ακριβότερα.

Πρόκειται για την 5η διαδοχική αύξηση των επιτοκίων στο όνομα της …συγκράτησης του πληθωρισμού (που πάντως συνεχίζει να καλπάζει με την ακρίβεια να βρίσκεται στο κόκκινο), η οποία λειτουργεί σωρευτικά σε σχέση με τις προηγούμενες τέσσερις. Ειδικά τα λαϊκά νοικοκυριά αλλά και οι μικροί επαγγελματίες δανειολήπτες θα διαπιστώσουν ότι τα χρήματα που θα πληρώνουν από εδώ και στο εξής για την εξυπηρέτηση του στεγαστικού δανείου τους και άλλων τραπεζικών προϊόντων θα είναι πολύ περισσότερα σε σχέση με πέρυσι.

Η άνοδος του βασικού επιτοκίου της ΕΚΤ έχει συμπαρασύρει στην εκτίναξη το Euribor στα επίπεδα του 2,5% τους τελευταίους μήνες. Οι αυξήσεις επιβαρύνουν ιδιαίτερα τον οικογενειακό προϋπολογισμό αλλά και το κόστος των επιχειρήσεων, ενώ επίκειται νέα αύξηση των επιτοκίων τον Μάρτιο, κάτι που θα αποτυπώνεται καθημερινά και στο Euribor, συμπαρασύροντας σε διαδοχικές αυξήσεις και τους επόμενους μήνες.

Και ενώ η άνοδος του Euribor περνάει στο σύνολό της στους ιδιώτες σε ό,τι αφορά τα επιτόκια χορηγήσεων, τα επιτόκια καταθέσεων αυξάνονται ελάχιστα. Το χάσμα ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων τον Δεκέμβριο, έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο με τους αποταμιευτές να τοκίζουν τις καταθέσεις απλού ταμιευτηρίου με μόλις 0,10% , ενώ την ίδια στιγμή οι τράπεζες τους δανείζουν με μέσο επιτόκιο 5,06%.

Η διαφορά, δηλαδή, των επιτοκίων δανεισμού από τα επιτόκια καταθέσεων έφτασε στο 4,96%, από 4,53% τον Νοέμβριο και 4,23% τον Οκτώβριο. Πρόκειται για σκανδαλώδη κατάσταση προς όφελος των τραπεζιτών. Και ρωτάμε: Αν αυτό δεν είναι κανονική ληστεία, τότε τι είναι;

Παραδείγματα

Ας δούμε όμως ορισμένα παραδείγματα για να αναλογιστούμε τη δύσκολη θέση των νοικοκυριών με στεγαστικά δάνεια.

Παράδειγμα πρώτο: Ένα δάνειο με υπόλοιπο 100.000 ευρώ και 15 χρόνια μέχρι την πλήρη αποπληρωμή του, εξυπηρετούνταν με 626 ευρώ τον μήνα όταν το επιτόκιο ήταν (μέχρι και τον περασμένο Ιούνιο) στο 1,5%. Μετά και τη χθεσινή αύξηση, η δόση θα φτάσει στα 771 ευρώ, δηλαδή 145 ευρώ παραπάνω τον μήνα ή 1.740 ευρώ τον χρόνο. Η απώλεια σχεδόν αγγίζει τους τρεις βασικούς μισθούς (611 ευρώ το μήνα) στην Ελλάδα και γι’ αυτό εντείνεται η αγωνία για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέας γενιάς μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Παράδειγμα δεύτερο: Στεγαστικό δάνειο ύψους 150.000 ευρώ με τις νέες επιβαρύνσεις από την αύξηση των επιτοκίων θα χρειαστεί μέχρι και 2.630 ευρώ το έτος προκειμένου να καλυφθούν οι δόσεις.  

Η ανησυχία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι ουσιαστικά έχει προεξoφληθεί και νέα αύξηση 50 μονάδων βάσης από τον Μάρτιο και η κυβέρνηση δεν έχει ανακοινώσει κανένα μέτρο στήριξης για τα νοικοκυριά. 

Η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται αναμένεται να δημιουργήσει νέα γενιά «κόκκινων δανείων» με τις τράπεζες και τα Funds που ήδη εφορμούν για την αρπαγή σπιτιών του λαού να ακονίζουν τα μαχαίρια τους για μεγαλύτερη λεηλασία το επόμενο διάστημα…

Πηγή: imerodromos.gr