Οι εκατοντάρηδες μας μαθαίνουν ό,τι μπορούν για την ανθεκτικότητα ενάντια σε ασθένειες

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια όλο και περισσότερο αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Μάλιστα, στις ΗΠΑ, το ποσοστό των ανθρώπων που κλείνουν τα 100 έχει σχεδόν διπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι φτάνουν σε αυτό το ορόσημο, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βοστώνης και του Ιατρικού Κέντρου Tufts ανέλυσαν το DNA και τον τρόπο ζωής επτά εκατοντάχρονων για να αναζητήσουν την πηγή της νεότητας.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τα μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος των εκατοντάχρονων – μια ευρεία κατηγορία ανοσοποιητικών κυττάρων που βρίσκονται στο αίμα – και διαπίστωσαν ότι αυτοί οι εκατονταετείς έχουν εξαιρετικά λειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολέμησε με επιτυχία και ανάρρωσε από πολλές ασθένειες.

This is what you need to live to 100: DNA study https://t.co/h6KSNZdezv pic.twitter.com/bJuKokK0Rv

— New York Post (@nypost) April 4, 2023

«Το ανοσολογικό προφίλ που παρατηρήσαμε στους εκατοντάρηδες επιβεβαιώνει ένα μακρύ ιστορικό έκθεσης σε λοιμώξεις και την ικανότητα ανάκαμψης από αυτές και παρέχει υποστήριξη στην υπόθεση ότι οι εκατοντάρηδες είναι εμπλουτισμένοι με προστατευτικούς παράγοντες, που αυξάνουν την ικανότητά τους να ανακάμπτουν από λοιμώξεις», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Paola Sebastiani, διευθύντρια του Κέντρου Ποσοτικών Μεθόδων και Επιστήμης Δεδομένων του Tufts.

Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι το ποσοστό των λεμφοκυττάρων (ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων) των εκατοντάρηδων μειώνεται σε σύγκριση με τους νεότερους ανθρώπους, αλλά παρατηρείται, επίσης, σημαντική αλλαγή και στη σύνθεση.

 

Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης αλλαγές στα κύτταρα, που προέρχονται από τον μυελό των οστών. «Οι εκατοντάρηδες, και η εξαιρετική μακροζωία τους, παρέχουν ένα ‘’σχέδιο’’ για το πώς θα μπορούσαμε να ζήσουμε μια πιο παραγωγική, υγιή ζωή. Ελπίζουμε να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε ό,τι μπορούμε σχετικά με την ανθεκτικότητα έναντι των ασθενειών και την παράταση της διάρκειας της υγείας του ατόμου», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας George J. Murphy, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

 

Πηγή: newsbeast.gr

Ως «παραδοχή ήττας» και «άμεση παραδοχή των ψεμάτων που λένε τόσο καιρό» χαρακτηρίζει, με ανακοίνωσή του, το Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ τη χθεσινή δήλωση-υπόσχεση Μητσοτάκη, στη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ, ότι «η κυβέρνηση θα σεβαστεί απόλυτα την απόφαση του ΣτΕ και οι δυο αυτές εταιρείες θα φύγουν από το υπεραταμείο και θα επιστρέψουν στο ελληνικό δημόσιο». Ωστόσο, επειδή «οι υποσχέσεις δεν έχουν καμία αξία». Το Σωματείο ζητά «να καταργηθούν εδώ και τώρα, πριν τις εκλογές, τα άρθρα 114 και 115 του Ν. 4964/2022 και να επιστρέψουν άμεσα οι ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ στο Δημόσιο» και απαιτεί «να καταργηθεί άμεσα η Ρυθμιστική Αρχή».

Πηγή: ergasianet.gr

Πρόεδρος - «μπροστάρης» στο μόρφωμα του ναζιστή κατάδικου Ηλία Κασιδιάρη ανέλαβε μέσα στη βδομάδα ο - «πιο σύστημα πεθαίνεις» - πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος, σε μια εμφανή προσπάθεια το ναζιστικό σχήμα να πετύχει την κάθοδο στις εκλογές προσπερνώντας τη σχετική τροπολογία που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή.

Οσον αφορά τον συγκεκριμένο, δεν πρόκειται για κάποιο καινούργιο φρούτο του εθνικιστικού - φασιστικού χώρου μιας και ίδρυσε τον Φλεβάρη του 2022 το ΕΑΝ, ένα ακόμα ακροδεξιό μόρφωμα με τις γνωστές ξενοφοβικές θέσεις και τις βαθιές υποκλίσεις στο κεφάλαιο, πρώτα από όλα στους εφοπλιστές και στη ναυτιλία, στης οποίας... «τα μεγάλα επιτεύγματα ουδεμία συμμετοχή έχει το κράτος», στους μεγαλοξενοδόχους κ.λπ. Η πολιτική του διαδρομή ξεκινάει πάντως από το ΠΑΣΟΚ και την Αχαΐα, ενώ την ίδια ώρα δημοσιεύματα έκαναν λόγο για «στενές» σχέσεις με εφοπλιστές αλλά και στελέχη της ΝΔ, που έσπευσαν ωστόσο να διαψεύσουν. Αποστάσεις πήραν με κοινή τους δήλωση και τα αδέρφια του, επίσης δικαστικοί στον Αρειο Πάγο και δικηγόροι, αναφέροντας τη διαφωνία τους.

Οπως και να 'χει, και με την εν λόγω κίνηση όπως και τη θέση του εν λόγω στον κρατικό μηχανισμό, επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά ότι τα ναζιστικά μορφώματα αποτελούν «σάρκα από τη σάρκα» του συστήματος και πάντα στις υπηρεσίες του απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Σπεύδουν άλλωστε να δικαιώσουν αυτόν τον ρόλο και τα υπόλοιπα κόμματα, με πρώτους τους ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, όπως και τα ΜΜΕ, που όλες τις τελευταίες βδομάδες ξεσκονίζουν το δήθεν «αντισυστημικό» κουστουμάκι της ναζιστικής οργάνωσης, επιχειρώντας, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, να σπρώξει εκεί λαϊκές δυνάμεις.

Ενδεικτικά είναι όσα είπε προαναγγέλλοντας την κατάθεση της τροπολογίας ο υπουργός Εσωτερικών, Μ. Βορίδης, ο οποίος έσπευσε να παρουσιάσει ως «αντισυστημική» ψήφο την ψήφο στο ναζιστικό μόρφωμα ισχυριζόμενος πως «η αντισυστημική ψήφος, να το πω έτσι, στην πραγματικότητα προφανώς και δεν αποτελεί λύση και δεν παράγει ουσιαστικές προτάσεις. Αποτελεί ένα είδος τυφλής διαμαρτυρίας και, ναι, χρήζει πολιτικής αντιμετωπίσεως».

Αλλωστε, την ίδια ώρα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συναγελάζονται και να αβαντάρουν τέτοιες δυνάμεις, όπως δείχνουν τα παραδείγματα του Εργατικού Κέντρου Πύργου, όπου στο ίδιο ψηφοδέλτιο συνυπάρχουν υποψήφιοι της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ με τους φασίστες του Κασιδιάρη, ο «συναγελασμός» Τσίπρα με τους «κομμουνιστοφάγους» της Ενωσης Στρατιωτικών που διοργανώνει τις γιορτές μίσους στο Βίτσι κ.ο.κ.

Κατά τ' άλλα όλοι τους χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα για το ενδεχόμενο το μόρφωμα Κασιδιάρη να κατέβει στις εκλογές. Κάνουν πως δεν ξέρουν τίποτα για το ότι με δική τους ευθύνη, των διαδοχικών κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ξανά ΝΔ, η δίκη σέρνεται επί 8 χρόνια, και ακόμα να υπάρξει τελεσίδικη καταδίκη, η οποία βέβαια θα έκανε περιττή και τη σημερινή συζήτηση και το παιχνιδάκι για το αν θα κατέβουν ή όχι στις εκλογές οι καταδικασμένοι ναζιστές.

Την ίδια ώρα, λίγες μέρες απ' όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι με την τροπολογία της «κλείνει το παράθυρο» για τη συμμετοχή του μορφώματος στις εκλογές, την Παρασκευή κατέθεσε και συμπληρωματική τροπολογία που αναμένεται να ψηφιστεί την Τρίτη στη Βουλή. Η αλλαγή αφορά τον τρόπο που θα παρθεί η απόφαση από τον Αρειο Πάγο (στις 5/5 θα ανακοινωθεί) από την Ολομέλεια του αρμόδιου Α1 τμήματος και όχι μόνο από πενταμελή επιτροπή, όπως και ότι αυτή μπορεί να ζητήσει τεκμηρίωση από τις αρμόδιες δικαστικές ή άλλες αρχές.

Δεν ακουμπά δηλαδή τον πυρήνα της αντιδραστικής ρύθμισης που εισάγει επικίνδυνες γενικεύσεις και προϋποθέσεις για τη συμμετοχή κομμάτων στις εκλογές, τα οποία θα περνούν από ευρύτερο έλεγχο για το αν «η οργάνωση και η δράση τους εξυπηρετούν την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος», αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα στην απαράδεκτη θεωρία των «δύο άκρων», με την οποία απαγορεύονται Κομμουνιστικά Κόμματα σε όλη την ΕΕ, ενώ με την έννοια της «πραγματικής ηγεσίας» ανοίγει κερκόπορτα για τον έλεγχο στο εσωτερικό των κομμάτων.

Αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακο» 8-9 Απρίλη 2023

Πηγή: 902.gr

Παραμένει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικώς, κράτη στον κόσμο. Αλλά δεν είναι ούτε το Ισραήλ του 1967, ούτε του πολέμου του Γιομ Κιπούρ.

Η 6^η Απριλίου ήταν η μέρα της πρώτης οργανωμένης απάντησης της παλαιστινιακής (και όχι μόνο) αντίστασης στις ισραηλινές, φασιστικές επιθέσεις που οξύνονται διαρκώς εδώ και μήνες, με αποκορύφωμα τη βεβήλωση του τεμένους αλ Άκσα.

Χωρίς να το περιμένουν οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, μια βροχή από πυραύλους εκτοξεύθηκαν από τον Λίβανο προς το Ισραήλ. Χωρίς η Χεζμπολάχ να χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο και πλέον εξελιγμένο μέρος του οπλοστασίου της ή και ενδεχομένως χωρίς να συμμετέχει άμεσα η ίδια, ένα μπαράζ 35 έως 100 πυραύλων εκτοξεύθηκαν, μεγάλο μέρος των οποίων ο «Σιδερένιος Θόλος» απέτυχε να αναχαιτίσει. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες περίπου οι μισοί από τους πρώτους 35 πυραύλους (για τους υπολοίπους δεν έχουμε στοιχεία μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο) «πέρασαν» από τις αντιπυραυλικές άμυνες του Ισραήλ.

Οι πρώτες ανακοινώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων μιλούσαν για αναχαίτιση 25 από τους 34 πυραύλους. Το ποσοστό μπορεί να ακούγεται μεγάλο αλλά στην πραγματικότητα για ένα κράτος της νοοτροπίας και του μεγέθους του Ισραήλ είναι εντυπωσιακά χαμηλό. Αν απέναντι σε πολύ μέτριας τεχνολογίας πυραύλους, ο «Σιδερένιος Θόλος» μπορεί να αναχαιτίσει ένα ποσοστό 75%, τότε απέναντι στους σύγχρονους ιρανικούς πυραύλους πόσο χαμηλότερη θα αποδειχτεί η επιτυχία του; Και επιπλέον 25 πύραυλοι στους 100 μπορεί να μην ακούγονται πολλοί αλλά στους χίλιους είναι 250 και πάει λέγοντας. Και αν κάτι έχει αποδείξει ο «Άξονας της Αντίστασης» είναι ότι διαθέτει τεράστια αποθέματα και πολλαπλές περιοχές εκτόξευσης. Για ένα κράτος με τόσο περιορισμένο γεωγραφικό ανάπτυγμα, όπως το Ισραήλ, τόσοι πύραυλοι μπορούν να αποδειχτούν πολλαπλώς καταστροφικοί.

Πόσο σιδερένιος λοιπόν είναι ο «Σιδερένιος Θόλος» του Ισραήλ, τον οποίο τόσο διαφημίζει και τόσο ακριβά πουλάει στο εξωτερικό; Το Ισραήλ αρέσκεται να μιλά για ποσοστά αναχαίτισης της τάξης του 99%. Αποδεικνύεται ότι η πραγματική επιτυχία του «Σιδερένιου Θόλου» είναι πολύ μικρότερη. Αν αυτή είναι η βασική άμυνα του Ισραήλ, πόσο έτοιμο είναι στην πραγματικότητα για ένα μεγάλο πόλεμο;

Το ερώτημα αυτό σκορπά ρίγη στο Ισραήλ και όχι αδίκως. Μετά το 2006 και την ήττα του στον Λίβανο, το Ισραήλ αρέσκεται σε προσεκτικώς ελεγχόμενες αεροπορικές επιδρομές και σε συγκρούσεις οι οποίες διακανονίζονται με την παρέμβαση κυρίως και εμφανώς της Αιγύπτου, αλλά και άλλων δρώντων του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Οι περιφερειακές συνθήκες προσέφεραν στο Ισραήλ σχεδόν απόλυτη προστασία και ασυλία.

Ο κυριότερος λόγος ήταν το ρήγμα ενός μεγάλου μέρους του αραβικού κόσμου με τη Συρία και φυσικά με το Ιράν. Το ρήγμα αυτό, το οποίο οι ΗΠΑ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το διευρύνουν διασφάλιζε ότι η προστασία των αραβικών μοναρχιών του Περσικού Κόλπου, οι οποίες αισθάνονταν απειλούμενες (κατά βάση εξαιτίας των δικών τους επιλογών) περνούσε μέσα από τις ΗΠΑ και επομένως και το Ισραήλ. Το Ισραήλ αυτό καθ’ εαυτό ήταν και παραμένει στρατιωτικώς πολύ λιγότερο ισχυρό από όσο θέλει να δείχνει. Δεν είναι ανίσχυρο: κάθε άλλο.

Παραμένει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικώς, κράτη στον κόσμο. Αλλά δεν είναι ούτε το Ισραήλ του 1967, ούτε του πολέμου του Γιομ Κιπούρ. Είναι το Ισραήλ του 2006 ή ίσως και ακόμα λιγότερο ισχυρό. Η δεκτικότητά του σε μαζικές απώλειες έχει περιοριστεί, εξ ου και δεν αποτολμά χερσαίες επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Οι κατοχικές δυνάμεις ενεργούν κατά βάση αστυνομικού-τρομοκρατικού τύπου επιδρομές και σπανιότερα, ολοκληρωμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι αντίπαλοί του και ειδικότερα το Ιράν διαθέτει εξελιγμένη στρατιωτική τεχνολογία σε επίπεδο πυραύλων, μη επανδρωμένων οχημάτων, υβριδικών επιχειρήσεων και εκτεταμένα δίκτυα. Διαθέτουν επίσης εμπειροπόλεμο δυναμικό.

Δεν σημαίνουν τα παραπάνω ότι «έχουν στο τσεπάκι τους» το Ισραήλ. Μπορούν όμως να το «ματώσουν» και μάλιστα πολύ, έως και να το νικήσουν σε συγκεκριμένα πεδία μαχών. Αντιθέτως μάλιστα με το Ισραήλ, οι αντίπαλοί του ενισχύονται.

Το επιπλέον πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον το απόλυτο αφεντικό. Και αυτό φαίνεται. Γράφαμε πριν από εβδομάδες ότι η διαφαινόμενη εξομάλυνση των σχέσεων Ιράν-Σαουδικής Αραβίας, με διαμεσολάβηση της Κίνας αποτέλεσε σοκ για το κατεστημένο της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ.

Απέναντι στην προφανή από καιρό πριν και πλέον επιταχυνόμενη αλλαγή του συσχετισμού ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα, θα μπορούσε το Ισραήλ να έχει επιλέξει το δρόμο του ενστίκτου επιβίωσης και της ευημερίας του, δηλαδή τον ειρηνικό διακανονισμό με τους γείτονές του; Η δυστυχής για το ίδιο και τους γείτονές του απάντηση είναι όχι. Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ ως κράτος απαρτχάιντ έχει μπει εδώ και καιρό στο δρόμο της φασιστικοποίησης. Του ήταν από δεκαετίες αδύνατο να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία ειρήνης. Τώρα του είναι αδύνατο και να το κρύψει.

Μπροστά στην κρίση της περιφερειακής του ασφάλειας κάνει όλες εκείνες τις επιλογές που μεγεθύνουν τις αδυναμίες του. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι φήμες είναι ότι οι ένοπλες δυνάμεις του προετοιμάζονται για επιχειρήσεις ταυτοχρόνως εναντίον της Γάζας, του Λιβάνου, της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη και ίσως και του Ιράν. Μπορεί όντως να πραγματοποιήσει ορισμένα πλήγματα. Αλλά όχι να κερδίσει έναν τέτοιο πόλεμο. Μόνο να πυροδοτήσει ακόμα περισσότερο την εσωτερική του σύγκρουση μεταξύ Εβραίων και Αράβων πολιτών του, όπως και να δεχτεί επιπλέον πλήγματα ουσίας και γοήτρου. Όλα αυτά, τη στιγμή που το «Αραβικό ΝΑΤΟ» βουλιάζει στην έρημο και η αξιοπιστία του αυθεντικού ΝΑΤΟ διακυβεύεται στο κέντρο της Ευρασίας.

Το Ισραήλ φοβάται. Φοβάται ότι θα ηττηθεί σε ένα μεγάλο πόλεμο. Ή, αν θέλετε, ότι δεν θα νικήσει. Το χειρότερο για το ίδιο; Δεν μπορεί να το κρύψει. Αν «κάνει μπρος» προς ένα μεγάλο πόλεμο, διακινδυνεύει την ήττα. Αν «κάνει πίσω» σε σχεδόν «εθιμοτυπικά» πλήγματα, στέλνει ένα ακόμα μήνυμα αδυναμίας. Αυτά παθαίνεις όταν δεν μπορείς να ζήσεις ειρηνικά με τους γείτονές σου, όταν γίνεσαι καθεστώς απαρτχάιντ και όταν φασιστικοποιείσαι.

Υ.Γ.: Από τη «Δύση» και την ελληνική κυβέρνηση οι προσδοκίες για στοιχειώδη υποστήριξη του διεθνούς δικαίου είναι περιττές. Εγκληματίες ήταν, εγκληματίες θα μείνουν, εγκληματίες θα στηρίζουν.  

Πηγή: kosmodromio.gr