«Όταν ξύπνησα άκουσα για το παιδί που φάγανε οι φασίστες στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σκέφτηκα πως ήδη βρισκόμαστε στη στομάχα του κτήνους. Ήδη μας έχει καταπιεί».

Την καλησπέρα μου σε όλες τις απελπιστικά αγανακτισμένες υπάρξεις.

«Ήταν τοσοδούλα η καρδιά του κτήνους τελικά. Όλοι οι Αθηναίοι όμως βρισκόντουσαν στο στομάχι του. Τους είχε καταπιεί όλους, έναν προς έναν. Τώρα μπορούσανε να καταλάβουν ακριβώς πώς ένιωθε ο Τζεπέτο και ο Ιωνάς. Το στομάχι είχε μέγεθος όσο ολόκληρη η πόλη. Εντός του επικρατούσε μυρωδιά κάτουρου, πίσσας, σκόνης και βενζίνης. Μύριζε περίπου σαν την αυγουστιάτικη Πατησίων, δύο η ώρα το μεσημέρι», μου είπε η Μαιρούλα, που ήρθε για το καλορίζικο στο καινούριο σπίτι στη γειτονιά των αγγέλων, εκείνη του Αγίου Παύλου, όπως έμαθα ότι λέγεται η περιοχή στην οποία μετοίκησα. Μάλιστα σχετικές εχθροπραξίες μεταξύ κατοίκων και επισκεπτών ξέσπασαν όταν προσπάθησα να διευκρινίσω αν εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου ή του Σταθμού Λαρίσης.

«Τον Μάη του 2014 στις ακτές του Τρουτ Ρίβερ, στην επαρχία Νέα Γη και Λάμπραντορ ξεβράστηκαν τα κουφάρια δύο γαλάζιων φαλαινών. Η μεγαλύτερη από τις δύο καρδιές εκτίθεται στο Βασιλικό Μουσείο Οντάριο στο Τορόντο. Όταν βγήκε από το σώμα η καρδιά είχε μέγεθος 1,5μ x1,2μ και βάρος 181 κιλά. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη καρδιά στον κόσμο», συνέχισε η Μαίρη παραληρηματικά και πιθανότατα αγωνιώντας για την κατάσταση της δικής της καρδιάς. Είχε πρόσφατα χωρίσει με τον έτσι της – ονόματα δεν λέμε, γιατί απ’ αυτά έχουν μόνο οι ζωντανοί και όταν μας μάζεψε η Μαιρούλα για να μας ανακοινώσει τα μαντάτα μάς απαίτησε, δικαίως από μιαν άποψη, να του συμπεριφερόμαστε σαν να ‘ναι μακαρίτης – και τέλος πάντων δεν τα πήγαινε καλά με τον ύπνο ένεκα που χώρισε. Είχε ήδη βρει τα κατατόπια. Έβγαζε μάλιστα ορισμένα τάπερ απ’ την τσάντα της και τα τοποθετούσε στο ψυγείο.

«Όλο τρώω-τρώω και δεν πολύ κοιμάμαι. Έφερα φαγητό για τουλάχιστον δύο μέρες και στην σακούλα… Ωχ! Ξέχασα τη σακούλα με τα ροδάκινα στο ασανσέρ, τα στέλνει η θεία μου η Στέλλα απ’ τη Νάουσα. Πού είχαμε μείνει;», μου λέει. «Κάτσε μωρή να φέρω τα ροδάκινα», της είπα και βγήκα απ’ το σπίτι.

Δεν πρόλαβα να ξαναμπώ και μ’ έπιασε απ’ τα μούτρα λέγοντας: «Το δικό μας το κτήνος, καμία σχέση», είπε και σταμάτησε τόσο ώστε να αναρωτηθώ αν αναφέρεται στον έτσι ή στο όνειρο. «Πόσες γαλάζιες φάλαινες να χωράνε στην Αθήνα;», ρώτησε και απάντησε μόνη της: «Με πρόχειρους υπολογισμούς, είχε 1.000 φορές μεγαλύτερο μέγεθος. Όλη του τη μάζα καταλάμβανε το τεράστιο στομάχι του. Η καρδιά του ήταν μικρή όσο μια ανθρώπινη παλάμη. Τα πνευμόνια του ήταν μεγαλούτσικα όσο το Μεταξουργείο, ας πούμε. Υπήρχε ακόμα ένας οισοφάγος απ’ τον οποίο έμπαινε λιγοστό φως, όταν το κτήνος άνοιγε το στόμα του για να φάει ή να ξεράσει, καθώς δεν υπήρχε το υπόλοιπο πεπτικό σύστημα. Δεν μπόρεσα να βρω από πού χέζει όσο κι αν έψαξα.  Ούτε παρατήρησα κάποια λειτουργία που να θυμίζει αφόδευση. Γενικά όσοι ήμασταν μέσα περιμέναμε απλά πότε θα ξεράσει, για να ξεράσει και εμάς μαζί».

«Και μετά;» της είπα όταν κατάλαβα πως η παύση της κρατούσε περισσότερο απ’ το κανονικό. «Τι και μετά μωρή; Μετά άνοιξε το στόμα του και μπήκε μέσα εκτυφλωτικό φως, που τελικά ήταν η αντανάκλαση απ’ τον καθρέφτη της απέναντι που του είχε τοποθετήσει εκεί για να τραβήξει ένα βίντεο yoga. Μάλλον είναι yoga instructor και influencer. Γαλλίδα είναι πάντως, έχει δυο τρεις μέρες που την βλέπω στο Airbnb. Σώθηκες που έφυγες απ’ τα Εξάρχεια. Τα χειρότερα έρχονται. Πώς σου φάνηκε το όνειρο;», με ρώτησε. «Πώς να μου φανεί; Χέσε μέσα Πολυχρόνη!», είπα. «Δεν σου είπα πως δεν θέλω να ξανακούσω αυτό το όνομα;», έκανε πως αγρίεψε. «Άκου εκεί Πολυχρόνης. Αυτός αγάπη μου γεννήθηκε 70 χρόνων. Καθόσουν και τον παρακαλούσες να κάνετε κάτι μαζί. Ένας Πολυχρόνης δεν θα άφηνε ποτέ την πολυθρόνα του για να πάει στο σινεμά. Ένας Πολυχρόνης είναι πάντα λίγο πολυθρόνης καταβάθος. Μιλώντας για κτήνη τελικά το κτήνος στο όνειρο δεν μου είπες τι ήταν;» είπα ξεψυχώντας υπό το βάρος των ροδάκινων που ζύγιζαν σχεδόν όσο η καρδιά της φάλαινας.

«Δεν κατάλαβα. Αυτό που βρήκα σημαδιακό είναι πως όταν ξύπνησα άκουσα γι’ αυτό το παιδί που φάγανε οι φασίστες στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σκέφτηκα πως ήδη βρισκόμαστε στη στομάχα του κτήνους. Ήδη μας έχει καταπιεί», είπε και χύθηκε στον καναπέ.

«Ωραίο ποδαρικό μωρή!», της είπα. «Σαν να ‘χεις δίκιο. Δεν πάμε μια βόλτα εδώ πιο πάνω να πάρουμε Φαλάφελ απ’ την Βάθης που το πεθύμησα;».

Συμφώνησα πιο πολύ εκείνη τη τζούρα από πίσσα, κάτουρο, σκόνη και βενζίνη όχι εκείνη που αναδύεται απ’ τη στομάχα όχι του κτήνους, αλλά απ’ τη στομάχα της Αθήνας, την οδό Λιοσίων.

Απ’ τον Άγιο Παύλο,
Για το Κοσμοδρόμιο,

Η Γειτόνισσα.

Πηγή: kosmodromio.gr

«Σημαντική αύξηση των διοδίων από τον επόμενο μήνα» αποφάσισαν οι όμιλοι που τα εκμεταλλεύονται επικαλούμενοι τις συμβάσεις παραχώρησης, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών!

Η κυβέρνηση ενημερώνει ότι της ανακοινώθηκε από τους ομίλους των ήδη πανάκριβων διοδίων ότι θα τα αυξήσουν διότι αυτό προβλέπουν οι συμβάσεις παραχώρησης που υπέγραψαν με το Ελληνικό Δημόσιο. Όταν έγινε γνωστή αυτή η πρόθεση των ομίλων η κυβέρνηση προσπάθησε να ελαχιστοποιήσει το πολιτικό κόστος που θα προκαλούσε διότι θα ήταν μια ακόμα σημαντική επιβάρυνση στο βαριά χτυπημένο λαϊκό εισόδημα από την ακρίβεια και τη φορολογία.

Η ηγεσία του υπουργείου υποδομών και Μεταφορών, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, συναντήθηκε με τους «παραχωρησιούχους των αυτοκινητοδρόμων» στις 18 Ιουλίου «με αντικείμενο την αναπροσαρμογή διοδίων τελών για το έτος 2023, στη βάση του υφιστάμενου πλαισίου των συμβάσεων παραχώρησης» και αναφέρει πως «η βούληση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου ήταν η εξεύρεση μιας ρεαλιστικής λύσης, χωρίς την επιβάρυνση του πολίτη για το 2023». Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην ίδια ανακοίνωση, «με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι οι Παραχωρησιούχοι, με επιστολή τους στις 28 Ιουλίου (…) και χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε ενημέρωση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, αποφάσισαν, επιδεικνύοντας αναξιοπιστία, να προβούν σε σημαντική αύξηση των διοδίων από τον επόμενο μήνα».

Οι όμιλοι που θησαυρίζουν από τα πανάκριβα διόδια είναι προφανές ότι ενεργούν σαν να είναι τσιφλίκι τους το εθνικό οδικό δίκτυο, αφού οι κυβερνήσεις τους το “χάρισαν”!

Είναι υποκρισία και εμπαιγμός η κυβέρνηση να παριστάνει την ξαφνιασμένη, ενώ στην πραγματικότητα είναι υποταγμένη στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων. Η διαβεβαίωση ότι “το Δημόσιο θα εξαντλήσει κάθε δυνατότητα που έχει για να επιτύχει την αναστολή των μονομερών ενεργειών των Εταιρειών”, μοιάζει με κακοπαιγμένη κωμωδία. 

Πηγή: imerodromos.gr

Ένα ακόμη οπαδικό έγκλημα ήρθε να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο της βίας.

Τα τελευταία 40 χρόνια η χώρα μας μετράει 13 θύματα και όπως όλα δείχνουν τίποτα δεν προδικάζει ότι θα μπει οριστικό τέλος.

Την βία, το φανατισμό, το μίσος τον εκτρέφουν οι μεγαλοπαράγοντες του ΠΑΕ που διοικούν τις ομάδες αλλά και το κράτος (κυβέρνηση) που υποκλίνονται στα δικά τους συμφέροντα!

Είναι αυτοί οι ίδιοι επιχειρηματικοί παράγοντες που έχουν μετατρέψει το πιο δημοφιλές άθλημα σε μια τεράστια εμπορική επιχείρηση από την οποία αποκομίζουν εκατομμύρια ευρώ.

Είναι αυτοί που τους «στρατούς» των φανατισμένων εκμεταλλευόμενοι την αγάπη και το πάθος ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων για το ποδόσφαιρο!

Είναι αυτοί οι ίδιοι μεγαλοσχήμονες που σχεδόν καθημερινά ο ένας κατηγορεί τον άλλον για εγκληματική οργάνωση και μαφία και με τον τρόπο αυτόν καλλιεργούν την μισαλλοδοξία και την ακραία αντιπαλότητα μεταξύ των οργανωμένων φιλάθλων της κάθε ομάδας.

Είναι οι κυβερνήσεις που επί 40 χρόνια ανέχονται, σιωπούν και ενίοτε γίνονται όργανα στα χέρια της βρώμικης και επικίνδυνης elit που έχει στα χέρια της το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι αυτό το κράτος που αφήνει ασύδοτους τους διοικούντες της ΠΑΕ, αλλά δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο να στέλνουν τις κλούβες των ΜΑΤ στο πλευρό των κορακιών για να αρπάξουν από τα χέρια των λαϊκών οικογενειών μέσω των πλειστηριασμών τα σπίτια και την περιουσία μιας ζωής!

Είναι το κράτος που κινητοποιεί χιλιάδες αστυνομικούς για να καταστείλει τις κινητοποιήσεις και τους δίκαιους αγώνες των εργαζομένων.

Κατά συνέπεια τα κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία τους μπροστά στη νέα δολοφονία του Μιχάλη δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να πείσει την κοινωνία.

Εξάλλου η ασυλία των παραγόντων του ποδοσφαίρου έχει και ανταλλάγματα από την πλευρά τους αφού πολλοί από αυτούς τους εφοπλιστές – επιχειρηματίες, ελέγχουν τα ΜΜΕ που επιστρατεύονται να στηρίξουν κυβερνήσεις και κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους!

Καθόλου περίεργο ότι σε αυτό το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στο ποδόσφαιρο έχει εισχωρήσει ο νεοφασισμός που σε πολλές περιπτώσεις γίνεται και το μακρύ χέρι των επιχειρήσεων όχι μόνο στα αθλητικά δρώμενα αλλά και στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες!

Η δολοφονία του 22χρονου Μιχάλη ήταν προδιαγεγραμμένη όπως προαναγγελθείσα και η επόμενη που θα ακολουθήσει και οι παράγοντες του ποδοσφαίρου, η κυβέρνηση και το συστημικό μιντιακό σύστημα που αναρωτιέται τι έφταιξε…

Απαιτούμε να αποδοθούν οι ευθύνες σε όλους όσους εμπλέκονται με το προχθεσινό έγκλημα που ένα νέο παιδί έφυγε από τη ζωή, και η οικογένεια του θα πενθεί για τα επόμενα πολλά χρόνια!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ